Original subtitles

Minister? -Heb je iets?

We hebben nog niets uit Northwood en Whitehall gehoord.

Iemand moet een kijkje gaan nemen.

Moet ik vrijwilligers vragen? -Een bevel is beter.

Wat had ik nou gezegd? Niet door de gangen rennen.

De muren komen op ze af.

Wat heb je tegen ze gezegd? -Nog niets.

Wat moet ik zeggen?

Dat hun familie en vrienden waarschijnlijk dood zijn.

Het spijt me. Zo bedoelde ik het niet.

Hoe gaat het met jou?

Het is zo onwerkelijk.

Misschien valt het mee.

Helen?

Wat is er?

Ik dacht dat je was vertrokken. -Ik was in het schuurtje.

Waarom zou ik weggaan?

Kom, het is nog een heel eind.

Mam, wat is er? -Niets.

Pak je spullen. We gaan.

Waarom gaan we hier naar buiten? -Daarom. Kom.

Hebt u kunnen slapen? -Een beetje.

En u? -Niet echt.

Hier merk je er niets van.

Hebt u nog familie naast uw zus?

Onze ouders zijn verongelukt toen ze twaalf was.

Wat naar. -Het is al een hele tijd geleden.

Hebt u haar opgevoed?

Niet makkelijk. -Vooral voor haar.

Zij heeft het nooit verwerkt.

Mag ik even?

Is het overal hetzelfde?

Er zijn vast afgelegen plekken waar ze niet zijn geland.

Misschien weten ze daar van niets en gaat het leven gewoon door.

Ik hoop het.

Wat is dat?

Waar komt het vandaan? -Het is weer diezelfde frequentie.

Is dat muziek? -Echt vreemd.

Nog steeds uit het noordwesten? -Ja.

Ik probeer het signaal op te schonen.

Wat is er?

Dat nummer.

Dat hebben we de ruimte in gestuurd.

Ik had het gekozen. Zo hebben ze ons gevonden.

Het is onze schuld.

Wat gaan we thuis doen? -Uitzoeken wat er aan de hand is.

Hoe dan? -Geen idee.

Mam? -Wat is er nu weer?

Wie is dat? -Een arts.

Zijn jullie gewond? -Nee.

Mooi, want ik kan jullie niet helpen. -Ben je geen arts?

Nee, ik ben portier. Ik zat onder de poep en kots.

Ik heb dit maar aangetrokken.

Als moeder heb je vast verstand van baby's.

Ik kan je hulp goed gebruiken.

We zijn onderweg naar huis. -Ze helpt niet graag mensen.

Alsjeblieft?

Moet ik gaan smeken?

Deze kant op.

Ik ben Ash. Het was hier echt een gekkenhuis de afgelopen dagen.

Ik heb alle lichamen opgeruimd. Vreselijk. Blijf daar maar weg.

Waar is het personeel?

De chirurg en verpleegkundigen die er waren, zijn hun familie gaan zoeken.

Neem gerust wat te eten en drinken.

Waar gaan we heen? -Het souterrain is het veiligst.

Onze generator doet het nog. Wij zijn zowat de enigen met licht.

Sommige mensen hopen hier hulp te vinden.

We hebben alleen wat medicijnen en medische boeken.

We maken er maar het beste van.

Hierheen. Einde van de gang.

Daar is onze grote jongen.

Verzorg jij ze? -Ik heb er zo veel mogelijk verhuisd.

Het waren er elf, maar sommige ouders zijn hun kind komen halen.

Maar de rest... Hun ouders komen vast niet meer.

Ik heb mijn handen vol aan ze.

Er moet er altijd wel een verschoond, gevoed of getroost worden.

Ik kan niet meer.

Willen jullie me even helpen?

E�n dag maar.

Een halve dag.

Dan kan ik een paar uur slapen. -Het spijt ons.

We moeten naar huis.

Ik zou graag willen helpen... -Maar je doet het niet.

Ik snap het. Je denkt aan jezelf. -Ik denk aan mijn kinderen.

Kom, we gaan. -Wat maakt die halve dag nu uit?

Dat weet ik wel, maar... -Wat is er?

Dit is niets voor jou.

Verdomme.

Ze komen eraan. Verberg je. -Wat?

