Original subtitles

[ดนตรีตึงเครียด]

[พยาบาลพูดภาษาอังกฤษ] ไปเอาผ้าก๊อซ แล้วก็ตามหมอมา

- [หอบ] - [เครื่องติดตามสัญญาณชีพทำงานต่อเนื่อง]

[คนไข้ไอสำลัก]

[พยาบาล] คนไข้ต้องการเลือดเดี๋ยวนี้

[เครื่องติดตามสัญญาณชีพ ทำงานพร้อมกันสองเครื่อง]

- [เครื่องติดตามสัญญาณชีพทำงานต่อเนื่อง] - [คนไข้หอบ]

[หอบถี่ขึ้น]

[หมอพูดภาษาอังกฤษ] คุณก็รู้

ถ้าเราเอาเลือดจากตัวเขาอีก

เขาตายแน่

[มิเชลพูดภาษาอังกฤษ] ฉันไม่สน เจ้านายฉันต้องรอด

แต่คุณก็ต้องคิดว่าถ้า…

ฉันจะหาคนใหม่มาเอง

ออรัม บลัดมันไม่ใช่อะไรที่หากันได้ง่ายๆ

ทำตามที่ฉันสั่ง

แล้วเก็บอวัยวะทุกอย่างไว้ด้วย เราอาจต้องใช้ทีหลัง

[ดนตรีตึงเครียดบีบคั้นยิ่งขึ้น]

- [หอบขาดลมหายใจ] - [เครื่องติดตามสัญญาณชีพทำงานถี่ขึ้น]

[เครื่องติดตามสัญญาณชีพค่อยๆ ทำงานช้าลง]

[เครื่องติดตามสัญญาณชีพเสียงดังค้าง]

[มิเชลถอนหายใจ]

[โทรศัพท์ส่งเสียงรอสาย]

หาคลังเลือดให้ฉันใหม่ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา

[พฤกษ์พูดภาษาอังกฤษในสาย] โอเค เดี๋ยวผมจัดการให้

[นกร้องจากระยะไกล]

[คนร้องแตกตื่นจากระยะไกล]

[ลันและครอบครัวร้องฟูมฟายฟังไม่ได้ศัพท์]

[ยิงปืนดังลั่น]

[ลันและแม่ร้องฟูมฟายฟังไม่ได้ศัพท์]

[ดนตรีหดหู่ค่อยๆ ดังขึ้น]

[พฤกษ์ถอนหายใจ]

[ลันกรีดร้องลั่น]

[ร้องตกใจ]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]

[พฤกษ์ร้องเจ็บ]

- [พฤกษ์ครวญคราง] - [ลันร้องตกใจ]

[พฤกษ์ถอนหายใจและครางเจ็บ]

[กรีดร้องลั่น]

[พฤกษ์ถอนหายใจ]

- [พฤกษ์ร้องออกแรงและถอนหายใจ] - [ลันร้องผงะ]

[นกร้องจากระยะไกล]

[โป] เลือกได้หมดเลยครับลูกค้า

อยากจะให้เป็นการตายแบบไหนก็ได้หมดเลยครับ

อุบัติเหตุทางรถ วางยา

จัดฉากให้เป็นการทำร้ายตัวเอง

หรือว่าถ้าเป้าหมายมีบอดี้การ์ด

เราก็จัดการได้เหมือนกันครับ

ถ้างั้นเดี๋ยวผมส่งแพ็กเกจ แล้วก็ราคาให้ดูก่อนแล้วกัน

กลับไปแล้วเราค่อยคุยกันอีกที

พอดีผมอยู่ต่างประเทศน่ะ

ได้ครับ

[กดปุ่มวางสายโทรศัพท์]

มึงว่าเด็กคนนี้จะใช่จริงๆ ใช่ไหม

[ดนตรีตึงเครียดค่อยๆ ดังขึ้น]

ถามกูมาสามสี่รอบแล้วนะ

พี่

พี่เคลียร์กับพ่อแม่เด็กเรียบร้อยแล้วแน่นะ

ไม่มีปัญหา จ่ายเงินแล้ว

[ผู้ชาย] พากลับได้เลย

[หายใจแผ่วเบา]

[พฤกษ์พูดภาษาอังกฤษ] ลุกขึ้น

ลุกขึ้น!

[พฤกษ์ร้องออกแรง]

[ภาษาอังกฤษ] แกเป็นใคร

[สะอื้น]

[ดนตรีตึงเครียดบีบคั้นยิ่งขึ้น]

[ร้องเจ็บ]

[ดนตรีผ่อนจังหวะลง]

[ดนตรีระทึก]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]

- [ร้องออกแรง] - [ร้องกระอัก]

[พฤกษ์ร้องเจ็บ]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]

[ยิงปืนดังลั่น]

[เหล็กฮึดฮัด]

- [โปร้องออกแรง] - [เหล็กคำราม]

[พฤกษ์ร้องตกใจ]

[เหล็ก] เฮ้ย เด็กไม่ไหวแล้วว่ะ

[ดนตรีตึงเครียด]

[เหล็ก] อือ ปืนรุ่นนี้ ไม่เคยเห็นนักฆ่าบ้านไหนใช้เลยว่ะ

มึงว่ามันเป็นใคร

กูเดาว่าฮันเตอร์ว่ะ

พวกล่าหาของตามสั่ง

- [ดนตรีระทึก] - [โป] ใครจะจ้างให้มันหาอะไรก็ได้

คน สัตว์ สิ่งของ

แม่งหาให้มึงได้หมดแหละ ถ้าเงินมึงถึง

[มิเชลพูดภาษาอังกฤษ] คุณรู้ไหมว่าใครเอาตัวเด็กไป

ในเมื่อคุณรับเงินบางส่วนไปแล้ว

[มิเชล] ก็เท่ากับว่าคุณกลายเป็นลูกหนี้เรา

ถ้าคุณหาออรัม บลัดมาได้

ไม่ว่าจะเป็นของใหม่หรือของเก่า

ฉันไม่สน

[ดนตรีตึงเครียด]

คุณต้องไปหามาให้ได้

มึงว่างานนี้ มันรับออเดอร์มา

หรือว่ามันแค่ล่าแล้วก็เอาไปขายต่อวะ

จริงๆ แล้ว จะเลือดหรือว่าอวัยวะ มันก็ขายได้หมดแหละ

แต่แบบไหนแม่งก็ไม่ดีกับเราทั้งนั้น

กลับไปนี่ต้องช่วยดูแลกันให้ดีๆ เลยนะ

[โป] กูว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ มีแต่คนต้องการตัวกันเพียบเลย

(ร้านเฟอร์นิเจอร์ 89)

- [ลันกรีดร้องต่อเนื่อง] - [เหล็กอุทานตกใจ]

- [จ้า] เฮ้ย เดี๋ยว - [หมออุทานตกใจ]

[จ้า] เฮ้ย

ไม่มีใครทำอะไรหนูหรอกนะ

[จ้า] เฮ้ย

[ภาษามือ] เร็วๆ ดิวะ

สวัสดี พวกเรายินดีต้อนรับ

[แอปพูดภาษาเวียดนาม] สวัสดี พวกเรายินดีต้อนรับ

พวกเราทุกคนที่นี่เป็นมิตรนะ

เราจะดูแลหนูเหมือนคนในครอบครัวเลยนะ

[แอปพูดภาษาเวียดนาม] พวกเราทุกคนที่นี่เป็นมิตรนะ

เราจะดูแลหนูเหมือนคนในครอบครัวเลยนะ

- [ลันกรีดร้องลั่น] - [หมอและจ้าร้องตกใจ]

[ดนตรีระทึก]

[เหล็ก] เฮ้ย

[จ้า] เฮ้ย

เดี๋ยว!

[ลันกรีดร้องลั่น]

- [จ้า] หยุด - [ลันหอบ]

[จ้าร้องผงะ]

[เหล็กร้องออกแรง]

[พูดปนหัวเราะ] เฮ้ย เจ๋งว่ะ

- [จ้า] เฮ้ย - [เหล็ก] ตามไป!

[ลันกรีดร้องต่อเนื่อง]

[เหล็กและจ้าพูดพร้อมกัน] เฮ้ย

- [จ้า] ถอย เดี๋ยวๆ - [เหล็ก] เบาๆ

- [เหล็ก] ใจเย็นๆ ลูก เฮ้ย - [จ้า] เฮ้ย!

