Original subtitles

Rond de eeuwwisseling was de wereld in de ban van het occultisme.

Dat gold ook voor Rusland.

Vooral de zogenaamde spirituele salons waren in zwang.

Dodenbezweringen werden een geliefd tijdverdrijf.

Beste baron, ik weet niet wat ik moet zeggen.

M'n man zag er zo levendig uit. Ik kon hem zelfs aanraken.

U en uw medewerkers zijn tot veel in staat.

Dat is wetenschap.

Hij heft de grenzen van de wereld op en brengt de afwezigen terug.

Dat had ik je beloofd.

Dus de dood is niet langer definitief?

Ga maar.

Ontzettend bedankt.

Dit is je loon voor de afgelopen seance.

Ik kan niet meer.

Dit was m'n laatste keer.

Goed, dan krijg je de volgende keer meer. Hoeveel wil je?

Ik wil geen geld.

Luister, m'n beste. Ik vrees...

dat je niet beseft hoe belangrijk ons werk is.

We zijn hier niet mee begonnen...

om rouwende weduwes te laten praten met hun overleden echtgenoten.

De waarheid is dat we de poort tot de wereld der doden hebben ontdekt.

En dat is veel belangrijker dan de ontdekking van Amerika.

Hij was het altijd. - Pardon?

Het zijn nooit de doden geweest.

Dat waren demonen. God, wat heb ik gedaan?

We hebben voor hen de poort geopend. God, bescherm ons.

Kap daarmee.

Hou onmiddellijk met die onzin op.

Zij ons zondaars genadig.

Je begrijpt er niets van.

Hij is nog hier.

Hier?

O ja? Hij?

Dan zou ik hem graag spreken.

Gasten

Sorry, hoor. Ik had me verslapen.

Er is toch niks te doen. - Oké.

Waarom was je niet op Vasya's feestje? Het was echt gezellig.

Ik had geen tijd.

Zoals altijd. Dat is niks nieuws.

Geloof me nou, ik had echt geen tijd. - Begrepen.

Wat mag het zijn? - Ik weet het niet.

Hebt u soms haast, juffrouw? - Het is geweldig hier, of niet?

Het gaat. Er staat wel beveiliging bij de deur.

Ik ga hier zitten.

Die tafel is voor mij.

Welkom. - Hallo.

Juffrouw? - Ja?

Ik wil dat.

Ze komen uit Moskou.

Ze geven een supercool feest vannacht. Dat is hun werk.

Zie je die vent met de tattoo? Dat is Nikita. Hij is zo sexy.

Ik ga eerder weg, want dat wil ik niet missen.

Niet kijken. Die ene zit naar je te staren.

Wat heeft hij nou?

Dat had ik al gemerkt.

Katya, lach toch 's een keer.

Het is een uitnodiging, meer niet.

Hoelang houd je nog liefdesverdriet vanwege je prins op het witte paard?

Het is een half jaar geleden. Dat is hij niet waard.

Dat is vast duurder, denk je niet? - Als er maar plek is voor m'n apparatuur.

We hebben meer sound nodig. Het volume is nu ondermaats.

Onze Vadik heeft een oogje op de serveerster.

Die brunette? - Ziet er appetijtelijk uit.

Nodig haar uit.

Hij is te verlegen. - Ik hoor jullie, hoor.

O jee.

Wat moet hij met haar? Daar zitten geen knoppen aan.

Krijg toch de kolere. - Rustig.

We helpen onze benjamin wel. - Zeker weten.

Lieve Sasha, vertel ons eens wat je vanavond na je werk gaat doen.

Nog niks gepland. - Fantastisch.

Je raadt het nooit. Ze willen dat wij hen meenemen naar het strand.

En ga je mee? Zeg alsjeblieft ja.

Kom, laten we lol maken.

Hé, doe voorzichtig. Let op waar je loopt, let op.

Dat is echt kicken.

Zo betoverend.

Kijk je ogen maar uit. Is het niet prachtig?

Zeg, probeer ons wel bij te houden. - Kom je vanavond ook?

Waarheen? - Naar ons feest.

