Original subtitles

Oh, je liet me schrikken.

Wat is er? - Het is goed je te zien.

Hoe gaat het met Jason en de Koningin?

Het gaat goed met ze, ondanks het feit dat ze als vluchtelingen leven in het bos.

Soms denk ik dat Ariadne houdt van de eenvoud ervan.

Ik kan dat niet zeggen van mezelf, of van Hercules.

We missen onze bedden...en onze vrienden.

De stad is vol van geruchten.

Het is moeilijk, je weet niet wat je moet geloven.

Wat zijn dat voor geruchten?

Sommigen zeggen dat Pasiphae dood is.

Dus het is waar?

Ja.

Ik had niet gedacht dat ik die dag ooit zou meemaken.

Wat gaat er nu gebeuren? - Dat valt te bezien.

Ik hoorde vertellen dat Jason en de Koningin over vrede willen onderhandelen?

Het schijnt dat we misschien wel sneller naar de Stad zullen terugkeren,

dan een van ons had durven hopen.

Zouden ze echt vrede willen sluiten met Cilix en de Raad,

na alles wat er gebeurd is? - Er is genoeg bloed vergoten.

Jason zal alles doen wat nodig is om het te be�indigen.

Het aanbod is oprecht.

Dat is goed nieuws. Misschien is het einde in zicht.

Ik geloof echt dat het zou kunnen.

Ik moet gauw vertrekken, als ik v��r de avondklok in de Stad terug wil zijn.

Ik loop een stuk van de weg met je mee terug.

Laten we hopen dat je spoedig met mij kunt terugkeren.

Als de Goden het willen.

Pas goed op, mijn vriend. - En jij.

Het aas is gelegd.

Laten we hopen, dat ze het pakken.

Dus, het is waar? Pasiphae is dood?

Dat zei hij. - Weet je het zeker?

En hoe zit het met Jason's wens voor vrede?

Als we hem ontmoeten, lopen we dan niet in een hinderlaag?

Nee, het aanbod is oprecht. Hij is bereid tot onderhandelen.

Hij wil dat het bloedvergieten eindigt.

Alstublieft.

Ik heb alles gedaan wat u vroeg.

Ik smeek u...laat mijn vader vrij.

Dat zal gebeuren...wacht buiten.

Is dat verstandig? Hij kan ons nog verder tot nut zijn.

Ik gaf hem mijn woord.

Wat ben jij van plan te doen?

Mannen zoals wij dienen hun leven lang Koningen en Koninginnen.

Misschien wordt het tijd dat we ons eigenbelang gaan dienen.

Je bedoelt de Kroon overnemen? Je hebt er geen recht op.

Ieder die de steun van het leger heeft kan opeisen wat hij wil.

En denk je dat Jason en Ariadne zich gewoon afzijdig houden?

Natuurlijk niet, daarom moeten we ze doden.

Wat voor betere gelegenheid is er dan wanneer we elkaar ontmoeten om over vrede te onderhandelen?

Je wordt vrijgelaten...ik breng je naar huis.

Tegen welke prijs? - Alles wat ik deed, was voor jou.

Nee, ik heb je niet gevraagd het te doen.

Vraag niet om mijn vergiffenis, ik kan haar niet geven.

Alsjeblieft, vader. - Ik heb je niets meer te zeggen.

Haat me als je wilt. Ik neem je toch mee naar huis.

Hebben je mannen niets verdachts gevonden? - Alles is zoals het lijkt.

Dan schijnt het dat jouw informant het juist had...het zal allemaal snel voorbij zijn.

Ik heb jullie boodschap ontvangen.

Ik begrijp, dat jullie over vrede willen onderhandelen?

Ik weet zeker, dat we dat allemaal wensen. - Uiteindelijk, ja.

Maar ik vrees dat jullie dat niet levend meemaken.

Nu!

Nu!

Nu!

De mannen die gestuurd zijn om ons te doden zijn allemaal dood.

Dood ze!

Laat jullie zwaarden zakken!

Trek jullie terug!

