Original subtitles

මිනිහෙක්ගෙ හැඟීම් පිටවීමක් පිටිපස්සෙ,

හැමතිස්සෙම ඇත්තක් තියෙනවා.

මිනිහෙක් නිකම්ම මිනීමරන්නේ නෑ.

එයාගෙ හිත කැඩිලා විශ්වාසය බිඳුණම, එයාගෙ අත් ලේ වලින් පිරෙනවා.

සාධාරණය වෙනුවෙන් අත ඉස්සුව මිනිහෙක්ට මරණ දඬුවම නියම වෙනවා.

ඒත් කෑදරකම නිසා ගොඩක් අයගෙ ජීවිත විනාශ කරපු උන්,

හිනාවෙවී නිදහසේ ඉන්නවා.

මේක තමයි අපේ ලෝකය, රාඝවා.

ඔයා හිතන්නෙ ඔයාගෙ නිහැඬියාව ගොඩක් අයව ආරක්ෂා කරයි කියලා.

ඒත් ඒ නිහැඬියාවෙන් වෙන්නෙ සත්‍යය වැළලෙන එක විතරයි.

ඔයාගෙ ඇත්ත එළියට ගේන්න.

එතකොට විතරයි අපිට අසාධාරණයේ අඳුර පරද්දන්න පුළුවන්.

ඔයා දැන් කතා කළේ නැත්තම්,

මට ඔයාට උදව් කරන්න බැරි වෙයි.

මොකද වුණේ?

මට කියන්න.

මාස කිහිපයකට කලින්...

පොන්වයල් - සේලම් දිස්ත්‍රික්කය

83...

84...

85...

86...

87...

88...

89...

90...

91...

92...

93...

94...

95...

96...

97...

-98... -ඒයි, ළමයිනේ!

-අනූ... -රාඝවන්ව මේ හරියෙ දැක්කද?

ශ්...

101...

102...

103...

104...

105...

යේ!

මේක ඔයා පැරදුණු පස්වෙනි වතාව.

මෙන්න.

මේ අවුරුද්දෙ අපි අමුධාට අලුත් සලඹක් ගමු.

-හ්ම්? -හරි, මාමේ.

මගේ මාමා තමයි හොඳම!

ඒයි මචං!

සලඹවල් හොයන එක පැත්තකින් තියපන්.

අවුරුදු ගාණක් තිස්සෙ උඹට මනමාලියෙක් හොයන මනුස්සයෙක් මෙතන ඉන්නවා.

එච්චර හොයලා එයාගෙ බයිසිකලේ රෝද ගෙවිලා ගියාට කමක් නෑ,

මේ මනුස්සයාගෙ ඔළුවනෙ ගෙවිලා යන්නෙ!

තාමත් උඹට මනමාලියෙක් හොයාගන්න බැරි වුණානෙ.

මාමේ, මම බඳින්න බෑ කියනවා නෙවෙයිනෙ.

හ්ම්?

කවුරුත් කැමති නෑ මාව විශ්වාස කරලා දුවව දෙන්න.

මම මොනවා කරන්නද?

රාඝවා, ටවුමේ හොඳ පවුලක් ඉන්නවා.

කෙල්ලත් ඉගෙනගත්ත කෙනෙක්.

මම උඹ ගැන හැමදේම ඒගොල්ලන්ට කිව්වා.

මට හොඳ ෆොටෝ එකක් විතරක් දියන්.

ඉතුරු ටික මම බලාගන්නම්.

මං ගාව ෆොටෝ මුකුත් නෑ.

සීයේ, හෙට එන්නකො.

අපි මාමගෙ නියම ෆොටෝ එකක් ලෑස්ති කරලා තියන්නම්.

එහෙනම් ඒක හරි.

මම ඒ කෙල්ලගෙ පවුලේ අය එක්ක කතා කරන්නම්.

ඒයි, මේ හැඩවෙලා කොහෙද යන්නෙ?

අපි ඔක්කොම යන්නෙ රාඝව මාමගෙ ෆොටෝ එකක් ගන්න.

මම යනවා, අම්මේ.

ඒයි, ඉස්කෝලෙ නැති දවසටවත් ගෙදර ඉන්න බැරිද?

මාමේ, ඉක්මනට එන්න!

පරක්කු වෙනවා.

එනවා, එනවා.

අප්පටසිරි!

ඔය ෂර්ට් එකයි වේට්ටියයි ඇන්දම නිකම් විජයකාන්ත් වගේමයි!

හරි, යමු.

මාකට් එක පැත්තට යමු.

උඹ කොහෙද එන්නෙ?

උඹට ෆොටෝ එකක් ගන්න ඕනෙ නැද්ද?

අපි ඒක බලාගන්නම්.

කඩේට ගිහින් බිස්නස් එක බලාගනින්.

මේ රස්නෙට තල් ගෙඩි ටික පරවෙලා වේළිලා යයි.

උඹ කඩේට පලයන්.

අපි ගිහින් ෆොටෝ එක අරන් ඉක්මනට එන්නම්.

මොකක්ද මචං මේ?

උඹ නිසා මාකට් එකෙන් මස් ටිකක් කන්න පුළුවන් වෙයි කියලා හිතුවෙ,

-ඒත් උඹ මාව මඟහැරලා යනවද? -මම උඹට ගෙනත් දෙන්නම්.

උඹ කඩේට පලයන්.

-හරි... -යමු, ළමයිනේ.

අමුධා, ඒගොල්ලන්ට ෆොටෝ එක පෙන්නුවත්,

ඒ කෙල්ල මට කැමති වෙන එකක් නෑ.

-මගේ මූණ එහෙමනෙ. -ඒයි අමුධා!

කොහෙද මේ සේරම යන්නෙ?

අපි මේ මාමාට මනමාලියෙක් හොයන්න ෆොටෝ එකක් ගන්න යනවා.

ඔයාගෙ මාමා මාව බැන්දා මදිද?

දැන් තව ගෑණියෙක්ව ඉල්ලනවද?

මොකෙක් හරි කඩාකප්පල්කාරියෙක් ඇවිත් මගේ තැන ගන්න හැදුවොත්,

එච්චරයි මම කියන්නෙ!

රක්කායී, මම ගෑණු කීදෙනෙක් බැන්දත්,

ඔයා තමයි කොහොමත් මගේ පළවෙනියා!

අප්පොච්චියේ!

ඔයා නම් නියම කටකාරයෙක් නේද? හ්ම්...

මෙහෙ අහපන් අමුධා!

ඒ කෙල්ල මට වඩා ලස්සන නැත්තම්,

මම මේ කසාදෙට කැමති වෙන්නෙ නෑ!

බයවෙන්න එපා, අපි ගිහින් මාමාට රැජිනක් වගේ කෙනෙක්ව ගේන්නම්.

දැන් ඔයා ගිහින් ඔයාගෙ වැඩක් බලාගන්න!

එන්න, මාමේ.

අපි යමු.

නිකට පොඩ්ඩක් පල්ලෙහාට කරන්නකො, මහත්තයා.

ටිකක් උස්සන්න.

ඔව්, අන්න එහෙම.

පොඩ්ඩක් හිනාවෙන්න, මහත්තයා.

මාමාට හිනාවෙන්න කියන්නකො.

-හිනාවෙන්නකො, මාමේ. -අන්න හරි, මහත්තයා.

නියමයි, මහත්තයා.

විනාඩියක් ඉන්න. අමුධා, මෙහෙට එන්න.

එයාගෙ කම්මුලෙන් පොඩ්ඩක් අල්ලන්න, මහත්තයා.

එයාගෙ කම්මුලට පොඩි හාදුවක් දෙන්න, මහත්තයා.

මොකද මචං, ෆොටෝ අරන් ඉවරද?

ඔව්, එහෙම තමයි.

ඒවා හොඳට ආවද?

මතකනෙ, අපිට මේවා කෙල්ලගෙ පවුලේ අයට යවන්න ඕනෙ.

ඌ දිගටම ෆොටෝ ගහගෙන ගියා.

-ඒවා ඇත්තටම හොඳද කියලා කවුද දන්නෙ? -මොකක්? ඌ දිගටම ගහගෙන ගියාද?

මෙන්න උඹ ඉල්ලපු මාකට් එකේ මස් ටික.

අම්මෝ, ඇති යන්තම්! දීපන්.

මාකට් එකේ මස් තරම් රහ වෙන මුකුත් නෑ.

බඩත් කෑගහනවා, මාර බඩගිනියි.

මම උදේ ඉඳන් මුකුත් කෑවෙ නෑ.

හරි, දැන් කාපන්.

-අම්මේ! අම්මේ! අම්මේ! -තල් ගෙඩි ටික තවම එහෙම්මමයි.

මොකද ළමයෝ?

-උදේ ඉඳන් මොකුත් විකිණුනාද? -අම්මේ, මට තල් ගෙඩියක් දෙන්න.

උඹ මොනවා හරි කෑවද බෑණේ?

නෑනෙ, පොඩ්ඩක් මෙතනින් නවත්තන්නකො.

මම කිව්ව කෙනා තමයි මෙයා.

එන්න, මල්ලි.

තල් ගෙඩියක් කන්න ඕනෙද?

මේ ඔක්කොම නැවුම් තල් ගෙඩි, මල්ලි.

-මේවා ඇඟට ගොඩක් ගුණයි. -බලන්නකො මේ මැස්සො පිරිලා!

සුධා, ඔයාට මේක කන්නම ඕනෙද?

එක තල් ගෙඩියක් කෑවා කියලා මොකද වෙන්නෙ?

එයාට එකක් දෙන්න, මල්ලි.

මෙන්න.

-ඔයා කන්න. මම ඒගොල්ලන්ට දෙන්නම්. -හරි.

ආච්චියේ, තව මුට්ටි දෙකක් පැක් කරන්න.

හ්ම්.

හ්ම්, මෙන්න ගන්න දරුවෝ.

ඉන්න, මම සුද්ද කරලා දෙන්නම්.

කන්න.

මහත්තයා, අපිව දැක්කම ටිකක් අපිරිසිදු පාට ඇති,

ඒත් අපේ තල් ගෙඩි හොඳටම පිරිසිදුයි.

ඔයාලා බෝතල් කරපු සෝඩා බොන්නෙ ඒවා 'පිරිසිදුයි' කියලා හිතාගෙන,

ඒත් මහත්තයා, ඇයි ඔයාලට මේ ස්වභාවධර්මයේ ආශ්චර්යය අගය කරන්න බැරි?

සුධා, මම කාර් එකේ ඉන්නම්. ඉක්මනට එන්න.

මැස්සො ගැන එක දෙයක් කිව්වා විතරයි, මට ස්වභාවධර්මය ගැන දේශනයක් දෙනවා.

කීයද?

රුපියල් 30යි, නෝනා.

ගන්න.

කමක් නෑ, ඔයා තියාගන්න.

නෑ, නෝනා.

එක තල් ගෙඩියක් රුපියල් 30යි.

අපේ දහදිය මහන්සියෙන් හම්බවෙන දේ අපිට ඇති, නෝනා.

-මෙන්න ඉතුරු සල්ලි. -හ්ම්.

මෙන්න ළමයෝ. මේක ඔයාට.

-හ්ම්? -හ්ම්.

මේක තනි ඇහැක් තියෙන තල් ගෙඩියක්.

මේක හැදෙන්නෙ අවුරුද්දකට සැරයයි.

-යන ගමන් කාර් එකේදි කන්න. -ස්තූතියි, මාමේ.

කැඳ එක හොඳයි නේද?

ඔව්, මම කැමතියි.

සෙල්වී!

සෙල්වී!

මොකද අයියේ?

-මොකද වුණේ? -ඇත්තටම මේකද ඔයාට ගෙනාපු මනමාලයා?

බ්‍රෝකර් මට කිව්වා.

මොකද ඔය බලන්නෙ?

ඔයා ඇත්තටම එයාව මුණගැහිලා මේකට කැමති වුණාද?

ඔයා එයාව හරියට දැක්කද?

මම කිව්වෙ, එයාගෙ මූණ දිහා හරියට බලන්න.

අයියේ...

එයා ඉගෙනගෙන නැතුව ඇති.

එයාට සල්ලි නැත්තම් තත්වයක් නැතුව ඇති.

ඒත් එයා අවංක මනුස්සයෙක්.

ජීවිතේ ලස්සන තියෙන්නෙ පෙනුමේ නෙවෙයි අයියේ,

ඒක තියෙන්නෙ දෙන්නෙක් අතර තියෙන අවබෝධය මතයි.

මම දන්නවා එයා මාව තේරුම් අරගෙන මට උදව් කරයි කියලා.

හ්ම්. මොකක් වුණත්.

ඔයා කැමති දේකට මම කවදද එපා කිව්වෙ?

ඔයාලා දෙන්නා සතුටින් ඉන්නවා නම්, මට ඒ ඇති.

රින්ගා රින්ගා රෝසස්...

අ පොකට් ෆුල් ඔෆ් පෝසීස්...

අස්සා...

-බුස්සා... -මොකක්ද මාමේ මේ?

-ඔක්කොම බිමට! -හරිම රස්නෙයි.

මෙතන පුදුම රස්නයක් තියෙන්නෙ,

ඒත් මේ තල් ගෙඩි ටිකවත් රා ටිකවත් ගන්න එකෙක්වත් නවත්තන්නෙ නෑනෙ.

මහත්තයා, ඇයි ඔයා මේ ගිනි ගහන අව්වේ මෙතන ඉඳගෙන ඉන්නෙ?

නාකියා වෙනද වගේ කොහෙහරි පෙත්සමක් දෙන්න යන්න ඇති,

ඇවිදගන්න බැරි කමට දැන් මෙතනට වෙලා ඉන්නවා.

ඒයි නාකියෝ, රා ටිකක් බොන්න ඕනෙද?

නාකියෝ...

උඹ දිසාපති කාර්යාලයේ ඉඳලා

පක්ෂ කාර්යාලවලට හැමදාම පෙත්සම් උස්සගෙන ඇවිද්දා,

ඒත් කවුරුත් මේ ගමට පාරක් හදලා දෙන පාටක් නම් නෑ.

උඹ ඇවිදපු තරමට,

එක පාරකට වැලි මිටක් ගානේ ගෙනත් මෙතන දැම්මා නම්,

මේ වෙනකොට පාර හැදිලා ඉවරයි!

මෙන්න, මේක බොන්න.

නෑ, මට මුකුත් එපා.

ඇයි මං දිහා ඔරවගෙන බලන් ඉන්නෙ? බොනවා.

ඒයි, උඹ හිතන්නෙ මම මේ පාර වෙනුවෙන් කෑගහන්නෙ මගේ වාසියට කියලද?

මගෙන් පස්සෙ මේ ගම අයිති වෙන්නෙ උඹලා හැමෝටමයි.

උඹලා කාටහරි ඇත්තටම මේ ගම ගැන ගාණක් තියෙනවද?

උඹලට ඕනෙ රා ටිකක් විකුණගෙන උඹලගෙ පාඩුවේ ඉන්න විතරයි.

මාමේ...

-ඒයි! -මාමේ...

අමුධා... ඔයා මෙතන මොකද කරන්නෙ?

මම එයාලා එක්ක සෙල්ලම් කරන්න ආවේ, මාමේ.

රාඝවා!

මම මේ උඹව හම්බවෙන්නමයි ආවේ.

මනමාලිගෙ පවුලේ අය උඹට ගොඩක් කැමතියි.

මොකක්, ඇත්තටමද?

ඔව්, අනිවාර්යයෙන්ම!

මට ඉක්මනටම කසාදෙ දවසක් දාන්න කියලත් කිව්වා.

අද ඉඳන්, ඔක්කොම තියෙන්නෙ මඟුල් වැඩ ලෑස්ති කරන එක තමයි.

ලබන මාසෙ 13 වෙනිදාට හොඳ නැකත් දවසක් තියෙනවා.

අපි එදාටම මඟුල ගමුද?

ඒයි, පෙරුමාල්...

උඹ ෆොටෝ එක මාරු කරලා එහෙම නෙවෙයිනෙ?

කට පියාගන්න, සීයේ!

මගේ මාමාට මොකක්ද තියෙන අවුල?

මනමාලි විතරක් මනමාලයාගෙ ෆොටෝ එක දැක්කාම ඇතිද?

අපිට මනමාලිගෙ ෆොටෝ එක බලන්න ඕනෙ නැද්ද?

කෝ මනමාලිගෙ ෆොටෝ එක?

මනමාලිගෙ ෆොටෝ එක...

මම ඒක ගත්තෙ නෑ, දරුවෝ.

-අමුධා... -මාමා කට පියාගන්න.

මාමා මුකුත් දන්නෙ නෑ.

මනමාලි කොහෙද?

එයා පරවෛයූර් වලින්.

-සමාවෙන්න, අක්කේ. -හ්ම්?

මේ සෙල්වි අක්කාගෙ ගෙදරද?

ඔව්, ඔයාලා කවුද?

අපි මේ...

-මනමාලයාගෙ පවුලේ අය. -හ්ම්...

ඇයි?

මනමාලයාගෙ පවුලේ අයව ඇතුළට ගෙන්න ගන්නෙ නැද්ද?

හ්ම්... ඒකත් ඇත්ත, මහත්තයා.

කරුණාකරලා ඇතුළට එන්න.

සෙල්වී...

-සෙල්වී... -ආ?

මනමාලයාගෙ පවුලේ අය ඇවිත්. එන්න.

මොකක්ද මේ, නෑනෙ?

ඔයා කිව්වෙ මනමාලයාගෙ පවුලේ අය ඇවිත් කියලා.

කෝ එයාලා?

බලන්න! මම කිව්ව 'වැඩිහිටියෝ' මෙන්න ඉන්නවා.

ඒයි, ඇතුළට එන්න ළමයිනේ.

මනමාලයාගෙ පවුලේ අයට වතුරයි තේයි දෙන්නෙ නැද්ද?

ඒයි, කුල්ලා... මොනවා හරි කෑම ජාතිත් ගේන්න කියපන්.

තව එක පාරක් මට 'කුල්ලා' කිව්වොත්, මම තොගෙ නහය කඩනවා!

හරි, හරි.

තරහ ගන්නෙ නැතුව එයාලට කියපන්කො.

අක්කේ!

කන්න මොනවා හරි කෑම ජාතිත් ගේන්නකො.

ආ?! හ්ම්...

හරි.

ඔව්, ගේන්නම්.

එන්න, හැමෝම.

මේ අපේ අක්කාගෙ ගෙදර.

වාඩිවෙන්න.

