Original subtitles

De nachtportier

Wenen 1957

Goedenavond. - Je bent vroeg.

Ik moet morgen vroeg op.

Hier zijn de bloemen, krant en sigaretten waar de gravin om vroeg.

Bedankt.

Heeft ze al gebeld? - Geen idee.

Je laat mij altijd dingen voor haar kopen.

Dan krijg jij de fooi.

Alstublieft. - Bedankt.

Zonder water?

Het water is op. - Maar dan blijven ze in m'n keel steken.

Dat kan geen kwaad.

Ik heb het nog steeds koud, Max.

Ik weet niet hoe...

Max, liefje.

Jij hebt ook geen fantasie.

En u ook niet, gravin.

Wat ben je dom.

Wilt u de gebruikelijke hulp?

Ga naar 42. Ze wacht op je. - Donder op, ik wil slapen.

Je gaat nu. - Ik ben haar spuugzat.

Je vroeg een maand voorschot. Helemaal.

Ik hou van mensen die hun afspraak naleven.

Dat verdomde mens...

Dat parfum van haar is troep.

Het mag wel sjiek zijn, maar ik moet ervan kotsen.

Ze ruikt tenminste niet naar patat, zoals jij.

Of mondwater.

Ik ruik niet naar mondwater.

Ik gebruik Helena Rubenstein's Eau de Cologne voor mannen.

Voor mannen met klasse.

Bedankt.

Een andere keer.

Mijn sleutel, alstublieft. Kamer 25.

Mijn sleutel, alstublieft. Kamer 32.

Pardon? - Kamer 32, alstublieft.

Welke? - 32.

Hij is opera-dirigent.

Nou en? - Niets.

Een fles ijskoud mineraalwater, alstublieft. Dank u.

Niet bellen. - Waarom niet?

Sorry.

Gaat het?

Ja, niets aan de hand.

Binnen.

Goedenavond, meneer. - Goedenavond.

Anders nog iets? - Nee, bedankt.

Tot ziens.

Godsdienst? - Lucia?

Ik kom.

Gegroet.

Had u me verwacht?

Natuurlijk.

Heeft u dezelfde kamer? - Natuurlijk.

Wat is er? Maakt u zich zorgen over donderdag?

Laat u niet gek maken. Uw zaak is makkelijk.

Er is niemand die tegen u wil getuigen.

U kunt tevreden zijn. We denken alleen aan u.

De professor vindt u een speciaal geval.

Hij zal er straks zijn. Laat hem maar boven komen.

Naam, geboortedatum. - Emanuel Strauss.

Adres? - Gertner Strasse 4.

Godsdienst? - Katholiek.

Volgende.

Naam? - Hansard, Wilhelm.

Geboortedatum? - 7 maart 1920.

Adres? - Wulfgasse 27.

Godsdienst? - Luthers.

Volgende.

Naam? - Klein, Paul.

Geboortedatum? - 4 maart 1918.

Adres? - Willen Strasse 14.

Godsdienst? - Joods.

Volgende.

Probeerde je te slapen?

Laat me in godsnaam met rust. - Neem me niet kwalijk.

Het spijt me.

Ik heb ook mijn zorgen. - Natuurlijk.

Kun je iets voor me doen?

Als het kan.

Zou je me morgennacht kunnen vervangen?

Waar? - Hier.

Je moet wel mijn jasje dragen...

..en beleefd zijn tegen de gasten.

Doe je het of niet? - Natuurlijk wel.

Het is maar voor 'n uurtje.

Goedenavond, Max.

Goedenavond, Herr professor. - In dezelfde kamer?

Ja. - Goed.

Vraag me niet hoe, maar ik heb ontdekt wat de spionnen over Max weten.

Maximilian Theo Aldorfer. Had een carri�re in de buurt van Karlton Bruener.

Opereerde in Hongarije in een sectie van bureau 4-B.

Heeft een valse naam... Enzovoort.

In de N�remberg-archieven, dossiernummer...

Bovenaan de pagina staat een drie, dat betekent 'niets bijzonders'.

Er is 'n aantekening dat hij bevriend was met zeer belangrijke mensen.