Het schijnt dat jouw macht aan het wegglippen is, Cilix.

Oh, Uwe Majesteit...

U moet begrijpen, dat alles wat ik deed in het belang van de Stad en haar bevolking was.

De enige persoon waar je om geeft is jezelf. - U zult me nodig hebben de komende tijd.

Ik...ik kan u tot nut zijn...alstublieft.

Ik smeek u. - Het zal het laatste zijn wat je doet.

Alstublieft...

Nee!

Ik heb teveel mannen zien sterven, het bloedvergieten moet be�indigd worden.

We zijn het ermee eens.

Atlantis moet worden geregeerd met instemming, niet met geweld.

Dan hebt u mijn steun.

Het leger zal zich niet tegen ons verzetten? - Niet zolang ik het bevel heb.

Alles wat ik vraag, is dat er geen represailles tegen mijn mannen zullen komen.

Ik wil niet dat ze gestraft worden voor het opvolgen van bevelen.

Degenen die loyaliteit zweren zullen worden gespaard.

Degenen die dat niet kunnen, zijn vrij om de Stad te verlaten, om nooit meer terug te keren.

U hebt mijn woord. - U moet terugkeren naar Atlantis.

Ik zal de Hogepriester zeggen voorbereidingen te treffen.

Als u eenmaal de zegen van de Goden hebt, zal niemand zich tegen u durven te verzetten.

En hoe weet ik dat ik u kan vertrouwen? - U hebt mijn woord...zoals ik het uwe heb.

Het schijnt dat we elkaar zullen moeten vertrouwen, als dit moet eindigen.

We zullen terugkomen naar Atlantis.

Jason.

Vertrouw je hem niet? Goran.

Moeten we echt geloven dat hij ons Atlantis laat binnenwandelen?

Jason vertrouwt hem. - Jason denkt dat iedereen zo eervol is als hij.

Misschien is niemand volkomen eervol. - Ik denk dat we geen keus hebben.

We moeten ons vertrouwen in hem stellen.

Ik begon eraan te twijfelen, of ik ooit zou terugkeren.

Je moet je voorbereiden, het is niet dezelfde Stad, als die je verliet.

Ik weet het.

Wat ik deed was onvergeeflijk...het spijt me heel erg.

Er moet vergeving zijn als we vrede willen.

We moeten er allemaal naar streven het verleden achter ons te laten.

Ik zal u op alle mogelijke manieren dienen, zo goed als ik kan.

Iedere man heeft een eed van trouw gezworen, dit is uw leger, nu.

De volgende keer als we elkaar ontmoeten, dan ben je Koning.

Dank je voor alles wat je hebt gedaan...ik zal het niet vergeten.

De voorbereidingen zijn getroffen.

Bij de dageraad, morgen, zullen jullie de zegen van de Goden ontvangen.

Jullie zullen Atlantis regeren als Koning en Koningin.

Dank je, Melas.

Ariadne?

Wat is er aan de hand?

Weer hier te zijn, voelt niet meer als mijn thuis.

Na alles wat er gebeurd is, zou het altijd vreemd aanvoelen,

maar we hebben de Stad weer ingenomen door nauwelijks een druppel bloed te vergieten.

Ik weet het, het is...het is meer dan we ooit hadden kunnen hopen.

Toch is er iets wat je dwars zit?

Vertel het me.

Het is Pasiphae.

Ze zei iets tegen me.

Wat?

Er is niets wat ze liever zou doen, dan...twijfel te zaaien in je hoofd.

Je...kunt niets geloven van wat ze zei.

Je hebt gelijk...niets mag deze dag bederven.

Nou, voor een keer was het gemakkelijker dan ik dacht dat het zou zijn.

We moeten het vieren.

We hebben bedden, voedsel en prima wijn.

Heel, heel veel, prima wijn.

Jouw hoofd begraven in een wijnzak, is jouw antwoord op alles.

Het lost niets op...niets. - Wat is er in je gevaren?

Pythagoras? Waar ga je heen?

