Original subtitles

(Αφήγηση) Ένας μυστηριώδης άντρας

εμφανίστηκε στη μικρή πόλη

και ισχυριζόταν ότι θα τους γλυτώσει από τα ποντίκια και τους αρουραίους.

Οι πολίτες του υποσχέθηκαν πολλά χρήματα αν τα κατάφερνε.

Τότε έβγαλε μια φλογέρα από την τσέπη του

άρχισε να παίζει.

Και τα ποντίκια βγήκαν από τα σπίτια και μαζεύτηκαν γύρω του.

Ο μυστηριώδης άντρας κατευθύνθηκε προς τον ποταμό.

Τα ποντίκια τον ακολούθησαν και πνίγηκαν.

Οι πολίτες όμως μετάνιωσαν και αρνήθηκαν να τον πληρώσουν.

Μετά από λίγον καιρό ο Αυλητής επέστρεψε.

Φυσούσε τη φλογέρα του καθώς περπατούσε στους δρόμους.

Αυτή τη φορά δεν βγήκαν τα ποντίκια και οι αρουραίοι να τον ακολουθήσουν

αλλά τα παιδιά.

Το πλήθος των παιδιών τον ακολούθησε κι αυτός τα οδήγησε σε ένα βουνό

όπου εξαφανίστηκαν.

(Ψιθυριστά) Ελάτε.

(Ψιθυριστά) Έτοιμοι; Πάμε.

(Ψιθυριστά) Ένα, δύο, τρία.

#Να ζήσεις παππούλη και χρόνια πολλά #

# μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά. #

# Παντού να σκορπίζεις της γνώσης το φως #

# και όλοι να λένε: "Να ένας σοφός". #

Ευχαριστώ πολύ. Να ρωτήσω;

Ποιανού ιδέα ήταν να μου πάρετε τούρτα μεσαιωνικό κάστρο;

Έχει μέσα ιππότες και πριγκίπισσες με ροζ φουστανάκια;

Τι έχει;

-Αυτή ήταν η καλύτερη τούρτα. -Οι ιππότες είναι δικοί μου.

Είσαι κι εσύ στο κόλπο; Έρχονται οι δαχτυλομπουνιές!

-Να σβήσω τα κεράκια. -(Τα δυο παιδιά μαζί) Κι εγώ!

Άντε, όλοι μαζί. Κάντε μια ευχή για μένα.

Ένα, δύο...φου! Τρία!

-Χρόνια πολλά! -Χρόνια πολλά, θείε.

-Χρόνια πολλά, παππού. -Να σε χαιρόμαστε, μπαμπά.

Ελάτε, φωτογραφία! Μάλι, βγάλε μας μια φωτογραφία.

Περιμένουμε για τη φωτογραφία. Ορφέα! Έλα, αγάπη μου.

-Μπράβο. -Κάτσε από εδώ.

Να βγάλεις και την τούρτα, Μάλι.

Μισό λεπτό!

(Ήχος κλήσης τηλεφώνου)

(Το τηλέφωνο συνεχίζει να χτυπάει)

(Το τηλέφωνο συνεχίζει να χτυπάει)

Το δωμάτιό σας είναι έτοιμο. Όποτε θέλετε ανεβαίνετε.

(Ήχος κλήσης τηλεφώνου)

(Το τηλέφωνο συνεχίζει να χτυπάει)

(Το τηλέφωνο συνεχίζει να χτυπάει επίμονα)

Έλα, Θάλεια, η Αθηνά είμαι.

Όχι, Σπύρο μου, δεν θα ασχοληθείς εσύ.

-Μέσα στη βδομάδα θα το κάνω. -Συγγνώμη.

Είναι τα γενέθλια του μπαμπά σε περίπτωση που το ξέχασες.

Πάρ' τον ένα τηλέφωνο. Του το οφείλεις άλλωστε.

Εντάξει; ΟΚ.

Τι έχεις;

Τίποτα.

Η Θάλεια;

Ούτε ένα τηλέφωνο δεν πήρε πάλι. Κάθε χρόνο τα ίδια.

Πατέρας μας είναι. Της στέλνει λεφτά. Ας κρατάει τα προσχήματα.

Πρέπει να το δεχτείς.

Τι να δεχτώ; Αυτή η συμπεριφορά δεν αξίζει σε κανέναν.

Άσε με σου λέω! Εκείνη άρχισε! Δεν ξαναπαίζω μαζί της.

Τελείωσε. Νικήτα, αναλαμβάνεις.

-Πήγαινε στον μπαμπά. -Έλα εδώ αγόρι μου.

Θα σταματήσετε να τσακώνεστε σήμερα; Αριστέα! Τι έγινε πάλι;

Εγώ φταίω; Αυτός κάνει σαν τρελός.