Dus het zou kunnen dat ze hem zoeken.

Max had een rijke fantasie.

Hij deed zich graag voor als dokter...

..zodat hij sensationele foto's kon bestuderen.

Het is duidelijk dat geen enkele pati�nt van hem het overleefde.

Maar misschien toch eentje.

Herken je iemand?

Ik geloof 't wel.

Zou ze 't overleefd hebben? Misschien weet Mario meer.

Wie is Mario? - Mario, die Italiaan.

Hij werd gespaard omdat hij kok was. Na de oorlog trouwde hij met Greta Heller.

Ze hebben een restaurant aan de rivier. - Oh, ja.

We hebben hem ooit gebeld om te getuigen.

Hij komt naar de volgende vergadering.

Als hij iets weet, zal hij het vertellen.

Mooi...

Heb je Max gezien? Hij lijkt overstuur.

Ik dacht dat je het vergeten had.

Heb ik dat ooit? -Wel, vooruit.

Zorg voor het licht.

Wat zal ik gebruiken?

Luminal, anders kan ik niet slapen.

Bert...

Je zou een boek moeten lezen. - Dat heb ik geprobeerd, Max.

Als ik lees, denk ik na. Dat maakt het nog erger.

Ik sta op, ga naar buiten en je weet hoe dat altijd eindigt.

Je hebt een lijfwacht nodig.

Ik zou jou in dienst nemen. Als ik rijk was...

..zou ik jou in dienst nemen om alles te doen.

Zou je dat doen?

Natuurlijk.

Dat zeg je omdat je weet dat ik het niet kan.

Je wilt het echt niet. Je wilt niemand z'n kont afvegen.

Voorzichtig.

Je bent daar erg goed in. Het doet nooit pijn.

"...een zeer elegante interpretatie...

..een gedenkwaardig moment in het operaseizoen..."

"Ik had geen idee wat ik kon verwachten van maestro Atherton...

..die met gejuich werd ontvangen in Wenen en dit ook zeker verdient."

Luister je wel?

Het doet je niets, maar ik zou wel graag je mening weten.

Ik wil rust hebben.

Wat is er? Je wilde altijd graag de recensies met mij doornemen.

Ik wil gaan. - Wat zei je?

Ik zei dat ik vertrek. Ik wil hier weg.

Ik hoop dat je beseft dat de eerste violiste een ramp is.

Fraulein Hader speelt als een volslagen idioot.

Ik zei dat ik vertrek.

Je weet niet wat je zegt. Ik moet vanavond naar de opera.

Ga maar alleen.

Waar wil je heen?

Weg uit dit hotel, uit deze stad.

En weg uit dit land.

Ik begrijp je.

Maar je leek zo blij toen we hierheen gingen.

Lucia, wat is er gebeurd?

Nog maar 'n paar dagen.

Morgen gaan we naar Frankfurt, daarna alleen nog Berlijn en Hamburg.

Je bent ongelooflijk.

Ongelooflijk.

Niet opendoen. - Maar dat zijn de andere kranten.

Niet opendoen. - Ik dacht dat ik ze allemaal had.

Binnen.

Goedemorgen. - Dank u.

Alles is gepland. Bereid de kamer maar voor, ze komen allemaal.

Ik heb een getuige. Ken je de kok Mario nog? Hij weet iets.

Kon je niet wat langer wachten?

Nee. Ik wil de zaak zo snel mogelijk afsluiten.

Maar je hebt de plek nog niet bekeken.

Wat is er? Is er iets gebeurd?

Het gaat om 't proces.

Klaus is nogal...

..haastig.

Hij zal je ooit moeten bellen, zoals bij al die anderen.

Wees voorzichtig, je leest vaak dat iemand aangegeven wordt.

Dat klopt. Vooral door collaborateurs zoals jij.

Ik wil mijn hoofd leegmaken.

Eet je mee?

Ja, graag, Greta.

Gaan de zaken goed? - Dankzij hem. Hij doet de keuken.

Ga maar, Greta. We moeten praten.

Tot straks.

Heb je Klaus gezien?