-අක්කේ... -හ්ම්?

මොකද දරුවෝ?

ඔයා අපේ මාමාව බඳින්නද යන්නෙ?

ඔව්.

ඇයි එහෙම ඇහුවෙ?

නෑ, මේ රාඝවන් මාමාට වෙන කවුරුත් නෑනෙ.

අපි තමයි එයාගෙ ලෝකය.

ඔයා එයාව හොඳට බලාගන්නවද?

මම එයාව හොඳට බලාගන්නම්.

අක්කේ, ඔයා ගොඩක් ලස්සනයි.

මම ඔයාට කැමතියි.

" මුළු ගමම එකතුවෙලා... "

" කදිම ජෝඩුවක් එකතුවෙලා! "

" තරු රටා ගැලපිලා... "

" බෙර සද්දෙ පැතිරිලා යනවා! "

" වේට්ටියයි සාරියයි... "

" හරි අපූරුවට ගැටිලා තියෙනවා! "

" ඇස් දෙකක් මුණගැහිලා... "

" රහස් තේරුම් සීයක් කතා කරනවා! "

" මෙතන කිසිම අඩුවක් නෑ... "

" ඇය හරියට පිපුණු සමන් පිච්ච මලක් වගේ! "

" ඇගේ අතගන්න, මේ බිමේ කුමාරයා ඇවිත්! "

" අපිට ධනයක් රත්තරන් නෑ... "

" මෙහෙ එහෙම දුකක් නෑ! "

" ඇය ඔහුව රජෙක් වගේ බලාගනීවි, මේ රන් හදවතක් තියෙන කෙල්ල! "

" හේයි, මගේ රන් මැණික! "

" රවුම් පොට්ටුවක් තියෙන කෙල්ලේ, මගේ රන් ආභරණය! "

" මගේ වටිනා මුතු ඇටය! "

" මගේ ලස්සන, පුංචි කලාකෘතිය! "

" හේයි, මගේ රන් මැණික! "

" රවුම් පොට්ටුවක් තියෙන කෙල්ලේ, මගේ රන් ආභරණය! "

" මගේ වටිනා මුතු ඇටය! "

" මගේ ලස්සන, පුංචි කලාකෘතිය! "

" මුවහත්, කැත්තක් වගේ... "

" ඔහු ගාම්භීරව සැරට ඉන්නවා! "

" ඒත් කුස්සියේ පිහියක් වගේ... "

" ඇය ඔහුව වෙනස් කරලා මෙල්ල කරාවි! "

" උළුවස්සෙ ඉන්න පුංචි හූනෙක් වගේ... "

" ඇය ඔයාට තුරුළු වේවි, ඔයාගෙ දහදිය බිඳුවක් ගානේ! "

" හැමදාම, ඔයාලා හාදු දාහක් හුවමාරු කරගන්න ඕනෙ! "

" රණ්ඩුවක් වුණු හැම වෙලාවකම, ඔයාලා තුරුළු වෙලා යාළු වෙන්න ඕනෙ! "

" ඔය මැජික් සහ රහස් ඔක්කොම, ඇඳ උඩදි පටන්ගන්න ඉඩදෙන්න! "

" මුළු ගමම අගය කරන විදිහට අපි ජීවත් වෙන්න ඕනෙ... "

" අපේ මිනිස්සුන්ගෙ ආශිර්වාදයත් එක්ක! "

" ඔයා හුස්ම ගන්නා තුරු... "

" ඔයාලා එකිනෙකාට ආදරේ කරන්න ඕනෙ! "

" ඉර බහිනකොට එකතුවෙන්න... "

" ඇගේ සාරි පොටට ගුලිවෙලා නිදාගන්න! "

" ඉක්මනටම, පොඩි පැටියෙක්, ඔයාලගෙ තොටිල්ලෙ සෙල්ලම් කරාවි! "

" අපේ කුල දෙවියෝ හැමදාම ඔයාලා දෙන්නව ආරක්ෂා කරාවි... "

" සදාකාලිකවම එකිනෙකාගෙ ආත්මවලට සහකරුවන් වෙන්න ලැබේවා! "

-" අනේ මගේ දෙයියෝ... " -" අයියෝ... "

-" අනේ මගේ දෙයියෝ... " -" අප්පොච්චියේ... "

-" අනේ මගේ දෙයියෝ... රත්තරනේ... " -" දෙවියනේ... මට නම් ඇතිවෙලා! "

" අනේ මගේ දෙයියෝ... රත්තරනේ... "

" මුළු ගමම එකතුවෙලා... "

" කදිම ජෝඩුවක් එකතුවෙලා! "

" තරු රටා ගැලපිලා... "

" බෙර සද්දෙ පැතිරිලා යනවා! "

" වේට්ටියයි සාරියයි... "

" හරි අපූරුවට ගැටිලා තියෙනවා! "

" ඇස් දෙකක් මුණගැහිලා... "

" රහස් තේරුම් සීයක් කතා කරනවා! "

" මෙතන කිසිම අඩුවක් නෑ... "

" ඇය හරියට පිපුණු සමන් පිච්ච මලක් වගේ! "

" ඇගේ අතගන්න, මේ බිමේ කුමාරයා ඇවිත්! "

" අපිට ධනයක් රත්තරන් නෑ... "

" මෙහෙ එහෙම දුකක් නෑ! "

" ඇය ඔහුව රජෙක් වගේ බලාගනීවි, මේ රන් හදවතක් තියෙන කෙල්ල! "

" හේයි, මගේ රන් මැණික! "

" රවුම් පොට්ටුවක් තියෙන කෙල්ලේ, මගේ රන් ආභරණය! "

" මගේ වටිනා මුතු ඇටය! "

" මගේ ලස්සන, පුංචි කලාකෘතිය! "

සර්, මමට පැමිණිල්ලක් කරන්න ඕනෙ.

ඒයි, අයින් වෙලා පිටිපස්සට පලයන්!

සර් ඇවිත් ඉන්නෙ.

-සර්! -ඒයි, මොකක්ද මේ?

සර්, ඊයේ ටවුමේ පක්ෂ රැස්වීමක් තිබුණා.

ඒගොල්ලො බාබූර් ලැගුම්හලේදි අතේ මාට්ටු වුණා, සර්.

ඒයි, තමුසේ කියනවා ඒක පක්ෂ රැස්වීමක් කියලා,

ඒත් තමුසේ අර 'සුදු ෂර්ට්' කාරයො ඔක්කොම යවලා මේ මිනිස්සුන්ව විතරක් අල්ලගෙන ඉන්නවද?

ඒගොල්ලන්ගෙ විස්තර අරගෙන යවන්න.

මෙයා කවුද?

සර්, මගේ නම කුමරේසන්.

මගේ බිරිඳ දවස් හතරක ඉඳන් අතුරුදහන් වෙලා, සර්.

අඬන එක නවත්තපන්, මනුස්සයෝ. එයාට මුකුත් වෙලා නැතුව ඇති.

මොකද වුණේ කියලා හරියටම පැහැදිලිව පැමිණිල්ලක් ලියලා,

ස්ටේෂන් එකට භාර දීලා, පලයන්.

ඒගොල්ලො පරීක්ෂණයක් කරලා උඹට ස්ටේෂන් එකට කතා කරයි.

එතකොට එන්න.

-හරි, සර්. -පැමිණිල්ල අරගෙන මෙයාව යවන්න.

නෝනලා, කරුණාකරලා මේ පැත්තට එන්න. සර්, මට අර ෆයිල් එක දෙන්න.

නෝනලා, මෙතනින් පෝලිම් ගැහිලා ඔයාලගෙ විස්තර දෙන්න.

වාඩිවෙන්න.

මගේ බිරිඳ අතුරුදහන් වෙලා, සර්.

ඔයා කොහේ ඉඳන්ද එන්නෙ?

පරවෛයූර්.

ඔයාලගෙ ගමේ මිනිස්සුන්ට විතරක් ගෑණු නැති කරගන්න එක පුරුද්දක්ද?

-එයාගෙ ෆොටෝ එකක් තියෙනවද? -හ්ම්.

මෙහෙට දෙනවා, මනුස්සයෝ.

තමුසෙගෙ ගෑණි නිකම්ම අතුරුදහන් වුණා, ඇයි කියලා දන්නෙත් නෑ කියලද කියන්නෙ?

මම එයා වැඩ කරන තැනට ගියා...

ගොඩක් රෑ වුණු නිසා මම බලන්න ගියා...

දැන් දවස් කීයක් වෙනවද?

දවස්... හතරක් විතර.

-දවස් හතරක්? -හ්ම්.

අපි මොකද වුණේ කියලා හොයලා බලලා කියන්නම්.

-ඔයාට දැන් යන්න පුළුවන්. -හරි, සර්.

අක්කේ, හැමෝම ඉන්නවද? අපි යමුද?

අයියේ, ඉන්න.

මරගතම් අක්කා තාම ආවේ නෑ.

අක්කේ... මරගතම් අක්කාගෙ නම කතා කරන්න.

ඒයි, මරගතම්! ඉක්මනට එන්න.

-ඉක්මනට එන්න, අක්කේ! -එනවා, මම එනවා.

අනේ මන්දා...

ඩ්‍රයිවර් අයියේ, යමු.

-අක්කේ, හැමෝම ඉන්නවද? -ඔව්, යමු.

මොකක්ද මේ?

ඊයේ සෙල්විගෙ මඟුල් දවස නේද?

එයා දිහා බලන්නකො, හොඳටම මහන්සි වෙලා වගේ.

ඊයේ ඒ මඟුල් සෙල්ලම් ඔක්කොම බලාගෙන හිටියාම,

ඔයාගෙ මස්සිනාටත් ඉන්න බැරි වෙන්න ඇති.

ඇයි? ඔයාලගෙ ගෙවල්වල පහන නිවන්නෙ නැද්ද?

ඇඳට වෙලා ඉන්න ගෑණි කෑම ඉල්ලනවලු!

මුණුබුරන් තුන්දෙනෙක් හිටියත්,

මේ මිනිහා එයාට පහන පත්තු කරන්න දෙන්නෙ නෑ.

ඒ මදිවට,

පැක්ටරියේ නැවි නැවි බර උස්සන්නත් තියෙනවනෙ.

මනුස්සයෙක්ගෙ ඉඟටියකට කොච්චර නම් දරාගන්න පුළුවන්ද?

තිබුණු ප්‍රශ්න මදිවට, අපිට මේ පාරවල් එක්කත් හැප්පෙන්න වෙලා.

අපොයි!

මේ ගමට කවදා හරියයිද කියලා මම නම් දන්නෙ නෑ.

ගමේ 'අලුත් දවස' ගැන කතා කරන්න එපා,

අපිට අනිවාර්යයෙන්ම අක්කාගෙ රිදෙන ඉඟටියට 'අලුත් දවසක්' ඕනෙ.

ඒයි, අද මොනවද ඉව්වෙ?

කරවල හොදි.

ඔයා අද මොනවද ඉව්වෙ?

-කරවල හොදි? -අයියෝ... අප්පොච්චියේ...

දෙවියනේ! ඔය හැප්පිලි ගැස්සිලි ඔක්කොම ඉවසගෙන අපි කොහොමහරි මෙහෙට ආවා!

ඒයි ගෑණුනේ, උඹලා මෙහෙට එන්නෙ පැක්ටරියක වැඩ කරන්නද?

උඹලා පැද්දි පැද්දි එන්නෙ හරියට 'දවස් 100 වැඩ' ස්කීම් එකට යනවා වගේනෙ!

ඉක්මන් කරලා වැඩට යමන්!

බොස් කොයි වෙලාවක හරි මෙහෙට එයි.

ඒයි, වාහනේ මෙතනින් අරන් ගිහින් එළියෙන් පාක් කරපන්!

අනේ දෙවියනේ... මුරුගා... හැමෝම ආරක්ෂා කරන්න.

හැමෝම ආරක්ෂා කරලා හොඳින් තියන්න.

ගණකාධිකාරීට ඇතුළට එන්න කියන්න.

හරි, අයියේ.

-මොකද වෙන්නෙ? -සුබ උදෑසනක්, අයියේ.

ආන්ද්‍රාවලින් ලෝඩ් එක ඊයේ ආවා.

ඊටපස්සෙ මේ සතියෙ අපිට ලැබෙන්න තියෙන පොළී සල්ලි ගැන බැලුවොත්, ඒ ඔක්කොම ලැබුණා.

කාමාචි තාම පොළිය ගෙව්වෙ නෑ.

-ඇයි? -එයා මට කිව්වා ඔයා එක්ක කතා කරන්නම් කියලා.

හරි

අනික...

වල්ලි සල්ලි වගයක් ඉල්ලුවා.

කීයක්ද?

පනස් දාහක්, අයියේ.

-පනස් දාහක්? -හ්ම්.

හරි, එයාට එන්න කියන්න. යන්න!

හරි, අයියේ.

එයා දැන් ආවා...

-වල්ලි! -හ්ම්?

සර් ඔයාට කතා කරනවා. එන්න.

මම ඉක්මනට එන්නම්, අක්කේ.

සර්...

ආයුබෝවන්, සර්.

මොකක්ද ප්‍රශ්නෙ? ඔයා ඒගොල්ලන්ට කිව්වද සල්ලි වගයක් ඕනෙ කියලා?

ඔව්, සර්.

මගේ නැන්දම්මාට සනීප නෑ.

අපි එයාව ඉස්පිරිතාලෙට ඇතුළත් කළා.

ඒකයි, සර්.

සාමාන්‍යයෙන් අනිත් අයට රේට් එක සියයට හතරයි.

ඔයා බෙහෙත් ගන්න වියදමට ඉල්ලන නිසා,

මම ඔයාට දෙකට දෙන්නම්.

ඔයා වගබලා ගන්න ඕනෙ හැම මාසෙම පොළිය වෙලාවට ගෙවන්න.

සර්, මම අනිවාර්යයෙන්ම ඒක වෙලාවට ගෙවන්නම්.

සල්ලි ගන්නකොට ඔයා අත් දෙක එකතු කරලා ගෞරවයෙන් ඉන්නවා වගේම,

මම සල්ලි ගන්න ආවාමත් ඔය වගේම නිහතමානීව ඉන්න ඕනෙ.

-තේරුණාද? -ඔව්, සර්.

මෙන්න, සල්ලි ටික ගන්න.

-ගොඩක් ස්තූතියි, සර්. -හරි, හරි.

වල්ලි!

බොස්ගෙන් සල්ලි ණයට ගත්තා වගේ.

ඔව්, අක්කේ.

එයා මගෙන් එක වචනයක්වත් ඇහුවෙ නෑ.

මට මේ සල්ලි දීලා උදව් කරන්න එයා හරියට දෙවියෙක් වගේ ආවා.

වෙන කාටද මේ වගේ හොඳ හිතක් තියෙන්නෙ?

ඉතින්, සෙල්වි... ඔයා කවදද අපිට සුබ ආරංචියක් දෙන්නෙ?

මුලින්ම ඔයාලගෙ සුබ ආරංචිය කියන්නකො, ඊටපස්සෙ අපි අපේ එක කියන්නම්!

-ඔයාලා නම් දිගටම කියව කියවම ඉඳීවි! -මොකද මේ හදිස්සිය?

දැන් පරක්කු වෙලා. එන්න, අපි යමු!

මොකක්ද මේ, අයියේ?

ඔයා මේ හැම දුරක්ම ආවානෙ.

ඉඳලා, කාලා යන්න.

එයා කොයි වෙලාවක හරි මෙහෙට එයි.

-යන්න කලින් ඉඳලා එයා එක්ක කතා කරලා යන්න. -නෑ, දරුවෝ.

මම වෙන දවසක ඇවිත් කන්නම්.

මොකක්ද මේ, අයියේ?

මම කියන දේ අහන්නෙ නැද්ද?

-මෙන්න, එයා ඇවිත්. -ඒයි, බෑණේ...

ඔයාගෙ මස්සිනා ඇවිත් වගේ.

එන්න, මස්සිනා.

-එන්න, අයියේ. -එන්න, දරුවෝ.

ඒක මට දෙන්න.

ඒයි, මේගොල්ලො කෑවද?

-ඔව්, අපි කෑවා, අයියේ. -ඔව්, එයාලා කෑවා.

අද සෙල්විගෙ උපන්දිනේ.

එයා ගම් කුකුල් මස් වලට ආසයි.

ඒකයි අපි එයාට මේක දෙන්න ආවේ.

සෙල්වී, අද ඔයාගෙ උපන්දිනේද?

ඔව්, මාමේ.

සුබ උපන්දිනයක් වේවා.

ස්තූතියි, මාමේ.

හරි, අයියේ. ඔයා ඇවිත් කන්න.

අපි යනවා. දැන් පරක්කු වෙලා.

ඇයි ඔයාලා මෙච්චර ඉක්මනට යන්නෙ?

රෑට ඉඳලා උදේට යන්න බැරිද?

නෑ, බෑණේ, දැන් පරක්කු වෙලා.

අපි ඉක්මනට නිදාගත්තොත් විතරයි අපිට කඩේ අරින්න පුළුවන්.

දැන් කළුවර වැටිලා.

පාර එච්චර හොඳ නෑ.

එළියක් තියෙන එකකුත් නෑ.

කමක් නෑ, අයියේ. බයික් එක තියෙනවානෙ,

අපි ඒකෙන් යන්නම්.

අපි ඉක්මනට නිදාගත්තොත් විතරයි හෙට උදෙන්ම වැඩට යන්න පුළුවන්.

හරි, දරුවෝ.

හරි, අපි යනවා.

-අපි ගිහින් එන්නම්, සෙල්වි. -හරි.

සෙල්වී, පරිස්සම් වෙන්න.

හරි, අයියේ.

මේක ගන්න.

-අයියෝ, එපා... අයියේ... -කමක් නෑ, දරුවෝ.

-ගන්න. -ගන්න.

ගන්න.

පරිස්සමින්, දරුවෝ.

හ්ම්.

-හරි එහෙනම්, අපි ගිහින් එන්නම්. -හරි, මම යන්නද?

-ගිහින් එන්නම්, බෑණේ. -හරි, අයියේ.

අපි ගිහින් එන්නම්.

-මේ බෑග් එකේ අඹ වගයක් තියෙනවා. -හරි, අයියේ.

-සෙල්වී. -හ්ම්?

අද ඔයාගෙ උපන්දිනේද?

ඔයා මට කිව්වෙ නෑනෙ.

අපිට පන්සල් යන්න තිබුණා.

අයියෝ!

මටත් අමතක වුණා.