Ελάτε, έληξε. Πάμε για φαγητό. Πείνασα.

-Έλα, πάμε. -Σηκωθείτε. Έλα, σήκω.

Άσ' τον, μωρέ.

Έλα, Θάλεια, η Αθηνά είμαι.

Ελπίζω να είσαι καλά.

Είναι τα γενέθλια του μπαμπά σε περίπτωση που το ξέχ...

(Μαντώ) Άκουσα καλά; Με είπες σπαστικιά;

Άσε με, μαμά!

Νικήτα, τι γίνεται; Θα το χάσουμε το σχολικό;

Τα πορτοκάλια δεν βγάζουν ζουμί.

Αν άφηνες το κινητό σου κάτω μπορεί και να έβγαζαν.

-Τσίμπα. -Δεν θέλω πορτοκαλάδα.

Κοίτα που θα πιείς όμως.

Φτάνει με τους δεινόσαυρους. Αυτοί θα σε πάνε στο σχολείο;

Άμα χάσεις το σχολικό θα πας με τα πόδια.

Μπρος! Σήκω να βάλεις μπουφάν.

Δεν θα πιει τον χυμό;

Φυσικά και θα τον πιει. Στο χέρι του είναι;

Εσύ, μην κοιτάς σαν χάνος. Βάλε παπούτσια και φύγαμε.

Ποιος θα τα μαζέψει τα γυαλιά;

Μάντεψε.

Γεια!

Γεια.

Τέλειο.

Σ' αγαπώ.

-Μαμά, το απόγευμα θα είσαι σπίτι; -Έχω ραντεβού στο ιατρείο. Γιατί;

Θέλω να με βοηθήσεις με το γενεαλογικό μας δέντρο.

Την Παρασκευή πρέπει να το παραδώσω.

Θα σε βοηθήσει ο μπαμπάς και θα το δω κι εγώ το βράδυ.

Εντάξει;

Ναι.

-Σε αγαπώ, μαμά. -Κι εγώ, μωρό μου.

Έλα.

Γεια, μαμά.

Καλημέρα, Αριστέα.

Πάρε την τσάντα σου. Πάμε.

Πάμε;

(Το ραδιόφωνο παίζει ένα τραγούδι)

Θα αργήσω, Βασίλη. Βιάζομαι.

Το θυμάσαι αυτό το τραγούδι;

Το έπαιζε στο καράβι για τη Νάξο.

Ναι, ναι.

Δεν το θυμάσαι.

Ήταν τότε που μου είπες ότι θα ήταν ωραία να είχε η Αριστέα ένα αδερφάκι.

Πώς σου ήρθε τώρα αυτό; Γιατί δεν ξεκινάμε;

Ήταν μια ωραία στιγμή.

Ναι.

Δεν διαφωνώ.

Έχω ραντεβού. Θα αργήσω. Τι σε έπιασε τώρα;

Τίποτα. Ξέχνα το.

Έχεις δουλέψει με πολλούς. Εφημερίδες, σάιτ...

-Ναι. Έχω δοκιμάσει διάφορα. -ΟΚ. Δεν είναι κακό αυτό.

-Τώρα θες να επιστρέψεις στην Αθήνα; -Ναι.

-Πιο πολλές οι ευκαιρίες εδώ. -Σίγουρα.

Κοίταξε. Εμείς είμαστε μια μικρή ομάδα.

Λειτουργούμε σαν οικογένεια και πάει καλά μέχρι στιγμής.

Αυτή την περίοδο δεν χρειαζόμαστε κόσμο.

-Θα κρατήσω αυτό και ξαναμιλάμε. -ΟΚ. Ευχαριστώ.

-Διάβασες τι έγινε στο Βαθύ; -Όχι.

-Στο Βαθύ Αττικής; -Ναι.

Αγνοείται ένα σχολικό λεωφορείο γεμάτο με παιδιά δημοτικού.

Φύγαμε.

-Γιατί άργησες τόσο; -Είχα ασθενή, Βασίλη.

Να άφηνα τον καυτηριασμό στη μέση;

-Τι έχει συμβεί; Έχεις μάθει κάτι; -Όχι.

Μας είπαν να περιμένουμε στο φουαγιέ.

Έρχονται.

-Τι είναι; -Ας είμαστε ήρεμες.

Για πέντε λεπτά. Όχι παραπάνω. Δεν πληρώνουμε για να περιμένουμε.

Δεν έχεις ακούσει τίποτα; Τίποτα απολύτως.

Το καλό που τους θέλω, να μας έχουν κουβαλήσει εδώ τζάμπα.

Ψυχραιμία. Όλα θα πάνε καλά.

Γεια σας.

