Original subtitles

(ΝΑΣΟΣ) Αναρωτιόμαστε γιατί επικοινωνούν μαζί σου οι δράστες.

(ΘΑΛΕΙΑ) Δεν μπορώ να βρω εξήγηση.

-Ζητούν 100 εκατομμύρια ευρώ. -Τι θα κάνουμε;

(ΝΑΣΟΣ) Προτεραιότητα είναι η ασφάλεια των παιδιών.

(ΕΛΠΙΔΑ) Ο χώρος δεν αερίζεται. (ΣΑΚΗΣ) Ο χώρος αερίζεται μια χαρά.

(ΕΛΠΙΔΑ) Χρειαζόμαστε είδη καθαριότητας. (ΜΙΧΑΛΗΣ) Θα έχεις ό,τι χρειαστείς.

(ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΠΡΑΤΗΡΙΟΥ) Συγγνώμη για την καθυστέρηση.

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Δεν πειράζει.

(ΣΠΥΡΟΣ) Θα ορίσετε κάποιον να μας εκπροσωπεί.

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Δεν έχω πρόβλημα.

(ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ) Η Θάλεια; (ΝΑΣΟΣ) Δεν μπορεί να σου μιλήσει.

(ΝΑΣΟΣ) Να σε βοηθήσω εγώ. (ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ) Δεν μιλάω μαζί σου.

(ΘΑΛΕΙΑ) Κάντε ό,τι θέλετε. Δεν έχω σχέση με αυτό.

Αυτό θα πεις σε όσους ψάχνουν τα παιδιά τους;

(ΝΑΣΟΣ) Με την αδερφή σας, τι σχέση έχετε;

(ΑΘΗΝΑ) Τι σχέση έχει αυτό;

Οι δράστες επέλεξαν να επικοινωνούν αποκλειστικά μαζί της.

Δεν έχουμε σχέσεις με την κόρη μου.

-Δεν ήταν πάντα έτσι. -Δηλαδή;

Όταν πέθανε η μητέρα μας άλλαξε.

(Στο σπίτι της Αθηνάς, παλιά)

(ΘΑΛΕΙΑ) Δεν έχω ιδέα τι...

(ΘΑΛΕΙΑ) Μόλις βεβαιωθούμε ότι τα παιδιά είναι καλά, θα πάρεις τα χρήματα.

(ΘΑΛΕΙΑ) Ένα εκατομμύριο. Τέλος. (ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ) Εκατό και τέλος.

(ΣΑΚΗΣ) Πάμε!

Έλα! Πιο γρήγορα! Πάμε!

(ΑΡΙΣΤΕΑ) Άλκη, έλα πίσω. (ΣΑΚΗΣ ΜΕ ΠΑΙΔΙΚΉ ΦΩΝΗ) Πίσω Άλκη!

(ΣΑΚΗΣ ΜΕ ΠΑΙΔΙΚΉ ΦΩΝΗ) Έλα, Άλκη, πάμε.

(ΦΑΝΗ) Έλα. Πίσω... Πάμε. Αρκετά.

(ΣΑΚΗΣ ΜΕ ΠΑΙΔΙΚΉ ΦΩΝΗ) Μπουμ! Άλκη.

(Μουσική τίτλων)

(Ατμοσφαιρική μουσική και ο ήχος των χαρτιών που ψάχνει ο Νάσος)

(ΔΗΜΟΣ) Έχουμε ήδη διερευνήσει τριάντα καταγγελίες και συνεχίζουμε.

(ΝΑΣΟΣ) Πόσα τηλεφωνήματα έχουμε δεχτεί από χθες;

(ΔΗΜΟΣ) Πάνω από 300.

(ΜΑΓΙΑ) Χώρια οι κλήσεις από την Άμεση Δράση.

(ΔΗΜΟΣ) Πρέπει να δούμε πώς θα χειριστούμε την κατάσταση.

Δεν προλαβαίνουμε να τα αξιολογήσουμε όλα.

(ΝΑΣΟΣ) Έχω ζητήσει να δημιουργηθεί ξεχωριστή ομάδα στα κεντρικά.

(ΝΑΣΟΣ) Με αυτό το σπίτι στο ρέμα, τι έχουμε κάνει;

(ΔΗΜΟΣ) Μένει μια πολύτεκνη οικογένεια.

Οι γείτονες βρήκαν ευκαιρία να τους καταγγείλουν για φασαρία.

(ΝΑΣΟΣ) Μάλιστα. Κατάλαβα.

Με τα σούπερ μάρκετ, τι κάνουμε; Ποιος τα έχει αναλάβει;

Πήγαμε σε όλα σε ακτίνα 30 χιλιομέτρων.

Πενήντα μεγάλα σούπερ μάρκετ και κάμποσα μικρότερα.

Δώσαμε λίστα προϊόντων. Αν δουν ύποπτη αγορά θα ενημερώσουν.

(ΜΑΓΙΑ) Το ίδιο και με τα φαγάδικα. (ΝΑΣΟΣ) Μπράβο.

Με τις οικογένειες, πώς προχωράμε;

(ΜΑΓΙΑ) Μιλάμε συνεχώς μαζί τους. Είδαμε συγγενείς, φίλους, συνεργάτες.

(ΝΑΣΟΣ) Ωραία. Συνεχίζουμε έτσι.

(ΜΑΓΙΑ) Αυτά προς το παρόν. (ΝΑΣΟΣ) Ωραία.

-Νάσο, ο συνάδελφος από την ΕΥΠ. -Α! Ήρθε το βαλιτσάκι;

-Απόστολος Κουρτίδης. Γ' Διεύθυνση. -Οικονομίδης. Επικεφαλής ερευνών.

(ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ) Είστε διάσημος πλέον, αστυνόμε.

(ΝΑΣΟΣ, γελώντας) Πάμε στο γραφείο μου.

(ΙΟΥΛΙΑ) Ορφέα!

Δεν ακούς που σου φωνάζω;

-Τι έγινε, ρε μαμά; -Ακόμα δεν ξύπνησες.

Δεν έχουμε κάνει μια συμφωνία;

-Δεν παίζω τόσο. -Ορφέα...

Μέχρι τις τρεις το πρωί ήσουν κολλημένος μπροστά στην οθόνη.

(ΟΡΦΕΑΣ) ΟΚ. (ΙΟΥΛΙΑ) Τι ΟΚ;

ΟΚ, έχεις δίκιο. Τίποτ' άλλο;

Κατέβα στο γκαράζ. Σε θέλει ο μπαμπάς.

(Ακούγεται ένα νοσταλγικό γέλιο της Αθηνάς)

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Εδώ κοιμήθηκες;

(ΑΘΗΝΑ) Ναι. (ΒΑΣΙΛΗΣ) Συνέχεια κλεισμένη μέσα.

(Μουσική ψυχικής έντασης)

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Πρέπει να βγεις λίγο έξω.

-Γιατί δεν ανοίγεις το ιατρείο σου; -Δεν μπορώ να δουλέψω.

Απορώ πώς το κάνεις εσύ.

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Πρέπει να πηγαίνω στο λατομείο. Το ξέρεις.