[หัวใจเต้นเป็นจังหวะ]

- [ลันกรีดร้องโวยวายต่อเนื่อง] - [ดนตรีตึงเครียด]

- [ดนตรีหยุดกะทันหัน] - [ลันกรีดร้องโวยวาย]

- [ลันหอบ] - [ปรานต์] เลือดออก

เลือดออก

[ลันค่อยๆ หายใจช้าลง]

เลือดออก

[จ้าทำเสียงครุ่นคิด]

[จ้า] เป็นแผลเป็นแน่เลยลูกเอ๊ย

นิดนึงนะ

โอ้โห

เดี๋ยวขอเจาะเลือดหน่อยนะ

[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]

เจ็บนิดนึงนะ

[หมอ] เจ็บนิดนะ

ลูกคิดว่าลูกจะดูแลเขาให้ดีที่สุดได้ไหม

ไม่เหลือใครแล้ว

[โป] พ่อเลยต้องพาเขามาอยู่ที่นี่

เหมือนเอ็มน่ะเหรอ

[ลันวัยผู้ใหญ่] ในวันนั้น ฉันไม่รู้เลยจริงๆ

ว่าทำไมฉันถึงถูกช่วยไว้โดยคนกลุ่มนี้

ทำไมฉันต้องมาอยู่ที่นี่

รู้แค่ว่า

แววตาของคนคนนั้น

มีบางอย่างที่ทำให้ฉันสงบและเชื่อใจ

เลือดของนังหนูเนี่ย มันใช้ได้กับอาร์เอช นัลทุกกรุ๊ป

[หมอ] มึงโชคดีมากเลยนะ

เจอเคสซูเปอร์แรร์

อย่างนี้นี่ เลือดของพ่อแม่เขาก็กรุ๊ปเดียวกันไหม

อาจจะแค่มียีนด้อยกับยีนด้อยมาชนกัน

[ดนตรีจริงจัง]

[โป] แล้วเราจะเริ่มเก็บได้เมื่อไหร่

[หมอ] ยัง

อายุเด็กมันยังไม่ได้

เอาออกมาอยู่ข้างนอกแล้ว มันจะอยู่ได้ประมาณแค่ 40 วัน

มึงจำไว้นะ เลือดที่ดีคือเลือดที่อยู่ในตัวคน

[ลัน] ฉันกลายเป็นคนของบ้าน 89 ไปอย่างไม่มีทางเลือก

บ้านที่เหมือนจะเป็นแค่ร้านขายของเก่า

แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่

อย่างเดียวที่ฉันทำได้อย่างเป็นอิสระในบ้านหลังนี้

นั่นคือการจดจำ

คนที่เอาทุกอย่างจากฉันไป

[โป] มึงดูแลให้ดีนะ

อย่าให้ออกไปไหนเด็ดขาด

[ดนตรีผ่อนคลาย]

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[ภาษาเวียดนาม] ฝน

ฝน

ฝน

ฝน

ปรานต์

ลัน

เฮ้ย ทำอะไร

เข้าบ้าน ไอ้บ้า เดี๋ยวไม่สบายหรอก

- [ปรานต์] มึงอะ มานี่เลยมา - ฮะ

- [ปรานต์] มึงอะมานี่มา มานี่ๆ - [เอ็ม] เฮ้ยๆ อะไร

[ปรานต์] มาเล่นกับกูมา

เฮ้ย มาเล่นฝน เพื่ออะไรวะ

[ดนตรีลึกซึ้ง]

[ปรานต์และเอ็มหยอกล้อกัน]

[ฟ้าร้องดังกึกก้อง]

[ฟ้าร้องดังจากระยะไกล]

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[จักจั่นส่งเสียงจากระยะไกล]

[ฝนตกซาๆ]

[ปรานต์] อือ

เช็ดให้

[กระซิบฟังไม่ได้ศัพท์]

[ฟ้าร้องดังจากระยะไกล]

[ผู้คนคุยกันจอแจ]

[ดนตรีอินเดีย]

- [ผู้ชาย 1 พูดภาษาฮินดี] ใช้เวลานานไหม - [ภาษาฮินดี] ขอดูก่อนนะพี่ชาย

[ทำเสียงชื่นใจ]

- [ผู้ชาย 1] รายงานนายคอนเฟิร์มหรือยัง - [ผู้ชาย 2] ออกไป

คนพวกนี้มาจากไหนเนี่ย

[ผู้ชาย 2] โอเค ผลเป็นลบครับพี่

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[นักล่า] เลือดเป็นกลุ่มอาร์เอชทั้งหมดครับ

แต่ไม่มีที่เราตามหา

[รถยนต์บีบแตรจากระยะไกล]

[ดนตรีตึงเครียด]

[พฤกษ์ถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์]

[ภาษาอังกฤษ] ใจเย็นนะพี่ ผมรู้ว่าพี่หงุดหงิด แต่พี่ฟังผมนะ

ประเทศนี้มีคนตั้งเยอะแยะ มันต้องมีคนที่ตกสำรวจไปแน่

[ร้องเสียงอู้อี้]

[พฤกษ์ทำเสียงล้อเลียน]

[ยิงปืนดังลั่น]

[พฤกษ์ทำเสียงไม่สบอารมณ์]

[พฤกษ์ถอนหายใจ]

[แตรดังจากระยะไกล]

[ทำเสียงขยะแขยง]

[ถอนหายใจยาว]

[ดนตรีตึงเครียด]

[เครื่องจักรทำงานจากระยะไกล]

[มือถือสั่น]

[พฤกษ์ถอนหายใจ]

[ภาษาอังกฤษ] ที่นี่ไม่มี

[ภาษาอังกฤษ] เราไม่เจอ คนที่มีออรัม บลัดมาพักใหญ่แล้วนะ

[มิเชลในสาย] คุณต้องกลับไปที่เวียดนาม

เพื่อตามหาคนที่รู้ว่าพวกนั้นพาเธอไปที่ไหน

เวียดนามเหรอ

ผมว่าไอ้พวกที่เอาตัวเด็กไปไม่ใช่นักล่าหรอก

ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันเป็นใคร

ผมเกรงว่า…

[มิเชลในสาย] คุณได้เงินไป 20 ล้านแล้วนะ

ต่อให้พวกมันเป็นพระเจ้า

- [มิเชลในสาย] คุณก็ต้องพาเธอกลับมา - [โทรศัพท์ตัดสาย]

[ดนตรีตึงเครียด]

[พฤกษ์ร้องแหกปากอย่างอารมณ์เสีย]

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[เอ็มและเดี่ยวร้องออกแรงต่อเนื่อง]

ทำไมเอ็มต้องฝึกอะไรแบบนั้นเยอะมากเลย

ฝึกไปทำไมเหรอ

มันเป็นหน้าที่

บ้านนี้ทุกคนต้องมีหน้าที่

[เอ็มและเดี่ยวซ้อมต่อสู้ต่อเนื่อง]

แล้วเราอะ มีหน้าที่อะไร

[พูดปนหัวเราะ] ไม่มี

มั้ง

ทำไมอะ

แล้วปรานต์มีหน้าที่อะไร

เราก็ไม่มีเหมือนกัน

ดูแลลันไง

[ดนตรีอบอุ่น]

ดูแลที่ไม่ให้ออกไปไหน เขาเรียกผู้คุม

ก็อยู่บ้านมันปลอดภัยกว่า

ปลอดภัยที่ต้องอยู่ในบ้าน

เขาเรียกความกลัว

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]

[เอ็มร้องเสียหลัก]

- [เดี่ยวร้องออกแรง] - [เอ็มครวญคราง]

[เดี่ยวร้องออกแรง]

[ภาษามือ] แรงไม่พอ ซ้อมไม่พอ เร็วไม่พอ

[เอ็มตะโกนหงุดหงิด]

[ลัน] เอาหน่อยไอ้หนู

มันเป็นหน้าที่

[เอ็มหัวเราะในคอ] อือ

[ปรานต์] อือ

เขาแค่รู้จักมึงมากไปเอง

แค่ท่ายืนมึง เขาก็รู้แล้วว่ามึงจะไปซ้ายหรือขวา

ลองไหม

กูว่าง่ายกว่า

เออ

[ปรานต์] มึงรับนะ

- [ดนตรีชวนฉงน] - [เอ็ม] เออ

โอเค

[ทั้งคู่ร้องออกแรง]

เฮ้ย นี่ก็ได้เหรอ

[ดนตรีหยุด]

เอ่อ…

[เอ็ม] เนี่ย

มันบังคับให้สอนมันตั้งหลายปีแล้ว

[เอ็ม] นอนน้อยหลายคืนก็เพราะมันเลย

- [ปรานต์] เฮ้ย - [เอ็มหอบ]

ความลับนะ

กูขออีกที [หอบ]

[เอ็ม] เออ

มา

[ดนตรีตื่นเต้น]

[เอ็ม] เหี้ย

ได้

[เอ็มร้องเจ็บ]

[เอ็มร้องเจ็บ]

อ๋อ

[ปรานต์] เห็นปะ

แค่มึงจับแพทเทิร์นต่อสู้

จับซ้ายไปขวา หน้าไปหลัง เหมือนมึงใส่เสื้อกลับตะเข็บ

[ปรานต์หอบ]

เชี่ย

มึงแม่ง…

[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจ]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงต่อสู้]

[ปรานต์] เขาจะผิดคาดจนมึงเข้าลึกได้

[ปรานต์] คราวนี้มึงก็แค่คุมระยะ แล้วก็เลือกโจมตีได้ทุกแบบ

เน้นโจมตีไปที่จุดอ่อนของเขา ถ้าเกิดว่าหาเจอ

[ลัน] แต่ถ้าเราไม่รู้ว่าเราสู้อยู่กับใครล่ะ

จะรู้ได้ไงว่าจุดอ่อนคืออะไร

แบบนั้นก็คงต้องยอมเจ็บตัวแลกไปก่อน

จะได้รู้จักกัน

- [ดนตรีตื่นเต้นเร่งจังหวะขึ้น] - [ทั้งคู่ร้องออกแรงต่อสู้]

[เอ็มร้องออกหมัด]

[เอ็มร้องผงะ]