මට මතක් වුණෙත් මගේ අයියා ආවට පස්සෙයි.

හරි.

මාමාට කෑම බෙදන්න.

-හ්ම්? -හ්ම්.

-මාමේ, එන්නකො. -හ්ම්.

ඔයාට පුළුවන්ද ඒක මට ටිෆින් එකක දාලා දෙන්න?

මරගතම් ගෙදර මම එනකම් බලන් ඉන්නවා ඇති.

අපි ගෙදර ගිහින් එකතු වෙලා කන්නම්.

ආ!

-හරි, මාමේ. -ඒයි...

නවත්තන්න! ඔයා හැමතිස්සෙම විහිළු කරනවා.

ගිහින් ඉක්මනට ඒක ගේන්න.

සෙල්වී, ඉන්න.

මම ඉක්මනට එන්නම්.

මම ඉක්මනට එන්නම්. හ්ම්?

කොහෙද... මේ...

-මේ මහ රෑ කොහෙද යන්නෙ? -මම ඉක්මනට එන්නම්. මම ඉක්මනට එන්නම්.

-සෙල්වී! -හ්ම්!

කෑම ටික ඉක්මනට ගේන්න!

-ඔයා කිව්වෙ ගම් කුකුල් මස් කියලා. -මම එනවා, මාමේ!

මගේ බඩත් දැන් කෑගහන්න පටන් අරන්.

-මෙන්න තියෙනවා, මාමේ. -දෙන්න, දෙන්න!

ඉතුරු කරන්න එපා. ඔයයි නැන්දයි එකට වාඩිවෙලා කන්න.

මම පිඟාන සුද්ද කරලාම දාන්නම්.

වාව්!

ගම් කුකුල් මස් වල සුවඳ වෙන මොනවටවත් සම කරන්න බෑ.

සෙල්වී...

සෙල්වී...

ඔයාට සුබ උපන්දිනයක් වේවා!

ඔයාට සුබ උපන්දිනයක් වේවා! සිංහල උපසිරැසි නිර්මාණය : Lksubs.com

ඔයාට සුබ උපන්දිනයක් වේවා!

සෙල්වී...

ඔයා ඉගෙනගත්ත ගෑණු ළමයෙක්.

ඔයා මෙච්චර කල් කොහොම උපන්දිනේ සැමරුවාද කියලා මම දන්නෙ නෑ.

මේ මගේ අම්මාගෙ තැල්ල.

කරුණාකරලා, මේක පළඳින්න.

ඔයා මේකට කැමති වෙයි කියලා හිතනවා.

සෙල්වී...

මොකක්ද මේ ඔක්කොම?

අද ඔයාගෙ උපන්දිනේනෙ.

හරි, අඬන්න එපා.

ඔයා කිව්ව දේ හරි, දරුවෝ.

මම කවදාවත් එක උපන්දිනයක්වත්

මගේ ජීවිතේ මතක හිටින විදිහකට සමරලා නෑ.

මොකක්ද මේ ඔක්කොම, දරුවෝ? කමක් නෑ.

දැන් මට කියන්න.

ඔයාට කවදාවත් මේ උපන්දිනේ අමතක වෙන එකක් නෑ, නේද?

හ්ම්?

දරුවෝ...

හ්ම්?

මට ඔයාට දෙයක් කියන්න පුළුවන්ද? ඔයා තරහ වෙන එකක් නෑ කියලා හිතනවා.

මොකක්ද ඒ, දරුවෝ?

මුකුත් නෑ...

තව කොච්චර කල් අපිට මේ පොඩි පොඩි වැඩ වලින් ජීවත් වෙන්න පුළුවන්ද?

දැන් අපි පවුලක් නිසා,

අපිට ස්ථිර ආදායමක් එන මොනවා හරි දෙයක් හොයාගන්න වෙනවා.

මාත් ඒ ගැන කල්පනා කළා.

ඒත් මං ගාව ඉතුරු කරලා තියෙන පොඩි සල්ලි ටිකෙන්,

අපිට ඇත්තටම මොනවද කරන්න පුළුවන්?

ඊයේ, මගේ අයියා මෙහෙට ආවාම,

අපේ තත්ත්වය දැකලා එයාට ගොඩක් දුක හිතුණා.

හයිවේ එකේ කුලියට දෙන්න තැනක් තියෙනවා.

අපි එතන ආපන ශාලාවක් පටන් ගමුද?

හොඳට කිව්වා, දරුවෝ.

හරි මිනිස්සු කිව්වොත් විතරයි එයා ඒක අහන්නෙ.

ඕනෙ නම්, මගේ සල්ලි වලිනුත් ටිකක් දෙන්න මම ලෑස්තියි.

ඒක මදි නම්, මාත් සල්ලි ටිකක් දෙන්නම්.

ඔයා මොනවද කල්පනා කරන්නෙ, සෙල්වි?

ඔයාලා දෙන්නා කතා කර කර හිටපු දේවල් අපි අහගෙන හිටියේ.

දරුවා ලැබුණට පස්සෙ,

දැන් උපයනවට වඩා ගොඩක් හොයන්න වෙයි කියලා ඔයාට හිතෙන්නෙ නැද්ද?

බලන්න, අපිට අපේම කියලා ළමයි නෑ.

අපිට මේක ඔක්කොම එකතුවෙලා කරන්න පුළුවන්, බෑණේ!

'ඔව්' කියන්න, බෑණේ.

කරුණාකරලා 'ඔව්' කියන්න.

හරි, එහෙනම් ඔයාලා ඔක්කොම එකතුවෙලා තීරණය කරලා ඉවරනෙ.

නියමයි!

අපි ගිහින් එක පාරක් බලමු.

හ්ම්! යමු.

-ආයුබෝවන්, සර්! -ආයුබෝවන්, ආයුබෝවන්.

-හැමෝම හොඳින් ඉන්නවද? -අපි ඔක්කොම හොඳින්, සර්.

-ආයුබෝවන්. -ආයුබෝවන්, සර්!

-හැමෝම හොඳින් ඉන්නවද? -අපි ඔක්කොම හොඳින්, සර්.

ඒයි, මේ ඔක්කොම ඔයාගෙ වැඩද?

ඔව්, මාමේ.

ඔයාගෙ උපන්දිනේ නේද?

කමක් නෑ.

මාලේ ගන්න.

තරුණ පෙරමුණ, නේද?

නෑ, නෑ, නෑ! එහෙම කරන්න එපා.

සර්, කරුණාකරලා මට ඇතුළට යන්න දෙන්න.

මම ගිහින් නායකයාව හම්බවෙලා,

පෙත්සම දීලා, ඉක්මනටම ආයෙ එන්නම්.

කරුණාකරලා තේරුම් ගන්න, සර්.

අද එයාගෙ උපන්දිනේ.

කාවවත් ඇතුළට යවන්න එපා කියලා ඒගොල්ලො කියලා තියෙනවා.

මම වයසක මනුස්සයෙක්, මම මේ ගොඩක් දුර ඉඳලා ආවේ.

කරුණාකරලා පොඩි අනුකම්පාවක් කරලා, සර්, මට ඇතුළට යන්න දෙන්න.

පළවෙනි කෑල්ල කවුද කන්නෙ?

ආ, තරුණ පෙරමුණ! කරුණාකරලා ගන්න.

කරුණාකරලා ගන්න.

මෙන්න, ඔයා කේක් එකේ ලොකුම කෑල්ල ගන්න.

මෙන්න.

මාමේ, කරුණාකරලා කෑල්ලක් කන්න.

ආයුබෝවන්.

ඔයාලා කොහොමද?

-ඔයාලා හැමෝම කන්න ඕනෙ. -හරි, සර්!

හැමෝටම කෑම ලෑස්තියි, මාමේ.

එහේ මොකක්ද ඔය කලබලේ?

ඒයි, සිකියුරිටි, මොකක්ද ඔය සද්දෙ?

වයසක මනුස්සයෙක් උදේ ඉඳන් එළියේ හිටගෙන ඉන්නවා, සර්.

එයාගෙ උපන්දිනේනෙ...

උත්සවයක් තියෙන දවසක කාටහරි එපා කියන එක හරි නෑ.

එයාට ඇතුළට එන්න කියන්න.

සර්, ඔයාගෙ වෙලාව හොඳයි. එයාලා ඔයාට ඇතුළට කතා කරනවා.

-සර්, සර්, සර්! -කරුණාකරලා එන්න.

-ආයුබෝවන්, සර්. -පරිස්සමෙන්, බලාගෙන එන්න.

ආයුබෝවන්.

මොකක්ද ප්‍රශ්නෙ? මට කියන්න.

සර්, මම එන්නෙ රාසිපුරම් නගර සභාවේ පොන්වයල් කියන ගමේ ඉඳන්.

සර්, අපේ ගමට පාරවල් නෑ,

විදුලිය නෑ,

ඒ වගේම ජල පහසුකම් නෑ.

ළමයින්ට ඉගෙනගන්න ඉස්කෝලයක්වත් නෑ.

මේ කිසිම මූලික පහසුකමක් නැතුව,

එහේ ඉන්න පවුල් හතළිහක්

වචනයෙන් කියන්න බැරි තරම් දුක් විඳිනවා, සර්.

මේ ප්‍රශ්නෙ ගැන,

ප්‍රාදේශීය සභාවේ ඉඳලා දිසාපති වෙනකම්ම,

මම හැමෝටම පෙත්සම් දුන්නා, සර්.

ඒත් මේ වෙනකම්, කිසිම පියවරක් අරගෙන නෑ, සර්.

අත්තිවාරම හොඳ නම් විතරයි අපිටත් අනිත් අය වගේ ජීවත් වෙලා

හොඳ කෑම වේලක් කන්න පුළුවන් වෙන්නෙ.

ඔයා මාර්ගයෙන් අපේ ගමට අලුත් දවසක් උදා වුණොත්,

අපේ මුළු ගමම සදාකාලිකවම ඔයාට කෘතඥ වෙනවා වගේම පක්ෂපාතී වෙනවා, සර්.

-ඒක මට දෙන්න. -මෙන්න, සර්.

බයවෙන්න එපා.

මම අනිවාර්යයෙන්ම ඔයාලගෙ ගමට ඕනෙ කරන පහසුකම් ඔක්කොම ලැබෙන්න සලස්වන්නම්.

හරි, සර්.

-ඉන්බා. -ඔව්, මාමේ.

ඔක්කොම හදන්න. මට ඒ ගමෙන් එක පැමිණිල්ලක්වත් අහන්න ඕනෙ නෑ.

හරි, මාමේ.

-ගොඩක් ස්තූතියි, සර්. -සීයේ...

ඔයාලගෙ ගමේ වැඩ වහාම පටන් ගනීවි.

-කාලා යන්න. -හරි, සර්.

මම බලාගන්නම්, මාමේ.

-එයාව පරිස්සමින් එක්කන් යන්න. -එයාව එක්කන් යන්න. යන්න!

යන්න, යන්න.

යන්න කලින් කන්න, හැමෝම.

ඒයි! වාහනේ ගේන්න.

වාහනේට නගින්න. යන්න!

යන්න කලින් කන්න, හැමෝම.

ඔයා බැඳලා ගියාට පස්සෙ,

කඩේ පාළු වෙලා තියෙන්නෙ, අක්කේ.

ඉඳහිටලා හරි කඩේ පැත්තෙ ඇවිත් යන්න.

-හරි. -ඇයි?

හ්ම්?

ඇයි ඔයාගෙ අයිතිකාරයට යන්න කියලා ඔයාගෙ අක්කාට ඒක භාර දෙන්න බැරි?

-බලන්නකො අර රතිඤ්ඤාව පත්තු නොවී යනවා. -කරුණාකරලා සද්ද නැතුව ඉන්න. එයා මෙතන.

හේයි, එයා එහෙම තමයි.

නිවාඩු වෙලාවක මම එන්නම්. හරිද?

ඊළඟ පාර එනකොට අපේ අයියයි නෑනයි එක්කම ගෙදර එන්න ඕනෙ.

-මොකක්? හ්ම්? -හරි, අක්කේ.

සෙල්වී, දැන් පරක්කුයි. අපි යමුද?

-හ්ම්. -ඇයි?

අපිට මෙතනම පැදුරක් දාගෙන නිදාගන්න බැරිද?

අව්වට මගේ මොළේ කූරුවල් වෙනවා වගේ... අපි යමු, අයියේ.

තමුසේ අහනවා අපි යමුද කියලා? මරගතම්, නැගිටින්න, අපි යමු.

ඔටෝ අයියේ, මගේ වාහනේ පස්සෙන්ම එන්න.

ඒයි, අයියා එනවා.

එන්න, අයියේ.

ආයුබෝවන්.

සර් මට කිව්වා ඔයාලා එනවා කියලා.

-සෙල්වී... -ඔව්, අයියේ.

මම ඔයාට කිව්ව කඩේ මෙන්න මේක තමයි.

මෙතන වාහන පාර්ක් කරන්න ඕනෙ තරම් ඉඩ තියෙනවා.

මිනිස්සු හැමතිස්සෙම මෙතනින් යනවා එනවා.

මට හිතෙනවා ඔයාලා මේක හරියට කළොත්, මේක නියමෙටම සාර්ථක වෙයි කියලා.

සෙල්වී, හැමෝම ඇතුළට එක්කන් ගිහින් වටපිටාව බලන්න.

හ්ම්.

-ඒගොල්ලන්ව ඇතුළට ගන්න. -ඇතුළට එන්න.

ඇතුළට ඇවිත් බලන්න.

-සෙල්වී. -හ්ම්?

මට හිතෙන්නෙ අපිට ගොඩක් දේවල් ගන්න වෙයි වගේ.

ඔව්, දරුවෝ.

අපි ඒ ගැන හිතලා බලමු.

ඒත් බඩු බාගයක්ම මෙතන තියෙනවානෙ.

මොකද හිතෙන්නෙ, නැන්දේ? ඔයාට මේක හොඳයිද?

තැන හොඳ පාටයි.

මට හිතෙන්නෙ මේ තැන හරියටම හරියයි කියලා.

හ්ම්.

මේ කඩේ හොඳටම තිබුණා.

මම අවුරුදු හතක් මෙතන මාස්ටර් විදිහට හිටියා.

ඊටපස්සෙ එකපාරටම, සර් ඔක්කොම වහලා දාලා නිකම්ම ගියා, අයියේ.

මොනවා හරි වැඩක් තියෙනවා නම්, කරුණාකරලා මට කියන්න.

හරි, මම මතක තියාගන්නම්.

හරි, අයියේ.

සර් ඇවිත් ඉන්නෙ, අයියේ.

ආයුබෝවන්, අයියේ.

ශංකර්, ඔයා කඩේ බැලුවද?

ඔයා මේකට කැමතිද?

-ආයුබෝවන්, සර්. -ආයුබෝවන්.

-ආයුබෝවන්. -හ්ම්.

සෙල්වී, හැමදේම හොඳයි නේද?

-ඒ... -හැමදේම හොඳයි.

ඒසී හතරක් දාලා තිබුණා නම්, හොඳට සීතලට, සනීපෙට තියෙයි.

මොකක්ද මේ?

කට වහගෙන ඉන්නවා.

මේක හයිවේ ඩාබා එකක්.

මෙහෙට කන්න එන මිනිස්සු කැමති මේ විදිහට ඉන්න තමයි.

-සෙල්වී, ඔයා මේකට කැමතිද? -ඔව්, මම කැමතියි.

හැමදේම හොඳයි.

එහෙනම් මොකද? ඇඩ්වාන්ස් එක රුපියල් ලක්ෂයයි.

දවසකට රුපියල් දාහේ ගාණට බැලුවොත්,

දවස් 30කට රෙන්ට් එක 30,000යි.

ඒත් ඉන්න, සමහර මාසවලට දවස් 31ක් තියෙනවා නේද?

ඒයි!

කට වහගෙන හිටපන්.

නෑ, පෙබරවාරි මාසෙට වුණත් තියෙන්නෙ දවස් 28යිනෙ...

මු වගේ එකෙක් තියාගෙන තමුසේ කොහොමද කඩයක් කරගෙන යන්නෙ?

ශංකර්, මේක ගොඩක් වාසනාවන්ත කඩයක්.

මගේ ගමන පටන් ගත්තෙත් මෙතනින් තමයි.

ඔයාට මේක කවදා කොහොමද කරන්න ඕනෙ කියලා මට කියන්නකො,

එතකොට අපිට ඒකට හරියන්න ගිවිසුම හදන්න පුළුවන්.

ඔයාට හැමදේම හොඳයිනෙ?

අපි ලබන සිකුරාදා ඇඩ්වාන්ස් එක දීලා ගිවිසුමට අත්සන් කරමු, මස්සිනා.

හරි, මස්සිනා.

ඒක ගොඩක් සුබ දවසක්, අපි ඒ විදිහටම කරමු.

-හැමදේම හොඳින් සිද්ධ වෙයි. -හරි, අයියේ.

-එහෙනම් මම ගිහින් එන්නම්. -හරි. පස්සෙ හම්බවෙමු.

'සෙල්වි ඩාබා.'

මේක ගන්න.

ඔයා ඇයි මේක දෙන්නෙ, අක්කේ?

මං ගාව ඉමිටේෂන් ස්වර්ණාභරණ තියෙනවා.

කඩේ වැඩ හොඳටම සාර්ථක වුණොත්,

ඔයා අපි වෙනුවෙනුත් මොනවා හරි කරනවා නේද?

හ්ම්.

මෙන්න.

කිසිම පරක්කුවක් නැතුව හැම මාසෙම පොළිය වෙලාවට ලැබෙන්න ඕනෙ.

හරි, සර්.

-හ්ම්, හ්ම්. -ගොඩක් ස්තූතියි.

" පවුලයි නෑදෑයොයි, ඔබේ පිඟානයි ආත්මයයි පුරවනවා... "

" අපේම කියලා කියන දිව්‍යලෝකෙකට අපිව ගෙනියනවා... "

" මහන්සියෙන් ගිලන් වෙලා ඉන්නකොට, හැමදාම ළඟින් ඉන්නෙ ඒ අයයි... "

" හිතට බරක් දෙන හැම බරක්ම... "

" කපු පුළුන් කෑලි වගේ, ඈතට ගසාගෙන යනවා... "

" මේ කූඩුවේ එකතුවෙලා, අපි හිනාවෙලා සෙල්ලම් කරනවා... "

" අළු පාට අහසට විදුලිය කොටනකොට පටන්ගන්න නැටුමක් වගේ... "

" "මට තිබහයි..." කියලා කියන්නත් කලින්, "

" වතුර එකක් අරගෙන අතක් මෙතනට එනවා... "

කෙළින් තියාගන්න. කෙළින් තියාගන්න.