Kruip onder de auto.

Kom.

Wat was dat? -Straks komt het terug. Schiet op.

Lieve help.

Wat is hier gebeurd?

Dan?

Verdomme.

Wat is dat voor iets? -Geen flauw idee.

Hallo?

Ik hoorde schoten. -Niet bang zijn. Dat ding is dood.

Wat het ook was.

Wat is er gebeurd?

Die wezens...

hebben iedereen in de bunker vermoord. Mijn kinderen ook.

Wat vreselijk.

Ik zat in een afgesloten ruimte. Ik kon ze niet helpen.

Ze hadden zich onder het bed verstopt. Ze waren vast doodsbang.

Ik had bij ze moeten zijn.

We zijn op zoek naar onze zoon.

Daniel Ward. Hij werkt voor jou. -Zijn jullie Dans ouders?

Dan is met een groepje gevlucht.

Waarheen? -Geen idee.

Ik dacht dat ze hier veilig waren.

Ik moet ze begraven.

Ik kan het niet.

We helpen je wel.

Hij leeft nog. -Goddank.

Waar kan hij zijn? -Geen idee.

Misschien is hij naar ons op zoek. Hij leeft in elk geval nog.

We vinden hem wel.

Wat zou er door haar heen gaan?

Ik graaf wel. Jij houdt de wacht.

Wat is er?

Ik dacht dat ik er geweest was.

Het is klaar, Rachel.

Geloof je in God?

Misschien scheelt het als je ergens in gelooft.

Willen jullie iets voor me doen? -Ja, zeg het maar.

Begraaf me bij mijn kinderen. -Nee, alsjeblieft...

Kijk maar weg. -Doe dat pistool weg.

Niet zo.

Wat zou jij doen?

Ik hoop dat jullie Dan vinden. Ik heb hem altijd gemogen.

Mijn besluit staat vast.

Ik leef met je mee.

Via het konijnenhol kwam ze in een rechte tunnel...

die plots steil omlaag liep.

Zo plots dat Alice het niet doorhad.

Uit het niets viel ze in iets wat op een heel diepe put leek.

Of de put was heel diep, of ze viel heel langzaam.

Ze had in elk geval genoeg tijd om rond te kijken...

en zich af te vragen wat er zou gebeuren.

Wat zou pap doen?

Zou hij naar huis gaan?

Dat duurt wel even, vanuit Frankrijk.

Ik weet nog dat ik jou 's nachts voedde.

Het was alsof er verder niemand op aarde was. Alleen wij twee�n.

Je had een dikke bos donker haar. Je leek wel een jongetje.

Wat is er?

Ik weet niet of ik de juiste keuzes maak.

Dat geeft niets.

Ik stel jullie altijd voorop, maar nu ligt alles anders.

Niemand weet wat hij moet doen.

Iedereen doet maar wat. -Dat is niets voor mij.

Schrijf alles op. Dan kun je het afvinken.

Overleven, gelukt.

Grapjas. -Dankzij jou zitten we ondergronds.

Dit kleintje...

zal haar ouders nooit kennen.

Wat is er? -Ik hoor het weer.

Ik zag licht.

Laat mij maar.

Dat meen je niet.

Echt, ik zag licht.

Ik denk niet dat dat kan. -Ik weet het zeker.

De gewonde man in de winkel... Hij is hier.

Weet je dat zeker? -Ja, hij ligt in de gang.

Heeft hij je gezien? -Ja.

Wat ben je van plan? Ga weer liggen. Je moet rusten.

Wat is er? -Hij hield mijn dochter onder schot.

Is dat waar? Dat meen je niet.

Wat er ook gebeurd is, laat het voor wat het is.

We hebben hier al genoeg problemen. -Blijf bij ons uit de buurt.

Wat ga je doen? -Hier is meer licht.

Het is weefsel. Een soort zenuwstelsel.

Ik weet niet goed wat ik van ze verwachtte.

Misschien zijn ze dit niet. -Hoe bedoel je?

Hun technologie is veel geavanceerder dan die van ons...

maar dit is dan weer vrij primitief.

Zouden er nog andere wezens zijn? -Zou kunnen.

Ik zie hier...

een hersenschors.

Zal ik dat weghalen?