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Έχουμε την ομάδα στήριξης. Θα έρθεις;

(Η Αθηνά βγάζει έναν ακαθόριστο ήχο για απάντηση)

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Έλα, πάμε. Έλα.

Σήκω! Σήκω!

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Σήκω. Έλα, αγάπη μου.

Έλα. Έλα.

(Χαλαρό τραγούδι)

(ΣΠΥΡΟΣ) Προχώρα λίγο. Προχώρα!

(ΣΠΥΡΟΣ) Στοπ! Σιγά! Λίγο είπαμε.

(ΣΠΥΡΟΣ) Πίσω!

(ΣΠΥΡΟΣ) Λίγο ακόμα.

(ΣΠΥΡΟΣ) Έχει μπλέξει. Δεν βγαίνει με τίποτα. Σβήσ' το!

(ΣΠΥΡΟΣ) Τι άλλο έχεις για σήμερα; (ΟΡΦΕΑΣ) Μόνο φροντιστήριο έχω.

-Μαθηματικά; -Όχι. Φυσική - Χημεία.

Ευκαιρία να διαβάζεις πιο πολύ, τώρα που δεν έχεις σχολείο.

(ΣΠΥΡΟΣ) Δεν είναι; (ΟΡΦΕΑΣ) Είναι.

(ΣΠΥΡΟΣ) Ε; (ΟΡΦΕΑΣ) ΟΚ.

Και τα Αγγλικά. Είσαι πίσω φέτος. Το έχεις προσέξει;

Για να σε στείλω στη Βοστώνη, τα Αγγλικά είναι βασικό. Ναι;

(ΟΡΦΕΑΣ) ΟΚ.

Για βάλε πάλι μπρος.

Θα κάνεις μικρές κινήσεις. Ό,τι σου λέω.

Μπρος!

Φτάνει.

(Ακούμε τη σκέψη της Θάλειας)

Δώσ' μου τη γαλήνη να δέχομαι αυτά που δεν μπορώ να αλλάξω,

το κουράγιο να αλλάζω αυτά που μπορώ

και τη σοφία να ξέρω τη διαφορά.

Δώσ' μου τη γαλήνη να δέχομαι αυτά που δεν μπορώ να αλλάξω,

το κουράγιο να αλλάζω αυτά που μπορώ

και τη σοφία να ξέρω τη διαφορά.

(ΜΑΓΙΑ) Η γυναίκα του πατέρα σου μας έφερε κάτι να τσιμπήσουμε.

Το κέικ είναι πολύ νόστιμο.

Έχει και καφέ αν θες.

Οι δικοί σου είναι πολύ ευγενικοί άνθρωποι.

Και μόνο που δέχτηκαν αυτή την κατάσταση στο σπίτι τους,

λέει πολλά.

(ΘΑΛΕΙΑ) Χαίρομαι που τα έχετε βρει.

(ΜΑΓΙΑ) Αντέχεις τόσην ώρα τρέξιμο;

Εγώ στο τέταρτο αρχίζω τις σκοτοδίνες.

Μην απομακρύνεσαι τόσο πολύ.

-Σου έκαναν παράπονα; -Αν συμβεί κάτι,

καλύτερα να είσαι κοντά.

(Θάλεια) Παρακολουθείτε το κινητό μου κι εμένα συνέχεια.

(Μουσική)

(ΣΠΥΡΟΣ) Θα έρθουν σε μια ώρα να το πάρουν. Να τους κατατοπίσεις.

-ΟΚ. -Θα τους πεις για τα μαχαίρια.

Έχει φύγει το μαχαίρι. Δεν είναι κεντραρισμένο.

Μην ψάχνουν αλλού τώρα.

Δουλειά τους είναι, μπαμπά.

Κι εσένα δουλειά σου είναι να τους πεις αυτό που λέω.

Δεν θέλω να μου χαλάνε τα πράγματα.

(Σπύρος προς Θάλεια) -Εντάξει ο ξενώνας;

-Ναι. -Ωραία.

Τον είχα καιρό κλειστό.

Αν οι αστυνομικοί θέλουν κάτι, να μη διστάσουν. Να μου το πουν.

Να μην τους ενοχλώ εγώ, γιατί δουλεύουν.

(ΘΑΛΕΙΑ) Θα τους το πω.

"Κι εσένα η δουλειά σου είναι να κάνεις ό,τι σου λέω εγώ".

Μου τα έχει πρήξει με τη λεπίδα, Θάλεια.

Είσαι ήρωας, μικρέ.

Το ξέρω. Να έρχεσαι πιο συχνά να με ανεβάζεις.

-Για εσένα να έρχομαι. -Όταν είσαι εδώ νιώθω καλύτερα.

(ΟΡΦΕΑΣ) Τι με τους απαγωγείς; Γιατί μιλάνε μ' εσένα;

(Η Θάλεια ξεφυσά απελπισμένη)

(ΡΕΠΟΡΤΕΡ) Τρεις μέρες έχουν περάσει από την απαγωγή στο Βαθύ Αττικής.

Οι πληροφορίες παραμένουν συγκεχυμένες.

Παρά τον αντίκτυπο που έχει προκαλέσει η υπόθεση στη χώρα και διεθνώς,

η αστυνομία προτιμά να κρατά τα χαρτιά της κλειστά.

(ΒΙΟΛΕΤΑ) Πού ήσουνα; Πριν δυο ώρες σε πήρα τηλέφωνο.

(ΔΑΝΑΗ) Έπρεπε να βγάλω τον Μπέρεν βόλτα.

Ας τον έλυνες στον κήπο. Δεν θα πάθαινε τίποτα.

Όχι, εσύ θα πάθαινες με τις τρύπες στο γκαζόν.

Δανάη, σε παρακαλώ.

Πότε θα φύγουν όλοι οι δημοσιογράφοι που ξημεροβραδιάζονται εδώ;

(ΔΑΝΑΗ) Λες και προσφέρουν κάτι. (ΒΙΟΛΕΤΑ) Τη δουλειά τους κάνουν.

Να κολλάνε τις κάμερες και τα μικρόφωνα στη μούρη μας;

Αυτό δεν λέγεται δουλειά. Παρενόχληση λέγεται.

Θέλω να πας στην τράπεζα να πληρώσεις αυτούς τους λογαριασμούς.

Θα συναντήσεις τον Ευθυμίου τον υποδιευθυντή.

Θα σου δώσει κάτι έγγραφα να μου τα φέρεις.

Αν δεν είναι εκεί, θα τον περιμένεις.

Πότε θα ανοίξει το σχολείο; Όλο αυτό με ρωτάνε στα "σόσιαλ".

Λες να ξέρω, Δανάη;

(ΔΑΝΑΗ) Χαλάρωσε. Δεν σου φταίω εγώ.

(ΒΙΟΛΕΤΑ) Συμπεριφέρεσαι λες και δεν συμβαίνει τίποτα.

Μια στιγμή δεν στάθηκες να με ρωτήσεις αν χρειάζομαι κάτι.