Zei hij iets? - Hij vroeg naar dat meisje van jou.

De dochter van een socialist. Ze was...

Ze was Weense, toch?

Jullie zijn een vreemd stel.

Ik zal niet naar de politie gaan. Het is toch verleden tijd.

Klaus toonde me...

Hij toonde me een foto van dat meisje. Ik zei dat ik van niets wist.

Ik zei dat ik haar niet herkende.

Ik wil een rustig leven, en Greta wil dat ook.

Bedankt, Mario.

Ik heb nooit aan iemand verteld...

..hoe jij jezelf hebt gered.

Om jezelf te redden moet je soms heel ver gaan.

Je kunt me niet met jou vergelijken. - Ik weet het.

En toch zou het leuk zijn...

..om in alle rust te praten.

We kunnen gaan vissen, als je dat leuk vindt.

Tuurlijk, als we niet te lang weg blijven.

Aanstaande zondag? - Goed.

De auto is er, meneer. - Dank u, ik kom eraan.

Overmorgen in het Weber Hotel.

Als je het vliegtuig neemt, stuur ik wel een auto om je op te halen.

Jij bent ook een rare. Wil je nu toch mee?

Wil je niet gaan winkelen? - Nee.

Ik kan nu niet wachten. Neem vanavond het vliegtuig, of ga met me mee.

We kunnen alles laten nasturen.

Ik ben ook zo'n dwaas. Schiet op, straks mis je je vlucht.

Overmorgen in het Weber Hotel.

Ik zal je missen.

Goedemorgen.

Heeft u gereserveerd?

Er zlt hler geen vls.

Een klant zei dat hij een snoek van vier kilo had gevangen.

We geloofden hem niet. Het water stroomt te snel voor 'n snoek.

Een forel misschien, maar geen snoek.

Wat is er, Max?

Wat doe je?

Wat kost die? - 100 shilling.

..zo'n 200 mensen werden door ooggetuigen beschuldigd...

..en de overige 100 aangegeven bij de Commissie voor oorlogsmisdaden.

Het oorlogsdocumentatiecentrum in Wenen is ook gevaarlijk voor ons.

Ze hebben dossiers van SS-leiders. Zo'n 80.000 namen.

Ik zal proberen die dossiers te krijgen.

Ondertussen moeten jullie de bewijzen tegen Max bekijken.

Dit bevat wellicht schadelijke informatie.

Dit is allemaal te danken aan Max, op zijn bevel.

Hij gaf zelf de opdracht voor de executie.

We moeten vaststellen of de vijand dit al weet...

..tenzij het me lukt om bij het archief te komen.

En Max kan op de achtergrond blijven, zoals hij zelf wil.

We hebben besloten samen te graven naar onze eigen geschiedenis.

We confronteren hen hiermee en spreken zonder terughoudendheid of angst.

We moeten proberen te begrijpen of we slachtoffers zijn van schuldgevoelens.

We moeten ons ervan bevrijden.

Een schuldcomplex is een psychische stoornis, een neurose.

We moeten ons niet misleiden. Het geheugen is geen schaduw...

..maar 'n stel ogen, die je recht aankijken, en wijzende vingers.

Veel informatie over getuigen kwam van Mario, de kok. Vooral Kurt kent 'm goed.

Ik wilde hem hier hebben, maar hij is spoorloos. Weet iemand iets?

Waarom heb je getuigen nodig, Hans? Je weet alles al van mij.

Dat is mijn beroep. Je hebt toegestemd in deze groepsanalyse.

Dat weet ik. Iemand praat en de anderen luisteren...

..maar uiteindelijk gebeurt er iets met jezelf.

Inderdaad. Eerst was iedereen bang, nu niet meer.

En er gebeurt nog iets, Max.

Ik speel hier de advocaat van de duivel. Ik zoek...

..en vind gevaarlijke bewijsstukken...

..die ik aan onze collega geef om een vreugdevuur te maken.

Ik heb ook nog een getuigenlijst die ik in de gaten houd.

Ik hou ze zeer goed in de gaten, want zij zijn niet zo handzaam als 'n stapel papier.

