Original subtitles

เฮ

เฮ

เฮ

อ

โอ

โย

ไปไป

อย่าอย่าอย่าเอาของฉันไป

>> อุยแม่ครูแม่ครูมาลาฉันอยู่นี่จ้ะ

แล้วปิ่นทองของฉันล่ะ

ฉันรีบมาดูแม่ครูก่อนก็เลยยังไม่ได้กลับ

ไปดูที่บ้านเลยจ้ะแต่ตำรวจจับโจรได้แล้ว

นะจ๊ะเป็นพวกช่างที่เคยมาซ่อมบ้านเรา

>> แมไอ้บอกพยาบาลว่าฉันจะกลับบ้านเดี๋ยวนี้

>> ะแม่ครูจะกลับได้ยังไงจ๊ะเพิ่งฟื้น

ๆหยุดหยุดๆๆๆจ้ะเดี๋ยวฉันไปตามพยาบาลให้

อย่าทำอะไรนะจ๊ะ

แม่ครูมาลาค่อยๆ

แม่ครูหาปิ่นใช่มั้ยคะเดี๋ยวฉันช่วย

แม่ครูจะไปอะไรกับเขาขนาดนั้นจ๊ะเค้ายัง

ไม่เห็นจะอะไรกับแม่ครูเลย

>> เยังไม่ให้เจออีกหรอ

>> ไม่ใช่แค่ไม่ยอมให้เจอนะจ๊ะแค่ฉันบอกว่า

มาจากแม่ครูมาลาเขาก็ไล่ฉันตะเพิดแล้วจ้ะ

แม้น

พาฉันไปหาเ้าหน่อย

คุณแม่ครับมีโสมคนรักของผมครับ

คนสมัยเนี้ยเมือแข็งตีนแข็งแบบนี้สิ

สม

กราบค่ะคุณแม่

>> โสมโสม

>> ฉันกรวดน้ำให้จะได้เลิกจองเวรจองกรรมกับ

ลูกชายฉันสักที

>> คุณไป

ครับ

>> ขอโทษดีมากเลยครับ

>> ไม่เป็นไรเลยค่ะพี่สร้อย

>> ดีมากเลยครับคุณสร้อย

>> แต่เมื่อกี้หนูกลัวพี่สร้อยจริงๆนะคะ

>> จริงครับคุณสร้อยผมว่าถ้าหนังออกฉายเนี่ย

คุณสร้อยจะเตรียมหลบเปลือกทุเรียนให้ดีนะ

ครับ

>> ป่ะพวกเราเตรียมฉากต่อไปป่ะ

>> อ้าหลบไฟด้วยครับหลบไฟด้วยหลบไฟด้วยนะ

ครับซอยไป

>> ซอย

>> อะไร

>> มาอีกแล้วอ่ะเอาไงอ่ะคราวนี้แม่ครูมาเอง

เลยนะ

>> ก็ปล่อยให้รอไป

>> เอ้า

ไม่ต้องหงุดหงิดไปหรอกน้าดูนี่ดีกว่าของ

ฝากของขวัญจากแฟนๆของเธอเให้มาเยอะแยะเลย

นะสร้อยดูสิมีทั้งฝรั่งมีทั้งส้มอุ๊ยดอก

กุหลาบหอมนะเธอเยอะแยะไปหมดเลยอ่ะดูสิตาย

แล้วกี่กล่องกันเนี่ย

ขอโทษนะครับคุณสร้อยคือแม่ครูมาลามาขอพบ

คุณสร้อยผมไม่รู้จะปฏิเสธยังไงครับ

>> เอ่อฉันว่า

พวกคุณออกไปรอข้างนอกกันก่อนเถอะค่ะฉันขอ

คุยกับคุณสร้อยสุดาสักครู่

>> ครับ

ฉันทำมา

เห็นข่าวว่าโจรขึ้นบ้านนึกว่าตายแล้วซะ

อีก

ฉันเป็นคนกรรมเยอะก็เลยตายยาก

เธอรู้แล้วใช่มั้ย

ว่ารัฐบาลเนี่ยเค้ากำลังจัดงานฉลอง 25