Of heb je al andere plannen?

Nee, niks. Ik heb tijd.

Heb je het koud?

Katya. - Ze roepen ons.

We komen eraan.

Kom, kleintje.

Laat dat, ik wil niet zwemmen.

Ik krijg je wel.

Heb je dat huis gezien? Is vast eeuwenoud.

En het lijkt leeg te staan. - Blijf maar dromen. Vergeet het.

Vooruit Katya, dans met me.

Hier, voor jou. - Bedankt.

Heb je het naar je zin?

Ja, ik wist niet dat hier feesten gehouden werden.

Ik heb altijd gedacht dat het een verlaten fabriek was.

Zij hebben het niet georganiseerd. - Hoe bedoel je? Is dat dan niet illegaal?

Daar gaat het net om.

We zijn er rotsvast van overtuigd...

dat voor drinken en dansen geen toestemming van instanties nodig is.

Alles hier is zo onvoorstelbaar tof. - Zei ik toch.

Een selfie.

Vooruit, kom mee.

Zijn we niet gewoon super?

Dit is het beste feest waar ik ooit geweest ben.

Dit is voor de massa. Het beste houden we voor onszelf.

Waar heb je het over? - Het beste van het beste.

We hebben niks. - Denk je?

Zij komen hiervandaan. Hebben jullie iets?

Wat willen jullie dan?

Tja, we betalen voor de huur van locaties.

Speciale locaties uiteraard, zonder organisator.

Jullie willen toch niet ergens inbreken?

Niks crimineels. Voor een kleine feestje.

We jatten niks en ruimen naderhand alles op. Het moet bijzonder zijn.

Zoals dat huis aan het strand.

Daar heb je vorige zomer toch gewerkt? Sasha heeft ons alles verteld.

Dat kan echt niet. Kun je nou nooit je mond houden?

Dat is er geknipt voor.

Je mysterieuze prins is 'm gesmeerd en jij kent de weg daar.

Ik doe het niet.

Katya, jij hebt ons er wel naartoe gebracht.

En je hebt een probleem dat opgelost moet worden.

En hoe dan? Door daarheen te gaan?

Superidee.

Ga er niet heen, hè? Niet met Vadik.

Je moet negatieve herinneringen vervangen door positieve.

Katya, waarom maak je het jezelf zo moeilijk? Vind je Vadik leuk?

Ja, dat wel.

Voor het eerst kijk je weer iemand aan. En je lacht ook weer.

Sta het jezelf toe.

Dat is Krim-gotiek in optima forma.

Wauw.

Tof.

Waag het niet om dat online te zetten.

Waarom dan niet? - Onzin.

Wil je soms in de bak belanden?

En wie is de eigenaar? - Een architect.

Die moet dan steenrijk zijn. - Dat is zacht uitgedrukt.

Alleen het onderste slot. Het bovenste gebruiken ze nooit.

Je zei toch dat hij hier alleen woonde? - Ze zijn overleden.

Z'n vrouw en kind. - Hier?

Nee, bij een auto-ongeluk.

Om een klassieker te citeren:

de schoonheid van het platteland is z'n ongedwongenheid.

Geniaal.

Wat smerig.

Eén gore bende.

Volkomen uitgewoond.

Wel een mooie haard.

Zal ik hem aansteken? - Doe maar.

Zo.

Sorry, hoor.

Echt kicken.

Voor mijn gevoel iets te versleten allemaal.

En de deur gaat niet open. - Die zit vast klem.

Het is vochtig.

Zal ik nog 's blazen?

Hij trekt niet goed.

Zijn er geen kacheltjes?

Sorry, hoor. Ik zoek een kacheltje.

Die zal wel onder de trap staan. - Prima.

Hopla.

Je kent de regels. Is niet van ons.

Wat is dat?

'Een studie der duivelse karkaters.'

Nikolai Karlovic von Grube. - Dat is ons huis.

Ik vind het een freakshow.

Kijk nou. Dat is echt ongehoord.

'Alle tekeningen in dit boek zijn door de schrijver...

tijdens z'n visuele openbaringen zelf gemaakt.'

