Original subtitles

Στα προηγούμενα επεισόδια...

- Έλα εδώ. - Όχι! Όχι!

"Η γνώση έρχεται με κόστος"; Σκότωσε τον Τζιμ εξ αιτίας μας.

"Ανγκούι". Σημαίνει "θυμήσου".

Αυτά τα παιδιά συνεχίζουν να σε καλούν για να τα βοηθήσεις.

- Πώς θα το κάνουμε; - Το σκέφτομαι.

Η Τζούλι και ο Ίθαν.

Δεν ξέρω πώς, αλλά θα βρω έναν τρόπο

να τους φροντίσω, να τους κρατήσω ασφαλείς.

Δεν θέλω να είμαι πια εδώ! Τι έκανες; Γιατί δεν γύρισε σπίτι;

- Δεν έκανα τίποτα. - Λες ψέματα!

- Θέλω τον μπαμπά! - Ίθαν.

Τη νύχτα που φτάσαμε εδώ, είδες ένα όνειρο.

- Η Λίμνη των Δακρύων; - Είναι εδώ. Και θέλω να τη βρεις.

Ο Ίθαν το ονόμασε "Ιστοριοβασία".

Θέλω να μου δώσεις λίγο χρόνο, ακόμα κι αν φαίνεται άσχημο.

Μπαμπά!

- Ράνταλ! - Σε κρατάω.

Κοίτα με.

Κύριε, σε παρακαλώ, προστάτεψέ μας σε αυτό το σκοτεινό μέρος.

Στάσου δίπλα στο κρεβάτι του μπαμπά μου

και άφησέ τον να ξυπνήσει ανανεωμένος στην αγάπη Σου.

Ο πατέρας μου πέθανε!

Θα μιλήσω στον Μπόιντ για την ταφή.

- Αν μάθει ο κόσμος τι έκανες... - Βοήθεια! Όχι!

Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να διαλύσει αυτό το μέρος.

Θα τους πεις ότι έχασες το μάτι σου προσπαθώντας να βοηθήσεις τη Φάτιμα.

Είμαι καλός άνθρωπος και δεν αξίζω να είμαι εδώ.

Φέρε τη λωρίδα με τα καρφιά.

- Φεύγω. Αυτό κάνω. - Δεν υπάρχει διαφυγή!

Τι στον διάβολο έχεις πάθει;

Γέννησα... ένα από αυτά.

- Μπαμπά, πες της ότι δεν εννοείς αυτό. - Είναι αυτό που σκότωσα.

Το είπα σε όλους σας,

ότι υπήρχε κάτι μέσα μου.

- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει. Θα φύγω.

Όχι, μην...

Δεν χρειάζεται να φύγεις. Ήρθα μόνο για ένα ποτήρι νερό.

- Ο Μπόιντ είπε ότι αν μαθευτεί... - Το ξέρω.

Μάλλον πρέπει να συμφωνήσουμε τι θα πούμε.

Είσαι καλά;

Δεν είμαι σίγουρος αν μου αξίζει να είμαι καλά.

Έλτζιν, δεν θέλω να σε μισήσω.

Αυτό το μέρος εκμεταλλεύτηκε και τους δυο μας.

Κανείς από τους δυο μας δεν θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος.

- Έτσι δεν είναι; - Όχι, δεν θα είμαστε.

Θέλω τη βοήθειά σου για κάτι.

Άμπι, σταμάτα!

Όχι, όχι!

Γαμώτο...

Θέλεις να μου πεις τι στον διάβολο ήταν αυτό χθες;

Μπα, όχι.

Θέλω μια λίγο καλύτερη απάντηση από αυτήν.

- Τι θέλεις να πω; - Θέλω να μου πεις

ότι δεν θα ξεφύγεις ξανά

και δεν θα θέσεις ζωές ανθρώπων σε κίνδυνο.

Χθες στάθηκες τυχερή. Το καταλαβαίνεις αυτό;

Αν η Κρίστι είχε τραυματιστεί, εσύ κι εγώ...

θα κάναμε διαφορετική συζήτηση τώρα.

Κοίτα, όποιος το έκανε αυτό χθες, δεν ήμουν εγώ, εντάξει;

- Δεν θέλω καν να βρίσκομαι εδώ. - Ωραία. Το δουλεύουμε αυτό.

Ξέρεις, η Κρίστι μου είπε χθες ότι είδε δεκάδες ανθρώπους

με δεκάδες σχέδια για το πώς θα φύγουν από εδώ.

Και ένα πράγμα είχαν όλοι τους κοινό. Ξέρεις ποιο;

Πέθαναν όλοι.