Για να σε βοηθήσω δεν είμαι εδώ;

Βλέπεις αυτήν εδώ τη λίστα;

Κάθε μέρα χάνω τους μαθητές μου.

Στο τέλος δεν θα μείνει κανένας.

(ΔΑΝΑΗ) Μα, γιατί; (ΒΙΟΛΕΤΑ) Γιατί;

Γιατί οι γονείς παίρνουν τα παιδιά από το σχολείο.

Γιατί κανείς δεν μας εμπιστεύεται. Γι' αυτό.

Οπότε μη μου λες να χαλαρώσω.

(ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ) Βιώνετε μια κατάσταση πένθους.

Χωρίς όμως τα παιδιά σας να έχουν πραγματικά χαθεί.

Τα παιδιά σας, ο σύζυγός σας, ζουν.

Μπορεί να μη βρίσκονται δίπλα σας,

αλλά ζουν, αναπνέουν, χαίρονται, λυπούνται,

όπως όταν ήταν μαζί σας. (Η Αθηνά πνίγει ένα νευρικό γέλιο)

Πείτε μας.

Εντάξει, ανακουφίστηκα. Είμαι μια χαρά τώρα.

(ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ) Θέλετε να μας συστηθείτε πρώτα;

-Αθηνά Καρούζου. -Σας ακούω.

Λέω, εσείς, πού ξέρετε ότι είναι καλά;

Έχετε κάποια πληροφορία; Έχετε μιλήσει με τους απαγωγείς;

Αν είναι πείτε το να το ξέρουμε.

Δηλαδή πιστεύετε ότι το παιδί σας έχει χαθεί;

Δεν ξέρω.

Τα πάντα σκέφτομαι.

Αν τρώει, αν είναι καλά.

Αν κρυώνει, αν μπορεί να κοιμηθεί, αν φοβάται.

Σκέφτομαι. Δεν μπορώ να κάνω τίποτε άλλο.

Μπορώ;

(ΓΙΟΥΛΑ) Δεν μπορώ να κάθομαι άλλο εδώ μέσα.

Η υποκρισία με εξοργίζει.

-Ειπώθηκε κάτι που σας πείραξε; -Δεν φταις εσύ, κοπέλα μου.

Αυτοί φταίνε, που έχουν το θράσος και εμφανίζονται μπροστά μας.

(ΜΑΝΤΩ) Σε ποιους απευθύνεσαι, Γιούλα;

Σε σένα και την άλλη δίπλα σου. Γιατί επικοινωνούν με την αδερφή της;

-Πόσο θα περιμένουμε για απαντήσεις; -Απαντήσεις έδωσε η αστυνομία.

-Η επιλογή ήταν τυχαία. -Αυτά να τα πεις αλλού, Μαντώ.

-Γιατί δεν μιλάτε; -Γιούλα, δεν πας για κάνα μπότοξ;

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Σταμάτα.

(ΓΙΟΥΛΑ) Θέλω την κόρη μου πίσω. Το καταλάβατε;

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Μου τα επιστρέφεις ακριβώς όπως σου τα δίνω.

Ευχαριστημένη;

-(Με θυμό) Ευχαριστημένη; -Ό,τι ζήτησες το πήρες.

Έχεις καταλάβει τι προκαλείς σε αυτά τα παιδιά;

Βλέπουν κάθε βράδυ εφιάλτες.

Τόσες μέρες φυλακισμένα μακριά από τους γονείς τους.

(ΦΑΝΗ) Φιλενάδα, άσε τα δράματα και κατέβα κάτω.

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Κάνω ό,τι μπορώ.

(Ακούγονται ξερά βήματα και ο ήχος της καταπακτής που κλείνει)

(Γλυκιά, νοσταλγική μουσική)

(Χτύπος στην πόρτα) -Ο Ορφέας είμαι.

Τι κάνεις; Μετακόμιση;

(Η Θάλεια γελάει)

Όμορφη.

Της μοιάζεις.

Σήκω, Θάλεια. Πάμε βόλτα.

(ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ) Ήρθε ανώνυμη καταγγελία. (ΝΑΣΟΣ) Που αφορά σε τι;

Έναν πρώην οδηγό σχολικού.

(ΒΙΟΛΕΤΑ) Ο κύριος Φιλίπποφ δούλευε εδώ ως οδηγός σχολικού.

(ΝΑΣΟΣ) Γιατί απολύθηκε; (ΒΙΟΛΕΤΑ) Λόγω συμπεριφοράς.

(ΝΑΣΟΣ) Όπως; (ΒΙΟΛΕΤΑ) Διαπληκτίστηκε με μαθητή.

(ΜΦΙΑ) Τι εννοείτε; Πιάστηκαν στα χέρια;

Σχεδόν. Ο κύριος Φιλίπποφ τον απώθησε βίαια.

Υπήρχαν και μάρτυρες στο περιστατικό.

Γιατί το συζητάμε αυτό;

(ΝΑΣΟΣ) Πώς δέχτηκε την απόλυσή του;

(ΒΙΟΛΕΤΑ) Αντέδρασε, αλλά ήταν αποκλειστικά δική του ευθύνη.

(ΝΑΣΟΣ) Μάλιστα.

Ήρθε και σας βρήκε;

-Σας είπε κάτι για μένα; -Τι θα μπορούσε να μας πει;

Δεν ξέρω. Πολλοί με κατηγορούν για ό,τι έχει συμβεί.

Δεν θα μου έκανε εντύπωση αν έκανε το ίδιο και ο κύριος Φιλίπποφ.

Όχι, δεν μιλήσαμε μαζί του.

Ωραία. Πάντως είναι παλιά ιστορία.

Δεν έχετε λόγο να χάνετε τον χρόνο σας.

Σας είχε απειλήσει έκτοτε;

Να με είχε απειλήσει; Όχι φυσικά.

Είχαμε μια σκληρή αντιπαράθεση κι ανταλλάξαμε βαριές κουβέντες,

όπως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις.

Δεν προκάλεσε φθορές στην κατοικία σας;

Γνωρίζουμε ότι ήρθε στο σπίτι σας και έσπασε ένα τζάμι με μια πέτρα.

Κι εσείς δεν το καταγγείλατε.

Δεν ήθελα να δώσω έκταση.

Οι φήμες κάνουν κακό στη δουλειά μου.

Οι γονείς μας εμπιστεύονται τα παιδιά τους.

Αν τον θεωρούσα επικίνδυνο, θα τον είχα αναφέρει.

Δεν θεωρείτε επικίνδυνο κάποιον που έρχεται σπίτι σας και σας απειλεί;

Όχι.

Απλώς δεν είχε το θάρρος να δεχτεί τις συνέπειες των πράξεών του.

Τόσα χρόνια εδώ στο σχολείο

έχω μάθει να αντιμετωπίζω τα πάντα με κατανόηση.

Αν θέλετε να με κατηγορήσετε και γι' αυτό, θα το δεχτώ.

Κανείς δεν σας κατηγορεί. Γνωρίζουμε τι περνάτε.

Σας ευχαριστούμε πολύ.

Είμαι 20 χρόνια στη χώρα.

Έχω νόμιμα χαρτιά. Πληρώνω τους φόρους μου.