Zijn die echt?

Wat zouden ze vroeger gerookt hebben?

Goede vraag.

Schitterend.

Zo, verlaagt hare majesteit zich tot een keukendienst?

Of denkt ze dat we haar dienstmeisjes zijn?

Je vindt haar vriend leuk, hè?

Je mooie sprookjeskasteel stort in elkaar. Overal zit schimmel.

Dit is de eetkamer.

Ja, en de baron zit in het midden. - Laat 's zien.

Zo zo.

'Baron Von Grube, een beroemde filoloog en mysticus.

Begin 20ste eeuw was z'n huis de grootste spirituele salon van de Krim.

Hij zei dat de duivel hem de hel had laten zien.'

Laat 's zien.

Hij overleed in een psychiatrische kliniek in Berlijn.

Verdomme.

Ik had het bijna geloofd. Pak maar.

En wat doet die kerel daar? Die ken ik.

Dat is Alexander Blok, eikel.

Nikita, Nikita. - Wat nou?

Die lui hebben destijds geesten bezworen.

Dat gaan wij ook doen. - Uiteraard. Wij zijn ook de besten.

Meen je dat nou? Een spirituele seance?

Het is tot in detail beschreven.

Wie zullen we oproepen? - Poesjkin.

In elk geval niet Tsoi. - Nee, de baron.

Als eerbetoon aan onze gastheer. - Ja.

Ja, een geschifte gastheer ontbreekt nog. Toe maar.

Riep iemand mij?

En we hebben ook een medium nodig.

Nou, dat wil ik wel zijn.

Ja?

Ik roep de geest van baron Von Grube op.

Niks aan de hand. Sorry.

Ik roep de geest van baron Von Grube op.

Ik roep de geest van baron Von Grube op.

Baron Von Grube, geef ons een teken als u er bent.

Dat waren de raamkozijnen.

Ik vind het nu al niet meer zo leuk. - Rustig.

Er is iemand in huis.

Laten we maar aannemen dat je je in het adres hebt vergist.

Is al goed, kerel.

We gaan al, we gaan met z'n allen. We vertrekken allemaal weer.

We gaan er heel rustig vandoor. Vooruit.

Dit is wel erg pijnlijk. - Oprotten.

We dachten dat het huis leeg stond.

We zijn geen dieven of inbrekers. - Kan me niks schelen. Wegwezen.

Ik bel de politie niet.

Waarom niet? - Nikita, hou op.

Nee, nee. Waarom heb je de politie dan uren geleden niet gebeld?

Jullie hebben geen flauw benul.

Heeft hij ons niet gehoord?

Hoelang zijn we al hier?

Kijk nou, hij is totaal van de wereld. - Stil.

Hij kan amper op z'n benen staan.

Hoe weten we zo zeker dat hij de eigenaar is?

Het huis was toch dichtgespijkerd? Waar is Katya?

En nu allemaal oprotten. - Rustig, rustig.

Kan ik m'n spullen pakken?

En nu snel wegwezen. - Rustig maar.

Rustig, maak je niet zo druk. - Rot op.

Nikita.

Leeft hij nog?

Ik had hem laag gezet.

Waar heeft hij de hele tijd gezeten?

Ken je hem?

Nee.

Dat zei ik toch? - Een zwerver.

Hij heeft hier beschutting gezocht voor het weer.

En als hij ons verlinkt? - Hij herinnert zich niks.

We sluiten hem ergens op. - Ja, in de kelder.

Dat gaat te ver. - Wat stel jij dan voor?

Hij valt ons vast weer aan als hij wakker wordt.

Laten we maken dat we wegkomen.

Wat? - Dat is alles.

Niet te geloven. Meen je dat?

We regelen een romantisch uitje voor jou en dan wil jij pleite gaan?

Nee, vriend. Vooruit, help me en pak aan. Katya wacht op je.

Voorzichtig.

We kunnen hem niet zo laten liggen.

Vergeet het kusje voor het slapengaan niet.

Moet hij soms bevriezen?

Prima, dan zoek ik wel een deken.