Ναι...

Όμως...

Αυτήν τη φορά είναι διαφορετικά.

Ναι. Μάλλον το ίδιο πίστευαν και εκείνοι.

Μπορείς να μου δώσεις μια σφαίρα;

Χρειάζομαι μόνο μία.

Θα πάω στο δάσος,

οπότε μην ανησυχείς, δεν θα χρειαστεί καν να καθαρίσεις.

Σοφία;

Σου έφερα μερικά πράγματα από το αυτοκίνητο του πατέρα σου.

Ευχαριστώ.

Θα τον πάμε τώρα για την τελετή.

Μπορώ να έχω ένα λεπτό για να τον αποχαιρετήσω;

- Ναι, φυσικά. - Θα περιμένουμε έξω

- όταν είσαι έτοιμη, εντάξει; - Εντάξει.

Πλάκα είχες.

Δεν μπορώ να σε αποχαιρετήσω χωρίς να κρατήσω ένα ενθύμιο από σένα.

Γαμώτο!

Γαμώτο.

- Τζέιντ. - Τι;

- Πες μου ότι βρήκες κάτι. - Μοιάζει σαν να βρήκα κάτι;

Εντάξει.

Είναι όλα εδώ μέσα.

Είναι εδώ μέσα. Το ξέρω.

Είναι κι άλλα που πρέπει να μάθουμε και δεν μπορώ...

Ξέχνα το.

- Δεν έχεις καθόλου "οξύ", έτσι; - Τι;

LSD. Άκου.

Ο Χένρι είπε ότι η Μιράντα άρχισε να βλέπει αυτό το μέρος

μετά από LSD που πήραν, το οποίο κάπως βγάζει νόημα,

δεδομένου του πώς ο εγκέφαλος αποθηκεύει τις μνήμες.

Αν δούλεψε για αυτήν, ίσως δουλέψει και για μένα.

Εντάξει, πάρε μια ανάσα. Πάρε μια ανάσα.

Αν έχεις δίκιο, και ό,τι χρειαζόμαστε είναι στον εγκέφαλό σου,

τότε το τελευταίο που θέλουμε είναι να τον κάψεις.

Πάρε λίγο χρόνο. Ασχολήσου πάλι με αυτό μετά την κηδεία.

Ναι, καλά. Δεν θα πάω στην κηδεία.

Πίστεψέ με, δεν πρόκειται να λείψω σε κανέναν.

Κοίτα, το καλύτερο που μπορώ να κάνω για την Τάμπιθα,

για όλους εδώ,

είναι να βρω τρόπο να ξεκλειδώσω ό,τι είναι κλειδωμένο εδώ μέσα.

Πώς θα το κάνεις αυτό;

Δεν ξέρω.

Τζέιντ;

Πρόσεχε. Εκείνο το μήνυμα στον στάβλο δεν ήταν καθόλου αστείο.

Όποιες απαντήσεις κι αν βρεις,

δεν έχουμε ιδέα τι θα κοστίσουν.

- Είσαι καλά; - Δεν μου κάνει.

Αγάπη μου, λυπάμαι.

Ήταν το μόνο ρούχο που μπόρεσα να βρω στην αποθήκη.

Δεν χρειάζεται να το φορέσεις αν δεν θέλεις.

Ναι, χρειάζεται. Στην κηδεία του παππού,

ο μπαμπάς είπε ότι ένας άντρας φοράει κοστούμι για να δείξει σεβασμό.

Είσαι πολύ όμορφος.

Πάμε.

Μέρες σαν τη σημερινή...

δεν είναι εύκολες.

Δεν πρόκειται να σταθώ εδώ και να προσπαθήσω να σας πω ότι...

Μπόιντ;

Πρέπει να φας.

Δεν πεινάω.

Γεια σας.

Γεια σου, Βίκτορ.

Όταν ήμουν μικρός, έκανα ζωγραφιές

ώστε οι ζωγραφιές να θυμούνται.

Αυτή είναι για εσάς.

Πολύ γλυκό, Βίκτορ. Σε ευχαριστούμε πολύ.

Να πάω στο σπίτι της αποικίας με τον Βίκτορ;

- Όχι, όχι σήμερα. - Σε παρακαλώ.

Δεν θέλω να είμαι εδώ.

- Είσαι σύμφωνος εσύ; - Ναι.

Εντάξει.

Να προσέχεις, εντάξει;

Θα βεβαιωθώ ότι δεν θα του συμβεί τίποτα, το υπόσχομαι.

Εντάξει.

Ορίστε, πιες αυτό και...