พุทธศตวรรษ

มันจะเป็นงานรัฐพิธีฉลองที่ศาสนาพุทธครบ

2,500 ปีแล้วก็จะมีงานแสดง 7 วัน 7 คืน

ตามโรงละครแล้วก็สถานที่สำคัญทั่วพระนคร

>> แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน

>> โรงเรียนนาฏศิลป์ที่ฉันสอนเนี่ย

ได้รับมอบหมายให้จัดการแสดงหลายชุด

เราก็เลยรวบรวบรวมนางรำเก่าๆให้มาช่วยทำ

งาน

มีทั้งคิดระบำชุดใหม่แล้วก็

รื้อฟื้นละครรำที่คนรุ่นใหม่ไม่ค่อยได้

เห็น

ฉันก็เลยอยากจะ

มาชวนสร้อยให้ไปรำกับฉัน

ออกไปฉันบอกให้ออกไป

>> อะไรกันอะไรกัน

>> แม่ครูนี่คุณให้เกียรติแม่ครูหน่อยสิรู้

มั้ว่าแม่ครูป่วยอยู่นะ

>> พอเถอะแม้น

ฉันรู้ว่าเธอเกลียดฉัน

แต่เธอคงจะไม่ได้เกลียดการรำ

คิดซะว่า

นี่จะเป็นการรำด้วยกันครั้งสุดท้ายเถอะนะ

นี่ทีหลังอย่าให้ผู้หญิงคนนี้มาวุ่นวาย

กับชีวิตฉันไม่งั้นฉันจะไม่เล่นหนังของ

คุณ

>> เอแม่ครูเอ่อเชิญออกไปก่อนดีกว่าครับเชิญ

ครับออกไปก่อนนะครับเชิญครับ

ครับออกไปก่อนนะ

ขอโทษนะครับแม่ครูแต่ผมช่วยได้เท่านี้

จริงๆ

>> เรากลับกันค่ะแม่ครู

>> เดี๋ยวนะ

คุณช่วยอะไรครูอีกอย่างนึงได้มั้คะ

แม่ครูฝากไปให้คุณสร้อย

แม่ครูมาลาฝากมาให้เธออ่ะ

วยซอยสวยมากเลยอ่ะดูสิ

เอ้ย

จ้อย

เป็นไรอ่ะ

ชาย

เธอเคยเกลียดใครจนไม่อยากเผาผีมั้ย

>> แม่ครูมาลาเหรอทำไมอ่ะ

>> ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน

ว่าทำไมชีวิตฉันกับเขาถึงเป็นแบบ

ยิ่งท่านนับตั้งแต่วันแรกที่เรารู้จักกัน

ยิ่งไม่มีทางเป็นไปได้เลย

บัดเอยเอย

บัดนั้น

>> นางวิลา

แก่นเอ

แสนแล้วล่ะ

แก

ความเอ

ที่

แจกแพระจารีบร้น

จมู

กระผมไหว้

>> แม่พวงเป็นคนสอนให้เราใช่ครับ

>> แม่พวงก็เพิ่งจะเสียกผมก็ต้องเลขขายของไป

ๆมาๆ

หม่อมครู

เมตตารับมาลาไปอยู่ในคณะละครหลวงหญิงด้วย

นะพร

>> จะจงจะ

ทิงโจงถิ่ง

จะโจงจะ

ทิงโจงทิง

จะโจงจะ

ทิ้งโจ้งทิ้ง

>> ข้าจับมือเองให้เป็นปฐมรับเป็นศิษย์ไว้

ก่อนเมื่อรำแล้วจะได้ครอบพิธีใหญ่ให้นับ

จากนี้ก็ถือว่า