සෙල්වී! සෙල්වී!

බලන්න! බලන්න, ඔයාගෙ නම!

" පරම්පරාවෙන් පරම්පරාවට වැඩෙන ගෝත්‍රයක්... "

" දෙවියනේ! "

" ඒ හිනාව මෙතනම තියෙන්න දෙන්න... "

" මේ බැඳීමේ නාමයෙන්, අපි සතුටින් එකට ජීවත් වෙමු... "

" දෙවියනේ! "

" යහපත් දේවල් ඉතිරිලා යන්න දෙන්න... "

" අපේ නම හැම බිඳීමක්ම සුව කරලා, ආදරේ දළුලන්න දෙන්න... "

බයවෙන්න එපා, බෑණේ.

ඉවසීමෙන් ඉන්න.

අපි මේක පටන්ගත්තා විතරයිනෙ.

දැන් ඉඳන් ඒගොල්ලො එක්කෙනා ගානේ එන්න පටන් ගනීවි.

එන්න. කරුණාකරලා එන්න.

කරුණාකරලා වාඩිවෙන්න.

දරුවෝ, අද මම හැමෝටම උයලා තියෙන්නෙ.

හ්ම්.

ඉතුරු කරන්න එපා, එකට වාඩිවෙලා කන්න.

-දරුවෝ... -හ්ම්?

මොකක්ද මේ ෂර්ට් එක?

ඒක ගලවන්න.

-ඇයි? -මම කිව්වානෙ, ඒක ගලවන්න කියලා.

මේක අඳින්න.

දැන් ඔයා දිහා බලන්නකො.

ඔයා හරියට රජෙක් වගේ.

ඔයාගෙ ඇස් වලට විතරයි.

මෙච්චර මිනිස්සු ගොඩක් යනවා එනවානෙ,

අපි පිළිවෙළට ඉන්න ඕනෙ, නේද?

මගේ මහත්තයා... සිංහල උපසිරැසි නිර්මාණය : Lksubs.com

මගේ ඇස් වලට විතරක් නෙවෙයි...

මුළු ගමටම පේන්න රජෙක් වගේ ඉන්න ඕනෙ!

දැන් යන්න.

මම යන්නද?

හරි.

මම යන්නද?

මම යන්න කිව්වානෙ!

හායි, ඩීඩී ස්ටුඩියෝ ප්‍රේක්ෂකයිනි, ඔයාලා හැමෝටම ආයුබෝවන්.

මම ඔයාලගෙ නිවේදක, මනූෂ්.

ඉතින්, අද අපි ඉන්නෙ කොහෙද?

අපි ඉන්නෙ සේලම් හයිවේ එකේ තියෙන ප්‍රසිද්ධ සෙල්වි ඩාබා එකේ.

ආයුබෝවන්, සර්.

ආයුබෝවන්.

කැමරාව දිහා බලලා ඔයාලගෙ ඩාබා එක ගැන මොනවා හරි කියන්න.

මම දැන් කතා කරන්නද?

ඔව්, පුළුවන්. හරි.

ආයුබෝවන්.

මගේ නම රාඝවන්.

අපේ ඩාබා එක තියෙන්නෙ ඔමලූර් වල ඉඳන් කිලෝමීටර් 5ක් දුරින්.

ඔයාලා මේ පැත්තෙන් යනවා නම්, අපේ ඩාබා එකෙන් කන්නම ඕනෙ.

" මුළු නගරයම අපේ ආඩම්බරය ගැන කතා කරාවි... "

" ලෝකය වෙනස් වුණත්, අපේ බැඳීමයි ආදරෙයි කවදාවත් මැකිලා යන්නෙ නෑ... "

" කඳුළු සලනකොට වුණත්, කවුරුවත් තනියම සෙවණේ ඉන්නෙ නෑ... "

" එක පැළයක්වත් පරවෙලා වේළිලා යන්නෙ නෑ... "

" අහස උසට යන්න, අපි කණු වගේ නැගී හිටිනවා... "

" පන්සලක් නැති වුණත්, අපේ දෙවියන් ඉන්නෙ මෙතනමයි... "

" අපේ නෑදෑයො අපිව ළඟින්ම තියාගන්න විදිහට... "

" පාරක් නැති වුණත්, අපි මේ ගමන යනවා... "

" කිසිම කටුවකට අපිව නවත්තන්න බෑ, ධෛර්යයෙන් ඉස්සරහටම යමු! "

ඒයි අයියේ, ගිය පාර ෆොටෝ එකට හිටියේ ඔයයි පොඩි එකී විතරයිනෙ.

මේ ඔයාගෙ පවුලද, අයියේ?

ඒයි රවුළු මහත්තයෝ, ඔය රවුල පොඩ්ඩක් උඩට කරලා කරකවන්නකො!

අන්න එහෙම.

ඔයාලා දැක්කාම හරියට සූර්යවංශම් පවුල වගේ, අයියේ!

සුපිරි!

" දෙවියනේ! "

" ඒ හිනාව මෙතනම තියෙන්න දෙන්න... "

" මේ බැඳීමේ නාමයෙන්, අපි සතුටින් එකට ජීවත් වෙමු... "

" දෙවියනේ! "

" යහපත් දේවල් ඉතිරිලා යන්න දෙන්න... "

" අපේ නම හැම බිඳීමක්ම සුව කරලා, ආදරේ දළුලන්න දෙන්න... "

වල්ලි...

අනේ දෙවියනේ! වල්ලි...

මේ පොඩි උන් දෙන්නව දාලා යන්න උඹ කොහොමද මෙච්චර කුරිරු වුණේ?

වල්ලි...

අනේ නැගිටින්න, අම්මේ.

-ඒයි, ළමයි කෑවද? -හ්ම්.

එයාට ඉස්සරහට කොච්චර නම් කාලයක් තිබුණද, මාමේ.

මේ පොඩි උන් දෙන්නවත් දාලා සියදිවි නසාගත්තා කියලා හිතනකොට...

අතෑරලා දාන්න, බෑණේ.

එයා තනියම මොනවා කරන්නද?

බේබද්දෙකුගෙ අතට දෙන්න එයාට කොච්චර කල් නම් හොයන්න පුළුවන්ද?

එයාගෙ හිතේ කොච්චර නම් දුකක් හංගගෙන හිටියාද කවුද දන්නෙ?

දැන් එයා නැතිවෙලා ඉවරයි.

පොඩි ගෑණු ළමයි දෙන්නෙක්, මාමේ...

මේ දේ කරන්න කලින් එයා එයාලා ගැනවත් පොඩ්ඩක් හිතන්න තිබුණා.

අතෑරලා දාන්න, බෑණේ.

දැන් ඒ ගැන කතා කරලා මොනවා කරන්නද?

හරි, එන්න, අපි කඩේ පැත්තට යමු.

හරි, ස්කූටරේ ලෑස්ති කරන්න.

මම එන්නම්.

මම ගිය සතියෙත් එයාව දැක්කා.

වල්ලියම්මා හරි සතුටින්, හිනාවෙවී කතා කර කර හිටියේ...

මට හිතාගන්නවත් බෑ.

-ඒයි, මේ ඔයාගෙ ළමයිද? -ඔව්, ඇත්තටම.

මෙයාලා මෙතන මොකද කරන්නෙ? ඇයි මෙයාලා ඉස්කෝලෙ ගියේ නැත්තෙ?

-ඒයි, අමුධා! -ඔව්, මාමේ.

ඉස්කෝලෙ යන්නෙ නැතුව මෙතන මොකද කරන්නෙ?

බයිසිකලේ චේන් එක පැන්නා, මාමේ.

ඒකයි අපි මොනවා කරන්නද කියලා දන්නෙ නැතුව ඉන්නෙ.

ඉන්න, මම බලන්නම්.

-ඒයි, බයික් එක අල්ලගන්න. -හ්ම්.

බයික් එක ඕෆ් කරන්න.

ඒයි අමුධා,

ඔයා ඉගෙනගෙන ලොකු වුණාම, ඔයා කවුරු වෙන්නද කැමති?

මම හොඳට ඉගෙනගෙන ලොකු පොලිස් නිලධාරියෙක් වෙනවා, මාමේ!

හරි, මට කියන්න...

ඔයා ඉස්කෝලෙ ගිහින් ඉවර වුණාම, ඔයා කවුරු වෙයිද?

ආ ඔව්...

ඔයාගෙ මාමා ලොකු දිසාපති කෙනෙක් වෙනවා,

එතකොට අපිට කාපට් පාරවල් වල යන්න තිබුණා!

-ඒයි, අමුධා. -හ්ම්?

අපේ මාමා ඇත්තටම ඉගෙනගෙන හිටියා නම්,

ඇයි එයා මුන් වගේ උන් එක්ක රස්තියාදු ගහන්නෙ?

-ඒක හරි. -ඒයි, ගෙම්බෝ.

හ්ම්?

අඩුම තරමේ එයා කිව්වානෙ ඉගෙනගෙන කවුරුහරි 'ලොකු' කෙනෙක් වෙනවා කියලා.

ඔයාට නම්... ඔයාට ඕනෙ තරම් ඉගෙනගන්න පුළුවන්,

ඒත් ඔයා කවදාවත් 'ලොකු' මිනිහෙක් වෙන්නෙ නෑ!

අමුධා... මම ඉගෙනගෙන නැතුව ඇති.

ඒත් මම ප්‍රශ්නයක් අහන්නම්, මට උත්තරයක් දෙනවද?

අහන්න, මාමේ.

මීටරයක් දිග මීටරයක් පළල රෙදි කෑල්ලක් රුපියල් 20ක් නම්,

භාගයක් දිග භාගයක් පළල රෙදි කෑල්ලක ගාණ කීයද?

හ්ම්...

ඕකෙ සැක කරන්න දෙයක් නෑනෙ, මාමේ.

ඒකෙන් බාගයක් අනිවාර්යයෙන්ම රුපියල් 10යි.

භාගයක් දිග භාගයක් පළල...

ඒක හරියටම රුපියල් 10යි, නේද?

අයියේ, අනේ අයියේ...

ඇයි අපි මේ අපේ ඔළුවට උඩින් යන දේවල් ගැන හිතලා කරදර වෙන්නෙ?

හ්ම්?

උඹ ජීවිතේට ඉස්කෝලයක් දැකලාවත් තියෙනවද?

කතා කළා ඇති, ගිහින් බයික් එක ගේන්න.

බලන්නකො එයා දිහා... හරියට මහා උගතෙක් වගේ!

ඒයි! දැනටමත් ඉස්කෝලෙට පරක්කුයි... හැමෝම ඉක්මන් කරන්න!

හරි, මාමේ.

ඒයි, ඉක්මන් කරන්න! ටීචර් අපිට බනියි!

ඒයි! ඇතුළට යන්න!

සාදරයෙන් පිළිගන්නවා!

අදත් පරක්කුයි, නේද?

අද මොකක්ද වුණේ?

හුළං ගිහිල්ලද? නැත්තම් ආයෙත් බයිසිකලේ කැඩිලද?

-සර්... චේන් එක පැන්නා... -ආ, ඇත්තටම!

උඹලගෙ ගමේ මිනිස්සුන්ගෙ බයිසිකල් වල විතරයි චේන් පනින්නෙ,

බයිසිකල් කැඩෙන්නෙ, වෙන්න පුළුවන් හැම මඟුලම වෙන්නෙ!

ඇයි?

උඹලා දන්නෙ නැද්ද වෙලාවට පිටත් වෙලා බස් එක අල්ලගෙන මෙහෙට එන්න?

සර්... අපේ ගමට බස් නෑ.

ඒ වගේම පාරවල් කොහෙත්ම හොඳ නෑ, සර්.

මමද පාරවල් හදලා බස් දුවන්න ඕනෙ?

පැත්තකට වෙයල්ලා!

දණගහගනින්!

ඔතනින්ම දණගහගනින්!

දණගහගනින්!

උඹලා ඔක්කොම පළවෙනි පීරියඩ් එක ඉවර වෙනකම් දණගස්සලා තිබ්බොත් විතරයි

උඹලට පාඩමක් ඉගෙනගන්න පුළුවන් වෙන්නෙ.

අයියේ, මෙතනින් වාඩිවෙන්න.

ඇයි? තමුසේ කිව්වෙ නැත්තම් මම වාඩිවෙන්නෙ නැතුව ඉඳීවිද?

-ඒයි, මෙතනින් වාඩිවෙන්න. -මම එනවා, මම එනවා.

බත් පිඟානක් ලෑස්ති කරන්න.

-ඒයි ගිරවා! ඔළු මස් හොද්දක් ගේන්න! -හරි.

ඒ වගේම මට කකුල් මස් හොද්දකුත් ගේන්න, දරුවෝ!

ඒයි!

මගේ අයියාට ඔළු මස් හොද්දකුයි කකුල් මස් හොද්දකුයි ගේන්න,

ඒ වගේම ගම්මිරිස් ටිකක් වැඩියෙන් දාන්න!

ඒයි! ඇයි තමුසේ ඔහොම කෑගහන්නෙ?

පොඩ්ඩක් ඉන්න, මම ඔයාගෙ නම වෙනස් කරනවා.

ආයෙත් ඔයාට 'ගිරවා' කියන්න එපා.

ඒක 'මීහරකා' කියලා වෙනස් කරන්න.

අයියේ... කරුණාකරලා මේක වැරදියට තේරුම් ගන්න එපා.

මෙතන කස්ටමර්ස්ලා කනවා.

කරුණාකරලා මෙතන අරක්කු බොන්න එපා.

ඒයි! කට වහගනින්...

මු කවුද කියලා උඹ දන්නවා නේද?

මු ඉල්ලපු දේ දීලා මෙතනින් පලයන්!

නෑ, අයියේ.

පවුල් පිටින්, පොඩි ළමයි මෙතන කනවා...

කරුණාකරලා, බොන එක නවත්තන්න.

-ඒයි! -මුට හොඳ එකක් දෙන්න, අයියේ!

කොහොමද උඹට එහෙම කියන්න පුළුවන්? උඹ හිතන්නෙ උඹ මේ කතා කරන්නෙ කාට කියලද?

හැමෝම ඉස්සරහා මට ආපහු උත්තර දෙන්න උඹට ලොකු හයියක් තියෙනවා වගේ!

හෙට උදේ වෙනකොට, මේ තැන මෙතන තියෙන්නෙ නෑ. බලන්න ඕනෙද?

උඹට බලන්න ඕනෙද?

උඹව හොයාගන්න බැරිවෙන්නම මම උඹව විනාශ කරලා දානවා!

-එච්චරයි! -සර්, සන්සුන් වෙන්න.

ඒයි! උඹේ අත් මගෙන් අහක් කරගනින්!

උඹ බිස්නස් එකක් කරන්නෙ මගේ කොට්ඨාසය ඇතුළේ

ඒත් උඹ මට නීති ගැන කතා කරනවද?

-මම උඹව විනාශ කරලා දානවා! -කරුණාකරලා අහන්න, සර්.

මෙතන නීතිය මමයි!

ඒයි! මොකද උඹ බලන් ඉන්නෙ?

-මම උඹව කෑලි වලට කපනවා! -අතෑරලා දාන්න, බෑණේ.

ඒයි, ගිරවා.

අපි මොනවද කරන්නෙ කියලා මුට කියපන්.

ඒයි, යමු, අපි යමු!

අහගනින්, අපි අපිට ඕනෙ විදිහට මෙහෙට එනවා යනවා.

අපි ඉල්ලන ඕනෙම දෙයක්, තමුසේ මෙහෙට එවන්න ඕනෙ.

ඒයි! අයින් වෙයන්!

බිස්නස් කරන වෙලාවට කට වහගෙන හිටපන්.

බෑණේ, ඒගොල්ලන්ට ඕනෙ තරම් රවාගෙන යන්න දෙන්න.

එන්න.

ඒයි! මේ කුණු ගොඩවල් ඔක්කොම අස් කරපන්!

දැන්ම කරනවා, අයියේ!

-බෑණේ... -හ්ම්?

කඩේදි වුණු කිසිම දෙයක් ගැන සෙල්විට දැනගන්න දෙන්න එපා.

පව්, එයා දුක් වෙයි.

ඔයා ගිහින්, කාලා, නිදාගන්න.

උදේ වෙනකොට හැමදේම හරියාවි.

හ්ම්.

මම ඒක ගන්නම්.

-ඒ... මාමේ! -හ්ම්?

මොනවා හරි කාලා යන්න.

නෑ, දරුවෝ. මම කඩෙන් කෑවා.

ඔයාලා දෙන්නත් රෑ කෑම කාලා නිදාගන්න.

හරිද?

-ඒයි... අමුධා මෙතනද නිදාගත්තෙ? -හ්ම්, ඔව්.

එයා මෙතන වාඩිවෙලා පාඩම් කර කර හිටියේ, එහෙම්මම නින්ද ගියා.

-මට දෙන්න. -හ්ම්.

ඔයා කෑවද, දරුවෝ?

තාම නෑ.

මම ඔයා එක්ක කන්න බලාගෙන හිටියේ.

සෙල්වි අක්කේ!

සෙල්වි අක්කේ!

මොකද, දරුවෝ?

අයියේ.

අමුධාට හොඳටම නින්ද ගිහින් වගේ.

ඒකයි මම එයාව ගෙදර එක්කන් යන්න ආවේ.

එයාට කරදර කරන්න එපා. එයාට මෙතනම නිදාගන්න දෙන්න.

අයියේ, එයා නිදාගෙන ඉන්නකොට එහෙ මෙහෙ පෙරළෙනවා.

ඔයාලා කොහොමද නිදහසේ නිදාගන්නෙ?

කමක් නෑ, මම එයාව උස්සගෙන යන්නම්.

-එයාට නින්ද ගියා නේද? -හ්ම්.

අමුධා.

අමුධා.

-කෑම ලෑස්ති කරන්න, සෙල්වි. -එන්න.

මම අත් හෝදගෙන එන්නම්.

පරිස්සමෙන්.

-ගිහින් එන්නම්, අක්කේ. -හ්ම්.

මෙන්න.

-සෙල්වී. -හ්ම්?

ඔව්.

ඇවිත් මගේ ළඟින් වාඩිවෙන්න.

මිනිස්සු එළියට ගියාම වැඩ පරක්කු වෙන්න පුළුවන්, ඒක එහෙම තමයි.

ඒත් ඇයි ඒකට ඔයා බඩගින්නෙ ඉන්නෙ?

