Original subtitles

ASTERIX EN OBELIX BIJ DE BRITTEN

Ik weet dat we al veel tegenslag hebben gehad.

Maar we hebben vaak geloofd...

en zelfs wangeloofd. - Zeg je dat zo?

Maar vandaag zitten we weer in de boot. En geloof me maar, we komen erbovenop.

Schip aan stuurboord.

Aan stuurboord.

Ik heb het toch gezegd?

Kom maar, lammetjes, kom.

Wat is dat?

Wat is dat?

Wend de steven. Hijs de zeilen. Grijp de spanen. Vlucht.

Snel. - Te laat.

Kan iemand me vertellen wat dat was?

Dat, beste vrienden, dat grootse spektakel

Is het allersterkste leger dat ooit heeft bestaan

en dat de beschaving van Rome naar de rest van de wereld gaat brengen.

Aan het hoofd...

E�n man.

Een echte leider. Als krijger overwon ik de Helveti�rs,

verdreef ik de Germanen, onderwierp ik de Galli�rs

en vandaag sta ik klaar om het eiland te veroveren dat Brittanni� heet.

Deze strijd, mijn vrienden, is niet de zoveelste krans op het hoofd van Caesar.

Deze strijd is de gift van het Romeinse volk aan de bewoners van Brittanni�.

Een primitief volk dat ploetert in onwetendheid en barbaarsheid

en dat wij de geneugten van de westerse beschaving brengen.

Grote goedheid. Dit spektakel is verbluffend.

Is het, is het niet?

Brittanni� wordt bewoond door een mysterieus volk.

Ze hebben bijvoorbeeld de vreemde gewoonte om om 5u. 's middags alles stil te leggen.

Persen, persen, persen. - Persen.

Inhouden.

Waarom stoppen ze dan, o, Caesar?

Om warm water te drinken. - Warm water?

Dat drinken ze het liefst.

Een kopje warm water? - Graag. Met een wolkje melk, alstublieft.

En daarom vallen we ze dan aan, elke dag, om vijf uur stipt.

Dit wordt de snelste overwinning die we ooit hebben behaald.

Ik zeg: we moeten alarm slaan.

Is het niet wenselijker om te rennen? - Ja, maar een gentleman rent nooit.

Nee, niet daar.

Ook niet.

Perfect.

Willen jullie dit opruimen?

En laat sir Flegmatix komen. - Goed, Majesteit.

Door zijn valse tactiek heeft Mr. Caesar al driekwart van ons leger vernietigd.

Rustig, liefjes.

Maar alle nog vrije mannen zljn nu hier en we vechten tot de laatste snik.

En toch, Flegmatix, betwijfel ik

of wij eeuwig kunnen standhouden tegen dat Romeinse leger.

Er bestaat ��n dorp dat daarin slaagt, Majesteit.

Eerlijk waar?

De bewoners weerstaan de Romeinen

dankzij een toverdrank die hen onoverwinnelijk maakt.

Als Uwe Majesteit het goed vindt, stel ik voor dat ik hun hulp ga vragen.

Dat is een jolig goed idee, Flegmatix. Waar ligt dat opwindende dorpje dan?

Zeg op.

In Galli�, Majesteit.

Wilt u dan hulp gaan vragen aan Galli�rs?

Ik vraag me af of het dan niet beter is om veroverd te worden.

Ja voor de Galli�rs.

Succes, Flegmatix... en dies meer.

Hippix...

Hippix...

Opstaan.

Zullen we? - Zullen we wat?

Erop slaan, natuurlijk.

Ons stamhoofd, Hero�x, laat ons voor zijn neefje Hippix zorgen.

Om een man van hem te maken. Hoe doe je dat zonder goeie klappen?

Obelix... Die aanpak van vroeger kan echt niet meer.

Geduld, pedagogie, begeleiding, een vriendelijke en kordate aanpak.

Je zal zien dat hij uitgroeit tot een jongeman om trots op te zijn.

Mogen we hem dan slaan of niet? - Nee.

Hippix, het is ochtend. We staan hier vroeg op.

In Lutetia gaan we nu pas slapen, sukkels. Ik kom toch niet uit bed.

Obelix...

Dat was pedagogisch. Ik heb niet geslagen en heb geluisterd.

Hij ligt nog in zijn bed.

Jullie zijn gestoord. - Het is voor je eigen bestwil.

Kom, er is werk aan de winkel. - Ik moet me eerst kleden en kammen.

Hippix, kom buiten. Je zit al twee uur binnen.

Zal ik het nog 's pedagogisch proberen?

H�...

Je haar zit nog precies zoals net. - Nee. Nu is het naturel gestyled.

Dat is een hoop werk, dit resultaat.

Goed, we gaan naar het bos. Basisoefening: hoe sla je een Romein?

Wat? - Geweld is een teken van zwakte.

Wat heeft hij gezegd?

Sorry, een moment van zwakte. - Da's heel menselijk.

Gelukkig zit je haar nog goed.

Jullie zijn echt niet goed snik. - Kom, volg ons.

Met wat geluk stuiten we op een patrouille.

Al zijn er niet veel Romeinen meer. Ze zijn allemaal naar Brittanni�.

Waar is hij?

Nee, ik heb geluk dat ik in Lutetia woon,

maar ik wou me herbronnen. Daarom ben ik in het dorp.

Het helpt me vast bij het componeren. Ik ben bard.

Ik kijk je aan en ik voel meteen een song. - Ja?

Ik maak je een dolmen, puur uit liefde voor jou.

Uit liefde voor jou, mijn koningin.

Wat mooi. - Jij inspireert me ook.

Sorry, maar je bent hier niet om te flikflooien, wel om een man te worden.

Luister, sukkels. Een man hoeft niet per se een bullebak te zijn.

Nee. Een man kan ook gevoelig zijn, 'ik hou van je' zeggen

of durven te huilen. - Da's helemaal waar.

Laat me nu met rust, sukkels.

Laat dat.

Ik zeg, ik zou denken dat ik op de juiste plek ben.

Dat was een lange reis, Britse vriend.

Kunnen we je iets aanbieden? Een everzwijn, een biertje?

Een kop warm water, graag. - Is dat alles?

Met een wolkje melk, perfect.

Asterix, Obelix, dit is Flegmatix uit Brittanni�.

Hij komt onze hulp vragen tegen de Romeinse bezetter.

Aangenaam. Schud me de hand.

Obelix. - Obelix, rustig.

Hij wou dit toch? - Hij is een Brit. Die praten anders.

Gaat het? - Geweldig. Wat een kracht.

Da's de toverdrank?

Obelix is er als kind in gevallen. - Daar gaan we weer.