Για όσους δεν έχουν ενημερωθεί για την κατάσταση

το σχολικό που εξυπηρετεί τις βορειοανατολικές περιοχές

ξεκίνησε το δρομολόγιό του το πρωί κανονικά

έκανε όλες τις στάσεις μέχρι και το υδραγωγείο

κι από εκεί και πέρα αγνοείται το στίγμα του.

Πώς;

Πώς χάθηκε ολόκληρο λεωφορείο; GPS δεν έχουν τα σχολικά σας;

-Έχουν. -Πώς γίνεται να μην έχει εντοπιστεί;

Κύριε δήμαρχε, καταλαβαίνω την αναστάτωσή σας,

αλλά αφήστε με να σας εξηγήσω.

Δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Τα παιδιά μας βρίσκονται εκεί μέσα.

Περίμενε να μας εξηγήσουν.

Σας σκάμε τόσα φράγκα. Έχετε την υποχρέωση να τα κρατήσετε ασφαλή!

Βιολέτα, γνωριζόμαστε τόσα χρόνια. Πες μου τι έχει συμβεί πραγματικά.

Μας έχετε και περιμένουμε σαν βλάκες.

Έχει βουίξει το Ίντερνετ κι εμείς τίποτα.

Με παίρνουν και δεν ξέρω τι να πω.

Σταμάτα, σε παρακαλώ.

Είναι προτιμότερο να σας ενημερώσει ο κύριος Οικονομίδης.

Είναι ο αστυνομικός που συντονίζει τις έρευνες.

Αρχικά θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε.

Από την πρώτη στιγμή που αναφέρθηκε το γεγονός, στις 8:37 το πρωί...

έχει κινητοποιηθεί μια μεγάλη ομάδα αστυνομικών δυνάμεων.

Γνωρίζουμε είναι ότι στο σχολικό, εκτός από τον οδηγό και τη συνοδό,

βρίσκονται ακόμα εννιά παιδιά.

Τα παιδιά σας.

Τα τηλέφωνα φαίνεται πως είναι απενεργοποιημένα και

το GPS το σχολικού δεν δίνει κάποιο στίγμα.

Το ανέφερε η κυρία Φωτοπούλου.

Πώς γίνεται να απενεργοποιήθηκαν όλα τα κινητά ταυτόχρονα;

Υπάρχουν τρόποι, αλλά ας μην προτρέχουμε.

Σαρώνουμε την περιοχή γύρω από το τελευταίο του στίγμα.

Μήπως έχει γίνει κάποιο ατύχημα εκεί που γίνεται στενός ο δρόμος;

Ειδικά στη γέφυρα. Έτσι δεν είναι, Νικήτα;

Ελέγχουμε το κάθε ενδεχόμενο.

Όσο δύσκολο κι αν ακούγεται, κρατήστε όλοι την ψυχραιμία σας

και ακολουθήστε κατά γράμμα τις οδηγίες μας.

Ποια ψυχραιμία, κύριε; Τα παιδιά μας χάσαμε.

-Σας παρακαλώ. -Ψυχραιμία, λέει.

(Μουσική αγωνίας)

(Χτυπάει τηλέφωνο)

(Σπύρος) Γεια σου, Θάλεια.

Γεια σου, μπαμπά.

Καιρό έχουμε να μιλήσουμε.

Το ξέρω.

-Θεσσαλονίκη είσαι τώρα; -Όχι.

Ήρθα στην Αθήνα για κάποιες συναντήσεις χθες.

Διάβασα την είδηση στο Ίντερνετ.

Δεν βρήκα την Αθηνά και τον Βασίλη. Είναι εντάξει τα παιδιά;

Δεν ξέρω. Κι εγώ περιμένω να μάθω.

Είναι κι η Αριστέα με τον Άλκη μέσα στο σχολικό;

Ναι, είναι.

Έρχομαι από εκεί. Δεν είμαι μακριά.

Αν μιλήσεις με την Αθηνά, πες πως την ψάχνω.

Εντάξει.

(Νικήτας) Σου είπα να πάρεις απευθείας τον αρχηγό της αστυνομίας.

(Μαντώ) Απευθείας τον πήρα, Νικήτα.

Το έχει κλειστό γιατί βρίσκεται σε σύσκεψη. Τι να κάνω;

Να συνεχίσεις μέχρι να τον βρεις.

Μίλησα με το υπουργείο. Θα σηκωθεί ελικόπτερο.

Με διαβεβαίωσαν προσωπικά. Όλοι κάνουν ό,τι μπορούν.

Είναι αδιανόητο. Έχουν περάσει δύο ώρες και δεν έχει γίνει τίποτα.

Μαντώ, με ακούς;

(Βασίλης) Εδώ χάθηκε το στίγμα.

