Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Ooit leefde er in de stad aller steden te midden van torenhoge gebouwen...
en de kansrijke straten...
een jonge vrouw.
Haar naam was Claire.
Zoals bij de meeste heldinnen, gebeurde er op een dag iets heel naars.
Op die dag gold niet: En ze leefden nog lang en gelukkig.
Er was alleen daarna.
Aankondiging huisuitzetting
Claire? Lieverd?
Het is tijd, lieverd. - Ik wil niet.
Ik ook niet, maar... - Mrs Colmes...
ik denk dat u nu moet gaan. - Gunt u me nog een minuutje?
Het is maar tijdelijk, tot we weer iets vinden.
En m'n boeken dan? - Mrs Colmes...
Mama, waar moeten we nu wonen?
Uit de puinhopen van haar oude leven ontstond die avond iets nieuws.
Een plan.
maak school af wees overal de beste in
geef de toespraak bij je eindexamen
vind een goede baan de beste
wees de baas
koop een huis
vind een man die net zo succesvol is
neem kinderen twee
reis de hele wereld over
verzin een nieuw plan
En zo begon Claires levenslange streven om haar eigen leven te leiden...
geheel volgens eigen plan.
Eerste Kus door Nathan McKean
Nathan.
Doei.
Hoi. Ik ben het.
Dat hoeft niet.
Zie ik je nog eens?
Dank je.
Om met John Lennons woorden te spreken:
Het leven overkomt je als je andere plannen maakt.
Dit is Nathan. Nathan had ook eigen plannen...
maar Nathan heeft een gelukkig leven allang opgegeven.
Nou, misschien niet helemaal.
De Geheime Tuin
Goedemorgen, Claire. Ben je de boel aan het inrichten?
Je hebt een raam.
En hoofdpijn. Niets is waar het moet zijn. Ik was toch duidelijk.
Ik had met labels en kleuren de juiste laatjes aangegeven.
Bel Onderhoud. M'n toekomstige partner moet een goede stoel hebben.
O, dat... - Alles op z'n tijd. Ik moet ervandoor.
Claire.
Claire, vicepresident kapotte spullen. - Je zou toch partner worden?
Kapotte spullen was toch eerder een alternatief.
Zeg me dat je sms een grapje was. - Ik wou dat ik kon komen...
maar we hebben het druk met de GAS. - De wat?
De zoektocht naar... - De grote Amerikaanse schrijver.
Ongelooflijk dat je dat weer gebruikt als smoesje. Hoe is je uitzicht?
Dat krijgt een zeventje, maar de rest krijgt een ��n.
Behandelen ze zo een nieuwe partner? - Gerry wil wachten tot...
Tot je dood bent? Hij heeft je in z'n greep als een ezel met een wortel.
Noem me alsjeblieft niet weer een ezel. - Ezel? Hier de wortel. Volg me niet.
Mark... - We praten er vanavond wel over.
Ik zei toch dat ik niet... - Je hebt in vijf jaar geen diner gemist...
en ook deze keer niet.
Wat doe jij? Je gaat niet weg.
Je kunt niet weg, het is razend druk. - Sorry dat ik plots opstap.
Twee dagen is plots. Twee uur is een plaatsje in de rij werklozen.
Doe wat je moet doen. - Je vergooit je baan voor een hobby.
Een hobby? De afgelopen vier jaar heb ik me hier de hele week kapot gewerkt.
's Avonds ga ik naar huis, naar m'n hobby. Soms tot vier uur 's nachts.
En nu krijg ik de kans om daar iets van te maken.
Als een school je uitnodigt om met de decaan te praten over schrijflessen...
dan praat ik met die decaan. - Nathan, ik mag je graag.
Je bent een prima knul, maar ben je daar niet een beetje te oud voor?
Waarvoor? Vind je me een kind of juist te oud?
Hiervoor. Dit is fantasie.
Een wereldberoemde schrijver. Je moet de feiten ooit onder ogen zien.
Misschien, maar niet vandaag. - Wacht.
Wacht. - O nee.
Onderhoud. Ja, meneer, ik stuur direct iemand naar boven.
Aan de bak, knul. - Dat gaat niet.
Dus je laat me voor weet ik hoe lang stikken en dit kun je niet eventjes doen?
Ok�, ik doe het.
Ik doe het. Je hoeft me niet te volgen.
Voor je weggaat? - Ja, voordat ik wegga.
Voordat ik wegga, doe ik het. - Luister.
Je beseft het nu niet, maar ik bescherm je toekomst.
Niet iedereen wordt een Harper Collins, ok�?
Je moet iets achter de hand hebben.
Heeft Louis Lemont al gereageerd? - Nog niet.
De koningin van Page Six heeft toch wel een uitnodiging gehad?
