Original subtitles

Ιπωτητλησμώς Γ̷ ̷ Α̷ ̷ Μ̷ ̷ Α̷ ̷ Μ̷ ̷ 0̷ ̷ Υ̷ ̷ Τ̷ ̷ Ρ̷ ̷ Α̷ ̷ Σ̷

[ T 4 V T_e_a_m ]

Επιστρέφω αμέσως.

Περίμενε.

- Έλα. - Γιατί με παίρνεις τέτοια ώρα;

- Την άλλη φορά δε θα 'ρθω. - Έλα τώρα.

- Καλά, εντάξει. - Ευχαριστώ.

Καληνύχτα.

Μωρό μου!

Έλα εδώ. Σε περιμένω.

- Λόλα. - Ναι;

- Καφέ; - Καφέ.

Λόλα;

Λόλα, κοίτα.

Να σου δείξω κάτι.

Επιτέλους!

Αυτές είναι μερικές αρχικές ιδέες που επεξεργαστήκαμε.

Για την Άμωμο Σύλληψη, Σεβασμιώτατε.

Ναι, για την προβολή στις 8 Δεκεμβρίου.

Η ιδέα είναι η εξής.

Οι τρούλοι σιγά σιγά θα γκρεμίζονται

και φωτεινές ακτίνες θα ξεπροβάλλουν απ' την κατάρρευση

και θα πετούν άγγελοι.

Θα γκρεμιστούν;

Όχι.

Εννοώ, θα ανοίγουν.

Σαν λουλούδι. Και θα αποκαλύπτουν ένα σμήνος περιστέρια

που θα προαναγγέλλει την εμφάνιση της Παρθένου.

- Το εφέ θα είναι σαν - Τι διαβολικό!

ουράνιος θόλος,

στον οποίο θα τοποθετήσουμε φράσεις ή σύμβολα

και θα προβάλλονται σε μεγάλες οθόνες.

Υπέροχο.

Πολύ... πολύ υποβλητικό.

Ας συνεχίσουμε. Κάτι άλλο;

Λοιπόν, θα ήθελα να επανεξετάσετε την πρότασή μας

για την αποκατάσταση των πινάκων.

Μια ιαπωνική πολυεθνική είναι πρόθυμη να δαπανήσει πολλά χρήματα...

Ναι, το συζητήσαμε και δεν έχω πειστεί.

Η αποκατάσταση της "Παναγίας των Αρπυιών"

δε γίνεται να χρηματοδοτηθεί από εταιρεία καλλυντικών!

- Τώρα, αν μας επιτρέπετε... - Σας παρακαλώ, ακούστε με.

Ας το δούμε ως εξής.

Η ομορφιά προστατεύει την ομορφιά.

Αυτός ο πίνακας είναι 500 ετών.

Σκεφτείτε από τι έχει επιβιώσει.

Πλημμύρες, σεισμούς, πολέμους,

αυλικούς αμφιβόλου ηθικής, κλέφτες...

Ποιος τους θυμάται; Κανείς.

Ξέρω ότι μπορεί να φαίνεται μια ριψοκίνδυνη συνεργασία,

αλλά σε άλλα 500 χρόνια

τι θα έχει απομείνει από εμάς ή τους Ιάπωνες χορηγούς;

Το μόνο που θα μείνει θα είναι η ομορφιά του έργου.

"Η ομορφιά προστατεύει την ομορφιά".

Άσε με να το σκεφτώ, Ματτέο.

Αυτό ίσως σου χρειαστεί.

Θα το πάρω.

Λοιπόν...

Αυτό μου είναι μεγάλο, πάρ' το εσύ.

- Ευχαριστώ. - Δανεικό.

Πουκάμισα, πουκάμισα, κι άλλα πουκάμισα.

Έχεις αρκετά. Για τρεις μέρες πας μόνο.

Ναι, αλλά στο Άμπου Ντάμπι έχει 50 βαθμούς.

Ιδρώνω συνέχεια...

Σωστά, μπλουζάκια, μπλουζάκια!

- Να σε πάω στο αεροδρόμιο; - Όχι.

Πρέπει να πάω πρώτα απ' το Grand Hotel.

Θα με πάει ο Αρτούρο.

Στο Άμπου Ντάμπι σε ξενοδοχείο θα μείνεις ή σε κάποιο σπίτι;

Ζηλεύεις, ζηλεύεις;

Σε ξενοδοχείο μένω, σε ξενοδοχείο!

Γιατί τα λες όλα δύο φορές;

Κλείσε τη βαλίτσα, κλείσε τη βαλίτσα.

Τζοβάνι.

Ναι.

Τι;

Στο νοσοκομείο;

Ναι...

Υπάρχουν δευτερογενείς εστίες στον εγκέφαλο,

αλλά το πρόβλημα είναι ότι ο όγκος δεν είναι ορατός.

- Τι εννοείς; - Αυτές στον εγκέφαλο είναι κακοήθεις.

Θα τις αντιμετωπίσουμε με ακτινοθεραπεία, αλλά δε βλέπουμε το μελάνωμα.

Μα το μελάνωμα δεν είναι σαν ελιά;

Θα έπρεπε να φαίνεται κάπου...

- Ίσως στο δέρμα. - Όχι πάντα.

Μπορείτε να το δείτε ή... Δεν καταλαβαίνω.

Κάποια είναι στους βλεννογόνους, σχεδόν αδύνατο να βρεθούν.

Θα σ' τα εξηγήσω από κοντά.

Ο νευροχειρουργός τι είπε; Είναι εγχειρήσιμο;

Ματτέο, προσπάθησε να καταλάβεις.

Δε θα 'πρεπε να κάνουμε κάτι τόσο επεμβατικό.

Το μελάνωμα είναι πολύ επιθετικό.

Προς το παρόν, θα κάνουμε ακτινοθεραπεία, θα δοκιμάσουμε κάποια φάρμακα...

Κάποιες πειραματικές θεραπείες είναι λιγότερο τοξικές

και αυξάνουν το προσδόκιμο ζωής

- Εντάξει. - κατά μήνες.

Εντάξει.

Καταλαβαίνω.

- Δώρα! - Γιε μου αγαπημένε!

Σταμάτα, με ζάλισες!

Μανουλίτσα μου όμορφη!

- Ο Έττορε; - Είναι έξω.

- Τι είπε ο γιατρός; - Πάρε τα δώρα.

Ναι, καλέ, αλλά...

Γαμώτο! Τι Αμερικανιά είναι αυτή!

Βάλ' το πάλι στην πρίζα, πρέπει να τελειώσω.

Είσαι έτοιμος για Ρώμη; Μιλούσα με τον γιατρό όλο το βράδυ.

Είναι μια κύστη και η θέση της είναι που σου προκαλεί τις λιποθυμίες.

- Παιχνιδάκι... - Έι.

Πιο σιγά.

Ο φίλος μου, ο γιατρός, είναι ιδιοφυΐα!

Πηγαίνει στη Βοστώνη μια φορά τον μήνα και είναι κορυφή.

Και;

Μου τα εξήγησε όλα.

Η κύστη σου δεν είναι κάτι σοβαρό. Εντάξει, δεν είναι και τίποτα, είναι μπελάς.

Είναι μπελάς λόγω της θέσης της. Γι' αυτό έχεις αυτά τα συμπτώματα.

- Πονοκεφάλους, λιποθυμίες... - Λόξιγκα.

Έχει και λόξιγκα.

Δεν έχει καμία σχέση.

Έχω πάνω από τρεις μέρες. Φυσικά και είναι σύμπτωμα.

- Όχι τα πουκάμισα. - Γιατί;

Δε θα παρουσιαστώ στον στρατό.

- Μα θα μείνεις για... - Άσ' το.

Μιλάς συνέχεια, αλλά δεν έχω καταλάβει τίποτα!

- Θα σ' την αφαιρέσουν; - Πού να ξέρω εγώ;

- Δεν είμαι εγώ ο γιατρός. - Ο φίλος σου, όμως, είναι.

- Έβγαλε κάποια γνωμάτευση; - Φυσικά, και θα μας τη δώσει.

Μιλήσαμε στο τηλέφωνο.

Θα την αφαιρέσουν, αλλά όχι αμέσως. Είναι μεγάλη.

Πρώτα θα τη μικρύνουν και μετά θα την αφαιρέσουν.

- Μαμά. - Ναι;

- Πού είναι τα δώρα; - Τα φέρνω.

Δεν ξέρω ποιο είναι για ποιον...

Αυτό για 'σένα, ορίστε.

Σου έχω κι εγώ κάτι, αλλά είναι στο σπίτι.

Αυτό είναι για τον Αντρέα.

Πού είναι αυτός;

Στο σπίτι, με τη Μικέλα.

- Πήρα κάτι και για τη Μικέλα. - Δε μπορείς να κρατηθείς, ε;

Έπρεπε να πάρω κάτι για την κουνιάδα μου.

Εννοώ το να τελειώνεις μια συζήτηση.

Έφερες ψωμί, μαμά;

Δε θα πάει κάμπινγκ, έχω ψωμί σπίτι.

Μα το τρως ήδη, έτσι δεν είναι;

Όχι, απόψε είναι... στις 20:30.

- Τότε ας κάνουμε κάτι ωραίο. - Εντάξει.

Εντάξει. Θα σε δω στις 20:30.

Τατιάνα... σ' το είπα!

Εσύ, εσύ, εσύ...

- Τι; - Εσύ.

Λιποθυμάς συχνά, ε;

Όχι ιδιαίτερα.

Δύο φορές... Για την ακρίβεια, δυόμισι.