Overal schimmel in huis. Dat valt me nu pas op.

Lukt dat? - Ja, ik heb daar ervaring mee.

Ik heb geld nodig om m'n collegegeld te betalen.

Dit is de sleutel voor het onderste slot.

Het bovenste klemt altijd, dat gebruiken we nooit.

Ik gebruik het nooit.

Kom, we gaan naar boven.

Doe normaal. Het is al een halfjaar geleden.

Accepteer het nou en pak de draad van je leven weer op.

Niet te filmen.

Soms denk ik dat het huis zonder hen uit elkaar valt.

Ik zie ze hier elke dag.

Zodra ik wakker ben, brokkelt alles af en vervuilt.

Je zou mee naar Moskou moeten gaan.

De volgende keer dwing ik jou daartoe.

Alles wijst erop dat hij hier woont.

Hoe kun je het hier volhouden? Je kont vriest eraf.

Wellicht slaapt hij alleen in huis.

Ik vind dat best tof.

We hebben dus een gestoorde geest bezworen.

We hebben het nog nooit gedaan in een behekst huis, hè?

Tja...

Boe.

Spoor jij wel?

Hier, ik ga weer naar binnen.

De kou.

'De klasse der onderduivels woont in de vochtige duisternis van de hel.

Ze zijn in staat om slaap en visioenen op te roepen.

Ze lokken nietsvermoedende zielen naar zich toe en eten hun vlees op.'

En dan:

'Ondanks hun aangeboren lafheid vallen deze helhonden iedereen aan.'

Kappen nou.

Dat schijnt iemands lievelingsboek te zijn.

Oeps. - Heb ik in de kelder gevonden.

Ik had hem er bijna mee opgesloten.

O jee.

Ziet er heftig uit.

Wanhopige tijden vereisen wanhopige maatregelen.

Nikita.

Zo, op de hogere macht.

Proost.

Gaan we door met de seance? - Op de hel en het spiritisme.

Vooruit met de geit. - Jawel.

Sorry, ik dacht dat je al klaar zou zijn.

Nog niet helemaal.

Heb je ze gezien?

Waar dan?

Daarachter. Ze houden ons in de gaten.

Ik zie niemand.

Andrej?

Heb je iets nodig, Katya?

Deze vond ik in de kinderkamer, achter de knuffelbeesten.

Zal ik hem weggooien?

Die beker was van m'n vrouw.

Hij heeft hem vast laten vallen en daarna verstopt.

Volgens mij kunnen we hem nog wel plakken.

Waarom dat?

Als herinnering.

Dat niemand haar vergeet?

Ik zal hem weggooien.

Verdorie. Druk dat er stevig tegenaan.

Druk dat ertegen, heel stevig.

Doet het pijn? - Nee.

Haal de EHBO-koffer in de keuken, Katya.

Waar is Katya? - Wat?

Waar is Katya? - Geen idee.

Katya?

Ik heb je overal gezocht.

Wat heb je daar?

Niks.

Ik vind het hier ook maar niks. Laten we 'm smeren.

Katya.

Rijbewijs: Leonidov, Andrej Nikolajewitsj

Ik heb je laten weten dat het voorbij is. Ik heb je hulp niet meer nodig.

Dat sms'je heb ik nooit gekregen.

Ga je nu al weg? Het is pas begin augustus.

Ja, ik vertrek.

Mag ik even m'n telefoon opladen? De batterij is leeg.

Geef 'm maar.

Eerlijk gezegd is hij al opgeladen.

Ik moet je iets zeggen.

Val me niet in de rede, anders lukt het me niet.

Het lijkt me beter dat je niet alleen blijft.

Je hebt je ziel met hen begraven. Dat is niet verstandig.

Daar kan ik over meepraten.

En als jij het goedvindt, dan zou ik graag bij je blijven.

Katya.

Niemand, en zeker jij niet, mag zich in mijn buurt ophouden.

Dat meen je niet.

Ik weet het zeker, maar volgens mij besef je niet dat je me nodig hebt.

En ik heb jou ook nodig. Ontzettend zelfs.

Ga nu maar.