Vertrouw Klaus, Max. Herinner je je mijn proces nog?

Ik voelde me ook slecht.

Het deed me goed om te bekennen. Mezelf te verdedigen...

..en om te discussi�ren met Klaus, toen hij me beschuldigde.

Weet je nog? Toen het over was, voelde ik een grote opluchting.

Misschien ook omdat Klaus zo'n 30 dossiers over jou verbrandde.

Net als die van jou, Kurt.

Er is geen spoor van ons te vinden in geen enkel militair archief.

Dat geldt ook voor jou, Max.

Klaus?

Misschien zijn er geen levende getuigen.

Zoja, kunnen we ze dan niet met rust laten, zodat ze het kunnen vergeten?

Al staan er 10.000 mensen op papier...

..dan maakt dat nog minder indruk dan de blik van ��n getuige.

Daarom zijn ze zo gevaarlijk.

Mijn taak is om ze op te zoeken, waar ze ook mogen zijn...

..zodat ze opgeborgen worden.

Onze processen gebeuren achter gesloten deuren. Ze zijn ook therapeutisch.

Hoe schokkender, hoe beter. Alleen ooggetuigen kunnen dit uitlokken.

Als zij in detail treden, vertellen ze alles. Dat heb je toch gezien?

Alleen door hun beschuldigingen kunnen we onszelf verdedigen.

We moeten ons verdedigen. De oorlog is nog niet afgelopen.

Of wil je je de rest van je leven verstoppen als een kerkmuis?

Maar we willen onze status terug.

We hebben 't nooit opgegeven. Nooit!

Ik heb 't niet opgegeven.

Ik ben nog steeds bij jullie.

En dat moet je goed doen, Max. Ik, Klaus, Kurt, Dobson, Bert...

Iedereen is zuiver. Alle bewijslast is verdwenen.

Ik vind het niet genoeg om alleen de documenten te verbranden.

Ik wil met rust gelaten worden. In vrede leven, als een kerkmuis.

Laten we weer ter zake komen. Ik moet een getuige vinden...

..die Mario dacht te herkennen.

Wie is het?

Ik weet alleen dat het een vrouw is.

Ik weet niets over een vrouw.

Ik wil naar Frankfurt bellen, het Weber hotel.

Het nummer? Momentje...

347229.

Direct, alstublieft.

Het nummer voor Frankfurt.

347229.

Ja. Annuleer het.

Annuleren.

Hoe zit het met mijn gesprek naar Frankfurt?

Er zijn geen lijnen naar Frankfurt.

Waarom ben je hier gekomen?

Waarom ben je hier?

Waarom?

Ben je gekomen om me te verraden? Nou?

Geef antwoord.

Waarom ben je hier gekomen?

Waarom? Waarom?

Dwaas!

Laat me gaan.

Nee, te snel.

Te lang, te lang...

Zeg het me.

Ik wil je!

Zeg me wat ik moet doen...

Zeg me wat ik moet doen. - Nee.

Ik hou zoveel van je.

Mijn kleine meisje.

Nee, er is niemand.

Hij is naar boven gegaan.

Hij ging naar boven. - Waar?

Hij werd geroepen.

Blijft hij lang weg?

Dat hangt van de dame af.

Welke dame? - De Amerikaanse.

De Amerikaanse?

De vrouw van de dirigent. Ze had waarschijnlijk wat afleiding nodig.

En haar man?

Vertrokken.

Een telegram van je man.

Als je Frankfurt wilt bellen...

..pak dan gewoon de hoorn.

Wat doe je hier? - Werk, excellentie.

Zo laat? Wat doe je? - Dat heb ik verteld.

Ga naar beneden.

Alles lijkt verloren.

Er gebeurde iets onverwachts.

Spoken...

..kunnen vorm krijgen in je geest. Hoe raak je die kwijt?

Deze hersenschim?

De stem en het lichaam.

Dit deel van zichzelf.

Greta gelooft niet dat Mario's dood een ongeval was.

Ze heeft contact met advocaat Moritz. Ik zal hem aanspreken.

Spreek met niemand.