- Δυόμισι; - Ναι, επειδή...

Συγγνώμη, συνέχισε, σε παρακαλώ.

Λοιπόν, μισή, γιατί όταν ένιωσα ότι θα λιποθυμήσω,

έκατσα κάτω κι έβαλα το κεφάλι ανάμεσα στα γόνατά μου.

Ήμουν στο σχολείο την πρώτη φορά.

Ήμουν στον πίνακα, εξηγώντας την τροχιά του Κρόνου.

- Και μπαμ... μαύρη τρύπα. - Με συγχωρείτε!

Συγχωρέστε με όλοι. Θα ήθελα να κάνω μια πρόποση.

Στον Ματτέο.

Όχι, είναι τα γενέθλια της Τατιάνα. Είναι...

- Όχι, όχι! - Τι; Δε μπορώ να το πω;

Μπορείς να πεις ότι έχω γενέθλια, αλλά όχι την...

Εντάξει.

Ωραία, ας πιούμε σ' αυτό το υπέροχο δείπνο! Στην υγειά μας!

Καλό το κρασί.

Γιατί ζήτησες απ' αυτήν τη γυναίκα να φτιάξει τις κοτολέτες;

Θα μπορούσα να τις κάνω εγώ.

Ο γιος μου λατρεύει να ξοδεύει χρήματα!

Κι εγώ λιποθυμάω.

Έκανες εξετάσεις;

Όχι, είμαι απλώς λυπημένη. Πολύ λυπημένη.

Χώρισα πρόσφατα με...

Τέλος πάντων, δεν ήταν καλός άνθρωπος.

- Λυπάμαι. - Σταμάτα να πίνεις!

Λουάνα Μπόζιο! Τη θυμάσαι;

Πέρασαν 20 χρόνια και ακόμη γι' αυτή μιλάς;

Σου άρεσε η Λουάνα Μπόζιο, και τα...

Τα αισθήματα ήταν αμοιβαία;

Φυσικά, νομίζω ότι πήγε μαζί της!

Γιατί παλιά δεν ήταν γκέι.

Ορκίζομαι, δεν ήταν.

Πάντα του άρεσαν οι γυναίκες!

Συγγνώμη για το λαογραφικό διάλειμμα της μητέρας μου...

Αλλά μετά ήρθε ο αδελφός του και

του την έκλεψε!

Ο Έττορε έκανε θραύση στο Νέπι.

Οι γυναίκες τρελαίνονταν γι' αυτόν. Έτσι δεν ήταν;

- Ναι, ισχύει. - Φυσικά!

Και μετά παντρεύτηκε την πιο όμορφη απ' όλες.

Α, ναι! Τόσο όμορφη!

Είχε κερδίσει και σε καλλιστεία.

- Μις... Τι ήταν; - Μις Λίμνη Μπολσένα.

Όχι!

Τι λες; Μις Ρίμινι...

- Μις Ρομάνια. - Ναι, αυτό εννοούσα.

Να σας δείξω πόσο χαριτωμένοι ήταν μικροί.

Ματτέο.

- Ματτέο. - Ήταν αξιολάτρευτοι.

Κοίτα, είχαν ντυθεί για το καρναβάλι.

Ορίστε!

Δεν είναι γλυκούληδες;

- Σ' αρέσει; - Τι γλυκό.

- Έτσι δεν είναι; - Είναι πανέμορφη.

Το θυμάσαι αυτό, Έττορε;

Είχαν μάθει κι ένα τραγούδι.

Τραγουδούσαν, χόρευαν κι εγώ σφύριζα.

- Σφυρίζεις; - Ναι, σφυρίζω.

- Πρέπει να το κάνεις. - Όχι, όχι τώρα.

Σφύρα! Σφύρα!

Εντάξει, εντάξει.

Περίμενε.

♪ Τα παπάκια διασκεδάζουν παίζοντας στο ρυάκι... ♪

Έττορε.

Έλα.

Δε θυμάμαι το τραγούδι.

- Μπράβο! - Μπράβο!

Λοιπόν, μια γροθιά, σίγουρα.

Καλά έκανες.

- Αλλά αυτό... - Όχι, πρέπει να μάθεις να αμύνεσαι.

- Κατάλαβες τι έκανε, σωστά; - Έττορε, άκουσες τι έγινε;

Μίλα στη διευθύντρια...

Τι συνέβη;

Δεν το πιστεύω! Έλα δω, κοίτα!

Ναι, ξέρω.

Λες και ζούμε στο σπίτι του Ντέιβιντ Κόπερφιλντ.

- Σε ξυπνήσαμε; - Να ζεστάνω τα μακαρόνια;

- Πότε ήρθες; - Ή μήπως θες το ψητό;

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

- Θες λίγο; - Όχι.

Δε τρως τίποτα; Έχεις γίνει πετσί και κόκαλο!

Είπα να πάμε σε εστιατόριο...

...αλλά η Ρίτα τα είχε ετοιμάσει όλα.

Ναι, είναι όλα έτοιμα. Τι θα 'λεγες για ένα αυγό με τυρί;

- Όχι. - Μη μου αρρωστήσεις κι εσύ.

Λατρεύω το σπίτι, είναι τέλειο. Ειδικά η βεράντα.

Η μητέρα σου μού την είχε περιγράψει.

Θες χυμό πορτοκάλι;

- Θες καφέ; - Ναι.

- Καφέ; - Όχι, ευχαριστώ.

- Σε είδε ο Αντρέα; - Όχι, αλλά τον είδα εγώ, έπαιζε.

Του αρέσει πολύ το παζλ σου.

- Και ευχαριστώ για το άρωμα. - Παρακαλώ.

Λοιπόν;

Αν ήταν απλώς μια περιπετειούλα, θα το δεχόμουν.

Δε θα χαιρόμουν, αλλά...

...ούτε θα με πείραζε.

Τώρα λέει ότι χρειάζεται χρόνο.

Για ποιο πράγμα; Δεν ξέρω.

Νομίζω ότι έχει χάσει τα λογικά του.

Πιστεύω φταίει η αρρώστια του.

Είπε ότι τελείωσε μαζί της.

Αλλά δε θέλει να γυρίσει σε μένα.

Είπε ότι την ερωτεύτηκε, ξέρεις.

Αυτό με πόνεσε πραγματικά.

Και ήθελε να τα πει όλα στον Αντρέα.

Είναι παιδί. Τι ξέρει από αυτά;

Και τι να του πούμε;

Ότι ο μπαμπάς αφήνει τη μαμά γιατί είναι ερωτευμένος με μια πιτσιρίκα;

Πιτσιρίκα; Πόσο χρονών είναι;

Τριάντα, τριανταδύο...

Δεν είναι κοριτσάκι, είναι γυναίκα.

Ναι, τέλος πάντων. Αλλά εσύ τι ξέρεις;

Μίλησες ποτέ με τον αδελφό σου γι' αυτό;

Όχι, ποτέ δε μου είπε τίποτα.

Προφανώς! Έχεις να πατήσεις στο Νέπι έναν χρόνο.

- Ήμουν εκεί τις προάλλες... - Βέβαια.

Τέλος πάντων, ο Έττορε κι εγώ... Δε μιλάμε ποτέ.

Ποτέ δε συζητά τα προσωπικά του μαζί μου.

Και ποτέ δε θέλησε να μάθει για τα δικά μου. Οπότε...

Ναι, δε μιλάει σε κανέναν.

Είπα στον Αντρέα ότι κοιμάται στη γιαγιά λόγω των πονοκεφάλων του.

Τι;

Τίποτα.

Είναι απίστευτο.

Είναι σχεδόν Οκτώβριος και κάνει ακόμα τόση ζέστη.

Υπέροχα.

- Να ξεκαθαρίσω κάτι. Άκου. - Γαλάζιο;

- Θέλω τα καφέ κομμάτια. - Θα ασχοληθούμε με τις πατούσες.

- Γαλάζιο λες; - Ναι, προσπαθώ να φτιάξω τον ουρανό.

- Θες τα καφέ κομμάτια; - Φτάνει πια!

- Καφέ, λοιπόν. - Θα το κόψεις;

- Προσπαθώ να βοηθήσω. - Δε πρέπει να χάσουμε ούτε κομμάτι.

- Ορίστε, γαλάζιο. - Όχι, είναι ανοιχτό πράσινο.

- Καφέ. - Αυτό είναι πορτοκαλί.

- Το 'πιασες; - Όχι.

Όχι;

Δεν το 'χεις ξανακάνει;

Έττορε;

- Δεν το 'χεις ξανακάνει; - Όχι.

Ο παππούς σου το έκανε συνέχεια.

Δοκίμασε.

Μπράβο!

- Πού είναι αυτό το μέρος; - Πανέμορφο!

Πού μένει ο ντίλερ σου; Στο Κατμαντού;

- Αυτό είναι πέρα για πέρα αλήθεια. - Συγγνώμη, δεν ήξερα.

Κοιμούνται όλοι!

Μπορούμε;

Γεια σε όλους!

Γεια σου, κούκλα!

Τι να σας κεράσω; Τι θέλετε;

Λίγη Χιονάτη;

- Δεν είναι τουαλέτα εκεί. - Ηλίθιε!

- Γεια. - Γεια.

- Γεια. Τι κάνετε; - Βολτάρουμε.

Ωραία μουσική.

Παλιά, αλλά καλή.

Κοίτα τους.

Κοίτα.

Έλα εδώ.

- Όχι, φοβάμαι. - Τι φοβάσαι;

- Είναι κακοί. - Όχι, δεν είναι!

Κοίτα αυτόν.