η Μπάκτα σου φτιάχνει κάτι στα γρήγορα να φας.

Έχει ξανασυμβεί ποτέ κάτι τέτοιο;

Ποιο; Αυτό με τα κοράκια;

Όχι. Όλοι βέβαια τα βλέπουν όταν βλέπουν τα δέντρα,

αλλά αυτό... Αυτό είναι καινούργιο.

- Πότε έγιναν έτσι τα πράγματα; - Τι εννοείς;

Η Σάρα, η κοπέλα που με βοήθησε με τα γυαλιά μου,

είπε ότι από τότε που ο σερίφης Μπόιντ

βρήκε τα φυλαχτά, για πολύ καιρό ο κόσμος ήταν ασφαλής.

- Πότε άλλαξε αυτό; - Ήταν...

Υποθέτω ότι ήταν εκείνο τον καιρό που πέθανε ο πατέρας μου.

Είχαμε χάσει και μια οικογένεια την προηγούμενη νύχτα, τους Πρατ,

και μετά ο Τζιμ και η Τάμπιθα, η οικογένεια Μάθιους

εμφανίστηκαν μαζί με τον Τζέιντ.

- Αυτοί όλοι ήρθαν μαζί; - Όχι με το ίδιο αυτοκίνητο,

απλώς έφτασαν εδώ την ίδια στιγμή.

Και από τότε...

τα πράγματα είναι άσχημα;

- Όχι, όχι, δεν εννοώ αυτό. - Γεια, Κένι.

Σε πειράζει να τον δανειστώ για ένα λεπτό;

Επιστρέφω αμέσως.

Γεια. Σε λένε Σοφία, σωστά;

- Εμένα Τζούλι. - Το ξέρω.

Ήθελα να σου πω ότι λυπάμαι πραγματικά

για ό,τι συνέβη στον πατέρα σου.

Πώς τα πάει;

Ειλικρινά, δεν ξέρω.

- Προσεύχεται πολύ. - Μου κάνεις πλάκα;

Δεν ήθελα να σε αναστατώσω. Συγγνώμη.

- Τι στον διάβολο ήθελες τότε; - Τζούλι;

- Όχι. Νομίζει ότι φταίμε εμείς! - Εντάξει, ας ηρεμήσουμε όλοι.

Της είπες ότι όλα τα κακά άρχισαν να συμβαίνουν επειδή ήρθαμε εμείς εδώ;

Όχι, αυτό... Όχι, δεν εννοούσα αυτό.

- Πάμε σπίτι μας. - Όχι, γαμώτο.

Εδώ δεν είναι το σπίτι μας.

Τζούλι.

Τζούλι, σταμάτα!

- Πιστεύεις ότι είναι αλήθεια; - Τι;

Ότι από τότε που φτάσαμε εδώ... Για όλα τα κακά που συνέβησαν,

- πιστεύεις ότι φταίμε εμείς; - Όχι, αγάπη μου, φυσικά και όχι.

Γιατί φαινόταν λες και εκείνα τα κοράκια γιόρταζαν;

- Σοφία. - Λυπάμαι. Δεν...

Όλα καλά. Αλλά πρέπει να μιλήσουμε.

- Εντάξει; - Εντάξει.

Καημένη Τζούλι.

Ναι.

Λες και πέρασε μια ολόκληρη ζωή από τότε που της κάναμε χώρο στο δωμάτιό μας.

Ναι.

Ξέρεις, η αλήθεια είναι πως...

δεν έχεις μιλήσει πολύ για ό,τι συνέβη.

Προσπαθώ να είμαι καλά.

Προσπαθώ. Αλλά...

προσπαθώ να το αφήσω πίσω μου. Μόνο που δεν ξέρω πώς.

Ξέρεις κάτι; Έχω μια ιδέα. Μείνε εκεί που είσαι.

- Πάω να πάρω μερικά πράγματα. - Πού πας;

Μείνε εκεί. Επιστρέφω αμέσως.

Κοίτα. Ίθαν, ο μπαμπάς μου είναι ο συγκάτοικός μου τώρα.

Αυτό εδώ είναι το κρεβάτι του.

Ναι, ευτυχώς που πέταξα όλα μου τα πράγματα από το παράθυρο,

γιατί έτσι άδειασε όλος αυτός ο χώρος.

Είναι ωραία όταν έχεις έναν συγκάτοικο, γιατί...

Γιατί έχεις κάποιον να μιλήσεις,

ξέρεις, αν φοβάσαι.

Και εσύ μπορείς να μιλάς σε εμένα,

ξέρεις, αν κάποτε... αν κάποτε φοβάσαι.