เอ็งเป็นศิษย์ของคณะละครหลวงแล้ว

จะต้องเชื่อฟังหม่อมครู

และประพฤติตนให้ดี

เพราะนาฏศิลการละคร

ถือว่าเป็นมรดกของแผ่นดิน

ในหลวงท่านทรงให้ทำนุบำรุงไว้

นางรำอย่างเราจะต้องช่วยกันรักษาและสืบ

ทอดให้คงอยู่ต่อไป

>> 1 2 3 4 5 6 7 8 9

>> ท่ากระดกเสี้ยว

ท่านี้มีไว้เพื่อฝึกการวางท่วงท่าให้

เหมาะ

ที่ทำท่านี้ได้นาน

ก็จะรำได้งาม

โอ๊ยโอ๊ยโอ

บุบงเก่งแบบอีกหน่อยต้องได้เป็นตัวเองแน่

มาลากับสร้อยก็เก่งเหมือนกัน

>> โอ๊ย

>> เป็นอะไรบุตบง

>> ตาคิวค่ะ

เธอชื่อมาลาใช่มั้ย

เราชื่ออ้วนดำนะส่วนนี่ชื่ออ้วนขาวแม่เรา

ชอบแม่เธอมากแล้วสั่งไว้ว่าให้เรารำให้

สวยเหมือนแม่พวงจะได้เป็นนางละครมีชื่อ

เหมือนแม่เธอ

ส่วนแม่เราอยู่ห้องเครื่องรู้จักแม่พวง

ด้วย

มาลาเอ็งมาอยู่ที่นี่ว่าสิทธ์

ศักดิ์สิทธิ์หรือยัง

ตำสิเดี๋ยวข้าจะพาไป

นี่เป็นห้องพระเก่าใครมาอยู่แล้วไม่มา

ไหว้เจอดีกันทุกคนรีบเข้าไปไหว้สิ

เลยข้าฉาที่ข้าเก่งกว่าพวกเอ็งนั้นรึ

>> ไม่ต้องมาปากดีน้ำหน้าอย่างก็เป็นได้แค่

นางรำการตลาดพวกมึงอย่าปล่อยไป

>> ดันเอาไว้ดันไว้อย่าปล่อย

>> ไป

>> โอ๊ย

พี่มาล่า

>> อีมาล่ามึงอย่าหนีนะแน่จริงก็ตามมาดิ

เธอ

หาให้ทั่ว

สงสัยมันจะหนีออกไปแล้วเราไปผากท่าแล้วไป

รอเอาคืนมันที่โรงครัวดี

ไปมีเรื่องกับพวกมันทำไม

>> ก็พวกมันมาแกล้งฉันก่อนฉันก็เลยแกล้งกลับ

แล้วเธอมาช่วยฉันไม่กลัวพวกมันหรอ

>> ไม่กลัวหรอกแต่ฉันรำคาญเธอเองก็อย่าไป

ยุ่งกับพวกมันเลย

>> จะกลัวทำไมมี 2 มือ 2 ตีนเหมือนกัน

>> แล้วเธอมาอยู่ที่นี่นานหรือยัง

>> เจ้าคุณพ่อเอาฉันมาฝากกับท่านหงียายตั้ง

แต่ชั้น 5 ขวบพอคณะละครเปิดฉันก็เลยได้

มาเรียนรำด้วย

>> แปลว่าเธอก็ต้องรู้จักที่นี่ดีน่ะสิ

เอ

สร้อยฉันชื่อสร้อย

>> ฉันชื่อมาลา

ไปกันเถอะ

ประตูมันเปิดไม่ได้อ่ะค่ะ

ถ้าประตูเปิดไม่ได้ก็ออกทางหน้าต่างสิเฮ

จะโจ้งจะจิงโจ้ง

ทิง

จะโจ้งจะทิงิงโจ้ง

ทิง

จ๊ะจงจ๊ะจิงโจ้ง

จะโจ้งจะ

โจ้ง

จ๊ะโจ้งกะ

โจ้ง

กะโจ้งกะ

โจ้ง