Μισώ τους γλάρους!

Μαμά, θα τα πούμε εκεί στις 12.

Ναι, θα φύγουμε μόλις ετοιμαστεί η Μικέλα.

Αντρέα, θες να δεις το γραφείο του θείου σου;

- Μπορώ; - Πήγαινε.

Η Σάρα είπε ότι τα ενέκρινες τις προάλλες.

Το μόνο που λείπει είναι το «La dispersion Du fils»...

...που είναι πανέμορφο.

Εντάξει, αλλά ας το κάνουμε γρήγορα. Δεν έχω πολύ χρόνο.

Φυσικά και δεν έχεις.

Θα μας καταπιεί;

Μην ανησυχείς, είναι όλα ψεύτικα!

Είναι φοβερό!

Σ' αρέσει, Αντρέα;

Είσαι σίγουρη, αγάπη μου;

Θα οδηγήσω απ' το Νέπι και θα τον πάρω.

Θα πρέπει να ξυπνήσεις πολύ νωρίς και δεν ξέρεις την πόλη...

Τι λες, Έττορε;

Ορίστε, κράτα αυτό. Δώσε μου εκείνο.

Κοίτα.

Ψεύτη!

- Η κυρία είναι ψεύτικη; - Όχι, είναι αληθινή.

Πρόσεχε, μη πέσουμε.

Να 'τοι.

Τι τρέχει; Αργήσαμε;

- Όχι... - Όλα καλά.

Μόλις κάναμε τις εξετάσεις.

Πρέπει να ξαναέρθουμε μεθαύριο.

Μπήκαμε σ' αυτό το...

- ...τεχνολογικό τούνελ... - Ματτέο.

- Γιατί λέει «ογκολογικό»; - Τι;

Κοίτα τη γνωμάτευση.

Λέει, «Μείωση ογκώδους μάζας: Ογκολογικό».

Φυσικά και είναι Ογκολογικό, μαμά.

Δε θα σε έστελνα στο Μαιευτήριο για ακτινοθεραπεία, σωστά;

Εντάξει, αλλά διάβασε τι λέει εδώ.

Κοίτα. «Όγκος», «Ογκολογικό».

Γιατί το «όγκος» προέρχεται από τα λατινικά.

- Ναι, ξέρω. - Σημαίνει «πρήξιμο».

Μπορεί να είναι φλεγμονή, κύστη, ή αυτό εδώ...

Το ίδιο πράγμα είναι.

Ναι, αλλά γράφει στη γνωμάτευση ότι...

Σταμάτα πια!

Μίλησες με τον γιατρό; Ήταν εκεί ο Μπαρτολέττι;

Θα τον πάρω τηλέφωνο να σου τα εξηγήσει όλα.

Για την ακρίβεια, θα πάμε να τον δούμε.

- Μικέλα, θα ξαναπάμε... - Όλα καλά. Πού είναι το αυτοκίνητο;

- Πού είναι το αυτοκίνητο; - Στο πάρκινγκ.

Πάμε.

Πες τους να φύγουν. Διώξ' τους.

- Τι να τους πω; - Δεν ξέρω.

Έχεις καλεσμένους, σωστά;

- Αλλά δε θα μείνουν... - Διώξ' τους!

Και το αγόρι, μου σπάει τα νεύρα.

Γεια σου, μπαμπά!

- Σε ξύπνησα; Είναι πολύ δυνατά; - Όχι.

Ονειρευόμουν...

Ήταν ένα παράξενο όνειρο.

Ήμασταν εδώ.

Κι εσύ ήσουν.

Δεν ξέρω.

Μπορώ;

Δεν ξέρω αν πρέπει να καπνίζεις με τη θεραπεία...

- Μόνο για μια φορά. - Εντάξει.

Πάρε το κοντό.

Είπα το κοντό!

Είναι το...

...αγόρι σου;

Όχι.

Όχι, είναι φίλος.

Τον νοιάζομαι.

Δηλαδή...

Κάνουμε σεξ; Όχι.

Γιατί όχι;

Είμαστε πολύ κοντά. Είναι οικογένεια.

Είναι η κυρία επί των τιμών μου.

- Τι; - Τίποτα...

Απλώς είχα περιέργεια.

Για τι πράγμα;

Όταν κάνεις... τα δικά σου...

Όχι μ' αυτόν, εννοώ.

Δίνεις ή παίρνεις;

Εσύ τι θα προτιμούσες;

Με δεδομένο ότι είσαι ο μικρός μου αδελφός...

...θα προτιμούσα να μην είσαι εσύ αυτός που παίρνει.

Όχι, εννοώ, εσύ. Εσύ τι θα προτιμούσες;

Είσαι ηλίθιος.

Πέρα απ' το ότι το να παίρνεις μπορεί να είναι...

...πολύ διδακτικό.

Αλλά... δε λειτουργεί έτσι.

Όχι;

Τότε πώς λειτουργεί;

Δίνεις ή παίρνεις ανάλογα με...

...τις περιστάσεις και τον συνομιλητή.

Α.

Ναι.

Τον συνομιλητή;

- Ο συνομιλητής είναι πολύ σημαντικός. - Ποιος είναι ο τύπος συνομιλητή σου;

Λοιπόν...

...για τη συζήτηση και μόνο...

Ναι, ναι...

- Απλώς από περιέργεια. - Για παράδειγμα...

Εσύ θα ήσουν ο τύπος μου.

Ξέρεις γιατί;

Λόγω της γενειάδας σου.

Αυτό το μουσάκι εδώ...

Και ο τρόπος που οι τρίχες σου ξεπροβάλλουν απ' το πουκάμισο.

- Μη μ' αγγίζεις. - Γιατί όχι;

- Μίλα, αλλά μη μ' αγγίζεις. - Εντάξει.

- Και αυτοί οι μηροί... - Μη μ' αγγίζεις.

Έχεις ωραίους μηρούς!

Μη μ' αγγίζεις αλλιώς θα σε σκοτώσω.

Α, ναι! Πιο δυνατά!

Τι θα θέλατε να πιείτε;

Έναν χυμό ρόδι.

Και ξέρουν ότι κανείς δεν τους βλέπει.

Λένε ότι πρέπει να το φουσκώσεις αφού βγεις απ' το αεροπλάνο.

- Κι αν πνιγώ μέσα; - Θα έχεις πεθάνει!

Ματτέο.

- Γεια σου, Έττορε. - Αυτός είναι ο αδελφός μου, ο Έττορε.

- Γεια. - Γεια.

- Πώς πήγε; - Καλά.

Είμαι λίγο κουρασμένος. Το τρένο έκανε αιώνες να φτάσει.

Πήρες το τρένο;

- Γιατί δεν πήρες ταξί; - Ναι, καλά.

- Από εδώ και πέρα θα σε πηγαίνει ο Αρτούρο. - Σίγουρα. Γεια, να περάσετε καλά.

- Ευχαριστώ! - Γεια!

Ένας σοφέρ μου έλειπε.

Επιστρέφω αμέσως.

Έττορε.

Περίμενε. Ποιο είναι το πρόβλημα;

Θα σε πηγαίνει ο Αρτούρο. Είναι πολύ στην ώρα του.

Δε πρόκειται να κυκλοφορώ με οδηγό, εντάξει;

- Θα ντρέπεσαι; - Όχι.

Τι είναι αυτό;

Είναι σταθεροποιητής διάθεσης.

- Σ' το έδωσε ο Μπαρτολέττι; - Ναι.

Είναι βενζοδιαζεπίνη;

- Ποιος ξέρει; Ποιος έχει πάρει ποτέ; - Εγώ.

Όχι, αυτό είναι τέλειο. Είναι ελαφρύ.

Ετοιμάσου. Θα βγούμε για φαγητό.

Και αύριο θα στείλω τον Αρτούρο μαζί σου.

- Πάλι τα ίδια; - Ποιο είναι το πρόβλημα, Έττορε;

Βγάζω εκατό φορές περισσότερα από σένα.

Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω για σένα.

Μη με σκέφτεσαι εμένα.

Με φιλοξενείς, αυτό αρκεί.

Αν χρειαστείς κάτι, χρησιμοποίησε αυτή.

- Γεια σου, Ματτέο. - Φεύγεις ήδη;

- Τα λέμε μετά; - Εντάξει.

- Γεια. - Γεια.

- Τα λέμε αύριο! - Ναι.

Γεια.

Πάμε!

Ένας πελάτης μου στο Άμπου Ντάμπι...

...έκλεισε μια μεγάλη συμφωνία στην Κένυα.

Ξέρεις την Κένυα, σωστά;

Είναι άνυδρη... Έρημοι...

Τι κάνουν λοιπόν οι Άραβες;

- Φέρνουν νερό. - Δηλαδή;

Νανοτεχνολογική άμμος που συγκρατεί την υγρασία, τέτοια πράγματα.

Και με το νερό θα έρθουν

δέντρα, καλλιέργειες, και το κυριότερο, σκιά.

Φυσικά. Συνέχισε.

Η ιδέα μου είναι να τους προτείνω να χτίσουν καταυλισμούς προσφύγων

στις ανακτημένες περιοχές.

Κάτι τέτοιο δεν έχει ξαναγίνει ποτέ.

Και καθώς έφτιαχνα τη λίστα των χορηγών, σκέφτηκα εσένα.

Γιατί εμένα; Τι κερδίζει η εικόνα μου; Ποια τα οφέλη;

Ο κόσμος αλλάζει.

Περνάμε απ' την εποχή της επιθυμίας σ' αυτήν της ανάγκης.