Nog niet. - Wat?
Als we Page Six niet krijgen... - Krijgen we pagina zeven.
Alles komt goed. Ik geef hem deze middag persoonlijk een uitnodiging.
Iemand moet ze ergens anders gelegd hebben.
Ik vind ze wel, geen zorgen.
Ik hoorde dat Russel Hazelton vandaag door de jungle van Manhattan trekt.
Kom dus niet te laat. - Vandaag? O, ik...
Leuk.
We hebben een vergadering. - Ik...
Jij bent Jones, die nieuwe jongen. - Jones?
Waar is je laptop? Ouderwets, daar houd ik van.
We moeten tempo maken, kom.
Goed mensen, luister even.
Russel Hazelton komt hiernaartoe en dit is alles wat we over hem weten.
Hij is als Bigfoot.
Men zegt dat hij bestaat, maar niemand heeft hem gezien.
Hij was de baas van twaalf bedrijven van Hazelton Industries...
in de afgelopen twee jaar.
Hij heeft overal zo kort gezeten, dat er niet eens een foto van hem is.
En nu is hij hoofd van de uitgeverij, onze grootste klant...
en het scharnier aan de deur die naar ons toekomstige succes leidt.
Het is dus onze taak...
Shit.
Shit.
Gaat het? - Ja, prima.
Heb ik uw neus geraakt? Het spijt me, ik...
Alles in orde? - Ja, echt waar.
Ik ben Claire Colmes, ik beheer uw account.
Geen zorgen, ik zal niemand iets zeggen.
Dit project is zo'n inspiratie voor me. Ik vind het zo'n nobele zaak...
de zoektocht naar de nieuwe Hemmingway, Steinbeck, Faulkner.
Harper Collins? - Natuurlijk, wie u maar wilt.
Heeft u de uitnodiging ontvangen? Uiteraard, u bent de eregast.
Ik heb er nog meer, mocht u die willen. Het is tenslotte uw feest.
Omdat ik de... - Eregast ben.
Wel, Russel... Mr. Hazelton bedoel ik.
Het spijt me, ik wilde niet brutaal zijn.
Leuk u te ontmoeten en ik zie u morgenavond.
Goed, morgenavond. Juist.
Daar is ze dan, mevrouw de carri�remaakster.
Die zijn afschuwelijk. Schoenen zeggen veel.
Die zeggen: Ik ben blind en wanhopig.
Ik hou ook van jou. - Ik wil exclusief met je eregast praten.
Dat genoegen zou ik je graag doen... - Je smoesje kan me weinig schelen.
Geef me dat interview. Voel de liefde, verpest het niet met woorden.
Louis, je weet dat ik je niets kan beloven.
Goed, geef me dan maar kaartjes. Dat gesprek regel ik zelf wel.
Dank je. - Graag gedaan.
Excuses.
Laten we ter zake komen.
Ik heb uw boek gelezen en...
Ik wou dat het meer was.
Meer? - Ja, meer.
Meer? - Ja, meer.
Ik weet niet hoe ik ooit meer had kunnen schrijven.
Ik heb voor dit boek gebloed. Ik heb voor dit boek gehuild.
Ik heb gezweet, ik heb de liefde bedreven met dit boek. Ik...
Ok�, vergeet dat laatste maar. Dat meende ik niet.
Mr McKean - Alles wat ik heb zit in dit verhaal.
En als u te kortzichtig bent...
Als uw bekrompen, academische geest niet ziet wat er in zit...
Als u het niet kunt doorgronden, dan weet ik het ook niet meer.
Uitgesproken. - Ja, ik ben uitgesproken.
Ik heb uw boek in een adem uitgelezen en ik vond het geweldig.
Ik wou dat er nog meer was.
U bedoelt... U wilde dat er meer was.
Wat zei ik dan? - Maar dan vond u het goed.
Geweldig. Mag ik nu deelnemen?
Ik...
Ik wil u graag een kans geven...
maar m'n kleine, piepkleine...
ik citeer, bekrompen geest...
Ik gun de beurs liever aan iemand die academici een warm hart toedraagt.
En ze niet geringschat.
Maar ik hou van u. Ik bedoel, ik hou van academici.
En met bekrompen bedoel ik geconcentreerd.
Zoals een laserstraal.
Hoe is het ermee? Zo slecht dus, h�?
Ging je gesprek klote? Gelukkig kun je er schoonmaker blijven.
Je moet motivatietoespraken geven. - Eens.
Wat is dit?
Bent u voor het bal uitgenodigd, mevrouw?
Heb je wel eens een dag gehad die slecht begon, die vreemd werd...
die daarna heel slecht werd en je dacht dat hij nog gekker ging worden...
en dat iets waarvan je dacht dat het slecht zou gaan niet zo slecht ging?