Μεγαλώνω τον γιο μου σαν Έλληνα.

(Φιλίπποφ) Είμαι περήφανος που τα έχω καταφέρει μόνος μου,

χωρίς χάρες, χωρίς βοήθεια από κανέναν.

Μη συνεχίζεις. Σε καταλαβαίνω. Ξέρω πώς είναι να σε αδικούν.

Νομίζεις είναι μόνο η αδικία;

Έξι μήνες τώρα είμαι χωρίς δουλειά.

Όπου και να πηγαίνω, ζητάνε να μάθουν γιατί απολύθηκα.

Το 'κρυψα μια δυο περιπτώσεις. Τι κατάλαβα;

-Αργά ή γρήγορα, όλα μαθαίνονται. -Γιατί έσπρωξες τον πιτσιρικά;

Δεν έσπρωξα κανέναν!

Αφού υπάρχουν μάρτυρες.

Αυτός μου χίμηξε. Εγώ προσπάθησα να τον αποφύγω.

Κάτι πρέπει να του 'κανες.

Τρελάθηκε και σου την έπεσε; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα.

Πήγα να τον σταματήσω.

Από τι;

Είχε βάλει στη γωνία έναν άλλο πιτσιρικά και τον κλότσαγε.

Μαζί με τον κολλητό του.

Συγγνώμη, για να καταλάβω.

Αυτοί οι δύο τσακώθηκαν και πήγες να τους χωρίσεις;

Δεν ήταν η πρώτη φορά.

Το 'χουν ξανακάνει;

Αυτά τα τσογλάνια την πέφτουν σε όποιον είναι του χεριού τους.

Χτύπησαν και τον γιο μου και άλλα δυο παιδιά που ξέρω.

Και μέσα στο σχολείο τα ίδια κάνουν.

Έχουν χτυπήσει και συμμαθητές τους;

Δυο βδομάδες πριν απολυθώ,

τους είδα να ξεβρακώνουν έναν της πρώτης.

Ένα παιδάκι από αυτά τα φοβισμένα.

Του κατέβασαν τα παντελόνια στη μέση του δρόμου και γελάγανε.

(ΝΑΣΟΣ) Το ανέφερες στη Φωτοπούλου;

(ΦΙΛΙΠΠΟΦ) Εσύ, τι λες;

Το ανέφερες και δεν έγινε τίποτα;

Τι περίμενες να γίνει;

Σαν να μου λες ότι γι' αυτό απολύθηκες.

Αστυνόμος είσαι, βγάλε σούμα.

Ξέρεις ποιος είναι αυτός ο πιτσιρικάς;

Ο νταής; Ποιος είναι;

Γιος του Ηρακλή Μίσχου.

(ΦΙΛΙΠΠΟΦ) Ψάξε και βρες τι πάει να πει Ηρακλής Μίσχος εδώ.

Ο τύπος έχει πολλά φράγκα.

Πέρυσι έκανε δωρεά και φτιάχτηκε εξωτερική πισίνα στο σχολείο.

Λες η Φωτοπούλου να πίστευε εμένα;

(ΝΑΣΟΣ) Ξέρεις γιατί είσαι εδώ;

Γιατί πέταξα μια πέτρα στο σπίτι αυτηνής.

-Όχι μόνο. -Και γιατί είμαι κορόιδο...

και χώνομαι εκεί που δεν με σπέρνουν.

Επειδή είπες ότι θα τους κάνεις να πληρώσουν για όσα σου κάνανε.

Ποιος τα λέει αυτά;

Είπες ότι θα βάλεις βόμβα και θα τους τινάξεις στον αέρα!

-Όχι. -Δεν το είπες;

-Το είπες! -Το είπα πάνω στα νεύρα μου.

Δεν θα το έκανα κιόλας. Δεν είμαι τέτοιος.

Αυτό εδώ το όπλο;

Είναι δικό σου;

Βρέθηκε στο σπίτι σου.

Δεν είναι δικό σου;

Ποιανού είναι; Είναι του γιου σου;

Δεν είναι δικό σου. Ωραία.

Πάω να φέρω τον γιο σου.

Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να συνεργαστείς μαζί μας.

Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις.

Εδώ ερχόμουν στο Λύκειο.

(ΟΡΦΕΑΣ) Είναι καλή φάση.

(ΟΡΦΕΑΣ) Θέλεις;

Άσ' το καλύτερα.

(ΟΡΦΕΑΣ) Όπως νομίζεις.

(ΘΑΛΕΙΑ) Τον γιατρό σου τον έχεις ρωτήσει;

Είσαι τρελή; Κολλητός του μπαμπά είναι.

Να του σφυρίξει τίποτα και να έχουμε άλλα;

(ΟΡΦΕΑΣ) Εσύ;

(ΟΡΦΕΑΣ) Το 'χεις κόψει;

Δύο χρόνια. Ούτε αλκοόλ ούτε τσιγάρο.

(ΟΡΦΕΑΣ) Τι είναι αυτό;

Για κάθε μπίρα που δεν ήπια.

(ΟΡΦΕΑΣ) Λογικό.

Την άκουσες και μετά τη φάση με την Αριστέα.

Ήταν χοντρό σκηνικό.

Πάντως να ξέρεις πως το πρόβλημα δεν το έχεις εσύ.

(ΟΡΦΕΑΣ) Ποτέ δεν το είχες. (ΘΑΛΕΙΑ) Λες, ε;

Πρώτη φορά το ακούω αυτό.

Σταμάτα να τους δίνεις άλλοθι, Θάλεια.

Έκανες ό,τι έκανες γιατί είχες χάσει τη μητέρα σου...

και δεν ήθελες να το δεχθείς.

Εντάξει. Μερικές φορές τα έκανες μπάχαλο.

Αλλά τι; Νομίζεις ότι οι υπόλοιποι είναι καλύτεροι;

Ποιος; Ο μπαμπάς μας ή η αδερφή μας;

Ακόμα κι η μάνα μου, τα ίδια σκατά είναι.

(ΟΡΦΕΑΣ) Το μόνο που τους νοιάζει είναι η βιτρίνα.

Να 'χουν πέντε φράγκα στην τσέπη και να το παίζουν πλούσιοι.

Μέσα τους, δεν ξέρουν τι τους γίνεται.

Για να καλύψουν τα δικά τους την πέφτουν σε όποιον δίνει τροφή.

Κι εσύ, έχεις δώσει αρκετή, Θάλεια.

Πότε μεγάλωσες τόσο;

Μεγάλωσα απότομα σαν εσένα.

Αυτό το μέρος

δείχνει ωραίο μόνο από 'κεί πάνω.

(ΝΙΚΗΤΑΣ) Σπύρο, δεν κάνεις καλά που δέχτηκες να μείνει εδώ.

Θα νομίζουν ότι την προστατεύουμε κι από πάνω.

(ΜΑΝΤΩ) Αναγκάζομαι να απολογούμαι για τη Θάλεια.

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Η Θάλεια είναι το πρόβλημά μας;

Ποιο είναι, ρε Βασίλη; Γιατί επικοινωνούν μαζί της;

Αυτό είναι ζήτημα της αστυνομίας.