- Υπάρχουν λίμνες εδώ; - Τι;

Λίμνες. Έχεις δει καμία λίμνη εδώ;

Ε, υπάρχουν το... υπάρχουν το Μπραντλς.

Δεν είναι πολύ μακριά από εδώ.

Μπορούμε να πάμε να το δούμε;

Όχι, δεν μου αρέσει εκεί.

- Το νερό είναι ανατριχιαστικό. - Σε παρακαλώ.

Γιατί θέλεις να πας να δεις το Μπραντλς;

Δεν πειράζει. Θα το βρω μόνος μου.

Υποτίθεται ότι θα έμενες εδώ μαζί μου.

- Δεν με νοιάζει. - Εμένα με νοιάζει.

- Πρέπει να δω τη λίμνη. - Γιατί;

Οι φίλοι υποτίθεται ότι δεν κρατάνε μυστικά, Ίθαν.

Εντάξει. Αν με πας στη λίμνη, θα σου πω.

- Τι κάνεις εδώ έξω; - Σε είδα να φεύγεις μόνη σου.

Σκέφτηκα μήπως πας να κάνεις κάτι ανόητο, όπως το να γυρίσεις στα ερείπια.

Φύγε.

- Τζούλι. - Δεν πάω στα ερείπια, εντάξει;

Πρέπει να πάρω κάτι από το σπίτι μου.

- Εντάξει. - Το παλιό μας σπίτι.

Περίμενε, περίμενε. Εκείνο που κατέρρευσε;

Όχι. Με τίποτα! Ήμουν εκεί μέσα όταν έπεσε, θυμάσαι;

- Εντάξει. Εντάξει. - Είναι πολύ ασταθές.

Όχι, κοίτα, κοίτα. Εντάξει, σταμάτα. Σταμάτα.

Τι υπάρχει εκεί μέσα που είναι τόσο σημαντικό;

Σου είπα γι' αυτό που μπορώ να κάνω; Ο αδερφός μου το λέει ιστοριοβασία.

Το έμαθε από ένα βιβλίο του, και όλα τα βιβλία είναι κάτω από το σπίτι τώρα,

και πρέπει να μάθω αν λέει κάτι

για το πώς να το ελέγξω, ώστε να σώσω τον μπαμπά μου χωρίς να σκοτωθώ.

Και ίσως αυτό είναι ηλίθιο, αλλά δεν ζητάω την άδειά σου. Θα πάω.

Οπότε μπορείς να με βοηθήσεις ή να με αφήσεις ήσυχη.

Δώσ' το μου.

Θέλεις ακόμα τη σφαίρα;

Είναι κάτι που θέλω να κάνεις για μένα πρώτα.

- Τι κάνει; - Νομίζω ότι κοιμάται.

Τζέιντ;

Τι;

- Πάμε. - Μόλις ήρθαμε.

- Δεν είναι αυτό που ψάχνω. - Πώς το ξέρεις αυτό;

Το ξέρω.

Ίθαν, υποσχέθηκες...

ότι αν σε έφερνα εδώ, θα μου έλεγες.

Πρέπει να βρω τη Λίμνη των Δακρύων.

- Είναι μια λίμνη με μαγικές δυνάμεις. - Τι είδους μαγικές δυνάμεις;

Που κάνουν τους ανθρώπους καλά.

Νόμιζα ότι το έβγαλα από το μυαλό μου,

αλλά ο μπαμπάς μου μού είπε ότι είναι εδώ.

Πρέπει να τη βρω.

Πότε σου το είπε αυτό;

Χθες. Έξω στο τροχόσπιτο.

Ίσως μόλις τη βρω, να τον κάνει καλά.

Ίσως γυρίσει πίσω.

Ίσως ο Τζέιντ μπορεί να βοηθήσει. Τζέιντ!

Για όνομα! Τι;

Πρέπει να βρούμε τη Λίμνη των Δακρύων.

Τη λίμνη ποιανού;

Είναι παιδικό βιβλίο όμως, σωστά;

Με παραμύθια για μικρά παιδιά;

Πριν έρθουμε εδώ, νόμιζα κι εγώ ότι τα τέρατα ήταν παραμύθια.

Σωστό επιχείρημα.

Είσαι καλά;

Εδώ ήταν που μίλησα με τον μπαμπά μου την ημέρα που κατέρρευσε το σπίτι.

Ήταν ακόμα εκεί κάτω όταν έδυε ο ήλιος.

Φοβήθηκα τόσο πολύ ότι θα τον χάναμε εκείνη ακριβώς τη στιγμή.

