Original subtitles

TANGUY DE TERUGKEER

Kom je nog even terug in bed? -Mijn coach komt er zo aan.

Jij moet naar je raad van commissarissen. -Verdomme.

Dat was ik helemaal vergeten.

Ik ben zo gewend niks te doen.

En jij was bang je te vervelen.

Eén, twee...

Volledig strekken.

Hallo, Mehdi. -Hallo, Paul.

Haal ik je over een uur op?

Laat maar, ik heb Carole gevraagd me te halen.

Vandaag gaan we werken aan het zitbeen en de billen.

Ik zei toch dat je ijzer 7 moest nemen.

Laat me met rust. -Zoals je wilt.

Verdomme. -Zie je? Je luistert ook niet.

Het is niet de stok, maar mijn artrose.

Als je geluisterd had, had je geen artrose.

Paul? Paul, jouw beurt.

Ik kom eraan. -Niet te geloven.

Straks is het donker.

Artrose en prostaat. Dat gaat lekker met jullie.

Ik kan heus nog wel wat.

Vijf euro dat ik direct op de green kom. -Aangenomen.

Je moet je ijzer 7 gebruiken.

Kijk eens. -Goed gedaan.

Mijn kampioen.

Zie je wel dat het niet aan de stok ligt.

In drie weken doen we Los Angeles-Tokio, Tokio-Peking en Peking-Parijs.

Als je in Peking bent, moet je Tanguy bellen.

Die weet veel adresjes. -Geef me zijn mailadres.

Willen jullie nog iets drinken? -Nee, we gaan boodschappen doen.

Wat hebben wij te eten? -Niks.

Dat is tenminste duidelijk.

Waarom vraag ik het ook? Er is nooit iets.

Inderdaad, ik heb ook zo'n hekel gekregen aan koken.

Dat geldt ook voor mij.

Zullen we uit eten gaan? -Nee.

Wij gaan 'The Affair' afkijken.

Nog niet gezien? -Nee, dat willen we al jaren.

Gisteren en eergisteren hebben we seizoen 1 en 2 gezien.

Goed is het, hè?

Je zult zien dat Noah... -Stil, niks zeggen.

Ik ga betalen. -We delen het.

Denk je... -Wacht.

Rustig aan met de...

Ja?

Ik versta u niet. Wie is daar? -Wie is dat?

Geen idee. Hallo?

Mama... -Tanguy?

Wat doen jullie hier?

Mei Lin is bij me weg. -Dat is niet waar.

Meen je dat?

Ze is er vandoor.

Mijn arme schat...

Komen jullie zo uit Peking?

Wat is er gebeurd? -Vooruit.

Blijf niet staan. Pak jij de koffers. -Ik help je wel, Pollux. Ze zijn zwaar.

Je zult er wel kapot van zijn. Vertel me alles maar, rustig aan.

Hebben jullie gegeten? -In het vliegtuig.

Ga maar vast zitten, ik kom eraan.

Hier. -Dank je wel.

Snuit maar. -Ze zijn loodzwaar, wat zit erin?

De boeken van papa en mijn schoolspullen.

Willen jullie echt niks eten? -Nee. dank je. Maar ik wil graag douchen.

Natuurlijk, schat. Neem de logeerbadkamer. Ik breng je een handdoek.

Kunnen we niet in de flat? -Die hebben we verhuurd.

Jullie komen anders alleen in de zomer.

Is dat 'The Affair'? -Ja.

Heeft Noah Scotty daar al vermoord?

Scotty vermoord? -Oeps. Dat spijt me.

Geeft niet, we keken toch niet echt. Ik zal je handdoeken geven.

Heb je het niet zien aankomen?

Nee, alles was heel gewoon.

En toen?

Eergisteren zei ze dat ze iemand ontmoet had. En dat ze met hem vertrok.

Zomaar?

Weet je wie het is?

Wat maakt dat nog uit?

Dat zei ze... En toen? -Toen niets meer, toen vertrok ze.

Het is misschien niet definitief, maar tijdelijk.

Het is afgelopen, zei ze.

Arme schat.

Wat heeft ze tegen Zhu gezegd? -Vrijwel niets.