(ΜΑΝΤΩ) Ποιας αστυνομίας;

Έπρεπε να τη συλλάβουν και να κάνουν αυτοί τις διαπραγματεύσεις.

Με ποιες δικαιολογίες θα την είχαν πιάσει;

(ΜΑΝΤΩ) Δεν ξέρω. Ας βρίσκανε.

(ΣΠΥΡΟΣ) Με τα λεφτά τι γίνεται;

Το έχει αναλάβει η Μαντώ.

(ΣΠΥΡΟΣ) Και; (ΜΑΝΤΩ) Κοντεύουμε τα 20 εκατομμύρια.

(ΣΠΥΡΟΣ) Μόνο; (ΜΑΝΤΩ) Δύσκολα μαζεύονται.

(ΜΑΝΤΩ) Καθυστερούν οι τράπεζες. (ΝΙΚΗΤΑΣ) Πολλοί δεν μας εμπιστεύονται.

Θέλουν να πληρώσουν ξεχωριστά.

Χάσαμε την μπάλα λόγω της παρουσίας της Θάλειας.

Θα επικοινωνήσω με γραφείο ερευνών.

Τι εννοείς, Σπύρο;

Υπάρχουν γραφεία στο εξωτερικό για τέτοιες υποθέσεις.

Αυτό πρέπει να το συζητήσουμε, πατέρα.

Ελάτε να φάμε τώρα. Πάμε.

(ΝΙΚΗΤΑ) Δεν θα περιμένουμε τον Ορφέα και την Ιουλία;

Ο Ορφέας έχει να φανεί σπίτι...

-Πού έχει εξαφανιστεί; -Ένας Θεός ξέρει, Μαντώ.

-Έλα να φάμε κάτι. Σε παρακαλώ. -Δεν πεινάω.

Κανένας δεν πεινάει, αλλά πρέπει να φάμε.

Έχεις μιλήσει με τη Θάλεια;

Όχι, δεν έχω μιλήσει. Δεν είναι σωστό να ανακατευτώ.

(ΣΠΥΡΟΣ) Δεν μπορώ να σε βλέπω έτσι. Πάμε να φάμε.

Το μυαλό θέλει ξεκούραση που και που. Έλα, πάμε.

(Τα παιδιά ζωγραφίζουν) -Δείτε τι ωραία κουκουβάγια έκανα!

Μου δίνεις λίγο το μαύρο;

(ΕΛΠΙΔΑ) Είναι ήρεμα σήμερα.

Οι χειροτεχνίες έχουν κάνει δουλειά.

(ΣΑΒΒΑΣ) Μην ξεγελιέσαι. Θα το βαρεθούν κι αυτό.

Μέρα με τη μέρα, Σάββα. Δεν γίνεται αλλιώς.

(ΕΛΠΙΔΑ) Τουλάχιστον μας δίνουν ό,τι ζητάμε.

(ΣΑΒΒΑΣ) Πας πολύ με τα νερά τους. Να το ξέρεις.

Τι εννοείς πάω με τα νερά τους; Δεν κατάλαβα.

Μου φορτώνεις ενοχές; Για τα παιδιά το κάνω.

(ΑΡΙΣΤΕΑ) Κυρία Ελπίδα, τα παιδιά χρειάζονται βοήθεια

για το κόψιμο της κουκουβάγιας.

(ΕΛΠΙΔΑ) Έτοιμος ο κύλινδρος; (ΑΡΙΣΤΕΑ) Ναι, όλα έτοιμα.

(ΕΛΠΙΔΑ) Μπράβο, βοηθέ μου.

Τι ωραία είναι αυτά που φτιάξατε, βρε παιδιά!

(Τα παιδιά λένε διάφορα για τη χειροτεχνία όλα μαζί)

(ΕΛΠΙΔΑ) Δημήτρη, κόλλα. Λοιπόν.

(Πάλι διάφορα για τη χειροτεχνία)

(ΕΛΠΙΔΑ) Δημήτρη, δικό σου είναι αυτό; Τέλειο.

Κυρία, αυτά είχαν πέσει και τα μαζέψαμε.

(ΕΛΠΙΔΑ) Λοιπόν, βάζουμε... (ΑΛΚΗΣ) Με βοηθάτε να το κολλήσω;

(ΕΛΠΙΔΑ) Βεβαίως, Άλκη.

(ΣΑΚΗΣ) Τέλειωσαν τα μπιράκια. Φέρε μια δωδεκάδα.

(ΦΑΝΗ) Και χαρτάκια.

(ΣΑΚΗΣ) Ναι. Τα χαρτάκια του μωρού μου μην ξεχάσεις.

(ΣΑΚΗΣ) Και να σου πω.

(Στη συνέχεια μιλάει με επίσημη φωνή)

Να βγούμε κι εμείς έξω μία από αυτές τις μέρες.

Ραδιοφωνικά σου το είπα. Ωραίο;

-Βγάλαμε πρόγραμμα. -Ναι, αλλά θέλω να βγω με τη Φανή.

-Αποκλείεται. -Έχουμε πάθει εδώ μέσα.

Είπα, έχουμε πρόγραμμα.

(Ο Σάκης βγάζει ήχους αγανάκτησης)

(Ο Μιχάλης πατάει το στυλό νευρικά)

Τι έγινε, ψηλέ;

-έχεις πρόβλημα με το σχέδιο; -Θέλω να μάθω το πρόγραμμα.

Τι έχουμε; "Γλώσσα, Γλώσσα, Μαθηματικά, Εμείς κι ο κόσμος"; Τι;

(ΣΑΚΗΣ) Ποιο είναι το πρόγραμμα; (ΜΙΧΑΛΗΣ) Να είσαι ήρεμος.

Τι ήρεμος, Μιχάλη; Με τραμπουκίζεις;

(ΣΑΚΗΣ) Σου μιλάω! Με τραμπουκίζεις; Ε:

(ΣΑΚΗΣ) Μαζί δεν είμαστε; (ΦΑΝΗ) Τίγρη!

(ΣΑΚΗΣ) Είμαι κουλ, μωρό μου. (ΦΑΝΗ) Για να σε δω.

Είμαι κουλ. Μόνο μπιράκια ζήτησα.

(Ακούγεται η κλοτσιά της Φανής και ο Σάκης που βογκάει)

(ΜΑΓΙΑ) Ο Μίσχος είναι με τον γιο του εκτός Αθηνών.

Είπα στη γραμματέα του να τον ειδοποιήσει.

Στο όπλο δεν βρέθηκαν αποτυπώματα του Φιλίπποφ.

Περίεργο δεν είναι;

(ΝΑΣΟΣ) Ο γιος του; (ΜΑΓΙΑ) Τίποτα. Έχει εξαφανιστεί.

(ΝΑΣΟΣ) Πάμε.

(ΘΑΛΕΙΑ) Είχες πει ότι ερχόμουν στην Αθήνα;

(ΟΡΦΕΑΣ) Όχι. Ούτε ήταν σίγουρο. Δεν το είπα σε κανέναν.