Geen idee.
Dit komt van Claire. - Dat is mooi.
Ze houdt me voor iemand anders. - Nog beter.
De steenrijke Russel Hazelton?
We hebben elkaar nauwelijks gesproken, maar wat was hij knap.
Een beetje stil, maar dat had wel iets charmants. Ik denk dat hij de ware is.
Begrijp ik het nou goed?
Na twee jaar ontmoet je eindelijk het meisje waar je van droomt?
En je stelt je niet voor, maar laat haar in de waan dat je Russel bent.
En dat je miljardair bent en ze verwacht jou, Russel, te zien...
op een feest waar jij de eregast bent. - Ja.
Je moet de stad uit. Hier heb je wat geld uit de kassa.
Nathan, kom op. Zo erg is het niet.
Dat is het wel. - Waarom leg je het niet uit?
Dat gaat niet. - Jij hebt haar fout niet gecorrigeerd.
Bedoel je dat ik naar het feest moet? - Dat zeg ik.
Moet ik naar dat feest? - Ja.
Waarom niet? Ze is redelijk. Ik leg alles uit en we zullen erom lachen.
Is het vreemd dat ik hem niet naakt voor me zie, maar in een kapel...
in een smoking? - Nee, helemaal niet.
Ik heb geen smoking. - Je kunt mijne lenen.
Die witte van je schoolbal?
Ik ben stikjaloers. M'n verlovingsring is er niets bij.
Welke verlovingsring?
Prachtig. En hij komt me zo bekend voor.
Wat?
Wat is er? - Hij is...
Het zijn diamanten. Dat is te gek.
Eerlijk, ik heb hem nooit gevraagd. - Wat?
De liefde van je leven op z'n knie, bloemen in z'n hand, die dan zegt:
Claire, het spijt me, maar ik ben homo.
Voor wie waren die bloemen en waarom op ��n knie?
Ik struikelde. - Tweedehands?
Je bent toch milieubewust?
Weet je... Ik ga naar huis.
Op morgen. - Op morgen.
Een nieuw begin. Morgen.
Kijk eens wie we daar hebben. De verloren zoon is teruggekeerd.
Werk je hier nog wel? - Gus...
Niks Gus.
Je zou iemands stoel maken en haar kantoorspullen uitpakken.
Het zal niet weer gebeuren. - Dit wordt je proeftijd.
Die begint nu totdat ik het zeg. Begrepen?
Begrepen. - Je doet precies wat ik je zeg.
Ik heb een klusje voor je. - Ik wil geen klusje.
Herentoilet, 34e verdieping. Code rood.
Waarschijnlijk een broodje chili, als je begrijpt wat ik bedoel.
Je hebt een schrobber, een waterzuiger en een grote schep nodig.
Ik wil dat het er lekker ruikt, want ik kom controleren.
Het werd tijd. - Rustig, je goede fee is er.
Ze verricht wonderen.
Ja, ze is... iets. Waar heb je dit pak vandaan?
M'n buurman is goochelaar. Hij wil het pak morgenavond terug.
Logisch.
Hallo? Wat?
Nu? Ok�, goed. Ik weet het, ik kom eraan.
Dat was m'n werk. Ik moet gaan. Een waterval op de 34e.
Kom op. Je trekt dat toch niet aan.
Hier kan ik je mee helpen. - Ik heb je hulp niet nodig.
Dit duurt maar eventjes.
Ben je klaar met dirigentje spelen? Dat was heel raar.
Goed, het was erg leuk om... Fijn dat u me op straat gezegend hebt.
Wat? Krijg nou wat.
Krijg nou wat. - Blijf altijd vertrouwen houden.
We moeten naar een feestje en je hebt een lift nodig.
Krijg nou wat.
We moeten nu gaan. De tijd tikt.
Er wacht een vrouw op je.
Ik kan niet...
Dit is...
Het verbaast me niks als hij op een kameel komt.
Heb je je wenkbrauwen laten waxen? - Nee, hoezo?
Nee, niets.
Het is gewoon wat minder Frida Carlo daarboven.
Het decollet� leidt af van je gezicht. Ze schreeuwen om...
Dank je.
Shit. Niet te geloven.
Claire. - Wat? Het is niet mijn schuld.
Partners schuiven de schuld niet af. Ze lossen problemen op.
Ga dan.
Dag, iedereen. Ik ben Russel Hazelton, boegbeeld van Tremaine Publishing.
Droom ik soms? - Nee.
Kom op, waar zijn de camera's? Waar zijn ze, hier?
Hoezo? - Als dit echt is en ik wakker ben...
en dit geen Bananensplit is, dan is dit allemaal een soort...
Wonder.