- Λοιπόν, τι λες; - Ενδιαφέρον, αλλά δε μου κολλάει κάτι.

Χρειάζονται φαγητό, χαρτί υγείας,

και πάνω απ' όλα, σκηνές! Και ποιος θα τους δώσει τις σκηνές;

- Εμείς; - Ναι! Θα τις φτιάξουμε με το ύφασμά σου.

Σάντρο, η επιχείρηση του μέλλοντος είναι το Ε-Λ-Ε-Ο-Σ.

Υπέροχα. Είναι ένα πανέξυπνο σχέδιο.

Μπράβο.

Τι είναι αυτό που δε σου κολλάει;

Θέλω να φτιάξω νέους καταυλισμούς προσφύγων

με νερό, δέντρα, υδραυλικά, τα πάντα...

Και δε σ' αρέσει επειδή θα βγάλω λεφτά απ' αυτό;

- Δεν είναι αυτό. - Δεν είναι;

- Μου αρέσει πολύ. - Ωραία.

Μ' αρέσει που πιάνεις το πρόβλημα απ' τη ρίζα του.

Όχι να λύσεις την προσφυγική κρίση, αλλά να τους δώσεις παρκέ.

- Ωραίος καταυλισμός με παρκέ. - Κάνεις λάθος.

Τουλάχιστον εγώ κάνω κάτι. Εσύ μόνο κριτική κάνεις.

Δε σου κάνω κριτική.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

Είμαι ο Αρτούρο.

- Χάρηκα. - Κι εγώ.

Ευχαριστώ.

Δε μπορώ να σου πω, είναι έκπληξη.

Πού είσαι;

Μπορείς να ζητήσεις απ' τη Λόλα να μου φτιάξει λίγο λευκό ρύζι

και βραστές πατάτες; Πρέπει να φάω κάτι ελαφρύ.

Εντάξει, γεια.

- Δε μπορείς να το πάρεις μέσα. - Όχι;

Θα το κρατήσω στο δωμάτιό σου, μην ανησυχείς.

Ήθελα να ενημερώσω την οικογένειά μου.

Μπορείς να πεις στον αναισθησιολόγο να μου δώσει μεγαλύτερη δόση;

Ξέρω ότι δεν είναι απαραίτητο, αλλά μου αρέσει πολύ η αίσθηση.

- Να τος! - Να τος!

Α, αυτό είναι τρομακτικό.

Μπορείς να μου πεις τι πρόβλημα είχαν οι γάμπες σου;

Τι εννοείς; Ήταν σαν οδοντογλυφίδες.

- Έχω μεγάλους μηρούς. - Ναι.

- Μείνε ακίνητος. - Οι προθέσεις που είχαν

ήταν πολύ μικρές. Διάλεξα τις μεγαλύτερες.

- Υπάρχουν μεγέθη; - Φυσικά.

Όπως και στο στήθος. Δύο, τρία, τέσσερα...

Το στήθος εξυπηρετεί έναν σκοπό. Αυτό σε τι χρησιμεύει;

Κι αυτές εξυπηρετούν έναν σκοπό. Μη σε νοιάζει.

Αλλά έκανα λάθος. Είναι πολύ μικρές.

Πάντα φοβάμαι μην το παρακάνω.

Θέλω να βγάλω μια φωτογραφία, αλλά φαίνονται τόσο άκαμπτες.

Είναι φυσιολογικό.

Είπαν ότι θα πρέπει να περπατάω πολύ...

- Και μετά θα... - Τις ξεφουσκώσουν;

Όχι! Τότε ποιο το νόημα;

Καλημέρα.

Καλημέρα.

Τι ώρα είναι;

Δεν ξέρω, είναι νωρίς.

Ονειρευόσουν, μιλούσες στον ύπνο σου.

Αλήθεια;

Τι έλεγα;

Έλεγες:

"Δε θέλω να πεθάνω. Δε θέλω να πεθάνω".

Αλήθεια;

Έχω να μπω σε νοσοκομείο από τότε

που γέννησε η Μικέλα.

Υπάρχουν μερικοί πολύ άρρωστοι άνθρωποι εκεί μέσα.

Πες μου κάτι που δεν ξέρω.

Έχω ήδη χωρίσει τις δόσεις σου ανά ημέρα.

Δε μπορείς να κάνεις λάθος.

Αλλά μην παίρνεις τα κίτρινα το βράδυ.

Ναι, μου το είπες.

Αν το κάνεις, θα μείνεις ξάγρυπνος.

Θ' αφήσω τα πάντα εδώ για να τα βρω αύριο.

Θυμήσου, για να κοιμηθείς, έχεις τις...

- Ορίστε το νερό. - Ευχαριστώ.

- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.

- ...τις σταγόνες και τα μπλε. - Εντάξει, βάλ' τα εκεί.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

Συγγνώμη, τελειώνουμε σχεδόν.

Όχι, εγώ συγγνώμη. Κοιμήθηκα στο δωμάτιο του Ματτέο.

Δεν ήθελα να είμαι μόνος.

- Σήκωσέ το, βγάλ' το, αυτό ήταν. - Εντάξει, ευχαριστώ.

Πότε ξεκινάς τη νέα θεραπεία;

Δεν ξέρω, ο Ματτέο μίλησε με τους γιατρούς.

Χαιρέτα μου τον Ματτέο.

- Τα λέμε, Έττορε. - Γεια.

Χαιρετίσματα σε όλους. Γεια σου, Λούκα!

Αντίο, κυρία μου.

Κυρία μου;

Υπάρχει κανείς άλλος στο σπίτι ή είμαστε μόνοι μας;

- Μόνο εμείς. - Ωραία.

Κοίτα τον.

Περπάτα, περπάτα, περπάτα...

Με ποιον μίλησες;

Θα στείλουμε ένα e-mail και θα τα εξηγήσουμε όλα.

Σταμάτα.

Κάνε στην άκρη, επιστρέφω αμέσως.

Ωραία. Αυτό θα κάνει δουλειά.

Μα αυτή είναι μάσκα μαλλιών.

Ελάτε μαζί μου. Να δω το πρόσωπό σας.

Λοιπόν, θα πρότεινα μια ενυδατική.

- Πώς σε λένε; - Βιόλα.

Και αυτή πώς δουλεύει;

Την απλώνετε το βράδυ, γύρω απ' τη μέση.

Τέλεια.

Θέλω να ξεφορτωθώ αυτά τα σωσίβια.

Κάνει όντως δουλειά;

Έχει εξαιρετικά αποτελέσματα, αλλά πρέπει να τη χρησιμοποιείτε τακτικά.

Ματτέο, ήταν πανάκριβα.

"Ήταν πανάκριβα!" Και τι μ' αυτό;

Γεια!

Γεια.

- Είσαι καλά; - Είμαι καλά.

Τι έκανες σήμερα;

Βγήκα με την Τατιάνα.

Πήγαμε σε ένα βιβλιοπωλείο.

Προσπαθώ να φτιάξω ένα νέο πρόγραμμα για τα παιδιά όταν γυρίσω.

Όλος αυτός ο χρόνος για 'μένα, ας τον αξιοποιήσω.

Πώς είναι η Τατιάνα; Είναι λυπημένη;

Πολύ λυπημένη.

Α, πήγα να δω τον Μπαρτολέττι.

Τα χάπια έφτασαν.

Πρέπει να ξεκινήσεις τη θεραπεία αύριο.

- Γεια σου, Έττορε. - Γεια σου, Λούκα.

Μου έστειλε τις δόσεις με μήνυμα. Θα σ' το προωθήσω.

Πρέπει να λουστώ αφού πάρω τα χάπια;

Ξέρω, μου έδωσε τα χάπια χύμα. Πρέπει να είχε ένα μεγάλο κουτί.

- Αλλά δεν πειράζει, έτσι; - Όχι, δεν πειράζει.

- Θες λίγο; Είναι κρύο. - Όχι, ευχαριστώ.

- Ευχαριστώ και πάλι. - Κανένα πρόβλημα.

Τι κάνεις, Ματτέο;

Τίποτα, κάνω ντους.

Αλλά ας μη φάμε αργά γιατί θα χάσουμε την ταινία.

Η κρέμα μου;

- Ορίστε. Τι είναι αυτή η παντομίμα; - Η σακούλα απ' τα καλλυντικά;

Τι γίνεται μ' αυτά τα χάπια; Γιατί πέταξες τη συσκευασία;

Δεν ήθελα να διαβάσει την περιγραφή.

Ποια περιγραφή;

Τι ερώτηση είναι αυτή;

Δεν έχει τίποτα να κάνει όλη μέρα.

Θα βρει κανένα μπλογκ με σχόλια από γαμημένους ετοιμοθάνατους.

Και τι θα δει εκεί;

"Όγκος στον εγκέφαλο. Προσδόκιμο ζωής: έξι με οκτώ μήνες".

Τι λες τώρα, Ματτέο;

Τι νομίζεις;

- Τι ξέρει ο Έττορε; - Τίποτα.

- Κι η Μικέλα; Η μητέρα σου; - Τίποτα. Δεν ξέρουν τίποτα.

- Δεν έχεις το δικαίωμα... - Άκου με πολύ προσεκτικά.

Ο Έττορε δε χρειάζεται να ξέρει απολύτως τίποτα!

Οι γιατροί συμφωνούν.

Είναι σημαντικό

να πιστεύει ότι γίνεται καλύτερα.

Εντάξει.

Ωραία.

Του έλεγα ότι η "Παναγία των Αρπυιών"

είναι ένας από τους δέκα πίνακες που θα αναλάβουμε.