Dat ze van haar hield, maar toch vertrok.

Mijn hele leven stort in.

Huil maar niet. -Arme jongen.

Voel je je al beter, schat? -Ja, dat heeft me goed gedaan.

Willen jullie echt niks eten? -Nee, dank je, oma.

Willen jullie naar bed, na al die emoties?

Wil jij op de bank slapen? Dan kan je vader in de logeerkamer.

Dank je, schat. -Dat spreekt vanzelf, papa.

Kom, het was een zware dag.

Welterusten. -Welterusten, jongen.

Ik heb je toilettas in de badkamer gelegd. -Dank je, schat.

Ik zal je bed even opmaken. -Dat doe ik wel, leg maar een deken neer.

Ze heeft wel pit, die kleine.

Arme jongen, ik heb hem nog nooit zo meegemaakt.

Hij is kapot, dat had ik niet van Mei Lin verwacht.

Daar komt hij nooit meer bovenop. -Niet overdrijven.

Is ze gek geworden? Dat ze bij Tanguy weg gaat, oké.

Maar je dochter zo in de steek laten, is een schande.

Als die vent haar laat vallen en ze terug wil, en zo zal het gaan...

dan zal ik dat niet toelaten.

Dat moet je niet zeggen, we zien wel. -Dat staat vast, de slet.

Deur dicht, anders wordt Zhu wakker.

Kon je slapen?

Ik heb iets genomen, maar werd vaak wakker.

Dat is normaal, dat is het tijdsverschil.

Wil je jus d'orange? -Ja, graag. Dank je.

Elke keer dat ik wakker werd, was ik weer vergeten dat Mei Lin weg was.

Verschrikkelijk.

Hier, ze zijn nog warm. -Dank je, papa.

Dank je, mama.

Eet je niks? -Nee, ik heb geen honger.

Mijn leven is verwoest.

Zeg geen rare dingen. Je hebt een prachtige dochter die van je houdt.

Iedereen zegt dat ze op Mei Lin lijkt.

Ook op jou.

Wat is ze toch mooi als ze haar bril niet op heeft.

Ze zou lenzen moeten nemen.

Wij zijn er ook, en we houden van je. -Hoe moet dit nu?

Daar hoef je nu niet over na te denken. Neem de tijd, dan verzin je wel wat.

Je moet je niet laten kisten, Tanguy.

'Als de vogels van het verdriet rond je hoofd vliegen...

mag je ze niet een nest laten bouwen.'

Mama heeft gelijk.

Heb je op je werk gezegd dat je vertrok? En de Franse school?

Dat moet je wel doen.

Zullen we het samen doen?

Geef me het adres, dan doe ik het.

Waar heb ik mijn bril? -Ligt hij niet in de slaapkamer?

Bij de bakker had ik hem nog.

Hier heb ik hem.

Binnen.

Kijk eens wat ik gevonden heb.

Wil je die niet aan?

Ik doe een was, heb je nog iets? -Ik weet het niet.

De mouwen zijn wat kort, maar hij kan nog wel.

Ik ga vanmiddag naar het museum. Zhu gaat mee. Vind jij het ook leuk?

Er is een boeddhistisch manuscript, van twee Chinese monniken uit de...

zevende eeuw. -Het kan me niks schelen.

Ga je liever golfen met papa? -Nee, ik heb geen zin.

Wil je dat ik vanavond kippensoep voor je maak? Dat vind je lekker.

Doe maar wat je wilt, mama.

Zoals hij eraan toe is...

Het is net rouw, je moet het wat tijd geven.

Als hij maar niet iets doms doet.

Wil je niet liever gaan golfen?

Ik kan wel hier blijven.

Nee, ga jij maar met Zhu. Ik kan altijd nog gaan golfen.

Weet je het zeker? -Heel zeker.

Ik heb al afgezegd.

Kan ik je helpen, oma? -Dat is lief, maar ik ben bijna klaar.

Heb jij nog iets van je moeder gehoord, schat?

Nee, en ik wil er niet over praten.

Zoals je wilt, maar als je er ooit behoefte aan hebt...

De kop zit er nog aan. -Voor extra smaak.