Geniet van deze avond. Neemt u een drankje.
Die heb ik al gehad.
Wonderen zijn er elke dag, Nathan. Als de zon opkomt...
als de vogels fluiten, als een baby geboren wordt.
Als de kus van een vrouw het hart van een man verandert.
We zijn er. - Dit is allemaal zo vreemd.
O, nee. - Het spijt me vreselijk.
Sorry? Weet je, sorry is niet...
Het geeft niet, het is maar wijn. Past mooi bij m'n jurk.
Helaas heb ik uw speech gemist. - M'n speech?
Kunnen we even praten? - Ik moet me echt gaan omkleden.
Ik zie er... - Prachtig uit.
U ook. Ik weet niet waarom ik het op die manier zei.
U ziet er ook echt prachtig uit.
Zegt u alstublieft iets. - Ik kan... Ik kan...
Wat kunt u?
Ik kan je meenemen naar huis.
Sorry, dat klonk heel raar. Ik ben geen engerd.
Ik kan je mee uit eten nemen. Hou je daarvan?
Dat zal niet gaan. M'n baas vermoordt me.
Je baas vermoordt je...
omdat je uit eten gaat met je nieuwste klant?
Nee...
Nee, misschien niet.
Het spijt me enorm. - Nee, het is al goed.
Zal ik ook op je handtas knoeien, zodat het mooi past?
Is dat jouw auto? Echt waar?
Ik ben m'n hoge hoed vergeten. Wil je dit echt?
Het is mijn feestje, toch?
Ik vergeet wel eens hoe mooi de stad is.
Je lijkt wel een toerist.
Ik zie het zo vaak dat het zo alledaags geworden is.
Een avond als deze raakt je dan. Begrijp je wat ik bedoel?
Ja.
Waar gaan we eigenlijk naartoe? - Naar het kasteel, meneer.
Ja, prima.
Het is een kasteel. Een verrassing.
Wat is dit? - Dat is een park.
Dit stond er toevallig.
Hoe?
Soms kun je beter niet achter het gordijn spieken.
Hoe?
Een ongebruikelijke locatie voor een zakelijk etentje.
Eet je hier met al je klanten? - Hier? Op deze oude plek?
Ja, vrij vaak. Nee, niet. Dit is heel bijzonder.
Nou, proost dan maar.
Waarom hebt u Tremaine gered? Ik wil dolgraag het hele verhaal horen.
Tremaine? Geen idee.
Je weet niet waarom je een uitgeverij hebt?
Een uitgeverij, natuurlijk. Ik...
Ik hou van boeken.
Ik hou ook van boeken. Ik ben dol op boeken.
Toen ik veertien jaar was, raakten m'n moeder en ik alles kwijt.
De enige vastigheid waarnaartoe ik kon ontsnappen...
was De Geheime Tuin.
Alsof ik erdoor geobsedeerd was, heb ik het...
wel vier, vijf... - Dat is niet obsessief.
Honderd keer gelezen.
Nee, zo bedoel ik het niet. - Ik begrijp dat het raar klinkt.
Ik maak maar een grapje. Ik hou ook van boeken.
Ik lees heel graag. Ik ben schrij... - Een schrij?
Schrij? - Schrijden. Ik schrijd alle feesten af.
Laten we dansen. Ja, laten we dansen.
Is dat Billie Holiday? - Ja.
Al generaties lang wordt Billie overgegeven in de familie McKean.
McKean?
Dat is m'n moeders kant van de familie.
Verwoede liefhebbers van Billie. Verwoede liefhebbers.
Sorry.
waar ben je gebleven
We beginnen vroeg morgen. We moeten gaan.
Wat? Wacht nou.
Ik wil niet dat het al voorbij is. Kunt u de tijd stilzetten, Mr. Hazelton?
Claire, ik moet je iets vertellen.
Dank je wel. Je bent nog leuker dan ik had gehoopt.
Sorry. Wat wilde je me vertellen?
Dat kan wel wachten.
Nee.
Je woont hier. - Ik was m'n sleutel vergeten.
Wat is er met jou gebeurd? - Ik heb geen idee.
Ben je in die kleren naar het feest gegaan?
Je had een prachtige avond op het bal, de klok sloeg twaalf uur...
je jurk scheurde aan flarden en je koets veranderde in een pompoen?
Het verdween. - Wat is verdwenen?
De witte toverauto.
Krijg je genoeg lucht in dat gebouw? - Er was een man, een dakloze man...
maar niet echt dakloos. En toen plotseling voil�...
droeg ik ineens een pak, was hij m'n chauffeur en sprak over wonderen.
Toen morste ik wijn over haar heen... - Ik dacht dat je het over een vent had.
En toen... wat? Claire.
Claire? - Ja, wie anders?