จริง

ๆ

>> บุษงแค่นี้ก็หมดแรงแล้วรึ

>> มาลามันแกล้งฉันเจ้าค่ะ

>> เปล่านะเจ้าคะฉันก็รำของฉันอยู่ดีๆถ้าไม่

เชื่อก็ถามสร้อยได้เลยเจ้าค่ะ

>> จริงเจ้าค่ะมาลาไม่ได้ทำอะไรเลยเจ้าค่ะ

>> ตัวเองไปวิ่งเล่นแถวเต็งจนหมดแรงก็อย่ามา

โทษคนอื่นสิบุษบง

ไปดำต่อ

>> เดือนหน้าท่านหญิงยายจะจัดงานเลี้ยงต้อน

รับท่านชายรามกลับจากอังกฤษ

ท่านโปรดให้มีการแสดง

ข้าปรึกษากับท่านหญิงยายแล้วจะให้เล่น

เรื่องสังขทอง

ตอนรจนเสี่ยงพวงมาลัย

มาลาเอ็งเป็นเจ้าเงาะ

>> เจ้าค่ะ

>> ส่วนรจนา

เป็นเอ็งจ้อย

>> เจ้าค่ะ

>> หม่อมครูเจ้าคะแต่หม่อมครูเคยบอกว่าจะให้

ฉันดำเป็นรจนานี่เจ้าคะ

>> เอ็งรำได้แล้วรึเมื่อกี้ยังรำๆล้มๆอยู่

เลยแล้วจะให้ข้ากับท่านหญิงยายเอาหน้าไป

ขายกับแขกในงานหรือไง

>> กราบครับ

ไกับมาลาได้เล่นเป็นตัวเอกแบบนี้อีกหน่อย

คงจะมีสำรับเป็นของตัวเองแล้วก็มีคนเอา

ข้าวกับเอาขนมมาให้ด้วยน่ะสิ

มีห้องนอนใหม่ด้วยนะ

อุย

โดนโดน

มาแล้วเก่ง

เ

โอ๊ย

ประธานโทษลูกสบ้ามันหลุดมือ

>> ไม่เป็นไรเจ้าค่ะคิดว่าแพ้เราผ่านสิ

>> อื้อหือปากดีเอ็งว่าใคร

>> คุยกับต้นไม้มึงเจ้าคะ

>> เออ้ยโอหยใครวะ

>> ขอโทษพี่ชายซะบ้าหลุดมือผมเหมือน

ขอบพระคุณนะเจ้าคะ

>> ยินดีครับ

ผมไม่ชอบเห็นผู้ชายชอบชนะผู้หญิงเหมือน

กัน

>> ทำไมหรอเจ้าคะ

>> ก็ผู้ชายแข็งแรงกว่าสู้ยังไงเราก็ชนะ

>> ใช่เจ้าค่ะผู้ชายแข็งแรงกว่าแต่ด้านสติ

ปัญญาผู้หญิงก็ไม่แพ้ผู้ชายนะเจ้าค่ะ

ไปกันเถอะ

จะได้ผลแน่หรอ

ได้ผลสิ

มาลาหงุดหงิดทีไรกินขนมหวานหายทุกดี

ไปแล้วค่ะ

>> ท่าทางนู้นจะหวานกว่า

>> ผมมาขอโทษครับ

>> ตบหัวละรูปหลังหรอเจ้าคะ

>> ผมรู้สึกผิดจริงๆนะครับผมไม่ได้ตั้งใจจะ

ดูถูกผู้หญิง

ผู้หญิงเราก็มีศักดิ์ศรีเหมือนกันถ้าตกลง

ว่าจะแข็งแล้วเราก็เท่ากันเจ้าค่ะ

ยกโทษให้ผมเลยครับ

ไปกันเถอะมาล

ชอบเขาก็ตามไปดูเ้าสิพ่อหนุ่ม

ไปดูที่ไหนหรอครับป้า

>> พวกนั้นเเป็นนางละครอยู่กับหน้าละครหลวง

กำลังมีชื่อเลย