Wat afschuwelijk. Ga terug of hak jij hem eraf. Zo kan ik niet koken.

Ik doe het wel, oma.

Dank je wel, liefje.

Heerlijk, jouw kippensoep. -Dat is lief van je.

Jij hebt je bord niet aangeraakt. -Jawel.

Ik heb niet zo'n honger. -Je moet je ertoe zetten.

Dat weet ik, schat. Maar het lukt me niet.

Je weet misschien nog niet of je blijft of teruggaat...

maar Zhu moet intussen wel naar school. -Ze moet in juni examen doen.

Ik weet het.

Ze kan hier naar een privé-school. -Dat is perfect voor haar.

Nietwaar? -Ja.

Ik weet het niet. -Dat wil ik wel.

In je eentje leren is moeilijk.

Ik zal morgen bellen. -Dank je, Pollux.

Gelukkig zijn jullie er. Ik zou niet zonder jullie kunnen.

Als je niet op je ouders kunt rekenen, op wie dan wel?

Zijn jullie klaar? -Ja, bedankt.

Blijf zitten, schat.

Vinden jullie het normaal dat hij terug is, met zijn dochter?

Wat moet hij dan?

Hij zegt zijn baan op, haalt zijn dochter van school...

en gaat naar papa en mama.

Het is toch logisch dat hij naar Frankrijk komt.

Frankrijk oké, maar naar zijn ouders. Dat is niet hetzelfde.

Alsof ze het over 'Alien' heeft.

Jij weet hoe hij is. Je kunt het je tenminste afvragen.

Dit kleine konijntje is gemaakt van 10 opgestapelde stukjes chocola.

We gaan het nu aandrukken, om de witte chocola te maken.

Dan snijden we ze een voor een uit.

En beginnen met het opbouwen...

Dag, oma. Dit zijn Louise en Maxime. Mijn oma.

Dag, mevrouw. -Sorry, ik kan jullie geen hand geven.

Zal ik u helpen? -Dat is aardig, maar laat maar.

Is je vader thuis? -Die ligt tv te kijken.

Heb je er geen last van als we hier werken?

Helemaal niet, integendeel.

Aardige jongelui.

Ongelooflijk, ze heeft al vrienden gemaakt.

Zij laat zich niet kisten.

Als Tanguy dat nu ook kon. -Dat kun je niet vergelijken.

Ik heb de Corcos gevraagd te komen eten. -Nee, hè?

Er is vast genoeg, en Tanguy eet vrijwel niks.

Ik ken ze, ze blijven uren plakken.

En dan met Zhu, die op de bank slaapt. Dat kan echt niet.

Wil je het niet afzeggen? Een volgende keer graag.

Goed. -Hoe ging het bij de uroloog?

Verdomme, helemaal vergeten.

Je vergeet erg veel tegenwoordig.

Ik heb vast Alzheimer. -Nee, dat heb je niet.

Maar maak een nieuwe afspraak voor je het vergeet.

Dag, jongen. -Dag, papa.

Goed geslapen?

Neem gerust een bad en kijk tv wanneer je wilt.

Maar pas op, er liggen overal kruimels.

En er zitten vlekken op mijn boek, van je blikje.

Sorry, papa. Ik ben er met mijn hoofd niet bij.

Ik koop een nieuw boek voor je. -Welnee, zo erg is het niet.

Dank je, mama.

Zeg eens, schat. Heb je nog steeds niks gehoord van Mei Lin?

Ze beantwoordt mijn mailtjes niet.

Ze heeft gezegd dat het afgelopen was.

Ze kan wel reageren, ze is niet dood.

Maar ze verandert vast niet van mening.

Heb je enig idee wat je gaat doen?

Ik kan er nog steeds niet over uit.

Ik ga wel.

Dag, mevrouw Hendricks. -Dag, meneer Guetz.

Sorry dat ik u stoor, maar ik heb slecht nieuws.

Mijn directie heeft me gisteren gebeld. Ik moet helaas de flat eerder opzeggen.

Ze sturen me naar Hanoi.

Als dat alles is... Dat komt me wel goed uit.

