Original subtitles

WE WILLEN DE KUSTWACHT VAN DE V. S. DANKEN...

VOOR HUN MEDEWERKING EN ADVIES.

Hé, maat.

Jij bent toch Dan Roman?

Ja.

Ik hoorde je fluiten en ik zei tegen mezelf...

er is er maar eentje die zo fluit.

Ik herken die lelijke kop van je overal.

Je kent mij vast niet meer.

Natuurlijk wel. Ben Sneed.

Ik dacht dat je ergens koeien aan 't melken was op je eigen...

Ik dacht dat je gestopt was met vliegen.

Ik dacht dat je bij die dingen uit de buurt zou blijven.

Het is maar een stuk metaal. Ze gaan niet ergens speciaal heen.

Ik heb gewoon niet zo veel wilskracht, Ben.

- Wat doe jij nu? -Ik heb een crew bij Far East.

Een goede baan.

Ik moet weg, Dan.

- Ik wilde even dag zeggen. -Tuurlijk. Veel succes.

- Kennen jullie die man? -Hij ziet er wel oud uit voor 'n copiloot.

- Ik wist niet dat we zo tekort kwamen. -Hij was niet altijd een copiloot.

We noemden hem altijd "Fluitende Dan."

Een van de beste mannen die ik ken.

En de ellendigste. Hij was in Colombia toen ik er ook was.

Hij vertrok op een nacht met een volle lading...

en zo'n Zuidamerikaanse storm...

besloot op dat moment over de baan te waaien.

De wind veranderde te laat van richting en hij raakte net...

'n heuveltje achteraan de baan.

Dat weet ik nog. Net na de oorlog, toch?

Ja. Dan doet de klep neer, maar het toestel breekt in tweeën...

en binnen 10 seconden is er alleen nog maar vuur.

Dan wordt uit het cockpitraam gesmeten...

en houdt er maar een paar krasjes en dat slechte been aan over.

Zodat hij zichzelf de schuld kan geven. Alle anderen zijn dood.

Volgens mij heeft hij geluk gehad.

Zo werkte het niet helemaal.

Ik kende twee van de passagiers. Ze gingen naar de kust op vakantie.

Blond meisje, Mary, en een klein jongetje, Tony.

Iedereen vond ze geweldig...

waaronder Dan Roman.

Mary was Dans vrouw en kleine Tony zijn enige kind.

Ja.

Dan is de enige vent moedig genoeg om geen zelfmoord te plegen.

Vlucht 21 komt nu aan, gate 1, uit Los Angeles.

Miss Betty Emsley, alstublieft melden bij de informatiebalie.

Fijn dat u met ons vliegt, Mr Flahefly. Wilt u nu naar immigratie gaan?

U kunt over ongeveer 30 minuten aan boord.

Dit is Miss Spalding, uw stewardess.

- Ik ben in de bar. -We roepen u wel om, Mr Flaherty.

Problemen.

- Mr en Mrs Joseph? -Ja, hoor.

De Waikiki-kinderen. Zet ons maar op 'n wagen voor de Rose Bowl-parade.

- Uw leeftijd, Mr Joseph? -Vandaag?

Nee, ik ben echt 38.

- Geboorteplaats? -Passaic, New Jersey.

De "Tuinstaat" Motto. Vrijheid en voorspoed.

Noordelijk ervan ligt New York, zuidelijk ligt...

- En Mrs Joseph? -Zal ik het hem zeggen? Ik ben 33...

en ik ben geboren in Ogden, Utah.

Vriendelijk bedankt.

Aloha.

- Hé, kijk eens. Weet je het nog? -Ja.

Mijn naam is Sally McKee. Ik ben 30 jaar.

Ik ben geboren in Riverside, Californië.

- Bent u nog steeds Amerikaans burger? -Ja, natuurlijk.

Dank u, Miss McKee. Meldt u zich alstublieft bij immigratie.

Uw vlucht wordt wel aangekondigd.

Ze ziet er dan misschien gekunsteld uit...

maar die vrouw heeft iets. Hoe zou je het noemen?

Oefening. Heel veel oefening.

- Bent u niet... -Ik ben Gustave Pardee.

Ik heb van uw shows in New York genoten.

Goed. Geweldig.

Hier zijn onze tickets.

Ik ben 47 en ik ben geboren in New York City.

Mrs Pardee?

Ik ben 30, en ik ben geboren Owosso, Michigan.

- Hoe wordt het weer? -Goed, Mr Pardee.

U krijgt vast een prettige reis.

Hij ziet eruit als een vermoeide walvis op een rots.

Ze heeft het niet slecht gedaan voor een slanke roodharige uit Owosso.

- Ken Childs, 53. Uit Philadelphia. -Ja, Mr Childs.

Ik weet niet waar mijn bagage is. De Royal zou het opsturen.

We kijken het meteen na, meneer.

Ik wil u voorstellen aan uw stewardess, Miss Spalding.

Hallo, zus. Ben je nieuw hier?

Vier maanden nu bij het bedrijf, Mr Childs.

Goed. Ik weet niet waar ze de meiden vandaan halen...

maar er zit verbetering in.

Een van de weinigen die geld met de luchtvaart heeft verdiend.

Hij is een van onze aandeelhouders. Behandel hem ook zo.

Pardon.

- Dorothy Chen? -Ja.

- Geboren in Antung, Mantsjoerije? -Ja, maar ik ben Koreaans.

U heeft uw paspoort natuurlijk bij de hand.

Brengt u het naar immigratie. Dat is daarginds.

Erg fijn dat u met ons vliegt, Miss Chen.

Dank u, meneer.

- Dat gezicht. -Een maan en een wilgeboom.

West Airlines, Vlucht 7 uit San Francisco...

komt nu aan, gate 11.

Sorry, kapitein. Ik moest een cadeautje voor mijn vrouw kopen.

Ze is vast erg opgewonden als ze dit ziet.

Ja.

Ik ben al bij 't Weer geweest. De wind is niet zo erg.

Laten we 3000 eens proberen.

Over 15 minuten heb ik 'n vluchtplan, kapitein.

Ik hoop dat Susie dit dienblad mooi vindt.

11.500 liter voldoende voor het opstijgen, kapitein?

Klinkt wel goed, laten we horen wat Leonard zegt.

Het lijkt ongeveer 12 uur en 16 minuten...

als deze winden ongeveer kloppen.

Oké, 11-500 opstijgen.

West Airlines, Vlucht 7 uit San Francisco...

komt nu aan, gate 11.

Zeg kapitein, hoe oud is Dan Roman volgens u?

Hij vloog al voordat ik was geboren. Kijkt u zelf maar.

Hij vloog met de luchtpost toen de cockpits nog open waren.

Hij leerde vliegen in de Eerste Wereldoorlog.

En lange-afstandsvluchten, races, stuntvliegen.

Tien of 15 jaar bij Transworld.

In de Tweede Wereldoorlog was hij bij de aanval op 't Ploiestie-olieveld.

Hij viel de Duitsers aan in B-17's...

en belandde uiteindeljik in een B-29 squadron naar Okinawa.

Ik wil wedden dat hij meer dan 20.000 vlieguren heeft.

- Het is wel gênant. -Wat is gênant?

Hij vliegt al zo lang.

Ze moeten gek zijn geweest om zo'n oudje in te huren.

Waarom sturen ze hem niet met pensioen?

- Klaar, Lennie? -Alles in orde, kapitein.

- Klaar, Lennie? -Alles in orde, kapitein.

Attentie, alstublieft.

Mrs Helen Bell, melden bij de balie.

Ik ook.

Eenentwintig mensen aan boord. De rest, vracht.

Bruto 33.100 kilo.

Ik zei het tegen Orville en tegen Wilbur, en ik zeg het tegen u...

dat ding komt nooit van de grond.

Miss Spalding zal goed voor uw zoon zorgen, Mr Fields.

Hij is niet de eerste jongen die alleen de zee oversteekt.

Het zal een avontuur voor hem zijn.

Hij is helaas een ervaren reiziger.

Zijn moeder haalt 'm op in San Francisco.

Ze is een brunette, en erg mooi.

Als u bij gate 4 wacht, Mr Fields, kunt u Tobey zelf aan boord brengen.

Dank u.

Kom op, Tobey, we gaan.

Vlucht 1-4 uit Los Angeles komt nu aan, gate 11.

Waar kijk je naar?

Attentie, alstublieft.

Denk je dat dat ooit bij mij zal gebeuren?

Pardon, waar kan ik een telegram sturen?

Tegenover de souvenirwinkel .

U weet zeker dat we onze vlucht naar New York halen?

U bent ruim op tijd, Mr Rice.

We zijn ruim op tijd.

Die dame had een opa die haar geld en hersens naliet.

Ze kocht onlangs een advertentiebureau voor haar man...

omdat hij een nieuw speeltje wilde.

Hoe weet je al die dingen?

Ik was een nachtklerk in een hotel in Nevada.

Vlucht 7 naar San Francisco gaat nu aan boord.

- Mr Locota? -Ja, dat ben ik.

Ik ben visser.

Mijn familie is vast al honderden jaren visser...

misschien wel langer, ik weet 't niet.

De vissen zwemmen hier niet in scholen...

als voor de kust van Californië.

Dus ik ga nu terug naar San Francisco.

Dank u, Mr Locota.

Uw vlucht wordt zometeen aangekondigd.

Wilt u deze niet inchecken?

Maar daar zit mijn eten in voor onderweg.

U heeft mijn gevoelens gekwetst, Mr Locota.

Wilt u mijn lunch niet eten...

of de biefstuk bij het diner?

Mevrouw, miss, ik weet niet hoe dit gaat.

Ik heb nog nooit gevlogen. Ik wil niemand tot last zijn.

Het is mij een genoegen u te bedienen, Mr Locota.

Dank u.

Eén momentje, Mr Locota. Alstublieft.

Dank u. Mijn oprechte excuses.

Je weet niet alles van die man.

't Aanmeldingsformulier gaf alleen maar statistieken over hem.

Hij valt in de categorie "niemand," ben ik bang.

Hij is meer dan een statistiek voor mij. Ik mag hem.

O, man. Wat zal ik blij zijn als ik aan boord ben.

Vond u Honolulu niet leuk?

Luister schat, ik vermaak me overal. Maar deze plek...

Coney Island met kokosnoten.

Wat mij betreft kunnen ze alle eilanden van Hawaii...

Tobey, wil je iets voor mij tegen je moeder zeggen?

Zeg je moeder dat er geen oceaan tussen ons zou moeten liggen.

Zeg haar dat ik hoop dat ze de volgende keer meekomt.

- Kun je dat allemaal onthouden, Tobey? -Ja, papa.

Ik heb hem, papa. Ik heb hem.

- Alles oké, Dan? -Ja. Alles in orde.

11.500 aan boord.

Er is een klein olielek, nummer 4. Niets om over in te zitten.

Hoe lang gaat het duren?

Lennie zegt ongeveer 12 uur en 15 minuten.

12 uur en 16 minuten precies.