Ik wil graag met Greta's dokter spreken. Laten we gaan.

Vertrekt u? Zal ik een taxi bellen?

Graag. En een telegramformulier, graag

Alstublieft.

Kan ook niet naar Berlljn komen.

We ontmoeten elkaar in New York.

Maak je geen zorgen. Alles gaat goed.

Kunt u het direct versturen? - Natuurlijk.

Goedenavond, Max. Hopelijk ben ik niet te laat.

Ik moet de show nog voorbereiden. Stravinsky's 'Vuurvogel', zoals gepland.

Vanavond geen show, Bert. Ik kan hier niet weg.

Alleen uitgesteld, toch?

Ik zal beter dansen na wat repetities. Jammer van de bloemen.

Het is alleen maar uitgesteld.

Niet doen, laat mij maar.

Jij breekt altijd je nagels.

Bedankt.

Er is een vrouw in het spel, h�?

Bedankt.

Vertrouw je me niet meer, Max?

Je bent veranderd.

Ik kwam haar weer tegen.

Mijn kleine meisje.

Je bedoelt...

..het kleine meisje van toen.

Ik heb haar weer gevonden.

Ik heb haar weer gevonden.

En niemand mag haar aanraken.

Wie zou haar willen aanraken? Wees voorzichtig, Max.

Voordat ze tegen je kan getuigen, moet je haar verbergen.

Maar...

Ik hou van haar.

Wat ben jij een vreemde vogel.

Ze was mijn kleine meisje.

Ze was erg jong.

En nu niet meer.

Ja, ze...

Ze is nog steeds hetzelfde...

..als toen.

Als toen.

Ik heb je nog nooit zo verliefd gezien.

Ik dacht dat ze dood was.

Wat een romantisch verhaal.

Het is... niet romantisch.

Nee? - Het is niet romantisch.

Het is een bijbels verhaal.

Vertel me waar het over gaat.

Het is een verhaal uit de bijbel.

Wil je 't horen? - Alsjeblieft.

Het is geen mooi verhaal.

Vertel 't.

Het gebeurde lang geleden. Je kent het.

Johann was een gevangene die haar treiterde.

Ze vroeg me of ik hem kon laten overplaatsen.

Ik...

Ik weet niet waarom...

..maar ik moest ineens aan het verhaal van Salome denken.

Ik kon er niets tegen doen.

Dus...

Het was een bijbelverhaal. - Arme Max.

Ik deed precies wat ze me vroeg, anders had ik haar niet begrepen.

Je was altijd al gek en dat ben je nog steeds.

Gek of niet...

Wie beoordeelt dat?

En denk eraan...

..dat we in hetzelfde schuitje zitten.

Dus je hebt de volgende mogelijkheid:

Jij bepaalt de volgende ontmoetingsdatum en probeert de regels in acht te nemen.

Ik neem de regels altijd in acht.

Zeg dat tegen de anderen, Max.

We vertrouwen elkaar niet.

Daar zit je fout. Het onderzoek zal je van je verleden bevrijden.

We moeten elkaar helpen - Waarom achtervolgde je me dan?

Geef ons dan gewoon de nodige informatie.

Waar vind ik de getuige waar Mario het over had?

Waar heb je het over?

Hoe laat wil je morgenochtend wakker gebeld worden?

Waarom?

Zo kunnen ze je niet meenemen. - Wie?

Klaus...

..Bert, Hans.

Het is niet grappig.

En als ze een vijl hebben?

Dan verzet je je.

Niet lachen.

Nu niet...

De politie was hier.

Ze zoeken mevrouw Atherton, de vrouw van de dirigent.

Weet je nog? Ze betaalde mij de rekening.

Ze willen jou ook ondervragen.

Ik heb alleen wat vragen namens mezelf en anderen...

..en ik wil u even zien.

Ik had ook 'n andere keer kunnen komen, maar ik hoef hem niet te spreken.

Niet als u erbij bent, dat is zinloos.

Dit proces heeft hem mensenschuw gemaakt.

Hij heeft gelijk. - Wat bedoelt u?