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[จักจั่นส่งเสียงจากระยะไกล]

[ปรานต์] นี่เจ้าของวันเกิด เมาหลับตายห่าไปแล้ว

[ลันเป่าลมเบาๆ]

ทำไมไม่บอกพ่อว่าสู้ได้

ได้ดีด้วยนะ

[ปรานต์] พ่อเขาคงไม่ได้อยาก ให้ทำงานแบบที่เขาทำ

ไอ้พวกงานที่ต้องออกไปข้างนอก

แปลว่าพ่ออยากให้ขายของอย่างเดียวเหรอ

แล้วอยากทำเหรอ

หรืออยากออกไปทำงานข้างนอกเหมือนคนอื่น

[ปรานต์] ไม่รู้ดิ

มันโตมาแบบนี้

ไม่รู้เลยว่า

มันใช่ที่อยากทำหรือเปล่า

[ปรานต์] แต่ที่ดูแลลันอยู่

อยากทำนะ

ชอบ

[ดนตรีอบอุ่นค่อยๆ ดังขึ้น]

ลันล่ะ

มีอะไรที่อยากทำมากๆ บ้างไหม

[ปรานต์] หือ

[ลันทำเสียงครุ่นคิด]

ก็ยังมีนะ แต่

ไม่ได้อะไรแล้วอะ มันไม่รู้จะไปทำที่ไหน

[ปรานต์สูดหายใจ]

เสร็จแล้ว

มา

[ปรานต์] หือ อือ

เก็บดิ

เฮ้ย

- ทา - ไม่เอา อะไร ไม่ทา

- ทา - [ปรานต์ทำเสียงบ่ายเบี่ยง]

งานนี้ เป้าหมายของเรามีการ์ดประกบสี่คนนะ

[จ้า] ทางเข้าออกก็เป็นไปตามแผนผังที่ให้ไว้

แล้วได้ยินมาว่างานนี้ อาจจะมีบ้านอื่นมาแย่งงานเราด้วยนะ

[เหล็กจิ๊ปากและถอนหายใจ]

แม่ง เหนื่อยแล้วงานนี้

[ถอนหายใจ]

งั้นเอาเอ็มไปด้วยดีไหม

คิดว่าได้ยัง

[เหล็ก] อือ ก็ดีนะ

พักหลังนี้มันเก่งขึ้นเยอะเลย

ถ้างั้นที่เหลือก็ไปคุยกันต่อที่ห้องทำงานไป

[เหล็ก] อือ

[ประตูเปิด]

ไปดิ

[เอ็มถอนหายใจแผ่วเบา]

[ฝีเท้าวิ่งออกไป]

[ประตูปิด]

นี่

ออกไปเที่ยวข้างนอกกันไหม

[ดนตรีอบอุ่น]

[เอ็มพ่นลมออกทางปาก]

สวยปะ

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[ลัน] มัดหรือปล่อยดี

มัด

ปล่อย

เอ่อ…

สวยทั้งหมดเลยอะ

[ลันถอนหายใจ]

นี่แต่งตัวทำไมวะ

[ลัน] ไปเที่ยว

ปรานต์จะพาไปเที่ยว

[ลัน] อย่าเพิ่งบอกปรานต์นะว่าจะใส่ชุดนี้

ลุงๆ เขาไม่ให้ออกไปไหนไม่ใช่เหรอ

ก็แอบออกไปไง

คืนนี้ไม่มีคนอยู่บ้านไม่ใช่เหรอ

ห้ามพูดเลยนะ

คิดว่าปรานต์จะชอบปะ

ชอบดิ

ไม่ชอบก็บ้าแล้ว

[ดนตรีลึกซึ้ง]

[ปรานต์] เมื่อไหร่ผมจะได้ออกไปกับพ่อบ้าง

[โป] ไป เตรียมตัวกันได้แล้ว

[ประตูเปิด]

[ประตูปิดกระแทกเสียงดัง]

[รถยนต์สัญจรไปมาจากระยะไกล]

(ร่างกายคือกรอบของจิตวิญญาณ)

[ดนตรีระทึก]

เชิญครับ

สวยตรงไหน

ตรงไหนสวยวะ

แล้วราคาแม่งแสนแปด กูจะบ้า

กูยังสวยกว่าเลย

[ทำเสียงไม่สบอารมณ์]

บ้าน 89

งั้นรีบเลย

หม่าล่า

[เหล็ก] เชี่ย

มึงเอาไง

[โปในสาย] เป้าหมายเข้ามาในโซนหนึ่งแล้ว

มีการ์ดประกบสี่คน

จัดการคนของแก๊งหม่าล่าให้จบก่อน

แล้วค่อยจัดการเป้าหมาย

[ลูกน้อง 1 ร้องผงะ]

[ลูกน้อง 1 อึกอัก]

[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะขึ้น]

[ชบา] ใส่รองเท้ากันลื่นมาด้วยหรือเปล่าจ๊ะ

คืนนี้เลือดน่าจะเยอะนะ

ก็ใช้ได้นะ

กันลื่นกับเลือดเหี้ยๆ ได้ด้วย

[โปในสาย] แผนบี

เอ็มเป็นคนเดียวที่พวกมันไม่รู้จัก

ได้เวลาต้องโชว์แล้วไอ้หนู

อะ เชิญครับ

เชิญครับ

[ดนตรีระทึกดังต่อเนื่อง]

[อุปกรณ์ทำงาน]

- [ระเบิดดังก้อง] - [ผู้คนร้องแตกตื่น]

[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะขึ้น]

[ผู้คนร้องแตกตื่นต่อเนื่อง]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]

[การ์ด 1] เฮ้ย

[โปในสาย] เป้าหมายเข้าไปตามแผนแล้ว

จัดการได้เลย

- [การ์ด 1] เอ้าๆ - [การ์ด 2] ไปๆ

หลบ

[การ์ด 1] เร็วๆ

เร็วๆ

[ร้องผงะ]

[การ์ด 1 ร้องตกใจ]

[การ์ด 2] เฮ้ยๆ

[การ์ด 1] เฮ้ย

[การ์ดทั้งสองร้องตกใจ]

[เอ็มพูดภาษาอังกฤษ] ยืนยันการฆ่า

กำจัดเป้าหมายเรียบร้อยแล้วครับ

[โปในสาย] ไม่เลวเลยนะไอ้หนู สำหรับงานแรก

บ้าน 89 ภารกิจสำเร็จ

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[ดนตรีชวนฝัน]

อัลบั้มแอมเบอร์ ฮิมส์ของอินอค เรเบิร์น

[พฤกษ์] รุ่นแฮนด์เพรสต์ไวนิลในตำนาน

(แอมเบอร์ ฮิมส์ โดย อินอค เรเบิร์น)

คุณคือหนึ่งใน 14 คนบนโลกนะครับที่มี

ผมชอบคำนี้จัง

สิบสี่คนบนโลก

จริงครับ ผมก็ชอบมากเลย

การที่ได้เป็นเจ้าของอะไร ที่มันมีตัวเลขจำกัดแบบนี้

[พฤกษ์] มันให้ความรู้สึกแบบ…

[ภาษาฝรั่งเศส] วิเศษสุด

[ภาษาอังกฤษ] ใช่

[ชายสวมหมวก] เออ เห็นคุณบอกว่า จะกลับมาอยู่เมืองไทยสักพัก

นี่แค่มารีแลกซ์เฉยๆ หรือว่าต้องมาหาของให้ลูกค้าด้วยนะครับนี่

[พฤกษ์กระแอม]

[พฤกษ์] เอาจริงๆ ผมมาตามหาของที่สำคัญมาก

แต่ผมว่าอีกนิดหน่อยก็คงเจอแล้วแหละ

[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]

[ชายสวมหมวก] คุณรู้ได้ไง

เพราะผมเป็นนักล่าไงครับ

(ร้านเฟอร์นิเจอร์ 89)

[พฤกษ์] เหมือนผมจะได้กลิ่นมัน

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[ฝีเท้าก้าวเข้ามา]

[ดนตรีอบอุ่น]

ไปเอาชุดมาจากไหนเนี่ย

ไม่ชอบเหรอ

ชอบสิ

มัดหรือปล่อยดี

[ผู้คนคุยกันจอแจ]

เอาอันนี้สามอัน แล้วก็

- ไส้กรอกอีกสามอันก็ได้ครับ - [แม่ค้า] ได้ค่ะ

[แม่ค้า] ได้แล้วค่ะ

- เท่าไหร่ครับ - [แม่ค้า] 60 บาทค่ะ

[ลันอุทานแปลกใจ]

อร่อยไหม

[ดนตรีโรแมนติก]

[พ่นลมหายใจ]

[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]

[กรีดร้องลั่น]

(ร้านเฟอร์นิเจอร์ 89)

[ดนตรีระทึก]

[เครื่องยนต์รถดับลง]

[สุนัขเห่าจากระยะไกล]

[กลไกประตูทำงาน]

[ผิวน้ำสั่นไหว]

[ดูดหัวกุ้งเสียงดัง]

[ชบาทำเสียงแปลกใจ]

[ชบาทำเสียงชอบใจ]

[ชบาทำเสียงชอบใจ]

[น้ำเสียงตื่นเต้น] วะ วะ วะ ว้าว

ว่าไงจ๊ะพ่อหนุ่มสุดหล่อ

[หัวเราะเบาๆ]