Vlucht 7 naar San Francisco gaat nu aan boord.

San Francisco. Ik moet naar San Francisco.

Sorry, meneer, we stijgen zo op. U staat niet op de lijst.

Mr Kenneth Childs zit toch in uw toestel?

Inderdaad. Mr Childs...

Dan moet u een plek hebben. Ik sta erop. Ik moet gaan.

Goed, meneer. Gelukkig hebben we vandaag plek...

-als u Amerikaans burger bent. -Dat ben ik. Dat ben ik zeker.

Mijn naam is Humphrey Agnew. Ik ben de oprichter van Agnew Aids.

Hier in Honolulu. Misschien heeft u er van gehoord?

Ja. Hebt u een creditkaart, Mr Agnew?

Ik betaal alles contant.

Als u zich aan de overkant van de lobby meldt bij immigratie...

en hier weer terugkomt, ligt uw ticket voor u klaar, meneer.

Dat is nou een echte kwakzalver.

Rijk geworden met de verkoop van Agnews hulpmiddelen.

Zeg maar wat je hebt.

Astma, artritis, koorts, galblaas, plaklever?

Agnews heeft overal een pil voor.

- Dag, Alsop. Veel plezier. -Ik zal huilen op je bruiloft, Spalding.

Mag ik uw jas aannemen, Mrs Pardee?

- Alles in orde, Mr Locota? -Ja.

- Gaan we erg hoog vliegen? -2000 tot 3000 meter, meneer...

afhankelijk van onze klaring.

Wilt u niet bij het raam zitten, Mr Briscoe?

Weet u, miss? Dit oude lijf kan niet meer verder.

En ik kijk liever naar u dan wat er daar buiten is.

Uw riem is niet vast. Foei.

Mijn arm wil niet meer zo goed buigen.

- Gaten in mijn botten, zeggen ze. -Ik zie geen gaten.

Weet u, miss? Ik ook niet.

Zal ik uw kransen op een koele plek leggen?

Dan blijven ze langer vers.

Dat is een heel slim idee.

We moeten ze zo lang mogelijk houden.

We moeten morgen de mijnen weer in.

Weer hard aan het werk.

Dat is Hawaiiaans voor "dankuwel."

Laat me u iets vertellen. Als we problemen krijgen...

problemen die de piloot niet kan oplossen...

kom dan naar ouwe Ed Joseph toe.

Ik ga er graag heen om te helpen als hij me nodig heeft.

- Snapt u het? -Ik snap het.

Goed, jongeman, tijd om je riem vast te maken.

Ga hier maar lekker zitten.

En dan zitten we straks zo in de lucht, oké?

- Mag ik naast u zitten bij het opstijgen? -Dat zou ik heel fijn vinden.

Ik ben zo blij dat u naast mij wilt zitten...

omdat ik u door het gangpad heb zien lopen...

en ik wil u heel graag iets zeggen.

U bent het eerste, echte Amerikaanse meisje...

die ik ooit in het echt heb ontmoet.

U bent zo mooi.

Ik ben bang dat ik me zo lelijk zal voelen...

als alle meisjes in Amerika...

zo mooi en aardig zijn.

Ik denk dat u nergens over in hoeft te zitten.

Uit.

- Vleugelkleppen. -Vijftien graden.

- Mix. -Auto rijk.

V1 en V2-snelheid?

112, 116, zo ongeveer.

- Radio's gecontroleerd, Dan? -Ja.

420 klaar voor vertrek.

Oké, Lennie, we gaan je dienblad afleveren.

Als je tijd hebt, wil ik graag dat je met één van de passagiers praat.

Goed.

Mr Pardee, een grote verfomfaaid uitziende man...

halverwege aan de rechterkant.

Volgens Alsop zat hij bij het theater van New York.

Hij wil je vast op het toneel zetten.

Roep me als je eer verdedigd moet worden.

En van de regen in de drup komen?

Hij is ongelooflijk bang.

Elke keer als je wendt of het geluid van de motor verandert, trekt hij wit weg.

Heeft zijn stoel vast alsof 't de elektrische stoel is.

Oké.

Ik dacht dat je zou stoppen met roken.

Dat klopt. Ik heb drie uur en 20 minuten niet gerookt.

Ga je gang, maak je tanden maar bruin.

Kom me maar opzoeken als je groot bent, jongetje.

Waarom huil je nou?

Heb ik iets gedaan?

- Nell, hou op. -Ik doe mijn best.

Het lukt me niet.

Het is allemaal voorbij.

Wat is voorbij?

Onze huwelijksreis.

Betekent dat niets voor jou?

Natuurlijk wel. Hij is pas over ongeveer 12 uur voorbij.

En wat mij betreft, gaat hij nooit voorbij.

O, Milo.

Ik ben bang.

Ik ben gewoon bang.

Waar ben je bang voor? De wereld ligt voor ons.

We zijn zo jong.

En net zoals je zei...

de hele wereld ligt onder ons.

- En weet je? -Wat?

We moeten hem tegemoet treden.

Ik dacht dat je vertrouwen in me had.

Natuurlijk heb ik dat.

Het is alleen dat...

de rest van de wereld jou niet kent zoals ik.

Als ik nu een baby kreeg en jij had geen baan?

- Je bent toch niet... -Als 't zo was?

Goed.

Dan ben je in verwachting en ik heb geen werk...

er is geen eten in huis, het sneeuwt buiten...

en de sheriff klopt op de deur...

Zo bedoelde ik het niet.

- Ben je het? -Ben ik wat?

Ben je...

Je weet wel.

- Ik? -Jij.

O, Milo. Nee.

Hoe kom je daarbij?

Ik weet het niet.

KRUISRAKETTEN EXPERIMENTELE EENHEID AEC

TIMBU ISLAND-INSTALLATIE

VERBODEN TOEGANG

ALLEEN VOOR GEAUTORISEERD PERSONEEL

Prof. Flaherty. Welkom.

U heeft dus eindelijk besloten...

de kunst te verlaten en terug te keren naar de wetenschap?

Als dat zo is, verheugen we ons.

We hebben uw hulp en advies node gemist.

Het gaat u wel goed af zo.

U ontdekt zelf wel hoe u de wereld kunt opblazen.

Zometeen zegt hij kaboem. Gefeliciteerd.

Professor, we weten dat u onder grote spanning heeft gestaan.

Het spijt ons dat 'n man van uw kaliber...

niet meer met ons wil samenwerken.

Samenwerken?

Ik had een leerstoel aan een leuke universiteit...

zelfs al verdiende ik niet veel...

en wisten mijn studenten niet waar ik het over had.

En ik speelde redelijk golf...

en ik sliep 's nachts rustig.

Ik was gelukkig omdat ik dacht dat het alleen God was...

die zich met het heelal bemoeide.

Hlj kan een ster een miljard jaar laten branden.

Ga zo door en jullie ontdekken hoe je er één in een minuut opbrandt.

Hebben jullie ooit naar de lagune daar gekeken?

Hij is mooi en blauw...

en de mensen er omheen zijn bruin en aardig...

en ze wisten hoe ze moesten lachen en zingen.

Maar nu zijn de vissen in de lagune dood.

En de mensen zijn voor eeuwig bang.

Ze zingen niet meer.

Jullie konden een raam opblazen...

100 km van het inslagpunt.

Als er nu een moeder...

met een baby in haar armen voor dat raam had gestaan?

Professor...

Ik stel voor dat u naar uw tent gaat en even gaat liggen.

Ik regel zo snel mogelijk vervoer naar de VS voor u.

Ja, doe dat.

Ik wil een herder in de heuvels vinden, of een berg in de mist...

en die schilderen...

voor het te laat is.

Mag ik nog wat vragen, kapitein?

Bent u nooit een beetje bang?

Ik heb deze oversteek bijna 200 keer gemaakt...

en ik voel me veiliger dan als ik in mijn auto rijd.

Ik heb 'n vrouw en twee kinderen, en een derde op komst.

Ik zou dit niet doen als ik het niet veilig vond.

U draaide er omheen, kapitein. U beantwoordde m'n vraag niet.

Kom op...

zeg me eerlijk waar u bang van werd?

Dat waren technische problemen. Dat snapt u vast niet, Mr Pardee.

Ik snap het helemaal.

Om de een of andere reden was u bang dat u...

de u toegemeten leeftijd niet zou halen.

En dat zit mij nu ook dwars.

Ik weet zeker dat ik niet van hier naar de kust kan zwemmen.

U hoeft niet te zwemmen, Mr Pardee.

Als één van uw motoren nu stopt?

Dan keren we om. Deze toestellen vliegen prima op drie motoren.

Als dat gebeurt voor ons laatste omkeerpunt...

gaan we gewoon verder naar San Francisco.

En als twee motoren nu besloten er mee op te houden?

Elke motor is volledig onafhankelijk van de andere.

De kansen dat twee er tegelijkertijd mee ophouden is een op de miljoenen.

Zelfs als dat gebeurt, vliegen we nog steeds...

veel langzamer en lager, maar we komen er wel.

U bent erg overtuigd. Waarom lees ik dan over zo veel crashes?

De kranten overdrijven altijd het belang van een vliegtuigongeluk.

't Zou voor mij belangrijk zijn als ik er één meemaakte.

Dat gebeurt niet, Mr Pardee.

Ontspan u maar. Geniet van uw vlucht.

Kapitein, ik wil graag even met u praten.

Heel even dan, daarna moet ik weer aan het werk.

Ik wil u niet in verlegenheid brengen.

Ik werkte bij reserveringen voor Pan American.

Dat is prima. Fijn dat u een vlucht met ons wilt proberen.

Er zijn toch twee uitgangen in 't toestel? Eén voor...

die u en de rest van de crew nemen?

Ja.

Mag ik daar het toestel verlaten? Met u en de crew?

Alstublieft, 't is erg belangrijk voor me.

Het is niet wat u denkt. Ik word opgewacht in San Francisco...

maar niet door de politie of iemand waardoor u in de problemen komt.

Dat wil helaas niet.

Winnaar Populariteits wedstrijd Sally McKee

In de war, kapitein?

Nee, hoor. Dat bent u.

Dat was ik, acht jaar geleden.

Een man in de VS zag die foto.

Hij schreef me.

Ik was eenzaam, dus ik schreef terug.

Er waren veel brieven...

mooie brieven.

En vorige maand stemde ik in met een huwelijk.

Ik heb hem nooit verteld dat de foto acht jaar oud was.

Ik wil u niet lastig vallen met mijn problemen...

maar die droom heeft me lange tijd gezond gehouden.

Ik weet dat ik...

het verknoeid heb.

Ik ben zo veel ouder dan hij denkt dat ik ben.

Maar...

als ik hem nu gewoon kon zien...

en weggaan zonder hem te ontmoeten.

Snap het alstublieft, kapitein.

Wat u vraagt, ligt niet echt binnen mijn bevoegdheid.

Laat me er over denken. Ik laat het u weten.

- Krant? -Nee, dank u.

- Hoe is het met AT&T? -Een punt omhoog.