Er is iets wat ik moet doen.

Pythagoras? Wat doe je hier? We zijn teruggekeerd naar de Stad.

Wat bedoel je? - Cilix is dood.

Het leger heeft trouw gezworen aan Jason en Ariadne.

Bij de dageraad, morgen, worden ze gezegend door de Goden,

en ze zullen de Troon innemen. - Dus het is voorbij?

Dat schijnt zo.

Oh, dit...dit is beter nieuws dan we ooit had kunnen hopen.

Dit is toch zeker reden voor een feest? - Ik kan er geen vreugde in scheppen.

Waarom niet?

Wat is er met je vader gebeurd?

Wat is er met hem gebeurd?

Hij werd gearresteerd voor zijn hulp aan jou, bij het verkrijgen van de doos van Pandora.

Ze hebben hem geslagen en gemarteld...hij was bijna dood.

Daarom heb je ons verraden. - Wist je het?

Hoe? Wanneer? - Toen we in de hinderlaag liepen, in de arena.

Je was de enige die ons plan had kunnen onthullen.

Wist je het toen we elkaar ontmoetten in de jachthut?

We namen aan, dat datgene wat ik je vertelde zijn weg zou vinden naar Cilix.

We gebruikten jou om een val voor hem te zetten. - Pythagoras.

Je hebt me verraden - Mijn vader was bijna dood.

Ze zeiden, als ik ze zou helpen, dat ze hem vrij zouden laten.

Ik wilde het niet doen.

Maar ik kon eenvoudigweg mijn vader niet zien sterven.

Je had wel anderen willen zien sterven in zijn plaats?

Jason, Hercules, Ariadne, jouw verraad kostte hen bijna het leven.

Het spijt me. - Je had mij willen zien sterven?

Ik beteken niets voor jou.

Je betekent...alles voor mij.

Dat kun je niet zeggen. - Ik had geen keus.

Er is altijd een keus.

Ik begrijp...de redenen waarom je het deed...

maar ik vergeef het je nooit.

Alsjeblieft...Pythagoras. Alsjeblieft, ik, het spijt me, ik...

Ik kon de gedachte jou te verliezen, niet verdragen.

Ik moest het doen.

Maar ik zal mezelf voor eeuwig haten. - Jij arme jongen.

Pythagoras zal het me nooit vergeven. - Ik vrees dat, dat waar is.

- Oh. - Sorry, ik wilde je niet laten schrikken.

Sta niet op.

Ik was net aan het genieten van de nachtlucht.

En...wat wijn.

Is alles in orde? Waar is Jason? - Hij slaapt.

Die jongen is een constante bron van zorg voor me.

Je bent een goede vriend voor hem. Dat weet ik niet...ik doe mijn best.

Soms wilde ik dat ik vrienden had, zoals jij en Pythagoras.

Iemand waarmee ik kon praten.

Ik weet dat het niet mijn plaats is om het te vragen, maar is alles in orde?

Ik kan niet slapen.

Je hebt een grote dag voor je, morgen, het is normaal, dat je nerveus bent.

Het zijn niet de zenuwen. - Wat is het dan?

Jason.

Hoe hij werd, toen zijn hart verduisterd werd.

Ik vrees dat de herinnering eraan ons voor altijd zal achtervolgen.

Dat waren...verontrustend tijden, maar Jason heeft het allemaal achter zich gelaten, nu.

Heeft hij dat? - Waarom zeg je dat?

Omdat Pasiphae zei dat hij en Medea intiem geworden waren.

Nee...hij...hij zou dat niet doen. - Ze vertelde me dat hij mij ontrouw was.

Die heks zou alles gedaan hebben om jullie uit elkaar te trekken...leugens, allemaal leugens.

Ik weet, dat ik haar niet zou moeten geloven.

Maar wanneer Jason over Medea praat, dan weet ik, dat hij iets verbergt.

Ik zie het aan zijn gezicht.

Ze hebben een band, die ik nooit kan begrijpen. - Maar hij is met jou getrouwd, hij houdt van jou.