สวัสดีครับคุณชบา คุณบลู

[จุปาก]

[หยิบซองเอกสาร]

[ชบา] ว้าว

[พฤกษ์และชบาหัวเราะ]

ถ้าพร้อมที่จะรับงานนี้ ก็รับเงินก้อนแรกไปได้เลยนะครับ

[พฤกษ์] ถ้ารับนะ

(ร้านเฟอร์นิเจอร์ 89)

เหี้ยอะไรเนี่ย

มึงมีปัญหาเหี้ยอะไรกับคนบ้านนี้มิทราบ

[พฤกษ์] มันเอาของของผมไป

แม่งเสียเวลาฉิบหาย

บ้าน 89 เป็นบ้านนักฆ่านะเว้ย

[พฤกษ์] อือ

ก็เพราะว่าเขาเป็นนักฆ่าไงครับ

ผมก็เลยมาจ้างนักฆ่าไปฆ่านักฆ่า

ระบบมันจะได้ไม่เสียไงครับ

[พฤกษ์กระแอมในคอ]

ได้ยินมาว่าเมื่อสองสามวันก่อน พวกคุณเพิ่งเสียตังค์ให้กับบ้าน 89 ไปใช่ปะ

[พฤกษ์ทำเสียงครุ่นคิด]

ไม่แน่ใจนะ พวกคุณเคยคิดหรือเปล่า

ถ้าไม่มีบ้าน 89 แล้วอะ

[พฤกษ์] รายได้พวกคุณจะดีขึ้นขนาดไหน

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[ฝีเท้าก้าวเข้ามา]

มีคนเห็นว่าแกพาลันออกไปข้างนอกเหรอ

[โป] คนอื่นเขาออกไปทำงานกันแทบตาย

แต่แกแอบพากันออกไปเที่ยวอย่างนี้ได้ยังไง

พ่อก็พาผมออกไปข้างนอกบ้างดิ

ผมจะได้มีอะไรทำไง

หน้าที่ของแกมีอยู่แค่อย่างเดียวคือดูแลลัน

[ปรานต์] ก็ทำอยู่นี่ไง

พาเขาออกไปข้างนอกมันก็ดูแลไหมพ่อ

ตั้งแต่ลันอยู่ที่นี่มา ลันไม่เคยออกไปไหนเลย

เขาเองเขาก็มีชีวิตของเขา

ทุกคนก็มีชีวิตของตัวเองทั้งนั้นนั่นแหละ

แต่มันไม่ควรที่จะต้องมีใครต้องมาเดือดร้อน เพราะความคิดไม่เข้าท่าของแกแบบนี้

เดือดร้อนอะไร

ความคิดอะไรวะ ไม่เข้าท่าอะไร

[ปรานต์] ผมแค่อยากให้ลัน ได้ทำอะไรเหมือนคนอื่นบ้าง

ความคิดมันไม่เข้าท่าตรงไหน

อยากให้ผมดูแลลันไม่ใช่เหรอ

ดูอยู่นี่ไง

ปล่อยให้ผมดูแลในแบบของผมดิวะ

ก็ถ้ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา

ไอ้ที่แกแอบไปซ้อมอะไรเล็กๆ น้อยๆ

มันสู้อะไรใครเขาไม่ได้หรอก

ผมจะบอกให้นะ

ไอ้ที่เอ็มมันเอาชนะคนทั้งบ้านได้ รวมถึงตัวพ่อด้วย

ผมเป็นคนบอกมัน

[ปรานต์] ผมเป็นคนสอนมัน

ไม่รู้อะดิ

- เพราะไม่เคยคิดดูลูกตัวเอง… - ลันเขายังออกไปไหนไกลๆ ขนาดนั้นไม่ได้

เขามีราคา ยังมีคนต้องการตัวเขาอยู่แน่ๆ

ทำไมพ่อถึงใช้คําว่าเขามีราคา

แล้วใครจะมาเอาตัวลันไป

[ปรานต์] คำว่ามีราคาคืออะไรพ่อ

พ่อ

- มีอะไรก็พูด… - [ตะคอก] เลือดของลันเขามีราคา!

[โปถอนหายใจ]

พ่อ!

[ดนตรีหม่นหมองค่อยๆ ดังขึ้น]

กว่ากูจะได้ตัวเขามา

กว่าจะหาเขาเจอ แม่งเหนื่อยฉิบหายเลย มึงรู้ไหม!

[โป] ถ้าเรื่องแค่นี้มึงยังไม่ยอมเข้าใจสักที

แล้วยังจะเสือกพากันออกไปร่อนข้างนอกแบบนี้

กูจะจับมึงแยกซะให้จบๆ ไปเลยดีไหม

[โป] หยุด!

[ปรานต์หายใจสั่นเครือ]

[ปรานต์หอบ]

ลูกรักเขา

[โป] พ่อดูออก

ลันเขาจะอยู่อย่างปลอดภัยที่นี่กับลูกไปได้เรื่อยๆ

แต่เขาจะไม่มีวันได้ไปไหน

คนบางคนไม่มีวันที่จะได้ใช้ชีวิต อย่างที่ตัวเองอยากจะใช้หรอก

[โป] ยอมรับซะ

อะไรๆ มันจะได้ง่ายขึ้น

[ฝนลงเม็ดหนัก]

กลับบ้าน

[ปรานต์] อือ

ลันอยากไปไหน

อยากทำอะไร เดี๋ยวก็หาทางทำไปด้วยกัน

เราว่าเราดูแลลันได้

[ลัน] แล้วคนอื่นอะ เอ็มอะ

[ปรานต์] เอ็มยังรู้เรื่องตอนนี้ไม่ได้

ลันต้องรีบไปจากที่นี่ก่อน แล้วเดี๋ยวค่อยว่ากัน

[ปรานต์] แต่ลันต้องรีบเก็บของ แล้วไปกันคืนนี้เลย

[ดนตรีระทึก]

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[ดนตรีระทึกค่อยๆ กลับมาดังขึ้น]

[ระเบิดดังสนั่น]

[กระจกแตก]

[หูอื้อ]

[เศษหินเศษปูนร่วงกราว]

[บรรยากาศบีบคั้น]

[พฤกษ์] เดี๋ยว

[หายใจเสียงดัง]

อย่ายิงผู้หญิงนะ

[ดนตรีระทึก]

ไป ไป

[เหล็กหายใจกระเส่า]

[ยิงปืนกลดังต่อเนื่อง]

[ดนตรีระทึก]

เฮ้ย หลบไป!

[ลูกน้อง 1 ร้องออกแรง]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]

[ลูกน้อง 1 คำราม]

[ปรานต์ร้องออกแรง]

[ระเบิดดังสนั่น]

[ลันร้องตกใจกลัว]

[ลันร้องโอดครวญ]

[ปรานต์หอบ]

[ลูกน้อง 2 ตะโกนโหวกเหวก]

[ลันกรีดร้องตกใจกลัว]

[กระสุนยิงเข้ากล่องลัง]

[ยิงปืนต่อเนื่อง]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุดต่อเนื่อง]

[เอ็มคำราม]

[ลูกน้อง 3 ร้องเสียหลัก]

[เอ็มคำราม]

[ลูกน้อง 3 ไอสำลัก]

[ดนตรีระทึกดังต่อเนื่อง]

[ยิงปืนรัวจากระยะไกล]

[เอ็ม] ไม่เป็นไรใช่ปะ

[ตะโกน] ไป!

[ดนตรีผ่อนจังหวะลง]

[หัวใจเต้นเป็นจังหวะ]

[ดนตรีบีบคั้นอารมณ์ยิ่งขึ้น]

- [ดนตรีหยุด] - [ลันร้องออกแรง]

[ลันแผดเสียงอย่างบ้าคลั่งต่อเนื่อง]

ลัน! ลัน!

[ปรานต์] พอ!

[ชบาร้องออกแรง]

[ปรานต์หายใจกระเส่า]

[ดนตรีหม่นหมอง]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]

[ครวญครางเจ็บปวด]

[ร้องเจ็บ]

- [กรีดร้องตกใจ] - [ปรานต์ร้องเจ็บ]

- ปรานต์! [ร้องกระอัก] - [ยิงปืนกล]

[ดนตรีบีบคั้น]

เฮ้ย!

เคลียร์!

[ยิงปืนกลรัวต่อเนื่อง]

[กระจกแตก]

[โปหอบ]

[ปรานต์ร้องเจ็บ]

[หมอ] เอามาตรงนี้เลย

[เหล็ก] ลัน มา

- [โป] เอาลันไป - [ลัน] ปล่อย

[เหล็ก] เร็ว

[โป] หมอ ฉีดแฟคเตอร์!

- [เอ็ม] ลุง! - [เหล็ก] ใจเย็น

[เอ็ม] ลุงทำอะไร

มึงอย่ามายุ่ง

ลุง ลุง

[เหล็ก] ไป

[โป] ไอ้หมอ เร็ว

[หมอ] มึงจับไว้นิ่งๆ

[เหล็กร้องออกแรง]

[เหล็ก] นิ่งๆ

- [ลันหอบ] - [เหล็ก] ใจเย็น

[หมอ] มึงโอเคใช่ไหม

เร็ว!

