Original subtitles

Κλοντ Λοριούς, είστε ο πρώτος που απέδειξε, εδώ και 30 χρόνια...

...την αδιάψευστη ευθύνη του ανθρώπου για τις κλιματικές αλλαγές.

Είστε 82 ετών...

Υποδεχόμαστε τον Κλοντ Λοριούς, διευθυντή έρευνας...

...στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών.

Ερμηνεύσατε τα μηνύματα από τους πάγους της Ανταρκτικής.

Συνέβη αυτό που προαναγγείλατε 30 χρόνια πριν.

Γιατί εγώ;

Είναι θέμα τύχης;

Είναι το πεπρωμένο;

Οι άνθρωποι που συνάντησα; Χωρίς αυτούς δεν θα κατόρθωνα τίποτα.

Ονομάζομαι Κλοντ Λοριούς.

Στα 82 μου, μένω άφωνος βλέποντας τον αντίκτυπο των ανακαλύψεών μας.

Στη διάρκεια της ζωής μου είδα...

...ότι ο άνθρωπος καίγοντας πετρέλαιο, άνθρακα, τα δάση...

...είχε αρχίσει να τροποποιεί το κλίμα της Γης.

Ανέτρεξα χιλιετίες πίσω για να επιβεβαιώσω...

...ότι αυτό που ανακάλυψα δεν ήταν ένα καπρίτσιο της φύσης.

Έψαξα πολύ για να σβήσω και την παραμικρή αμφιβολία.

Σήμερα, είμαι ένας μεγάλος άνθρωπος που βλέπει με θλίψη...

...ότι η ιστορία τον δικαιώνει.

Όλα όσα προαναγγείλαμε έχουν αρχίσει να συμβαίνουν.

Οι πάγοι των πολικών, περιοχών που λιώνουν...

...το νερό που καλύπτει σιγά σιγά τα νησιά, τα δάση που καίγονται...

...τα θαλάσσια ρεύματα που αλλάζουν πορεία...

...οι κυκλώνες που είναι πιο πολλοί και πιο βίαιοι από ποτέ...

...και πίσω απ'όλα αυτά, άνθρωποι που υποφέρουν.

Η επιστήμη μου έδωσε τη δύναμη να βλέπω στο μέλλον.

Θα σας διηγηθώ αυτά που είδα.

Θα σας διηγηθώ την ιστορία μου.

Για μένα όλα αρχίζουν στις 31 Οκτωβρίου 1956.

Οι Πολικές Αποστολές της Γαλλίας αναζητούν νεαρό φοιτητή...

...για αποστολή στην Ανταρκτική, με διάρκεια πάνω από έναν χρόνο.

Απαιτείται άριστη φυσική κατάσταση...

...και κατά προτίμηση αγάπη για την περιπέτεια.

Όταν το ξανασκέφτομαι σήμερα...

Να μου γράφεις.

Τι απίστευτη τύχη.

Στα 23 μου, να πλέω για την άκρη του κόσμου.

Ανακαλύπτω την παράξενη, αυτάρκη κοινότητα...

...με την οποία θα ζήσω για έναν χρόνο.

Μας περιμένει μια απίστευτη πρόκληση.

Θα μελετήσουμε μια ολόκληρη ήπειρο, την Ανταρκτική.

Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν επιτρέπει να περάσουμε απ'το Σουέζ.

Έτσι θα διασχίσουμε δύο ωκεανούς.

Ξεγελάμε την ανία αναπαράγοντας αρχαίες τελετές μύησης...

Είναι δύσκολο να περιγράψω τον ενθουσιασμό μας.

Βγαίνουμε από τον πόλεμο, διψάμε για ζωή και γνώσεις.

Ανάμεσα στα έθνη, επικράτησε ένας απίστευτος ανταγωνισμός...

...για να κυριεύσουν τα τελευταία παρθένα μέρη του πλανήτη.

Σήμερα φαίνεται απίστευτο, αλλά 60 χρόνια πριν, όταν φεύγαμε...

...δεν ξέραμε ακόμα τίποτα για την Ανταρκτική.

Μόλις είχε τελειώσει το πρώτο κύμα εξερευνήσεων...

...στο όνομα των ηρωικών κατορθωμάτων.

Τώρα ήταν η σειρά μας, των επιστημόνων...

...να κατευθυνθούμε προς τη νότια ήπειρο.

Τώρα πια συνειδητοποιώ, ότι έφυγα σε μια μοναδική στιγμή...

...για την ανθρώπινη ιστορία.

Πιστεύω ότι ο άνθρωπος δεν ένιωσε ποτέ τόσο ισχυρός...

...όσο τις δεκαετίες του '50 και του '60...

...που έκανα τις πρώτες μου αποστολές.

Μηχανήματα που επινοήθηκαν για τον πόλεμο...

...τέθηκαν στην υπηρεσία της επιστήμης...

...ανοίγοντας τον δρόμο για απάτητα μέρη.

Εκείνη την εποχή οι ψηλότερες κορυφές "πέφτουν" η μία μετά την άλλη.

Οι λεζάντες δίνουν τη θέση τους σε εντυπωσιακά άρθρα...

...και σε αφηγήσεις των εξερευνήσεων.

20.000 λεύγες κάτω από τη θάλασσα.

Μπαίνουμε στην Ανθρωπόκαινο, την εποχή του ανθρώπου...

...και της απόλυτης βασιλείας του στον πλανήτη...

...χωρίς να ξέρουμε ότι αυτό που αποκαλούμε πρόοδο έχει κάποιο τίμημα.

Ο κόσμος μας φαίνεται ανεξάντλητος, τεράστιος.

Ωστόσο, εν αγνοία μας, η ισορροπία της φύσης έχει ήδη διαταραχθεί.

Πλησιάζει η στιγμή που οι άνθρωποι θα δουν για πρώτη φορά...

...τη Γη απ'το διάστημα. Μοναδική και εύθραυστη.

Κι πίστευα ότι εγώ πήγαινα προς την περιπέτεια...

Χρειαστήκαμε ενάμιση μήνα για να φτάσουμε στο πρώτο μας λιμάνι.

Την Ταϊτή.

Σκέφτηκα με συγκίνηση τους πρώτους θαλασσοπόρους...

...που πάτησαν πρώτη φορά σε αυτά τα μέρη, 200 χρόνια πριν.

Μετά από εβδομάδες στη θάλασσα...

...κατάλαβα γιατί αυτά τα νησιά τούς γοήτευσαν...

...και άφησαν τον τόπο τους.

Από εκείνη τη στιγμή και για όλη μου τη ζωή, θα είμαι 23 χρονών...

...συνδεδεμένος για πάντα μ'εκείνες τις αξέχαστες εικόνες.

Ακόμα νιώθω το κρύο, στο οποίο αρνούμουν να παραδοθώ...

Μυρίζω τo αλάτι, το τηγανητό ψάρι, το καμένο πετρέλαιο...

...που μου προκαλούσαν ναυτία στο παγοθραυστικό Norsel.

Δεν βλέπεις ότι φτάνεις στην Ανταρκτική, πέφτεις πάνω της.

Η ατέλειωτη ακτογραμμή της μπερδεύεται με τον ορίζοντα.

Η γαλλική επιστημονική βάση Dumont d'Urville...

...βρίσκεται στις απόκρημνες ακτές της ηπείρου.

Εδώ όλα σε εκπλήσσουν...

...αρχίζοντας από την υποδοχή των μοναδικών κατοίκων της περιοχής.

Για μένα είναι μια στάση μετά από ένα ταξίδι τόσο μακρύ...