Έχουμε προφυλάξει την περιοχή με νύχια και με δόντια τόσα χρόνια.

(Νικήτας) Δεν έχει κλαπεί ούτε ποδήλατο

και ξαφνικά χάνεται ολόκληρο σχολικό.

Ο δρόμος είναι κλειστός. Γυρίστε πίσω.

-Δεν θα μου πεις τι να κάνω. Άκρη. -Κύριε, δεν μπορείτε να περάσετε.

Είμαστε γονείς των παιδιών. Σας παρακαλώ.

Είμαι ο δήμαρχος της περιοχής. Να μου φέρεις κάποιον ανώτερο.

Υπαστυνόμε Σταύρου,

έχουμε θέμα. Έρχεται ο δήμαρχος να δει τον χώρο.

Κάνε στην άκρη.

Υπαστυνόμος Σταύρου, ακούω.

-Μ' εσάς μιλάμε; -Μάλιστα.

(Βιολέτα)Υπήρχαν φορές που ακολουθούσε την εναλλακτική διαδρομή.

-Από τα νταμάρια. -(Νάσος) Από εδώ;

-Ίσως πρέπει να στείλετε κι εκεί. -Το έχουμε κάνει ήδη.

Ο ίδιος οδηγός έκανε πάντα το δρομολόγιο;

Ναι. Ο Κανελλόπουλος.

Δουλεύει πάνω από πέντε χρόνια εδώ. Είναι από τους πιο έμπειρους.

-Η συνοδός; -Η Ελπίδα;

Ναι.

Ξέρει πολύ καλά τη δουλειά της. Δεν είχα ποτέ πρόβλημα.

Ξέρετε...

Οι γονείς των παιδιών είναι πολύ σημαντικά πρόσωπα της κοινότητάς μας.

Είναι άνθρωποι επιτυχημένοι. Με οικονομική επιφάνεια.

Το γνωρίζουμε, κυρία Φωτοπούλου.

Υπάρχει περίπτωση να είναι εγκληματική ενέργεια;

Υπάρχει λόγος να το πιστεύετε;

Όχι.

Τι λόγος να υπάρχει;

Συγγνώμη, κύριε Αστυνόμε.

-Σας ζητούν από το εγκληματολογικό. -Ναι.

Ευχαριστώ.

(Αθηνά) Δεν καταλαβαίνω. Δεν πρέπει να βγούμε κι έξω να βοηθήσουμε;

Να κάνουμε κάτι τέλος πάντων.

Ας περιμένουμε λίγο.

Η Φωτοπούλου με διαβεβαίωσε ότι θα μας ενημερώνουν διαρκώς.

Καλώς ήρθες, Θάλεια.

Γεια σου, Ιουλία.

Καλά έκανες και ήρθες.

Μίλησα με τον μπαμπά κι έμαθα πού να σας βρω.

Θες καφέ;

Όχι, εντάξει, έχω πιει.

Με την Αθηνά μιλάς;

-Ναι, μόλις ήρθε η αδερφή της. -Από Θεσσαλονίκη; Πότε κιόλας;

Σήμερα το πρωί.

Εσείς, τα μέρη εδώ τα γνωρίζετε;

Αρκετά καλά. Στον Μαραθώνα μεγάλωσα.

Γείτονες λοιπόν.

Εντοπίσαμε ένα αυτοκίνητο στην άλλη μεριά του φράγματος.

Έγινε. Ερχόμαστε αμέσως.

(Νικήτας) Τι είναι, ρε Βασίλη; Τι έγινε;

Αυτό το βαν.

Ήταν έξω από το σπίτι μας. Το πρωί.

Αριστέα. Τι ώρα είναι;

-Είναι 7:40. -Ωραία.

Τα παίρνουμε όλα σήμερα;

(Ελπίδα) Κάτσε, Σάββα, να τσεκάρω, γιατί ο Φωτιάδης είναι άρρωστος.

Πες αν είναι να γυρίσω από την εκκλησία.

Ναι. Ναι, είναι.

Να πάρουμε τον Κουρή και επιστρέφουμε μετά για τα υπόλοιπα.

Δεν μου λες, εσύ πληρώθηκες αυτόν τον μήνα;

-Όχι ακόμα. -Το 'ξερα.

Την έκαναν πρόγραμμα την καθυστέρηση.

-Θα μπουν τη Δευτέρα μου είπαν. -Το καλό που τους θέλω.

Έχω να πληρώσω φροντιστήρια και το Τάε Κβο Ντο του γιου μου.

Τη μία οι περικοπές, τώρα η καθυστέρηση.

Λες κι έχουνε πρόβλημα. Άσε τώρα.