[หมอ] ไอ้เหล็ก มึงไปกางอีกเตียงนึงเลย

- [เอ็มอุทานตกใจ] - [ปรานต์ร้องเจ็บ]

[เหล็ก] เอ็ม มา

- [เอ็ม] ครับ - [เหล็ก] ไป

[รถเข็นเคลื่อนเข้ามา]

[เอ็ม] ปรานต์ๆ

- [ปรานต์หายใจกระเส่า] - [เอ็ม] เลือดมันไหลไม่หยุดเลยวะ

[โป] กดไว้

[โป] กดไว้

[ลันหายใจกระเส่า]

- [หมอ] นิ่งๆ นะ - [ลันหายใจกระเส่า]

[ยิงปืนดังลั่น]

[ยิงปืนดังลั่น]

[กระเบื้องแตก]

ไป

[ยิงปืนจากระยะไกล]

[โปครวญครางเจ็บปวด]

[ปรานต์กระอักเลือด]

[โปหอบ]

[ลูกน้อง 4 ร้องเจ็บปวดดังลั่น]

[ลูกน้อง 4 ร้องออกแรงยื้อยุด]

[จ้าร้องออกแรง]

[ลูกน้อง 4 ร้องเสียหลัก]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงต่อสู้ต่อเนื่อง]

[ลูกน้อง 4 ร้องเจ็บปวดดังลั่น]

- [ลูกน้อง 4 ร้องเจ็บ] - [จ้าร้องออกแรงเตะ]

[ดนตรีไม่ชอบมาพากลค่อยๆ ดังขึ้น]

[เอ็ม] ปรานต์ๆ

- [ปรานต์หายใจกระเส่า] - [เอ็ม] ปรานต์

พร้อมนะ

[เอ็มตะโกน] ลุง!

[เอ็มหอบ]

อย่า

[หายใจกระเส่า] พ่อ

[ปรานต์หอบต่อเนื่อง]

[ปรานต์] อย่า

- ปรานต์ มา - [ปรานต์] พ่อ พ่อ

[ลูกน้อง 5 ร้องเจ็บ]

- [ลูกน้อง 6 ตะโกนโวยวาย] - [จ้าร้องออกแรง]

- [จ้าร้องออกแรงเตะ] - [ลูกน้อง 6 ร้องเสียหลัก]

[เหล็กและโปออกแรง]

- [ปรานต์] ปล่อยกู - [โป] มานี่

[ปรานต์] ปล่อย

- [ปรานต์ร้องเจ็บ] - [เหล็ก] อุ้มขึ้น

[เหล็ก] นอนลง นอนลง

[ปรานต์หอบ]

[เหล็ก] ขึ้นเตียง

[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]

[หมอ] ขึ้นมา

จับขาไว้ เร็วๆ

เฮ้ย จับไว้เร็ว

เหี้ย!

- กูไม่เอา! - [หมอ] จับมันไว้ กด จับ

- [เหล็ก] นิ่งๆ ไว้ - [ปรานต์] เอ็ม ปล่อยกู

ไอ้เหี้ย กูไม่เอา

[เหล็ก] นิ่ง!

นิ่ง!

[ปรานต์หอบต่อเนื่อง]

[หมอ] กดมันไว้

[เหล็ก] นิ่งไว้

- [หมอ] มึงกดเข็มไว้ - [เหล็ก] มา

[ปรานต์] พาเขาออกไป

[ปรานต์หอบ]

[ปรานต์] เอ็ม

มึงพาเขาออกไป

เอ็ม

[ครวญครางเจ็บปวด]

[เหล็ก] ไม่เป็นไร

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[ดนตรีสะเทือนอารมณ์ค่อยๆ ดังขึ้น]

[สะอื้น]

[หายใจกระเส่า]

[ร้องไห้ฟูมฟาย]

[ลันร้องไห้สะอึกสะอื้น]

[ลัน] ปรานต์เป็นออรัม บลัด

แล้วก็เป็นโรคเลือดไหลไม่หยุด

ฉันเพิ่งรู้ตอนนั้นเอง

ว่าฉันมาอยู่ที่นี่

ในฐานะคลังเลือดของเขา

[จ้าอุทานตกใจ]

[จ้าร้องออกแรง]

เดี่ยว!

[จ้ากระอักเลือด]

[ดนตรีหดหู่]

[ดนตรีหยุดกะทันหัน]

[ดนตรีตึงเครียด]

[ตะโกน] เฮ้ย เปิดประตู!

[ชบา] มึงจะเปิดไม่เปิด

ถ้ามึงไม่เปิด

เพื่อนมึงตายห่านะคะ!

[ชบา] กูจะนับแล้วนะ!

หนึ่ง

สอง

[ค้อนกระแทกหัวอย่างจัง]

[โปหายใจกระเส่า]

[ดนตรีตึงเครียด]

[ค้อนกระทบพื้น]

เอางี้เลยเหรอ

เออ!

แม่งไม่เปิดหรอก กูรู้ ไอ้เหี้ย

ถ้าออกไปตอนนี้ไหวไหม

งั้นต้องฉีดแฟคเตอร์ให้เลือดมันแข็งตัวอีกสักเข็ม

มึงฉีดไปเเล้ว

ก็มึงบอกว่าจะลุยออกไปใช่ไหมล่ะ

ถ้าใช่ ก็ต้องฉีดให้มันอีกเข็มนึง

ฉีดได้ มึงเชื่อกู

[ปรานต์ถอนหายใจอย่างหนักใจ]

[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]

[โป] ไหวไหม

ครับ [ถอนหายใจ]

สู้ไปกับพ่อสักหน่อยไหม

[ปรานต์สูดหายใจลึก]

[โปถอนหายใจ]

ไป

[เหล็กถอนหายใจอย่างหนักใจ]

[ทั้งหมดร้องแตกตื่น]

[พฤกษ์] เฮ้ย เฮ้ย

[ชบา] เฮ้ย ไอ้เหี้ย

[ลูกน้อง 7] เฮ้ย ไปๆ เร็ว

[ระเบิดดังสนั่น]

[ลูกน้อง 8 ร้องทุรนทุรายต่อเนื่อง]

[ดนตรีบีบคั้นอารมณ์]

[ลูกน้อง 9 ร้องเจ็บ]

[ปรานต์] พ่อ!

เชี่ย เฮ้ยๆ

เชี่ย

[เหล็ก] ระบบโดนแฮ็ก

ประตูล็อกว่ะ

[ดนตรีตึงเครียดค่อยๆ ดังขึ้น]

- มึงพาทุกคนไป เดี๋ยวกูจัดการเอง - [เหล็ก] เฮ้ย

- [เอ็ม] ลุงๆ - [เหล็ก] ไอ้หมอ เร็ว

พ่อ

- พ่อ - [เอ็ม] ปรานต์!

[ขยับปากไม่มีเสียงพูด]

- ไม่ - พ่อ

ไม่!

[กระจกแตก]

พ่อ

- [เหล็ก] อย่า - พ่อ

[เหล็ก] รีบไป

[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]

[ปืนดังจากระยะไกล]

[โปหายใจฮึดออกแรง]

[หมอ] ไป เร็ว!

ครับ

[ยิงปืนดังลั่น]

[ปลอกกระสุนร่วงกระทบพื้น]

[ดนตรีผ่อนจังหวะลง]

[ตัวตั้งเวลาส่งเสียงเป็นจังหวะ]

[ตัวตั้งเวลาส่งเสียงดังค้าง]

- [ลูกน้อง 10] เฮ้ย! - [เหล็ก] ไป

[ระเบิดดังสนั่น]

- [ข้าวของร่วงหล่นกระจัดกระจาย] - [เหล็กไอสำลัก]

[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]

[ร้องเสียงหลง] พ่อ

[ร้องไห้ฟูมฟาย]

[ร้องไห้ฟูมฟายต่อเนื่อง]

[เหล็ก] ปรานต์

ต้องไปแล้วลูก

ไป

ต้องไปช่วยพ่อก่อน ลุง

[เหล็ก] ไปแล้ว ต้องไปแล้ว

[ร้องฟูมฟาย]

[เหล็ก] ปรานต์ เร็ว ลูก ไป

- ไป ต้องไปแล้ว - [ปรานต์] ลุง!

ต้องไปแล้ว

[ปรานต์ร้องไห้สะอึกสะอื้น]

ใจเย็น

ไอ้หนู มึงตั้งสติ

ตั้งสติไว้!

[เหล็ก] ไป

ทุกคนตายเพื่อให้เรารอด

เข้าใจไหม ไป เร็ว!

[ปรานต์] ลุง

[ร้องฟูมฟาย]

ไป

[ปรานต์] พ่อ!