...όσο δεν θα μου φανεί ποτέ κανένα άλλο.

Έχω εβδομάδες μπροστά μου για να φτάσω στο πόστο μου, στον σταθμό Σαρκό.

Περίεργο να βλέπεις ένα χρόνο απ'τη ζωή σου στρυμωγμένο σε λίγα κιβώτια.

Θα περάσω ένα χρόνο στη μεγαλύτερη έρημο του κόσμου.

Χωρίς δυνατότητα ανεφοδιασμού. Έχω την αίσθηση ότι κάτι ξέχασα.

Σαρκό. Όταν τα ξανασκέφτομαι...

Εκεί θα γεννηθεί η πραγματική μου κλίση προς την παγετωνολογία.

Εκεί θα ανακαλύψω το πάθος μου για τις πολικές αποστολές.

Φεύγω στα πλαίσια του Διεθνούς Γεωφυσικού Έτους...

...μιας εκστρατείας μελετών που διεξήχθησαν ταυτόχρονα...

...σε όλο τον πλανήτη.

Η Ανταρκτική αποτελεί αντικείμενο μιας ιδιαίτερης προσπάθειας.

Εκεί στήθηκαν πάνω από 40 επιστημονικά παρατηρητήρια.

Αυτό στο οποίο θα δουλέψω είναι μάλλον το πιο μικρό και απομονωμένο.

Τα απρόοπτα πολλαπλασιάζονται. Ένα πραγματικό βάπτισμα πυρός.

Ύστερα από μια βλάβη, πρέπει να ελαττώσουμε το βάρος, οπωσδήποτε.

Εδώ, καταλαβαίνω την έννοια της αυταπάρνησης.

Θυμάμαι τη θερμοκρασία να πέφτει κατακόρυφα στις καμπίνες.

Πρέπει να ανοίγουμε τις πόρτες γιατί οι υδρατμοί παγώνουν στο παρμπρίζ.

Μαθαίνω πολύ γρήγορα ότι εδώ μπορεί να υπάρξει τεράστιο χάσμα...

...ανάμεσα στο επιθυμητό και το δυνατό.

Το να βγεις για να ουρήσεις είναι σωστή αγγαρεία.

Σε κάθε βήμα, κινδυνεύουμε να χαθούμε για πάντα.

Την έβδομη μέρα ο άνεμος ξεπερνά τα 200 χλμ/ώρα.

Αδύνατον να κλείσεις μάτι.

Στον θάλαμο έχει -18 βαθμούς.

Πρέπει να περιμένουμε 10 μέρες για να καλυτερέψει λίγο.

Όταν κάνω πράγματα ζεσταίνομαι και μου κάνει καλό.

Νιώθω σαν να έχω γεράσει δέκα χρόνια.

Ένα έλκηθρο έχει χαλάσει. Δεν έχουμε χρόνο να το επισκευάσουμε.

Πρέπει να εγκαταλείψουμε όλο το φορτίο του.

Επιστημονικό εξοπλισμό και κάποιες προσωπικές αποσκευές.

Τα σημάδια έχουν εξαφανιστεί.

Βυθιζόμαστε ψηλαφιστά στο οροπέδιο της Ανταρκτικής.

Μερικές φορές μας παίρνει ώρες να ξαναβρούμε τα σημάδια.

Μετά από διαδρομή 28 ημερών, βλέπω, επιτέλους, τους στύλους του Σαρκό.

Ο Σαρκό θυμίζει περισσότερο υπόγεια φωλιά παρά επιστημονικό σταθμό.

Όμως είναι πλήρως εξοπλισμένος και όλα είναι σε τάξη.

24 τ.μ. που θερμαίνονται μόλις στους 8 βαθμούς.

Σωστό παλάτι μετά από ένα μήνα στις κρύες, μικρές καμπίνες...

...των παγοθραυστικών οχημάτων.

Μόνο τρεις θα μείνουμε εδώ.

Οι υπόλοιποι βιάζονται να πάρουν τον δρόμο της επιστροφής...

...από φόβο μην ακινητοποιηθούν από τον χειμώνα.

Ένα παράξενο συναίσθημα μου σφίγγει τον λαιμό.

Στο επανειδείν. Σε ένα χρόνο, αν όλα πάνε καλά.

Ακούω τον άνεμο, το κουδουνάκι στην κορυφή των στύλων.

Από 'δω και πέρα θα είναι οι μόνοι οικείοι ήχοι.

Για πρώτη φορά, νιώθω σαν άρχοντας ενός βασιλείου.

Από τον ενθουσιασμό μας να αρχίσουμε τις μελέτες...

...παραμελούμε τις εγκαταστάσεις μας.

Εδώ τίποτα δεν έχει γίνει.

Ποτέ κανείς δεν έχει ξανασυλλέξει μετεωρολογικά ή γεωφυσικά δεδομένα.

Έχουμε την πίστη των πρωτοπόρων.

Σε κάθε μέτρηση, κάθε παρατήρηση νιώθω μια έντονη χαρά...

...διπλή λόγω της περηφάνειας του ότι είμαι πρώτος.

Ωραία, ξεκίνα.

Σταμάτα.

Σου φέρνει ζάλη.

Τα δεδομένα που καταγράφονται αποκαλύπτουν για πρώτη φορά...

...κοιλάδες και βουνά καλυμμένα εδώ και εκατομμύρια χρόνια...

...κάτω από 2.000 μέτρα πάγου.

Μια βυθισμένη ήπειρος.

Εκείνη τη στιγμή, καταλαβαίνω, σε όλο της το εύρος, τη δύναμη της επιστήμης.

Βλέπει το αόρατο.

Θέλω να νιώσω ξανά το ρίγος της ανακάλυψης.

Το πεπρωμένο μου έχει χαραχθεί.

Μετά από λίγες εβδομάδες, αντιλαμβανόμαστε με τρόμο...

...ότι ο εξοπλισμός μας βυθίζεται στο χιόνι.

Πρέπει να τοποθετήσουμε σημάδια...

...και να τα τακτοπoιήσουμε πριν θαφτούν όλα ανεπανόρθωτα.

Λοιπόν;

Σκάβουμε σήραγγες πολλών μέτρων για να δημιουργήσουμε αποθήκες.

Για την ώρα, η επιστήμη θα περιμένει.

Πρόκειται για την επιβίωσή μας. Παραλίγο να την ξεχάσουμε.

ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΑΡΚΟ

Ο πύργος παρατήρησής μου αναποδογύρισε από τη χιονοθύελλα.

Έχω απογοητευτεί.

Όλο μου το πρόγραμμα τίθεται υπό αμφισβήτηση.

Χάρη στη στήριξη των συναδέλφων παίρνω ξανά τα πάνω μου.

Καταριέμαι τον βλάκα που επινόησε αυτόν τον πύργο.

Για κάθε βίδα κι ένα κάψιμο. Το μέταλλο κολλάει στα δάχτυλα.

Ένα βασανιστήριο για το οποίο θα ήθελα να πληρώσει...

...κάθε φορά που βγάζω τα γάντια μου.

Καθώς οι εβδομάδες περνούν αποκτούμε μία ρουτίνα.

Μαζευόμαστε το βράδυ για το μοναδικό κοινό μας γεύμα.

Ο Ρολάντ μαγειρεύει ενώ ο Ζακ στέλνει τα δεδομένα με τον ασύρματο.

Καίει!

Για να αντέξουμε, καλλιεργούμε τη συντροφικότητα και την αλληλεγγύη.

Ζούμε, δουλεύουμε, κοιμόμαστε στο μοναδικό θερμαινόμενο δωμάτιο...