En kom nooit meer terug naar deze plek.

Andrej? Ik ben het. Katya.

Zeg toch iets. Ik weet dat je me herkend hebt.

Is alles in orde?

Sorry, dat was een domme vraag. Ik heb er zo'n spijt van.

Het is vreselijk wat hier gebeurd is.

Ik... Andrej.

Andrej.

Zeg dan toch iets.

Ik pak iets om het slot te forceren.

Ga weg. - Andrej.

Ga nou maar weg.

Je kunt beter maken dat je wegkomt.

Dit kan je fataal worden.

Alsjeblieft, niet weer. - Nu is de maat vol.

Doe dit niet, doe dat niet.

Lik m'n reet.

Dat laat me koud.

Kom alsjeblieft met me mee.

We moeten de kelderdeur openmaken. - Leg eerst uit wat dit te betekenen heeft.

Vadik, alsjeblieft. Ik... Ik heb het verkloot. Ik weet ook niet waarom.

Is hij de eigenaar?

Het huis is maanden geleden dichtgespijkerd.

Ik wist niet dat hij er nog was.

Wist je wie hij was? - Ja, maar er is iets gebeurd.

Hij moest hier weg. - Heb je iets met hem gehad?

Ik... Dat doet er helemaal niet toe. - O, nee?

Slechts een onbelangrijk detail? Wij hebben bij hem ingebroken.

Problemen?

We moeten hier weg.

Het huis is van hem en zij hadden iets met elkaar.

Dat is helemaal niet zo. En het speelt ook geen rol.

Kolere, zeg.

Er gebeuren rare dingen in dit huis.

Het is niet normaal dat alles hier in elkaar stort.

En in de kelder bij Andrej... Hoe zal ik het zeggen?

Dit is een vervallen krot en jouw Andrej spoort niet.

Katya, is dat echt die vent? - Waar ga je naartoe?

Zij heeft gelogen. Hij is de eigenaar.

En wat maakt dat uit? Hij zit opgesloten en hij slaapt.

We vertrekken morgen pas. - Sluiten we haar ook op?

Luister nou toch.

We sluiten je gewoon bij Andrej op.

Zo kan ie wel weer.

Poten thuis. Roep je vriendin tot de orde. Wat zeg je?

Of is ze dat niet meer?

Ik wil er niks meer over horen.

Ik ben hier om me te amuseren, en dat ga ik ook doen.

Vooruit, daar gaan we.

Vadik, ik smeek het je.

Katya, ik heb het begrepen.

En kap nu maar met al die onzin.

Hé, kleintje.

Wat is er nou weer?

Waar kwam die bal nou vandaan?

Welke geschifte gast doet zoiets?

Ik ben het beu. We pakken de boel in en vertrekken.

Waarom reageer je zo gepikeerd? - Dit is niet meer leuk.

Jij hebt alleen nog maar oog voor haar.

Kijk om je heen. Het feest is voorbij. - Dat beslis ik, ja.

Als je zo graag weg wilt, bel je maar een taxi.

Sasha? Wil jij ook weg?

Nog niet. - Hoor je het ook 's van een ander.

Verdomme. Waar rijdt hij nou naartoe?

Het door u gekozen nummer is momenteel niet bereikbaar.

Kolere, zeg. Ik schrik me rot.

Ben je verdwaald?

Bezet.

Katya?

Het door u gekozen nummer is momenteel niet bereikbaar.

Jeetje, je laat me schrikken.

Heb jij Artur gezien? - Nee.

Is hij met Polina meegegaan? - De kelderdeur stond open.

Pardon? Heb jij hem vrijgelaten?

Nee.

Sasha.

Wat was dat nou? - Maak dat je wegkomt. Snel en stil.

Katya.

Wat was dat in vredesnaam?

Sasha?

Kom mee. Vooruit, vooruit.

Kan iemand me uitleggen wat hier aan de hand is?

Rotding.

Je snapt het niet. Ze zullen Andrej van kant maken.

Maak je niet zo druk. Rustig, rustig.

Ik kon Polina niet meer bereiken. - Jij kunt er niks aan doen.