>> ช่วยด้วยขโมยค่ะขโมยมากระเป๋าของฉันช่วย

ด้วยค่ะ

เฮยเ

ตรงไหนหรือเปล่าเจ้าคะ

>> ไม่เป็นอะไรครับ

ลองดูเงินในกระเป๋าครับว่าอยู่ครบมั้ย

>> ครบเจ้าค่ะ

ขอบคุณนะเจ้าคะ

>> ด้วยความยินดีครับคืนนี้คนเยอะยังไงก็

ระวังด้วยนะครับ

>> เจ้าค่ะ

>> ขอเป็นห่วงเธอด้วยแหละบุษบง

>> บุญนำอย่างงี้คงได้คิดนะจ๊ะ

>> เมื่อเ

เมื่อนั้นเ้า

เอ

แสนก

คนขยัน

คิดชม

พระธิดา

วีลา

วัน

ผุดพาด

ผิวพัน

เอ

ดังดวง

เดือน

>> หม่อมครูเจ้าคะ

ดิฉันขออนุญาตพานางแป้นกับนางหนูไปชำระ

ความเจ้าค่ะ

>> นางแป้นกับนางหนูตามข้ามานี่ตาม

>> มานี่ผมผิดนะคะผิด

ค่ะ

แม่บอกว่าพี่เป้นกับพี่หนูเาแอบเล่น

เพื่อนกัน

>> เล่นเพื่อน

เหมือนพี่มะลิกับพี่ดวงอ่ะ

>> ก็ใช่น่ะสิโคนก็เลยจับลงโทษพี่แป้นนะต้อง

ออกจากวังส่วนพี่หนูก็ต้องเลิกเป็นนางรำ

แล้วก็มาเป็นนางล้างแทนคอยล้างถ้วยล้าง

ชามอยู่ที่โรงครัวนี่

>> ฉันไม่เห็นเข้าใจเลยอ่ะทำไมต้องลงโทษกัน

ถึงขนาดนี้ด้วยแค่รักกันเองไม่ใช่หรือ

>> มันทำให้เสียการรำไงสร้อย

>> ตอนพี่ดวงเหิงพี่มะลิกับพี่แก้วจนตบเป็น

กลางโลงซ้อมท่านหญิงยายกริ้วมากถึงขนาด

สั่งห้ามเล่นเพื่อนในขณะเด็ดขาดเฮ

ยังคิดเรื่องพี่หนูอยู่อีกหรือสร้อย

อืม

พี่หนูกับพี่แป้ไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย

ขำอะไร

>> ก็เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่สร้อยยอมรู้

ขึ้นมาต่อต้านกฎของท่านหญิงยายไง

>> มาลาก็เหมือนกันปกติเห็นโวยวายกับกฎนู่น

กดนี่ทำไมคราวนี้ถึงไม่ขัดงั้นรึ

>> ก็การเล่นเพื่อนมันทำให้คณะละครถูกนินทา

พ่อแม่ก็อับอายขายที่หน้าเพื่อนก็ไม่ยอม

คบอีกเปลี่ยนคู่ลำก็ไม่ได้ด้วยถูกแล้วล่ะ

ที่ท่านหญิงยายตั้งกฎ

ฮ้อตั้งแต่ฉันดูอีหนาวมากพี่หนูกับพี่

แป้นเป็นอีหนาวกับบุษบาที่รำเข้ากัน

เหมือนหลุดออกมาจากวรรณคดีแล้วนี่ต้องถูก

จับแยกกันเป็นชั้นถูกจับแยกกับมาลาฉันคง

เสียใจมาก

ไม่มีทางเพราะฉันจะรำคู่สร้อยไปตลอดชีวิต

แกะเคี้ยวหมากก็ยังจะรำกับฉันงั้นรึ