...χωρίς καθόλου προσωπικό χώρο.

Κι ούτε λόγος να υποκύψουμε σε κακή διάθεση.

Η ζωή μας θα μετατρεπόταν σε κόλαση.

Υιοθετούμε ένα παράξενο ενδυματολογικό στιλ...

...όπου κυριαρχούν τα μπαλώματα και οι τρύπες.

Λόγω έλλειψης νερού, σταματάμε να πλένουμε τα ρούχα μας.

Τα χρησιμοποιούμε και τα πετάμε.

Κοτόπουλο στον ατμό.

Ωραία ψητά κοχύλια Σαιν Ζακ και άλλα οστρακοειδή.

Μοσχαρίσια γλυκάδια με πουρέ πατάτας και τρούφες.

Σατομπριάν.

Λαγός αλά ρουγιάλ.

Εδώ θα κάνω, χωρίς να το γνωρίζω ακόμα...

...κινήσεις που θα επαναλαμβάνω σε όλη μου τη ζωή.

Στον Σαρκό υπάρχει χιόνι, οπότε μελετώ τους κρυστάλλους.

Στην αρχή απλά για να δω αν υπάρχει κάτι να ανακαλύψω.

Γιατί το χιόνι του καλοκαιριού έχει πιο μικρές νιφάδες...

...από εκείνο που έπεσε τον χειμώνα;

Το πάχος τους φανερώνει χειμώνες με πολύ χιόνι...

...ή, αντίθετα, μεγάλες περιόδους χωρίς χιονοπτώσεις.

Οι κρύσταλλοι. Συνειδητοποιώ ότι δεν υπάρχουν δύο ίδιοι.

Τα μοναδικά τους σχήματα μαρτυρούν την ιστορία του καθένα.

Άθικτοι στην πρώτη τους νιότη, στρογγυλεύουν, αλλάζουν σχήμα...

...καθώς βυθίζονται από το βάρος του πιο φρέσκου χιονιού.

Φαντάζομαι το ταξίδι τους. Αργότερα θα μάθω να το προσδιορίζω.

Τις βλέπω να γλιστράνε ανεπαίσθητα προς τα βάθη.

Ο πάγος είναι ένα ποτάμι μόνο φαινομενικά ακίνητο.

Μια νιφάδα θα χρειαστεί 50.000 χρόνια για να φτάσει στην ακτή...

...πριν απλωθεί στον ωκεανό.

Αν χτυπηθεί από τις παλίρροιες, θα γίνει παγόβουνο.

Αν καταλήξει στις θερμές θάλασσες, θα λιώσει.

Όταν γίνεται νερό, ξεκινά το μεγάλο ταξίδι των ωκεάνιων ρευμάτων.

Εξατμίζεται από τον ήλιο και επιστρέφει στον ουρανό...

...για να ξαναπέσει εκεί ίσως, κάποια μέρα...

...σε μία χρονική κλίμακα που η ύπαρξή μου ισοδυναμεί με το τίποτα.

Τελικά, η χρονιά πέρασε γρήγορα. Κρατώ την ανάμνηση...

...της μακριάς πολικής νύχτας και την έξαψη τις νύχτες χωρίς άνεμο.

Δεν έχω ξαναδεί τόσα αστέρια όσα στον ουρανό της Ανταρκτικής.

Και τι να πεις για το νότιο σέλας; Ακόμα με πιάνει ρίγος.

Θα υπέμεινα το πιο σκληρό κρύο που μπορεί να αντέξει κανείς...

...για να το δω όσο γίνεται περισσότερο.

Θυμάμαι καλά το τελευταίο μας βράδυ στον σταθμό Σαρκό.

Μας νανούριζε το γνώριμο βουητό των μηχανημάτων μας.

Τα ακούω μια τελευταία φορά Νιώθω πως έχω εκπληρώσει το καθήκον μου.

2, 3, 1.

2, 3, 0.

Για πρώτη φορά στην ιστορία οι άνθρωποι συνεργάστηκαν...

...για να κατανοήσουν τη Γη χωρίς να νοιάζονται για φυλές ή εθνικότητες.

Κι εμείς ήμασταν έτσι, αλληλέγγυοι με τους συναδέλφους μας...

...που έκαναν το ίδιο με εμάς...

...στην Ανταρκτική, στην Ταϊτή, στη Βενεζουέλα, στο Βλαδιβοστόκ.

Μετά από ένα χρόνο η φυσική μας κατάσταση ήταν σε κρίσιμο σημείο.

Αρχές σκορβούτου, εγκαύματα στον κερατοειδή...

Αλλά ευτυχισμένοι που βλέπαμε καινούργια πρόσωπα.

Αντίο, Σαρκό.

Ο σταθμός θα χρησιμοποιηθεί άλλον ένα χρόνο.

Ύστερα θα εγκαταλειφθεί στον παγετώνα.

Συντριμμένος από τον παγετώνα, γλιστράει πλέον απαλά προς τις ακτές.

Ανεβαίνοντας στο πλοίο, έχω ήδη μόνο μια ιδέα στο μυαλό μου.

Να επιστρέψω.

Από εδώ και πέρα στις φλέβες μου κυλάει ένας παράξενος ιός.

Το πάθος για την Ανταρκτική.

Σήμερα το πρωί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Ρενέ Κοτί...

...δέχτηκε στο Μέγαρο των Ηλυσίων τη γαλλική αποστολή της Αδελίας Γης.

Οι άνθρωποι αυτοί ρίσκαραν τη ζωή τους για την πρόοδο της επιστήμης.

Ερχόμενοι από τη Μελβούρνη αφού αποβιβάστηκαν χθες από το Arcadia...

...οι εξερευνητές μας αγκάλιασαν

...τους δικούς τους που άφησαν πίσω πάνω από 16 μήνες πριν.

Οι ήρωες της επιστήμης επιστρέφουν. Κοιτάξτε τη συγκίνησή τους.

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον σταθμό Σαρκό. Έφυγα χωρίς να το σκεφτώ.

Γύρισα με ένα μοναδική ματιά για τον κόσμο...

...πλούσιος από τον χρόνο που είχα εκεί για να σκεφτώ.

Μετά από καιρό, ξέρω ότι όλα απορρέουν από εκείνη τη βασική εμπειρία.

Η σχέση μου με τους άλλους, το πάθος μου για την επιστήμη...

...και κυρίως η κατανόηση για τον πλανήτη που ζω.

Τον είδα σε όλη του τη λάμψη και τη δύναμη.

Δεν φανταζόμουν ότι από τότε κάθε βήμα προς τη γνώση...

...θα με έκανε να ανακαλύψω τη θέα ενός κόσμου...

...που η ανθρωπότητα τον πλήγωνε όλο και περισσότερο.

Πίσω στη Γαλλία, ξαναβρίσκω τους γονείς και τους φίλους μου...

...με μεγάλη ευχαρίστηση.

Όμως με βασανίζει η ιδέα να ξαναφύγω για τις πολικές περιοχές.

Ακούω να μιλάνε πολύ για τη δουλειά των Ελβετών και Δανών παγετωνολόγων...

...και τα αξιόλογά αποτελέσματα που έβγαλαν στη Γροιλανδία...

...χάρη σε ένα καινούργιο όργανο μέτρησης, το φασματόμετρο μάζας.

Γράφω μία διατριβή προσαρμόζοντας το πρωτόκολλο τους στην Ανταρκτική.

Οκτώβριος 1959. Είμαι και πάλι στoν Νότιο Πόλο.

Άλλη μια εύνοια της τύχης.

Η γαλλική κυβέρνηση μου πρότεινε να υπηρετήσω τη στρατιωτική μου θητεία...