Wat had jij gedaan als Dan dood was geweest?

Geen idee.

Ik slaap niet met dat ding in ��n ruimte.

Je bent een natuurtalent. -Al doende leert men.

Dit kereltje houdt van muziek. Dan is hij zo stil.

Waar is je familie?

Wat vreselijk. -Ik blijf sterk voor deze kleintjes.

Je hoort niemand voor te trekken...

maar dit mannetje heeft gewoon iets.

Kom.

Licht even bij.

Hoe heet je?

Nou?

Jonathan. -Ik ben Chloe.

Ik had hetzelfde toen ik er voor het eerst een zag.

Wat is er gebeurd?

We wilden met een groepje mensen Parijs ontvluchten...

en we kwamen een stel van die wezens tegen.

Ze hebben de rest vermoord. De kinderen ook.

Allemachtig.

Waar ga je naartoe? -Londen.

Naar mijn gezin. En jij?

Ik ga naar mijn ouders. Ze wonen vlak bij Amiens.

Mijn zoon logeert bij hen. -Zijn we hier veilig?

We zijn nergens veilig. We houden om de beurt de wacht.

Ik ga wel eerst. Dan kun jij slapen.

Sorry. Ik wilde je niet laten schrikken.

Wat is er?

Ik ben niet meer blind.

Ik kan weer zien.

Tom, waar is Emily?

Wat is er? -Ik kan mijn dochter niet vinden.

Het is niet hetzelfde als vroeger.

Het is anders.

Wat raar.

Zien mijn ogen er normaal uit?

Volgens mij wel.

Laat haar met rust. -Rustig maar.

Waar ben je mee bezig? -Luister.

Ik kan zien.

Ik zie je. Ik kan weer zien.

Waarom schieten ze? -Kom, naar beneden.

Kom nu. Wat is er?

Gisteravond zag ik een vrouw. Ze rende.

Alsof er iets achter haar aan zat. -Wat dan?

Dat weet ik niet. Volgens mij was het geen mens.

Nu maak je me echt bang. -Waren het die wezens?

Waar zijn die wapens die ik bij me had?

Ben je soldaat?

Je laat ons toch niet in de steek? -Waar moet ik heen?

Gelukkig. Ik vraag het maar voor de zekerheid.

Allemachtig.

Ik dacht dat je weg was. -Wil jij ook iets?

Hebben we daar iets aan? -Het is beter dan niets.

Je schreeuwde in je slaap.

Ik schrok me rot. -Echt? Wat zei ik dan?

Het was Frans.

Ga je weg? -Ja.

Het beste. -Jij ook.

We kunnen een stuk samen lopen.

We gaan allebei naar het noorden.

Als je wilt.

Ja, hoor. Ik durfde het niet te vragen.

Pak je spullen. We gaan.

Je ziet er afgepeigerd uit.

Ga maar rusten. Ik blijf wel hier.

Waarom denk je dat ze ons willen vermoorden?

Misschien omdat we anders zijn.

Alleen daarom? -Voor sommigen is dat reden genoeg.

Kun je schieten? -Ik heb er de ballen verstand van.

Dat betekent dat ik geen flauw idee heb.

Zorg dan voor wat verstand. -Zo zeg je dat niet.

Maakt niet uit. Leer het me maar.

De dichtstbijzijnde bunker is in Whitehall.

Ik denk ook dat hij naar huis zou gaan.

Als hij daar niet is, gaan we naar die bunker.

Wat is er?

Niets. -Laten we maar gaan.

Wat is er nou?

Ik heb Dan gevonden.

Wat scheelt er, Em? Wat is er?

Ik zie niets meer.

Ik werd wakker en was weer blind.

Misschien heb je het je verbeeld.

Geloof je me niet? -Natuurlijk wel.

Denk je dat het fantasie was? -Nee, zeker niet.

Wat gebeurt er met me?

Dat weet ik niet.

Doe de deur open.

Doe open.

Waarom zat hij op slot?

Volgens jou kun je alles maken in een lab. Ook biologische wapens.

In theorie wel.

En die robots bestaan vanbinnen uit weefsel?

Ja, ik denk het wel.

Ik wil dat je ze allemaal afmaakt.

Vertaling: BTI Studios