Mijn zoon en kleindochter zijn er. Het is krap.

Wat doe jij hier? Ik kan hem niet meenemen.

Ze eten daar honden, schijnt het.

Wilt u niet toevallig een kat? -Mijn zoon is allergisch voor kattenharen.

In elk geval bedankt. -Graag gedaan.

Fijne dag nog, en een fijn Hanoi.

Wat moet ik toch met jou?

Goed nieuws.

Hier zitten jullie prettiger. Pardon, Kader.

Vooral jij, Zhu.

'Wie met weinig tevreden is, heeft alles.' -Voor iedereen is het praktischer.

Kader spuit met anti-allergiespray. -Waarvoor?

Vanwege de kat. -Een kat?

Ze had een kat. Daarom sprayt Kader alles.

Alles goed, Kader? -Alles gaat goed, mevrouw.

Hallo, Bruno. Ik ben in Parijs.

Dag schat, heb je goed geslapen? -Gemiddeld.

Ik kon nauwelijks ademen.

Moet Kader nog een keer sprayen? -Nee, dat doe ik zelf wel.

Waar komen die mooie bloemen vandaan? -Die zijn voor jou.

Wat lief, dat had je niet moeten doen.

Eerst die school en nu de flat. Nu zijn ze echt huisgenoten.

Zhu sliep eerst in de huiskamer.

Ze herinneren zich niks. Ze krijgen hem niet meer weg.

Dat is lang geleden, meer dan 15 jaar. -Dat verandert niks.

Het zit in zijn dna. Tanguy zit als kauwgom onder hun schoenen.

Waarom praat jij niet met ze? -Je kent Edith.

Daar wil ik geen ruzie mee.

Daar zijn de kampioenen.

Ik had beter bij jullie kunnen blijven. Ik speelde waardeloos.

Er is geen haast bij, maar ik kom niet onder een operatie uit.

Over hoe lang? Zei hij dat?

Als ik er genoeg van heb om elk kwartier te moeten plassen...

Wacht er niet te lang mee. -Oma heeft gelijk, Pollux.

Straks heb je prostatitis, dat is erg pijnlijk.

Kom aan tafel, schat.

We zijn vast begonnen. Zhu moet wat vroeger weg.

Dag, schat. -Dag, papa.

Waar ben je geweest? -Iets drinken, met Bruno.

Bruno Lemoine? -Ja.

Heb je die weer gezien? Heel goed.

Dat deed me aan vroeger denken. -Het is je oude vriend.

Hij was getuige op mijn huwelijk.

Mag ik van tafel, oma? Het wordt nog laat. -Natuurlijk, schat.

Mee eens, Tanguy? -Natuurlijk.

Tot morgen. -Werk ze.

En vergeet je tandenborstel niet.

Vergeet door je verdriet je plichten niet. Het is jouw dochter.

Je hebt gelijk, ik ben waardeloos. -Nee, schat. Je moet knokken.

Ik kom er niet uit.

Maar je bent nog jong, je hebt je hele leven nog voor je.

Waarom zoek je niet een baantje? Dan blijf je er niet zo in zitten.

Dat weet ik.

En waarom doe je niks aan sport?

Papa heeft gelijk. Dat zal je heel goed doen.

Waarom ga je niet weer tennissen? Of golfen... Dat vind je vast leuk.

Als ik zie hoe lief jullie voor me zijn, ben ik gelukkig in mijn ongeluk.

Laat maar, mama. Dat doe ik wel.

Wat is dit?

Tanguy heeft een nieuw boek voor je gekocht.

Dat was niet nodig, maar dat is aardig.

Gaan we morgen golfen? -Dat kan niet, Mehdi komt om tien uur.

En ik heb last van mijn schouder.

We worden oud, hè?

Als je na je vijftigste nergens pijn hebt...

Ben je dood.

Momentje.

Binnen.

Tanguy? Wat doe jij hier?

Ik was terug in Frankrijk en dacht: ik ga kijken hoe het met Noëlle gaat.

Ik ben oud en ga bijna met pensioen. -Je bent niet oud.

Je bent wat dikker, maar verder niet veranderd.

En wat minder haar.