...συμμετέχοντας σε μία διεθνή εκστρατεία εξερεύνησης...

...στη Γη της Βικτώριας.

Μια επιστημονική αποστολή με επικεφαλής τους Αμερικάνους.

Είμαι υπεύθυνος για την παγετωνολογία στο πλευρό οκτώ εξερευνητών...

...πέντε διαφορετικών εθνικοτήτων. Είμαι ένας απ'τους πιο έμπειρους.

Η πτήση πάνω απ'τα υπερατλαντικά βουνά είναι πολυτελής.

Να με! Μεγάλος εξερευνητής.

Στον σταθμό Σαρκό ήμασταν 300 χλμ. μέσα στην ενδοχώρα.

Μας περιμένουν 2.500 χλμ. άγνωστης γης.

Η αποστολή μας: να περιγράψουμε και να κατανοήσουμε.

Μετά από διαδρομή λίγων ημερών θα συνειδητοποιήσουμε...

...ότι βρισκόμαστε σε μια τεράστια έκταση με ρήγματα.

Αδύνατον να γυρίσουμε πίσω. Έχουμε προχωρήσει πολύ.

Σε κάθε βήμα μπορεί να πέσουμε σε μια θανάσιμη παγίδα.

Την ίδια μέρα μαθαίνουμε απ'τον ασύρματο...

...ότι δύο Νεοζηλανδοί πέθαναν σε παρόμοια αποστολή.

Παρά τους κινδύνους η αποστολή σταματάει κάθε 50 χλμ...

...για να μπορούμε να εκτελέσουμε τις επιστημονικές του εργασίες.

Τι κόλαση όμως!

Σκέφτομαι σε σημείο εμμονής πώς θα ελέγξω τα δάχτυλά μου που καίνε...

...τα δόντια μου που χτυπάνε, ενώ θα έπρεπε να είμαι ακριβής.

Εκατό φορές τη μέρα, συγκρατώ την επιθυμία να τα παρατήσω όλα...

...στα χτυπήματα του αέρα που μου παίρνει το σημειωματάριο απ'τα χέρια.

Σύντομα, από όλα αυτά θα μείνει μόνο μια λίστα...

...σε έναν πίνακα με αριθμούς.

Όμως αν λείψει έστω κι ένα από αυτά...

...όλα τα αποτελέσματα θα είναι αμφίβολα.

Χρειαζόμαστε καθαρά δεδομένα σε τακτικά διαστήματα.

Πόσες φορές θέλησα να τα παρατήσω.

Δεν ζεσταινόμαστε ποτέ πραγματικά.

Οι καμπίνες μυρίζουν βρεγμένα παπούτσια, σούπα σε κύβους...

...και αέριο όταν θέλουμε να ζεσταθούμε λίγο.

Κάθε μέρα μας εξαντλεί περισσότερο.

Μόλις ετοιμάσουμε το γεύμα οι τοίχοι καλύπτονται απ'τους υδρατμούς.

Τα ρούχα και οι υπνόσακοί μας πλημμυρίζουν.

Όταν δεν αντέχουμε άλλο βρόμικοι, φτιάχνουμε νερό για να κάνουμε...

...κάτι σαν μπάνιο.

Εκμεταλλευόμαστε την παραμικρή λιακάδα για να ανασάνουμε λίγο.

-25 βαθμοί χωρίς άνεμο είναι σωστός καύσωνας.

Με συναρπάζει η ικανότητά μας να υποφέρουμε το ανυπόφορο.

Οι ανιχνευτές των ρηγμάτων είναι αναποτελεσματικοί.

Δεν είναι αξιόπιστοι ακόμα κι αν κρατάς τον μετρητή στο χέρι σου.

Συνεχίζουμε με δυσκολία.

Να αντέξουμε άλλη μια μέρα, να δούμε λίγο πιο μακριά...

...να περιγράψουμε, να κατανοήσουμε.

Η αναζήτηση της γνώσης μάς εμποδίζει απ'το να τρελαθούμε.

Πάνω από 100 μέρες που ξεκινήσαμε.

Αγχωμένοι αναζητούμε ένα πέρασμα ανάμεσα από την οροσειρά...

...που μας κλείνει τον δρόμο προς τον ωκεανό...

...όπου μας περιμένει ένα πλοίο.

Εδώ που βρισκόμαστε ο χάρτης αναφέρει μόνο...

"Μη καταγεγραμμένη ζώνη".

Με τρεις συντρόφους τολμάμε να πάμε για αναγνώριση σε μία κορυφή.

Η ανάβαση μου κάνει καλό.

Σαν παιδιά, βαφτίζουμε τα βουνά που μας περιβάλουν.

Έτσι στους χάρτες της Ανταρκτικής υπάρχει ένα όρος Λοριούς.

Φαίνεται ότι οι γεωγράφοι πήραν το παιχνίδι μας στα σοβαρά.

Αυτό δεν είναι το προνόμιο των εξερευνητών;

Δεν θα πάμε πιο μακριά.

Οι άνθρωποι και ο εξοπλισμός είναι σε τέτοια κατάσταση...

...που οι αμερικανικές αρχές αποφάσισαν να γυρίσουμε πίσω.

Θα γίνει μόνο μία πτήση.

Θυσιάζω όλα τα προσωπικά μου αντικείμενα...

...για να πάρω μαζί τα πολύτιμα δείγματά μου.

Παρίσι, πέντε μήνες μετά. Τα χιόνια της Γης της Βικτώριας θα μιλήσουν.

Με το φασματόμετρο βουτάω για πρώτη φορά...

...στον αόρατο κόσμο των ατόμων.

Υπάρχουν δύο διαφορετικές μορφές υδρογόνου στο χιόνι.

Βαρύ και ελαφρύ υδρογόνο.

Όταν κάνει κρύο και πέφτει χιόνι εντοπίζουμε κυρίως ελαφρύ υδρογόνο.

Όταν κάνει περισσότερη ζέστη εντοπίζουμε κυρίως το βαρύ.

Ανακαλύπτω ότι η αναλογία αυτών των δύο ακολουθεί με ακρίβεια...

...τη διαβάθμιση της θερμοκρασίας.

Γεννιέται το ισοτοπικό θερμόμετρο. Είναι μια ξεχωριστή ανακάλυψη.

Στο εξής αρκεί να αναλύσει κανείς στον φασματογράφο...

...ένα δείγμα χιονιού ή πάγου για να γνωρίζει ακριβώς...

...τη θερμοκρασία που έκανε την ημέρα που έπεσαν οι νιφάδες...

...ακόμα κι αν αυτό συνέβη χιλιάδες χρόνια πριν.

Οι πύλες προς τα κλίματα του παρελθόντος άνοιξαν.

Θα ψάξω για κομμάτια πάγου που βρίσκονται βαθιά...

...που είναι και τα πιο παλιά.

Θέλω να ξέρω σε ποια θερμοκρασία σχηματίστηκαν.

Αν τα καταφέρω, θα μπορώ να περιγράψω την εξέλιξη του κλίματος...

...στο πέρασμα του χρόνου.

Το 1962 είμαι 30 χρονών. Τελειώνω τη διατριβή μου...

...και διευθύνω μια μικρή ερευνητική ομάδα.

Ο πάγος είναι σαν ένα βιβλίο που κάθε καινούργια χιονόπτωση...

...προσθέτει μια σελίδα στις προηγούμενες.

Οι πρώτες, οι πιο παλιές σελίδες είναι αυτές που βρίσκονται πιο βαθιά.

Άρα και οι πιο απρόσιτες.