Als het waar is, dan weet ik niet of ik het hem kan vergeven.

Morgen ontvang je de zegen van de Goden, een nieuwe dageraad.

Je moet die gedachten uit je hoofd zetten. - Ik weet niet, of ik het kan.

Iets in hem is er veranderd, en het zal nooit hetzelfde zijn.

Met mij mee.

Goran, wat goed dat je bij me komt. - Hoe kan dit?

Ik dacht dat u dood was. - Dat was ik...een korte tijd.

Maar nu ben ik teruggekomen. - De Troon is niet langer van u.

En jij denkt dat die beslissing aan jou is? - Grijp haar!

Ik gaf jullie een bevel! Grijp haar!

Het schijnt dat je voor een keus staat. Loyaliteit...is zo'n veranderlijk begrip.

Ik kan niet langer toekijken.

Hoeveel meer mannen wil je dat er sterven om jouw honger naar macht te bevredigen?

Zoveel als er nodig zijn.

Degenen die trouw aan mij zweren blijven leven...jullie hebben mijn woord.

Ik zal nooit voor je knielen, Pasiphae.

"Hormei khiliadon andron mune soi epeimi".

Het schijnt dat je, je vergist.

En degenen onder jullie die mij trotseren...zullen sterven met hun generaal.

Majesteit.

De paleisgarde heeft zich aan de kant van Pasiphae geschaard.

We vallen aan voordat de Goden hun zegen geven.

Je ziet er mooi uit.

Klaar? - Ja.

Bent u klaar om de zegen van de Goden te ontvangen?

Dat zijn we.

"Ennosigaie pater...theiois en domasi tutois".

"Ennosigaie pater...theiois en domasi tutois".

"O gaieokhe su deomesth' oiktiremen hemon, phrena kai kata thuumon".

"O gaieokhe su deomesth' oiktiremen hemon... sebomen se kata phrenakai kata thuumon".

"Ennosigaie pater theiois...O gaieokhe su deomesth' oiktiremen hemon".

Hier. - Jason!

Ze willen de Tempel verontreinigen, ik zal het niet toestaan..

Melas, nee. - Leg jullie zwaarden neer.

Jij.

Durf jij deze Heilige plaats te schenden?

Nee!

Vlucht.

Kom met ons mee.

Jason!

We zullen niet ontsnappen bij daglicht, we moeten een plek vinden om ons te verstoppen.

Opzij! Opzij!

Ik denk niet dat iemand ons zag.

Je bloedt? - Het is niets.

Stuur elke soldaat die we hebben, ruk deze Stad uit elkaar! Ik wil dat ze gevonden worden!

Ik heb haar gedood, ik zweer je, Pasiphae was dood.

We wachten tot de avond valt.

En dan? - Proberen we uit de Stad te ontsnappen.

Ben je gekwetst? - Melas zorgde altijd voor me.

Het spijt me.

Ik weet dat hij je verraden heeft, hij probeerde mij te beschermen.

Hij was een goede man.

Ik weet het.

Doorzoek elk huis en elk magazijn!

Vader, vader!

Wat? Wat gebeurt er?

Pasiphae heeft de Stad weer ingenomen. - Stopt die vrouw dan nooit?

Er zijn geruchten dat Jason en Koningin Ariadne ontsnapt zijn naar de benedenstad.

De soldaten zijn overal, en keren de Stad ondersteboven.

En Pythagoras? - Ik weet het niet.

Ik denk dat hij bij ze is, ik moet hem helpen.

Nee, nee, nee! Je wordt neergeslagen, voordat je ook maar in hun buurt kunt komen.

Na alles wat ik gedaan heb, m�et ik iets doen.

Probeer me niet tegen te houden. - Jou tegen houden? Jij dwaze jongen.

Ik ga je helpen.

Zijn ze gevonden?

Nog niet, maar de Stad is afgesloten, ze kunnen niet ontsnappen.

Laat weten, dat iedereen die ze onderdak geeft zal worden opgehangen op straat.