Τα κρατάνε όσο μπορούνε για να μαζεύουν τους τόκους.

-Καλημέρα. -Καλημέρα σας.

Καλημέρα.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

Πάμε;

(Μάγια) Μπορώ να σε απασχολήσω λίγο;

Μπορείς να θυμηθείς αν έχεις δει ξανά το βαν στην περιοχή;

-Στον δρόμο; Έξω από το σχολείο; -Ποτέ ξανά.

-Τα ρούχα τους; -Θυμάσαι κάτι χαρακτηριστικό;

Ήταν πολύ μακριά. Δεν μπορώ να πω κάτι άλλο.

(Νάσος) Μην πείτε κάτι στους δικούς σας μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα.

(Μάγια) Θα δημιουργηθεί μεγάλη αναστάτωση.

Πόσο πιο μεγάλη;

Σημαντικό είναι να παραμείνουμε όλοι ψύχραιμοι. Έτσι δεν είναι;

Θα κάνουμε ό,τι μας πείτε.

(Θάλεια) Έχεις κάποιο νέο από τον Βασίλη;

(Αθηνά) Τίποτα. Ψάχνουν ακόμα.

Θα βρεθούνε τα παιδιά και θα είναι εντάξει. Θα το δεις.

Εντάξει, Θάλεια, ναι.

Αν δεν με θες εδώ να μου το πεις. Μην τα κάνω χειρότερα.

Να είσαι όπου θέλεις.

Άλλωστε δεν υπάρχει άνθρωπος να σου πει τι θα κάνεις.

Αθηνά, δεν είχα πρόβλημα μαζί σου. Το ξέρεις, έτσι;

Δεν έχω το κουράγιο να το συζητήσω αυτή τη στιγμή.

ΟΚ.

Ωραία.

(Ορφέας) Θάλεια!

-Ήσουν κι εσύ μέσα; Δεν σε είδα. -Το 'χω αυτό.

Γίνομαι αόρατος όποτε γουστάρω.

-Πώς ψήλωσες έτσι, Ορφέα; -Να που άκουσα και κάτι καλό.

Γιατί όλα τα άλλα, σκατά.

-Μου έλειψες, αδερφούλη μου. -Κι εμένα μου έλειψες.

-Έρχεσαι λίγο μαζί μου για κάλυψη; -ΟΚ.

Μη μασάς. Δεν είμαι τζάνκι. Ινσουλίνη είναι.

-Είσαι διαβητικός; -Τύπου 1.

Αν δεν τρυπιέμαι καθημερινά, φιλάκια.

Μια συνήθεια είναι όλα.

Κανονικά

πηγαίνω στις τουαλέτες, αλλά σήμερα έχει τρελή κίνηση και δεν γουστάρω.

Εσύ, πώς είσαι;

Έχω τόσον καιρό να σε δω. Έπρεπε να είχα έρθει νωρίτερα.

Σε μένα μιλάς, αδερφούλα.

Όταν ρίχνεις μαύρη πέτρα πίσω σου, δεν γυρνάς να τη μαζέψεις.

(Μαντώ) Έχει απίστευτο θράσος. Απορώ πώς την ανέχεσαι μετά από τόσα.

(Ιουλία) Δεν είναι μέρα να ασχολούμαστε με τη Θάλεια.

Ακριβώς. Ας προσέχει τι λέει και τι κάνει. Είμαι σε όριο.

Αγνόησε την, σε παρακαλώ, Μαντώ.

Αν μπορείς να ξεχάσεις τι συνέβη την τελευταία φορά, εγώ δεν μπορώ.

Έχω πολύ καλή μνήμη.

Η Θάλεια είχε ανέκαθεν καλή μνήμη. Αυτό είναι το πρόβλημα.

Θέλουν να μας μιλήσουν.

Τον Βασίλη τον βρήκες; Ο δικός μου δεν απαντάει.

Στον δρόμο είναι.

-Με την Αθηνά παίρνουμε διαζύγιο. -Τι;

Από πού κι ως πού;

Θέλαμε να το κρατήσουμε κρυφό μέχρι να βγουν τα χαρτιά.

Δεν θέλαμε τη φασαρία από τους γύρω γύρω.

Δεν είχα καταλάβει τίποτα.

Λυπάμαι πολύ, ρε Βασίλη.

Και να φανταστείς, ψάχναμε τρόπο να το πούμε στην Αριστέα.

-Έναν ανώδυνο τρόπο, και... -Εντάξει, ΟΚ.

Τα παιδιά να βρούμε, και παίρνεις όσα διαζύγια θέλεις.

Μην το πεις πουθενά.

Εννοείται. Δεν πρόκειται να πω τίποτα.

(Κόρνα αυτοκινήτου)

(Μάγια) Το όχημα είναι κλεμμένο.