Daar staat de auto.

Niet kijken.

Stap uit.

Naar binnen.

Daar heb je niks aan. We moeten het vuur opstoken.

O nee, ze hebben de schoorsteen dichtgestopt.

Ken je ze dan zo goed? - Goed genoeg.

Wat zijn dat voor monsters? - Vadik, hou op.

Hij wist het al van meet af aan. En nu zijn er drie dood.

Wat is er met Polina gebeurd? - Niemand had jullie uitgenodigd.

En hoe kan het dan dat jij nog leeft? - Omdat ik ze hierheen heb gebracht.

Luister goed. Je overleeft dit alleen als je in huis blijft...

omdat het hier warm is. Verbrand alles wat je kunt vinden.

Morgenochtend kun je vluchten, dan zijn ze niet meer zo gevaarlijk.

Help even mee, er is geen brandhout meer.

Zijn het dan geesten?

Demonen.

In de gedaante van m'n vrouw en zoon.

Monsters uit een andere wereld.

Is dat allemaal echt?

Twijfel je daar nog steeds aan?

Hij heeft in de hel gestudeerd.

Hij vond de poort en heeft die open laten staan.

Ik geloofde het ook niet toen ik het huis kocht.

Wat komen ze dan doen? - Puur voor mij.

Jullie vormen een gevaar voor me, dus wilden ze jullie uitmoorden.

Maak fakkels van de stoelpoten.

Hebben ze al meer mensen vermoord?

Een vriend wilde me hier vandaan halen.

Ik wist toen nog niet wat ze van plan waren.

Daarna heb ik het huis vergrendeld...

me van de buitenwereld afgesloten en geleerd om met hen samen te leven.

Ik had alleen geen rekening met jou gehouden.

Het vuur moet blijven branden. Vertrek morgenochtend.

Andrej, wacht.

Ik ga thee zetten.

Mama, speel mee.

Ja.

Wil je vliegen?

Nog een keer. - Nog één keertje dan.

Papa.

Schiet maar naar mij. Ja, snel. Snel.

Goed zo.

Jullie hadden niet achter me aan moeten komen.

Ik had ze tot morgen tegen kunnen houden.

Wat was dat?

Die monsters overleven dankzij de mensen die hen binnenlaten.

Ze laven zich aan hun angst.

Ze geven er wel iets voor terug.

Ze verschaffen mij de illusie dat m'n gezin nog leeft.

Zodat ik ze steeds opnieuw verlies. Telkens, telkens weer.

Zijn ze destijds ook al eens hier geweest?

Ik draaide door.

Ik heb gebeden dat alles weer normaal zou worden.

Het begon met de dromen.

M'n gebeden werden inderdaad verhoord.

Ze leken zo echt.

Zo voorkwamen ze dat ik het zou vergeten.

Toen kwam de vochtigheid.

En tot slot kwamen zij.

Ze stonden me aan te staren alsof ze wilden zeggen:

Laat ons binnen en we zullen altijd bij je blijven.

In een moment van zwakte heb ik ze binnengelaten.

Toen ben ik dagen blijven dromen.

Toen ik weer wakker werd en hun echte gezichten zag...

drong het tot me door dat ik monsters binnen had gelaten.

Heb je nooit geprobeerd te vluchten?

Dat wilde ik niet.

Verdomme.

Wat is dat?

Andrej.

Waar is Sasha?

We moeten het vuur snel aansteken.

Ze vermoorden ons hoe dan ook.

Jou laten ze met rust. Ze hebben hun zinnen op ons gezet.

Heb ik gelijk of niet?

Vadik, wat doe je nou?

Hij zei dat ze van hem afhankelijk zijn.

Als hij er niet meer is, dan gaan zij ook weg.

Heb jij een andere oplossing?

Die is er niet.

Leg dat geweer neer. - Katya, hij heeft gelijk.

Door mij zijn ze hier.

Ze zullen met me meegaan.

Katya, niet doen.

Vlucht.

Nee.

Maak niet dezelfde fout als ik.

Laat los.

Neem ze mee.

Wat is er?

Neem me in je armen.