Hij zag jullie toen allemaal heel duidelijk. Er is niets veranderd, toch?

Fout. We hebben allemaal ons proces gehad.

We zijn genezen en leven in vrede met onszelf.

Er is geen genezing. - Jij bent ziek.

Anders zou je niet...

Dat zijn mijn zaken.

Goed. Desondanks is je geest toch verstoord.

Daarom ben je hier, om naar het verleden te vissen.

Max is meer dan alleen maar het verleden. - Luister.

Waarom ga je niet naar de politie? Als je wilt...

..breng ik je wel.

Dr. Fogler. Ik herinner me u nog goed. U gaf veel bevelen.

Dan moet je ook nog weten dat Max een gedienstige Sturmbahnf�hrer was.

Dat weet ik niet meer.

Ik kan het je niet verplichten als je het zelf niet meer weet.

Ik vraag je alleen om te getuigen, om uit te zoeken...

..of je huidige situatie je eigen keuze is.

Ik zit hier goed. - Ja...

Jullie willen allebei toch een rustig leven?

Men leeft in rust...

..als men in harmonie met vrienden is en afspraken nakomt.

Zeg dat tegen Max.

We hadden hem kunnen aangeven voor de moord op Mario.

Maar dat deden we niet. Max is ziek, hij moet bij ons blijven.

Hij heeft je hier opgesloten. Dat kunnen we ook aangeven.

Ik ben hier uit eigen wil.

Deze ketting is om te voorkomen dat jullie mij meenemen.

Zou die ketting ons tegenhouden?

Dwaas, een ketting kan doorgeknipt worden. Wij gebruiken geen geweld.

Ik weet hoe jullie getuigen eindigen. Dat heeft Max me verteld.

Max weet niet wat hij zegt of doet.

Hij is in de war.

Wegwezen.

Ga weg.

Ga weg.

Als je van gedachten verandert, of als de ketting te zwaar wordt...

..bel me dan.

Goedemorgen.

Goedemorgen.

Ik hoorde vannacht rare geluiden.

Ik weet dat u 's nachts werkt. Daarom was ik bezorgd.

Is het slot kapot? - Nee, hoor.

Maar er was iemand. Ik durfde niet te gaan kijken.

Het is ook zo onveilig als je alleen woont.

Het is uw verbeelding, Frau Haller.

Ze waren hier, h�?

Wie was het? - Hans.

Wat wilde hij?

Zeg het me.

Ik ben moe en heb honger.

Zeg het me.

Niets.

Waar hebben jullie over gepraat? Wat zeiden jullie tegen elkaar?

Ik heb hem weggestuurd.

Waarom probeerde je weg te gaan?

Het doet pijn.

Ik...

..hou van je.

Max, de politie zoekt jouw getuige. Haar man ook.

Als ze haar vinden, zal ze praten.

Ze vinden haar nooit, zolang Stumm en Adolph zwijgen.

Alleen jouw vriendin baart ons zorgen. - En dan?

En dan hopen we dat je liefde een eeuwigheid duurt.

Max, je beloofde het proces te doen. Je moet je getuige meebrengen.

Nooit. Dit proces is volkomen zinloos.

Het proces is niet zinloos. - Jawel. Het is een spel voor freaks.

Die freaks zijn jij en je hoer.

Max, stop.

Waarom hebben we hier afgesproken? De lift komt niet zo hoog.

Hier kan niemand ons horen.

Waarom deze onverwachte afspraak?

Max verbergt een gevaarlijke getuige in zijn appartement...

..en wil z'n proces niet afsluiten. - Dat gebeurt wel.

Max, geef eens eerlijk antwoord. Ben je communist geworden?

Oh, God. De gewone beschuldiging, zelfs voor pasgeborenen.

Jij bent geen communist of defaitist. Je bent ��n van ons.

En dat betekent dat ik slecht ben. - Schoft.

We willen allemaal een vreedzaam leven. leder van ons heeft 'n fatsoenlijk beroep.

Zelfs ik heb enkele eerbare taken. Jij had 'n andere baan kunnen hebben.

Luister, Bert. Als ik liever wil leven als een...