Η κλοπή δηλώθηκε πριν τρεις μέρες στην Ασφάλεια Πειραιά.

Η εικόνα είναι πολύ χάλια. Δεν έχουμε καλύτερη κάμερα;

Συνεχίζουμε να ψάχνουμε. Αυτό είναι το καλύτερο μέχρι τώρα.

Είναι απαγωγή.

Ωραία.

-Σάββας Κανελλόπουλος και... -Ελπίδα Γιαννέλη.

Ο οδηγός και η συνοδός του σχολικού.

Βρες τα πάντα για αυτούς και φέρε μου μια καλύτερη κάμερα.

Μου το πήρες. Φέρ' το μου!

-Φέρ' το. -Παιδιά, μη μαλώνετε.

Μου πήρε το παγούρι μου!

-Κώστα, δώσε το παγούρι. -Δώσ' το μου!

-Τι κάνει, ρε; -Όχι, όχι!

-Γιατί έστριψε; -Δεν ξέρω.

-Τώρα τι κάνουμε; -Στρίψε κι εσύ.

Ήθελες παραπάνω νερό;

-Έλα. Ή τώρα ή ποτέ. -Αλλιώς το σχεδιάζαμε. Αν μας δουν;

-Δεν υπάρχει ψυχή. -Πού το ξέρεις;

Το βλέπω.

-Πάμε να το κάνουμε τώρα. -Κόλλα το.

Μπλοκάρω σήμα.

Τώρα.

Περάστε.

-Να στρίψω θέλω. -Καλημέρα.

Έχει χαλάσει το GPS και δεν μπορώ να βρω τη διεύθυνση.

Μπορείτε να με βοηθήσετε;

-Πού πηγαίνετε; -Στην οδό Μετεώρων.

-Πού; Μετεώρων; -Ναι.

Μου είπαν μετά το νεκροταφείο, αλλά δεν ξέρω την περιοχή.

Παιδιά, κάντε ησυχία να ακούσουμε τον άνθρωπο.

Για το νεκροταφείο έπρεπε να στρίψετε πριν, στη διασταύρωση.

Ναι, ρε Γιάννη, κάναμε λάθος. Εμείς το κόψαμε ευθεία.

-Μισό λεπτό, να κοιτάξω το κινητό. -Έγινε, αδερφέ.

Δεν έχω σήμα. Ελπίδα, έχεις σήμα;

-Καλημέρα, μάστορα! -Καλημέρα.

Ούτε μια γραμμή δεν δείχνει.

-Τους χάρτες; -Τίποτα. Δεν πιάνει καθόλου.

Έχω χάρτες στο μαραφέτι, αλλά έπεσε η μπαταρία.

-(Γιάννης) Κάτσε να σου δείξω. -(Οδηγός) Όχι. Περίμεν...

Οπαλάκια! Ήρεμα. Ήρεμα.

Θα κάνεις ό,τι σου λέω και δεν θα πάθει κανένας κακό.

-Υπάρχουν παιδιά εδώ μέσα. -Ξεκίνα.

Καλημέρα, παιδάκια.

(όλα μαζί) Καλημέρα!

-Τώρα θα πάμε μια εκδρομή. -(όλα μαζί) Ναι!

Να σου πω.

Τι θα πούμε τώρα στα κορίτσια;

Να μην τους πούμε τίποτα.

Να περιμένουμε να μας ενημερώσει όλους η αστυνομία.

ΟΚ.

-Συγγνώμη που σου φώναξα πριν. -Τι έγινε;

-Ακόμα περιμένουμε να μας μιλήσουν. -Το ξέρω.

-Ακόμα ψάχνουν; -Ναι.

Έχει γεμίσει ο τόπος αστυνομικούς.

Πώς γίνεται να μην έχουν βρει κάτι;

(Ρεπόρτερ) Τι πληροφορίες...

Θα υπάρξουν επίσημες ανακοινώσεις. Ευχαριστώ.

Μόνο συγγενείς και εργαζόμενοι να μπαίνουν.

Θάλεια Καρούζου. Δημοσιογράφος. Γιατί δεν βγαίνει ανακοίνωση;

-Περάστε με τους υπόλοιπους. -(Θάλεια) Έχω την οικογένειά μου εδώ.

-Τα ανίψια μου είναι στο σχολικό. -Σε ποιο μέσο εργάζεσαι;

Σε κανένα. Δουλεύω μόνη μου.

Αστυνόμε, πρέπει να πάμε μέσα.

Μπορείς να περιμένεις εδώ. Θα ενημερωθείς με την οικογένεια.

Παρακαλώ θερμά, να μείνουν στον χώρο μόνο οι γονείς.

Οι υπόλοιποι να περάσετε στο προαύλιο.