Ik hoop dat u het niet erg vindt, ik moest naar u kijken.

U doet me zo denken aan een man die ik ooit kende.

Mijn naam is Ken Childs en ik vind het helemaal niet erg.

14 minuten achter op schema, kapitein.

Dus?

We halen het wel in. De wind lijkt te draaien.

Goed.

Het is fijn om iemand als Dan Roman erbij te hebben.

Ik voel me nu eens geen opa.

Ik zei laatst nog tegen mijn vrouw...

dat ik 't nog nooit zo goed heb gehad.

Gemakkelijk werk, geen stress...

en ik heb zo'n geluk dat ik iemand als Susie heb.

Het maakt zo veel verschil wat voor vrouw een man heeft.

Denkt u niet, kapitein?

Neem nu eens een meisje als mijn Susie.

Neem nu eens een meisje als mijn Susie.

Veel mensen vinden het vast grappig...

omdat ik de afwas doe en ook nog kook...

maar ze vergeten hoeveel jonger Susie is dan ik.

En zo'n extra martini af en toe...

Mag ik u nog wat vragen, kapitein?

Bent u nooit een beetje bang?

...dat is levendigheid. Ze noemde me ooit eens...

Bent u dat?

Bent u nu, om geen enkele reden...

Wacht tot u ziet wat ze met dat hardhouten dienblad doet.

...na ruim 3 miljoen kilometer...

...misschien naast de bar die ze kocht...

bang?

...als gezelschap voor als ik weg ben.

Ze laat 't aan iedereen zien die komt...

om haar gezelschap te houden als ik weg ben.

Maar het is er wel.

Het is net een zware bal in je buik.

Je kunt het bijna aanraken.

Ze reed er bijna de hele tijd in rond...

zodat ze niet te eenzaam werd.

Ze reed vast een beetje te hard...

Het komt zomaar, net als bij vele anderen...

En trouwens...

...behalve misschien de vermoeidheid van die 3 miljoen kilometer.

...want het lijkt of ze veel sneller gaan dan ze werkelijk doen.

Zoals de barkeeper die me vorige december vertelde...

toen ze opgepakt was wegens dronkenschap in...

Een certificaat voor die 3 miljoen kilometer...

om thuis aan de muur te hangen.

Alleen het certificaat helpt niet tegen de vermoeidheid.

...maar dat klopt niet. Ze is levendig.

Dan weet wat het is.

Alle oudgedienden zeggen dat het tijdelijk is...

zoals groeipijnen.

Ze liet een briefje voor me achter op mijn laatste trip.

En nu is het hier zomaar...

en je moet ertegen vechten...

helemaal alleen.

"Welkom thuis, dikkerd.

"Werd slaperig en kon niet wachten, neem maar een taxi.

"Geen lawaai in de keuken als je binnenkomt...

"en maak me morgenochtend niet wakker. Liefs, Susie."

Wat een gevoel voor humor.

Ooit vinden ze een stoel voor navigators uit...

die ongeveer past bij het menselijk lichaam.

Vraag Hobie of hij de propellers gelijker kan laten lopen.

Ik weet niet of het nummer 1 of nummer 3 is...

maar eentje slipt steeds. Ik word er nerveus van.

Oké.

De kapitein zegt: "Wat hebben jullie?"

"Kunnen die propellers niet gelijk?"

Ze lopen gelijk.

Volgens hem zijn ze uit fase.

Eén en 2 zijn zijdezacht.

- Net als 3 en 4. -Goed dan.

Volgens de jongens kunnen de propellers niet beter.

Ja?

Toch is er iets mis.

Alles goed, Mr Briscoe?

Alles goed?

Meisje, ik heb het geweldig.

Kan ik iets voor u halen?

Misschien heeft u zin in een kopje thee.

- Wat was dat? -Het is 17.00 uur.

- Rinkelt hij? -Dat hoorde je.

Grappig. Het is de laatste bezitting...

die ik nog niet aan iemand anders heb overgedragen.

Ik wou dat hij weer rinkelde.

Wat een mooie manier om de tijd bij te houden.

Als ik zo'n horloge had, kon ik niet wachten op 't volgende uur...

en het uur daarna.

Weet je wat? Zo voelde ik me vroeger ook.

Maar nu hoeven de uren niet zo snel voorbij te gaan.

Nee, 't horloge is van jou. Ik wil dat je het krijgt.

- Dat kan ik niet aannemen. -Alsjeblieft.

Ik heb geen horloge meer nodig.

Ik wil dat het de uren markeert...

die alleen een jonge vrouw kan hebben...

opwindende uren.

Je maakt me erg gelukkig als je het aanneemt.

Als u het zo zegt.

Ik weet niet hoe ik u moet bedanken.

Ik ken niemand zoals u...

maar ik zal de rest van mijn leven aan u denken.

Bedenk liever dat het alleen maar een bezitting is...

en dus niet veel waard.

Dat zal ik altijd blijven doen.

We kunnen 't weer horen rinkelen, hij moet gezet worden, weet u.

- Het is 19.00 in San Francisco. -Natuurlijk. Dat was ik vergeten.

Is het echt 19.00 uur, meisje?

Wat dit vliegtuig betreft wel.

Weet je wat? Ik wil geen koffie of thee.

- Een glas water? -Water is om in te baden...

maar als je er wat Scotch in doet, voel ik me schoner.

Ja, meneer.

- Mijn cocktailtijd is al geweest. -Nu meteen.

En mijn vriend daar? Drinkt u er eentje mee, meneer?

Ja, heel graag.

Dat is heel mooie muziek.

We hebben vier minuten ingehaald, kapitein.

Die wind gaat eindelijk draaien.

Goed.

Misschien gebeurt er een wonder en zijn we op tijd in San Francisco.

- Een Lifesaver, kapitein? -Nee, bedankt.

Zeg je het als we het laatste omkeerpunt passeren?

Uiteraard.

Lydia, als je klaar bent met pruilen...

kunnen we er misschien in alle rede over praten.

We hebben niets te bepraten.

Iedereen die een New Yorks advertentiebureau verkoopt...

-voor een oude mijn in Canada... -Hij is niet oud.

...alleen om jezelf belangrijk te maken, de grote man.

Van mijn geld.

Ik wil opstaan met het gevoel dat wat ik die dag bereik...

ik zelf gedaan heb.

Niet omdat mijn vrouw toevallig 'n bedrijf heeft geërfd.

In drie jaar betaal ik je terug. Elke cent.

Drie jaar in de wildernis en ik ben een echte boerenmeid...

met mijn rok tot op mijn enkels in plaats van op mijn knieën...

of net andersom.

Voor de laatste keer, Lydia, vraag ik of je met me meegaat.

Ik ben blij dat je dit idiote verzoek voor het laatst doet...

zodat ik niet nog eens nee hoef te zeggen.

Ik ga zo snel mogelijk scheiden.

Je bent gek.

Wat moet ik gaan doen terwijl jij rondsjouwt...

in je laarzen en je houthakkershemd?

Cocktails met de eekhoorns drinken? Bridge spelen met de Eskimo's?

Ga naar je oerbos. Doe of je Daniel Boone bent...

sta op met de duiven of welke vogels ze daar ook maar hebben.

Krijg eelt op je handen.

Wees een grote vuil-onder-de-nagels jongen.

Maak vuur met wrijfstokjes. Eet uit blikjes.

Neem elke zaterdagavond een bad en ga naar een Eskimofeest.

Leer ze voor mijn part de samba.

Doe wat je wilt als je je daardoor een man voelt.

Alleen vraag me niet je kinderachtige avonturen te delen.

Het is al erg genoeg dat ik ze moet betalen.

- Is dat je laatste woord? -Nee.

Ik heb altijd gevonden dat je brein in een koffiekopje paste.

Hé, man. Jij hebt flinke problemen, toch?

- Ik verzeker u... -Ik weet wat u gaat zeggen...

dat alles picobello is.

Dat is het eerste wat een man in de problemen altijd zegt.

De gestichten zitten vol met mensen die dingen voor zich houden...

omdat ze te bang zijn om de waarheid te zeggen...

en zichzelf voor gek zetten...

of omdat ze denken dat niemand hun situatie snapt.

Oké?

Oké?

De Goede buren denken daar anders over.

- En wie... -Een club waar ik thuis bij ben.

Net als de Anonieme alcoholisten.

Hun lunches zijn geweldig.

Over het spreekgestoelte hangt een grote handdoek...

waar "Je meent het niet" op staat geborduurd.

En elk lid heeft zijn eigen huilhanddoek, snap je?

Als ze een slecht geval binnenbrengen, houden een paar Goede buren...

de handdoek voor hem vast zodat hij zich kan richten op het huilen...

en zich verder niet hoeft in te spannen.

Het blijkt een mooie ouderwetse herinnerings bijeenkomst te zijn...

en de vent die op dat moment niet echt zorgen heeft...

voelt zich een beetje buitengesloten.

En als deze vent uiteindelijk niet om zichzelf gaat lachen...

voelt hij zich in ieder geval beter.

Het belangrijkste is dat iedereen dat doet...

want negen van de tien keer...

denken ze dat ze beter af zijn dan die andere vent.

Wat zing je na afloop van de bijeenkomsten?

Pak je zorgen in je oude plunjezak?

Hoe wist u dat?

Als 'n vent met echte problemen komt...

hij kan zijn inkomstenbelasting niet betalen...

of zijn vrouw heeft zojuist de auto vernield...

of zijn nieuwe huis vertoont scheuren in de fundering...

hebben ze een orgel dat heel zielige muziek speelt.

Het is geweldig.

Dat snap ik.

Maar er komt natuurlijk nooit iemand...

met echte problemen.

Zoiets als...

zijn vrouw gaat dood...

of zijn zaak gaat failliet.

Ze vertellen alleen kleine problemen...

wie ze het gras gaan laten maaien...

of halen ze ooit minder dan 100 slagen op de golfbaan?

Het is allemaal relatief, snapt u?

Je gaat lachen om kleine problemen...

als ze zich voordoen...

en dan raak je niet van slag...

als er echte, serieuze dingen gebeuren. Snapt u?

Ja, ik begin u te snappen, Mr...

Ed Joseph. Ik verkoop meubelen.

Terugkomend op uw geval, u voelt zich vast beter...

als ik een beetje huilde.

Dan snapt u wat de Goede buur inhoudt.

Stel uzelf met een handdoek voor.

Klaar?

De vrouw en ik spaarden meer dan vier jaar...

voor een reisje naar Hawaii.

U weet wel, palmen, zon, strand...

dingen die we thuis niet hebben.

We droomden van de dag van ons vertrek.

De vrouw vindt dus iemand die voor onze kinderen zou zorgen...

voor 10 dollar per dag...

en dat is meer dan ik verdiende in de eerste vijf jaar van ons huwelijk.

We pakken uit en we vermaken ons prima...

maar het schip vaart niet uit. Staking of zo.

Maar goed, we hebben geluk. We krijgen kaartjes voor een vliegtuig...

en hoewel we niet al onze bagage mee kunnen nemen...

zijn we in het land van onze dromen.