- Κύριε Μπαρμπιέρι. - Ναι;

Επιθυμείτε να σας γίνει μια χάρη;

- Φεύγουμε. Έρχεσαι; - Φυσικά.

Έχεις χάσει τη φόρμα σου.

Το να κολυμπάς κόντρα στο ρεύμα δεν κάνει διαφορά.

Πρέπει να προπονείσαι περισσότερο.

Έι, πρέπει να πάμε από εκεί.

Τι είναι αυτό;

- Θα σε πάω στη Λούρδη. - Εμένα;

Τι; Είμαι ανάπηρος;

Όχι, πρέπει να πάω για δουλειά. Ένας πελάτης μου χρωστάει λεφτά

και θέλει να πληρώσει με μετρητά.

Δε χρειάζομαι τα μετρητά, αλλά θα χρησιμοποιήσω το ιδιωτικό του τζετ.

Θα φύγουμε το πρωί και θα γυρίσουμε το βράδυ.

Είσαι τρελός. Σοβαρά το λέω.

Πρέπει να πάω. Χρειάζεται να κάνω έρευνα γι' αυτήν την εκδήλωση με την Παρθένο

που ετοιμάζουμε.

- Θα ζητήσουμε μια χάρη. - Έγινες πιστός τώρα;

- Λοιπόν, εξαρτάται. - Από τι;

Απ' τις περιστάσεις, τον συνομιλητή...

Θα περιμένω έξω.

Έλα μαζί μου.

Πάμε να πάρουμε ευλογία.

Με ιδιωτικό τζετ;

Ποιος θα το μάθει;

Η Παναγία.

Ξέρει και βλέπει τα πάντα.

Ορίστε, είσαι πιστός.

Δε θα πάω στη Λούρδη.

Καλοί είναι, ε; Πού πηγαίνεις;

Στο Μεντζουγκόριε.

- Κι εσύ; - Το ίδιο.

Οι Papa Boys είναι καλοί, ε;

Τι σκέφτεσαι;

Μερικές φορές νιώθω σαν

να έχω ένα γιγάντιο καλαμάρι μέσα στο κεφάλι μου

και να πετάει μελάνι.

Με τσαντίζει, αλλά δε μπορώ να μιλήσω γι' αυτό.

Είναι σαν επανάσταση.

Μια ανταρ...

Μια ανταρσία;

Όχι.

Νομίζω είναι ναυτία.

Πρόσφερε τη ζωή σου

Σαν τη Μαρία στα πόδια του σταυρού

Και θα είσαι ο υπηρέτης όλων των ανθρώπων

Υπηρέτης της αγάπης

Ιερέας της ανθρωπότητας

Προχώρησες σιωπηλά...

"Αγαπητέ Κριέ,

αυτήν τη στιγμή, είσαι απ' τους πιο πικραμένους του ζωδιακού κύκλου..."

Διάολε, ναι!

"Είχες πολλά προβλήματα, γιατί ο Δίας δεν ήταν ευθυγραμμισμένος.

Αλλά πρέπει να σου πω,

πάρε μια βαθιά ανάσα και μάθε να έχεις υπομονή..."

Άσ' το. Διάβασε το δικό σου.

"Αγαπητέ Σκορπιέ,

τα άστρα είναι με το μέρος σου".

Έχω πέντε αστέρια σε όλα.

- Υγεία, δουλειά, έρωτας... - Παράξενο, ε;

"Η Αφροδίτη είναι ευθυγραμμισμένη με τον Δία και..."

Τι λέει για τον έρωτα για τον Κριό;

"Έρωτας, Κριός..."

- Εντάξει, θα το διαβάσω, αλλά... - Προχώρα.

"Θα πρέπει να φροντίσετε τους τετράποδους φίλους σας".

Αυτό λέει. Δεν το βγάζω απ' το μυαλό μου.

Εντάξει, άσ' το.

Πώς τη λένε;

Έλενα.

Και;

- Τι; - Εννοώ...

Τι θέλεις να μάθεις;

Είσαι ερωτευμένος μαζί της;

Ναι, είμαι.

- Κι εκείνη; - Ναι, μ' αγαπάει κι αυτή.

- Άνοιξε. - Τυχερέ.

Άνοιξε το στόμα σου.

Άνοιξε.

Άνοιξε!

Όταν το έμαθε η Μικέλα, τρελάθηκε!

Ήταν τόσο έξαλλη, δε μπορώ καν να το περιγράψω.

Ίσως να κατέληγε σε νοσοκομείο.

Ο Αντρέα είναι πολύ μικρός. Δε θέλω να υποφέρει.

Αλλά δε θα γυρίσω στη Μικέλα.

Είναι κενή, ρηχή.

Και δυστυχώς, πάντα το ήξερα αυτό.

Τουλάχιστον, παλιά ήταν όμορφη.

Ακόμα είναι.

Είσαι τόσο κακός.

Έχεις δίκιο, είμαι σκατάνθρωπος.

Μικρό βοσνιακό ποταμάκι.

Γαζωμένο από σφαίρες βοσνιακό σπίτι, και παιδιά με βοσνιακές ομπρέλες.

Βοσνιακές χήνες.

Βοσνιακό σαλόνι.

Αυτή ήταν μια διασταύρωση.

- Βοσνιακή Αστυνομία. - Ακριβώς.

Μεγάλος, ωραίος Βόσνιος στα 12.

Γέρος Βόσνιος!

Τα μάτια σου στον δρόμο, σε παρακαλώ.

Πάντως, σου έφυγε ο λόξιγκας.

Χαίρε Μαρία, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου.

Ευλογημένη Συ εν γυναιξί

και ευλογημένος ο καρπός της κοιλίας Σου, ο Ιησούς.

Αγία Μαρία, Θεοτόκε, δεόμεθα υπέρ ημών των αμαρτωλών,

νυν και εν τη ώρα του θανάτου ημών.

Αμήν.

Εις το όνομα του Πατρός, του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος.

Αμήν.

- Περίμενε, στάσου. - Είπε αμήν.

Καλή όρεξη.

Buon appetito.

Guten appetit.

Guten appetit.

- Αύριο θα συναντήσουμε την Ανν. - Ποια είναι;

Κάτι σαν υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων, νομίζω.

Θα μας φέρει πιο κοντά στην οπτασία

για να μη χρειαστεί να σταθούμε μέσα στο πλήθος.

Πότε είναι η οπτασία;

Δεν ξέρω τι ώρα...

Τι...

Λες και θα εμφανιζόταν σ' εσένα!

- Το κατάλαβες αυτό; - Ναι, είπε δύο φορές τον μήνα.

- Όχι. - Κάθε δύο μήνες;

Όχι, στις δύο κάθε μήνα.

Σήμερα έχουμε εννέα.

Υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε αύριο.

Θα ρωτήσουμε τον ξεναγό μετά.

Πόσες στάσεις υπάρχουν;

Δεκατέσσερις.

Είμαστε ήδη στα μισά. Έλα.

Δεν ανεβαίνουμε στο βουνό για να ελευθερωθούμε απ' τους σταυρούς μας...

...αλλά για να μάθουμε πώς να τους κουβαλάμε.

Ο αδελφός μου κουράστηκε.

- Είμαι καλά, έλα. - Πιάστηκαν οι γάμπες μου!

Έπρεπε να κρατήσεις τις δικές σου!

Περίμενε ένα λεπτό.

Πολλοί άνθρωποι που υποφέρουν...

...έρχονται εδώ για να λυτρωθούν με τη βοήθεια της προσευχής.

Ας προσευχηθούμε γι' αυτήν.

- Έττορε. - Τι;

Κάνε μου μια χάρη. Μπορείς να βγεις έξω για λίγο;

- Πού; - Στο μπαλκόνι.

- Τρελάθηκες; - Έλα!

Μόνο για 15 λεπτά. Μισή ώρα το πολύ.

- Θα κατέβω στην είσοδο καλύτερα. - Με τίποτα!

Αν μας δει, θα μας πετάξει έξω.

- Ποιος είναι αυτός; - Κανείς. Μην ανησυχείς γι' αυτόν.

Βάλε το παλτό σου, κάνει κρύο.

- Δώσε μου ένα χέρι. - Ορίστε.

Κάνει τόσο κρύο, είσαι τρελός!

Πάρε το μαξιλάρι.

Κι εγώ λυπάμαι.

- Κάνε γρήγορα! - Ναι, δώσε μου 20 λεπτά.

Γιατρέ. Γεια σας.

Γεια σου, Έττορε. Φαίνεσαι καλά.

Ναι, νιώθω πολύ ενεργητικός.

Μου ήρθε να ανέβω απ' τις σκάλες, δεν ξέρω γιατί.

Η κορτιζόνη σου δίνει ενέργεια.

Αλλά είναι καλό. Η κίνηση κάνει καλό.

Ακούστε, θα χρειαστώ άλλη μια αναρρωτική άδεια για το σχολείο.

Θα πρέπει να μιλήσω με τον αναπληρωτή για το πρόγραμμά μου.

Πότε μπορούμε να κάνουμε την επέμβαση;

Ένα ένα τα πράγματα.

Πρώτα πρέπει να τελειώσουμε αυτόν τον κύκλο ακτινοθεραπείας.

Μετά θα το σκεφτούμε. Εντάξει;

Εντάξει.

Θα είμαι στο γραφείο μου σε μισή ώρα.

Θυμάσαι πού είναι;

Ναι.

Μπορούμε να τα πούμε εκεί. Έλα να με βρεις.

Βασικά, με περιμένει το αυτοκίνητο.

Θα τα πούμε σε δέκα μέρες για την εξέταση.