ඔයා ඇත්තටම වෙලාවට කන්න ඕනෙ.

හ්ම්?

මේ වගේ හඳ එළිය යට එකට වාඩිවෙලා

එකම පිඟානෙන්, ඔයාගෙ අතින් කවන එක කන්න ලැබෙනවා නම්...

මට දවසක් තිස්සෙම එක කටක්වත් නොකා බලාගෙන ඉන්න වුණත්,

එහෙම වුණත් මට ඒක වටිනවා, දරුවෝ.

අද රෑ හඳ ගොඩක් ලස්සනයි නේද, දරුවෝ?

හරියට ඔයා වගේමයි.

අමුධා, ඔයා ඉස්කෝලෙ ගියේ නැද්ද?

නෑ, මාමේ.

මම ඔයාව බලන්න ආවේ.

ඔයා ඊයේ මගෙන් අහපු ප්‍රහේලිකාව මතකද?

මම ඒකට උත්තරේ හොයාගත්තා!

ඇත්තද? කියන්න බලන්න.

මීටරයක් දිග මීටරයක් පළල රෙදි කෑල්ලක් රුපියල් 20ක් නම්,

භාගයක් දිග භාගයක් පළල රෙදි කෑල්ලක ගාණ රුපියල් 5යි.

මම හරි නේද?

මෙහෙට එන්න.

ඔයා හරි.

එහෙමනම්, මාමේ ඔයා මේ හාදුව දෙන්න ඕනෙ නැන්දාටයි.

මොකද ඊයේ මට මේ උත්තරේ ඉගැන්නුවෙ නැන්දා.

ඒයි, ඒක හොර වැඩක්!

මම ඒක පිළිගන්නෙ නෑ.

ආ, එහෙමද?

ඔයාගෙ මාමාට කියන්නකො තව ප්‍රහේලිකාවක් අහන්න කියලා.

අපි උත්තරේ හොයාගමු.

මම අහන්නම්.

ඒත් මේ පාර, ඔයා තමයි උත්තර දෙන්න ඕනෙ.

ඔයා නැන්දාගෙන් අහන්න බෑ.

හරි, මාමේ. අහන්නකො.

මමම උත්තරේ හොයාගන්නම්.

-මම අහන්නද? -ඔව්, මාමේ.

වෙළෙන්දෙක් ගාව ගෝනි දෙකක් තියෙනවා, එක ගෝනියක පොල් 50කුත්

අනිත් එකේ තව පොල් 50කුත් තියෙනවා,

එයා මේවා අරගෙන ගම් 50ක් පහු කරගෙන මාකට් එකට යනවා.

-හ්ම්? -හ්ම්.

ඒත් මෙතන පොඩි ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා. හැම ගමකදිම,

එයා බද්දක් විදිහට එක ගෝනියකින් පොල් ගෙඩිය ගානේ දෙන්න ඕනෙ.

එයා ගම් 50ම පහු කරගෙන මාකට් එකට යනකොට,

අන්තිමට එයාගෙ අතේ පොල් ගෙඩි කීයක් ඉතුරු වෙයිද?

හ්ම්...

අමුධා, අපි ඉස්කෝලෙට පරක්කු වෙනවා!

ඉක්මන් කරන්න!

හරි, මාමේ.

මම අද ඉස්කෝලෙදි මේ ගැන හිතලා හෙට උදේට උත්තරේ කියන්නම්.

මම පරක්කු වුණොත්, පීටී සර් මාව දණගස්සාවි.

අපොයි! හරි, ඉක්මන් කරන්න! යන්න, යන්න, යන්න!

ගිහින් එන්නම්, මාමේ.

පරිස්සමින්, දරුවෝ.

හරි, මාමේ.

හරි ළමයි! අපි ඊයේ ගුණ කිරීම ගැන කතා කළා.

අද අපි බලන්න යන්නෙ වේද ගණිතය ගැන

තනි ඉලක්කමකින් ගුණ කරන හැටි ඉගෙනගමු.

අමුධා!

-අමුධා! -හ්ම්?

ටීචර්...

පන්තියට අවධානය දෙන්නෙ නැතුව ඔයා මොනවද කරන්නෙ?

මුකුත් නෑ, ටීචර්.

මම ඔයාගෙන් අහන්නෙ, මට උත්තර දෙන්න!

ඔයා මොනවද කල්පනා කරන්නෙ?

මගේ මාමා මගෙන් ප්‍රශ්නයක් ඇහුවා.

මම ඒ ගැන කල්පනා කර කර හිටියේ.

ප්‍රශ්නයක්?

මොකක්ද ඒ ප්‍රශ්නෙ?

එක ගෝනියක පොල් 50යි...

-එයා ගම් පහු කරගෙන ගියා... -හායි, මැඩම්.

-හායි, ටීචර්. -ඔව්, කියන්න.

-මට ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා. -හ්ම්.

වෙළෙන්දෙක් ගාව එක ගෝනියක පොල් 50කුත් අනිත් ගෝනියේ තව පොල් 50කුත් තියෙනවා...

එයා ගම් 50ක් පහු කරගෙන යන්න ඕනෙ.

හැම ගමකදිම, එයා බද්දක් විදිහට එක ගෝනියකින් පොල් ගෙඩිය ගානේ දෙන්න ඕනෙ.

එයා ගම් 50ම පහු කරගෙන මාකට් එකට යනකොට,

අන්තිමට එයාගෙ අතේ පොල් ගෙඩි කීයක් ඉතුරු වෙයිද?

එයාට එකක්වත් ඉතුරු වෙන එකක් නෑ. හරිද?

ඒත් ඒක නෙවෙයි උත්තරේ, ටීචර්.

කියන්න. කියන්න.

ඒයි, දීපා!

හ්ම්.

ඔයාලා ඔක්කොම ගෙදර යන්න.

මම රාඝවන් මාමාගෙ කඩේට ගිහින් එන්නම්.

හරි. ඉක්මනට එන්න.

-හරි. -පරක්කු වුණොත් අම්මා බනියි.

හරි, හරි.

මෙන්න ඔයාගෙ පාර්සල් එක.

සීයේ!

ඒයි, අමුධා!

ඔයා කොහොමද මෙච්චර දුර ආවේ? ඔයා කා එක්කද ආවේ?

මම තනියම ආවේ, සීයේ.

මට ඕනෙ වුණේ මාමාව හම්බවෙලා ගෙදර යන්න.

හරි, ගිහින් එයාව හම්බවෙන්න.

හා! මම එනවා.

ඒයි අමුධා! ඔයා තනියමද මෙච්චර දුර ආවේ?

ඔව්, මාමේ.

ඔයා තනියම මෙච්චර දුර එන්න හොඳ නෑ.

ඔයා හැමතිස්සෙම කාත් එක්ක හරි එන්න ඕනෙ, හරිද?

ඒක ගැන නෙවෙයි, මාමේ!

ඔයා අද උදේ මගෙන් අහපු ප්‍රශ්නෙ මතකද?

මම ඒකට උත්තරේ හොයාගත්තා!

ඒකයි මම ආවේ, ගෙදර යන්න කලින් ඔයාට ඒක කියන්න.

මෙහෙට එන්න.

කියන්නකො.

ඒ ගොවියා ගාව පොල් 50 ගානේ තියෙන ගෝනි දෙකක් තිබුණා නේද?

හැම ගමකදිම,

එයා බද්දක් විදිහට එක ගෝනියකින් පොල් ගෙඩිය ගානේ දෙන්න ඕනෙ.

පළවෙනි ගම් 25ටම, එයා හැමතැනකදිම

ගෝනි දෙකෙන්ම එක ගානේ පොල් ගෙඩි 2ක් දෙනවා.

ඉතින්, ගම් 25ක් පහු කළාම, එයා එක පොල් ගෝනියක්ම සම්පූර්ණයෙන් දීලා ඉවරයි.

දැන් එයා ගාව ඉතුරු වෙලා තියෙන්නෙ එක ගෝනියක් විතරයි.

ඉතින් ඊළඟ ගම් 25ට,

එයා හැමතැනකදිම දෙන්න ඕනෙ පොල් ගෙඩි 1ක් විතරයි.

ඉතින්, අන්තිමට එයාගෙ අතේ පොල් ගෙඩි 25ක් ඉතුරු වෙනවා.

හරි නේද?

ඔයාට මේක හොයාගන්න පුළුවන් වෙයි කියලා මම ඇත්තටම හිතුවේ නෑ.

ඔයා හරි!

ඉතින්, කෝ මගේ හාදුව?

එතකොට මගේ එක?

අනේ මන්දා... ඔයාලා මට පොඩ්ඩක් හිතන්නවත් වෙලාවක් දෙන්නෙ නෑනෙ.

මම හිතාගෙන හිටියේ හිමිහිට කල්පනා කරලා දවස් හතරකින් විතර උත්තරේ දෙන්න,

ඒත් ඔයාලා ඒක තත්පරෙන් හොයාගත්තානෙ!

හීනෙන් තමයි.

යන්න, ගිහින් වැඩක් බලාගන්නවා!

හරි මාමේ, මම දැන් යනවා.

දැන් පරක්කුයි, අම්මා මාව හොයනවා ඇති.

-අමුධා... -හ්ම්.

ඉන්න.

මෙන්න, මේක ගන්න. මේකෙ බිරියානි තියෙනවා.

හ්ම්.

මේක අම්මාට දෙන්න, ඔයාත් ටිකක් කන්න.

-අමුධා, යනකොට පරිස්සමින් යන්න! -හරි, මාමේ.

-ගිහින් එන්නම්, මාමේ. -පරිස්සමින් ගිහින් එන්න.

හ්ම්... සෙල්වම්, මෙහෙට එන්න.

කියවන්න බලන්න.

-හ්ම්... ඒ ඔක්කොම ලියලා මට පෙන්නන්න. -සෙල්වි අක්කේ!

හ්ම්?

අමුධා මෙහෙට ආවද?

නෑ, චිත්‍රා.

එයා තාම ඉස්කෝලෙ ඉඳන් ආවේ නෑ. එයා මෙහෙට ආවද කියලා බලන්න හිතුණා.

ඒ... නෑ, චිත්‍රා.

ඉස්කෝලෙ ඉඳන් එන ගමන්,

ළමයි කිව්වා එයා මාමාව බලන්න හොටෙල් එකට ගියා කියලා.

අක්කේ, ඔයාට පුළුවන්ද රාඝවන් අයියාට කෝල් එකක් දීලා අහන්න?

හරි... මම එයාගෙන් අහන්නම්.

ඒයි, මේක හොදි වලින් පුරවන්න. හරි, අයියේ.

කියන්න, දරුවෝ.

ඒ... අමුධා එහෙට ආවද?

ඔව්, එයා මෙහෙට ආවා.

ඒත් එයා ආපු ගමන්ම ගියා.

-මොකක්? එයා ආපු ගමන්ම ගියාද? -අයියෝ... අක්කේ!

බයවෙන්න එපා, චිත්‍රා.

චිත්‍රා ගොඩක් බයවෙලා ඉන්නෙ.

ඔයාට පුළුවන්ද පොඩ්ඩක් මොකද වුණේ කියලා බලන්න?

හරි, මම බලන්නම්.

මාමේ, ටෝච් එක ගේන්න!

අමුධාව නැතිවෙලා.

අපි ගිහින් බලමු මොකද වුණේ කියලා.

මම එනවා, මම එනවා!

මෙන්න, ටෝච් එක අල්ලගන්න.

මම වාහනේ ස්ටාට් කරන්නම්.

එයා මේ කොහේ ගියාද මන්දා?

මේ පැත්තෙන් යන්න.

මේ පැත්තෙන් යන්න!

-අමුධා! -අමුධා!

අමුධා!

අමුධා!

අමුධා!

අමුධා!

අමුධා දරුවෝ!

-අමුධා! -අමුධා!

ඔයා මෙතනද ඉන්නෙ?

අමුධා!

අමුධා!

මොකද වුණේ?

බෑණේ...

මේ අපේ කඩේ බිරියානි එක, බෑණේ.

පල්ලෙහාට ගිහින් එයාව හොයන්න!

අමුධා!

අමුධා!

අමුධා!

අමුධා! ඔයා මෙතනද ඉන්නෙ?

අමුධා!

අමුධා!

අමුධා!

අමුධා දරුවෝ!

අමුධා!

අමුධා!

අමුධා!

මාමේ!

මොකක්ද?

අමුධා මෙතන ඉන්නවා! අමුධා!

මෙහෙ බලන්න. අයියෝ!

දෙවියනේ!

-මං දිහා බලන්න, දරුවෝ! -එයාට මොකද වුණේ?

අමුධා!

-ඒයි, දරුවෝ! -අනේ මගේ දරුවෝ...

අමුධා!

මාමේ, වාහනේ ගේන්න!

දැන්ම ගේන්නම්.

අමුධා!

බලන්න, දරුවෝ. මාමා දිහා බලන්න.

අමුධා!

කරුණාකරලා ඇස් අරින්න.

කරුණාකරලා මං දිහා බලන්න, මගේ දරුවෝ!

ඔයා මොනවද කරන්නෙ? අපිට දැන් වෙලාවක් නෑ!

කළුවරට මට වල පෙනුණේ නෑ.

ඒයි! ඉක්මන් කරන්න!

අමුධා! සිංහල උපසිරැසි නිර්මාණය : Lksubs.com

ඔයාට මුකුත් වෙන්නෙ නෑ! බයවෙන්න එපා, දරුවෝ.

නගින්න!

ඉක්මන් කරන්න!

නගින්න!

-තව හයියෙන් යන්න! -මම යනවා.

අපි එයාව දොස්තර ගාවට ගෙනිච්චාම එයාට සනීප වෙයි.

දොස්තර මහත්තයෝ!

දොස්තර මහත්තයෝ! කරුණාකරලා එන්න!

දොස්තර මහත්තයෝ...

අනේ දෙවියනේ! මොකද වුණේ?

පරිස්සමෙන්!

දොස්තර මහත්තයෝ!

දොස්තර මහත්තයෝ!

අමුධා!

කොහේද මගුල ඔයාලගෙ දොස්තර ඉන්නෙ?

සර්, සර්! කරුණාකරලා ඉන්න.

සර්, කරුණාකරලා මෙතනින් ඉන්න.

ඔයාලට ඇතුළට යන්න තහනම්.

අයියේ!

අයියේ!

අමුධාට මොකද වුණේ?

අමුධාට මොකද වුණේ?

දොස්තර එයාට ප්‍රතිකාර කරනවා.

දොස්තර එයාව බලනවා.

අමුධාට මොකද වුණේ?

මට මගේ දරුවාව බලන්න ඕනෙ! අමුධා!

මගේ දරුවා හොඳින්ද?

-එයාට මුකුත් වෙන එකක් නෑ! -ඇයි ඔයා මෙතන කෑගහන්නෙ?

අමුධා එක්ක ආවේ කවුද?

මම තමයි ආවේ.

දොස්තරට ඔයාව හම්බවෙන්න ඕනෙලු. එන්න.

ඉන්න, ඔයා මෙතනින් ඉන්න.

අයියේ...

අයියේ!

මෙතනින් ඉන්න. මරගතම්, මෙයාව අල්ලගන්න.

-ළමයාව ගෙනාවේ කවුද? -මම තමයි ගෙනාවේ!

මම තමයි ආවේ!

අහගන්න, එයාට ගොඩක් විෂ තියෙන සර්පයෙක් කාලා තියෙන්නෙ.

-අපොයි නෑ! -අපි අපිට පුළුවන් හැමදේම කළා,

ඒත් අපිට එයාව බේරගන්න බැරි වුණා.

අයියෝ, නෑ!

බලන්න, කාටවත් මෙතන කලබල කරන්නවත් හයියෙන් අඬන්නවත් තහනම්!

පෝස්ට් මෝටම් එක ඉවර වුණාම මෘත දේහය ඔයාලට භාර දෙයි.

හැමෝම ඒ වෙනකම් ඉස්පිරිතාලෙ පිටිපස්සට වෙලා ඉන්න.

ස්ටේෂන් එකේ ඉන්ස්පෙක්ටර් උත්තමන්ට කියලා ඉතුරු වැඩ ටික බලාගන්න කියන්න.

හරි, සර්.

සර්, කරුණාකරලා මෙතන අත්සන් කරන්න.

-මම අත්සන් කරන්න දන්නෙ නෑ, සර්. -සර්...

ඔයාගෙ ඇඟිලි සලකුණ දුන්නොත් විතරයි මෘත දේහය නිදහස් කරන්නෙ.

-ඔයා ඇඟිලි සලකුණ දෙන්න ඕනෙ. -සර්, ඔයාගෙ ඇඟිල්ල මෙතනින් තියන්න.

මෙතන අත්සන් කරන්න.

ඔයාගෙ ඇඟිලි සලකුණ මෙතනින් තියන්න.

" දෙවියනේ, මේ මොකද වෙන්නෙ? මට තේරෙන්නෙ නෑ... "

" මගේ හදවත වේගයෙන් ගැහෙනවා, කාලයටත් වඩා වේගයෙන්... "

" මෙතන සෙල්ලම් කර කර හිටපු මගේ පුංචි සුරංගනාවිය කොහෙද? "

" අම්මා කෙනෙකුගෙ ආත්මය වේදනාවෙන් කෑගහනවා... "

" ඔයාගෙ ඒ මිහිරි, අහිංසක කටහඬ ආයෙත් අහන්න... "

" මම දැන් කොහේ යන්නද? මම කොහේ යන්නද? "

" ඔයා මාව ඈත තියා දැකලා දුවගෙන එයි... "

" මම ආයෙ කවදද ඔයාව දකින්නෙ? "

" පුංචි කුරුලු කූඩුවකට අකුණක් ගැහුවා වගේ... "

" මම කොහොමද මේකට ස්වභාවධර්මයට බණින්නෙ? "

" මගේ ජීවිතේ... මගේ හුස්ම... "

" ඇයි? "

එයාගෙ මූණ අන්තිම පාරටත් බලන්න ඕනෙ අය කරුණාකරලා දැන් ඉස්සරහට එන්න.

" දෙවියනේ, මේ මොකද වෙන්නෙ? මට තේරෙන්නෙ නෑ... "

" මගේ හදවත වේගයෙන් ගැහෙනවා, කාලයටත් වඩා වේගයෙන්... "

" මෙතන සෙල්ලම් කර කර හිටපු මගේ පුංචි සුරංගනාවිය කොහෙද? "

" අම්මා කෙනෙකුගෙ ආත්මය වේදනාවෙන් කෑගහනවා... "

" ඇයි? "

" ඇයි? "

ඔයාට වෙන මොනවා හරි ඕනෙ නම් මට කියන්න.