Ik zeg: met zo'n kracht vormen die Romeinen geen enkel probleem.

Waarom praat jij zo raar? - Ik vraag uw pardon?

Ik heb Panoramix toverdrank laten maken voor onze Britse vrienden.

Dat is wel wat veel.

Daarom gaan jullie met hem mee. Hij mag niet in verkeerde handen vallen.

Leuk, we gaan naar Brittanni�, naar nieuwe Romeinen.

En dan zijn we ook van je irritante neefje verlost.

Nee, we nemen Hippix mee. - Met Idefix is er geen plaats.

Dit is perfect voor zijn opvoeding. - Nee...

Chef...

Hij wil het niet.

Hij vindt je te klein. Het is te ver en er is geen plaats.

Hij neemt liever die hansworst mee, die...

We zullen snel weer thuis zijn, hoor.

We geven de ton af. 'Bedankt, tot ziens', en klaar.

Je gaat echt niet veel missen. Nee, hoor.

Ja, er zijn Romeinen, ja. Bergen Romeinen.

Maar Romeinen zijn als oesters. Ze worden je al snel te veel.

Goed...

Gedraag je.

Let op het huls.

Ik reken op jou. Goed?

Hiervoor ben ik niet in dienst gegaan. Vechten, Rome dienen, ja.

Op sans-papyrus jagen, nee. - Bevel van Caesar.

Zonder controle op de migratie is er geen stabiel Rijk.

En wat betekent dat, die controle? - Dat betekent...

Bevel is bevel, geen discussie.

Dat is een heterdaadje. - Galli�rs op een strand, dat mag.

Nee, dat zijn illegalen. Kom, eropaf. - Ik niet.

Pardon? - Ik niet. Ik zie niets.

Ieder z'n plichtsbesef. Laat je geweten spreken.

Romeins leger, grenscontrole. Zakken leeg. Papyrus, graag.

Da's het oude model. - Heus?

Nu zijn er nieuwe, in marmer, niet te vervalsen. Deze kon je zo namaken.

Wat zit er in die ton? - Hippix, Romeinen zijn overijverig.

Hebt u het over mij? - Flegmatix, test het drankje even.

Wat is dat? - Momentje, ik kom zo bij u.

Ik heb geen plichtsbesef, maar wel een goed overlevingsinstinct.

En?

Er is weerstand. - Bij Jupiter.

Mijn sapiens heeft grenzen.

U bedoelt uw geduld.

Nee, mijn sapiens, mijn verstand. Spreekt u geen Latijn?

Geef me een griffel. Ik vraag de senaat versterking.

Ave, Caesar. Een delegatie senatoren wil u spreken.

Ongelofelijk. Ik denk aan de senaat en de senaat komt naar mij toe.

Ik lig goed bij de goden.

Laat ze binnen. En regel een orgietje. Da's altijd leuk.

Ave, hoogge�erde leden van de senaat.

Het is een voorrecht... - Ave, Caesar.

Senator Lucius Burocratus.

De senaat heeft ons een audit van je onkosten bevolen.

Een wat? - Een audit.

Dat is Latijn en betekent... - Nee, dat weet ik.

Goed. Ik heb naar de boeken gekeken, maar het is niet goed.

Echt? - Bijvoorbeeld...

20.000 sesterti�n voor een reis van Alexandri� naar Londinium

met een priv�galei. - Cleopatra kwam een weekendje over.

Kan ze geen lijnboot nemen? - Ze is de vorstin van Egypte, komaan.

Als ze vorstin is, waarom betaalt Egypte dan niet?

Goed. Ik ga alles 's bekijken met mijn team en...

Ik hoop dat we niet gepaaid worden. - Het idee alleen al...

De orgie voor de senatoren is klaar, Caesar. Wilt u ook meisjes?

En de versterkingen?

Excuseer, o grote Caesar, maar ik heb een idee.

Ik luister.

Gebruik de geheime kas om barbaren het vuile werk te laten opknappen.

Stel dat zo'n kas bestaat...

Aan welke barbaren denk je dan? - De allerergsten, Caesar.

De Noormannen. Dat verschrikkelijke volk uit het hoge noorden.

Waar de sneeuw nooit smelt en het zes maanden nacht is.

Wrede krijgers, die uit de schedel van hun vijand drinken,

met een bijzondere eigenschap... Ze kennen geen angst.

Hoe heet je weer?

Megacursus, o nobele Caesar, om u te eren en te dienen.

Megacursus, ik draag je op die Noormannen te vinden en in te huren.

Als je slaagt in je missie... is je bedje gespreid.

Goed, op naar de orgie. Ik haat verkwisting.

Mag ik mee? - Jij krijgt er eentje mee voor onderweg.

Jij hebt me verlaten...

Waarom ben je weggegaan?

Waarom heb je me verlaten? - O, maar ik weet waarom.

Waarom is het voorbij?

Waarom ben je weggegaan? - Hou op, ik word er knettergek van.

Mag ik me niet uiten? - Ik uit me met klappen.

Obelix, geduld en pedagogie.

Hippix, wat wil je later worden? - Bard, maar vader wil dat niet.

Ik moet dru�de worden. - Dat is een boeiend vak.

60 jaar studeren voor je een praktijk kan beginnen. Bedankt.

Wat is een knapperd in Brittanni�?

Een toerist.

Een toerist...

Dat is niet slecht bedoeld, maar als we het over Britten hebben,

dan zeggen we dat jullie...

Jullie zijn niet zo...

En jullie? Hoe kijken jullie naar ons in Brittanni�?

Wij vinden jullie arrogant...

luidruchtig, hitsig...

laf, onbeschaafd...

en vuil.

Waarom heb je me verlaten? - Ok�, hou op, hou maar op.

Met je geblaat word je geen man. - Wat is dat, een man worden?

Zoals jullie, twee kerels die samenwonen met een hondje?

Hij gaat eraan. - Nee. We hebben de chef beloofd

dat hij veilig terugkeert.

Kom.

In Brittanni� is dat hip, twee mannen die samenwonen.

Dat is helemaal anders.

Dit is een misverstandje. Obelix en ik zijn niet samen, we wonen samen.

Het is meer zoiets als samen een huis huren.

Hij is zowat een collega. We hebben dezelfde uren. Het is praktisch...

Ik zou nooit zijn weggegaan.

Ik had je nooit verlaten.

Gezondheid, Obelix. - Maar dat was ik niet.

Pardon.

Pardon. Pardon dat ik me zo opdring in uw bootje, nobele reizigers.

Ik wil naar Brittanni� en lijnboten nemen geen sans-papyrus als ik mee.

Dat is wel origineel, is het niet?

Wees gerust, zodra we aankomen, ga ik helemaal mijn eigen weg.