[กัดฟันฉุนเฉียว]

[ดนตรีหยุด]

[คลื่นซัดเข้าฝั่ง]

[นกร้องจากระยะไกล]

[นกร้องและสะบัดปีกบิน]

[ดนตรีหดหู่]

[เอ็ม] ลัน

ลันจะไปไหน ลัน

- ไปจากที่นี่ - [เอ็ม] ลัน เดี๋ยว

ตอนนี้ที่นี่ปลอดภัยสุดนะเว้ย

ที่ที่มีเราอยู่ ไม่มีใครปลอดภัย

มัน… มันไม่มีใครคิดแบบนั้นเว้ย ลัน

คิดดิ ช่วยคิดหน่อยเหอะ

พ่อเราตาย แม่เราตาย

คนบ้านนี้ก็ต้องมาตายเพราะเรา

คิดหน่อยเหอะ

ไม่โทษตัวเองได้เปล่าวะลัน

[เอ็ม] ขอร้องเหอะ

ที่นี่มีแต่คนรักแกนะเว้ย

รัก

รักเพราะเป็นเรา

หรือรักเพราะเลือดเรา

[พูดปนสะอื้น] ให้ได้หมดแหละ เราให้ได้หมดแหละ คนที่เรารักอะ

แต่ต้องไม่ใช่แบบนี้

ต้องไม่ใช่มาหลอกกันแบบนี้

แม้แต่แกก็ไม่เคยบอกอะไรเราด้วย

[ตะโกน] เราไม่รู้เว้ย ลัน!

[เอ็ม] เราไม่รู้ โอเคปะ ปรานต์มันก็ไม่รู้

ใครกรุ๊ปเลือดอะไร ใครจะไปรู้วะ

ตอนที่ลุงพาแกเข้ามาบ้านน่ะ

เขาแค่บอกว่าแกไม่มีใครเว้ย

[เอ็ม] มันก็ปกติของบ้านนี้ปะ

เราก็ไม่มีใครเหมือนกันเว้ย

เรารู้นะเว้ย ว่าแกเฟลกับพวกลุงๆ

[เอ็ม] เราก็เฟลเหมือนกัน

ปรานต์มันก็น่าจะเฟลหนักเลย

แต่ว่าเชื่อเราเหอะ

ว่าที่นี่แม่งเป็นบ้านที่ดีที่สุดแล้วเว้ย

[เอ็ม] แล้วแกสองคนน่ะ

ก็โชคดีฉิบหายแล้วที่ได้เจอกัน

[ลันสะอื้น]

[ปรานต์อุทานสะลึมสะลือ]

[ปรานต์หายใจแผ่วเบา]

[หมอ] อ้าว เฮ้ย เดี๋ยวๆ

เฮ้ย ใจเย็นๆๆ

[หมอ] เออ

[ปรานต์ถอนหายใจ]

[ปรานต์สูดปาก]

[หมอ] ฟื้นตัวเร็วกว่าที่คิดนะไอ้หนู

แบบนี้ไม่น่าจะเกินสองเดือน ก็กลับมาซ่าได้เหมือนเดิมแล้ว

[เหล็ก] อือ [หัวเราะเบาๆ]

ลุง

[ปรานต์] ผมรู้ว่าพ่อเก็บเงินไว้ให้ลันอยู่ก้อนนึง

พ่อเคยบอก

[ปรานต์] ลุงกับเอ็มช่วยพาลัน ไปหาที่อยู่หน่อยได้ไหม

พาเขาไปหาที่ที่ปลอดภัย

แล้วช่วยรอดูจนกว่าเขาจะโอเค

แล้วเราค่อยแยกย้ายกัน

แยกย้ายกัน

ย้ายไปไหน

[ปรานต์] ผมอยากให้ลันปลอดภัย

ผมอยากให้ทุกคนปลอดภัย

เราต้องไม่เสียใครไปอีก

ไม่มีที่ไหนปลอดภัยสำหรับลันแล้ว

[ดนตรีตึงเครียด]

[เหล็ก] ลันจะถูกล่า

พวกเราจะถูกฆ่า

พวกหม่าล่ามันต้องเก็บให้หมด

ถ้าไม่งั้นมันก็อยู่ไม่ได้

กฎข้อนี้ทุกคนรู้ดี

[เหล็ก] จะไม่มีใครปลอดภัย

จะไม่มีใครได้ไปใช้ชีวิต

จนกว่าเรื่องนี้จะจบ

[ปรานต์] วันที่เราชวนลันหนี

วันนั้นคือวันที่เราเพิ่งรู้ว่าลันก็เป็นออรัม บลัด

[ปรานต์] ก่อนหน้านี้เราไม่เคยรู้เลย ว่าทำไมลันถึงต้องมาอยู่ที่นี่

เรานึกว่าพ่อเก็บลันมาเลี้ยงเหมือนเอ็ม

เราขอโทษนะ

ขอโทษแทนพ่อแล้วก็ทุกคน

เราขอโทษ

ขอโทษฉิบหายเลย

เราขอโทษจริงๆ

[ดนตรีหม่นหมอง]

ลัน

- เรา… - [พูดเสียงสั่น] ความเจ็บมันจะมาอยู่ตรงนี้นะ

ทุกครั้งเลย

ที่คิดถึงพ่อกับแม่

เราต้องพยายามกลืนมันลงไปทุกครั้ง

มันก็ยากทุกครั้ง

[ลัน] ชีวิตเรามีบ้านมาสองหลัง

หลังแรกทุกคนตายเพราะเรา

หลังนี้ทุกคนก็ตายเพราะเรา

[ลัน] ถ้าโลกนี้ไม่มีที่ที่ปลอดภัยพอสำหรับเรา

เราต้องอันตรายมากพอจะปกป้องตัวเองได้

ถูกไหม

[ลัน] ปรานต์

เธอต้องสอนให้เราฆ่าคน

เราจะไม่เป็นภาระใครอีก

เราจะไม่ต้องนอนทุกคืน แล้วกลัวว่าตื่นมาใครจะหายไปอีก

เราอยากเห็นมันตายตรงหน้า

ต่อหน้า

เธอต้องยอมให้เราเป็นนักฆ่า

[ดนตรีบีบคั้น]

มันไม่ใช่ว่านึกอยากจะเป็นก็เป็นกันง่ายๆ นะ

ฮึ คนเขาฝึกกันเป็นปีๆ ฝึกกันทั้งชีวิต

[ปรานต์] ก็ได้แค่ไหนแค่นั้น

ลันเขาดูแลตัวเองได้ มันก็ดีกับลันเอง

แล้วก็ดีกับทุกคนด้วย

แล้วถ้าเกิดว่าลันดูแลตัวเองได้ ลันจะมีสิทธิ์เลือกว่าเขาจะอยู่หรือไป

ผมจะให้เขาเลือก

ตามใจกันไปแบบนี้

คนที่อันตรายก็คือลันนะ

[เหล็ก] นี่เราสู้กับนักฆ่านะ

ไม่ใช่ป้าข้างบ้าน

ก็เอาแบบที่ปรานต์พูดดิลุง แค่ไหนก็แค่นั้น

บางที ป้าข้างบ้านอาจจะน่ากลัวกว่านักฆ่าก็ได้

[ถอนหายใจ]

[ถอนหายใจ]

- รับนะ - ฮะ

[ดนตรีระทึก]

[ลัน] เอ็ม มา

ฮะ

มา

เออๆ

เชี่ย

รุม

ฮะ

ไป

[เหล็กร้องออกหมัด]

[เหล็กร้องออกแรง]

[ดนตรีผ่อนจังหวะลง]

[ลันหอบ]

[เหล็กหัวเราะในคอ]

[ปรานต์] คิดเร็ว ตอบโต้ดี

แต่ขาดแรงขาแรงหมัด แกนกลางลำตัวด้วย

[เอ็ม] ความไว ความแม่นยำ ความยืดหยุ่นน้อย

วู่วามไปหน่อย

[เหล็ก] ฮะ กะจะปะทะอย่างเดียว

ไม่ประเมินตัวเอง

สู้ทรงนี้ ตายเร็วกว่าป้าข้างบ้านอีก

[ถอนหายใจ]

แต่ถ้าจะเอาจริงก็เริ่มเลย

[ดนตรีระทึก]

[ปรานต์] ฝึกแรง ฝึกปะทะ

ฝึกใช้อาวุธ ฝึกคิด ฝึกสู้ระยะไกล

จะฆ่าคนที่มันมาฆ่าเรา

ต้องเริ่มจากการไม่ถูกฆ่าให้ได้ก่อน

[ดนตรีฮึกเหิม]

ประกอบ

[หัวเราะในคอ]

ดึงขึ้นให้เข็มปลาย… โอเค

เอาใหม่

- [หมัดปะทะลำตัว] - [เอ็มร้องออกหมัด]

[เหล็ก] ลุกขึ้นมา

ลุก

เอาอีก

[ลันครางเจ็บเบาๆ]

[ปรานต์] เกร็งไว้

หายใจ หายใจ

[สูดหายใจลึก]

[ปรานต์ร้องออกหมัด]

[เอ็มร้องออกหมัด]

[เหล็ก] เอาอีก

[ปรานต์ร้องออกหมัด]

[เอ็มร้องออกหมัด]

[ดนตรีฮึกเหิม]

[เอ็มทำเสียงชอบใจ]

ได้แล้ว

[คมมีดปะทะกัน]

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[ประตูเปิด]

[ประตูปิด]

[ดนตรีลึกซึ้ง]

[ปรานต์ถอนหายใจ]

[จักจั่นส่งเสียงจากระยะไกล]

ถ้ากูไม่รอดอะ

มึงต้องดูแลลันนะ

- จริงจัง - [ปรานต์หัวเราะในคอ]