- Εντάξει. - Ευχαριστώ.

Απομακρύνσου απ' το τζάκι.

- Σ' αρέσει; - Είναι τέλειο. Είναι αυθεντικό;

Φυσικά.

Θα ρωτήσω τον θείο σου για τα εισιτήρια του αγώνα.

- Για την Κυριακή; - Όχι, για την Ίντερ.

- Σωστά, Αρτούρο; - Ναι.

Κοίτα τον Αρτούρο, γιε μου.

Έχεις ξαναδεί Ρωμαίο να υποστηρίζει την Ίντερ, Αντρέα;

- Γεια. - Γεια.

Κοίτα τον. Με πηγαίνει βόλτες.

Όταν έρθεις εδώ, θα σε συ...

Θα σε συ... συστή...

Τι είπες, μπαμπά;

Τίποτα. Δώσε μου τη μαμά.

Εννοώ, τη μητέρα μου. Δώσε μου τη γιαγιά.

Γιαγιά!

Νομίζω είναι πάνω.

Την ακούω να σφυρίζει, ακολούθα το σφύριγμα.

Γιαγιά!

Είναι κουφή.

Γιαγιά.

Είναι ο μπαμπάς.

Τι κάνεις στη σκάλα; Κατέβα, μαμά!

- Τότε ποιος θα αλλάξει τη λάμπα; - Γιαγιά, κατέβα.

Τι σκεφτόσουν, ανεβαίνοντας σ' αυτή τη σκάλα;

- Τι είναι; - Ήθελα απλώς να πω ένα γεια.

Εντάξει, είπες γεια. Αντίο.

Τι είναι; Τι τρέχει;

Προσπαθώ να σε πάρω τηλέφωνο εδώ και δέκα μέρες...

...αλλά εσύ κι ο σκατάς ο αδελφός σου ούτε που απαντάτε.

Το κατάλαβα, δε θα 'πρεπε να πάρω.

Επειδή είσαι άρρωστος δε σημαίνει ότι μπορείς να τη γλιτώνεις με όλα.

Δε λειτουργεί έτσι. Είμαι η μητέρα σου, δείξε λίγο σεβασμό.

Έχεις δίκιο. Θα σε πάρω απόψε. Εντάξει;

Εντάξει.

- Μην ξεχάσεις να με πάρεις. - Δε θα ξεχάσω.

- Μην ξανανέβεις σ' αυτή τη σκάλα. - Γεια σου, μπαμπά!

Αντρέα, πάρε τη σκάλα από κοντά της.

- Εντάξει, μην ανησυχείς. - Γεια.

Γεια.

- Ματτέο, πάμε; - Ναι.

- Καλημέρα. - Καλημέρα.

- Έφαγες πρωινό; - Όχι.

- Θα πιω έναν χυμό μανταρίνι. - Μανταρίνι;

- Όχι, ρόδι. - Ρόδι;

Ρόδια, ρόδια... Τόσα πολλά ρόδια!

Μην ανησυχείς, το νομικό τμήμα ασχολείται ήδη με το θέμα.

- Καταλαβαίνω... - Είμαι σίγουρος ότι μέχρι το απόγευμα...

Δε θέλω να ασχολούμαι με τέτοια! Δε θέλω να ξέρω!

Δε θέλω να καταλήξω πάλι στις εφημερίδες.

- Μην ανησυχείς. - Πάρε τον Πρεστιέρι να το λύσει.

- Θα το φροντίσω εγώ. - Όχι.

Σε παρακαλώ, ηρέμησε.

Πήραμε τον Πρεστιέρι και τον Μπελλούτσι.

Σε προειδοποιήσαμε, αλλά δεν άκουσες.

Συγγνώμη που ενοχλώ, αλλά πήραν απ' την τράπεζα.

Έγινε μια ύποπτη συναλλαγή στην πιστωτική σου.

Τη χρυσή, αυτή που δε χρησιμοποιείς ποτέ.

Κλείσε την ηλεκτρική, Λόλα!

Ναι!

- Πού είναι ο Έττορε; - Δεν ξέρω.

Έττορε.

Έττορε.

Έττορε.

Βγαίνω έξω. Τι θες για βραδινό;

Δεν ξέρω. Ό,τι θες εσύ.

Σ' το είπα, βγαίνω έξω. Εσύ θα φας σπίτι.

Τι τρέχει;

Τίποτα.

Λοιπόν; Ζαμπόν και τυρί;

Σ' το είπα, ό,τι θες εσύ.

Τι σε τσαντίζει;

Έκανες τέτοιο θέμα που δε ήθελες οδηγό...

...ή την πιστωτική...

...και μετά ξόδεψες 9.000 ευρώ;

Να το.

Ήξερα ότι κάτι σε ενοχλούσε.

Πού ξόδεψες 9.000 ευρώ;

Αγόρασα ένα ρολόι. Εντάξει;

Τι ρολόι;

Ένα Cartier, το πιο φθηνό.

Τόσο τυπικό για καθηγητή!

- Και πού είναι αυτό το ρολόι; - Στο δωμάτιό μου.

Γιατί δε το φοράς;

Επειδή ντρέπεσαι, έτσι δεν είναι;

Αν μου το ζητούσες, θα σ' το έπαιρνα.

Αυτό θα ήταν καλύτερο, σωστά;

Για να σου χρωστάω για όλη μου τη ζωή; Δε το ήθελα αυτό.

Δε μου χρωστάς τίποτα!

Θυμάσαι τι είχες πει;

«Βγάζω εκατό φορές περισσότερα από σένα».

Τότε γιατί σε ενοχλεί;

Πόσο πλήρωσες γι' αυτό που φοράς;

Είκοσι χιλιάδες;

Καυχάσαι για τον πλούτο σου μπροστά στους φίλους σου...

...και μετά παραπονιέσαι που πληρώνεις για μένα;

Τι λες; Δεν είναι θέμα χρημάτων.

- Τότε τι είναι; - Άσ' το.

- Δε θέλω να μιλήσω γι' αυτό. - Τι είναι; Πες μου.

Τι είναι;

Απλώς θέλεις ν' αποδείξεις στον κόσμο ότι είσαι καλός άνθρωπος, αλλά δεν είσαι.

Γιατί με κρατάς εδώ;

Για ποιον το κάνεις αυτό;

Για τη μαμά;

Αλήθεια;

Ακόμα πρέπει να επανορθώσεις που είσαι αδερφή;

Είσαι μαλάκας.

Τι είναι αυτό;

Σκατά! Τι αηδία!

Είναι ψάρι!

- Έπεσε απ' το ράμφος του. - Τι έχω στο πρόσωπό μου;

Μην το αγγίζεις! Πέτα το!

Το βρίσκεις αηδιαστικό; Λατρεύεις να το τρως, έτσι δεν είναι;

- Φέρε μου έναν κουβά. - Σοβαρά; Πέτα το!

Όχι, πρέπει να το βάλουμε πάλι στο ποτάμι. Στον Τίβερη.

- Τι είπες; - Πρέπει να το βάλουμε πάλι στο...

Έττορε! Τι έπαθες;

Έττορε! Τι συνέβη; Κοίτα με.

Λόλα!

Μη φωνάζεις...

♪ Ιούλιε, μην τελειώνεις ακόμα ♪

♪ Θέλω να τη δω ♪

♪ Θα ήταν μεγάλο λάθος ♪

♪ Να μη τη δω ξανά ♪

- ♪ Δεν είσαι στην παραλία ♪ - ♪ Δεν είσαι στην παραλία ♪

- ♪ Πια... ♪ - ♪ Πια, αγάπη μου ♪

♪ Είναι Ιούλιος Γιατί δεν είσαι εδώ; ♪

♪ Σ' αγαπώ τόσο πολύ ♪

♪ Θέλω να σε δω... ♪

Θα έπρεπε να πας σπίτι.

Τι κάνεις εδώ;

Δε θα σ' αφήσω μ' αυτά τα δύο πτώματα.

Πήγαινε σπίτι.

Έττορε;

Ματτέο!

Του κάνω μια ξενάγηση στο σπίτι.

Εντάξει, θα σε πάω εγώ.

Όχι, δε παίρνω χάπια. Ίσως ένα τσάι από βότανα;

Ναι, ένα τσάι από βότανα. Τι λες;

Πού είναι ο Ματτέο;

Στον ξενώνα, υποθέτω.

Στο δωμάτιο του Έττορε;

Γκουίντο, άσ' το. Θα πάρω ένα ταξί και θα πάω σπίτι.

Θα πάρω ένα ταξί.

Θα πάω σπίτι.

Έι, φύγε από δω.

Τατιάνα, πάμε σπίτι.

Όχι, δε σνιφάρω.

- Έλα. - Δε θα μου σηκωθεί.

Θα στη σηκώσω εγώ, μην ανησυχείς.

- Έχεις ωραίους μύες. - Χρειάστηκε δουλειά.

- Γεια σου, κούκλα! - Δείξε μας λίγο εσένα.

- Πώς τη λένε; - Μία.

Μία.

Είναι χαριτωμένη.

Λοιπόν, αυτή είναι δική σου κι αυτός είναι δικός μου!

Ζηλεύει.

Έλα εδώ!

Άντε γαμήσου!

- Είσαι τρελός; - Ο σκύλος ήταν.

- Άστην ήσυχη. - Όχι, συγγνώμη...

- Όχι, όχι. - Περίμενε.

Όχι, μη μ' αγγίζεις. Ποιος νομίζεις ότι είσαι;

- Μαρτσέλλο, δεν το εννοούσα... - Όχι, άσ' το.