Το να βουτήξω στην ιστορία μου γίνεται έμμονη ιδέα.

Πρέπει να βρω οπωσδήποτε έναν τρόπο να ανεβάσω στην επιφάνεια...

...δείγματα πάγου που κρύβονται σ'αυτές τις αβύσσους...

...απ'τις απαρχές του κόσμου.

Προσπαθούμε στις Άλπεις με γεωτρύπανα που προορίζονταν για βράχους.

Δουλεύω με τους μηχανικούς για να κατασκευάσουμε...

...ένα εργαλείο ικανό να αναζητά δείγματα σε μεγάλα βάθη.

Όμως πάμε στα τυφλά. Οι μήνες περνούν.

Τελικά τοποθετούμε ένα πρότυπο.

Τώρα πρέπει να το δοκιμάσω στους πάγους της Ανταρκτικής.

Έχουμε να κάνουμε πολλά ακόμα για να το βελτιώσουμε.

Λοριούς, φεύγετε αύριο για την Αδελία Γη. Μια αποστολή 16 μηνών.

Δεν είναι απλή απόφαση.

Αν κα ασκώ 8 χρόνια το επάγγελμα, δεν είχα τέτοια προβλήματα ποτέ.

Τώρα είμαι παντρεμένος, έχω παιδιά και είναι σημαντικοί παράγοντες.

Όλη μου τη ζωή θα είμαι διχασμένος...

...ανάμεσα στην οικογένειά μου και το πάθος για τη δουλειά μου.

Πραγματοποίησα συνολικά 22 πολικές αποστολές.

Έζησα δηλαδή πάνω από 10 χρόνια σ'αυτά τα ακραία γεωγραφικά πλάτη...

...σ'αυτή την άγρια, αλλά μεθυστική ατμόσφαιρα.

Ξαναβρίσκομαι εκεί κάτω, μακριά από τον κόσμο...

...όπου η ύπαρξη χαρακτηρίζεται από προκλήσεις και αδελφικότητα.

Νιώθω απέραντη ευχαρίστηση που ξαναβρίσκω την Αδελία Γη.

Όλες οι αναμνήσεις της αναχώρησης για τον Σαρκό είναι εκεί.

Πέρασαν κιόλας 8 χρόνια.

Αυτή τη φορά θα είμαι επικεφαλής του σταθμού για πάνω από ένα χρόνο.

Ευκαιρία να δοκιμάσω τον καινούργιο εξοπλισμό γεώτρησης πάγου...

...κοντά στη βάση, πριν τον πάρω στις απρόσιτες ζώνες της Ανταρκτικής.

Ένα βράδυ, μετά από μια δύσκολη δοκιμή γεώτρησης...

...πίνουμε στην υγειά ενός Αυστραλού συναδέλφου που ήρθε μαζί μας.

Δεν ξέρω πια ποιος πήρε το κομμάτι πάγου που αποσπάσαμε...

...αποφασίζοντας αυθαίρετα να το βάλει μέσα στο ουίσκι μας.

Το θερμικό σοκ θα ελευθερώσει βίαια τον εγκλωβισμένο στον πάγο αέρα.

Και ο αέρας αυτός, είναι ο αέρας του παρελθόντος.

Κάθε στρώμα χιονιού εγκλωβίζει μέσα του..

...την ανάμνηση του κλίματος που γεννήθηκε.

Μικρές κάψουλες απολιθωμένης ατμόσφαιρας ταξίδεψαν στον χρόνο.

Γιατί δεν το σκέφτηκα νωρίτερα;

Αρκούσε να αναλύσουμε την αλληλουχία των φυσαλίδων αέρα...

...σε όλο το βάθος του πάγου για να αναδυθεί απ'το παρελθόν...

...όλη η ιστορία του κλίματος από τις απαρχές του κόσμου.

Θα χρειαστώ 10 χρόνια και τη βοήθεια του Ντομινίκ, του Ζαν, της Λιλιάν...

...και πολλών ακόμα ερευνητών για να το αποδείξω.

Αλλά καθώς επιστρέφω στον σταθμό μετά από εκείνο το αξέχαστο βράδυ...

...δεν ξέρω ακόμη ότι αυτή η ιδέα θα με οδηγήσει μακριά.

Ετοιμάζομαι για τον δεύτερο χειμώνα μου στην Ανταρκτική. 9 μήνες.

Έχουμε 1964.

Από το 1965 κι έπειτα, αποφασίζω...

...να αφιερώσω όλη μου την ενέργεια στην ανάλυση των φυσαλίδων αέρα...

...παράλληλα με τις έρευνες που έκανε ήδη η ομάδα μου.

Η αναζήτηση των περασμένων κλιμάτων με οδηγεί...

...σε πιο απαιτητικές αποστολές, οικονομικά και σε επίπεδο εξοπλισμού.

Αυτή η διπλωματική δουλειά μου κοστίζει και με εκνευρίζει...

...γιατί με απομακρύνει από την Ανταρκτική.

Προσπαθούσαμε να χρονολογήσουμε με ακρίβεια τα δείγματά μας...

...αναζητώντας κόκκους σκόνης εγκλωβισμένους στο χιόνι.

Είναι το φυσικό ρολόι του πλανήτη.

Έτσι κάναμε μια απρόσμενη και ανατρεπτική ανακάλυψη.

Στις πυρηνικές εκρήξεις συγκεκριμένος αριθμός ραδιενεργών στοιχείων...

...ελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα.

Ένα μεγάλο μέρος ξαναπέφτει γύρω απ'την περιοχή της έκρηξης...

...αλλά κάποια μπαίνουν στην ψηλότερη ατμόσφαιρα...

...και κυκλοφορούν στον πλανήτη.

Αυτά τα ραδιενεργά στοιχεία τα ξαναβρίσκουμε στο χιόνι...

...των πολικών περιοχών.

Θα βρούμε σύντομα το ίχνος όλων των πυρηνικών εκρήξεων...

...από όταν ανακαλύφθηκαν τα ατομικά όπλα.

Σ'αυτή τη λευκή έρημο που δεν αποικήθηκε ποτέ απ'τον άνθρωπο...

...υπάρχει η υπογραφή του ανθρώπινου είδους...

...τα αιματηρά σημάδια του Ναγκασάκι και της Χιροσίμα.

Κρουούμε τον κώδωνα του κινδύνου.

Οι μεγάλες δυνάμεις υπογράφουν την απαγόρευση...

...πυρηνικών δοκιμών στην ατμόσφαιρα.

Για μένα πρόκειται για ηθική ρήξη.

Κανένα σημείο στη Γη δεν έχει μείνει ανεπηρέαστο απ'τον άνθρωπο;

Η εικόνα ενός πλανήτη πεπερασμένου, εύθραυστου...

...εμφανίζεται για πρώτη φορά μπροστά μου με βίαιο τρόπο.

Τη δεκαετία του '70 αρχίζουμε να υποπτευόμαστε...

...ότι οι ανθρώπινες δραστηριότητες οδηγούν...

...σε μια πιθανή κλιματική απορρύθμιση.

Αλλά αυτό πρέπει να αποδειχθεί με αδιάψευστο τρόπο.

Στη διάρκεια του Γεωφυσικού Έτους στήνονται διεθνή δίκτυα συνεργασίας.

Ανεβαίνω με Αμερικανούς και για πρώτη φορά με Ρώσους συναδέλφους...

...σε μια αποστολή στον Θόλο C.

Το 1974 είμαι 42 χρονών.

Η ομάδα μου αποτελείται από πάνω από 30 ερευνητές.

Η δουλειά μας προχωράει αργά...