Is meneer Delerme er nog? -In februari overleden.

In de bloei van zijn jeugd, op zijn 87e.

En wat brengt jou hier? -Heb je misschien een baantje voor me?

Ik wist het wel. Ik probeer iets voor je te vinden.

Leuk om je weer te zien.

Eerst vijf uur per week, later misschien meer.

Formidabel, schat. -Heel goed.

Dan kom je er weer in. -Een beetje.

Vooral de leerlingen hebben geluk. -Dat weet ik nog niet, ik ben nerveus.

Ik weet zeker dat het goed zal gaan, meneer.

Zeg maar Tanguy.

Ken je China, Maxime? -Nee, al zijn m'n ouders er geboren.

Maar na het examen zoek ik een baantje. Dan kan ik de reis betalen.

Heel goed. -Je vindt het vast mooi.

Wij zijn er elk jaar naartoe geweest, de afgelopen 16 jaar.

Wat ga je studeren, na je examen? -Geneeskunde.

Net als Zhu. -Nee, ik wil liever onderzoek doen.

Heel goed.

Maak ik er nog een open? -Zo is het wel genoeg.

Zijn jullie klaar? -Ik ruim wel af.

Ik help je.

Een aardige jongen.

Rustig aan, Bruno.

Ik zei toch rustig. -40-0.

Game, 6-0. -Ik verslijt de bespanning tenminste niet.

Goedendag. -Hallo, hoe gaat het?

Dat is de man van je ex. -Van Marguerite? Dat meen je niet?

Wat doet zij nu? -Yogalerares, met twee kinderen van hem.

Hij is een cliënt van me en oerstom. Ze baalt enorm van hem.

Ze had altijd al slechte smaak in mannen.

Heb je de kaartjes? -Nee, die heb jij.

Ik heb ze aan jou gegeven.

Inderdaad, verdomme.

Ik ga me echt zorgen maken. -Schei uit.

Ik ga douchen, dan kom ik.

We eten niet thuis, we gaan naar het theater.

Oké, en Zhu is er ook niet? -Die is naar de bioscoop.

Met Louise en Maxime. Gaat dat wel lukken?

Ik red me wel.

Fijne avond.

Nog altijd niet in topvorm.

Dat is Pierre en dat is Emile. -Ze zijn mooi, allebei.

Ze lijken op je. -Vind je?

Dit is mijn dochter Chu, Zhu.

Wat is ze leuk.

Sprekend haar moeder.

Ze heeft je zomaar verlaten?

Na 16 jaar samen. -Arme jongen.

Zo is het leven. -Wat ga je nu doen?

Ik leef voor mijn dochter. Ik wacht tot ze groot is en dan...

Zeg geen domme dingen.

Waar woon je? -Bij mijn ouders.

Gaat het goed met ze? -Voor hun leeftijd, prima.

Neem je niet op? -Nee, dat is mijn man, dat kan later wel.

Wil je nog iets drinken?

Wat heb jij haar indertijd tot wanhoop gedreven.

Dat had ik niet door. Je bent wreed als je jong bent.

Is ze nog altijd zo mooi? -Nog altijd.

Mag ik bij Louise gaan werken, papa? We hebben morgen proefwerk wiskunde.

Natuurlijk, fijne avond. -Jij ook.

Fijne avond. -Fijne avond, schat.

Waar gaat ze heen? -Studeren, bij Louise.

Ze werkt hard. -Daarom is ze ook de beste van de klas.

Net als haar moeder. -En net als jij, vooral.

Al iets van haar gehoord? -Nee, ze reageert niet op mijn mails.

Dat is echt geestelijke marteling.

Als ik jou was, zette ik er een punt achter.

Je blijft toch niet altijd op haar wachten?

Ik dacht dat het mettertijd beter zou gaan, maar integendeel.

Ik voel me steeds verlorener.

Zie je Marguerite nog eens? -Dat weet ik niet.

Laat hem toch met rust.

Neem je ons mee uit eten? Ik heb geen zin om te koken.

Daar gaan we. -Ik haal mijn jasje even.

Dat meisje is goed. -Droom maar niet.

Ik zeg alleen dat ze goed is.