U stoort niet. Wat gaat u doen in Brittanni�, meneer...?

Pineutis. Ik ben Pineutis.

Ik kom uit een heel arm land, heel ver weg, bij de Ganges.

In Brittanni� zou je rijk kunnen worden, dus kom ik mijn kans wagen.

En wat is dat?

Dat is een plant uit mijn land. Die groeit daar overal. Zo voel ik me minder eenzaam.

Gooi me alstublieft niet in het water. Ik kan niet zwemmen.

Ik heb honger.

Ik heb ook honger.

Volgens mij is er een bericht.

Majesteit, een bericht van Flegmatix. - Wat vertelt hij?

'Majesteit, ik heb de eer u te melden dat de ton is aangekomen op Britse bodem.

Uw trouwe Flegmatix.'

Schitterend nieuws, h�, schatjes?

Wandelen is mijn ding niet. - Als je een man wil worden...

Hou op. Laat maar.

Dit is een rustige plek waar we een maaltijd kunnen nuttigen.

Ik hoop dat ze everzwijn hebben.

Goedenavond. - Goedenavond.

Komt u eten? - Graag, ja.

We willen vier everzwijnen, als dat kan. - Zeker. Ga maar achterin zitten.

Avond.

Avond.

Is dat het everzwijn? Wat zielig.

Dit is een Britse specialiteit. Gekookt everzwijn in muntsaus.

Heerlijk. - Maar waarom ruikt het naar vis?

We koken het altijd met wat schelvislever. Anders heeft het geen smaak.

Arm beest.

Ave.

We zoeken Galli�rs die illegaal van het vasteland komen.

Ave. Naam, voornaam, beroep en verblijfplaats.

Maar natuurlijk.

Wij zijn Britse handelsreizigers.

Ik ben Jolitorax. En dit is Asterax... - Avond.

Obelax. - Avond.

A... Avond. - Avond.

Momentje. Avond. - Avond...

Het is avond, met het accent op...

Avond.

En mijn neefje, Lummelax.

Hij is stom, de stakkerd.

Soldaten, doorzoek de herberg.

Smakelijk eten, Britten.

Ik begrijp niet hoe jullie dat kunnen eten. Britten...

Niets gevonden, chef.

Goedenavond, heren. Eet rustig verder.

Bij Toutatis.

In naam van Rome, geef u over, Galli�rs.

Goed, hoor. Dat was discreet.

Mijn schuld niet. Everzwijn met vislever. Ik ben niet verantwoordelijk.

Nee, je bent niet verantwoordelijk. Nooit geweest en je zal het nooit zijn.

Zeg je dat om me op te beuren?

Zelfs met jou samen voel ik me alleen, intellectueel dan.

Ik ontbeer intelligentie met jou. - We schieten toch op?

Ik verdraag je maar.

Ik probeer de wereld deze ramp op poten te besparen,

de natuurramp die Obelix heet. En wat krijg ik ervoor terug?

Niets. Ik offer me op voor niets, nul komma nul.

Nu ben ik het zat.

En twee kerels in ��n huis, met een hondje, is niet mijn droombeeld.

Heb je iets tegen Idefix? - Obelix...

Het wordt tijd dat ik iemand ontmoet. - Wie?

Weet ik veel. Maar dat lukt zeker niet als ik bij jou blijf.

Wat heeft hij?

Hij moet iemand ontmoeten, maar hij weet niet wie. Dat ergert hem.

Caesar was hierover heel duidelijk.

Als jullie dat Britse dorp uitmoorden, beloont hij jullie met goud.

Goud brengt alleen maar luxe en luxe verzwakt de geest.

Wil je dat, Romein, ons verzwakken?

Het idee alleen al, Liflaf.

We gaan er alleen naartoe als we er angst vinden.

Angst?

Elk volk weet wat angst is, zelfs het zwakste, maar wij niet.

We hebben alles al geprobeerd.

Onze wijzen deden experimenten.

En?

Nog steeds meer pijn dan angst. Ga door.

We hebben onze baby's hem proberen aan te leren.

Zonder succes.

De angst wil ons niet, maar bij Odin, wij willen hem.

Maar waarom?

Hij vraagt waarom.

Omdat angst je vleugels geeft, Romein.

En mijn krijgers en ik willen vliegen, als vogels.

Dan hebben jullie wel geluk.

De Britten zijn het bangste volk ter wereld.

Echt?

Ja, hoor. Elke keer als je hun iets vraagt, zeggen ze:

'Ik ben bang dat... Ik vrees dat...'

Het is beslist. Bij Odin, we gaan naar Brittanni�.

Mijne heren, welkom in Londinium.

De Romeinen zoeken ons. We verstoppen de ton.

Goed idee, maar waar? - Denk even na.

Waar verstop je een boom? In het bos.

Een ton verstop je dus in... - Een bos?

Een... - Bos?

Een herberg. Tussen andere tonnen. - Uitstekend. Ik ken de geknipte plek.

Flegmatix, goede neef, wat een plezier. - Relax, insgelijks.

Genoeg courtoisie. We zijn hier voor Hare Majesteit.

Laat me afscheid nemen en ik ben je man.

Niet nodig. We willen alleen deze ton hier verstoppen.

O, ik zie het. Dat is simpel. We zetten ze in de kelder. Volg me.

Een biertje, graag.

Ongelofelijk, de energie in deze stad. - Pardon?

Ongelofelijk, de energie in deze stad. Het leeft, alles kan hier.

Ja, misschien. - Ik kom van Lutetia. Daar is het doods,

zo stijf als een museum. - Komt u van Lutetia?

Uit de buurt, op twee weekjes stappen.

Wat een kruik. De volgende is voor mij.

Nee, dank u. - Ik sta erop.

Nee... - Ik weet wat u denkt.

Opgepast, Galli�rs zijn verleiders. Onder ons, dat ben ik totaal niet.

Ik ben hier gewoon. Ik hou van het leven, als de tijd stilstaat bij een gesprek.

Ik ben als deze stad. Vol energie, lust. Ik wil leven, lachen, huilen...

Inderdaad, huilen. Ik ben een man die graag huilt.

Ik huil heel vaak, zelfs om niets.

Houdt u van mannen die huilen? - Niet echt, nee.

En, alles goed? Is de ton in veiligheid?

Wat? - Schuim.

Wat doen we tot het donker is? - Nou...

We kunnen misschien onverwachts langsgaan bij Ophelia.

Wie is Ophelia? - Mijn verloofde.

Daar nog wat.

Britse meisjes zouden lelijk zijn, maar die is knap.

Ze is echt mooi. En dat zwart staat haar heel goed.

Flegmatix, wat een leuke verrassing.