In het hotelletje dat past binnen ons budget...

is er iets misgegaan met de reserveringen-

Een ander stel genaamd Joseph uit Milwaukee.

Misschien hadden zij ook een droom.

Dus we maken geen ruzie.

We komen in een hotel terecht ver boven ons budget.

Dus moeten we eerder naar huis.

Gesauteerde kipfilet...

Gesnipperde amandelen, Geglaceerde aspergepunten...

Oké? Het wordt avond...

de vrouw trekt de enige avondjurk aan die ze mee kon nemen...

en ik trek 'n smoking aan die ik in geen 10 jaar heb gedragen.

Mama.

We zijn klaar voor het feest.

De vrouw draagt nieuwe schoenen...

met veel hogere hakken dan ze gewend is en...

Mijn rug.

De dokter zegt dat ze haar bekken heeft verdraaid...

en dat is het dansen tijdens de reis.

Zo loopt het dus.

Na een paar dagen is de vrouw fit genoeg om naar het strand te hobbelen.

Het regent drie dagen lang pijpenstelen.

We kunnen alleen maar wat zitten en kaarten naar huis schrijven...

over hoe geweldig we het hebben.

We hebben nog drie dagen, en we ontmoeten de Wilsons.

Een van de leuke dingen van een reis zijn toch nieuwe mensen?

De Wilsons hebben een eigen idee van wat leuk is.

Hij vindt mijn vrouw wel lekker, en zij denkt dat ik Clark Gable ben.

De vrouw kan niet zo hard lopen vanwege haar bekken.

Ik word zelf achterna gezeten.

Man, je hebt niet geleefd...

als je niet door die vrouw bent achternagezeten rond de palmboom.

Dus eten we de rest van de droomreis buiten het hotel...

zodat we ze niet tegenkomen en verstoppertje hoeven te spelen.

Maar op de laatste dag komt de zon tevoorschijn.

Wie komt er nu thuis van een droomreis zonder bruin kleurtje?

We zijn wanhopig, snapt u? We liggen de hele dag in de zon.

De vrouw heeft een derdegraads verbranding op haar schouders.

Ik dun' geen gewicht op mijn rug te dragen.

Ik moet geld van de bank lenen...

om volgende maand het eten te betalen, als we ooit thuiskomen.

Als u nog steeds denkt dat u problemen hebt, meneer...

Willen u en Mrs Joseph misschien wat met mij drinken?

U mag uw handdoek nu terug.

Neem even pauze, Dan. Ik draai wel even aan de knoppen.

Ik kan wel wat slaap gebruiken.

Grappig dat iemand kan slapen met vier herriemotoren in zijn oren...

en pas wakker wordt als ze geen herrie meer maken.

Stel je eens voor dat je thuis wakker werd van de stilte.

Niemand zou met zo iets moeten hoeven te leven.

San Francisco tollenaar, 2930.

Al heb je die radio zelf gebouwd.

Het is illegaal.

Gooi hem weg voordat ik het doe.

Ik luister graag naar de vliegtuigen. Het heeft me veel tijd gekost.

Raak mijn radio aan en ik vermoord je. Dat doe ik misschien toch wel.

Gebeurt er tenminste iets op deze roestbak.

Je bent gek. Je hebt zes maanden vaste wal nodig.

Iedereen wordt gek met jou als scheepsmaat.

Maak dat je wegkomt.

Ik heb je gewaarschuwd.

De FCC trekt zo je vergunning in...

als je iets verstuurt met die rommel.

Maak dat je wegkomt.

Hallo, Honolulu. Dit is 420 met een positierapport.

Kom op, Honolulu. Wakker worden. Geef antwoord.

420, dit is San Francisco...

Honolulu ontvangt u niet vanwege slechte weersomstandigheden.

Geef uw rapport maar door.

Oké, San Francisco. Begrepen, Honolulu.

Positie op 0557.

34/30 noorderbreedte.

140 westerlengte, 3000 meter.

5700 liter reserve.

Vanuit mijn zijraam zie ik soms de sterren.

Amerika is overal om me heen.

Weet je wat grappig is?

In Honolulu word ik geïnspecteerd...

door de Amerikaanse douane en mensen van immigratie.

En geen enkele soldaat om dingen te bewaken.

Ik zoek overal naar soldaten met geweren en...

Wilt u nu uw avondeten, Miss Chen?

Ja. Alstublieft, ik ben zo dom.

Dit is een brief aan mijn broer in het Engels...

en ik weet dit woord niet meer.

Het is dat ding dat soldaten aan het uiteinde van hun geweer hebben...

als een zwaard?

- Bajonet? -Ja.

Ik ben zo dom. Dank u.

Ik schaam me.

Iedereen die meer dan een taal kan lezen en schrijven...

zou zich nooit hoeven te schamen.

Ik ben zo'n dommie, dat ik nauwelijks mijn eigen taal schrijf.

"Dommie"?

Slang voor geestelijk gehandicapte Amerikaanse meisjes als ik.

Dommie.

Wat geweldig. Dat moet ik mijn broer vertellen.

Zeg hem maar dat u de grootste dommie hebt ontmoet.

Als hij Amerikaanse meisjes kent, snapt hij het wel.

Ik ga uw eten halen.

Dommie.

Er is daar iets goed mis achter. Het dienblad...

- Ik weet 't. -Er viel 'n heel dienblad.

- Ik heb me gebrand. -Dat is motor nummer 1.

Hij liep perfect. Allemaal lopen ze perfect.

Misschien in de staan. Als ons meisje zich brandde, is 't daar misschien erger.

Dan, pak je zaklantaarn, en kijk eens in de staan.

- Breng zo snel mogelijk verslag uit. -Goed.

Leonard, bepaal snel onze positie...

laat me ons vanaf nu elke 10 minuten onze positie weten.

Spalding, ga terug naar je passagiers.

Als dit weer gebeurt, gaan ze zich dingen afvragen.

Hobie, zeg San Francisco dat we last hebben...

van ongewone trillingen en dat we wachten op advies.

Wil je een noodoproep doen?

Nee, nog niet.

- Is alles in orde? -We zijn nog heel.

Ik wilde net het eten gaan serveren. Zal ik dat doen?

Doe maar.

Soms komt er nooit een verklaring voor zulke dingen.

Hé, wacht eens even.

Wat is er mis met dit vliegtuig?

- Is er iets mis dan? -Hou op.

Er knapte zojuist iets zo hard, dat ik met mijn drankje morste.

Bestel er nog een. We zijn niet gierig.

U wilt niets zeggen?

Als er iets was, zou ik het zeggen.

Ik wed nu met u dat we te laat in San Francisco zijn.

Dat kan.

- Heb je iets gevonden? -Nee.

- Wat kan het zijn? -Geen idee. Waar zijn we?

Ik laat het zo weten.

Niets mis in de staan.

De hoofdtemperatuur van nummer 1 is vijf graden gestegen in 't afgelopen uur.

San Francisco wil de aard van ons probleem weten.

Als we dat wisten, hadden we het gezegd.

Nee, zeg dat niet. Zeg ze...

Zeg dat we 't niet weten en laat ze stand-by blijven.

Ik heb nieuws, jongens. We zijn het laatste omkeerpunt voorbij.

- Bent u iets kwijt, Mr Agnew? -Mijn aansteker is leeg.

Misschien denkt hij dat hij op 'n schip is...

en probeert hij de eetlust op te wekken voor het eten.

Ik heb ooit eens een gek zo zien doen. Dat is niet zo leuk.

Hij zoekt problemen.

U bent toch Kenneth Childs? Dat is toch uw naam?

Ja. Waarom? We kennen elkaar nog niet.

Nee. We kennen elkaar niet omdat niemand dat wilde.

Wat kan ik voor u doen?

Mijn naam is Humphrey Agnew.

Betekent dat iets voor u?

- Agnew. U bent Martha's man. -Dat ben ik.

Ik hoorde u niet zeggen dat u blij was me te ontmoeten.

- Natuurlijk. -Natuurlijk niet.

Mr Agnew, deze dame en ik drinken rustig wat samen...

U schijnt ergens van slag door te zijn.

Misschien kunnen we later praten. Als u mij wilt...

Nee, u knipt niet met uw vingers en stuurt mij zomaar weg.

Mr Agnew, ik weet niet wat u heeft, en eigenlijk interesseert het me niet.

Waarom gaat u niet terug naar uw plek en gaat u weer zitten.

- Nou, schatje. -Die man is vervelend.

Ik ben vast vervelend.

Ik was vast nog vervelender...

toen u en m'n vrouw probeerden om me in Honolulu te ontwijken...

-zodat u alleen kon zijn. -U bent gek.

Ik heb twee keer met uw vrouw geluncht omdat ze erg aardig is.

En ze heeft vroeger ooit voor me gewerkt.

Ze heeft me alleen maar mijn hand geschud.

Hou op haar te beledigen en uzelf voor gek te zetten. Wegwezen.

Ik wist dat u een mooie verklaring zou hebben.

Maar ik ben niet zo dom als u en mijn vrouw denken.

Nu ga ik u laten piekeren over wat ik ga doen.

Piekeren en nadenken, net als ik heb gedaan.

Ik hoor al jaren over u en uw naam alleen al maakt me ziek.

U bent toch nogal een vrouwenveroveraar?

Dat moet u interesseren, mevrouw.

- Ik heb hier genoeg van. -Wat is er met jullie?

- Wat is hier aan de hand? -Rustig aan, ophouden.

Hij is gek, hij heeft een geweer.

We staan in brand.

- De brandblusser. -Hobie, snel, de brandblusser.

- De radio. Meld het aan San Francisco. -San Francisco 420.

De propeller. De hele propeller is weg.

Je verliest je motor misschien ook nog.

- Hij zit los. -De andere brandblusser, Dan.

- Ik ga naar het water. -San Francisco 420.

Dank u, lieve Heer.

Volgens mij brandt ze niet meer.

Ik bereik San Francisco niet. Ruis.

- De tweede frequentie dan? -Allebei geprobeerd.

De noodoproep. Doe een noodoproep.

- Storten we in het water? -Nee.

Ze vliegt beroerd met die losse motor...

maar we blijven wel in de lucht.

- Hoe lang tot de kust? -Ongeveer zes uur.

Maar op gewone kruissnelheid. Ik heb het niet hiervoor berekend.

Reken het uit.

...mayday 420.

Mayday 420, wie dan ook.

Ik heb iemand. Een schip.

Dit is de Cristobal Trader voor 420. Ik ontvang u luid en duidelijk.

U vloog ongeveer 20 minuten geleden over me heen.

Wilt u dat ik al uw berichten doorstuur? Over.

Begrepen. Zeg San Francisco dat we de propeller van nummer 1 kwijt zijn.

Er ontstond brand maar dat is nu uit.

We zitten nu op 1500 meter, maar we dalen.

Verzoek om alle hoogtes onder ons vrij te maken. Over.

Komt voor elkaar. Stand-by.

Dit is Cristobal Trader voor San Francisco.