Dus je bent in die kleren gegaan? - Heb je wel naar me geluisterd?
Ik luister, maar ik weet niet zeker of ik je goed begrijp.
Goed, ik vertel het nog een keer.
Het is lastig sinds pa dood is en ik had jou jezelf niet moet laten opofferen...
om de bar draaiende te houden. - Je bent m'n broer.
Met dat shitbaantje, de rekeningen... - Komt er een eind aan deze peptalk?
Laat me even uitpraten.
Door al die dingen, door al die stress...
Ik ben niet gestrest.
Ik ben niet gestrest. - Daardoor...
heb je een psychotische inzinking. - Schei toch uit. Echt?
Wat dan?
M'n pak was geru�neerd, dus ik ben 's nachts op het werk gebleven.
Was je pak geru�neerd?
Welterusten.
Wil je me soms omkopen? - Zou ik me daartoe verlagen?
Ja, zeker als je er terecht van uitgaat dat ik boos ben.
Wat moet ik met je aan?
Eentje stapte de slaapkamer binnen en fluisterde: Ik ken iemand...
Kan ik u helpen? - Dat hoop ik. Bent u Claire Colmes?
Dat ligt eraan. Wie bent u? - Ik ben Russel Hazelton.
Dat dacht ik niet. Hup, wegwezen. Ik moet aan de slag.
Goed, ik geloof dat we elkaar niet helemaal begrijpen.
Ik kan bewijzen dat ik... - Ik heb haarlak, pepperspray...
dus ik zou me maar gedeisd houden.
Waar ben jij mee bezig? - Roep de beveiliging.
Vanwege onze grootste klant? - Dat is Russel Hazelton niet.
Ik heb de avond met Russell Hazelton doorgebracht.
Kun je je zenuwinzinkingen misschien een andere keer krijgen?
Hij wilde iets uit z'n jas grijpen. - Z'n portemonnee.
Russel Hazelton
Zorg dat het goed komt.
Shit.
Dat was goed. Met wie heb je getraind?
Met Nukda Hun? Nee, dit kwam uit het handboek van Po Po.
Met Po Po Loke? - Nee.
Paniek, adrenaline en koffie. - Fascinerend.
Mr. Hazelton, Claire wil haar excuses aanbieden.
Ga met me lunchen. - Wat?
Ga met me lunchen. Nu.
Dat wil ze graag. - Precies, dat wil ik heel graag.
Mooi zo.
Wil je misschien een onzichtbare schroevendraaier?
Lijpo.
O, mijn God. Ze hebben hier hotdogs.
Sorry, ik kom net terug uit Kathmandu. Honden hebben het er bar slecht.
Die serveren ze daar gewoon buiten. Echt ranzig.
Twee heerlijke hotdogs, graag.
Heerlijk. Dank u, meneer.
Welk ras is dit? - Akobug.
Wat zei hij?
Goed, vertel eens.
Waar zal ik beginnen? - Wat is je favoriete landzoogdier?
De kat. - Ik had vogelbekdier verwacht.
Je favoriete gesternte. - De Kleine Beer.
Interessante keuze. Die vind ik ook heel mooi.
Wat vind je van Maleisisch dwergworstelen?
Daar heb ik geen mening over. - Ok�, dat kan.
Wat is je grootste angst? - Niks.
Ik ben nergens bang voor.
Echt niet? En cholera dan? - Nee.
Nee. Echt niet? Daar kun je beter wel bang van zijn.
Ik heb er net een sherpa aan zien bezwijken.
Angst is een reactie op het onbekende. Ik waag me nooit in het onbekende.
Ik sta om zeven uur op. Dan werken, sporten en naar huis.
Elke dinsdagavond spreek ik af met m'n beste vriendin.
Ik kan je vertellen waar, wanneer en wat ik de komende maand zal eten.
Behalve vandaag natuurlijk.
Van alles heb ik twee exemplaren: Telefoon, portemonnee, gezichtscr�me.
Je hebt reservegezichtscr�me? - En als ik een nieuwe klant krijg...
zoek ik alles over hem uit, ook waarom hij rare vragen stelt...
om je te overrompelen om een eerlijk antwoord te krijgen.
En m'n antwoord is: Nee, ik ben nergens bang voor.
Goed. Behalve dat alles wat je zei juist het tegendeel bewijst...
was het echt geweldig. Dat was echt geweldig.
Hier, laat me u helpen. - Nee, het lukt al.
Hou je me voor de gek? Elke leugen begint met: Ik leg het uit.
Is dit dat meisje waar je het altijd over hebt? Leuk...
maar ze valt niet op je. - Weet u hiervan?
Hij weet nergens van, hij is gewoon negatief.
Kunt u ons even geven?