...γιατί κάθε νέο βήμα απαιτεί νέες αποστολές...

...στις πιο απρόσιτες ζώνες της Ανταρκτικής.

Σταματάμε στον Νότιο Πόλο για να εγκλιματιστούμε.

Τι συγκίνηση.

Το 1911, 60 χρόνια πριν, οι άνθρωποι πάτησαν πρώτη φορά το πόδι τους εδώ.

Για τη δόξα της χώρας τους και τη χαρά της κατάκτησης.

Θόλος C, 3.250 μέτρα υψόμετρο.

Μέση ετήσια θερμοκρασία: -51,7 βαθμοί.

Από το λευκό ως το άπειρο. Σαν να βρίσκεσαι χαμένος στον ωκεανό.

Ο αέρας είναι τόσο φτωχός σε οξυγόνο που μερικά βήματα αρκούν...

...για να μας κοπεί η ανάσα.

Ένα απ'τα χειρότερα μέρη στη Γη για οποιονδήποτε θνητό...

...εκτός απ'τους παγετωνολόγους.

Επιβεβαιώνονται οι εναέριες αναζητήσεις...

...που μαρτυρούσαν την ύπαρξη πάγων βάθους 3.500 μέτρων.

Εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια κλιματικής ιστορίας για αποκωδικοποίηση.

Βρήκαμε ότι εδώ χιονίζει λίγο. Μόλις 10 εκατοστά τον χρόνο.

Ο πάγος στον Θόλο C είναι ένα χοντρό βιβλίο...

...με πολλές σελίδες γραμμένες σε λεπτό χαρτί.

Η ιδανική συνθήκη για να ανατρέξουμε πολύ πίσω στον χρόνο.

Θα επιχειρήσουμε μια βαθιά γεώτρηση τον επόμενο χρόνο.

15 Ιανουαρίου 1974: Ενθουσιασμένοι, κλείνουμε τη βάση.

Στις 19.00 η θερμοκρασία είναι ήπια στους -30 βαθμούς.

Το αεροσκάφος της επιστροφής μας προσγειώνεται χωρίς πρόβλημα.

Αφήνουμε πίσω όλο τον εξοπλισμό για τη μελλοντική γεώτρηση.

Λίγη ώρα για να τοποθετήσουμε πυραύλους προώθησης και φεύγουμε.

Σκέφτομαι ήδη τα επόμενα σχέδια μου.

Ευτυχώς, δεν υπάρχουν τραυματίες.

Ξανανοίγουμε τη βάση για να καλέσουμε βοήθεια. Ώρες αναμονής.

Ένα δεύτερο αεροσκάφος έρχεται. Επιβιβαζόμαστε πάλι.

Τα δύο τελευταία διαθέσιμα αεροπλάνα στην Ανταρκτική μας αναζητούν.

Το ένα μένει στον αέρα για κάλυψη.

Ελάτε.

Είμαι πεπεισμένος ότι οι Αμερικάνοι θα σταματήσουν...

...την οικονομική και επιστημονική συνεργασία.

Το ατύχημα με επηρεάζει βαθιά, φοβήθηκα πολύ.

Η ευθύνη πέφτει βαριά στους ώμους μου.

Τι θα συνέβαινε, αν υπήρχαν νεκροί;

Είναι λογικό να συνεχίσουμε με δεδομένο τον κίνδυνο και το κόστος;

Ωστόσο, τα αρχικά αποτελέσματα που βγάζω είναι πολλά υποσχόμενα.

Αυτό με θλίβει περισσότερο.

Επικοινωνώ ξανά με το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών στην Ουάσινγκτον.

Εκπλήσσομαι.

Θεωρούν τη βλάβη δύο αεροπλάνων κίνδυνο του επαγγέλματος.

Δεν υπάρχει λόγος να σταματήσουμε.

Θεωρούν ότι η γεώτρησή μας αξίζει τον κόπο.

Στέλνουν απανωτές αποστολές για να επιδιορθώσουν τα αεροσκάφη...

...και αποβιβαζόμαστε στον Θόλο C, τον Δεκέμβριο του 1977...

...τρία χρόνια μετά την πρώτη μας απόπειρα.

Για μένα το στοίχημα της αποστολής είναι πολύ μεγάλο.

Παίζω σε τρεις μήνες πάνω από μία δεκαετία προετοιμασιών.

Ελπίζουμε να φτάσουμε πάγους απ'την τελευταία Εποχή των Παγετώνων.

20.000 χρόνια πριν.

Νιώθω έναν παράξενο συνδυασμό αγωνίας και έξαψης.

Η συνέχεια της έρευνάς μου εξαρτάται από την επιτυχία...

...αυτού του μικρού τεχνολογικού θαύματος, του τρυπανιού.

Σταματήστε. Εκεί, καλά είναι.

Προχωρώντας ένα μέτρο την ώρα, βουτάμε στις απαρχές του χρόνου,

Συλλέγουμε θραύσματα χρόνου μέτρο το μέτρο.

Μια αποβλακωτική ρουτίνα 24 ώρες το 24ωρο για δύο μήνες.

Κάθε στιγμή τα τρυπάνια κινδυνεύουν να παγιδευτούν στον πάγο.

Χρειάζεται φοβερή επιδεξιότητα για να αντιδράσεις στην παραμικρή ανωμαλία...

...και να τραβήξεις πίσω το μηχάνημα πριν κολλήσει για πάντα.

Προσπαθώ να μη μεταδώσω στους συντρόφους μου τη νευρικότητά μου.

Έχουμε εξαντληθεί από τις καιρικές συνθήκες και την αδιάκοπη εργασία.

Μέσα στο εργαστήριο έχει -53 βαθμούς.

Το βράδυ της 1ης Ιανουαρίου φτάνουμε τα 655 μέτρα.

Η ανάλυση των κρυστάλλων αποδεικνύει...

...ότι διεισδύσαμε στην Εποχή των Παγετώνων.

15 μέρες αργότερα θα φτάσουμε τα 900 μέτρα βάθος.

Πρέπει να σταματήσουμε, το τρυπάνι πάγου δεν είναι προσαρμοσμένος...

...για τέτοια βάθη και κινδυνεύουμε να τον χάσουμε.

Πρέπει να σχεδιάσουμε έναν άλλο που να προσαρμόζεται στην πίεση...

...στα μεγάλα βάθη.

Χρειάζονται χρόνια επεξεργασίας για να φτάσουμε σ'αυτό το σημείο.

892 μέτρα. Ανέλπιστο.

Επιστρέφουμε με 40.000 χρόνια κλιματικής ιστορίας.

Για το τέλος της εκστρατείας παίζουμε τον νοτιότερο αγώνα ποδοσφαίρου.

Αρχίζει η δουλειά στο εργαστήριο.

Για πρώτη φορά πλησιάζουμε τη σύνθεση των περίφημων φυσαλίδων...

...που βρίσκονται εγκλωβισμένες στον πάγο.

Κάτι περίεργο συμβαίνει με το διοξείδιο του άνθρακα...

...όταν πλησιάζουμε στην Εποχή των Παγετώνων.

Πρέπει να πάμε πιο παλιά και ξέρω πού.

Ένα ταξίδι αστραπή στον σταθμό Βοστόκ το 1974...

...μ'αφήνει να ρίξω μια ματιά σε κάτι που σκεφτόμουν καιρό.

Βοστόκ, ο θρύλος της Ανταρκτικής.

Ο νότιος πόλος της Γης, ο απρόσιτος πόλος.

Μία ρωσική βάση εγκαταστάθηκε εκεί στο όνομα μις Δαντικής αποστολής...