>> ใช่แล้วสร้อยก็ห้ามไปรำคนอื่นด้วย

สัญญา

>> ฉันสัญญา

เรา 2 คนจะรำด้วยกันไปตลอดชีวิต

พูดแล้วนะอื

โอ๊ยรำคาญคนจะหลับจะนอน

อ้าพร้อมมารายงานตัวเหรอใช่แล้วนายมายืน

ทำอะไรตรงนี้ชยน

>> ท่านพประชุมอยู่อ่ะนายเพิ่งกลับมาน่าจะ

ไม่รู้เรื่อง่ะสิ

ตอนนี้มีขบฏที่ปัตตานีแต่ดันส่งพวกรักษา

วังกับพวกเสือป่าลงไปจัดการแทนที่จะเป็น

พวกเรา

>> นับวันก็ยิ่งไม่เห็นหัวกันถ้ากรมหลวงยัง

อยู่ท่านคงไม่ยอม

ตั้งแต่มีเรื่องไอ้พวกเก๊กเหงพวกเจ้านาย

กับเราก็เหมือนไปคนละทางเลยว่ะ

นายก็ระวังตัวไว้เหอะเราได้ข่าวมาว่านาย

อยู่ที่นู่นเนี่ยจะสนิทกับพวกเจ้านายไม่

ใช่เหรอ

ระวังนะระวังจะโดนเขม็นน้อง

ชายรามวันนี้ป้าน่ะตั้งใจจัดนางรำที่รำ

เก่งแล้วก็สวยที่สุดในคณะของเรามารำต้อน

รับชายเชนะ

>> ขอพระ

นั่งละครแต่งหน้าออกมามันก็เหมือนกันหมด

น่ะแหละ

นี่ยังดีนะที่ลูกไม้หล่นไกลต้นถ้าหากว่า

ชายเป็นคนขวางโลกเหมือนเสด็จพ่อล่ะก็คงจะ

ไม่มีงาน

พร้อม

ทางนี้

ขอโทษที่มาช้าฝ่าบาตพอดีกระหม่อมเข้าไป

รายงานตัวที่กระทรวงมา

นี่หม่อมเจ้าจงจิตท่านป้าของฉัน

ท่านดูแลคณะละครหลวง

นี่รอยตีพร้อมจรุณภักดิพงษ์เพื่อนของชาย

ที่อังกฤษค่ะ

>> ออ

จำเริญจำเริญเถอะนะจ๊ะพ่อทหารแล้วนี่

สังกัดหน่วยไหนล่ะ

>> ทหารปืนใหญ่กระหม่อม

>> หลวงท่านอุตส่าห์ส่งเสียให้ได้ร่ำเรียน

ถึงเมืองนอกเมืองนาเรียนจบกลับมาแล้วก็

ต้องมาช่วยกันพัฒนาบ้านเมืองของเรานะพระ

คุณนะ

ไม่ใช่มาทำให้แตกแยกกัน

ตามสบายนะชาย

นี่แล้วอะไรเปลี่ยนใจให้นายมาดูละครได้นะ

ปกติอยู่ที่นู่นเนี่ยฉันชวนดูโอเปร้าเท่า

ไหร่ก็ไม่เคยมา

ก็แค่อยากมาเรียนรู้อะไรใหม่ๆฝ่าบาสนี่

ละครจะเริ่มได้ยังเราเข้าไปกันเลยมั้ย

กระหม่อม

>> ไม่ต้องรีบหรอกเค้ามีเบิกโรงก่อน

ว่าแต่

นายไม่มีอะไรแน่นะ

>> แน่สิฝ่าบาต

ไปกันเถอะอ้าหม่อมไป

พร้อม

มาลา

ฉันจะรอดูช่องเค้านะ

>> ขอพระทัยเพคะท่านชาย

หม่อมฉันจะตั้งใจรำให้เต็มที่เพคะ

ขอตัวก่อนนะ

พร้อม

จะเข้าสู่ขานี้รีบไปเร็วเดี๋ยวละครจะ