Laten we eens zien, hoe snel ze zich keren tegen hun nieuwe Koning.

Weet je zeker dat dit zal werken?

In het leven is het enige waarvan je echt zeker kunt zijn, de dood.

Moet ik me daardoor beter voelen?

Ik zou je kunnen vertellen dat ik volkomen zeker ben van succes, als dat zou helpen.

Ik denk niet dat we hieraan zullen ontsnappen.

We zijn tenminste bij elkaar.

Als dit het einde wordt, dan is er iets wat ik moet weten.

Medea.

Wat gebeurde er tussen Julie twee?

In de duistere tijden...

was er even iets tussen ons.

Dat is voorbij, nu.

Medea is teruggekeerd naar Colchis...ik zal haar nooit meer zien.

Er zijn overal soldaten.

Hoeveel? - Teveel om te vechten.

Nee!

Ze komen hierheen.

Klaar? - Niet echt.

Denk eraan, dat de vleugels afgedicht zijn met was,

en als de Zon te heet is, dan zal de was smelten.

en je zult op de grond storten, en vrijwel zeker sterven.

Het is nacht, er is geen Zon. - Goed, dan moet het prima gaan.

Maar denk eraan, niet klapwieken, glijden.

Glijd en zweef als een adelaar. - Een adelaar?

Nou, ga, ga, dan!

Nee! Niet klapwieken, niet klapwieken!

Oh! Mijn zoon!

Hij vliegt.

Nog slimme idee�n?

Goed, ik zie jullie in Hades.

Wat was dat? - Vuurpoeder.

Wat in naam van de Goden was dat?

Icarus, het is Icarus.

Vliegt hij? - Dat schijnt zo.

Kom op!

Blijf doorlopen.

Icarus!

Pythagoras!

Nee!

Icarus?

Nee...

Icarus!

Het spijt me.

Als je klaar bent, we moeten de Stad ontvluchten.

"O thanate, psuukhas tautas nuun pempe thanonton teele pros oluusion pedion kai peirata gaios".

Ik bad voor Melas.

Er is zoveel bloed gevloeid.

Zullen we ooit bevrijd worden van Pasiphae?

Het zal moeilijk zijn...maar niet onmogelijk.

Pasiphae zal alleen worden overwonnen,

als je de bron van haar macht vindt, en hem vernietigt.

Wat is de bron van haar macht?

Er is een gouden vlies, lang geleden geweven door de Stygiaanse heksen.

Geen sterfelijke mens heeft het ooit gezien.

De kracht die het heeft is...

onvoorstelbaar.

Waar kan ik het vinden?

In Colchis.

Je zult veel moed moeten hebben...en veel moeten opofferen.

Zelf dan zul je niet alleen slagen.

Er is maar ��n persoon die je kan helpen.

Wie?

Je weet het antwoord al op die vraag.

Medea.

Niet Colchis.

Overal heen, behalve naar Colchis. - Maar daar is het.

Het is het Land van heksen en duistere magie.

De verhalen die ik heb gehoord is stof voor nachtmerries.

Ik zeg het niet graag, maar een man moet weten, wanneer hij verslagen is.

Je...je hebt alles gedaan wat je kon. - Ik heb geen keus.

Er zal nooit vrede zijn totdat Pasiphae verslagen is.

Toen ik hier kwam, vertelde het Orakel me, dat het mijn lot was om de Stad te redden.

Hoe graag ik dat ook wil, ik...ik kan dat niet vergeten.

Ik weet het.

Pasiphae zal alleen verslagen worden als ik de bron van haar macht vernietig.

Daarom moet ik weggaan. - Waarheen?

Colchis. - Het is de enige manier.

Dan ga ik met je mee. - Nee.

Het is te gevaarlijk, ik moet alleen gaan. - Wie is er dan, om je tegen jezelf te beschermen?

Als Pasiphae verslagen moet worden, dan doen we het samen.

We halen het niet naar de haven voor het vallen van de avond.

We moeten een kamp opslaan.

Hij komt, hij komt...hij komt.