ATC 420 VERZOEKT ADVIES SAN FRANCISCO

PROPELLER VERLOREN

BRAND ONTSTAAN, IS NU UIT NU OP 1.500 MAAR DALEND

VERZOEK VRIJMAKEN ALLE HOOGTES

Zeeredding van Oakland Control.

Goed.

Start het reddingstoestel. Interceptie.

San Francisco wil weten of u gaat neerstorten. Over.

Voorlopig niet.

Hoe ziet de zee er bij jullie uit, voor 't geval dat. Over.

Zware golven uit het noordwesten. We maken ongeveer 30 graden slagzij.

Het is erg ruw. Hou dat toestel in de lucht als het lukt.

Het stormt beneden. Over.

Bedankt, Cristobal Trader. We proberen het.

Goed zo, knul.

Ooit word ik verstandig en ga ik weer achter de knoppen zitten.

- Wat is er? -Toestel is een propeller kwijt.

Er was brand maar dat is uit. Hij stort vast in zee.

- Hoe ver weg? -Misschien 1600 kilometer.

Dat meen je niet.

Dit is misschien mijn laatste show en er zit geen lachje in.

Ik had niet moeten schreeuwen, maar ik was zo bang.

Mijn hart komt net weer naar beneden van het plafond.

Problemen? Wacht tot ik de Goede buren dit vertel

Ik sliep bijna toen iemand de champagne ontkurkte.

Dit kan interessant worden.

Het was al interessant voordat dit gebeurde.

Twee apen probeerden elkaar te vermoorden.

Waarom gaat u niet gewoon weer zitten.

Alles komt vast goed.

Ze komen zo terug van het vluchtdek en zullen alles uitleggen.

Ik ga dit voor u bewaren tot we in San Francisco zijn.

U kunt problemen krijgen met zulke dingen.

Ik haal koffie voor iedereen.

Wist u dat ruimtegeweren je niet doodmaken?

Nee.

Ze verstijven je alleen.

Het grappige hieraan is...

dat ik voor het eerst in mijn leven onschuldig ben.

Ik heb hem echt de waarheid verteld.

Dit gaat de belastingbetalers veel geld kosten.

Wat moeten ze dan doen? Naar huis zwemmen?

Nee, Alameda, dit is het Reddingscentrum van de Kustwacht.

- Nieuwe positie, kapitein. -Zeg op.

Naar de kust, 5 uur, 47 minuten, als we deze snelheid houden.

- En onze brandstof? -Genoeg. Net aan.

We hebben maar 4300 liter nodig, we hebben 4900 volgens mijn grafiek.

- Het wordt krap maar... -Gooi je grafiek maar weg.

- Want we hebben geen 4900 liter. -Hoe kom je daarbij?

De nummer 1 tank. Hij gaf 750 liter aan toen we de propeller verloren.

Ik denk dat toen de propeller verdween...

hij gaten in de vleugel sloeg en de tank scheurde.

Zo redden we het niet. Ik bereken het opnieuw, maar de wind...

-misschien draait die wat bij. -We storten in zee.

Het is slechts 'n kwestie van waar en wanneer.

We hebben genoeg tijd. Laten we nu niet in paniek raken.

Laten we even afwachten wat de wind doet.

- Dan zijn we dichter bij de kust. -Het water is er kouder.

En vast ruwer, maar we moeten zo lang mogelijk doorvliegen.

Ik ben het met je eens.

Dan hebben we meer tijd om alles te regelen.

Ik wil dat jullie hier zijn als we echt gaan neerstorten.

Gooi ondertussen alles overboord.

500 kilo zal verschil maken voor onze snelheid.

Wil je dat ik ze vertel dat we in zee gaan storten?

Gebruik je eigen oordeel.

Ik hoef u vast niet te zeggen dat we wat problemen hadden.

Misschien als ik precies uitleg wat er is gebeurd...

voelt u zich allemaal beter.

Ik doe 't niet minder erg voor...

en ik zal het ook niet erger maken dan het eigenlijk is.

We zijn onze nummer 1 propeller kwijt.

Dat gebeurt maar een keer...

op de miljard vliegkilometer.

We hebben het vuur gedoofd met de koolstofdioxide...

dus dat leven geen gevaar meer op.

Maar onze snelheid is aanzienlijk verminderd...

omdat de nummer 1 motor verdraaid is...

en ons erg afremt...

alsof je je voeten buiten een roeiboot laat bungelen.

Ik snap het als u een beetje bang bent, dat ben ik ook.

Ik vlieg al sinds 1917...

en ik vind dit net zo vervelend als jullie.

Maar ondanks al dat vliegen, zien jullie dat...

ik nog springlevend ben.

Nu komt het moeilijke gedeelte.

- Kunt u dat aan? -Vertel ons alles.

Volgens mij willen we het allemaal weten.

We hebben veel geluk gehad.

Die propeller had nog veel meer schade aan kunnen richten.

Er zit een aantal gaten in de vleugel, waar onze brandstof is opgeslagen.

Daarom halen we net de kust van Californië niet.

Kunnen we niet terug naar Honolulu?

We waren al voorbij het laatste omkeerpunt toen het gebeurde.

We moeten waarschijnlijk in zee landen.

Dan gaan we allemaal dood.

U ligt waarschijnlijk maar een paar minuten in het water.

Er is al een reddingsvliegtuig onderweg om ons op te pikken.

Voordat we werkelijk neerstorten, zijn er waarschijnlijk nog veel meer.

Sommige daarvan kunnen op het water landen.

En er worden schepen naar ons toegestuurd.

Er zijn eerder vliegtuigen in het water beland...

en niemand raakte gewond, behalve dan misschien wat vochtig.

Slachtoffers ontstaan uit paniek.

Dus u moet u niet haasten.

Miss Spalding en onze tweede officier, Mr Wheeler, blijven hier bij u.

Doe precies wat ze u vertellen.

Sommige vliegtuigen bleven zo lang drijven dat...

ze een probleem voor de scheepsvaart werden en tot zinken werden gebracht.

Sommige zinken ook in 'n paar minuten.

EIGENDOM TOPAC AIRLINES

Dit is een opblaasbare reddingsboot.

Een prachtig ding.

Het bevat alles behalve T-bonesteaks.

U past er allemaal met gemak in.

Mr Wheeler, onze tweede officier, heeft de leiding.

Hij vertelt u wanneer u uw schoenen uit moet doen.

We willen niet dat iemand gaten in de boot trapt.

Miss Spalding laat u zien waar de noodvoorraden zijn...

als u honger krijgt.

Hoe krijgen we honger als we maar een paar minuten in de boot zijn?

Houdt u ons niet voor de gek?

Een beetje, maar we willen niet dat er iets slechts wordt gezegd...

over de service en kookkunst van deze luchtvaartmaatschappij.

Er is vast kaviaar.

Het zou erg zijn als er geen kaviaar was.

Ik zal met de noodkok praten.

Hier moet u geen grappen over maken.

Dat ziet u verkeerd. Hoe meer grappen, des te beter.

Als u in die boot zit, kunt u misschien zelfs gaan zingen.

Ik was ooit een redelijke bas.

Ik kan geen wijs houden, maar ik zing wel hard.

Dit is erg belangrijk.

Als we landen, zijn er twee schokken.

Als u dat van tevoren weet, wordt u er niet bang door.

De eerste is nauwelijks merkbaar, als een normale landing.

Maar de tweede kan ernstig zijn, dus zet uzelf schrap.

Kon daarna gaan de lichten uit...

maar Miss Spalding en Mr Wheeler hebben allebei zaklantaarns.

U maakt uw riemen los en wacht op zijn oproep.

En blijf kalm.

Is er iets wat u niet begrijpt?

Kunnen we 'n bericht naar onze gezinnen sturen?

Ze zouden ons ophalen op 't vliegveld. Ze staan daar dan maar.

Onze radio is helaas druk bezet...

met onze positie doorgeven en contact met 't reddingstoestel.

Ik heb belangrijke papieren in mijn koffertje, vele jaren werk.

Kan ik die meenemen?

Alleen als u ze in uw zakken kunt stoppen.

Geen enkele bagage.

Nu ik erover nadenk...

is de bodem van de zee de beste plek voor ze.

Nog één ding. Maar krijg niet te veel hoop.

Er is een kans van één op duizend dat we de kust halen.

Dat is onmogelijk tenzij de wind merkbaar draait.

En volgens onze weersvoorspelling kan dat niet.

Maar het kan. En het enige wat we nu kunnen doen...

is het toestel lichter te maken. Zo gebruiken we iets minder brandstof.

Als een van de mannen ooit iets uit het raam heeft willen gooien...

is dit uw kans.

En wij vrouwen dan? Ik gooi graag met dingen.

Goed, ga naar achteren en help Miss Spalding.

Ik blijf wel bij de vrouw. Ze zit erg over onze kinderen in.

Alstublieft, laat me helpen.

Ik klaag de maatschappij aan, ik mag me niet inspannen.

- De dokter zegt dat mijn had... -Uw had breekt mijn had.

We kunnen deze bagage kwijtraken als u met mij meekomt...

en de rest een lijn helemaal naar de deur vormt.

Mijn nieuwe Mainbocher-jurk zit hierin.

Dit zal de verzekeringsmaatschappij niet leuk vinden.

Wat een geweldig excuus om nieuwe kleren te kopen.

Het zou fijn zijn als hij dit overleefde...

en er niets van meekreeg.

Ik heb een sterke man nodig.

Geïnteresseerd?

- Gefascineerd. -Pak me bij mijn middel.

Ik ga dingen naar buiten gooien, maar wees voorzichtig.

Blijf achter me, het is daar eenzaam.

Dat was het.

Nu kunnen we alleen maar wachten.

Pardon.

Mijn kinderen vinden het fijn als ik dit speel.

- Ga je niet weer zitten in onze stoel? -Ik blijf hier.

Ik haat die huilhanddoek.

Hobie, geef me 2.250 rpm.

Zet de luchtkleppen open. Let op de hoofdtemperaturen.

Geef me nog een beetje stuwkracht.

Kijk naar de brandstof, kapitein, we gieten het naar binnen.

Ik kan er niets aan doen. De turbulentie vertraagt ons en we kunnen er niet uit.

Neem een kop koffie.

- Ik heb het heet genoeg. -Dan koel je er van af.

Natuurlijk bent u ongerust, Mrs Joseph.

Maar ik weet vrij zeker dat we dit overleven.

Morgen zien we het als een interessante ervaring.

Hoe oud zijn uw kinderen trouwens?

Jennifer is zes en Edward is vier.

Jennifer is een prachtige naam, Mrs Joseph. U bent gezegend.

Jennifer doet me altijd denken aan de Schotse heide...

struikheide, grote vrede...

en kleine dorpjes die tegen de heuvels nestelen.

Zulke dingen.

Lijkt uw Jennifer daarop?

Ik weet niet precies wat u bedoelt, maar ze was altijd een rustig kind.

Precies.

Ik wist dat uw Jennifer zo zou zijn.