Ik ben ook verheugd, maar goed. Ik heb een opdracht van de koningin.

Omdat we hier waren, wou ik je voorstellen aan...

Hippix, coole kennismaking.

Gaat het? Beheers je wat.

Ik mag toch... - Ze is de verloofde van Flegmatix.

Sorry. Hij is nog jong. - Geeft niet.

Asterix, aangenaam.

Aangename kennismaking. Heel aangenaam.

Mijn vrienden zijn... - Galli�rs. Dat weet je zo.

Door het accent. - Nee, de geur.

Vader en moeder zijn op reis, maar blijf nog eventjes.

Jw. MacIntosh en ik zullen iets klaarmaken voor jullie.

Ongelofelijk, de energie in deze stad. - Ja?

Die energie... Alles lijkt hier mogelijk. Leuke mensen ontmoeten,

praten, verliefd worden, korte en hevige avontuurtjes beleven...

En dies meer.

Uw vriend en u zouden een hondje hebben.

Hebt u het niet meegebracht? - Nee.

Wat verneem ik?

Illegale Galli�rs met een geheim wapen in een ton?

Caesar, we laten elke Galli�r ondervragen. - Ook vrouwen en kinderen.

We branden hun huizen plat. - We moeten de ton.

Hoe dan? - Denk even na.

Waar verstop je een boom het best? In...

Een bos. Waar verstop je dan een ton het best? In...

Een herberg.

Doorzoek alle herbergen in Londinium en neem elke ton in beslag.

Aan de slag.

En de boom in het bos?

Vind die ton, of ik laat jullie koken en aan de leeuwen voeren, met muntsaus.

Ik heb het gevoel dat ze me niet mag. - Wie?

Jw. Magiestok. Ze mag me niet.

Met zo'n kop mag ze niet kieskeurig zijn.

Bizar, maar ik zie niet echt dat jullie verloofd zijn.

Je ziet er totaal niets van.

Dat komt doordat wij Britten erg gesteld zijn op hoffelijkheid.

Een gentleman zal zijn verloofde nooit in verlegenheid brengen

door zich te sterk... Hoe zal ik dat zeggen?

Op te dringen.

Een ontmoeting onder vier ogen is hoogst zeldzaam

en is maar van korte duur.

Wanneer was de laatste keer? - Vorig jaar.

Ik heb dan ook erg getwijfeld toen Ophelia ons vroeg te blijven,

maar ik ben blij dat ik durfde toe te stemmen.

Durf je me het zout te geven?

Pardon.

Wil je een tip voor Jw. Dinges? - Ja.

Een cadeautje werkt altijd.

Da's een goed idee.

Ik weet iets.

Breng ons naar de kelder, Brit.

Legionairs, in ��n van deze tonnen zit een geheim wapen.

We zullen dat vinden met inventiviteit en volharding.

U opent de ton en proeft. Proeft u iets verdachts, meldt u dat.

Anders zet u een kruis op de ton en gaat u naar de volgende. Begrepen?

Op mijn bevel.

Proeven.

De rododendrons zijn prachtig dit jaar.

Echt?

De begonia's trouwens ook.

De zonnebloemen echter niet.

Wat erg dat te vernemen.

Dat is vast een geduldig werkje.

De MacIntoshen werken al vijf generaties onafgebroken aan dit wandtapijt.

Zie je wel?

Als het helemaal klaar zal zljn, wordt het de trots van onze familie.

Ongelofelijk, de energie in deze stad.

Sorry dat ik stoor. De Romeinen hebben de ton met de toverdrank.

Als u ze wil gaan zoeken, ze hebben er Relax opgeschreven.

Opzij.

Ave, Claudius Lapsus. Mag ik? - Dit is mijn ton.

Nietes. Die ton is van iedereen.

Jij daar...

Kom eens.

Sla ik? - Ja, maar discreet.

Obelix, discreet. - Ja, ik weet het.

Goed zo.

Dat is een echte makker.

Geen tijd te verliezen.

Hier ben ik niet in gevallen als kind.

Hier.

We nemen alles mee en kijken nadien wel. Obelix, kom helpen.

Dat meen je niet.

Ik heb maar een slokje genomen. Een klein beetje maar.

Zoals de grote Caesar zegt, zijn we hier om onze grote beschaving te verspreiden.

Maar dat lukt niet als de bevolking ons als de vijand ziet.

Britten zijn trots. Bejegen hen met hoffelijkheid.

Laat ze zien hoe groots wij zijn.

Een mooie kans voor een praktijkles.

Ik wens u een jolig goede dag en dies meer, Britse vrienden.

Gezien, soldaten? Zo moet dat, grofweg.

Wie noemt me grof?

Wie noemt me grof?

Wie noemt mij grof? - Obelix...

Grote goedheid.

Een verlaten kar... Wat een kans voor een karrendief.

Bravo, Obelix. Dat was heel discreet.

Snel, Flegmatix.

Sorry, Asterix. Een gentleman loopt nooit.

Sorry. Hebt u een kar gezien? - Een Galli�r.

Ja, maar niet van Lutetia. - Wat doet u hier?

Ik zoek een ton. Hebt u die gezien?

Ik ben dol op Galli�rs. Jullie zijn veel leuker dan Britten.

Dat is lief... Echt?

Hebt u een duiventil waar ik u straks kan bereiken?

Wat is hier gebeurd?

Chef, dat is ��n van de gezochte Galli�rs. - We nemen hem mee.

Sir Flegmatix, er is iets verschrikkelijks gebeurd.

Rustig, Jw. MacIntosh. Wat is er? - Vreselijk. Jw. Ophelia is verdwenen.

Dat zie ik, maar kalmeer. - Erger nog, ze is weg met Hippix.

Ze wilden een wandeling maken. Ik wou er natuurlijk niets van weten,

maar die schoft van een Hippix heeft een kar kunnen bemachtigen en... en...

en ze zijn er samen vandoor gegaan. - Heel goed. Ik los het wel op.

Welke kant zijn ze opgegaan? - Die kant.

Ik bak er echt niets van. - Nee, ga door. Het is goed.

Waarom bent u niet mee de toverdrank gaan zoeken?

Jij bent mijn toverdrank. - Dat is lief.

Het is de waarheid. Ik lach om hun toverdrank. Dat is geen echte kracht.

Nee? Wat is echte kracht dan?

Dit.

Dit is niet gepast. - Wat zijn jullie geremd.

In Lutetia zijn de meisjes gewilliger. - Echt?

Ze weten dat zoenen geen kwestie is van fatsoen,

maar van het juiste moment, en dat was er ��n.

Maar goed, als je niet wil... - Nee...

Wacht even.

Wat? Zo zoenen wij in Galli�.

Rustig. Het is...