Έκανα λάθος.

- Πήγαινε να με δαγκώσει. - Άσ' το.

- Έλα, Μαρτσέλλο, σε παρακαλώ... - Όχι, όχι.

Είπα όχι. Άσε με ήσυχο.

Μία, πάμε.

- Συγγνώμη, Μαρτσέλλο... - Όχι!

- Μαρτσέλλο... - Ποιος διάολο νομίζεις ότι είσαι;

Το ότι είσαι πλούσιος δε σου δίνει το δικαίωμα να φέρεσαι έτσι!

- Περίμενε... - Άντε για ύπνο, τρελέ.

- Μαρτσέλλο. - Σταμάτα. Έλα, Μία.

- Συγγνώμη. - Άντε για ύπνο.

- Έλα, Μία. - Μαρτσέλλο...

Μαρτσέλλο...

Μαρτσέλλο...

Πόση ώρα είναι αναίσθητος;

Δεν ξέρω.

Έτσι τον βρήκα.

Ευχαριστώ.

Κανένα πρόβλημα.

- Όχι, μόλις το άναψα. - Τέλος το κάπνισμα.

Μόνο το μισό έμεινε.

Σε μισή ώρα, η Λόλα θα έρθει να το βγάλει.

Συγγνώμη.

Συγγνώμη, τα έκανα σκατά.

Ήθελα απλώς να ξεφορτωθώ το κενό που έχω εδώ μέσα.

- Ανησυχώ για τον Έττορε. - Μην ανακατεύεις τον αδελφό σου σ' αυτό.

- Εσύ είσαι το πρόβλημα. - Ναι...

Είσαι πρεζάκι.

Χρειάζεσαι θεραπεία.

Ναι...

- Χρειάζομαι θεραπεία. - Σταμάτα να συμφωνείς μαζί μου.

- Απλώς σταμάτα το! - Περίμενε.

Δε θέλω να φύγεις.

Δε με νοιάζεσαι πια;

Είναι κάτι άλλο, Ματτέο.

Σ' αγαπώ.

Αλήθεια.

Μην κάνεις πως δεν το ξέρεις.

«Σ' αγαπώ, Ματτέο».

Έφερα μερικούς χυμούς. Θες έναν;

Όχι, ευχαριστώ.

Πιες λίγο. Σου κάνει καλό.

Πρέπει να πάρεις λίγο βάρος.

- Όχι με χυμό... - Έχει ζάχαρη.

- Ν' ανοίξω το παράθυρο; - Όχι.

Μπορείς να ηρεμήσεις; Μόλις ήρθες.

Το φαγητό δεν είναι κακό εδώ.

Τελείωσα το κρέας που δεν ήθελες χθες, ήταν καλό.

Προσέχουν καλά τον αδελφό σου.

- Σ' αρέσει αυτό το μέρος; - Φαίνεται καλό.

Να κλείσουμε δωμάτιο και για τη μαμά;

Θα ήμουν πολύ χαρούμενη να μείνω μαζί σας.

Αλλά δε με θέλετε εδώ.

Σε δύο μέρες θα είσαι σπίτι.

Ο γιατρός είπε ότι πρέπει να κάνει μερικές ακόμα εξετάσεις, και μετά φεύγεις.

Πάμε στο μπαρ.

Στο μπαρ;

- Ναι. - Γιατί;

- Πρέπει να πας. - Πάμε να πιούμε κάτι.

Είναι μια όμορφη μέρα, πήγαινε να δεις κόσμο.

Θα έχει πολύ κόσμο.

«Είσαι καλά, Ιέ;»

«Ναι, Προστάτη. Τραχεία!»

Υποθέτω θα έχει πλάκα.

Είπε ότι δε παρέχουν θεραπεία για τέτοιους ασθενείς.

Ότι η ίδια φροντίδα μπορεί να παρασχεθεί στο σπίτι.

Τον ρώτησα...

«Τι θα κάνουμε αν ξανασυμβεί αυτό;»

Μου είπε ότι αργά ή γρήγορα θα πρέπει να πάει σε ξενώνα.

Τι γιατρός είναι αυτός που μιλάει έτσι;

Μου ούρλιαζε στη μέση του διαδρόμου.

Είναι παράφρων, ένας ηλίθιος.

Είπες τίποτα στη μαμά;

Έλα. Δε μπορεί να σε δει να κλαις ο Έττορε.

Μετά από αυτόν τον κύκλο...

...θα τον πάω στο Μιλάνο, στη Νέα Υόρκη...

- Σ' αυτά τα κέντρα όπου... - Γιατί δε του το είπες;

Θες να του το πεις εσύ;

Δε μπορώ να πιστέψω ότι συμβαίνει αυτό!

Ήμασταν μαζί 20 χρόνια και κοίτα τι έγινε.

Ούτε που με κοιτούσε!

Έλα! Μη σε δει να κλαις!

...

Τι κάνετε;

Και δεν είναι αλήθεια. Ο Έττορε πάντα χαίρεται να σε βλέπει.

Για την ακρίβεια, μου είπε...

...ότι σ' αγαπάει ακόμη.

Απλώς χρειάζεται λίγο χρόνο.

Αυτό είπε;

Ναι.

Έττορε, γυρνάμε στο δωμάτιο.

Δε θα 'πρεπε να τον πάρω. Κάποια στιγμή, κυριολεκτικά ούρλιαζα.

- Τέλος πάντων, μπορείς να 'ρθεις απόψε; - Όχι, όχι απόψε.

- Γιατί όχι; - Θα μείνω εδώ.

- Με τον Έττορε; - Ναι.

- Θα γυρίσει στο σπίτι σου; - Προφανώς.

Σε παρακαλώ, έλα σπίτι μου.

- Τι είναι; - Κράτα ένα λεπτό.

Για την ακρίβεια, μας έφερα ένα μικρό δωράκι.

Περίμενε.

Έλα.

Αυτό είναι!

Αριστερά...

Ένα, δύο, τρία...

Δεξιά.

Λοιπόν, θυμάσαι.

Άσε με να το κρατήσω στο δωμάτιό σου.

Κοίτα τι κάναμε όσο έλειπες.

- Τι; - Τελειώσαμε το παζλ.

Δεν έχει τελειώσει, λείπει ένα κομμάτι.

Δε μπορέσαμε να το βρούμε.

Αλλά, έλα, έχει τελειώσει.

Όχι.

Δεν έχει τελειώσει.

- Ω! - Με συγχωρείτε.

- Συγγνώμη, εσάς έψαχνα. - Με τρομάξατε.

Οι κίτρινες ρίγες είναι φρικτές.

Ο δράκος είναι καλός, ας τον κρατήσουμε.

Παίζατε εδώ όταν ήσασταν παιδιά;

Όχι, εγώ όχι. Ο Ματτέο, ίσως...

- Είναι μακριά το σπίτι; - Όχι, εδώ στη γωνία είναι.

Ορίστε!

- Το χάλασες όλο, μπαμπά; - Ναι, για να το φτιάξουμε μαζί.

Θες καφέ;

Όχι, ίσως λίγο τσάι.

Μπορούμε να έχουμε λίγο τσάι; Ευχαριστώ.

Ευχαριστώ που ήρθες. Πήρες το τρένο;

- Είσαι πανέμορφη. - Ευχαριστώ.

Ξέρει ο Έττορε ότι σε πήρα τηλέφωνο;

Όχι, ο Έττορε δε ξέρει τίποτα.

Ήταν δική μου ιδέα.

- Έχεις να τον δεις καιρό, σωστά; - Γιατί δε με πήρε τηλέφωνο;

Κάτι δεν πάει καλά;

Ναι, ήταν στο νοσοκομείο για μερικές μέρες.

Αλλά τώρα τον έστειλαν σπίτι.

Στο σπίτι μου, εδώ στη Ρώμη.

Δυστυχώς...

Σωματικά, είναι καλά.

Αλλά νομίζω ότι σύντομα θα αρχίσει να χειροτερεύει.

Δε μπορούν να τον χειρουργήσουν.

Δε ξέρει τίποτα.

Νομίζει ότι είναι καλοήθης.

Δε ξέρει;

Τι είναι, όγκος;

Βασικά, η υγεία του θα αρχίσει να φθίνει πολύ σύντομα.

Πόσο σύντομα;

Δεν ξέρω. Όχι σε πολύ.

Δε του ξαναμίλησα ποτέ.

Και το ήθελε έτσι. Είπε ότι ήταν επειδή...

...λόγω του γιου του...

...ήταν καλύτερα να μη τα ξαναπούμε.

Κατάλαβα τι εννοούσε, όμως...

Ναι, μου το είπε.

Ποτέ δε γύρισε σπίτι.

Ακόμα μιλάει για σένα.

Λέει ότι έκανε λάθος...

...και ότι σ' αγαπάει ακόμα.

Δεν ξέρω... Είναι μια δύσκολη κατάσταση.

Βλέπεις κάποιον άλλον;

Μου ζητάς να τον ξαναδώ;

Βλέπεις κάποιον άλλον;

Τι ερώτηση είναι αυτή; Τι εννοείς;

Πες μου.

Λόλα!

- Έττορε; - Στη βεράντα.

Αυτό το ψάρι προσγειώθηκε στο κεφάλι του.

Το σήκωσα. Ήταν τεράστιο.

Κυρία.

Κύριε.

Τι είναι;

Ένα τζιν τόνικ.

Ω, Θεέ μου!

- Συγγνώμη! - Όχι, εγώ συγγνώμη!

Λυπάμαι τόσο πολύ.