Επαναλαμβάνω, μόνο οι γονείς των παιδιών

και οι συγγενείς των ενήλικων αγνοουμένων.

Σας παρακαλώ, βοηθήστε μας.

Καταλαβαίνω την αναστάτωση, την κούραση,

αλλά πρέπει να περάσετε έξω.

(Μουσική και ψίθυροι)

Πρέπει να σας ενημερώσω ότι,

με βάση τις ενδείξεις που έχουμε μέχρι στιγμής,

τα παιδιά σας έχουν πέσει θύματα απαγωγής.

Θα αφήσουν εδώ τσάντες και κινητά. Κι εσείς το ίδιο.

Θα τα μπείτε όλοι στο βαν. Γρήγορα, για το καλό όλων. Ναι;

Παιδιά, έπαθε βλάβη το σχολικό. Οι κύριοι θα μας βοηθήσουν.

-Εντάξει; -Ναι.

Θα αφήσουμε τα πράγματά μας εδώ. Και τα κινητά, όσοι έχουν,

και θα κατεβούμε όλοι μαζί από το σχολικό. Ναι;

(Αριστέα) Κυρία, γιατί έχουμε έρθει στο δάσος;

Δεν έπρεπε να είμαστε στο σχολείο;

Θα πάμε, αγάπη μου, στο σχολείο. Σε λίγο.

(Τα παιδιά γκρινιάζουν για τουαλέτα και διάφορα)

(Φανή) Τι κάνετε; Πρέπει να φύγουμε τώρα!

-Πάμε! Πάμε! -Πάμε, παιδιά. Κατεβαίνουμε.

Παιδιά, κατεβαίνουμε όλοι από το σχολικό.

Προχώρα!

-Πάμε, παιδιά! -Πάμε! Πάμε!

-Ελάτε, παιδιά. -Πάμε παιδάκια!

Πάμε! Πάμε! Ελάτε.

Πάμε, παιδάκια. Πάμε. Έλα.

-Μπράβο τα καλά παιδιά. -(Ελπίδα). Ελάτε, παιδιά.

Πάμε, παιδάκια μου, πάμε.

-Μπράβο, τα καλά τα παιδιά. Πάμε. -Ελάτε.

Έλα, έλα. Πάμε.

(Παιδική φωνή) Πού μας πάτε;

Με βάση τις εκτιμήσεις μας,

οι δράστες είναι τρεις με τέσσερις τον αριθμό,

χρησιμοποίησαν αυτό το λευκό βανάκι για να προσεγγίσουν το σχολικό.

Έπειτα το έκαψαν και το εγκατέλειψαν στην περιοχή του φράγματος.

Πιθανότατα χρησιμοποίησαν κι άλλα οχήματα διαφυγής που αναζητούμε.

Τι θέλουν; Γιατί δεν έχουν επικοινωνήσει μαζί μας;

Θα το κάνουν σύντομα.

Πιθανόν θέλουν να σιγουρευτούν πως είναι ασφαλείς πρώτα.

Αυτό που θέλω από εσάς είναι η απόλυτη συνεργασία σας.

Είναι σύνθετη και περίπλοκη υπόθεση.

Έχουμε να κάνουμε με παιδιά. Οι δράστες το σχεδίαζαν καιρό.

Ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν.

Δεν θα μιλάτε στον Τύπο.

Κάθε πληροφορία που σας μεταφέρεται θα πρέπει να μένει σε αυτόν τον κύκλο.

Κάθε λάθος μπορεί να μας κοστίσει.

Η απαγωγή μπορεί να λήξει σήμερα

ή να κρατήσει για μήνες.

Χρειάζεται υπομονή, δύναμη και πίστη πως όλα θα πάνε καλά.

Προτεραιότητα είναι να επιστρέψουν τα παιδιά σώα και αβλαβή.

-Θάλεια. -Τώρα

θα σας παρακαλούσα να περάσετε από το αστυνομικό τμήμα για κατάθεση.

Θα πρέπει να συμπληρώσετε και ένα ερωτηματολόγιο για τα παιδιά σας.

Πρέπει να γνωρίζουμε τα πάντα για αυτά.

Ασθένειες, κάποια φαρμακευτική αγωγή, αλλεργίες.

Σύντομα θα έχουμε και ψυχολόγο. Θα είναι στη διάθεσή σας συνεχώς.

Ωραία. Πάμε.

(Ατμοσφαιρική μουσική. Δεν ακούγονται λόγια)

(Συνεχίζεται η μουσική. Δεν ακούγονται λόγια)

(Βασίλης) Δεν πήρα τηλέφωνο τον δικηγόρο.

Πρέπει να ακυρώσουμε το αυριανό ραντεβού.