Συνέχεια μου έλεγε ότι όλα θα πάνε καλά,

ότι δεν έπρεπε να φοβάμαι.

- Τι λες να πάω εγώ να το κάνω; - Τι;

Μπορώ να κουμαντάρω δυο βιβλία.

Εξ άλλου, κάποιος θα πρέπει να είναι εδώ πάνω αν συμβεί κάτι, σωστά;

Όχι, όχι, εγώ πρέπει να το κάνω. Είναι δικό μου θέμα. Εγώ πρέπει...

Ιστοριοβάτισσα...

άφησε και κάποιον άλλον να κάνει τα ωραία μια φορά, ε;

Θα είναι καλό για την αυτοεκτίμησή μου.

Υπάρχει μια... Υπάρχει μια είσοδος από εδώ.

Στην ιστορία, ο Αχάν έκανε όλο το έθνος του Ισραήλ να υποφέρει

- επειδή προσέβαλε τον Θεό. - Και αυτό είπες στην Τζούλι;

Σκέφτηκα ότι ίσως έφεραν κακούς οιωνούς μαζί τους...

Εντάξει, σταμάτα. Οι άνθρωποι εδώ,

απέχουν πάντα μια κακή ημέρα από το να τα παρατήσουν,

να παραιτηθούν, να χάσουν την ελπίδα.

Το ξέρω, ήταν...

Το ξέρω.

Κοίτα...

Πρέπει να σκεφτούμε πού θα μένεις από εδώ και πέρα.

Εσύ πού μένεις;

Σε εκείνο το μεγάλο σπίτι πάνω στον λόφο, το αποικιακό.

Έχει άφθονο χώρο εκεί.

Έχει όμως πολύ κόσμο εκεί.

- Ναι. - Δεν μπορώ να μείνω στην κλινική;

Όχι, δεν υπάρχουν έξτρα δωμάτια στην κλινική, οπότε...

- Πού μένει η Σάρα; - Τι;

Μου φέρθηκε πραγματικά καλά.

Αυτή δεν είναι καλή ιδέα.

Εξ αιτίας...

αυτού που έκανε;

Εσύ πώς το...

Έχω ακούσει κόσμο να μιλάει.

- Γιατί να θέλεις να μείνεις μαζί της; - Επειδή έχω...

έχω δει την καλοσύνη της

και δεν νομίζω ότι είναι κακός άνθρωπος.

Δεν έχεις ιδέα τι άνθρωπος είναι.

Δεν σε βλέπω καθόλου. Είσαι καλά;

Μια χαρά είμαι. Αφήνω τα μάτια μου να συνηθίσουν, αυτό είναι όλο.

Πόσα από αυτά τα βιβλία ψάχνω;

Τα είχε όλα σε μια μικρή μπλε τσάντα.

- Θα πρέπει να είναι μαζί. - Μικρή μπλε τσάντα, ε;

Παιχνιδάκι.

Ράνταλ;

Μια χαρά είμαι.

Τι κάνουμε εδώ;

Έχουμε αποθήκες διάσπαρτες στην πόλη.

Την αποθήκη στο εστιατόριο.

Είναι γεμάτες με ρούχα, εργαλεία,

όλα όσα θεωρούσαμε χρήσιμα.

Αυτά εδώ είναι όλα τα υπόλοιπα.

Εντάξει.

Θέλω να δεις αυτό το μέρος σαν σκηνή εγκλήματος.

Όλα αυτά τα πράγματα...

λένε μια ιστορία, σωστά;

Θέλω να φτιάξεις ένα αφήγημα. Πες μου τα πάντα

για τους ανθρώπους στους οποίους ανήκαν.

Γιατί;

- Επειδή σου το ζητάω. - Και γιατί δεν το κάνεις εσύ;

Είσαι μπάτσος. Εκπαιδεύτηκες να το κάνεις αυτό.

- Εγώ όχι. - Μάλιστα.

Μπορεί να υπάρχουν πράγματα που παραβλέψαμε,

κάτι που θα μας βοηθήσει να φύγουμε από εδώ.

Πες μου γιατί είμαστε πραγματικά εδώ.

- Μόλις σου είπα. - Ψέματα.

Καλύτερα να μου πεις γιατί αλήθεια είμαστε εδώ.

Επειδή μου θυμίζεις κάποια.

Εντάξει;

Μου θυμίζεις...

κάποια που θα μπορούσα να είχα βοηθήσει και δεν το έκανα.

Δεν μπορώ πλέον να επανορθώσω.

Αλλά θα μείνω εδώ και...