En Edward groeit vast zo snel dat u schoenen blijft kopen.

Elke drie weken.

Waarom probeert u niet wat te rusten?

Later wil ik graag meer horen over uw kinderen.

Ik dacht dat je de gedachte aan kinderen al haatte.

Dat doe ik ook.

Maar die vrouw is doodsbang. Ik geloof dat ik haar geholpen heb.

10 jaar lang zei je dat liefde een woord in het woordenboek was...

en dat kinderen monsters waren.

En je deed nooit iets om een ander te helpen.

Wat is er gebeurd, Gustave?

Ik heb je nog nooit zo gezien.

Je bent jezelf een heel uur vergeten.

Je was geweldig.

Overdrijven is een kunst.

Je zei die vrouw dat we het zouden overleven.

- Geloof je dat echt? -Nee.

Ondanks die piloot denk ik dat het een levensgevaarlijke situatie is.

- En je bent niet bang? -Ja en nee.

Ik weet niet precies wat ik voel.

Als ik nu openlijk bang was, zouden anderen dat ook kunnen worden.

Ik voerde een goedkoop kunstje op na de brand...

en nu zit ik er aan vast.

Ik wil maar één ding weten.

Wat is er met de grootste kleuter ter wereld gebeurd?

De kind-man die niet met het licht uit durfde te slapen.

Je barstte in huilen uit als er stijfsel in je shirts zat...

of de crêpe suzette niet gaar was.

Ik snap je niet, Gustave. Dat lukt me vast nooit.

Misschien is het niet belangrijk je te snappen...

zoals de andere vrouwen die je altijd om je heen had.

Ik zei tegen mezelf dat ik een handeltje had met een Romeins keizer.

Je hebt me op de markt gekocht, Gustave, voor me betaald...

zoals je voor een toneelstuk betaalt waar je veel van verwacht.

10 jaar lang leefde ik met die gedachte en haatte ik het.

Nu zal ik daar nooit meer last van hebben.

Gustave, ik wil je iets zeggen.

En als we dit niet overleven, wil ik zeker dat je het weet.

Ik heb het nog nooit gezegd...

en je wilt vast nooit meer dat ik het zeg.

Wat heb je nog meer op je zieke lever?

Ik ben verliefd op je, Gustave.

En dat ben ik altijd geweest.

En de linten bindt u zo vast.

De reddingsvesten zijn nu niet opgeblazen.

Als u aan weerskanten aan dit koord trekt...

komt er koolstofdioxide vrij uit de capsules...

en wordt het vest direct opgeblazen.

Dat is alles.

- Nog telefoontjes voor me? -Kies maar.

Boyd, public relations.

Nee, Tommy. We zijn geen vliegtuig kwijt.

Ik sta bij Operations en ons toestel is nog in de lucht.

Ja, we hadden wat problemen. Nee, ik weet de passagiersnamen niet.

Ja, oké.

Waar is Garfield? Deze krantenmeneer wil 'n verklaring van de manager.

Hij is onderweg. Hij is hier zo.

Boyd, public relations.

Oswald, deze maatschappij heeft al 50 miljoen kilometer gevlogen...

zonder ooit een passagier te beschadigen.

Natuurlijk willen we meewerken.

Je krijgt de informatie, ik moet alleen alles op 'n rijtje krijgen.

Tot ziens.

Mr Garfield, heeft u even voor me?

Net aan. Wat is jouw probleem?

De kranten hijgen al in mijn nek. Wat zal ik ze zeggen?

Wat dacht je van "val dood" als openingszin?

- Dat kan ik niet doen. -Dat weet ik.

- Hoe lang kun je het rekken? -Misschien een uur.

Ze hebben het over ochtendedities.

Een uur kan genoeg zijn. We hebben echte problemen.

Ziet het er zo slecht uit?

Het ziet er niet goed uit.

Alles goed met u beiden?

Ik heb me de laatste vijf jaar niet zo goed gevoeld.

Ik heb Miss Chen gekozen als de vrouw met wie ik in de reddingsboot wil.

Natuurlijk wil ze misschien een jongere man.

In mijn familie hebben we een oud spreekwoord.

Ik probeer het voor u te vertalen.

"De jeugd van een mens zal nooit sterven...

"tenzij hij deze vermoordt."

Ik ben onschuldig.

Ik wil u laten zien hoe u uw reddingsvest moet gebruiken.

Mijn nek verdraagt geen gewicht...

en mijn botten worden door mijn verbeelding bij elkaar gehouden.

Een graf in zee zal mijn erfgenamen veel geld besparen.

- Ik schaam me dat u dat zegt. -Waarom doe je dat?

Zo heeft u het prettiger, Mr Briscoe.

U lijkt me toch al meer het geen-stropdas type.

Stoer, weet u.

- Een buitenmens, bedoelt u? -Ja.

Gedraag u.

Ik kom terug om te zorgen dat u aardig bent tegen Miss Chen.

Het is een moeilijke taak voor 'n buitenmens zonder zijn paard...

maar ik zal mijn best doen.

Wilt u nu uw vest aandoen?

Onderzoek zal aantonen dat dit toestel rijp was voor de schroothoop.

En we zijn in de handen van incompetente lui.

Ik wil geen problemen, maar waarom houdt u uw mond niet?

Jullie haten me, hè?

Jullie haten me omdat ik het goede probeerde te doen.

Doe wat de dame zegt.

Raak me niet aan.

U maakt het me moeilijk, Mr Agnew. Ik wil u alleen maar helpen.

Ik had het volste recht...

U heeft voorlopig geen enkel recht.

Doe wat ze zegt of geen reddingsvest redt u van de verdrinkingsdood...

omdat ik uw hoofd onder water houd tot u stopt met bewegen.

Als we toch neerstorten, zeg ik het ruim van tevoren.

Kruis uw armen voor uw gezicht.

Zet uw handen tegen de stoel voor u.

Buig uw hoofd tussen uw armen...

en hou ze daar tot we helemaal stilstaan.

Vergeet niet uw schoenen uit te doen.

De mannen moeten hun boord en stropdas losmaken.

Waarom?

Volgens de noodrichtlijnen...

is er minder kans dat u uw nek breekt.

Iets van 420?

Helemaal niets, meneer.

Als die mensen vanavond neerstorten...

terwijl de wind de zee zo opzweept...

hebben ze volgens mij weinig kans.

Cristobal Trader uit San Francisco.

We hebben 't toestel nu goed in beeld. Bedankt voor uw hulp. Over.

Goed. Muchas gracías.

Cristobal Trader over en uit.

Zal ik het even overnemen? Spaar jezelf voor straks.

- We zullen je nodig hebben. -Goed dan.

Hé, kapitein, onze tanks zullen bijna leeg zijn.

Misschien nog 75 of 100 liter. Maar met 'n goede wind redden we het.

We hebben vier minuten ingehaald. Ik heb het berekend.

Als we in totaal 11 minuten kunnen inhalen, redden we het.

Hé, kapitein, het interceptietoestel roept ons op.

We schatten onze positie 233 kilometer ten oosten van jullie.

Verwacht interceptie in ongeveer 20 minuten.

Zoek zijn positie.

We zenden vanaf nu elke drie minuten uit.

As jullie naald snel begint te bewegen, zeg het ons dan meteen.

Dan zijn we vlakbij jullie.

Jullie zouden nu 'n positie moeten hebben. En?

We gaan het redden.

Vijf graden benoorden onze koers. We zijn erg blij dat jullie er zijn.

We snappen het. Kunnen jullie nog wat hoger klimmen?

Als je daar uit bent, is interceptie veel makkelijker.

Nee. We kunnen klimmen, maar we willen geen brandstof verbruiken.

Elke liter is 'n kilometer dichter bij de kust.

Oké. We vinden jullie toch wel.

- Ben je nog bang? -Nee, mijn schat.

Ik bedoel niet het vliegtuig. Ik bedoel ons, onze toekomst.

Ik ben nu nergens bang voor.

Ik hoor je niet.

Hoe kan ik ooit bang zijn als je me zo vasthoudt?

- Ik houd van je. -Lieverd.

Nee.

Bedenk waar we zijn.

Ik bedenk hoe vreselijk het zou zijn...

als dit de laatste keer was dat ik je zo kon vasthouden.

- We hebben jaren, ons hele leven. -Als dit toestel het haalt.

Voorzichtig, lieverd.

Howard.

Ik dacht dat je niet met me praatte.

Zou het je spijten als ik verdronk?

- Doe niet zo belachelijk. -Ik moet het weten.

Het zou me heel erg spijten.

Je zou naar je noordelijke bossen kunnen gaan.

Ik heb bedacht dat dat mijnavontuur...

misschien een nachtmerrie kan worden.

Maar het is een droom, Howard, jouw droom.

Dat was het.

Ik kan de dingen terugdraaien. Dat vind je vast fijn.

Ik zou alleen jou maar kwijtraken.

Een paar uur geleden wilde je me per se kwijt.

Soms ben ik een domme en egoïstische vrouw.

Ik vind dat je naar je mijn moet gaan.

Dat ben jij.

En je neemt mij mee voor de lol.

Ik hoor stemmen.

Je zou er ongelukkig zijn.

Zonder twijfel.

Maar ik wil jou.

De man die ik zo slim was te trouwen.

Als ik stik in cake, de inboorlingen avondjurken probeer te laten dragen...

of cocktails met de sledehonden drink, moet je maar geduld met me hebben.

Dat hoeft niet, maar ik wou dat je dat deed.

Mush. Dat zeg je toch tegen een sledehond?

Ik wil gaan oefenen.

Dan gaan ze naar links, als je het hard genoeg schreeuwt.

Je bent erg goed.

- Kun je dat aan Sullivan doorgeven? -Ik kan het proberen.

- Alles onder controle? -Ja, meneer.

- Verbeteringen in het plaatselijke weer? -Helaas niet.

- Al iets op de radar? -Geen doel, meneer.

Navigator, hoe is onze positie voor interceptie?

Precies goed. Ik krijg net een LORAN-bepaling.

We moeten ze nu ontmoeten, als hun navigator gelijk heeft.

- Radar? -Geen doel, meneer.

- Er zit iemand fout. -We zouden recht boven ze moeten zijn.

We kunnen ze gemakkelijk missen.

Geen doel, meneer.

Die navigator is gek. We zijn al zeven minuten te laat.

Radar?

Doel, kapitein. Sterk signaal. Vier graden links, 13 kilometer.

Hij is 150 meter onder ons.

Je hebt 'n fout gemaakt, he', dikkerd?

Wat is er met de 11 minuten gebeurd waar je op rekende?

Wat is er met ze gebeurd, dikkerd?

Je kon ze nooit inhalen, dat dacht je alleen maar.

- Lennie, hoe zit het? -Wacht even, kapitein. Ik loop 't nog na.

De tijd verstrijkt, dikkerd. Hou op met trillen.

Vind de minuten, en je mag bij me terugkomen.

Minuten.

Wie heeft de minuten?

Die heeft je Susie, hier.

Kom op, Lennie. Waarom duurt het zo lang?