(Αθηνά) Τι σκέφτεσαι τώρα; Ξέχνα το.

(Βασίλης) Δεν ξέρω.

Τι να σκεφτώ;

Νιώθω ότι τιμωρούμαι. Ότι φταίω εγώ.

-Δεν φταις. Κανείς μας δεν φταίει. -Είδα το βαν, Αθηνά.

Το πρωί κοντά στη στάση.

Το είδα να ακολουθεί το σχολικό και δεν έκανα τίποτα.

Και δεν μου είπες κάτι;

Το είπα αμέσως στους αστυνόμους και μου είπαν να μην πω.

Δεν πέρασε καν από το μυαλό μου.

Εντάξει. Πώς θα μπορούσε να περάσει από το μυαλό σου;

Κι αν ήταν εκεί κι άλλες μέρες;

-Αν δεν το είχα προσέξει; -Άκου με.

Είμαστε καλοί γονείς.

Εντάξει;

Είμαστε καλοί γονείς.

Δεν είμαστε;

Έπιασες δουλειά βλέπω.

Ποτέ στην Ελλάδα δεν έχει πετύχει απαγωγή. Το ξέρεις;

Θα τους πιάσουν τους αλήτες.

Αυτό το πράγμα δεν έχει ξαναγίνει ποτέ.

Τι εννοείς, Θάλεια; Ε;

Δεν εννοώ τίποτα.

Η αδερφή σου έχει ανάγκη από συμπαράσταση. Το ξέρεις;

Λες να μην το ξέρω;

Έχω συνηθίσει να σου υπενθυμίζω και τα αυτονόητα.

Δεν χρειάζεται να μου υπενθυμίζεις τίποτα.

Δεν έχεις αλλάξει, Θάλεια.

Κι εσύ το ίδιο, μπαμπά.

Άκου να δεις...

Θέλω να σηκωθείς να φύγεις από εδώ. Εντάξει;

Να φύγεις να μας αφήσεις στην ησυχία μας.

Έτσι κι αλλιώς, δεν μπορείς να βοηθήσεις σε τίποτα.

(Μουσική υπόκρουση, το τραγούδι των τίτλων)

(Συνεχίζεται η μουσική υπόκρουση)

(Ελπίδα) Αριστέα!

(Ελπίδα) Έλα. Σοφία, έλα κι εσύ.

Έλα να κάτσουμε εδώ μαζί.

Μπράβο.

Να πιαστούμε χέρι χέρι.

(Παιδικές φωνές) Τι θα κάνουμε; Γιατί μας έφεραν εδώ; Τι φταίξαμε;

Δεν μπορούν να μας ανοίξουν; Θα ανησυχήσουν οι δικοί μας.

-Ξέρουν οι δικοί μας ότι είμαστε εδώ; -(Ελπίδα) Όχι, δεν το ξέρουν.

(Παιδικές φωνές) Πότε θα πάμε στα σπίτια μας;

Ποιος θα τους ενημερώσει;

(Ελπίδα) Θα είμαστε εδώ μαζί και θα είμαστε καλά. Μη φοβάστε.

-Τι κάναμε; -Τίποτα δεν κάνατε.

Τίποτα δεν έκανε κανένας.

Εμείς πηγαίναμε στο σχολείο. Δεν κάναμε κάτι κακό.

-Θα μας σκοτώσουν; -Όχι, αγάπη μου. Δεν θα μας σκοτώσουν.

(Μουσική υπόκρουση)

(Ήχος κλήσης τηλεφώνου)

(Τηλεφωνητής) Καλέσατε τη δερματολόγο Αθηνά Καρούζου.

Παρακαλώ, αφήστε μήνυμα.

Εγώ είμαι.

Συγγνώμη που έφυγα έτσι, αλλά...

Θα μείνω στην Αθήνα αυτές τις μέρες, οπότε

ό,τι χρειαστείς, να με πάρεις. Εντάξει;

Σε...

Καληνύχτα.

(Χτυπάει το τηλέφωνο)

Ναι;

(Ακούγεται θόρυβος σαν παράσιτα)

Αθηνά;

Ναι;

Δεν σε ακούω.

(Παραμορφωμένη φωνή) Η Θάλεια Καρούζου;

-Είσαι η Θάλεια; -Ναι. Ποιος είναι;

Κάποιος που θέλει να γίνει φίλος σου.

Γιατί;

Για να με βοηθήσεις να πάρω αυτό που θέλω. Εκατό εκατομμύρια ευρώ.

Τόσα χρειάζονται για να πάρουν τα παιδιά τους πίσω.

μουσική τίτλων τέλους

Απόδοση διαλόγων Βασιλική Κουρή

Υποτιτλισμός Videopress S.A.