Ξέρω πως νομίζεις ότι όλα...

όσα είπα είναι μπούρδες, και ίσως είναι.

Ίσως όμως να μην είναι. Εντάξει; Αλλά αν το κάνεις αυτό για μένα,

σκέψου όλους τους ανθρώπους που μπορεί να βοηθήσεις.

τους ανθρώπους που μπορεί να σώσεις. Σκέψου τον αστυνομικό...

που φόρεσε πρώτος αυτό το σήμα. Αν τα κάνεις όλα αυτά...

και θέλεις ακόμα εκείνη τη σφαίρα,

τότε, ναι, θα μιλήσουμε.

Αυτό σου το υπόσχομαι.

Ντόνα;

Ντόνα

Νομίζω ότι γύρισε στην πόλη.

Χρειάζεσαι κάτι;

Όχι. Είμαι εντάξει.

Είσαι, αλήθεια;

40 χρόνια κάθισα σπίτι μου μετά την εξαφάνιση της οικογένειάς μου.

Ήμουν πολλά πράγματα.

Το "εντάξει" δεν ήταν ποτέ ένα από αυτά.

- Πρέπει να γυρίσω σπίτι. - Πού πας;

Πάω σπίτι.

Θα σε συνοδεύσω.

Χένρι, όχι, δεν πειράζει. Μπορώ να πάω μόνη μου.

Τάμπιθα, δεν νομίζω ότι πρέπει να είσαι μόνη σου αυτήν τη στιγμή.

Λοιπόν, πού πηγαίνεις πραγματικά;

- Πάω σπίτι. - Και πού θα πας μετά;

Χένρι, δεν ξέρω τι μου λες.

Και βέβαια ξέρεις. Είσαι καλή σε πολλά πράγματα, Τάμπιθα.

Το ψέμα σίγουρα δεν είναι ένα από αυτά. Οπότε μπορούμε...

να παίξουμε αυτό το θέατρο και να σε αφήσω στο σπίτι σου

και μετά να περιμένω να δω πού αλλού θα πας, ή...

Καλά, θα πάω να βρω τον φάρο, εντάξει;

Θα βρω τον δρόμο προς τον φάρο.

Έχω φύγει από εδώ μια φορά.

Αν βρω τον φάρο, ίσως... ελπίζω...

να το ξανακάνω και να πάρω τα παιδιά μου μαζί μου.

- Δεν θα τα αφήσω να πεθάνουν εδώ. - Πώς; Κανείς δεν ξέρει πού είναι ο φάρος.

Γι' αυτό θέλω να το ξανακάνω, όπως την τελευταία φορά.

Να μπω στο μπουκαλόδεντρο.

Μα ο άντρας στην πισίνα, ο Ντέιλ, σωστά;

Πέθανε όταν δοκίμασε να μπει.

Ναι, αλλά αυτός... Κι αν ήταν...

Κι αν δεν ήταν για αυτόν; Αν είναι αποκλειστικά για μένα;

Αν όμως έχεις άδικο; Αν καταλήξεις παγιδευμένη κάπου που κανείς δεν θα...

Δεν ξέρω. Δεν ξέρω, Χένρι. Πρέπει να προσπαθήσω.

- Εντάξει. Θα έρθω μαζί σου. - Όχι, Χένρι...

Είπες ότι θα πας στο μπουκαλόδεντρο. Θέλω να το δω. Θέλω να δω το δέντρο

που η γυναίκα μου πέθανε προσπαθώντας να φτάσει.

- Χένρι, πρέπει να σου πω κάτι. - Ήταν η γυναίκα μου.

Σε παρακαλώ.

Εντάξει. Πάμε.

- Εντάξει. - Ναι.

- Πού πάμε; - Είναι λίγο πιο πέρα.

Γιατί δεν μου λες τι έχει μέσα η τσάντα;

Θα δεις.

Έχεις ακούσει ποτέ για τα "Δωμάτια Οργής"; Είναι πολύ δημοφιλή στην Ιαπωνία.

Είναι ένας τρόπος να ξεσπάσεις.

Ξέρεις, να απελευθερωθείς, χωρίς...

να πληγώσεις κανέναν ή να σπάσεις πράγματα που χρειάζεσαι.

Έλις, είναι πολύ γλυκό, αλλά δεν ξέρω πώς θα βοηθήσει...

Όταν πέθανε η μητέρα μου, εσύ ήσουν αυτή που με επανέφερε.

Δεν με γνώριζες καν πολύ καλά,

αλλά ήξερες ότι ήμουν ακόμα εκεί,

κάτω από όλη εκείνη την...