Zijn dit Britten? - Ze zijn niet dik.

Waarom verstopt u zich? Lafaard. - En of.

We zoeken Caesar en zijn leger. Weten jullie waar die zijn?

Ik wil niet dood. - Verman u.

Ik ben bang. - Volgens mij bent u de angstkampioen.

Heb je dat gehoord, Dropaf? - Ja, Bennielaf. Grijp hem.

Ik breng hem naar het kamp. Zoek jij een dorp.

Vraag waar Caesar is en dood iedereen. - Hoe kan ik een dorp vinden?

Vraag dat aan het meisje. - En dan?

Dan maak je haar ook af, oen. - Natuurlijk.

Een jolig goede dag, vreemde vriend.

Wacht. Eerst spreken we de regels af. - De regels? Welke regels?

Ok� dan, geen regels.

Bedankt. - Geen dank. Ik was aan wat beweging toe.

U zou niet alleen op pad zijn. - De Noormannen namen Hippix mee.

Ik maak me zorgen om hem. - Terecht.

Ze hebben vast al beleg van hem gemaakt.

Afschuwelijk. - Is het, is het niet?

Ok�. Ik stel voor dat we terugkeren.

Uw ongevoeligheid bedroeft mij ten zeerste.

Ik heb zelf redenen tot droefheid, maar ik schoffeer u daar niet mee.

Goed. Ik ben afgedwaald. Dat geef ik toe.

Maar kon het ook anders?

U bent saaier dan een winterdag en strenger dan Jw. MacIntosh.

Pas na zes maanden sprak u me aan, pas na ��n jaar vroeg u mijn hand

en sindsdien hebben we amper gepraat.

Wanneer mag ik hopen op wat aandacht van u,

en waarom niet, op wat menselijke warmte? Op mijn sterfbed?

Ik gedraag me als een Britse gentleman.

Als dat u niet bevalt, dan zijn wij niet voor elkaar geschapen.

Wat doe jij hier?

Ik werd opgepakt op het openbaar vervoer. Ik word het land uitgezet.

Jij.

Meekomen.

Snel.

Pardon. Krijg ik wat water voor mijn plant? Ze heeft dorst.

Ze hoeft geen water meer.

Waarom? - Waarom wat?

Waarom loop je me altijd in de weg?

Luister, Jules. Je hebt altijd een goeie en een slechterik.

Jij bent de slechterik. - Nee, jij.

Het zijn de avonturen van Asterix. - De avonturen van Asterix...

Wacht 's. Weet je wat dit is?

'De oorlog in Galli�'. De avonturen van Jules Caesar, zes delen.

Dat, kleintje, is geschiedenis met een grote g.

Is dat niet wat megalomaan?

Je beseft niet wie voor je zit.

Ik zal zo'n indruk nalaten dat men over 2.000 jaar zal zeggen:

'Dit is het jaar 2000 n.C.'

Wat heb jij gedaan? - Ik?

Ja, jij en je verwaandheid. Wat heb jij bereikt?

Ik beweer niet dat ik groot ben. Ik probeer gewoon goed te doen.

Ik sta op en ben blij.

Ik zoek mijn vrienden op. We lachen, maken ruzie...

En elke zondag eten we samen everzwijn.

Je bent weggegaan. - Nee, helemaal niet.

Ik heb veel aanzien in mijn dorp.

In je dorp? - Ja.

Ik deel die droom niet.

Luister. Ik heb een voorstel voor je.

Werk samen met mij.

Met jouw verstand en mijn kracht breken we de hele tent af.

Waarom zou ik dat doen?

Omdat ik je vader ben.

Ga weg. - Je geloofde het. Ja, hoor, ja.

Welles. Je geloofde het eventjes. - Nee. Hou op. Ik zei van niet.

Je zegt maar.

Je kiest de verkeerde partij.

Vechten voor de zwakkeren is zo suf. Leuk voor je eer, maar het levert niks op.

Je redt ze en dan wil iemand anders ze afmaken.

Nee. Je moet realistisch zijn en helder nadenken. Dat levert niets op.

En die Britten zijn bijzonder. Nu zijn ze lief, want ze willen hulp,

maar ze verklaren je zo de oorlog, en dan nog voor honderd jaar.

Luister dus goed.

Jij zegt waar de ton is, ik verover het land en verwoest hun beschaving.

Geen warm water en gekookt vlees meer en we doen ze normaal praten.

Is dat geen dienst aan de mensheid?

Ja.

Maar nee.

Neem hem mee. Laat hem folteren, tot hij praat. Ik ben hem beu.

Hij is wakker. - De kampioen is wakker.

De kampioen, de kampioen, de kampioen, de kampioen...

Chef, de kampioen.

Maak ons bang.

Pardon? - Maak ons bang.

Wij komen van ver. Ik eis dat je ons leert wat angst is.

Angst? Angst is...

Hoe zeg je dat? Angst is... Je beeft, je zweet, je klappertandt...

Soms heb je buikpijn. - De griep. Angst is de griep.

Hoe loop je die op? - Ik door een zoen van mijn nicht.

Ik vraag het je nog een laatste keer, Noorman.

Waar is Hippix naartoe gebracht?

Ophelia, het is niet gepast om je zo te gedragen.

Mr. Bennielaf, hoewel u, strikt genomen, niet geheel uit vrije wil bij ons bent,

zullen wij al het mogelijke doen om het u aangenaam te maken.

Aarzel zeker niet om ons te vragen wat u nodig hebt, wat het ook is.

Wilt u dat ik u iets geef?

Drinken. - Ik vrees dat ik u niet heb begrepen.

Drinken. Geef me te drinken.

Zo veel fouten in zo weinig woorden.

Ten eerste eist men niets. Men hoopt op iets.

Iets wensen kan nog net.

Ten tweede zijn wij Britten erg gesteld op vousvoyeren.

En ten derde is het gebruikelijk dat, als men een verzoek uit,

men een beleefdheidsformule gebruikt.

Ik heb dorst.

Goed, voor deze ene keer zal ik uitzonderlijk

een zekere flexibiliteit aan de dag leggen en uw verzoek inwilligen.

Dat is warm. Bij Odin, je wil me vergiftigen, heks, vuile...

Maak me los. Maak me los.

Maak me los. Bij Odin. - Mijn liefste Ophelia,

ik denk dat Mr. Bennielaf erg gebaat zou zijn

met een spoedcursusje wellevendheid.

Als er meerdere gentlemen zitten wanneer een dame de kamer binnenkomt,

dan moeten de gentlemen onmiddellijk opstaan

en wachten tot de dame hen toestaat te gaan zitten,

hetzij mondeling, hetzij met een licht knikje met het hoofd. Zo.