Vijf minuten. Geen seconde langer.
Dit is gewoon een persoonsverwarring. Meer niet.
Je deed je voor als een klant. Je ontvoerde me bijna.
Ik heb je niet ontvoerd. - Bijna, zei ik.
Je hebt gelijk.
Wie ben je? - Ik ben Nathan.
Ik kan je naam lezen.
Ik ben geen rijke ondernemer.
Ik ontstop toiletten.
Het spijt me.
Nou, het spijt mij ook.
Claire...
Wat is dit?
Ik heb je verteld dat m'n familie en ik alles kwijtraakten toen ik negen was.
Ik heb mezelf beloofd dat het mij nooit zou overkomen.
Dat ik een plan had.
Tot ziens, Nathan.
Leuk je eindelijk te ontmoeten.
Ik heb een chilihotdog voor je...
op de 34e verdieping. Hup.
Hallo? - Waar was je gisteravond?
Ik ben ziek naar huis gegaan. - Ziek?
Je laat steekjes vallen. Ik bewonderde je strijd tegen de menselijke zwakte.
Ik zou een interview doen. - Dat heb ik nooit beloofd.
Je hebt me afgewimpeld. De regels zijn veranderd.
Ik kan niets beloven. - Tijdens de lunch.
Wat? Wanneer? - Vandaag.
Ik heb al gegeten. - Nu.
Dat zei ik niet, dat is precies het omgekeerde van wat ik zei.
M'n instructies waren heel helder en in het Engels. U spreekt toch Engels?
Wat haalde je je in je hoofd?
Ja, ik ben er nog. Ik probeer alleen geen rare geluiden te maken.
Ik heb een vergadering, ik bel je nog. Moeders.
Hoe is het met m'n lievelings-PR-maatje?
De enige die ik kan verdragen en zelfs mee kan lunchen.
Ondanks die schoenen.
Ik weet een leuk tentje om de hoek. Misschien kunnen we...
Nee, luister.
Bij het juiste licht of geen licht zijn die schoenen vast wel...
Waarom zijn mannen zo...
Dit gaat niet meer om schoenen, h�? - Ik heb een leven...
dat ik beetje bij beetje heb opgebouwd. Ik kan niet zomaar veranderen.
Toch? - Zeker. Wie is hij?
Dat weet ik niet. Ik weet het wel, maar ik weet het niet. Snap je?
Nee. - Hij droeg een smoking.
Daar kun je je in vergissen. - Dat is me vaak genoeg gebeurd.
Toch?
Wat nou? - Lieverd, je bent echt verliefd.
Pardon? - Dat is opgelost. Laten we gaan eten.
Hoi. - Hallo.
Ik wilde je net bellen. - Nou, hier ben ik.
Hier ben je dan. We hebben een aanvraag voor een interview.
Je staat niet graag in de spotlights, maar...
Is het belangrijk? - Ja, heel erg belangrijk.
Goed dan, ik doe het. Omdat jij het bent.
Super.
Je moet met me mee op een ondergrondse tour door New York.
Net als de metro? - Ja, zoiets. Ik haal je om acht uur op.
Daar is m'n meisje. Hoe gaat het met m'n raadselachtige man?
Wat bedoel je daarmee? O, je bedoelt Russel.
Wie anders? - Prima, het gaat geweldig.
Prachtig. - Nee, eerder het tegenovergestelde.
Iedereen heeft wel eens een rotdag. Volgende keer beter.
Er komt geen volgende date.
Dan hebben we een probleem.
In alle consternatie rondom onze klant...
heeft er iemand een foutje gemaakt en een klein detail over het hoofd gezien.
Hij heeft het contract niet getekend. - Wat?
Maar dat is jouw afdeling. - Partners schuiven de schuld niet af.
We moeten hem binnenboord houden. Jij moet hem tevreden houden.
Moet ik hem tevreden houden? Ben je soms m'n pooier?
Word volwassen, Claire. Dit gaat om zaken.
Wij hadden een briljant plan om z'n uitgeverij weer op de kaart te zetten.
Maar er is geen contract getekend. Hij kan de stekker eruit trekken...
en op elke straathoek in Manhattan een nieuwe partner vinden.
Doe het, of anders...
Eerste Kus door Nathan McKean
Dank je wel.
Je moet voor me toveren. - Sorry?
Wat je pas deed. Je moet het nog een keer doen.
Zo werkt het niet. - Ik heb je toverkunst nodig.
Jij moet je eigen toverkunsten uitvoeren.
Ogen dicht. - Ik heb het echt te druk.
Voor ��n seconde maar.
Russel. - Claire.
Russel, ik heb het echt te druk. - Doe je ogen dicht.
Ik heb dit voor je.
Dat kan ik niet aannemen. - Natuurlijk wel. Maak open.