τη σκοτεινή και φρικτή κόλαση που περνούσα.

Και ποτέ δεν με εγκατέλειψες,

μέχρι που τελικά με τράβηξες έξω.

Τώρα είναι η σειρά μου.

Δοκίμασέ το.

Λοιπόν;

Θέλεις τον λοστό...

ή το ρόπαλο;

Σίγουρα το ρόπαλο.

Έτσι μπράβο, κορίτσι μου.

Είναι όλο δικό σου.

Ωραία, για να το καταλάβω...

Εσύ επινόησες αυτήν τη "Λίμνη των Δακρύων",

ως μέρος ενός παιχνιδιού που έπαιζες. Με δαχτυλόκουκλες.

Δεν ήταν παιχνίδι. Ήταν μια ιστορία.

Εντάξει, οπότε έφτιαξες μια ιστορία για αυτήν τη λίμνη

με δαχτυλόκουκλες, και τώρα...

Τώρα τι; Πιστεύεις ότι η λίμνη είναι εδώ επειδή

ο μπαμπάς σου σού είπε ότι πρέπει να τη βρεις;

Ίσως να μην την επινόησα.

Ίσως μόνο να νόμιζα ότι την επινόησα.

Έχω μπερδευτεί.

Θυμάσαι τους κόκκινους βράχους που βρήκαμε στον οικισμό;

Ναι.

Η μαμά μου νόμιζε ότι τους είχε επινοήσει επειδή είχε δει εφιάλτες με αυτούς.

Αλλά ο λόγος που έβλεπε αυτούς τους βράχους

ήταν επειδή ήταν εδώ.

Ίσως ισχύει το ίδιο με τη λίμνη.

Ίσως τη χρησιμοποίησα στην ιστορία μου

επειδή είναι αληθινή, και απλώς δεν το ήξερα.

Τι έκανες στο Μπραντλς;

Είναι μια παλιά τεχνική διαλογισμού.

- Γιατί διαλογιζόσουν; - Επειδή...

προσπαθώ να θυμηθώ κάτι. Να θυμηθώ κάτι που ήξερα κάποτε,

κάτι που θα μας βοηθήσει να φύγουμε.

Άρα και οι δυο μας ψάχνουμε κάτι που μπορεί να μας βοηθήσει όλους.

Ναι, έτσι νομίζω.

Έλα, Βίκτορ, πρέπει να βρούμε μια λίμνη.

Βίκτορ;

Τι είναι αυτό;

Βίκτορ;

- Βίκτορ! - Βίκτορ! Έλα.

- Βίκτορ! - Βίκτορ!

Χριστέ μου!

- Γαμώτο! - Τι;

Τίποτα. Εντάξει είμαι.

Βλέπω την τσάντα.

Κένι.

- Είναι όλα εντάξει; - Η Σοφία κι εγώ συζητούσαμε

για το πού θέλει να ζήσει από εδώ και πέρα.

Εντάξει.

Και αν δεν έχεις αντίρρηση, θα ήθελε να μείνει εδώ, μαζί σου.

- Εντάξει, βεβαίως! - Ωραία.

Έλα. Πάμε.

Ράνταλ;

Ράνταλ! Τι συμβαίνει;

Δώσε μου ένα λεπτό.

- Έχω την τσάντα. - Ποιοι είναι οι τίτλοι;

Ο Μεγάλος Γκούλιγκογκ. Η Κρομενάκλ.

Εντάξει, αυτά είναι! Φύγε από εκεί!

Είμαστε μόνο εσύ κι εγώ, φίλε.

Γαμώτο.

Ράνταλ;

Ράνταλ;

Εντάξει είμαι. Ναι, είμαι εντάξει.

Νιώθεις καλύτερα;

Λίγο, ναι.

Είναι μια αρχή, έτσι;

Ναι.

Θα πάω να... κοιμηθώ λιγάκι.

Κι εγώ είπα στην Ντόνα ότι θα προετοιμάσω την αυριανή προμήθεια τροφίμων.

- Εντάξει; - Εντάξει.

Α, και...

σε ευχαριστώ. Για το σημερινό.

Παρακαλώ.

Εγώ είμαι.

Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα. Πιστεύεις ότι θα είναι αρκετό;

Είναι μια υπέροχη αρχή. Αλλά νομίζω ότι θα χρειαστούμε λίγο περισσότερο.

Ναι, ο Βίκτορ μου είπε ότι εδώ ερχόταν η Μιράντα όταν...

Όταν πέθανε.

Με πήγε στον τάφο της, αλλά...

δεν νομίζω ότι άντεχε να με φέρει εδώ.