...κατά το Διεθνές Γεωφυσικό Έτος.

Το πιο ακραίο από όλα τα ακραία.

Οι Ρώσοι προχώρησαν 1.500 χλμ. στο εσωτερικό της ηπείρου...

...για να φτάσουν στο σημείο του γεωμαγνητικού πόλου.

Έκανε τόσο κρύο που έπρεπε να βάλουν φωτιά για να υγροποιηθεί...

...το λάδι του κινητήρα και να γεμίσουν το ρεζερβουάρ.

Μια μέρα στο Βοστόκ το θερμόμετρο άγγιξε τους -90.

Ο σταθμός Βοστόκ κατασκευάστηκε πάνω σ'έναν τεράστιο θόλο.

Από αυτούς με το μεγαλύτερο βάθος. Πάντα γίνονταν γεωτρήσεις εδώ.

Άλλο ένα μπρα-ντε-φερ Ρώσων και Αμερικάνων...

...που επιδίδονταν στο ίδιο παιχνίδι και στην Ανταρκτική.

Είμαι 52 χρονών. Δουλεύοντας στον σταθμό Βοστόκ...

...κέρδισα πέντε χρόνια έρευνας. Ώρα να θέσουμε σε λειτουργία...

...το καινούργιο τρυπάνι.

Στα ταξίδια μου έκανα πολύ καλούς φίλους...

...τόσο απ'το στρατόπεδο των Σοβιετικών όσο και απ'των Αμερικάνων.

Δεν νιώθω μακριά απ'το σπίτι μου στον Βοστόκ.

Έχω την ευχάριστη αίσθηση ότι είμαι πάλι στον Σαρκό της νιότης μου.

Χωρίς νερό, μια σάουνα κάθε 15 μέρες, ανθεκτική φιλία.

Εδώ βρισκόμαστε μεταξύ παθιασμένων.

Εδώ υπάρχει μια ασυνήθιστη συσσώρευση πάγου.

Άλλα το πάχος του πάγου αποτελούσε μόνο ένα μικρό εμπόδιο...

...ανάμεσα στην απληστία του ανθρώπου και τις πόρους κάτω απ'την ήπειρο.

Ευτυχώς οι επιστήμονες διατήρησαν το κομμάτι πάγου...

...για να έχουν ήσυχη τη συνείδησή τους.

Παρά το άσχημο πολιτικό κλίμα του Ψυχρού Πολέμου...

...το 1984 οργανώνουμε μια ασυνήθιστη αποστολή.

Δεν θα την ξεχάσω ποτέ.

Αμερικανικός εξοπλισμός για Γάλλους ερευνητές σε μία σοβιετική βάση...

...εν μέσω του Ψυχρού Πολέμου.

Στην άκρη του κόσμου, αποδεικνύουμε..

...ότι μπροστά στην επιστήμη, οι πολιτικές διαφορές...

...δεν σημαίνουν τίποτα.

Είχα δει αυτό το κομμάτι πάγου σε μία αποθήκη στους -57 βαθμούς...

Ένα συνεχές κυλινδρικό δείγμα από βάθος 2000 μέτρων.

Το ιερό δισκοπότηρο των παγετωνολόγων. Δεν το είχα ξεχάσει.

Τα γεωτρύπανα των Ρώσων είναι εξαιρετικά.

Χρησιμοποιούν μια λίμα και ανυψωτικό μηχανισμό...

...που περνάνε γύρω από τα τρυπάνια που κολλάνε.

Αυτή η παράκαμψη τους γλιτώνει απ'το να ανοίξουν καινούργια τρύπα...

...και να χάσουν χρόνια εργασίας αν ένας σωλήνας παγιδευτεί σε βαθύ πάγο.

Στον σταθμό υπάρχουν δύο πράγματα που δεν θα ξεχάσω ποτέ.

Κηροζίνη και βότκα.

Η μυρωδιά της κηροζίνης διαποτίζει τα πάντα.

Τα δωμάτια, την κουζίνα, τα ρούχα.

Όμως είναι απαραίτητη για να μην παγώνει η τρύπα της γεώτρησης.

Και η βότκα είναι το μοναδικό αποτελεσματικό φάρμακο...

...που βρήκαν οι Ρώσοι για την αλλαγή υψόμετρου...

...που ταλαιπωρεί για μέρες τους καινούργιους.

Συμμαχούμε για να δουλέψουμε καλύτερα.

Οι Ρώσοι έχουν επιτύχει ένα τεχνικό κατόρθωμα.

Τρυπούν σε περισσότερο από 2.000 μέτρα βάθος.

Αυτό συχνά απαιτεί έντονη σωματική συμμετοχή.

Με τους συναδέλφους μου, τον Μισέλ, τον Βολοντιά και τον Ζαν-Ρομπέρ...

...η καθημερινότητά μας είναι σκληρή.

Δεν μπορούμε να μεταφέρουμε 20 τόνους πάγου στη Γαλλία.

Πρέπει να τα ταξινομήσουμε, να επιλέξουμε...

...και να πακετάρουμε τα δείγματα.

10 ώρες καθημερινής εργασίας στους -57 βαθμούς.

Φτάνουμε σ'αυτή την πρώτη αποστολή τα 150.000 χρόνια.

Θα ακολουθήσουν κι άλλες όπου θα φτάσουμε πάγους 400.000 ετών.

Tο ταξίδι του πάγου είναι από μόνο του ένα έπος.

Μία αλυσίδα πάγου 15.000 χλμ. σε ένα αμερικάνικο αεροσκάφος...

...έπειτα σε ένα ρωσικό πλοίο και μετά σ'ένα γαλλικό φορτηγό ψυγείο...

...μέχρι το εργαστήριό μας στη Γκρενόμπλ.

Σ'αυτό το στάδιο της αφήγησης θα κάνω μια παρένθεση...

...για την ιστορία της περιστροφής της Γης γύρω απ'τον ήλιο.

Οι αστρονόμοι μας έμαθαν ότι οι μεταβολές σ'αυτή την πορεία...

...προκαλούσαν τη διαδοχή ψυχρών και θερμών φάσεων.

Κύκλοι 100.000 ετών: 80.000 έτη της Εποχής των Παγετώνων...

...και 200.000 έτη θερμής Μεσοπαγετωνικής περιόδου.

Το δείγμα του Βοστόκ αποτελεί επανάσταση.

Η μελέτη του θα επιβεβαιώσει τη θεωρία των πλήρων κύκλων.

Το 1998, στον Βοστόκ, φτάνουμε τα 3.603 μέτρα βάθος.

420.000 χρόνια.

20 χρόνια προσπαθειών.

Θα θυμάμαι για πάντα πώς ένιωσα...

...όταν είδα να ανεβαίνει η πρώτη φυσαλίδα απολιθωμένης ατμόσφαιρας...

...στις αναλύσεις μας.

Τι απίστευτο ταξίδι. Για εκείνη και για μένα.

Οι συνεργάτες μου αποκρυπτογραφούν αδιάκοπα, μέρα και νύχτα...

...τα μηνύματα από τους πάγους του Βοστόκ.

Βγαίνουν τα πρώτα αποτελέσματα και δυστυχώς δικαιώνομαι.

Καταγράφονται τα αποτελέσματα των ερευνών όλης μου της καριέρας.

Ένστικτα, λάθη, καλές και κακές αποφάσεις...

...γνώσεις που μοιράστηκαν, τεράστιες θυσίες και χαρές.

Βλέπω τους κλιματικούς κύκλους να σχηματίζονται μπροστά στα μάτια μου.

4 κύκλοι παγετώνων που σχεδιάζονται με παρόμοιο τρόπο.