මෙන්න අයියේ, මේක බොන්න.

මම ඔයාට ලුණු දෙහි ටිකක් ගේන්නද?

-රාඝවා! -හ්ම්?

මම ඔයාව හැමතැනම හෙව්වා.

සෙල්වි මට කිව්වා ඔයා ගෙදර ආවේ නෑ කියලා.

ඒත් ඔයා මෙතනට වෙලා, බිබී ඉන්නවා.

ඒයි... මට තේරෙනවා.

ඔයාට දුකයි, ඒත් අඬන්න එපා.

කොහෙන්ද මේ අලුත් පුරුද්ද ආවේ?

මම බලන බලන හැමතැනම, මට අමුධාව පේනවා වගේ දැනෙනවා.

එයා හැමතිස්සෙම මගේ පස්සෙන්ම ආවා.

හැමතිස්සෙම කතා කළා, 'මාමේ... මාමේ...' කියලා.

දැන්, මේ ලෝකේ මට කවුරුත් ඉතුරු වෙලා නෑ වගේ දැනෙනවා.

ඇයි ඔයා එහෙම කතා කරන්නෙ?

අපි ඔයා වෙනුවෙන් ඉන්නවා.

අඬපන්, මගුල! හයියෙන් අඬපන්! මුළු ලෝකෙටම ඇහෙන්න අඬපන්!

ඒ ඇතිද, අයියේ?

දැන් අඬලා මොකක්ද තියෙන වැඩේ?

මෙහෙට පාරක්, ලයිට් ටිකක් ගන්න මම කොච්චර නම් දුක් වින්දද.

මම කොච්චර පෙත්සම් බෙදුවද, ඒ ඔක්කොම තනියම.

උඹලා කවුරුහරි මට උදව් කළාද?

අපිට හොඳ පාරක් තිබුණා නම්,

අර කෙල්ල මැරෙයිද?

උඹලාට එයාව නැති වුණා නෙවෙයි, උඹලාගෙ නිහැඬියාවෙන් එයාව මැරුවා!

මගේ වැරැද්ද, සීයේ!

මම වැරදියි, ඔයා හරි.

මට කියන්න අපි කොහෙද යන්න ඕනෙ කියලා,

මම ඔයා එක්ක එන්නම්!

බීලා විකාර කතා කරන එක නවත්තපන්! දැන් පලයන්!

නෑ, සීයේ. සිංහල උපසිරැසි නිර්මාණය : Lksubs.com

මේ පාර නිසා තව එක ජීවිතයක්වත් නැති වෙන්න දෙන්න බෑ.

අපි හෙට කොහෙද යන්න ඕනෙ කියලා මට කියන්න

මම එනවා.

මම ඔයා එක්ක එනවා!

මෙතනින් පලයන්! යන්න!

කුමාරසාමි... මුන්ව එක්කන් පලයන්. මුන්ව පරිස්සමින් ගෙදරට ඇරලපන්.

මම ඒ ඔක්කොම බලාගන්නම්.

උඹ යන දිහා බලාගෙන පලයන්, කොහෙවත් වැටිලා පෙරළෙන්නෙ නැතුව.

මේ වයසක ඇඟට තාමත් හොඳට ඇවිදින්න පුළුවන්.

ඒක කොහෙවත් නොවැටී ගෙදරටම යාවි.

බෑණේ.

අපි ගෙදරට ආවා.

කෙලින් ඇවිදින්න, එන්න.

ඒ සෙල්වි.

මෙතනින් ඉන්න.

එයාට සැර කරන්න එපා, දරුවෝ.

එයා මේ වගේ දෙයක් කළේ පළවෙනි වතාවට.

හරි, මාමේ.

මම බලාගන්නම්.

එන්න.

එන්න.

වාඩිවෙන්න.

එයාට කන්න මොනවා හරි දෙන්න, දරුවෝ.

මාමේ.

ඔයාත් කන්න.

මම ගෙදරින් කන්නම්.

එයාව බලාගන්න.

එයා ලොකු වුණේ මෙතනමයි, දරුවෝ... දැන් එයා නෑ.

එයා හැමතිස්සෙම මගේ පස්සෙන්ම ආවා, 'මාමේ... මාමේ...' කියලා කතා කර කර.

එයාට ලොකු හීන තිබුණා... එයාට ඕනෙ වුණේ හොඳට ඉගෙනගෙන පොලිස් නිලධාරියෙක් වෙන්න.

මොනතරම් සාපලත් අසාධාරණයක්ද මේක.

කරුණාකරලා පොඩ්ඩක් කන්න.

මම කියන දේ අහන්න.

කරුණාකරලා කන්න.

මට සමාවෙන්න, සෙල්වි.

කමක් නෑ.

ඔයා ඉන්න තත්ත්වය මම දන්නවා.

දුකක් ආවා කියලා අරක්කු බොන එක හරිද?

මම දිවුරනවා... මම ආයෙ කවදාවත් ඒක අල්ලන්නෙ නෑ.

හ්ම්.

හ්ම්.

ඉන්න! ඔයා කඩේ යතුරු නැතුවනෙ යන්න හදන්නෙ!

මම කඩේට නෙවෙයි යන්නෙ.

මේවා මාමාට දීලා එයාට කියන්න ගිහින් කඩේ අරින්න කියලා.

මම සීයා එක්ක MLA ගෙ ගෙදර යනවා.

මම ඊටපස්සෙ කඩේට එන්නම්.

-ඒයි, දරුවෝ... -හ්ම්?

පරිස්සමෙන්... පරිස්සමින් යන්න.

-හ්ම්... හරි, දරුවෝ. -හ්ම්.

-සර්, ඔයාට ඇතුළට කතා කරනවා. -හ්ම්. මම එනවා.

රාඝවා, එන්න.

රැස්වීමට දවසක් දෙන්න, සර්. මම සෙනඟ ගේන්නම්.

අපි ඒකට ඕනෙ දේවල් කරමු.

-එන්න, සීයේ. -ආයුබෝවන්, සර්.

-කොහොමද ඉතින්? -අපි හොඳින්.

ඉතින්, ගමේ වැඩ ඔක්කොම හොඳට කෙරීගෙන යනවා නේද?

ඔයාලා ආවේ මට ස්තූති කරන්නද?

මට ඒවා ඕනෙ නෑ.

නෑ, සර්.

කිසිම වැඩක් කෙරෙන්නෙ නෑ.

අපි ඔයාව බලන්න ආවේ අන්න ඒකයි.

මොනවද මේ කියන්නෙ?

ඔයා කියන්නෙ එක වැඩක්වත් පටන් අරන් නෑ කියලද?

හ්ම්.

දවස් තුනකට කලින්, නරක පාර නිසා දරුවෙක් මැරුණා, සර්.

මො...

මොකක්ද මේ?

මම ඒ වැඩ වල අයවැයට අනුමැතිය දීලා අත්සනුත් කළා!

කිසිම දෙයක් වෙලා...

කෝ...

ඉන්බා!

ඉන්බා!

ඔව්, මාමේ!

හ්ම්.

මොකක්ද මේ?

ඔයාලගෙ ගමේ වැඩ ඔක්කොම වහාම පටන්ගන්න කියලා මම නියෝග දුන්නා!

දැන් මුන් කියනවා මුකුත්ම කරලා නෑ කියලා?

නෑ, මාමේ.

ඡන්ද 110ක් තියෙන ගමකට පාරක් හදලා ඇයි සල්ලි නාස්ති කරන්නෙ?

ඒකයි ඒ වැඩේ කවදාවත් පටන් ගත්තෙ නැත්තෙ, මාමේ.

කාලකණ්ණියා!

ඒක එක ඡන්දයක් වුණත්,

ඒගොල්ලො ඒක දෙන්නෙ අපි ඒගොල්ලන්ට යහපතක් කරයි කියන බලාපොරොත්තුවෙන්.

අද අපිව මේ පුටුවේ ඉන්දෙව්වේ අන්න ඒ එක ඡන්දය තමයි!

අහගන්නවා.

මගේ නංගි තමුසෙට ආදරේ කරපු නිසා විතරයි,

මම එයාගෙ අත තමුසෙට දීලා, මේ පක්ෂයේ තනතුරකුත් දුන්නෙ.

තමුසෙගෙ ඔය කුණු අදහස් වලින් පක්ෂයේ නම කන්න හැදුවොත්,

මම තමුසෙව ඉවරයක් කරනවා. මතක තියාගන්නවා!

පැය 48යි. හ්ම්...

මම තමුසෙට පැය 48ක් දෙනවා.

ඒ වෙනකොට ඒ ගමේ හැම වැඩක්ම පටන්ගන්න ඕනෙ. හ්ම්?

බයවෙන්න එපා, සර්. ඔයාලා යන්න.

හරි, සර්.

මම උපදෙස් දීලා තියෙන්නෙ.

මේ පාර නම්, කිසිම වැරැද්දක් වෙන එකක් නෑ.

හරිද?

හරි, සර්.

ඇත්තටම කිව්වොත්,

ඊයේ මම හිතුවෙ ඔයා බීලා හිටපු නිසා එහෙම කතා කළා කියලා විතරයි.

කොහොමහරි ඔයා අන්තිමට ආවානෙ.

අපේ උපන් බිම කියන්නෙ නිකම්ම තැනක් නෙවෙයි, ඒක තමයි අපේ අනන්‍යතාවය.

අපි ඒ අනන්‍යතාවය ඊළඟ පරම්පරාවට දෙන්නෙ කොහොමද කියන එක,

අන්න ඒක තමයි ඇත්තටම වැදගත් වෙන්නෙ.

මම නැති වුණාට පස්සෙ,

මේ මුළු ගමේම අනාගතය තියෙන්නෙ ඔයාගෙ කරපිට.

හරි, ඔයා යන්න. මම තනියම යන්නම්.

ඇයි?

මම ඔයාව ගෙදරට ඇරලවන්නම්.

මට ඇවිදලා පුරුදුයි.

ඔයා යන්න.

සෙරෙප්පු දෙකක් ගන්න බැරි තොපි වගේ හිඟන්නන්ට,

කාපට් පාරවල් ගැන හීනත් පේනවද?

-ඒයි, ගිරවා! -ඔව්, අයියේ.

-මම අද ඩාබා එකට යනවා. -හරි, අයියේ.

ඒයි! අයින් වෙයල්ලා! අයියා ඇවිත්! මගෙන් අයින් වෙයල්ලා!

-ඒයි! පලයල්ලා! -පලයල්ලා!

-ඇහෙන්නෙ නැද්ද? පලයල්ලා! -පලයල්ලා!

-හැමෝම පලයල්ලා! කවුරුත් මෙතන ඉන්න බෑ! -ඒයි! ඒයි!

-යන්න එපා. -ඒයි!

මොකක්ද මේ?

මුන් දවල් දවාලේම උන්ගේ මජර වැඩ පටන් අරන්!

ඊයේ MLA ගෙ ගෙදරදි පොඩි ප්‍රශ්නයක් වුණා.

මොනවද මේ කියන්නෙ?

-මේ යක්කු නම් මහා කරදරයක්. -ඒයි!

අපිට බයිට් ඕනෙ කියලා උඹට වෙනම කියන්න ඕනෙද?

ගිහින් ඒවා අරන් වරෙන්!

තොට ඇහෙන්නෙ නැද්ද? ගිහින් දැන්ම ඒවා අරන් වරෙන්!

ඒයි! මම කිව්වා නේද ඉක්මනට ගේන්න කියලා?

මෙහෙට වරෙන්! දැන්ම!

මෙන්න.

ඇයි? එයා එන්නෙ නැද්ද?

අයියේ, කලින් වුණු දේ හිතට ගන්න එපා.

අපි එහේ ගියේ අපේ දුක කියන්න විතරයි.

MLA ඇත්තටම ඔයාට ගහයි කියලා අපි හීනෙකින්වත් හිතුවේ නෑ.

අයියේ, බලන්න... මේ හොටෙල් එක හරියට ඔයාගෙ වගේ.

ඔයාට ඕනෙ විදිහට මෙහෙට එන්න යන්න පුළුවන්.

නිකම්... කරුණාකරලා මේ පාරේ වැඩේ අපිට කරලා දෙන්න, අයියේ.

තොපි වගේ කාලකණ්ණි රැල...!

සර්!

සර්, කරුණාකරලා, සර්...

ඔයා ඔච්චර බලයක් තියෙන කෙනෙක් වෙලා... ඇයි මේ තරම් පහතට වැටෙන්නෙ?

ඒයි!

-ඒයි, ගිරවා! -මෙන්න, අයියේ.

මෙන්න තියෙනවා. ඔයාලගෙ පාරට අනුමැතිය දුන්න ලියුම,

MLA සහ දිසාපති දෙන්නම අත්සන් කරලා තියෙන්නෙ.

දැන්, අපි බලමුකො ඔය පාර කොහොමද හැදෙන්නෙ කියලා!

මගේ මාමා ගැන කියනවා නම්... එයාව හසුරුවන්න ඕනෙ කොහොමද කියලා මම දන්නවා.

ඒයි!

අයියේ, අයියේ...

අයියේ! කරුණාකරලා එපා!

අයියේ!

මම ඔයාගෙ කකුල් දෙක අල්ලලා වඳින්නම්, අයියේ.

අයියේ, අයියේ! කරුණාකරලා එපා...

කරුණාකරලා එපා, අයියේ. අනේ!

කාලකණ්ණියා!

තොට මහ ලොකු හයියක් තියෙනවා වගේ.

මගේ ගෙදරටම ඇවිත්, මගේ මාමාවම මට විරුද්ධව පාවිච්චි කරලා,

ඊටපස්සෙ මගේ මූණටත් අත උස්සනවද?!

පාරක්? තොපි වගේ උන්ට?

තොපිට මේ ආත්මෙදි නම් පාරක් ලැබෙන්නෙ නෑ.

ඒයි, මේ බල්ලව එළියට විසි කරපන්.

-හරි, අයියේ. -හරි, අයියේ.

ඒයි!

වරෙන්.

අයියේ, අයියේ! කරුණාකරලා එයාව අතාරින්න!

කරුණාකරලා එපා, අයියේ...

ඒයි!

තමුසේ තමුසෙගෙ කඩේ අරගෙන

පාඩුවේ තමුසෙගෙ වැඩක් බලාගෙන හිටියා නම් ඉවරනෙ.

ඒක නොකර,

මගේ මාමාගෙ ගෙදර ළඟට වෙලා 'පාරවල් හදපන්' කියලා කෑගහනවා මම දැක්කොත්?

මම තොගෙ බෙල්ල කපනවා!

'සෙල්වි ඩාබා', නේද?

-ඒයි! -ඔව්, අයියේ?

-ඩාබා එක කුඩු කරපන්! -හරි, අයියේ.

අයියේ, කරුණාකරලා එපා කියන්න!

අයියේ, අයියේ! කරුණාකරලා එපා!

-මම වැඳලා කියන්නම්. -ඒයි! අතෑරපන්!

-අතෑරපන්! -අපි කොච්චර නම් දුක් වින්දද...

අයියේ, අයියේ! කරුණාකරලා එපා!

මට එක දෙයක්වත් ඉතුරු වෙලා තියෙනවා දකින්න ඕනෙ නෑ! හැමදේම කුඩු කරපන්!

කරුණාකරලා එපා! අයියේ, අයියේ!

කරුණාකරලා එපා! අයියේ, අයියේ!

අයියේ, අයියේ! කරුණාකරලා එපා!

අයියේ, කරුණාකරලා එපා කියන්න!

අයියේ, අයියේ! කරුණාකරලා එපා!

මොකද වුණේ කියලා මම දන්නෙ නෑ.

දෙවියනේ!

මොකක්ද මේ, දරුවෝ?

මොකද වුණේ?

ඒ කාලකණ්ණි... හැමදේම කුඩුපට්ටම් කරලා දාලා.

" ඔයාගෙ හදවත දුර්වල වෙන්න දෙන්න එපා... "

" ඔයාගෙ ආත්මය බිඳෙන්න දෙන්න එපා... "

" කොච්චර අඳුරක් තිබුණත්, සෙවණැල්ලක් වගේ මම ඔයා වෙනුවෙන් ඉන්නවා..."

" ඔයාවම විනාශ කරගන්න දෙන්න එපා... "

" ඔයාගෙ බලාපොරොත්තු මැරෙන්න දෙන්න එපා... "

" ඔයාගෙ පස්සෙන්ම එන සෙවණැල්ලක් වගේ, මම හැමදාම ඔයා පස්සෙන් එනවා..."

" දවසක මේ වේදනාව දැනේවි... "

" ඊළඟ දවසේ, ඒක මැකිලා යාවි... "

" ජීවිතේ හැටි එහෙම තමයි, ඔයා රැල්ලට විරුද්ධව සටන් කරලා ඉස්සරහට යන්න ඕනෙ... "

" ලෝකය දිගටම කැරකේවි... "

" ඉර පායලා ආලෝකය දේවි... "

" දැන් නැගිටලා ඉස්සරහට යන්න, මේ ගමන තවත් දුර යන්න තියෙනවා..."

" කඳුළක් වට්ටන්න එපා... "

" මගේ කුමාරයා... "

" හැමදේම හරියාවි... "

" මගේ කුමාරයා... "

" කඳුළක් වට්ටන්න එපා... "

" මගේ කුමාරයා... "

" හැමදේම හරියාවි... "

" මගේ කුමාරයා... "

රාඝවා...

අද ඉඳන් මගේ පස්සෙන් එන්න එපා, රාඝවා.

මගේ ඇඟේ හයිය තියෙනකම්,

මම මේකට තනියම මුහුණ දෙන්නම්.

ඔයා ඔයාගෙ ජීවිතේ ගැන බලාගන්න.

යන්න!

මේක... මේක අමුධාගෙ කරුමේ.

ඔයා තව කොච්චර කල් ඔහොම ඉන්නද යන්නෙ?

සෙල්වි ගැනත් හිතන්න, බෑණේ.

මාමේ, මාමේ!

සෙල්වි අක්කා එකපාරටම සිහි නැතුව වැටුණා!

මොකද වුණේ කියලා අපි දන්නෙ නෑ...

මුළු ගමම අපේ ගෙදරට එකතුවෙලා.

ඒගොල්ලො මට කිව්වා ඔයාව ඉක්මනට එක්කන් එන්න කියලා. එන්න, ඉක්මන් කරන්න!