เริ่มแล้วไป

พุทธานุภาพ

เอ

นำพ้นเกิดสันทมงคล

เ

ใหญ่

เทวา

อารักรัก

เ

ไป

ไม่ต้องตื่นเต้นหรอกมาลาเราซ้อมมาดีแล้ว

>> ก็ฉายให้คนดูมีความสุขกับการนำหมูชานี้

>> ทำได้อยู่แล้วฉันก็จะดำเพื่อมาลาเหมือน

ตอนทำได้ฉันรู้

>> รำอวยพรใกล้จะจบแล้วเพิ่งไปเตรียมตัวกัน

ได้แล้ว

>> มาฉันช่วย

โอ๊ยอดทนหน่อยนะจะได้ไม่ร่วง

รีบไปกันได้แล้ว

ฝ่ายชมราเสร้างไวนางไม่ต้องจิตเนื่องคิด

ปรับ

มาเฝ้าบาทเอบิตุรงค์

โฉมโยงบังคม

กมพักตว่ากษัตริย์ทั้งนั้นไตลูกมิได้มุ่ง

มานปัทธา

จะขออยู่สนองรองบาธา

ไปกว่าชีวัน

จะบรล

สมน้ำหน้าเอ้า

กลาง

เ

จงไป

วังเฮ

ไหวมสร้อย

>> ไหวตามพี่

เจ็บมากใช่

ปล่อยกู

>> ปล่อยกูมึง

>> เอ้ยมึง 2 คนมีอะไรมาจากกู

>> โอ๊ยเจ้ย

>> ฝีมือมึงใช่มยเพราะมึงเป็นคนใส่ลักก้าให้

สร้อย

กูไม่ได้ทำ

เฮ้ยมึงจะทำอะไร

>> งั้นก็สาบานตอนหน้าเสียพ่อแก่ถ้ามึงโกหก

ขอให้ชีวิตมึงชิบหายไม่ได้รำไปตลอดชีวิต

เออ

กูเป็นคนเอาเข็มปักหัวไอ้สร้อยเองมันแย่ง

บทกูก็ต้องเจอแบบนี้แหละ

อีมึงอีจันได

>> มึงเห็นบ้างม้าซอยติดตลำตอบไม่ได้คณะละคร

ของเราจะเสียได้แค่ไหนทุกคนฝึกซ้อมกันมา

เป็นเดือนต้องมาพังว่าความคิดอิจฉาของมึง

ทำมาเป็นด่ากูมึงก็เห็นแก่ตัวเพื่อนมึง

เจ็บมึงก็ยังปล่อยให้เพื่อนรักต่อเห็นก็

หน้าดูเองมากกว่าเพื่อนมึงนั่นแหละที่

จันทร์ไร

มาลาไม่ได้บังคับกูกูตั้งใจรำต่อเองคนที่

รำเพื่อหาผัวอย่างมึง

ไม่มีวันเข้าใจหรอก

ท่านชายก็โปรดมาลาเช่นเดียวกันรือหม่อม

>> ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกันแต่หม่อมก็

ชอบมาลา

>> งั้นเรามาสู้กันแล้วให้มาลาเป็นคนเลือก

>> ทั้งท่านชายแล้วก็คุณพร้อมชอบมาลาทั้งคู่

เลยงั้นดึมาลาสบายใจที่จะคุยกับใครมาก

กว่า

ครูเจ้าห

ดูทีวีช่องวัน 31 ดูย้อนหลังแอปวันดีที่

เดียวสอดสร้อยมาลาทุกวันพุธและพฤหัสสบดี

เวลา 20:30 น.พิเศษลูกค้า AIS รับแพ็คเกจ

วันดีพรีเมี่มดูฟรีเดือนแรกกดดอกจาร 559

สี่เหลี่ยมโชว์ออก