En als de dame wil zitten,

dan moet de eerste gentleman aan haar linkerkant

achter haar stoel gaan staan

en de dame helpen bij het gaan zitten.

En, Galli�r...

Waar is de ton?

Bent u tevreden met uw job?

Ik bedoel... Zou u het aanraden als beroep aan een jonge kerel?

Dit interesseert me. Hoe vaak in je leven zie je een beul? Meestal maar ��n keer.

Waar is de ton?

Is het een roeping geweest?

Hebt u van uw hobby uw werk gemaakt

of hebt u hiervoor gekozen na een beroepskeuzetest?

U doet dit trouwens heel goed.

Maar als u er niet zelf voor hebt gekozen, zou u beter stoppen.

Ok�, goed. Ik zal praten. Inderdaad. Ik heb zin om te praten.

Ik luister.

Laten we ophouden. We laten alles vallen, u en ik.

We praten over de liefde, de vriendschap. - Jammer, Galli�r.

Ja?

Wie is daar?

Een jolig goede dag. - Bij Toutatis. Eindelijk.

Takel me op, ik krijg het erg warm.

Waarop wacht je? - Ik denk aan wat je gezegd hebt.

Ieder voor zich en zo. - Obelix...

Misschien moeten we wat afstand nemen. - Dit is niet leuk.

Je hebt gelijk. Ik verveel je met mijn gezeur.

Kom, Pineutis. Laat Asterix maar. - Obelix...

Wil je excuses horen? Ok�, maar niet nu. - Waarom niet?

Omdat ik onder druk sta en ik boos zal blijven.

Haal me op en ik zal me oprecht excuseren.

Goed dan.

Wat gek. Zelfs de hendels werken hier averechts.

Goed, en je excuses?

Goed...

Tot ziens. Jammer van je plant.

Ik heb de blaadjes nog. Ze zullen me nog geluk brengen.

Tot ziens. Nogmaals bedankt.

Waar is de ton, Asterix?

Weg.

We kunnen ons beter opsplitsen. Ik zoek de ton, jullie Hippix.

Hippix? Waarom?

Je wil ons je geheim niet verklappen, h�? - Toch wel, echt.

We snijden hem in stukken en kijken waar de angst zit.

Snij hem open.

Snij hem open. Snij hem open. Snij hem open.

Genoeg. Het is welletjes. Breng hem bij en zet hem bij de afgrond.

Hij mag zijn vliegkunst demonstreren.

Een wolkje melk in uw warme water, Mr. Bennielaf?

Een drupje, graag. - Zoals u kan zien,

heeft Jw. MacIntosh van Mr. Bennielaf een gentleman gemaakt.

Hij weigert echter nog steeds te zeggen waar Hippix is.

Het spijt me zeer, maar een gentleman verraadt zijn strijdmakkers niet.

Luister. We laten hem ontsnappen, dan loopt hij naar zijn kamp.

Jw. MacIntosh, wilt u eventjes meekomen naar de keuken?

Zeg 's, Obelix, zouden we niet op everzwijnen gaan jagen in het bos?

Nee. Waarom? - Toch wel. Ik had dat gezegd.

We gaan op everzwijnen jagen. Ja, hoor.

Natuurlijk. We gaan naar het bos. - Zie je wel?

We gaan op everzwijnen jagen in het bos. - Dat heb ik gezegd, ja.

Vertrekken we? - Naar waar?

Kom, kom.

Wat is er? Ik weet wel dat het niet waar is.

Wat kan ik voor u doen?

Sorry dat ik u stoor, maar is die kar uw eigendom?

Waarom vraagt u dat?

Er stonden tonnen op die mij ontstolen werden.

En? - En ik denk dat u daar meer van afweet.

Wilt u insinueren dat ik eruitzie als een dief?

Nou...

Ja.

Gaan we naar het bos?

Goed. Laat mij maar even.

Blijf zitten, Mr. Bennielaf.

Ik wil alleen even vragen of u blijft middagmalen,

want in dat geval ben ik genoodzaakt nog enkele boodschappen te gaan doen.

Dat zou me erg verheugen, mevrouw, maar ik heb helaas al een afspraak.

Ik snap er niets van. - Het is simpel.

Hij begreep dat er geen eten was voor hem

en als gentleman wou hij mijn gastvrijheid niet misbruiken

en is hij vertrokken. Meer niet.

Meer niet.

Een jolig goede dag. - Insgelijks.

Nee...

Nee, nee. Wat willen jullie van mij?

Ik leer jullie taal, ik eet zeehonden, ik verf me blond,

maar laat me niet los. Genade.

Genade, wat is dat? - Nog zo'n uitvinding van hen.

Je vliegt een stukje naar daar, maakt een bocht, stijgt en landt hier.

Wees gerust, ik ken het traject al.

Kom op. - Nee.

Wacht.

Daar is Bennielaf.

Een jolig goede dag, chef.

Dit boeketje zal uw hartje wel begeren.

Ik heb het met veel liefde geplukt.

Ik heb wat anders te doen dan streekproducten proeven. Waar was je?

Bij heel lieve mensen, en hun ontvangst was onberispelijk.

Maar goed, het verheugt me zeer dat ik jullie allen weerzie.

Goed, genoeg courtoisie.

We gaan erop af. We...

Hij is behekst. - Behekst?

Nee, ik ben niet behekst. Ik ben opgevoed geworden.

Opgevoed? - Inderdaad, opgevoed.

En door wie? - Door haar.

Ze gaat ons allemaal opvoeden, zoals hem.

Jij daar. Ja, kom hier, ik moet je straffen.

Wat gebeurt er? - Ik beef.

Ik zweet. - En ik heb buikpijn.

Dat wil zeggen dat we bang zijn.

Volg me. Nu we weten wat angst is, kunnen we vliegen.

Jij daar.

Kom hier. Ik zal je leren. Idioot. Imbeciel. Bedrieger.

Jij en je bende, jullie zijn achterlijk. Wilden. Barbaren. Varkens.

Stukken spek op poten met gestremde melk in hun kop.

En dies meer.

Ik heb zo'n honger dat ik mijn maag wel kan opeten.

En hoe verteer je die dan?

Nieuws van Flegmatix. - Godzijdank. Ik hoop dat hij snel komt.

'Ik hoop dat Hare Majesteit in goede gezondheid is.

Het weer is hier mild, met enkele buien, maar niets ernstigs.

Uw toegewijde Flegmatix.'

Stuur Flegmatix een bericht terug. Ik wil weten waar die ton is.

Terecht.

Mr. Obelix...

Zou u zo galant willen zijn alles van het klif daarnet te vergeten?

Zeker. Reken maar op mij. Ik zwijg als een dolmen.