พูดอะไรของมึงวะ

เอาดีๆ ดิ มึงจะตายเหรอวะ

ก็ถ้ากูตายขึ้นมา มึงก็ต้องอยู่ดูแลเขาเหอะ

กูไม่อยากให้ลันไม่เหลือใคร

มึงสั่งกูแบบนี้

มึงรู้ปะเนี่ยว่ากูชอบเขา

โน่น

เห็นชัดตั้งแต่โน่นแล้ว

[ปรานต์ทำเสียงชื่นใจ]

มึงว่า

พวกมันจะเจอเราเมื่อไหร่วะ

[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]

[เจ้าของเต็นท์รถ] สวัสดีครับเฮีย

สนใจคันไหนครับ

[พฤกษ์] คันนี้ได้มานานยัง

อ๋อ คันนี้สักพักแล้วครับเฮีย

ไป

[เจ้าของเต็นท์รถอุทานตกใจ]

นี่ครับเฮีย

[พฤกษ์] อือ

โอเค

เกือบสองเดือนแล้ว

- พอจะรู้ไหม เขาไปไหนกันต่อเหรอ - [ดนตรีหยุด]

[จักจั่นส่งเสียงจากระยะไกล]

[ถอนหายใจ]

[ถอนหายใจ]

[ปรานต์] ถ้าตั้งใจ จะตัดขั้วหัวใจหรือเส้นเลือดใหญ่

แรงต้องเยอะ

แล้วก็ต้องแม่นด้วย

[ปรานต์] จุดตายมันจะเข้าถึงยากหน่อย

มันเป็นกลไกป้องกันตัวของร่างกาย

สมมุติว่านี่คือซี่โครง

[ปรานต์] มันก็เหมือนกับเสื้อเกราะ

แต่เส้นเลือดสำคัญ มันจะไปหลบอยู่ที่ด้านหลังตรง…

ขอโทษนะ

[ปรานต์] เอาใหม่

เนี่ย

[ปรานต์] สองเส้นที่สำคัญมาก

โจมตีระยะไกลอาจจะยาก

แต่ถ้าอยู่ใกล้

เอากรรไกรเจาะแล้วตัดนี่จบเลย

อยู่ตรงนี้

ลันพยายามจำนะ

งั้นช่วงท้องน่าจะง่ายกว่าปะ

- [ปรานต์] เอ่อ… - [นกร้องจากระยะไกล]

ก็ไม่เชิงหรอก

ความจริงแล้ว เส้นเลือดใหญ่

[ปรานต์] มันเริ่มจากทางด้านหน้า ตรงขั้วหัวใจก็จริง

[ดนตรีลึกซึ้ง]

แต่มันจะอ้อมไปหลบอยู่ทางด้านหลัง

แนบกับแนวกระดูก

[ปรานต์] ผ่านกะบังลม

แล้วไปที่ช่วงท้อง

มันจะอยู่ด้านในสุด

มีผิวหนัง ชั้นไขมัน

แล้วก็กล้ามเนื้อบังอยู่

ถ้าจะเอาให้ตาย

ต้องเข้าประชิดตัว

แล้วกดมีดจนมิดด้าม

แบบนั้นถึงจะเวิร์ก

- เดี๋ยวไปลองดูอีกที - ลัน

ถ้าลันดูแลตัวเองได้แบบที่อยากทำแล้ว

ลันไม่ไปไหนได้ไหม

[ดนตรีโรแมนติก]

[คลื่นซัดเข้าฝั่ง]

กินข้าว

- [เอ็ม] โอ้โห - [เหล็ก] โอ้

สุดว่ะ

[ธงสั่นไหวรับลมทะเล]

[หมอ] นี่มันเหมือนข้าวผัดของไอ้จ้าเลย

มันสอนเธอทำเหรอ

เคยเห็น ทำได้

[เอ็มทำเสียงอิ่มเอม]

อร่อย

นี่ถ้าไอ้เดี่ยวอยู่เนี่ย มันฟาดคนเดียวสี่ห้าจานเลยนะ

[คลื่นซัดเข้าฝั่ง]

ถ้าเราอยากมีชีวิตแบบที่เราอยากมี

[ลัน] ไปด้วยกันทุกคนต้องทำยังไง

[เอ็ม] ถ้าเกิดหนี

ก็ต้องหนีไปเรื่อยๆ

ถ้าเกิดซ่อน…

[ดนตรีอ่อนไหว]

ก็ต้องทำอย่างที่เราทำกันอยู่

ถ้าเกิดสู้

มันก็อาจจะจบ

แต่ว่าจบแบบไหนไม่รู้

[วางช้อนส้อมลงบนจาน]

แล้วถ้านี่จะชวนไปสู้

แบบที่ไม่รู้ว่าจะจบยังไงเนี่ยแหละ

มีใครเอาด้วยไหม

กูเอา

[เหล็ก] เฮ้ย เดี๋ยวๆๆ

นี่เรามีกันกี่คน

จะสู้ยังไงไหว

แล้วแผนคืออะไร

ฮะ

กลับตะเข็บไงลุง

[ปรานต์] เราจะเปลี่ยนจากหนีเป็นล่า

แล้วเปลี่ยนจากซ่อนเป็นสู้

[ดนตรีตึงเครียด]

[ขึ้นลำปืน]

อย่าลืมนะ

ระวังผู้หญิงแล้วก็ผู้ชายที่ผมบอกไปด้วย

ส่วนที่เหลือก็แล้วแต่พวกคุณเลย

สองคนนี้มันทำไม

ทำบุญมาดีนักหรือไง ถึงได้ต้องระวังอยู่นั่นน่ะ

เจ้ากรรมนายเวรผมเองแหละ

[พฤกษ์] ผมมีคนของผมมาด้วยนะ

แต่ไม่ต้องซีเรียสเรื่องค่าหัวล่ะ

พวกคุณเอาไปหมดนั่นนั่นแหละ

[ชบาผิวปาก]

[ดนตรีหยุด]

[นกร้องจากระยะไกล]

[ปรานต์] ถ้ามีคนมาถามซื้อรถผม พี่โทรบอกผมนะ

- [ดนตรีระทึก] - [เจ้าของเต็นท์รถ] ฮัลโหล

มีมาแล้วคนนึง

ดูไฮโซหน่อยๆ

[ดนตรีหยุดกะทันหัน]

[ระเบิดดังสนั่น]

[ดนตรีระทึกยิ่งใหญ่]

[ปลอกกระสุนร่วงกระทบพื้น]

[ยิงปืนปะทะกันต่อเนื่อง]

เฮ้ย!

- [ยิงปืนดังลั่น] - เชี่ยๆ

[ยิงปืนดังลั่น]

[พฤกษ์ฮึดฮัดหงุดหงิด]

- [ยิงปืนดังลั่น] - เฮ้ย!

[ถอนหายใจ]

[ตะโกนแหกปากลั่น]

[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะขึ้น]

มา!

[ยิงปืนปะทะกันต่อเนื่อง]

[นักล่าสวมฮู้ด] เฮ้ย!

[ระเบิดดังสนั่น]

[ข้าวของแตกกระจาย]

[ยิงปืนจากระยะไกล]

[ยิงปืนจากระยะไกล]

[ยิงปืนจากระยะไกล]

[ยิงปืนจากระยะไกล]

[ยิงปืนจากระยะไกล]

[เหล็กร้องครวญครางเจ็บปวด]

[ดนตรีตึงเครียด]

[เหล็กร้องฮึดสู้]

[นักล่าร้องออกแรง]

[นักล่าร้องออกแรง]

[ร้องครวญครางเจ็บปวด]

[คำรามต่อเนื่อง]

[ร้องออกแรงถีบ]

[ร้องครวญครางเจ็บปวด]

[คำราม]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]

[นักล่าร้องกระอักในคอ]

[เลือดไหลพรั่งพรู]

[หายใจกระเส่า]

[ยิงปืนปะทะกันจากระยะไกลต่อเนื่อง]

[หายใจติดขัดต่อเนื่อง]

[ดนตรีหม่นหมอง]

[ครวญครางเจ็บปวด]

[ฮึดออกแรง]

[กระอักเลือด]

[หายใจกระเส่า]

[ดนตรีระทึก]

[เอ็มร้องออกแรง]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงต่อสู้]

[ร้องออกแรง]

[เอ็มร้องออกแรงทุ่ม]

[นักล่า 2 ร้องออกแรงยื้อยุด]

[ร้องเจ็บ]

[ร้องเจ็บ]

[เอ็มร้องออกแรงถีบ]

[นักล่า 3] เฮ้ย

[เอ็มร้องออกแรง]

[เอ็มร้องออกแรงทุ่ม]

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[ดนตรีระทึก]

[พฤกษ์อุทานตกใจ]

[พฤกษ์ร้องออกแรงต่อสู้ต่อเนื่อง]

[พฤกษ์ทำเสียงสะใจ]

[พฤกษ์ร้องตกใจ]

[พฤกษ์ร้องจุก]

[พฤกษ์ร้องเสียหลักและฮึดฮัดหงุดหงิด]

[คำราม]

[หอบ]

[ดนตรีผ่อนจังหวะลง]

[ปรานต์อุทานตกใจ]

[กระสุนพุ่งแหวกอากาศ]

[หอบ]

[ยิงปืนจากระยะไกล]

[ตะโกนก้อง] หมอ!