-Γιατί ρωτάς; -Τίποτα.

Πώς το ξέρανε ότι θα είμαι εδώ;

Μπορούσα να είμαι ακόμα στη Θεσσαλονίκη.

Αυτοί οι άνθρωποι μας παρακολουθούν εδώ και καιρό.

Μπορεί να σε είδαν στο σχολείο. Δεν έχω ιδέα.

Μην το πεις πουθενά αυτό.

Ο απαγωγέας μού διάβασε ένα απόσπασμα από τον "Μαγικό Αυλό".

-Το παραμύθι με τους ποντικούς; -Το θυμάσαι;

Ο απαγωγέας παίρνει τα παιδιά και τα σκοτώνει.

Ω! Ρε, φίλε! Η αστυνομία τι λέει για αυτό;

Κούφιες απειλές είναι, Θάλεια. Για να σας κάνουν να τρομάξετε.

Στην τελική, γιατί δεν φεύγεις; Τι θα σου κάνουν;

Δεν μπορώ να φύγω.

Δεν θα φέρεις εσύ τα παιδιά τους πίσω, Θάλεια.

Δεν είσαι υποχρεωμένη. Τσάμπα τρως το μπούλινγκ.

Το πρόβλημα με τον πατέρα και την αδερφή μου δεν αφορά κανέναν άλλον.

Δεν θα την πληρώσει η Αριστέα και ο Άλκης, όπως δεν την πλήρωσες κι εσύ.

(Χτυπάει το κινητό του Ορφέα)

Έλα. Τι έγινε;

Γιατί;

Κλείσε. Σε ένα τέταρτο θα είμαι εκεί. Ναι.

(ΘΑΛΕΙΑ) Τι έγινε; (ΟΡΦΕΑΣ) Τίποτα. Άσε με στο γήπεδο.

-Έγινε κάτι; -Όχι, να δω έναν φίλο μου θέλω.

Αν με ρωτήσουν στο σπίτι, τι θα πω;

Πες ότι δεν ήμασταν μαζί, μην μπλέξεις άδικα.

-Θα με πάρεις τηλέφωνο. Ναι; -Ναι.

(Ακούγονται τα τακούνια της Βιολέτας)

Να παραγγείλεις απ' έξω σήμερα. Δεν θα προλάβω να μαγειρέψω.

Πάρε από το κινέζικο και για μένα.

-Δεν θα γυρίσεις σπίτι; -Για λίγο.

-Θα τσιμπήσω κάτι το βράδυ. -Μαμά...

Κοίταξα τον φάκελο από την τράπεζα.

-Δεν είχες καμιά δουλειά. -Έχεις υποθηκεύσει το σπίτι μας.

Και του παππού και το εξοχικό. Ό,τι έχουμε και δεν έχουμε.

Δανάη, τρέχω μια επιχείρηση. Έτσι λειτουργούν αυτά.

Η τράπεζα έβγαλε διαταγή πληρωμής.

-Τα δάνεια είναι μη εξυπηρετούμενα. -Τα έχω όλα υπό έλεγχο.

Ήξερα ότι δεν ήταν καλά τα πράγματα, αλλά δεν φανταζόμουν...

Δανάη, τι θέλεις;

Πότε αποφάσισες να κατέβεις από το συννεφάκι σου...

και να ασχοληθείς με όλα αυτά;

Εσύ έτσι κι αλλιώς έχεις ό,τι σου χρειάζεται.

(ΝΑΣΟΣ) Συγγνώμη. Θα μπορούσατε να μας διαθέσετε λίγο χρόνο;

Δεν είναι κατάλληλη η στιγμή. Έπρεπε να ειδοποιήσετε.

(ΟΡΦΕΑΣ) Τι έγινε; Γιατί έπιασαν τον γέρο σου;

(ΧΡΗΣΤΟΣ) Δεν ξέρω.

Είδα τα μπατσικά έξω από το σπίτι και την κοπάνησα.

(ΟΡΦΕΑΣ) Το όπλο το έχεις εκεί; (ΧΡΗΣΤΟΣ) Ναι. Πού να το έχω;

Πάνω μου;

Έχω τρεις κλήσεις από άγνωστο νούμερο. Σίγουρα το βρήκανε.

Είναι εξωφρενικά αυτά που ακούω.

Πώς είναι δυνατόν να πιστεύετε αυτόν τον αλήτη;

-Εμένα δεν μου το ανέφερε αυτό. -Δεν είπαμε ότι τον πιστεύουμε.

Να αποκρύψω περιστατικά βίας στο ίδιο μου το σχολείο;

Εγώ έχω θυσιάσει τα πάντα για να φτιάξω αυτό που βλέπετε.

Για να εξασφαλίσω τις καλύτερες συνθήκες εκπαίδευσης.

-Πώς τολμάτε να ρωτάτε κάτι τέτοιο; -Μην ταράζεστε, παρακαλώ.

Εγώ φταίω που δεν του έκανα μήνυση.

-Μπορείτε να το κάνετε και τώρα. -Θα το σκεφτώ σοβαρά.

Να μιλήσω πρώτα με τον δικηγόρο μου.

Αν όλα αυτά αποκαλυφθούν, κανείς δεν ξέρει τι θα ακολουθήσει.

Απίστευτο τι μπορεί να πει κάποιος για να βγει από μια δύσκολη θέση.

Αυτό ακριβώς.

Πιστεύετε ότι μπορεί να κρύβεται εκείνος πίσω από την απαγωγή;

(ΒΙΟΛΕΤΑ) Εξετάζετε αυτό το ενδεχόμενο;

Είναι μια περίπτωση που μας απασχολεί.

Θα σας ενημερώσουμε αν μάθουμε κάτι.

Ευχαριστώ. Και με συγχωρείτε για τον τόνο μου πριν...

αλλά κάποια πράγματα δεν μπορεί κανείς να τα διαχειριστεί.

Καταλαβαίνω.

Το κολυμβητήριο;

-Πότε ολοκληρώθηκε; -Ορίστε;

Έχω βρεθεί εδώ και στο παρελθόν και δεν το θυμάμαι.

Πριν από έναν χρόνο κατασκευάστηκε.

Μάλιστα.

Είναι σημαντικό να μαθαίνουμε τα παιδιά μας κολύμπι στη χώρα μας.

Τόσα άτομα χάνονται άδικα κάθε καλοκαίρι.

Γεια σας.

(ΝΑΣΟΣ) Η κατανόηση πήγε περίπατο. (ΜΑΓΙΑ) Σίγουρα.

(ΝΑΣΟΣ) Λέει ψέματα. Πρέπει να βρούμε οπωσδήποτε τα παιδιά.

Ορφέα, έλα εδώ λίγο.

-Πρέπει να πάω τουαλέτα. -Πας μετά. Έλα εδώ.

Ορφέα!

Ορφέα, σου μιλάω.

Ορφέα.

Όλη μέρα δεν απαντάς στο τηλέφωνο.

Το θεωρείς σωστό αυτό;

Σου μιλάω, Οργφέα.