යන්න... අයින් වෙන්න!

එන්න, රාඝවා.

ඔයාගෙ පිරිසිදු හිතට හොඳ ආරංචියක් ඇවිත් තියෙනවා.

අපේ පවුලේ පරම්පරාව අන්තිමට ඉස්සරහට යන්නයි යන්නෙ!

" ඔයා මගේ අම්මා... මගේ කුසින් ආයෙත් ඉපදිලා... "

" අපි අතර තියෙන බැඳීම... ඔයාගෙ ගෙලේ බැඳපු මාලය වගේ... "

" මගේ ජීවිතේටත් වඩා... මම දකින හැමදේම ඔයා තමයි... "

" මට තියෙන එකම දේවාලය... මට ඉන්න පුළුවන් ඔයාගෙ උකුළ තමයි..."

" පුංචි දෙවි කෙනෙක් විවේක ගන්නවා... ඔයාගෙ කුස ඇතුළේ... "

" හදවත් ගැස්මවල් දෙකක්... තමයි අන්තිමට මාව සම්පූර්ණ කරන්නෙ... "

" මගේ හැම සිතුවිල්ලකම... සිංහාසනයේ ඉන්න රැජින ඔයා තමයි... "

" මම වතුර වෙන්නම්... ඔයාගෙ මල් පිපෙනවා දකින්න..."

" ඔයා මගෙන් භාගයක්... මගේ කුමාරිය, මගේ ආඩම්බරය... "

" මගේ හැමදේම, ඔයා තමයි... "

" කඳුළක් වට්ටන්න එපා... "

" මගේම, මගේ කුමාරිය... "

" මම ඔයාගෙ පලිහ වෙන්නම්... "

" මගේ අන්තිම හුස්ම තියෙනකම්... "

" කඳුළක් වට්ටන්න එපා... "

" මගේම, මගේ කුමාරිය... "

" මම ඔයාගෙ පලිහ වෙන්නම්... "

" මගේ අන්තිම හුස්ම තියෙනකම්... "

මොකද වුණේ, නැන්දේ?

ඔයා මෙතන මොකද කරන්නෙ... මේ වෙලාවේ?

පට්ට රස්නෙයි.

ඔයා වැඩට ගියේ නැද්ද?

නෑ...

-මට එච්චර සනීපයක් නෑ. -අයියෝ!

මොකක්ද ප්‍රශ්නෙ?

මො...

ඇයි, නැන්දේ?

මොකද වුණේ?

ඔයා අමුතු විදිහට හැසිරෙන්නෙ.

නැන්දේ, මොකද වුණේ?

මොනවා හරි ප්‍රශ්නයක්ද?

කියන්න, නැන්දේ.

මොකද වුණේ?

මට කියන්න.

මම ඔයාගෙන් අහන්නෙ... මොකක්ද ප්‍රශ්නෙ කියලා මට කියන්න.

දරුවෝ...

හ්ම්?

ඔයා හැමදාම උදෙන්ම යනවා...

ආයෙත් ගෙදර එන්නෙ ගොඩක් රෑ වෙලා.

ඔයා දිගටම මේ විදිහට වෙලාවක් කලාවක් නැතුව වැඩ කළොත්,

ඔයාගෙ සෞඛ්‍යයට මොකද වෙන්නෙ?

හ්ම්?

මට වෙන මොනවා කරන්නද, සෙල්වි?

මුලින්, හිටියේ මම විතරයි.

ඊටපස්සෙ ඔයා මගේ රැජින වගේ මගේ ජීවිතේට ආවා.

දැන්, මම අපේ දරුවාව කුමාරියක් වගේ හදන්න ඕනෙ නැද්ද?

මගේ ඇඟේ හයිය තියෙනකම්,

මම මහන්සි වෙලා වැඩ කරලා පුළුවන් තරම් සතෙන් සතේ ඉතුරු කරන්න ඕනෙ.

හ්ම්?

-හ්ම්. -හ්ම්.

මම ටීවී එක ගාවින් රුපියල් 2000ක් තියලා තියෙනවා.

-සුකුමාර් හෙට එයි. -හ්ම්.

ඒක එයාට දීලා ලයිට් බිල ගෙවන්න කියන්න.

හ්ම්?

දරුවෝ...

මොකද, දරුවෝ?

ඇත්තටම...

මට ඕනෙ...

ඒ...

මට රුපියල් 50,000ක් ඕනෙ.

ඒක ගොඩක් හදිස්සියි.

ඔයාට පුළුවන්ද... හෙට වෙනකොට ඒක ලෑස්ති කරන්න?

මෙතන ඇත්තටම ඔයා ඉල්ලුවට වඩා වැඩියෙන් තියෙනවා.

දෙය තමයි,

කුමාර් මාමාගෙ කොටසත් මේකෙ තියෙනවා.

ඒත් කමක් නෑ,

අපිට පස්සෙ එයාගෙ කොටස දෙන්න පුළුවන්.

හ්ම්?

-දරුවෝ... -හ්ම්?

ඔයාට 'ඇයි' නැත්තම් 'මොකටද' කියලා අහන්නවත් ඕනෙ නැද්ද?

කරුණාකරලා අහන්න.

කරුණාකරලා අහන්න, දරුවෝ.

ඇයි ඔයාගෙ නහය මේ තරම් ලස්සන?

මොකද වෙන්නෙ, උත්තමා?

මම දැනගෙන හිටියේ නෑ ඔයා එනවා කියලා!

මෙහෙ බලන්න, ඉන්බා.

ගිය මාසෙ පක්ෂ රැස්වීමේ කේස් එකේදි, මම ගෑණු කිහිපදෙනෙක්ව ඇරෙස්ට් කළා.

හැමෝම ඔයාගෙ නම කියනවා.

ඔයා MLA ගෙ මස්සිනා වුණු නිසා විතරයි,

මම දැනට පාඩුවේ ඉන්නෙ.

ඔයා සීමාව පනිනවා, ඉන්බා. ගොඩක් දුරට.

ගිය සතියේ, ඔයා හයිවේ එකේ තිබුණු අර ඩාබා එක සම්පූර්ණයෙන්ම කුඩු කරලා දැම්මා.

නිකම්... ටික කාලෙකට ඕවා හංගගෙන ඉන්න.

පාඩුවේ ඉන්න.

ආ, මම පාඩුවේ ඉන්නම්කො.

මම හැමදේම හංගලා දැම්මා.

ඒක නෙවෙයි කාරණාව, ඉන්බා!

හෙට ලොකු නිලධාරියෙක් ඇවිත් 'විවෘත පරීක්ෂණයක්' කරන්න කියලා

කේස් එක ආයෙත් ඇරියොත්...

මගේ බෙල්ල තමයි ගහල යන්නෙ, ඔයාගෙ නෙවෙයි.

මේක නිසා මගේ රස්සාවට කෙලවුණොත්...

අනික මේවා ගෑණු සම්බන්ධ කේස්නෙ.

ඉන්බා! මම ඔයාට කියන්නෙ, පොඩි කාලෙකට විතරක්... හැමදේම නවත්තන්න.

'සුදු ෂර්ට්' එක ආරක්ෂා කරන එක තමයි 'කාකි ෂර්ට්' එකේ මූලික රාජකාරිය.

දැන්, යන්න.

හ්ම්, කියන්න, මාමේ.

-රාඝවා. -හ්ම්.

ෆෝන් එක කුමාරසාමිට දෙන්න.

ඇයි ඔයා එහෙම කතා කරන්නෙ?

මුකුත් නෑ. කරුණාකරලා ෆෝන් එක එයාට දෙන්න.

මාමේ...

-කියන්න. -මාමා ලයින් එකේ ඉන්නවා.

මොකක්ද කියලා අහන්න.

හලෝ.

කුමාර්, රාඝවන්ව අරගෙන වහාම ගෙදර එන්න.

මොකද වුණේ? මොකක්ද ප්‍රශ්නෙ?

මම කියන දේ අහන්න. දැන්ම පිටත් වෙන්න.

මොකක්ද කියලා මට කියන්න.

වහාම ගෙදර එන්න.

හරි.

-බෑණේ. -හ්ම්?

අයියාකන්නු ෆෝන් එකෙන් හොඳටම බයවෙලා වගේ කතා කළේ.

අපි ඉක්මන් කරන්න ඕනෙ. යමු.

ඔයා යන්න. මම ගණන් හිලව් බේරලා, කඩේ වහලා එන්නම්.

හරි, මම බයිසිකලේ අරගෙන දැන් යන්නම්.

-හරි. -ගණන් ටික බලලා බයික් එක අරන් එන්න.

ඉක්මනට යන්න.

අයියේ.

තුන්වෙනි මේසෙට මුළු ගාණ කීයද?

අයියේ, රුපියල් 400යි.

මෙන්න ඉතුරු සල්ලි.

-ආයෙත් එන්න. -අනිවාර්යයෙන්ම එන්නම්.

කියන්න, දරුවෝ.

අයියේ, ඔයා තාම කඩෙන් ආවේ නැද්ද?

මොකද වුණේ?

මම එන ගමන් ඉන්නෙ. ඉන්න.

වසන්ත්, මම පරක්කු වුණොත්,

-ඔයාම කඩේ වහලා යන්න. -හරි, අයියේ.

හෙට උදෙන්ම ඇවිත් මම එනකම් කඩේ බලාගන්න.

-රාඝවා! කොහොමද මෙහෙම වුණේ? -රාඝවා...!

-රාඝවා! -ඇයි හැමෝම මෙතන එකතුවෙලා ඉන්නෙ?

කොහොමද මෙහෙම වුණේ?

මොකද වුණේ?

-කොහොමද එයා මේ වගේ දෙයක් කළේ? -මට කියන්න. මොකද වුණේ?

අනේ දෙවියනේ! රාඝවා!

මොකක්ද වුණේ?

මාමේ...

-මාමේ... -හ්ම්?

මේ අක්කා... සෙල්වි අක්කා...

සෙල්වි අක්කාට මොකද වුණේ?

සෙල්වී!

-සෙල්විට මොකද වුණේ, මාමේ? -රාඝවා...

සෙල්වි දිහා බලන්න... රාඝවා...

ඇයි ඔයා මෙහෙම කළේ?

අද උදේත් හැමදේම හොඳට තිබුණා... අපි හිනාවෙවී හරි සතුටින් කතා කළා.

මොකද වුණේ?

ඒයි! මම අහන්නෙ මොකද වුණේ කියලා! සිංහල උපසිරැසි නිර්මාණය : Lksubs.com

සෙල්වි අපිව දාලා ගියා!

අපිට ජීවිත දෙකක්ම නැති වුණා, රාඝවා... අනේ දෙවියනේ!

එයා තනියම ඉන්නකොට... එයා බෙල්ල වැල දාගෙන!

" නුග ගස බිමට වැටිලා... "

" පුර හඳ මැකිලා, කිසිම ආලෝකයක් නෑ... "

" මල් වත්ත පිච්චිලා වේළිලා ගිහින්... "

" කළු අහස යට පාළු බිමක් විතරක් ඉතුරු වෙලා... අනේ, මගේ රැජින... "

" අනේ, මගේ රැජින... "

" මගේ පිරිසිදු අධිරාජිනිය දුවිල්ලට හැරෙනවා... "

" මගේ පිරිසිදු අධිරාජිනිය දුවිල්ලට හැරෙනවා... "

" මම මෙතන කැඩිලා වැටිලා, මගේ ආත්මයට පාර නැති වෙලා... "

" මගේ නහර පුපුරනවා, මගේ හදවත ඉරෙන්න පටන් අරන්... "

" ඔයා මට නුවණින් මඟ පෙන්නුවා, ඔයා මට ආලෝකය පෙන්නුවා... "

" ඒත් දැන් මම අඳුරේ අතරමං වුණු මෝඩයෙක් වෙලා... "

" මට කියන්න... මාව බැඳලා ඔයා මොන සතුටක්ද ලැබුවේ? "

" ඔයාගෙ අන්තිම යහන විදිහට දැවෙන චිතකය මම දකිනකොට... "

" නුග ගස බිමට වැටිලා... "

" පුර හඳ මැකිලා, කිසිම ආලෝකයක් නෑ... "

" මල් වත්ත පිච්චිලා වේළිලා ගිහින්... "

" කළු අහස යට පාළු බිමක් විතරක් ඉතුරු වෙලා... අනේ, මගේ රැජින... "

" අනේ, මගේ රැජින... "

" දිලිසෙන සේද ඇඳුමෙන්, මඟුල් තැල්ලත් එක්ක, ඔයා ආවා... "

" දිලිසෙන සේද ඇඳුමෙන්, මඟුල් තැල්ලත් එක්ක, ඔයා ආවා... "

" දැන් සුදු රෙද්දක එතිලා, ඔයා සීතල වෙලා නිශ්ශබ්දව ඉන්නවා... "

" පරවෙලා ගිය ගහක් වගේ, ඒකෙ කැමැත්තට විරුද්ධව කඩා වැටිලා... "

" දකුණ කළුවර වෙලා... මගේ කටහඬ වේළිලා ගිහින්... "

" මගේ ආත්මයේ ගැඹුරම පිච්චෙනවා... "

" මට කියන්න ඇයි? ඇයි? "

" ගුණය බිඳ වැටිලා... ජීවිත දෙකක්ම නැතිවෙලා... "

" කුස දැන් සුසානයක්, හීන ඔක්කොම මැරිලා ගිහින්... "

අතාරින්න.

" නුග ගස බිමට වැටිලා... "

" පුර හඳ මැකිලා, කිසිම ආලෝකයක් නෑ... "

" මල් වත්ත පිච්චිලා වේළිලා ගිහින්... "

" කළු අහස යට පාළු බිමක් විතරක් ඉතුරු වෙලා... අනේ, මගේ රැජින... "

" අනේ, මගේ රැජින... "

රාඝවා...

බඩගින්නෙ ඉඳලා මොකක්ද තියෙන වැඩේ?

පොඩ්ඩක් කන්න.

මම එයාට මොනවද නොදුන්නේ, මාමේ? මට කියන්න!

මම එයාව ගොඩක් හොඳට බලාගත්තා නේද?

එහෙනම් ඇයි එයා මෙහෙම කළේ?

එයා මාව තනිකරලා ගියා, මාමේ...

බෑණේ...

ඔයාගෙ කඳුළු එයාව ආයෙත් ගේයිද? අඬන්න එපා.

ඔයාව මේ වගේ දකින්න අමාරුයි.

එයා මාව බඳින්න කලින් මම ගැන හැමදේම දැනගෙන හිටියා නේද?

එහෙනම් මට කොතැනද වැරදුණේ?

එහෙමත් නැත්තම්, මමද එයාගෙ ජීවිතේ තිබුණු අඩුපාඩුව?

අප්පොච්චියේ!

සෙල්වී!

සෙල්වී!

ඔයා මාව හැමෝම ඉස්සරහා අපරාධකාරයෙක් වගේ තනිකරලා ගියා!

ඒයි! මාව අතෑරපන්!

-මාව අතාරිනවා! -කරුණාකරලා, එපා...

අයියෝ!

අනේ රාඝවා...

සෙල්වි මේක එයාටම කරගත්තා නෙවෙයි.

මමයි එයාව මැරුවේ!

-මමයි එයාව මැරුවේ! මමයි එයාව මැරුවේ! -ඔයා මේ මොනවද කියන්නෙ?

මමයි එයාව මැරුවේ.

මම තමයි පව්කාරයා!

මමයි එයාව මැරුවේ...

මමයි එයාව මැරුවේ.

ඔයා මේ මොනවද කියන්නෙ?

ඔයා මේ මොනවද කියන්නෙ?

ඔයා මගේ දුවට මොනවද කළේ?

කට ඇරලා කියනවා!

කට ඇරලා මට කියනවා!

ඔයා මොකද කළේ?

මට කියන්න.

අයියේ!

අයියේ!

අයියේ, මම කඩේ වහලා ආයෙත් කඩේට ගියා...

හදන්න ආපු ෆෝන් එකක් තියලා එන්න...

එතකොට තමයි ඉන්බරාජ් සහ එයාගෙ මිනිස්සු එතනට ආවේ...

ඒගොල්ලො මට කුඩු වුණු ෆෝන් එකක් දීලා ඒකෙ ඩිස්ප්ලේ එක හදන්න කිව්වා.

මම ඒ ෆෝන් එක අරගෙන ඒගොල්ලො කිව්ව විදිහට ස්ක්‍රීන් එක මාරු කළා, අයියේ.

ඒගොල්ලො අක්කාව විනාශ කරනකොට... පොරබදද්දි තමයි ෆෝන් එක කැඩිලා තිබුණේ.

ඩිස්ප්ලේ එක පත්තු වුණු ගමන්, මම දැක්කා. ඒ අක්කාගෙ වීඩියෝ එකක්...

අප්පොච්චියේ!

අප්පොච්චියේ!

අප්පොච්චියේ!

මෙයා මේ මොනවද කියන්නෙ?

එයා ඇයි එහෙට ගියේ?

එයා කොහොමද එතනට ගියේ?

කට ඇරලා කියනවා!

සල්ලි දෙනකොටම මම උඹට පැහැදිලිවම කිව්වා මරගතම්.

මාසෙ අන්තිමට හරියටම පොළිය මට ලැබෙන්න ඕනෙ.

මට පොළියවත්, මූලික මුදලවත් හම්බවුණේ නෑ...

කෝ මගේ සල්ලි?!

මම මේ මාසෙදි කොහොමහරි ඔයාට ඒක දෙන්නම්, සර්. කරුණාකරලා.

උඹ කියනවා 'කොහොමහරි' කියලා... ඒත් උඹ හරියටම කොහොමද ගෙවන්නෙ?

මගේ සල්ලි ගන්නත් මම උඹට පිංසෙණ්ඩු වෙන්න ඕනෙද?

එහෙම නෙවෙයි.

ඒයි!

සමහරවිට මම මුළු නගරයම ඉස්සරහා උඹව ලැජ්ජ කළොත් හරි යයි.

උඹව ගෙදරින් එළියට ඇදලා දාලා,

උඹේ ඇඳුම් ඉරලා දාලා,

උඹව නිරුවත් කළොත්... සිංහල උපසිරැසි නිර්මාණය : Lksubs.com

සමහරවිට එතකොටවත් උඹට තේරෙයි උඹ මට ණයයි කියලා.

මම දන්නෙ නෑ උඹ මොනවා කරයිද කියලා.

මගේ පොළිය ඔය මේසෙ උඩින් තියපන්, එතකොට විතරයි උඹට යන්න පුළුවන්.