Αυτό είναι ακριβώς σαν εκείνο που έφτιαξε στο σπίτι.

Εκτός από αυτό.

- Γύρνα πίσω στην πόλη, Χένρι. - Τάμπιθα, δεν μπορείς να το κάνεις.

Ήλπιζα να το είχες καταλάβει μόνη σου μέχρι να φτάσουμε εδώ.

- Χένρι, σου είπα, το δέντρο αυτό... - Ναι, είναι αποκλειστικά για σένα.

Και... Κι αν δεν είναι; Τι θα γίνει αν κάνεις λάθος;

Αν καταλήξεις παγιδευμένη σε κάποιον τοίχο, κάπου; Να λαχανιάζεις, μόνη σου;

Τι θα γίνει με... την Τζούλι και τον Ίθαν;

Άφησα ένα σημείωμα για την Ντόνα.

Θα αναλάβει να τους φροντίσει.

- Άφησες σημείωμα; - Ναι.

Τι μου λες, δεν ήξερα ότι είχες αφήσει σημείωμα.

Είμαι σίγουρος ότι όλα θα πάνε καλά.

Δηλαδή να μην κάνω τίποτα;

Ίσως ο φάρος να είναι αυτό που θα μας...

- πάει όλους σπίτι μας. - Κι αν δεν είναι;

- Θα δοκιμάσω κάτι άλλο! - Όχι αν πεθάνεις!

Τότε τι σκατά πρέπει να κάνω, Χένρι; Άκρη!

- Κάνεις στην άκρη, σε παρακαλώ; - Δεν ξέρω! Μακάρι να ήξερα.

Αλλά αν θέλεις να μπεις σε αυτό το δέντρο...

θα πρέπει να περάσεις από μένα πρώτα.

Χένρι, κάνε στην άκρη.

- Σε παρακαλώ, Χένρι. - Τα παιδιά σου σε χρειάζονται.

Ο Ίθαν και η Τζούλι.

Τάμπιθα;

Γιατί είσαι εδώ;

Γιατί φαίνεσαι τόσο διαφορετικός;

Μου κάνεις λανθασμένες ερωτήσεις.

Αυτό το δέντρο θα με πάει πίσω στον φάρο;

- Δεν το νομίζω. - Περίμενε. Δεν το "νομίζεις";

- Μου είπες ότι είναι ο μόνος τρόπος. - Ήταν, αλλά αυτό ίσχυε πριν.

Ναι, αλλά... Εντάξει, πρέπει να σταματήσεις να μιλάς με γρίφους.

Πλησιάζεις τόσο πολύ τώρα, αλλά φοβάμαι πως σου τελειώνει ο χρόνος.

Βίκτορ!

Από εκεί ακούστηκε. Έλα.

Βίκτορ!

- Τι συνέβη; - Ίθαν;

- Εδώ είμαστε! - Ίθαν!

Γλυκέ μου.

Βίκτορ...

Έλα. Μίλα μου, γιε μου.

Έλεγα στον εαυτό μου ότι δεν ήταν αληθινό.

- Ότι δεν ήταν αληθινό! - Ησύχασε.

Όλα καλά, φιλαράκο.

Όλα καλά. Είσαι εντάξει, γιε μου.

Όλα καλά, γιε μου. Όλα καλά.

Να πάρει ο διάβολος!

Γεια σου, Άμπς.

Πάει καιρός.

Τα πράγματα...

Ναι, τα πράγματα αλλάζουν.

Και εγώ αλλάζω.

Έκανα κάποια πράγματα πρόσφατα.

Και είπα κάποια πράγματα...

Δεν ξέρω αν μου αρέσει ο άνθρωπος που γίνομαι.

Αλλά δεν ξέρω ποιος άλλος να είμαι.

Η Τάμπιθα και ο Τζέιντ,

αν αυτό που λένε, αυτό που θυμούνται,

αν είναι αλήθεια, φαίνεται πως για πρώτη φορά,

πλησιάζουμε να ανακαλύψουμε κάτι.

Ναι. Αλλά τίποτα από όλα αυτά δεν θα έχει σημασία αν...

αν δεν μπορέσω να κρατήσω αυτούς τους ανθρώπους ενωμένους.

Αν χάσω αυτούς τους ανθρώπους τώρα...

Ναι.

Θα χρειαζόμουν πραγματικά λίγη βοήθεια.

Δεν ξέρω αν μπορείς εσύ να κάνεις κάτι, αλλά...

αν με ακούς...

Τι...

Όχι, όχι!

Όχι, όχι, όχι!

Τι στον διάβολο;