Heel erg bedankt, Mr. Obelix.

Uiteindelijk lijkt er toch een gentleman in u te schuilen.

Nee, ik wil er minstens vier. E�n, twee, drie, vier.

Het 8ste legioen komt over zes dagen aan. - Te laat. Laat ze sneller stappen.

De troepen slapen al weken niet onder een dak.

En dan? We zijn op het platteland. Dit is kamperen.

Langelus wil een fort bouwen. - Geen tijd voor. Geef hier.

Halo, Langelus? Langelus? Hallo? Hallo?

Langelus...

Hij doet het niet.

Hij doet het niet.

Ik snap de vrouwen niet.

Wie niet zoekt, vindt er geen. Zoek je te hard, vind je er ook geen.

Je moet ze zoeken zonder ze te zoeken, en doen alsof je niet zoekt.

Wat jij?

Ik denk dat vrouwen... - Zwijg.

Da's beter.

En? - Ik weet toch al waar de ton is.

Ze werd verkocht aan de trainer van de ploeg van Camulodonum.

Welke ploeg? - Dat is een typisch Brits spel.

Twee keer 15 spelers vechten om een kalebas.

Klinkt leuk.

Camulodonum speelt vandaag tegen Durovernum. De ton zal daar zijn.

Ik haal Obelix en we vertrekken.

Ik daag u uit voor een duel.

Je beseft niet wat ik heb meegemaakt. Dit is aardig, maar...

Raap dat zwaard op en verdedig u. - Hou op. Dat doet keiveel pijn.

Wat gebeurt hier? - Sorry, maar dit is priv�.

Hij doet aan pedagogie. - En als het fout gaat?

We leggen het wel uit.

En nu?

We leggen het wel uit.

Uw lafheid kent geen grenzen. - Mijn lafheid? Integendeel.

Alstublieft, zeg niet dat u uw eer wil redden.

U wil vooral uw jaloezie verlichten. - Ze heeft gelijk.

U hebt steeds uw oordeel klaar, maar... - Maar toch blijft u de vraag ontwijken.

Hoe bedoelt u? - Da's duidelijk.

U bent echt heel stom. Goed, dood hem maar. Pech voor u.

Maar als u dat doet, weet dan dat u alle krediet verliest bij mij.

Echte moed is niet een jonge dwaas doden in een duel,

maar een vrouw in de ogen kijken en haar zeggen wat u voor haar voelt.

Vrouwen, vrouwen...

Zwakke en teleurstellende wezens.

Ze heeft gelijk. Je gevoelens uiten is belangrijk.

Echt? - Zeg haar dat je van haar houdt.

Geef je bloot, vriend.

Ophelia...

Ik wou u mijn gevoelens vertellen.

Jw. MacIntosh...

Jolig mooie dag, h�?

Ik voel me... Ik voel me helemaal leeg.

Ik heb geen fut meer. Dit is niet mijn eerste tegenslag,

maar meestal overwint de veroveringsdrang. Maar nu heb ik geen energie meer.

Die veroveringsdrang, wat roept die bij u op?

Macht en roem. Ik ga niet liegen. - Macht?

Anderen domineren en onderwerpen.

En dat ze moeten lulsteren. Dat vind ik leuk.

Ik schenk enorm graag gratie.

Stel dat alles klaar is voor een terechtstelling.

Dan duik ik op het nippertje op en schenk ik gratie. Dat vind ik echt leuk.

Dat is heel prettig.

Wat zijn de regels? - Heel simpel.

De kalebas moet in het doel van de tegenstander raken.

Daartoe is alles toegestaan.

Alleen wapens zijn verboden. Tenzij dat wordt afgesproken.

Dit lukt nooit. Bewaak elke uitgang en haal versterking.

Ik deel hier de lakens uit.

Dit is wat groot. Dit lukt misschien niet.

Jij, jij en jij, bewaak de andere uitgangen.

En jij, haal versterking. - Uitstekend idee.

Kijk. Wat doet hij?

Dat is geen gentleman.

Dat is de toverdrank of heel goede wijn.

We hebben moeilijke tijden gekend.

Maar deze keer, tenzij de hemel op ons hoofd valt...

Wat hoor ik? - Wat?

Wat is dat gefluit?

Nee...

Ik ben op.

Ik ben op.

Die ton is van ons. We willen ze terug.

In naam van Rome neem ik die ton in beslag.

Neem de ton op. - Uit de weg.

Dit is mijn ton.

Laat ze los.

Volg me.

Blijf staan.

In naam van Rome, blijf staan.

Geef hier. - Ik scoor.

Geef de kalebas hier.

Naar de rivier.

Voorwaarts.

Dat is niet goed.

Pineutis?

Wat doe jij hier? - Ik werd weer gevat.

Ik mocht kiezen: bij het leger gaan of naar huis.

Trek uit en ga met ons mee.

Ok�, en wat doen we nu? - We gaan gewoon terug naar het dorp.

Ik zeg: niet getalmd. - Zonder mij.

Hoezo, zonder mij?

Jw. MacIntosh geeft om vijf uur een warmwaterkransje.

Haar vriendinnen komen ook. - Da's een grap.

Nee, ik heb het beloofd. Een gentleman houdt zijn woord.

Genoeg. We hebben een missie. Dat is je plicht, niet de clown uithangen.

Jij kan de gevoelens niet begrijpen die mijn verbinden met Jw. MacIntosh.

Ach zo.

Meneer heeft ineens gevoelens.

Meneer is een echte gentleman.

Zal ik je zeggen wat ik daarvan vind?

Ik vind het belachelijk.

Belachelijk en grotesk.

Goed.

Obelix...

Maak je geen zorgen, ik haal hem terug. Obelix, wacht.

Volgens mij is hij echt boos.

Wat een ellende hier.

De belegering is een zware beproeving, is het niet?

Wat nu? We hebben geen toverdrank. - Rustig, Hippix.

Rustig, rustig... Dit is je reinste zelfmoord.

Heren, ik ben verheugd u eindelijk in ons midden te zien

en ik popel om de werking van die beruchte toverdrank te zien.

Wat die toverdrank betreft, Majesteit...

We hebben een grote hoeveelheid meegebracht, in een ton.

En die ligt op dit moment op de bodem van de Theems.

Maar dat doet er niet toe, Uwe Majesteit. - Goed.

Goed? - Nee?

Ik heb alles bij me om toverdrank te maken voor het hele dorp.

Wat een jolig goed nieuws. U maakte me even ongerust.

Laat Uwe Majesteit een grote ketel warm water maken? Ik wacht buiten.

Ik begrijp het niet goed.

Ik had geen keus. Ik moest bluffen.

Pineutis, wat blijft er over van die plant uitje land?