මරගතම්...

උඹ කැමති නම්, මේක බේරගන්න වෙන විදිහකුත් තියෙනවා.

අහන්න කැමතිද?

ලැජ්ජාවයි අවමානයයි වෙන්නෙ මම හැමෝම ඉස්සරහා උඹව නිරුවත් කළොත් විතරයි නේද?

ඉතින් අපි මේක මේ බිත්ති හතර ඇතුළේ කරමු.

මේ ගිනි ගහන අව්වේ මහන්සි වෙලා, උඹේ දහඩිය හෙලනවා වෙනුවට

මට පොළිය ගෙවන්න විතරක්...

මං එක්ක පොඩි වෙලාවක් ගත කරපන්.

මම පොළිය කපලා දාන්නම්.

එක පාරක් මං එක්ක ඉන්න එකේ තියෙන වැරැද්ද මොකක්ද?

අපි අතරේ මොකද වෙන්නෙ කියලා කවුද දන්නෙ?

මොකද කියන්නෙ?

උඹ මාව කවුරු කියලද හිතාගෙන ඉන්නෙ, ආ?

හෙට ඉර බහින්න කලින්...

මම උඹේ සල්ලි, පොළියයි මූලික මුදලයි ගෙනත් උඹේ මූණට දැම්මෙ නැත්තම්.

එතකොට මම ඇවිත් උඹ වෙනුවෙන් මගේ සාරිය එලන්නම්. මේක මතක තියාගනින්!

ඌ අල්ලපු තැන්වල දළඹුවෝ යනවා වගේ මට දැනෙන්නෙ.

හෙට හවස් වෙනකොට,

මම ඌට සල්ලි දුන්නෙ නැත්තම්, පොළියයි මූලික මුදලයි එක්ක,

මට මැරෙනවා ඇරෙන්න වෙන කිසිම දෙයක් ඉතුරු වෙලා නෑ, සෙල්වී.

ඔයා මේ මොනවද කියන්නෙ, නැන්දේ?

අපි ඉන්නවා නේද?

ඔයා ඔයාගෙ ප්‍රශ්න අපි එක්ක කියන්නෙ නැද්ද?

අපියි ඔයාලයි වෙනස් පවුල් නෙවෙයිනෙ, නැන්දේ.

අපි එකම පවුලක්.

ඔයා ගිහින් සැනසිල්ලේ නිදාගන්න.

අපි හෙට උදේට එයාගෙ සල්ලි දෙමු.

යන්න, බය නැතුව ඉන්න.

මෙන්න උඹේ සල්ලි, පොළියයි මූලික මුදලයි එක්කම!

මේක හොඳට මතක තියාගනින්. මරගතම්ගෙ සාරිය අයිති එයාගෙ මහත්තයා වුණු කුමාරසාමිට විතරයි!

එන්න, සෙල්වී... අපි යමු.

නැන්දේ, විනාඩියක් ඉන්න.

තමුසේ හිතන්නෙ ගෑණු කියන්නෙ ලේසි ඉලක්කයක් කියලද?

ගෑණියෙක්ට එයාගෙ කැමැත්තක් නැතුව අතතියන එකත්

තමුසෙගෙ පවුලේම ගෑණියෙක්ව විකුණනවා වගේම තමයි.

කවුරුහරි අමාරුවක වැටිලා තමුසෙ ගාවට සල්ලි ඉල්ලන් ආවාම,

තමුසේ ඒ තත්ත්වය පාවිච්චි කරලා

පොළිය වෙනුවට ඇඳට එන්න කියනවද?

තමුසෙට ගෑණියෙක්ගෙ වටිනාකම කාසි කීපයක් විතරද?

ආ?

-එයා ඔයාගෙ බිරිඳ නේද? -හ්ම්.

ඔයාට පොළියට සල්ලි ඕනෙ නම්, මට කියන්න.

මම මගේ මහත්තයාට කියන්නම්.

-නැන්දේ, අපි යමු. -ඒයි, නවතිනවා.

උඹ මෙහෙට ඇවිත්, සල්ලි ටිකක් විසි කරලා, මහ ලොකු දේශනයකුත් දීලා,

නිකම්ම යන්නද හදන්නෙ?!

තමුසේ කවුද?

ඒයි, ගිරවා! මෙයා කවුද?

අයියේ...

මෙයා අර හයිවේ එකේ ඩාබා එක කරන එකාගෙ ගෑණි.

ආ එහෙමද...

වාව්! එයාගෙ මාර සුවඳක්නෙ තියෙන්නෙ!

උඹ එතන හිටගෙන ඉන්නවා නිකම් කෙසෙල් ගෙඩියක් වගේ.

ඒයි...

උඹ ඇත්තටම හිතුවද මම මේ සල්ලි දීලා පොළිය ගන්න නිකම්ම නිකම් එකෙක් කියලා?

මං ගාව පරම්පරා හතකට ඇති වෙන්න පක්ෂයේ සල්ලි තියෙනවා!

මගේ හැටි මෙහෙමයි, මම ඉලක්ක කරන්නෙ පොළිය ගෙවන්න බැරි උන්ව විතරයි.

මම මේ වගේ ගෑණු කීදෙනෙක්ගෙ පොළිය 'සෙටල්' කරලා තියෙනවද දන්නවද?

මම එයාලට කියලා ඒක කපාගත්තා.

-ඒයි, ගිරවා. -ඔව්, අයියේ.

-මෙයාව කූඩුවට දාපන්! -හරි, අයියේ.

-වරෙන්! -ඒයි! උඹ අපිට සද්දෙ දානවද?

-වරෙන්! -මාව අතෑරපන්.

ඒයි, මාව අතාරිනවා.

ඒයි, මාව අතාරිනවා.

සෙල්වී!

පලයන් ඇතුළට!

ඒයි! කට වහගෙන හිටපන්!

මාව යන්න දෙන්න!

පලයන්! ඇඳෙන් නිදාගනින්!

ඒයි! මාව යන්න දීපන්!

අප්පොච්චියේ... අප්පොච්චියේ...

උඹ නම් පට්ට ලස්සනයි!

මිනිහෙක්ට ජීවත් වෙන්න,

කන්න කෑම ඕනෙ,

අඳින්න ඇඳුම් ඕනෙ,

නිදාගන්න තැනකුත් ඕනෙ.

මම දන්නෙ නෑ ඇයි ඒ මෝඩයො ඒ කතාවෙන් ගෑණුන්ව අයින් කළේ කියලා.

මෝඩයො!

මෙහෙ බලපන්. මෙහෙ බලපන්.

නිකම් බලපන්.

දැක්කද?

ඒක නම් කලාකෘතියක් නේද?

උඹ මේ ගැන එළියේ කාටහරි කියන්න හැදුවොත්...

උඹේ මිනිහා උඹට පණ වගේ ආදරෙයි නේද?

නිකමට හිතපන් එයා උඹවයි මාවයි එකට දැක්කොත්, ඇඟේ නූල් පොටක්වත් නැතුව...

ලැජ්ජාවට ඌ ගිහින් බෙල්ල වැල දාගන්න එකක් නැද්ද?

උඹ කියන්නෙ නෑ.

මට විශ්වාසයි උඹ කියන්නෙ නෑ කියලා.

ඒයි... ඒයි...

අහගනින්.

නැන්දේ...

ඇයි ඔයා දැන් අඬන්නෙ?

මම මැරිලද?

අපි කොහේහරි යනකොට ජරාවක පෑගුණොත්, අපි කකුල් හෝදනවා,

අපි කකුල කපලා දාන්නෙ නෑ.

මම මේ ජරාව හෝදලා දාන්නම්. සිංහල උපසිරැසි නිර්මාණය : Lksubs.com

සෙල්වී...

මම මොනවා කිව්වත්,

මගේ මහත්තයා පොඩි ළමයෙක් වගේ ඔළුව වනලා

ආදරෙන් මගේ පස්සෙන්ම එයි.

එයා වැඩ ඇරිලා ගෙදර එනකොට,

මම මෙතන ඉන්න ඕනෙ.

මම මෙතන ඉන්නම ඕනෙ!

නැන්දේ, ඔයා මම වෙනුවෙන් දෙයක් කරනවද?

මම මැරුණත්...

ඔයයි මමයි ඇරෙන්න වෙන කිසිම කෙනෙක් මේක දැනගන්න බෑ.

දෙවියනේ...

මගේ පණපිට දිවුරන්න!

සෙල්වී...

සෙල්වී...

මගේ දරුවාට බඩගිනියි.

ඔයාට පුළුවන්ද මට කෑම ටිකක් ගෙනත් දෙන්න?

හ්ම්...

මම එයාට කෑම ටික ගේන්නත් කලින්...

මම දන්නෙ නෑ ඒ අසරණිගෙ හිතේ මොනවා තිබුණද කියලා...

එයා ගිහින් මේ දේ කරගත්තා.

හැමෝම මට කිව්වා...

එයා හොඳ කෙනෙක් නෙවෙයි,

එයා ජරාවක් කියලා...

ඒ වගේ මිනිහෙක් එක්ක ඔයා කොහොමද ජීවත් වෙන්නෙ?

ඒත් ඔයාගෙ හදවත කොච්චර පිරිසිදුද කියලා දන්නෙ මම විතරයි.

ඔයා මට රැජිනක් වගේ සැලකුවේ කොහොමද කියලා දන්නෙ මම විතරයි.

ඒත් දැන්, දරුවෝ... මම ජරාවක් වෙලා.

මම ගොඩක් අපිරිසිදු වෙලා...

මම ගොඩක් ධෛර්යයෙන් ගෙදර ආවේ, මේ දේ කරන්නෙ නෑ කියලා හිතාගෙන.

ඒත් අර ෆොටෝ එකේ තියෙන ඔයාගෙ මූණ දැක්ක ගමන්...

මගේ ධෛර්යය ඔක්කොම කෑලි දාහකට කැඩිලා ගියා.

ඉල්ලන හැමදේම දෙන මහත්තයෙක් හැම ගෑණියෙක්ටම ලැබෙන්නෙ නෑ.

ඒත් ඔයා වගේ මිනිහෙක්ට...

දෙවියනේ...

අනේ දෙවියනේ...

මට ඔයාට අපේ දරුවාව දෙන්නවත් බැරි වුණා.

අප්පොච්චියේ...

මට සමාවෙන්න, දරුවෝ.

මට සමාවෙන්න...

කොහොමද ඔයා මෙහෙම කළේ?

ඔයා එක වචනයක් හරි කිව්වා නම්, අපිට අපේ දුවව බේරගන්න තිබුණා!

-දෙවියනේ... දෙවියනේ... දෙවියනේ... -අපේ අක්කා විතරක් නෙවෙයි, අයියේ...

මේ නගරයේ ගෑණුන්ගෙන් බාගයක්ම

ඌ විනාශ කරලා තියෙන්නෙ 'පොළිය' කියන නමින්.

අයියේ, මේක බලන්න.

-තමුසෙට සල්ලි ආපහු දෙන්න වුවමනාවක් නෑ. -නෑ, සර්... කරුණාකරලා, සර්...

තමුසේ දිහා බලපන්... හරියට 'නම්බුවක්' තියෙනවා වගේ රඟපාන්නෙ. ආ?

-කරුණාකරලා එපා, සර්... -යන්න දෙන්න? ඒ කියන්නෙ මොකක්ද?

-කරුණාකරලා මාව යන්න දෙන්න, සර්... -කට වහපන්!

මම තමුසෙව මිනිස්සු හතරදෙනෙක් ඉස්සරහා නිරුවත් කළොත් විතරයි නේද අවමානයක් වෙන්නෙ?

කරුණාකරලා එපා, සර්...

-කවුද මේවා දැනගන්න යන්නෙ? -කරුණාකරලා එපා, සර්...

කරුණාකරලා මාව යන්න දෙන්න, සර්.

සර්... කරුණාකරලා එපා...

මේ බිත්ති හතර ඇතුළේ ඉන්නෙ මමයි තමුසෙයි විතරයි.

අපේ පොඩි අමුධා...

එයා මැරුණේ සර්පයෙක් කාලා නෙවෙයි, අයියේ.

දෙවියනේ...

ඒ පොඩි කෙල්ල... ඩාබා එකේ ඉඳන් එන ගමන්...

ඒ කාලකණ්ණි එයාව පැහැරගෙන ගිහින් එයාව කෑලි වලට ඉරලා දැම්මා, අයියේ.

ඊටපස්සෙ... ඒගොල්ලො එයාව ගෙනත් පාරට විසි කරලා ගියා, අයියේ.

ඌ විතරක් නෙවෙයි, අයියේ... අර පොලිස්කාරයයි දොස්තරයි දෙන්නමත් මේකට සම්බන්ධයි.

ඒගොල්ලො ඌට උදව් කළා මේවා ඔක්කොම වහන්න.

-පුතේ... කරුණාකරලා කලබල වෙන්න එපා... -ඒයි!

රාඝවා, මේක කරන්න එපා.

ඒයි!

මේක කරන්න එපා.

මේක කරන්න එපා.

රාඝවා, අහන්න... යන්න එපා.

කරුණාකරලා එපා!

මගේ සල්ලි ගන්නකොට උඹ මේවා ඔක්කොම හිතන්න තිබුණා.

ගෙවපන්, නැත්තම්...

මම විදිහක් හොයාගන්නම්... සතියකින් මම ඒ ඔක්කොම ගෙවන්නම්.

ඒයි!

කරුණාකරලා, සර්...

මම කොහොමහරි සතියකින් ඒක ගෙවන්නම්...

කරුණාකරලා මාව යන්න දෙන්න, සර්...

කරුණාකරලා මාව යන්න දෙන්න, සර්...

ඒයි!

මූව අල්ලගනිල්ලා!

ඒයි, කෝ මේ ඔක්කොමලා?

ඒයි!

තමුසේ කවුද?

ඒයි, මම තමුසෙව දැකලා තියෙනවා... කොහේදෝ...

තමුසේ නේද අර අමුධා කියන කෙල්ලව ගෙනාවේ, ආ?

තමුසේ මෙතන මොකද කරන්නෙ?

ඒයි!

තමුසේ කවුද?

ඇයි තමුසේ ලේ පෙරාගෙන ඉන්නෙ?

මම තමුසෙගෙන් අහන්නෙ.

මට කියනවා.

සර්! කරුණාකරලා ඉක්මන් කරන්න!

ඒයි, මොකක්ද?

සර්, බලන්න මේ මිනිහා දිහා!

තමුසේ කවුද?

ඇයි තමුසෙගෙ ෂර්ට් එකේ ලේ ගෑවිලා තියෙන්නෙ?

බෑග් එකේ තියෙන්නෙ මොනවද?

කියනවා.

ඒයි කොස්තාපල්, බලනවා අර බෑග් එකේ මොනවද තියෙන්නෙ කියලා.

සර්! සිංහල උපසිරැසි නිර්මාණය : Lksubs.com

මේකෙ ඔළු දෙකක් තියෙනවා!

දෙකක් නෙවෙයි, සර්...

තුනක්!

ඒයි!

ඔයා මේ ගෑණු ඔක්කොම බේරගත්තා, එයාලගෙ නම්බුව, පවුල් ඔක්කොම...

මේ කැපකිරීම කරන්න විතරද

එල්ලුම් ගහට යන්නෙ.

මම මේවා ඔක්කොම උසාවියේ කිව්වොත්,

මේකට සම්බන්ධ හැමෝමවම ඒකට ඇදලා දායි, සර්.

මම ඉන්බරාජ්ව මැරුවේ පෞද්ගලික කෝන්තරයකට කියලා හිතන්න, සර්.

මොනවා වුණත්, ඔයාගෙ මස්සිනාව මරපු එක වැරදියි.

මට සමාවෙන්න.

ඔයා කිසිම වැරැද්දක් කළේ නෑ.

ඌ මැරුම් කන්නම ඕනෙ එකෙක්.

ඔයා ඌව ජීවත් වෙන්න ඇරියා වුණත්,

මම මේක දැනගත්තම ඌව මරනවා.

ඔයා...

තාම පරක්කු නෑ.

එක වචනයක් කියන්න,

ඔයාගෙ දඬුවම අඩු කරන්න මම ඇපීල් එකක් දාන්නම්. ඒක කරන්න පුළුවන්.

එපා, සර්.

මොකක්...

ඒයි...

ඔයා මනුස්සයෙක් නෙවෙයි...

ඔයා දෙවියෙක්.

-සර්. -හ්ම්?

ඔයාට මම වෙනුවෙන් දෙයක් කරන්න ඕනෙ නම්,

මගේ ගමට ඕනෙ කරන හැමදේම දෙන්න.

අනික...

මට මගේ බිරිඳගේ භෂ්මාවශේෂ තැන්පත් කරන්න ඕනෙ.

-දරුවෝ... -හ්ම්?

මම අද දොස්තර ගාවට ගියා.

හ්ම්...

ඒගොල්ලො කිව්වා බබාගෙ හදවත...

ගැහෙන්න පටන් අරන් කියලා.

අමුධා ඉපදෙන්නයි යන්නෙ.

" පුංචි දෙවි කෙනෙක් විවේක ගන්නවා... ඔයාගෙ කුස ඇතුළේ... "

" හදවත් ගැස්මවල් දෙකක්... තමයි අන්තිමට මාව සම්පූර්ණ කරන්නෙ... "

" ඔයා තාමත් මගේ සිතුවිලි වල ජීවත් වෙනවා, මගේ පුංචි රැජින... "

" මම වතුර වෙන්නම්... ඔයාගෙ මල් පිපෙනවා දකින්න..."

" ඔයා මගෙන් භාගයක්... මගේ කුමාරිය, මගේ ආඩම්බරය... "

" මගේ හැමදේම, ඔයා තමයි... "

" කඳුළක් වට්ටන්න එපා... "

" මගේම, මගේ කුමාරිය... "

" මම ඔයාගෙ පලිහ වෙන්නම්... "

" මගේ අන්තිම හුස්ම තියෙනකම්... "

" කඳුළක් වට්ටන්න එපා... "

" මගේම, මගේ කුමාරිය... "

" මම ඔයාගෙ පලිහ වෙන්නම්... "

" මගේ අන්තිම හුස්ම තියෙනකම්... "

රාඝවා...

දෙවියනේ... එයා ඈතට යනවා...

මම මොකද කරන්නෙ?

අනේ දෙවියනේ! දෙවියනේ!

අපේ රාඝවන් යනවා...

-මිනිසෙකුට දෙවියෙකු විය හැක- -මිනිසෙකුට දෙවියෙකු විය හැක-