Nee, dat kan ik echt niet. - Jawel, gewoon met je vingers.
Maak maar open. Je kunt het.
Een kompas. - Dat is vrijheid.
Ik heb geen idee wat je bedoelt. - Kies een richting en we gaan erheen.
Waarnaartoe? - Waar dan ook. Dat is juist zo mooi.
Je wordt dinsdag wakker en zegt: Ik ga naar het oosten.
En daar gaan we. - Ik kan niet zomaar weg.
Die wedstrijd is over twee weken. - Dat is het enige waar je over praat.
Waar is je gevoel voor avontuur? - Kwijtgeraakt in het riool.
Mensen rekenen op ons. We kunnen niet zomaar oostwaarts gaan.
Het oosten? We zitten in New York. Dan beland je in zee.
Dan huren we een boot. - Dat gaat niet.
Jij kan het niet, maar ik kan doen wat ik wil.
Goed.
Tot ziens. - Wacht. Russel, wacht.
Shit. Russel. Shitterdeshit.
Russel, wacht. - Nee, ik ga naar het noordoosten.
Gaat het? - Het gaat al.
Ik heb u al een tijdje niet gezien. Heeft u iets gegeten?
Maak je geen zorgen. - Wacht, ken je deze man?
Ja, hij is een vriend. Harold Graham, dit is Russel Hazelton.
Bent u dakloos? - Min of meer, ja.
Ik heb daklozen gevolgd in Pagopago. Ze bouwen huizen van hooi en spuug.
De scheidslijn tussen geen dak en een toereikend onderdak is maar dun.
Bent u in Pagopago geweest? - Nee, niet echt.
Heel erg boeiend. - Russel, we moeten weer naar boven.
We moeten iets bespreken. - Nee, ik blijf hier.
Ik slaap onder de sterren in m'n eigen wanhoop.
Er is niets moois aan dakloos zijn. - Toch wel. Vrijheid.
Vrijheid, Claire. - Vrijheid, Claire.
Vrijheid.
Moet jij niet werken? - Ja.
Wat is er aan de hand?
De liefde van m'n leven gaat de fout in en ik moet haar tegenhouden.
Wat voor fout? - Ze gaat trouwen.
Gaat mevrouw Tetrizini trouwen? - Sean, ik meen het.
Goed. Wat moet je doen?
nieuw plan
Waarom zit Russel Hazelton op straat voor ons gebouw?
Ik heb geen idee. - Dan moet je daar achter zien te komen.
Nu? - Hij is aan het zingen.
Ik word bang van hem, Claire.
Russel? Hallo?
Grote genade.
Russel? - Geweldig.
Eerste Kus door Nathan McKean
Nathan.
Wat is er gebeurd, waar was je? - Sorry.
Waarom lijkt het alsof de elfjes geweest zijn?
Niet de elfjes. Hij was het. - Wie?
Die man van Onderhoud. - Dat is nog eens service.
Dit is niet grappig, dit is m'n leven. - Misschien niet...
maar het is wel ironisch. Kleine Claire is eindelijk verliefd.
O jee.
Echt?
Ik hou zielsveel van je. Dat weet je. - Dit klinkt niet goed.
Zet je schrap.
Je levensplan staat je leven eigenlijk in de weg.
Dat is niet waar. - Goed, dan heb ik een vraag.
Waarom ga je niet vaker uit? Je bent een jonge, kwieke vrouw.
Ik heb het druk gehad. - Je leeft een eentonig leven...
zonder ruimte voor iets spontaans of zelfs maar voor het leven zelf.
Dat is niet eerlijk.
Hoeveel mannen heb je ontmoet in de afgelopen paar jaar?
Geen idee. Een paar. - En met hoeveel ben je uitgegaan?
Heb je een lijstje bijgehouden?
Die jongen bij die begrafenis? - Die ik naast de open kist ontmoette...
en voor altijd met de dood associeer? - En Brad van mijn kantoor?
Hij had ontzag voor je. - Brad had ontzag voor iedereen.
Logisch als je zo klein bent. - Toch had je tijd voor die dokter...
omdat hij er op papier goed uitzag. Begrijp je nu wat het patroon is?
Weet je, jij bent...
Ik kom niet op het juiste woord.
Een vergissing?
Ik heb je levensplan zo opengeslagen dat jij het grote probleem niet wil zien.
Hou alsjeblieft op. - De perfecte man bestaat niet.
Het perfecte leven bestaat niet. Wat je ook allemaal plant...
dingen gebeuren nu eenmaal.
Ik wil gewoon niet dezelfde fouten maken.
Dat weet ik, lieverd. Ik weet het.
Je moet eroverheen stappen. Wat er met jullie gezin gebeurd is...
is gebeurd. Dat is voorbij.