Dit.

Geef dit aan mij.

Dit is al wat me rest. - Weet ik.

Vertel eens... U bent dus uitzonderlijk sterk, Mr. Obelix.

Ik probeer gewoon in vorm te blijven, meer niet.

Doet u aan sport? Bij ons sporten jongens van jongs af. Dat sterkt hen.

En zo leren ze ook wat kameraadschap Is.

Volgens mij is vriendschap de allerbelangrijkste band

tussen twee personen. Wat denkt u daarvan, Mr. Obelix?

Onze vriendin wil graag weten of u vindt

dat vriendschap de belangrijkste band is tussen twee personen.

Nee?

Asterix...

Eens te meer triomfeert de Romeinse orde over de barbaarse wanorde.

De fanatieke Galli�rs, die de Britse rebellen probeerden te verenigen,

zijn uitgeschakeld en hun geheime wapen is vernietigd.

Het moment is aangebroken om dit terroristendorp te verwoesten.

Klaar.

Het is veel eenvoudiger dan ik had verwacht.

Heren, kom maar.

Heerlijk.

En erg stimulerend. Ik voel het nu al werken.

Mag ik een wolkje melk in mijn drankje?

Aanvalsformatie.

Aanvalsformatie.

Voorwaarts... mars.

Legioen, halt.

Ave... Romein. Ik doe gewoon aan fair play, zoals de Britten.

We hebben toverdrank. Jullie kunnen je nog overgeven.

Ik herken hem. Da's zo'n Galli�r.

Inderdaad. Ik vrees van wel.

Wat doen ze?

Hergroe...

Hergroeperen. Opnieuw in het gelid.

Ze waren dood. - Deze leeft.

Dan is die dikke er ook. - Stil. Die is erg gevoelig.

Als de Britten hun toverdrank hebben, zijn we eraan.

Ze zijn klaar. Iedereen klaar?

Ik zeg: het gaat niet goed met uw vriend.

Pardon.

Scheelt er iets, Hippix? - Ik dacht gewoon...

dat ik beter hier kan wachten. - Hippix...

Het lukt nooit. We worden afgemaakt. - Luister goed.

Ze hebben geen toverdrank gekregen, maar wel hoop.

Als jij flipt, is het voorbij. Wil je dat op je geweten?

Hippix, nu moet je een man worden.

Hierna is het te laat.

Blijf in formatie.

Ze maken ons af.

Nee, nee, nee, hergroeperen.

Hergroeperen, hergroeperen.

Ze hebben geen toverkracht. Ze bluften maar. Ze hebben geen toverkracht.

Hergroeperen. Aanvallen. Het was maar bluf.

Wat is dat?

Wat is dat?

Obelix?

Obelix... - Wacht, wacht.

Jij hebt niet het recht om te beslissen wat goed is voor mij.

Laat dat voortaan duidelijk zijn.

En toen je zei dat ik een last ben en dat jij je opoffert voor mij...

Maar nee. - Ik heb nagedacht.

Dat is geen opoffering, want een opoffering is tevergeefs.

Wat jij doet, is niet tevergeefs. Weet je waarom?

Je hebt een vriend.

Obelix, ik weet niet wat er gebeurd is.

Het is niks ergs.

Nee, het is niks ergs.

Goed, h�?

Sorry dat ik jullie onderbreek, maar wat moeten we daarmee doen?

Nee, nee...

De strijd is verloren. We gaan naar huis.

Heren Galli�rs, heel Brittanni� is jullie erkentelijk.

Cool. Dank u.

Dank u.

Jullie hebben gewonnen dankzij je moed. Dat was geen echte toverdrank.

Dat wist ik al.

Ik heb uw brouwsel toch geproefd en het was heerlijk.

Welke plant gebruikt u?

Majesteit, die plant komt veel voor in mijn land. We noemen die thee.

Ik verklaar bij deze dat vanaf vandaag thee onze nationale drank is.

Mr. Pineutis, bij deze bestel ik 4.000 ton thee.

Dank u.

En u, sir Flegmatix, voor uw heldhaftigheid, uw daadkracht,

maar vooral omdat u hebt gestreden voor de waarden van uw grootse land,

benoem ik u tot ereburger van het land.

Dank u, Majesteit.

Maar ik wil op mijn beurt mijn lof betuigen

aan zij die me ge�nspireerd heeft tijdens dit avontuur.

Zij, wiens talrijke en uitzonderlijke kwaliteiten

alleen maar bewondering en respect oproepen.

Zij, wiens schoonheid zo stralend is

dat ze in haar eentje als baken kan dienen voor alle dolende schepen in de mist.

Zij, wiens vormen zinnelijkheid uitstralen,

wiens sensuele mond doet denken aan de vurigste kussen.

Zij die mijn vreugde is, mijn dwaasheid, mijn roes.

Ophelia, liefste, ik wil u dit al lang vertellen.

Ik hou van u, en ik wil niets liever... - Zwijg en kus me.

Dit wordt afzien.

Mr. Obelix.

Ja?

Als een gentleman een dame in de steek laat tijdens een sociale gelegenheid,

waardoor de dame het mikpunt wordt van de spot van haar vriendinnen,

dan is de vernedering zo groot dat die man geen gentleman meer kan zijn.

Tenzij de veiligheid van Hare Majesteit op het spel stond.

In dat geval, en alleen dan,

kan de gentleman heel uitzonderlijk verontschuldigd worden.

Dank u.

Maar...

in de grond blijf ik een echte Galli�r.

En ik een echte Britse.

Het moment is aangebroken om afscheid te nemen, Mr. Obelix.

Als aandenken aan wat wij twee�n hebben gedeeld,

zal ik verzaken aan de principes van mijn opvoeding

en me overgeven aan...

Aan? - Aan een handdruk.

Hoe moet ik het verwoorden?

Nu het gebeurd is, zal ik nooit meer dezelfde zijn.

Wacht maar, Asterix. Jij zal ook ooit de liefde kennen.

Het gaat wel. Ik heb veel contacten. - Nee, maar...

Het is...

Ik ben gelukkig.

Dat is bijzonder.

Ongelofelijk, de energie die hier hangt.

Pardon?

Ik zeg: ongelofelijk, de energie die hier hangt.

Pardon, o Caesar, maar voor het einde van de Britse campagne...

Wat schrijf ik op?

'Na een wekenlange belegering

hebben de Britse koningin en haar soldaten zich overgegeven aan Caesar,

die hen edelmoedig liet leven en andere veldslagen tegemoet trok.'

Maar... - Scheelt er iets?

Nee.

De avonturen van Asterix...

Stel je voor.

DVDRip by Relentless. HD Sync by XppX Gedownload van www.nlondertitels.com