- Σε χτύπησα; - Στο μάτι.

Συγγνώμη, δε θα το ξανασπάσω.

Σ' αγαπώ.

Βγαίνω έξω. Καλό βράδυ.

Γεια.

- Τι κάνεις; - Τρώω ένα μήλο. Επιτρέπεται;

Με βλέπεις;

Όχι.

Καλό είναι, ε;

Τι κάνεις; Άσε με να δω.

Τι;

Ματτέο.

Έλενα;

Κοιμάται.

Ξύπνα την. Θα σας πάω στην παραλία.

Όχι, όχι στην παραλία. Νομίζω ότι πρέπει να πάει σπίτι.

Ξύπνα την, ξέρω ότι θα έρθει.

Κάνε γρήγορα. Πήγαινε.

Η βαθυπελαγική ζώνη.

Το ίδιο αντικείμενο διδάσκεις;

Διδάσκω Μαθηματικά, αλλά το έχει αναφέρει χίλιες φορές.

Πέρα από τα 4.000 μέτρα, έχουμε την αβυσσοπελαγική ζώνη...

...ένα αιώνια σκοτεινό μέρος...

...που φιλοξενεί μερικούς αρκετά ανησυχητικούς τύπους...

...όπως ο μαύρος καταπιόνας, το γιγάντιο καλαμάρι...

- Το γιγάντιο καλαμάρι! - Και αυτό...

Το ψάρι-τρίποδο.

Έχει αυτό το... είδος τρίποδου, ακουμπάει στον πυθμένα...

...ανοίγει το στόμα του και τρώει.

Κι έχει κι άλλο...

7.000 μέτρα κάτω απ' την επιφάνεια...

...είναι η αδοπελαγική ζώνη.

Προέρχεται απ' τη λατινική λέξη «Άδης».

- Δηλαδή; - Γαμά τα!

Ούτε φως, ούτε χρώματα...

Όλα είναι άσπρα και μαύρα!

Τυφλοί οργανισμοί που δε βλέπουν καν πού βρίσκονται, είναι τόσο άσχημα.

Βασικά, είναι η μετά θάνατον ζωή.

Πρέπει να προσέχεις πολύ με ποιους πας.

Ναι, κάποιοι «καλοί» μπορεί να σε αφήσουν εκεί κάτω.

Λοιπόν, δε μπορείς να κάνεις τίποτα γι' αυτό.

Απλώς πρέπει να μείνεις ήρεμος και να ανεβαίνεις αργά.

Θα έρθεις μαζί μου;

Μόλις γίνω καλύτερα, θα ξαναπάω.

Εντάξει.

Γλυκό;

- Όχι, ευχαριστώ. - Πάω για μια βουτιά.

- Έττορε, μη λες βλακείες. - Τρελάθηκες;

- Κάνει πολύ κρύο. - Είναι μια τόσο υπέροχη μέρα!

- Είναι Δεκέμβριος! - Πάω.

- Έλα, Έττορε... - Κάνει κρύο!

Γαμώτο!

Συγγνώμη, έχω τρένο στις 4:00. Δε μπορώ να το χάσω.

Μην ανησυχείς. Θα πάμε σε λίγο.

Περίμενε!

Hermès.

Δε θα 'πρεπε να είχε έρθει εδώ.

Τι εννοείς;

Περάσαμε καλά. Ήταν χαρούμενη.

Ναι, καλά!

Με λυπήθηκε.

- Δε θα 'πρεπε να με δει έτσι. - Πώς έτσι;

Είσαι απλώς λίγο πιο αδύνατος, αυτό είναι όλο.

Ούτε που με κοιτούσε.

Το μόνο που έβλεπε ήταν έναν ετοιμοθάνατο.

Μπήκες στο ίντερνετ; Διάβασες διάφορα;

Όλα αυτά είναι μαλακίες. Μη σε αποθαρρύνουν.

Όλα είναι υπό έλεγχο. Απλώς τελείωσε τον κύκλο και...

Σταμάτα, Ματτέο. Σταμάτα.

Σταμάτα να λες ότι όλα είναι υπό έλεγχο.

Δε κουράζεσαι;

Μιλάς στους γιατρούς, παίρνεις την Έλενα...

Εσύ αποφασίζεις για όλα.

Και δε μπορώ καν να πω ότι φοβάμαι.

Δε μπορώ να το πω επειδή εσύ το έχεις αποφασίσει.

Γιατί την πήρες τηλέφωνο; Γιατί;

Νόμιζα ότι θα σ' άρεσε.

Πώς στο διάολο τολμάς;

Πες μου, είχες σκηνοθετήσει μια «σκηνή αποχαιρετισμού»;

Στην παραλία, όλο ρομαντισμό...

Για να το διηγείσαι στους φίλους σου...

...κι αυτοί να κάνουν τους λυπημένους κρατώντας ένα ποτήρι σαμπάνια;

Αυτό ήθελες;

«Έπρεπε να τους δείτε να φιλιούνται!» Αυτό ήθελες;

Αυτό ήθελες;

- Τι μαλακίες λες; - Οι φίλοι σου με αηδιάζουν!

Με αρρωσταίνουν! Τους σιχαίνομαι!

Περίμενε... Οι φίλοι μου σε αηδιάζουν;

Λοιπόν, τότε, πρέπει να σε αηδιάζω κι εγώ, σωστά;

- Με θεωρείς γελοίο, έτσι δεν είναι; - Ναι, με αηδιάζεις.

- Με λυπάσαι, σωστά; - Ναι.

Και τι γίνεται με σένα; Νομίζεις ότι είσαι τέλειος;

Γιατί εγώ πιστεύω ότι είσαι ένας γαμημένος δειλός που ποτέ δεν έχει ρισκάρει τίποτα.

Πάντα νόμιζες ότι είσαι καλύτερος επειδή είσαι αδερφή...

- ...επειδή είσαι διαφορετικός! - Τι;

Αλλά το να είσαι φυσιολογικός είναι πολύ πιο δύσκολο.

- Θα έπρεπε να το δοκιμάσεις. - Να γίνω σαν εσένα;

Ούτε τον γιο σου δεν αγαπάς.

Κράτα τα γαμημένα σου χέρια μακριά μου!

Μην το ξαναπείς ποτέ αυτό!

Έχεις χάσει τα λογικά σου;

Σταμάτα, σε παρακαλώ.

Με πονάς!

Πότε θα πεθάνεις;

Τι έπαθες;

Ναι, Αρτούρο. Τι είναι;

Καμία αλλαγή στο πρόγραμμα. Γιατί;

Κάλεσε τον Έττορε.

Καλώ τον Έττορε.

Ο αριθμός που καλείτε δεν είναι διαθέσιμος.

Κάλεσε το σπίτι.

Κάλεσε τον Αρτούρο.

- Έλα. - Αρτούρο!

- Ναι, είμαι εδώ. - Και;

Έφτασα στις 8:30, και συνήθως περιμένει στην πόρτα.

Τον παίρνω εδώ και μια ώρα, αλλά το κινητό του είναι κλειστό.

Κανείς δεν απάντησε ούτε στο θυροτηλέφωνο.

Η Λόλα δεν έχει φτάσει ακόμα;

Δε νομίζω, δεν απαντάει στο θυροτηλέφωνο.

- Γι' αυτό σε πήρα τηλέφωνο. - Μην ανέβεις πάνω, εντάξει;

Περίμενέ με, έρχομαι αμέσως. Μην ανέβεις πάνω.

- Έλα; - Πού στο διάολο ήσουν;

- Σ' έχω πάρει χίλιες φορές! - Γιατί ουρλιάζεις;

Μη φωνάζεις.

Δε μπορώ να πάω μια βόλτα;

Μια βόλτα;

Πρέπει να είσαι στο νοσοκομείο για τη θεραπεία σου!

Δε θα ξαναπάω στο νοσοκομείο. Είναι εντάξει.

Όχι, δεν είναι εντάξει.

Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με, δεν το εννοούσα.

Είπα μερικά φρικτά πράγματα και λυπάμαι.

Πες μου πού είσαι και θα πάμε στο νοσοκομείο μαζί.

Ματτέο... Είμαι εξαντλημένος.

Λυπάμαι γι' αυτό που έγινε. Δεν είναι δικό σου το φταίξιμο.

Ξέρω ότι πεθαίνω. Δε θα ξαναπάω στο νοσοκομείο.

Αυτό δεν είναι αλήθεια... Δε πεθαίνεις.

Λοιπόν, δε πεθαίνω αυτή τη στιγμή.

Έττορε...

Σε παρακαλώ, πήγαινε σπίτι. Άσε με μόνο μου σήμερα.

Λυπάμαι τόσο πολύ...

Σταμάτα να κλαις, σε παρακαλώ.

Συγγνώμη.

Έλα, σταμάτα.

Έττορε;

Δε θα πιστέψεις τι γίνεται αυτήν τη στιγμή.

Είναι πανέμορφο.

Τι είναι;

Ένα τεράστιο σμήνος πουλιών.

Και πετούν σ' έναν υπέροχο σχηματισμό...

Ορίστε, άκου τον ήχο που κάνουν.

Τ' ακούς; Πετούν προς το ποτάμι.

- Το ποτάμι... - Γαμώτο, Ματτέο!

Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.

Τα πουλιά είναι μαύρα κι ασημένια... Κάνουν αυτά τα όμορφα σχήματα!

Είναι σαν γιορτή.

Ναι, είναι γιορτή, όντως!

Είναι θαυμάσιο!

ΣΤΟΝ ΕΜΙΛΙΟ

ΣΤΟΝ ΜΑΡΙΟ