Dit is jouw leven. Dat komt niet aanwaaien in een mooi doosje...
met een witte strik eromheen. Zo werkt het niet.
Ademhalen, het komt goed. - Ik heb een brief voor Nathan McKean.
Dat ben ik. - Hier uw handtekening graag.
Je zit in de finale. Geweldig. - Dat is een grap.
Ik heb me nooit opgegeven. - Trouwens, ik heb je opgegeven.
Claire, daar ben je. Hier is ze. Heb je m'n briljante idee al gehoord?
Kan dat wachten tot na de bekendmaking van de winnaar?
Laat hem vertellen wie de winnaar is. - Gerry? Wie?
Ikke.
Maar jij hebt geen roman geschreven. - Nee, dat heeft hij niet.
Dat is niet van belang. Het zit allemaal hierin.
Wacht maar tot je hoort waar hij z'n inspiratie vandaan haalt.
Uit dat boek in je kantoor. De titel weet ik niet meer, maar het was zo gaaf.
Het zette me in vuur en vlam. Ik sta in lichterlaaie.
Dat hoort een goed boek te doen. Nathan schrijft fantastisch.
Daarom heeft hij ook gewonnen. - Nee, ik. Dat zei ik net toch?
Dat klopt. - Dit kan niet, dit is gekkenwerk.
Je moet de prijs geven aan iemand die echt aan de wedstrijd meedeed.
Moet ik dat? - Ja, dat moet je.
Echt waar? Moet ik dat echt? - Ja, dat moet je echt.
Je kunt me niet dwingen.
Het reglement zegt dat de winnaar niet bij Tremaine Publishing mag werken.
Ok�, dan is dat probleem uit de wereld.
Bedankt, Russel, dat waardeer ik zeer.
Ik heb het contract niet ondertekend.
Partners schuiven de schuld niet af.
Louis, ik heb dat interview voor je. Maak er een mooi schandaal van.
Nee, ik ga net weg. Ik moet iemand spreken over een boek.
Pardon? - Hij is er niet.
Waar is hij? - Iets met een verloving.
Gaat hij trouwen? - Ik weet alleen wat hij me vertelt.
Trouwen? Met wie? - Ik weet alleen wat hij me vertelt.
Maar al die bloemen in m'n kantoor.
Lieverd, de liefde is grillig. Daarom ben ik nog vrij.
Het is erger dan we dachten.
Aan de slag. - Het is afgelopen. Ik heb het verknald.
Gigantisch. - Het is pas klaar als wij het zeggen.
Doe die koekjes weg, sta op en ga je man halen.
Niet zo, schat. We hebben nog wat werk te doen.
Hij gaat trouwen. - Nog niet.
Wat doe je? Wacht, wat doet hij?
Concentreer je op mij.
Claire, het is zover.
Nee, dat kan ik niet. - We zijn er voor je. Dit is jouw leven.
Laat die make-over maar zitten, we gaan je man halen.
En nu... En nu kan ik me de tijd niet heugen...
dat ik je nog niet kende.
Stop. Nathan, stop.
Claire? - Dit kun je niet doen.
Geef me alsjeblieft nog een kans. - Claire, wat...
Dat heb ik gelezen, dank je. - Deze niet.
Alsjeblieft.
Aan de achterkant.
nieuw plan leef en heb lief
Ik hou van je, je mag niet met deze vrouw trouwen.
Want...
zoals jij je pet draagt
O, nee.
zoals jij je thee drinkt
alle herinneringen ze kan ze me niet afpakken
Kun je ophouden?
dat kun je niet afpakken
Ik trouw niet met deze vrouw. - Niet?
Maar mag ik eerst iets anders doen? - Ok�.
Mag ik proosten op m'n broer en m'n aanstaande schoonzus?
Je gaat dus niet trouwen? - Nee.
Dus ik sta hier volledig voor aap? - Dat kun je wel zeggen.
Het valt mee. Dit is een caf�, ik heb wel ergere dingen gezien.
Ik ben Sean. - Ik ben Claire.
Dat ben je zeker. - Carla.
H�, mag ik... - Ja, ga alsjeblieft verder.
In godsnaam.
Ik weet niet meer waar ik gebleven was.
Ok�, laten we...
Laten we het eenvoudig houden.
Trouw met je geliefde en hou van degene met wie je trouwt.
Waar wacht jij nog op?
Dit is het verhaal van Claire. Zij leerde dat het leven veel meer is...
dan ze ooit had kunnen uitstippelen. En Claire en Nathan...
leefden toch nog lang en gelukkig.
winnaar Tremaine literatuurprijs
Ripped en bewerkt door relentless Gedownload van www.nlondertitels.com
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.