Συμφωνήσαμε να στρωθείς να διαβάσεις. Με δουλεύεις;

(Χτυπά την πόρτα)

-Ορφέα! -Τι φωνάζεις;

-Ο γιος σου μόλις γύρισε. -Και;

Τι και; Το θεωρείς σωστό να λείπει όλη μέρα;

(Η Ιουλία χτυπά την πόρτα) -Αγάπη μου;

-Τι συμβαίνει, μωρό μου; -Δεν νιώθω καλά.

-Μην παριστάνεις τον άρρωστο. -Σταμάτα, Σπύρο.

-Μας δουλεύει μες στα μούτρα μας. -Φτάνει!

-Πάμε να ξαπλώσεις; -Πάμε.

-Έχεις τον μετρητή πάνω σου; -Στην τσάντα μου είναι.

(Υποχθόνια μουσική)

-Εσένα θα σε γυρίσω. -Όχι!

Μπράβο!

(Χαρούμενες φωνές και γέλια από την ταινία)

(ΑΘΗΝΑ) Πού τα βρήκες αυτά;

(ΘΑΛΕΙΑ) Θα ήθελα να τα κρατήσω, αν δεν έχεις πρόβλημα.

Εγώ πήρα αυτά που ήθελα. Ρώτα τον μπαμπά.

Μπορεί να τα χρειάζεται.

(ΘΑΛΕΙΑ) Όπως τα είχε πεταμένα, δεν νομίζω.

(ΑΘΗΝΑ) Πάντως να το κάνεις.

(ΘΑΛΕΙΑ) Θα το κάνω.

-Δε θα τα κλέψω. -Ήσουν με τον Ορφέα σήμερα;

Όχι. Γιατί;

-Πού ήσουν; -Στη λίμνη. Πήγα μια βόλτα.

(Η Αθηνά αναστενάζει)

(ΑΘΗΝΑ) Δεν μπορώ.

Δεν μπορώ να κατεβάσω μπουκιά.

Βάζω κάτι στο στόμα μου και το βγάζω την επόμενη στιγμή.

Μήπως να πας σ' έναν γιατρό;

-Ίσως σε βοηθήσει να ηρεμήσεις. -Ναι.

Να ηρεμήσω.

Ναι.

Βοήθησέ με.

Θες να πάμε μαζ...

Θες να πάμε μαζί;

Ζήτα τους να επιστρέψουν τα παιδιά.

(ΘΑΛΕΙΑ) Αυτό κάνω.

-Κάνω ό,τι μου λέει η αστυνομία. - Εσύ να τους το πεις.

Τους ξέρεις. Έτσι δεν είναι;

-Όχι, Αθηνά, δεν τους ξέρω. -Τι όχι; Τους ξέρεις.

-Τους ξέρεις. -Δεν έχω ιδέα ποιοι είναι.

-Αθηνά, πρέπει να με πιστέψεις. -Θα τα ξεχάσω όλα.

(ΑΘΗΝΑ) Θα τα διαγράψω όλα. Τα πάντα. Ότι έχει γίνει.

Δεν θα πω τίποτα σε κανέναν. Αρκεί να φέρεις το κοριτσάκι μου πίσω.

(ΘΑΛΕΙΑ) Είναι άδικο αυτό. (ΑΘΗΝΑ) Σε παρακαλώ! Σε ικετ...

(ΘΑΛΕΙΑ) Γιατί;

Γιατί πρέπει να το φορτωθώ κι αυτό εγώ;

(ΑΘΗΝΑ) Παμ. Παράμ, παπάμ. (ΘΑΛΕΙΑ) Απάντησέ μου.

-Παμ! Παμ! -Απάντησέ μου.

-Αθηνά, πες μου γιατί. -Μαμά μου.

(ΑΘΗΝΑ, ψιθυριστά) Σώπα.

(Χτυπά το κινητό της Θάλειας)

(ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ) Σήκωσέ το. Αυτός είναι.

-Ναι. -Γεια σου, Θάλεια.

(ΑΠΑΓΩΓΕΑΣ) Είσαι καλά; Έχω μέρες να σε ακούσω.

-Δεν θες να μου μιλήσεις. -Να μας στείλεις αποδείξεις.

-Να βεβαιωθούμε ότι είναι καλά. -Καλά είναι.

Δεν αρκεί. Αν δεν πάρουμε κάτι χειροπιαστό δεν γίνεται τίποτα.

Δεν βάζεις εσύ τους όρους.

Δοκίμασέ με.

(Ήχος τηλεφώνου που κλείνει)

(ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ) Τα πήγες τέλεια.

(ΘΑΛΕΙΑ) Αθηνά. Αθηνά!

Αθηνά.

Αθηνά, μίλησέ μου. Αθηνά!

Κάλεσε ένα ασθενοφόρο.

Αθηνά!

Τι κοιτάς, παιδί μου; Κάλεσε ασθενοφόρο!

(ΒΑΣΙΛΗΣ) Πώς είσαι;

(ΣΠΥΡΟΣ) Βασίλη, να προσέχεις την κόρη μου.

Βασίζομαι πάνω σου.

Μπράβο, Θάλεια. Έκανες πολύ καλή δουλειά.

-Θάλεια... -Άσε με ήσυχη.

Ήσουνα προετοιμασμένη.

(ΜΑΓΙΑ) Έχουν τον γιο του Φιλίπποφ στο τμήμα.

-Τώρα; -Ναι.

(ΕΛΠΙΔΑ) Για φέρτε όλους τους μαρκαδόρους εδώ.

Έχουμε πει, όταν τελειώνουμε τα μαζεύουμε όλα. Εντάξει;

Μπράβο, αγάπες μου. Βάλτε αυτά που φτιάξατε στη γωνία.

-Θα συνεχίσουμε αύριο. -Κυρία, έχει μείνει ένα. Ορίστε.

Ύπνο τώρα!

Αριστέα, έχεις δει κάπου το άλλο ψαλίδι;

Όχι. Τελευταίος το είχε πάρει ο Άλκης.

Άλκη, αγάπη μου, έχεις αφήσει κάπου το ψαλίδι;

Όχι, κυρία.

(Η Ελπίδα ψάχνει αγχωμένη)

(ΣΑΒΒΑΣ) Τι έγινε; (ΕΛΠΙΔΑ) Έχει χαθεί το ψαλίδι.

(ΣΑΒΒΑΣ) Κάπου θα έχει παραπέσει.

-Έψαξες καλά; -Ναι.

(Ανακατεύει τα πράγματα πάλι)

Παιδιά, ακούστε λίγο, παρακαλώ. Θα πω κάτι σημαντικό.

Ναι, κυρία!

Θυμάται κανείς αν έχει δει κάπου το άλλο ψαλίδι;

Όχι κυρία! Τελευταίος το είχε ο Άλκης.

Ωραία. Είναι πάρα πολύ σημαντικό να το βρούμε.

Γι' αυτό θα ψάξουμε όλοι μαζί.

Ψάχνουμε τώρα παντού.

Στα πράγματά μας, στα ρούχα μας, παντού.