Volgens de Kustwacht klopt je positie niet.

Ik kom er zo aan, kapitein.

Kapitein?

Ik heb slecht nieuws.

De Kustwacht had gelijk. Ik maakte een stomme fout.

We zijn niet zo dicht bij de kust als ik dacht.

Ik rekende in knopen in plaats van kilometers.

Ik was gewoon bang.

En die 11 minuten?

Dat is misschien het verschil tussen het water en je eigen bed.

Ze zijn er niet.

Ze zijn er nooit geweest.

Het spijt me, kapitein.

Ik hoop dat dit blijft drijven.

Ik ben zo opgewonden over je komst, Sally.

Morgen verlaat ik deze dennenbossen die ook jouw thuis zullen worden...

en ga ik naar de stad voor mijn eerste bezoek sinds een jaar.

Ik wil er een paar dagen zijn voor je komst...

omdat de blokhut een paar dingen moet hebben...

om het voor een vrouw prettiger te maken.

Ik ben nog steeds bang dat het je hier niet zal bevallen...

tenzij je houdt van het geluid van een bergbeekje...

of graag de zon langzaam om een bergtop ziet draaien.

Hé, Henry.

Eén van onze buren kwam net dag zeggen.

Een hertje dat ik Henry noem.

Hij lijkt te vragen: "Waar is Sally? Waar is je vrouw?”

Schiet dus op, meisje.

Zodat je me herkent op het vliegveld...

draag ik een heldergroene stropdas.

PS. Ik bedacht net hoeveel geluk ik heb.

Ik vond een kapot oud tijdschrift...

en daar was je foto, recht voor mijn neus.

En binnenkort komt die prachtige kleine meid...

mijn leven met me delen.

Opmerkelijk.

Wat is er zo opmerkelijk?

Is het geloof of gewoonte waardoor een vrouw...

haar make-up bijwerkt voordat ze in een reddingsboot stapt?

Denkt u niet te veel vooruit?

Bent u dan fatalistisch over deze situatie?

Ik weet niet eens of ik precies weet wat fatalistisch is.

Ik weet niet eens of ik precies weet wat fatalistisch is.

Hoe kunt u hier dan zo rustig zitten...

terwijl u zojuist nog doodsangsten uitstond?

Ik ging hier bij u zitten omdat ik u misschien kon helpen.

Maar ik ben niet nodig.

Als u kwam om me te helpen...

was dat gedeeltelijk omdat u zelf hulp nodig had...

heel erg.

Maakt u zich geen zorgen over mij.

Ik maak me geen zorgen meer dat ik iets kwijtraak...

wat ik sowieso nooit had kunnen krijgen.

Is dat een man? Of word ik te persoonlijk?

Dat wordt u.

Het maakt me niet meer uit.

Ik heb mezelf lang genoeg voor de gek gehouden.

Ik loop niet meer weg.

Waar verstopt u zich voor?

Mezelf.

Het is 'n aardige, nette, geweldige man.

Hij heeft het recht te weten wat voor persoon ik ben.

Ik ga hem vertellen...

dat ik anders ben dan hij denkt dat ik ben.

Ik ben niet geweldig...

niet aardig, niet netjes.

Ik kan dit makkelijk tegen u zeggen omdat u een vreemde bent...

en ik zie u nooit weer.

Het tegen hem zeggen is...

Het wordt het moeilijkste wat ik ooit in mijn leven heb gedaan...

want in mijn had...

zal ik hem altijd zien...

zelfs als hij zich omdraait en wegloopt.

Kijk naar mijn gezicht.

Zou u niet weglopen?

Ik ben zo veel ouder dan mijn jaren.

Kijk goed naar mijn gezicht, wat hij ook zal doen.

Dan ziet u hoe vreselijk oud ik ben.

Ik ben afgeleefd.

Ik zou een geweldig knappe bruid zijn.

Een afgeleefde bruid.

Maar ik ben niet meer bang.

Nu ik weet wat er gaat gebeuren, ben ik bijna blij.

Ik werkte dus mijn make-up niet bij.

Ik keek in de spiegel, naar mezelf.

Beantwoordt dat uw vraag, meneer?

Ik heb me vergist.

U bent niet fatalistisch. U bent een erg moedige jonge vrouw.

Misschien krijg ik daar wat van mee als ik hier blijf zitten.

Misschien kan ik ook een paar dingen uit mijn eigen leven gooien.

- Sigaret? -Nee, dank u, ik rook ze niet.

- Moet u dat echt doen? -Ja.

Zou ik mijn eigendom terug mogen?

- Waarom? -Het zou veel voor me betekenen.

Het gevoel kwijtraken dat ik constant in de gaten word gehouden.

Ik ben nu in orde. Heel rustig. U kunt me vertrouwen.

Ga zitten.

U moet over veel nadenken, en er is misschien niet zo veel tijd.

Maria, heilige moeder Gods, bid voor ons zondaren...

nu en in het uur van onze dood. Amen.

Onze Vader, die in de Hemelen zijt...

uw naam worde geheiligd. Uw Koninkrijk kome...

Sparks, pak de hoorn.

Voorgestelde interceptie voltooid op 56.

Oké, Dan. Ik neem het over.

Ga nu terug. Neem het meisje Gibson, bereid de passagiers voor.

Je hebt tijd genoeg.

Laat de stoelriemen 10 minuten voor we naar 't water gaan vastmaken.

Succes, jongens.

- Nog nieuws over de wind, Lennie? -Nee.

We hebben dus bijna geen brandstof?

-11 minuten meer brandstof is genoeg. -11 minuten? Is dat alles?

- Weet je het zeker? -Ik weet nu precies waar we zijn.

Met 11 minuten meer brandstof zouden we 't redden.

Welke windsnelheid moeten we hebben om dat te regelen?

37 kilometer in het komende uur.

- Dat is veel gevraagd. -Ja.

Het kan niet, dus ik vraag het niet.

Maar als we wat meer staartwind kregen...

zou het kunnen.

Ze pikken ons vast wel op voordat we te vochtig worden.

Susie zal zich zorgen maken.

Ze wordt vast boos. Wil vast dat ik ophoud met vliegen.

Ga je dat doen?

Nee.

- Alles is er. Ik hoop dat het werkt. -Jawel.

Zou je er liever niet van afhankelijk zijn?

- Hoe bedoel je? -Als we nu eens niet neerstorten.

We moeten wel.

Lennie zegt dat we met 11 extra vliegminuten land kunnen bereiken.

Sullivan is de kapitein. Hij zegt dat we neergaan.

Vind je het verkeerd als ik hem probeer om te praten?

Misschien geluk proberen?

Geluk?

Dat is een gepasseerd station.

Wil je zonder brandstof boven San Francisco zitten?

Een paar bruggen of huizen meenemen?

Sullivan heeft vaak over deze oceaan gevlogen. Hij weet wat hij doet.

Ik heb mannen dit eerder zien doen.

Om de een of andere reden...

denkt een man tijdelijk niet meer helder.

Ik vlieg al heel lang, Hobie.

Alleen, je bent de kapitein niet.

Misschien omdat je zogenaamde geluk...

je ooit in Zuid-Amerika in de steek liet.

Hier komt geen geluk aan te pas.

Ga maar terug naar je helm en je vliegbril.

Ga maar terug naar je helm en je vliegbril.

Misschien.

Alsjeblieft, Lennie. De kleur staat je misschien niet...

-maar het is genoeg voor jou. -Je wordt bedankt.

Ben je zeker van die 11 minuten?

Helemaal.

Lennie zegt dat als we 11 minuten inhalen, we het kunnen halen.

Hij kan gelijk hebben.

Het is ruw daar beneden. Als we verkeerd landen, zijn we er geweest.

Misschien moeten we wat gas terugnemen en brandstof sparen.

Mag ik het eens proberen?

Het gaat niet. Ze verliest zo draagkracht.

Dat heeft geen zin. We verliezen nog een motor.

Wat maakt het uit? We raken ze allemaal kwijt als we neerstorten.

Zet die hendels terug waar ze horen.

- Doe die propellers terug. -Dat kan niet, kapitein.

Dat is een bevel.

Hou vol, maat. Het lukt je. Ga vliegen en laat mij bidden.

We komen zonder brandstof boven San Francisco.

Laten we dit even proberen. Heb niet zo'n zin in zwemmen.

- Ze begint weer te trillen. -Laat haar trillen.

Laat haar een paar meter zakken als 't moet. Zo besparen we brandstof.

Hou vol en vlieg.

Heb je Sullivans vrouw gebeld?

Ja, meneer. Ze is op weg naar het vliegveld.

- Je hebt niets gezegd? -Nee.

Ik heb gezegd dat haar man onderweg was en dat u haar wilde spreken.

Dan weet ze dat er iets is gebeurd.

Waarschijnlijk. Maar haar stem was erg rustig.

En de anderen?

Wheeler woont samen met een andere piloot, Dupree. Geen antwoord.

Hetzelfde voor Wilby.

Ik heb zijn huis gebeld en toen een bar waar ik wat over weet.

Zijn vrouw was er geweest, maar ze ging een uur geleden weg...

dronken.

- De stewardess? -Nee, Spaldings moeder is ziek.

Haar vader is op zakenreis.

Ik wou dat ik het ze samen kon vertellen.

Ze zouden elkaar kunnen helpen.

Er staat niemand op de lijst voor Dan Roman.

- Ken je iemand die hem na staat? -Ja.

Maar haar bereik je vast niet. Dan leeft alleen.

- Is alles in orde? -Geweldig, jongen.

Dat is een mooi kledingstuk.

Ik voel me net een vanger voor de Dodgers.

Een lijkwade van niks, als je het mij vraagt.

Baby.

Ik heb de Eerste Wereldoorlog en de Blitz in Londen meegemaakt.

Ik was bang, maar niet zo.

Ik wil je iets leuks laten zien. Wil je iets leuks zien?

Ik raak het kwijt.

Geen reactie, ook niet van 'n man als jij, die zulke dingen kan waarderen.

Blijf praten. Alsjeblieft. Blijf praten.

Ik ben bang.

Praten. Schat, je weet niet wat je vraagt.

Ik zal je een goede grap over mezelf vertellen.

Ik vond de gedachte om 'n oude vrouw te worden altijd beangstigend...

en zoals het er nu uit ziet, hoef ik daar niet meer over in te zitten.

Ik ben al jaren niet meer nagefloten.

Het idee om rozen te kweken...

voor de rest van mijn leven, werd een echt spookbeeld.

Er zou een tehuis moeten zijn voor vrouwen als ik.

We moeten ons organiseren.

Je weet wel, ergens een huis zonder spiegels erin.

Ver weg, zodat we nooit jonge vrouwen hoeven zien.

Ze hebben tehuizen voor ongehuwde moeders.

Maar iedereen vergeet de vrouwen die...

de zaken nooit wettelijk rond kregen.

Ik denk dat ik er eentje begin.

Ik noem het het "May Holst-tehuis voor afgeleefde vrouwen."