..als een kerkmuis...

..dan is daar een reden voor. Ik werk liever 's nachts.

Het gaat om het licht.

Ik voel een schaamte in het licht.

We zijn trots dat we officieren waren van het beste korps van het Derde Rijk.

Als ik mijn leven opnieuw mocht doen, zou ik precies hetzelfde doen.

Zet daar maar neer.

En breng de rest ook naar boven. - Goed.

De politie zoekt je.

Je man heeft ze gestuurd.

Ze ondervroegen iedereen. "Wanneer ging je weg? Wie zag je als laatste?"

Eindeloze vragen.

Ze verdenken me niet.

Klaus heeft ze overtuigd dat ik boven elke verdenking sta.

Ze waren zeer beleefd.

Klaus...

Mijn God.

En ik heb ontslag genomen.

Ik werk niet meer in het hotel.

Ik wil jou niet alleen laten.

Uw bestelling, meneer. - Dank u.

Morgen wil ik hetzelfde. - Ja, natuurlijk.

Hebt u uw slot veranderd? Dat moet ik ook nog doen.

Ik moest mijn slot veranderen. - Kiki...

Neem alstublieft uw hond mee.

Waarvoor is al dat eten?

We kunnen beter even binnen blijven.

Kijk zelfs niet uit het raam.

Ben je bang?

Hoe lang gaat dit duren?

Het is snel voorbij...

..als je naar de politie gaat.

Je bent laat.

Werken we met een prikklok? - Hou je kop.

Jacob? De bestelling van gisteren is nog niet aangekomen.

Ik heb de jongen gestuurd. Je portier zei dat je weg was.

Ik ben nog steeds hier.

Zou je de jongen nu naar appartement 15 willen sturen?

Goed, ik stuur 'm nog een keer.

Bedankt, Jacob. - Het is mijn plicht.

Wat wilde u ook alweer? - Worst, graag.

Als er een probleem is, kan ik u helpen.

Mijn zoon Ernst, gedood in Afrika in 1943. Hij had het IJzeren Kruis.

U zult wel trots zijn. - Ik wacht nog steeds op z'n pensioen.

Knappe jongen.

We moeten uitrekenen wat we nog over hebben.

Hij zit al tien dagen zonder voedsel. - Heeft niemand iets door?

Alles is onder controle. We moeten het nu doen, Hans.

Hoe gaat 't met Greta?

Niet slecht. Het gaat eigenlijk best goed.

Afblijven.

Max? Met Oscar. Had je me gebeld?

Dat klopt, Oscar. Bel je vanuit het hotel?

Nee, ik kan je niet bellen.

Oscar...

Luister.

Ik ben wanhopig. - Het spijt me...

Ik heb een afspraak. Ik kan niet komen.

Ben je ergens bang voor?

Weet je, ik wil niet betrokken raken bij...

Je weet wel wat ik bedoel. Max, ik wacht nog steeds op mijn oorlogspensioen.

Bedankt, Oscar.

Weet je kleine meisje niet hoe een telefoon werkt?

Wat wil je?

Ik wil je helpen. Wat kan ik doen?

Stuur me een doos chocolade.

Luister, Max. Onze vrienden zijn uiterst serieus.

Laat alles achter...

Erica...

Je kent mijn kleine meisje toch?

Mijn kleine meisje wacht op me. Dag.

Ik heb honger.

Neem me niet kwalijk, Frau Holler.

Ik kan mijn huis niet verlaten. Kunt u wat eten voor me halen?

Waarom kunt u zelf niet? Bent u ziek?

Iemand anders is ziek. - Ik ga echt niet naar buiten.

We hebben honger. - Ik ga niet naar buiten.

Ik smeek u... - Alstublieft.

Ik wacht op je.

Adolph, wil jij wat eten halen?

Straks, als je mij de dame geeft.

Alsjeblieft.

En?

Hij neemt niet op. De hoorn ligt van de haak.

Vertel 's, Bert. Hoe lang ken je Max al?

Daar wil ik niet over praten.

Dans je niet meer voor hem?

Ik ben hem uit 't oog verloren.