(Ήχοι ψαξίματος και μετακίνησης επίπλων)

(ΑΡΙΣΤΕΑ) Κάτω από το χαλί ψάξατε;

-Σίγουρα θα το βρούμε. -Τι χρώμα είναι, κυρία;

Είναι κόκκινο;

Το κόκκινο ή το μπλε;

Πουθενά.

Μήπως είναι κάτω από εδώ;

Όχι. Μήπως είναι εδώ πέρα.

Πουθενά δεν είναι.

(ΕΛΠΙΔΑ) Ανοίξτε κομοδίνα, τα πάντα.

Πού μπορεί να είναι;

(ΦΑΝΗ) Φιλενάδα! Παράδοση υλικού.

Είναι όλα εδώ;

-Λείπει ένα ψαλίδι. -Τι λείπει;

-Λείπει ένα ψαλίδι. -Πού είναι το ψαλίδι;

Πού είναι το ψαλίδι;

(ΦΑΝΗ) Τίγρη, έχουμε πρόβλημα.

(ΣΑΚΗΣ) Τι έγινε; (ΦΑΝΗ) Μάντεψε.

-Χάσανε το ένα ψαλίδι. -Τι ωραία!

(ΣΑΚΗΣ) Μπούμπη!

Μπούμπη, έλα εδώ, φίλε μου.

(Η Φανή στα παιδιά) Σήκω. Κι εσύ σήκω. Κι εσύ.

Πού είναι το ψαλίδι; Πού να ξέρω;

(ΣΑΚΗΣ) Θα τα λιανίσω όλα! Πού είναι το ψαλίδι;

(ΣΑΒΒΑΣ) Δεν ξέρω!

Τσακιστείτε γρήγορα!

-Ψάχνεις; -Ψάχνω, αλλά...

(ΣΑΚΗΣ) Πού είναι το ψαλίδι; Α! Μπε! Μπα! Μπλομ!

Του κείθε μπλομ! Πού είναι το ψαλίδι;

-Δεν ξέρω. -Δεν ξέρεις πού είναι το ψαλίδι;

(ΦΑΝΗ) Σήκω.

(ΣΑΚΗΣ) Έλα, Μπούμπη. Ελπίζω να έχεις κάνει μπανάκι.

(ΣΑΚΗΣ) Πού είναι το ψαλίδι; (ΣΑΒΒΑΣ) Δεν ξέρω.

Θα αρχίσω να τα σκοτώνω ένα ένα. Λέγε!

-Θα παράπεσε, ρε φίλε. -Το ψαλίδι παράπεσε; Πού είναι;

(Βεβιασμένο τρέξιμο)

(ΦΑΝΗ) Ηλίθια! Ψάξε!

Ψάξε!

Ένα παιδικό ψαλίδι είναι. Δεν μπορεί να κάνει κακό.

Δεν ζήτησα τη γνώμη σου. Βούλωσ' το!

Εδώ! Ψάξε!

Ψάξε!

Ψάξε, βλαμμένη! Ψάξε!

(ΣΑΚΗΣ) Μη με κοιτάς. Κοίτα κάτω.

(ΕΛΠΙΔΑ) Δεν ξέρω.

(ΣΑΚΗΣ) Μου σπάσατε τα νεύρα! Πού είναι το ψαλίδι;

(ΦΑΝΗ) Τελείωνε!

(ΣΑΚΗΣ) Έλα!

(ΣΑΚΗΣ) Προχώρα, ρε!

(ΣΑΚΗΣ) Προχώρα! (ΦΑΝΗ) Ησυχία εκεί κάτω.

(ΠΑΙΔΙΑ) Τι ήταν αυτό; Τι θα τους κάνουν;

-Εμείς τι θα κάνουμε; -Σουτ!

Τι θα κάνουμε τώρα;

-Αριστέα, πού πας; -Άσε με!

Αριστέα! Θα σ' την μπουμπουνίσουνε.

-Θάλεια; -Μιχάλη;

Τι κάνεις;

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Τόσο πολύ έχω αλλάξει; (ΘΑΛΕΙΑ) Όχι.

Απλά δεν περίμενα να σε δω.

Πού πας τέτοια ώρα;

Πουθενά. Απλά ήθελα να πάρω λίγο αέρα.

Εγώ μόλις σχόλασα.

Πάω για μια μπίρα στο Captain's. Θέλεις να έρθεις;

Υπάρχει ακόμα το Captain's;

Κι όμως, υπάρχει.

Καλά, άσ' το.

-Ξέρεις... -Φυσικά. Γι' αυτό σου λέω, άσ' το.

Ναι;

ΟΚ. Έρχομαι.

Αλλαγή σχεδίων. Πρέπει να γυρίσω σπίτι.

Έχω τη μητέρα μου άρρωστη.

Είναι σοβαρά;

Ελπίζω να τα πούμε κάποια στιγμή.

Πάρε, αν βρεις χρόνο.

Θα χαρώ.

Θα σε πάρω.

Καληνύχτα.

(Ακούγεται μόνο το αυτοκίνητο που παίρνει μπρος και φεύγει)

(Ανοίγει μια πόρτα)

(ΝΑΣΟΣ) Πού είσαι όλη μέρα, Χρήστο;

Πού κρύβεσαι;

Γιατί προσπάθησες να ξεφύγεις;

Δεν είσαι λίγο μικρός να παίζεις με όπλα;

(ΟΡΦΕΑΣ) Ψιτ!

Τι έγινε, Ορφέα; Σε ψάχνανε.

(ΘΑΛΕΙΑ) Είναι καλά η Αθηνά; (ΟΡΦΕΑΣ) Χρειάζομαι τη βοήθειά σου.

(ΜΙΧΑΛΗΣ) Τι κάνετε εδώ;

(ΦΑΝΗ) Χάθηκε το ψαλιδάκι. -Δώσ' τους τα ρούχα τους πίσω.

Και βάλτε τις μάσκες.

(Απελπισμένα μουγκρητά)

(ΣΑΚΗΣ) Θα ντυθείς, χοντρούλη μου, έλα.

Έλα. Έλα, χοντρούλη, έλα.

(ΜΑΓΙΑ) Νάσο, ήρθε αυτό που περιμέναμε.

Τι ώρα είναι;

(Μουσική καρτερικότητας)

Είμαι καλά και θα έρθω σύντομα στο σπίτι.

Σ' αγαπώ.

Γεια, μαμά. Είμαι εντάξει εδώ πέρα.

Και θα έρθω σύντομα σπίτι.

Είμαι καλά, μαμά.

(Λυγμοί)

Θα είμαι κοντά σου σύντομα. Σ' αγαπώ.

Μαμά, μη στενοχωριέσαι. Σε λίγο θα είμαι κοντά σου. Σ' αγαπώ πολύ.

Γεια σου, μαμά.

Είμαι καλά και θα έρθω σύντομα στο σπίτι. Σ' αγαπώ.

Γεια, μαμά.

Είμαι καλά.

Και...

Θα έρθω πολύ σύντομα.

Είμαι καλά, μαμά.

(Μουσική τίτλων τέλους)

Απόδοση διαλόγων Βασιλική Κουρή

Υποτιτλισμός www.videopress.gr