Dat klinkt wel leuk, vind je niet?

Ze zijn er helemaal klaar voor.

Kun je er nog iets bij hebben?

Ik kan het proberen.

Goed.

Ik wil dat je wat voor me doet.

Als ik het je zeg, ga je met je rug tegen die stoel zitten...

blijf daar, wat er verder ook gebeurt

Probeer geen heldin te zijn want in die laatste momenten...

is er niets wat je nog voor een ander kunt doen.

Jouw gezicht kan elk landschap verbeteren.

Ik wil dat je dat zo houdt.

De gunst voor mij is dit kussen.

Houd het strak voor je gezicht, voor jezelf en voor mij.

Met deze wind en zee kunnen noch God noch Sullivan...

dit ding rustig laten landen.

We kunnen net zo goed tegen een berg vliegen. Dan weet het. Ik weet het.

En Sullivan ook.

Wilby, controleer onze laatste positie. Ik laat haar dalen.

- Wacht nog even. -Doe wat ik zeg.

- Maar 't lijkt alsof... -Doe het.

Geef hem nog even.

Ik heb al te lang gewacht. Daar gaan we.

Nee, dat doen we niet. Hou jezelf in toom, jij laffe...

420 verliest hoogte, sir.

420, van Kustwacht.

Radar meldt dat jullie dalen. Gaan jullie neerstorten?

Jullie zitten onder de minimum hoogte om de kust te benaderen.

Jullie verspillen tijd. Ga klimmen of ga de zee in.

We zijn bij jullie. We volgen jullie naar beneden. Geef antwoord.

420 aan Kustwacht.

We waren te druk om te antwoorden. Stand-by.

We hebben misschien andere plannen.

Nog voor dertig minuten brandstof. Probleem met de toevoer.

Gooi de handleiding weg.

Hoogste obstakel, 600 meter...

dus 700 is veilig.

Leonard, stand-by hoogtemeter, geeft alle standen door.

Neus naar beneden, toestel vliegt sneller.

Efficiënter gebruik van brandstof tegen tijd.

Bestudeer aanvliegboek.

Luchtverkeersleiding maakt gebied vrij.

Richtingvinders op bereikstation.

Begin nu meteen.

Dan?

Ja?

Bedankt.

Bedankt dat je me mijn verstand teruggaf.

- Ooit leg ik het uit. -Dat hoeft niet.

We storten niet neer. We halen San Francisco op de moeilijke manier.

Veranderingen in de wind, Lennie?

Drie van de 11 minuten ingehaald.

Geef me de aanvliegkaart voor San Francisco.

Fluit een liedje voor me, Dan.

Ik hou van muziek terwijl ik werk.

- Wilt u iets hebben, Mr Briscoe? -Ja. Een broodje ham.

Dat kan niet. Alles is overboord. Doet u nu dat vest aan.

Geweldige service.

Het voedsel gaat naar de haaien, zodat je 't niet hoeft te serveren.

Weet je wat. Voorstel.

Ik mag Miss Chen in San Francisco vast op een steak trakteren...

als jij ook meegaat.

Als je instemt, doe ik het vest aan.

Mr Brisco, u heeft een deal.

- Rustig aan, Dan. -Oké.

De Farallon Islands komen zo.

- Ga niet lager. -Nee, ik blijf op deze hoogte.

Ga terug en meld onze hoogte op de radiohoogtemeter.

We vliegen recht op de noordwestkant van San Francisco af.

Het gebied is vrij en we zitten bijna op de grond.

Dat klonk erg goed.

Nog 45 kilometer. Het eerste honk is bereikt.

Maar als de brandstof opraakt tussen hier en 't vliegveld...

dan weet ik niet waar hij gaat landen...

behalve dan midden in Market Street.

Doe dat ding uit.

Nou?

Ik ga naar de terminal. Als ze me nodig hebben, ben ik in de verkeerstoren.

RIEMEN VAST

Dit is het. 10 minuten.

Kom op, we doen een laatste controle.

Blaas uw vest op, alstublieft.

- Gaan we landen? -Ja, maar het komt in orde.

Haast u niet naar de deur. Wacht tot ik roep.

- Is de Kustwacht nog bij ons? -Rechts van ons. Hij blijft bij ons.

Sigaret uit, alstublieft.

Blaas uw vest op, Mr Childs. U ook, Miss Holst.

- Wat een bh. -Niet meer roken vanaf nu. Succes.

Ik moet echt mijn koffertje mee.

Sorry, dat gaat niet. Blaas uw vest op, alstublieft.

Het lukt niet.

Ik ben doodsbang.

Ik kan me niet bewegen.

Geen zorgen. Succes.

- Zijn jullie klaar? -We hebben nog steeds honger.

Onze steak-afspraak is uitgesteld. Blaas uw vesten op.

Misschien moet u dit houden.

Ik vond het fijn dat het van mij was, al was het maar voor even.

Onzin. Jij houdt het net zo droog als ik.

Als het morgenavond om 19.00 nog werkt...

neem dan 'n taxi naar Ernies restaurant op Montgomery street.

Als het niet werkt, kom dan toch.

Dank u.

We hebben ze allemaal opgeblazen, ziet u?

Goed zo. Onthoud dat u zich niet naar de achterdeur haast.

Wilt u?

Nee, dank u. Toch bedankt.

Als er iets met mij gebeurt, neem dan contact op met mijn vrouw.

- Zeg dat ik van haar hield. Ik zat fout. -Vertel 't zelf maar, meneer.

Het komt goed. Ik maak me geen zorgen en ik ga als laatste uit dit toestel.

- Moet dat? -Daar word ik voor betaald.

- Riem goed vast? -Volgens mij wel.

Nu gaat het gebeuren, he?

Ik ben bang van wel. Blaas uw vest op, alstublieft.

Misschien blijf zelfs ik wel drijven.

Blaas uw vest op, alstublieft.

Ik wil niet dood.

Ed, laat me niet doodgaan. Mijn baby's, Ed.

Geef haar twee van deze als het lukt. Daar wordt ze rustig van.

Stand-by voor alles. Sullivan probeert San Francisco te halen.

- Lukt dat? -Ik weet niet hoe.

Technisch gesproken hebben we geen brandstof meer.

Het is met ons gedaan.

165 meter, kapitein. De kustheuvels komen eraan.

- Let op. -120, iets minder.

Hou vol.

100.

76.

De grond komt snel dichtbij.

60, kapitein. Dit is niet goed.

55.

420, van Kustwacht.

Twin Peaks aan uw linkerkant over een minuut.

Denk aan de radiotorens. Blijf op koers.

Niet verder zakken.

Dank je. Dat proberen we ook.

45 meter, kapitein.

90 meter, kapitein. We zijn voorbij de heuvels.

120.

150. We hebben het gehaald.

420, dit is San Francisco Towers. Speciaal weerbericht.

Wolkendek, 90 meter. Zicht, 1,6 km. Wind, west noordwest.

20 naar 25. Over.

Oké, San Francisco-toren. We vliegen ILS aan.

Zet de landinglichten helemaal aan.

- Stiltezone. -Ik ben bij je, maat.

- We mogen dalen. -Dit wordt een snelle landing.

Stand-by, controleer kleppen en landinggestel.

Zoek het buitenste baken, Dan.

Buitenste baken gevonden. Maar we zitten onder ons glijpad...

dus let op, maat.

Er staat hier ergens een radiotoren van 210 meter.

Hij moet achter ons liggen, we zitten op de aanvliegroute.

Laat me weten als ze vrij zijn.

Vaanstand, Dan. Snel. Geen tijd om te dollen.

Geef me volle kracht op de andere twee.

- Zie je al iets? -Nog niet.

- Al contact? -Nee.

- Dit is niet makkelijk. -Je doet het goed.

Als we het binnenste baken voorbij zijn, zet ik haar toch neer.

Ja.

Aanvlieglichten recht vooruit. Misschien 1,5 kilometer.

Landingsgestel uit.

Drie groene lichten en druk.

We kunnen nog maar 30 seconden in de lucht blijven.

- Kleppen neer. -Kleppen neer.

Ik ga slapen, ik ben moe.

Bent u gewond? Is er iemand gewond?

PASSAGIERS TERMINAL BAGAGERUIMTE

Er komen er nog twee aan.

Mr Pardee, de beroemde producer.

Hij geeft ons wel informatie.

- U bent toch Gustave Pardee? -Dat was ik, geloof ik.

Laat ons nu met rust. We zijn erg moe.

Vedel ons iets over uw vlucht.

Dat kan ik niet. Met geen miljoen woorden.

- Wat wordt uw volgende stuk? -Het zal iets langer dan normaal duren.

- Volgend jaar, hoop ik. -Volgend jaar?

Laat ons er nu door.

Sally.

Wie bent u?

Miss, één verklaring.

- Zeg ons wie u bent. -Wat is uw naam?

- Het is een jongen. -Jongetje.

Die heeft later een mooi verhaal voor zijn kleinkinderen.

- Papa wil dat je hem gaat opzoeken. -Dat zal ik doen, schat.

Kijk mijn ruimtedingen eens.

- Daar is hij. Wie is dat? -Geef ons een verklaring.

Waar is een telefoon? Ik moet Honolulu bellen, mijn vrouw.

- Daar. -Bedankt.

Geen vragen, alstublieft.

Wat is er gebeurd?

Daar is ze.

Wacht even. Dank u.

Ze zit vast in de showbusiness.

Ze zit inderdaad in de showbusiness.

Ze is de ster van de Follies.

Vedel ons uw verhaal.

Eentje maar.

Papa.

Wacht even.

Luister, jongens. Ik ben een visser. Ik wil mijn kinderen zien.

110 liter, Mr Garfield. Meer zat er niet meer in de tanks.

Te weinig om te kunnen meten.

Zeg dat we stoelen in het vliegtuig moeten hebben...

meteen morgenvroeg.

We missen Elvira's feestje. Het is belangrijk voor je.

Wat heeft Elvira's feestje te maken met sledehonden?

Toe, schat. Doe niet zo vermoeiend.

Laten we het rustig aan doen tot we weten hoe het afloopt.

Goed, Lydia.

Hallo, Pete.

Ontmoet ons aan de voorkant. We gaan steaks eten.

Tien minuten, Mr Briscoe. Ik zal er zeker zijn.

- Hallo. -Hallo, Mr Garfield.

- Volgens mij wacht uw vrouw op u. -Ja.

Ik wil niet dat ze te lang staat. We zijn in verwachting.

Als u bent uitgerust, bel me dan. Dan praten we wat bij.

Ja, natuurlijk.

Welterusten.

Welterusten.

Welterusten, Mr Garfield.

- Souvenir? -Voor mijn vrouw.

De regen zal geen kwaad kunnen maar ik breng het naar huis.

Susie zal wel op me wachten. Welterusten.

Ik ga ook maar. Het is al heel laat.

Je had nog 110 liter over.

Ja.

Welterusten. We zien elkaar gauw.

Tuurlijk, maat.

Tot ziens.

Tot ziens, oude pelikaan.

EINDE