Είναι οι μάρτυρές μας για τις μεταβολές της θερμοκρασίας...

...τη στάθμη της θάλασσας, τους δείκτες του CO2...

...ή του μεθανίου στην ατμόσφαιρα.

Έχω την αδιαμφησβήτητη απόδειξη ότι το κλίμα...

...και η συγκέντρωση των αερίων του θερμοκηπίου συνδέονται άμεσα.

Διαβάζω στα διαγράμματα ότι η θερμοκρασία στη Γη μεταβάλλεται...

...σε ένα εύρος 5 βαθμών ανάμεσα στις θερμές και τις ψυχρές περιόδους.

Το επίπεδο των ωκεανών μεταβάλλεται κατά 120 μέτρα...

...ανάλογα αν το νερό είναι εγκλωβισμένο στους πάγους...

...ή ελεύθερο σε υγρή μορφή.

Μερικά χρόνια μετά, θα επιστρέψουμε στον Θόλο C.

Αυτή τη φορά θα φτάσουμε 800.000 χρόνια πίσω.

8 κλιματικοί κύκλοι επιβεβαιώνουν τα αποτελέσματα του Βοστόκ.

Όπου και να βρισκόμαστε, όποιο διάγραμμα και να κοιτάμε...

...το συμπέρασμα είναι πάντα το ίδιο.

Εδώ και 100 χρόνια οι εκπομπές CO2 του ανθρώπου ευθύνονται...

...για μια δίχως προηγούμενο αύξηση της θερμοκρασίας της Γης.

Τροποποιούμε το κλίμα του πλανήτη με πρωτοφανή ταχύτητα.

Το μήνυμα είναι αμετάκλητο.

Αυτές οι εργασίες θα μου φέρουν τη διεθνή καταξίωση...

...αλλά και βαθιές πληγές από όσους αμφισβητούν από συμφέρον...

...αποτελέσματα που οι συνάδελφοί μου καθιστούν έγκυρα.

Δεν έχει σημασία. Άλλοι ερευνητές, σε όλο τον κόσμο, συνεχίζουν...

...να λένε με ακόμα μεγαλύτερη ακρίβεια...

...όσα μάθαμε από τον Βοστόκ και τον Θόλο C, 30 χρόνια πριν.

Πώς από ένα δείγμα πάγου μπορούμε να προσδιορίσουμε τη θερμοκρασία...

...10, 20 ή και 30.000 χρόνια πριν;

Για να το θέσω απλά ας πούμε...

...ότι η Ανταρκτική είναι ένας πολύ καλός μάρτυρας...

...αν θέλουμε να προβλέψουμε την εξέλιξη του κλίματος.

Τα στρώματα πάγου προσφέρουν μια μοναδική ευκαιρία.

Είναι πλέον βέβαιο.

Ο άνθρωπος ανέτρεψε λίγο την οικολογική ισορροπία.

Ο πλανήτης υπερθερμαίνεται...

...λόγω της αύξησης του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.

Μακροπρόθεσμα ο άνθρωπος θα τροποποιήσει το κλίμα του πλανήτη.

Παρευρίσκονται πολλοί επιστήμονες για να το κατανοήσουμε σε βάθος.

Κλοντ Λοριούς, λέτε ότι στον αιώνα μας η στάθμη της θάλασσας...

...μπορεί να ανέβει τουλάχιστον 50 εκατοστά.

Αυτό σημαίνει ότι θα καλυφθούν ολόκληρες στεριές.

Αναζητούσαμε τις φυσαλίδες αέρα και στην πορεία δείξαμε αυτό.

Είναι ξεκάθαρο πως, αν συνεχίσουμε έτσι σε έναν με δύο αιώνες...

...αυτό θα συμβεί. Όμως υπάρχει χρόνος για να το διορθώσουμε.

Οι καταστροφικές προβλέψεις για την υπερθέρμανση...

...και την τρύπα του όζοντος ίσως δεν είναι όπως μας έλεγαν.

Ποια είναι η επιστημονική σας άποψη;

Είστε από αυτούς που σκέφτονται βραχυπρόθεσμα.

Αυξάνεται όλο και πιο γρήγορα. Δεν αυξάνεται έτσι, αλλά έτσι.

Ακόμα κι αν σταθεροποιήσουμε τις εκπομπές CO2 στην ατμόσφαιρα...

...η θερμοκρασία θα συνέχιζε να αυξάνεται.

Είναι μια πραγματικότητα επικίνδυνη για την ανθρωπότητα;

Είναι ζωτικής σημασίας.

Πότε είναι ο επόμενος ψυχρός κύκλος της Γης;

Όπως ξέρετε, οι άνθρωποι άλλαξαν τους κανόνες του παιχνιδιού.

Η όμορφη δομή του κλίματος μπορεί να ανατραπεί.

Σήμερα τα πράγματα είναι χειρότερα; Πιο ανησυχητικά;

Θέλω να πω ότι αυτά θα τα δουν τα παιδιά των παιδιών μας.

Καλωσορίζουμε την πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου.

Το πρόβλημα της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής...

Οι ανθρώπινες δραστηριότητες πρέπει...

...να συμφιλιωθούν με τους νόμους της φύσης.

1992, 1995, 1997. Ρίο, Βερολίνο, Κιότο.

Συνέδρια επί συνεδρίων.

Λέμε μεγάλα λόγια, μαζεύονται συνθήκες...

...κι ωστόσο με την κάθε μέρα που περνάει...

...το σενάριο πραγματοποιείται κατά γράμμα.

Ως το 2025 θα είμαστε 26% με 28% κάτω από τα επίπεδα του 2005.

Πικρή νίκη.

Τι αξία έχει η αναγνώριση αφού ο συναγερμός δεν ακούστηκε;

Μερικές φορές νιώθω πως δεν έκανα τίποτα χρήσιμο.

Είναι τιμή μου που λαμβάνω φέτος το βραβείο Blue Planet.

Ήταν κάποτε ένας κήπος, μια γη γόνιμη, γενναιόδωρη...

...όπου η ζωή κυλούσε φυσικά

Ονομάζομαι Κλοντ Λοριούς και θα είμαι πάντα 23 χρονών.

Σκέφτομαι τον πρώτο άνθρωπο που είχε την ιδέα...

...να τρίψει δύο πέτρες για να δαμάσει τη φωτιά.

Σκέφτομαι τους πάγους που λιώνουν και τα νησιά που βυθίζονται εκεί κάτω.

Σκέφτομαι τον χρόνο που κυλάει πολύ γρήγορα...

...για να προσαρμοστεί η Γη στις αλλαγές που της επιβάλλουν.

Σκέφτομαι ότι ο άνθρωπος που θριαμβεύει θα έπρεπε να κάνει πίσω...

...μπροστά στην ολότητα του κόσμου.

Όχι για τη Γη και τα πλάσματά της. Αυτά θα επιβιώσουν. Για τα παιδιά μας.

Αυτά σκέφτομαι όταν ξετυλίγω ξανά το νήμα της ζωής μου.

Ελπίζω ότι, όπως κι εμείς, με γνώση και την αλληλεγγύη...

...θα ξεπεράσουν τις θύελλες της ιστορίας...

...που οι γενιές μας θα ξεφορτώσουν πάνω τους.

Όμως έχω πίστη.

Ο άνθρωπος δείχνει μεγαλείο μπροστά στις δυσκολίες.

Η ιστορία μου τελειώνει.

Μένει μόνο να δράσουμε.

Τώρα που, όπως κι εγώ, γνωρίζετε...

...τι θα κάνετε;

Υποτιτλισμός Videopress S.A.