[ดนตรีบีบคั้น]

[เอ็มคำรามลั่น]

[เอ็มคำรามลั่น]

[เอ็มไอสำลัก]

[บลูร้องครวญครางเจ็บปวด]

[ดนตรีระทึก]

[บลูร้องออกแรง]

[เอ็มไอสำลัก]

[บลูร้องออกแรง]

[คำรามลั่น]

[แหกปากคำรามลั่น]

[ดนตรีระทึก]

[ไอสำลัก]

[ดนตรีบีบคั้น]

[ร้องแหกปากอย่างบ้าคลั่ง]

[ฮึดฮัดไม่พอใจ]

[ดนตรีระทึก]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]

[ชบาร้องตกใจ]

- [กระดูกลั่น] - [ชบาร้องเจ็บ]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงต่อสู้ต่อเนื่อง]

[คำราม]

[คำราม]

[ชบาร้องออกแรงต่อเนื่อง]

[ร้องอย่างเลือดขึ้นหน้า]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงต่อสู้ต่อเนื่อง]

[หอบต่อเนื่อง]

[ลันร้องเจ็บ]

[หัวเราะในคอ]

[ร้องออกแรงต่อสู้ต่อเนื่อง]

[พฤกษ์ร้องผงะ]

[พฤกษ์ทำเสียงครุ่นคิด]

[ฮึดฮัดหงุดหงิด]

[พฤกษ์คำราม]

- [ลันร้องออกแรง] - [ดนตรีหยุดกะทันหัน]

[พฤกษ์ครวญคราง]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]

[ร้องเจ็บ]

[ลันร้องออกแรงแทง]

[พฤกษ์] เดี๋ยวๆๆ

- [ลันร้องออกแรงแทง] - [ดนตรีบีบคั้น]

[หอบ]

[พฤกษ์ร้องโอดครวญ]

[กรีดร้องอย่างโกรธแค้น]

[หอบ]

[หัวเราะในคอ]

[พฤกษ์หายใจติดขัด]

[กระอักเลือด]

[หายใจกระเส่าต่อเนื่อง]

[สะอื้น]

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

ปรานต์

[ปรานต์หอบเหนื่อย]

[ลัน] คนอื่นล่ะ

คนอื่นล่ะ

[ปรานต์หอบเหนื่อยต่อเนื่อง]

ไป

ไป

[ดนตรีหดหู่]

[นกร้องจากระยะไกล]

[ยิงปืนจากระยะไกล]

[หอบ]

[ปรานต์] ลัน

ลัน

- [ยิงปืนจากระยะไกล] - [เอ็ม] เหี้ย!

[ยิงปืนดังลั่นต่อเนื่อง]

เอาไงวะ

ไปก่อนๆ

[ดนตรีบีบคั้น]

[หอบเหนื่อย]

ลัน

ลัน

[ปรานต์] มึง ไปโรงบาล

เชี่ยเอ๊ย

อยู่ไหนวะ

โรงพยาบาลอยู่ไหนวะ

[ปรานต์] ลัน

ไม่เป็นไรนะ

กระสุนทะลุ แต่เราจะไม่เป็นไร

[หอบถี่]

เอ็ม ลันจะช็อกแล้วว่ะ

[หอบถี่]

กูต้องให้เลือดเขา

ไม่ได้นะเว้ยปรานต์

[ปรานต์] มึงจอด

[หอบถี่]

จอดเถอะ

แล้วมึงจะให้เลือดเขายังไง

[ปรานต์] กูว่าหมอต้องเตรียมไว้

[เอ็ม] เชี่ยเอ๊ย

[ดนตรีหม่นหมอง]

เอ็ม ช่วยกู

[เอ็ม] ได้

[เอ็ม] อะ หนึ่ง…

ปรานต์

แต่มึงจะตายนะเว้ย

กูให้เลือดเสร็จ

มึงก็รีบพากูไปโรงบาลดิ

[หอบถี่]

[ปรานต์หายใจแผ่วเบาต่อเนื่อง]

[ลันหอบถี่]

[ปรานต์หายใจแผ่วเบา]

ไป

[ประตูรถปิด]

[รถพุ่งเข้ามาใกล้]

[ยิงปืนกลรัว]

[เอ็ม] เชี่ย

- เชี่ย - เอ็ม

เชี่ย!

- [ปรานต์] เอ็ม - [เอ็ม] กูไม่เป็นไร

[หอบ]

[ดนตรีตึงเครียด]

[เอ็มหอบ]

หยุด

กูเอง

เอ็ม

มึงต้องอยู่กับลัน

เอ็ม

เอ็ม เอ็ม!

[ดนตรีระทึก]

[ชบาร้องเจ็บ]

[เอ็มร้องออกแรง]

[เอ็มร้องออกแรงยื้อยุด]

ลัน

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]

[เอ็มคำราม]

[ชบาร้องเจ็บ]

[ชบาร้องผงะ]

[ทั้งคู่แผดเสียงดังลั่น]

[แผดเสียงดังลั่น]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]

[ชบาร้องผงะ]

[ชบาแผดเสียง]

[ชบาร้องออกแรง]

[เอ็มร้องเจ็บ]

[สูดหายใจลึก]

[หัวใจเต้นถี่ต่อเนื่อง]

[ชบาคำรามต่อเนื่อง]

[เอ็มครวญครางเจ็บปวด]

[ชบาหอบเหนื่อย]

[ร้องออกแรง]

[หายใจกระเส่า]

[ชบาหอบเหนื่อย]

[แผดเสียงดังลั่น]

[ครวญครางเจ็บปวด]

เหี้ย!

[แผดเสียงอย่างบ้าคลั่ง]

[เอ็มร้องเจ็บ]

[ชบาแผดเสียงอย่างบ้าคลั่งต่อเนื่อง]

[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุดต่อเนื่อง]

[ชบาแผดเสียงอย่างบ้าคลั่ง]

- [ร้องออกแรง] - [ครวญครางเจ็บปวด]

- [ร้องออกแรง] - [ครวญครางเจ็บปวด]

[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]

[เอ็มครวญครางเจ็บปวด]

[ชบาร้องออกแรง]

[เอ็มครวญครางเจ็บปวด]

ปล่อยกู โอ๊ย

[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]

[ชบาแผดเสียง]

[ชบาร้องออกแรง]

[เอ็มร้องออกแรงยื้อยุด]

[ทั้งคู่แผดเสียงดังลั่น]

[ชบาหายใจติดขัด]

[เอ็มร้องออกแรง]

[เอ็มร้องออกแรง]

[ชบาหายใจติดขัด]

[เอ็มร้องสุดเสียง]

[เอ็ม] เออ กูรู้

กูรู้จริงแหละ

ว่าเขาชอบมึง

เขาชอบที่จะอยู่กับมึง

เพราะฉะนั้นมึงต้องรอด

มึงเองก็ต้องรอด

เพราะว่าพวกเราชอบอยู่ด้วยกัน

กูกับมึงสองคนจะดูแลเขาให้ดีที่สุด

[ดนตรีหม่นหมอง]

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[ลันหายใจแผ่วเบาต่อเนื่อง]

[ปรานต์หายใจแผ่วเบา]

[ดนตรีลึกซึ้ง]

ใช้ชีวิตแบบที่ตัวเองอยากใช้ให้ได้นะ

เราจะอยู่กับลันเอง

[ปรานต์หายใจกระเส่า]

[หายใจกระเส่า]

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[ลมพัดเหนือผิวน้ำ]

ปรานต์

[ลัน] ปรานต์

- [ดนตรีสะเทือนใจ] - [สะอื้นต่อเนื่อง]

[น้ำเสียงแผ่วเบา] ปรานต์

[สะอื้นต่อเนื่อง]

[ลันสะอื้น]

[ลันร้องไห้สะอึกสะอื้น]

[ดนตรีสะเทือนอารมณ์บีบคั้นยิ่งขึ้น]

[ปรานต์] ใช้ชีวิตแบบที่ตัวเองอยากใช้ให้ได้นะ

เราจะอยู่กับลันเอง

[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]

[นกร้องจากระยะไกล]

[ดนตรีอบอุ่น]

[ลูกชายลันร้องดีใจ]

[ฝีเท้าก้าวเข้ามา]

[ลัน] เด็กคนนี้มีเลือดที่หายากที่สุดในโลก

เขาจะต้องดูแลตัวเองได้ดี

มีอิสระในการใช้ชีวิต

แบบไม่ต้องกลัวอะไร

[ลูกชายลันทำเสียงชอบใจ]

[ลัน] อิสระที่คนหลายคน

ให้ฉันไว้

ฉันจะดูแลชีวิตที่เหลือต่อจากนี้ให้ดีที่สุด

จะไม่ยอมให้เลือดสักหยด

ไหลออกจากตัวฉันอีก

เพราะมันไม่ได้มีแค่เลือดของฉัน

แต่มันมีเลือดของคนที่ฉันรัก

ไหลรวมอยู่ด้วย

[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]

[พฤกษ์] ขอโทษที่ทำให้รอนานนะครับ

[ภาษาอังกฤษ] หายากมากๆ

[อุทานชอบใจ]

[พฤกษ์ร้องเจ็บ]

[พฤกษ์อึกอัก]

[พฤกษ์ครวญครางเจ็บปวด]

[ดนตรีหยุด]

[ดนตรีประกอบปิดเรื่อง]

[ดนตรีหยุด]