Hoe lang hebt u daar gewoond? -16 jaar.

Mist u het niet?

Ik wil vooral iets overbrengen. Dat kan ook hier.

Pardon, dames. -Je moet tegenwoordig 'mevrouw' zeggen.

Wat je wilt. Kan ik je even spreken? -Tot ziens, meneer.

Jij verandert ook niet, hè?

Wat haal je je in je hoofd? -Ik heb het allemaal al eerder gezien.

Het is gelukt je les van vrijdag 11 uur te verplaatsen.

Dat is aardig, dank je.

Wat ga je nu doen? Blijf je in Frankrijk of ga je terug naar Peking?

Dat weet ik nog niet. Ik zie het wel.

Heb je geen ambities? -Het gaat mij alleen om mijn dochter.

Ik wacht tot ze groot is, en dan...

Je bent niet de eerste die dat overkomt. Op een dag, zonder dat je het verwacht...

word je weer verliefd. -Wie weet.

Zeker. -Ja.

Het doet me goed om jullie weer eens te zien.

Ons ook.

Ben je met een leenauto? -We moesten wel, met z'n drieën.

Ik wilde niet. In 80 procent van de leen- auto's zitten spermasporen op de stoelen.

Ze worden gebruikt om te neuken. -Walgelijk.

Hopelijk hebben wij een van die andere 20 procent.

Hij vindt het grappig.

Geef Zhu een kus van ons. -Dat doe ik.

Kom volgende week eten, dan zie je haar. -We gaan toch weg?

Jij weet wel wat restaurantjes in Peking? -Ik stuur ze je op.

Oké, ciao.

Kleine kinderen, kleine zorgen. Grote kinderen, grote zorgen.

En het is nog niet afgelopen. Hoorde je? Hij ziet het allemaal wel.

Die hebben ze voor eeuwig. -Welnee.

Ik zweer het je.

Een 10 voor het schriftelijk, 10- voor het mondeling.

Hou op, oma.

Ik mag toch wel trots zijn op mijn kleinkind?

En hoeveel punten lig je voor? -56.

Dan slaag je met lof.

Papa zegt altijd: Als je tien stappen moet doen, ben je bij negen op de helft.

Wat ga je daarna doen? -Geneeskunde.

Met zulke cijfers voor Frans?

Die heeft ze ook voor wis- en natuurkunde.

Ongelooflijk.

En welk specialisme? -Geriatrie.

Geriatrie.

'Geef je ouders terug wat je als kind kreeg.'

'Die schuld betaal je af. Je kinderen betalen dat weer aan jou.'

Confucius.

Wil iemand nog wat zuurkool?

Nooit twee keer opscheppen, dat is mijn geheim.

Ik wel graag, oma. -Wat lijk je toch op je moeder.

Iets anders. Hebben jullie de contributie van volgend jaar gezien?

Dat is toch niet serieus? -Als dat doorgaat, ga ik elders spelen.

Sorry, ik voel me niet lekker. Ik denk dat ik maar naar bed ga.

Ben je niet lekker? -Het spijt me.

Neem me niet kwalijk. Welterusten.

Heb ik iets verkeerds gezegd?

Tanguy?

Ik schrik me een ongeluk.

Ik dacht dat je was gaan slapen.

Dat was ook zo, maar Bruno belde me.

Ik moest per se naar een of andere bar komen.

Waardeloos. -Waardeloos.

Tot zes uur 's ochtends?

Ik ben doodop, ik ga slapen. Welterusten, mama.

Paul, Paul...

Hoe laat is het? -Zes uur.

Tanguy was zogenaamd naar bed, maar hij was tot zes uur met Bruno uit.

Hij is toch 44. -Vind je dat normaal?

Gisteravond ging het nog heel slecht. -Nu gaat het beter.

Precies, veel beter dan hij doet voorkomen.

Het vertrek van Mei Lin was wel een klap.

Maar het komt hem goed uit om bij papa en mama te zijn met zijn dochter.

Moeten we het daar nu over hebben? -Ik ben bang, Paul.

Altijd als we naar zijn plannen vragen...

weet hij het nog niet of is het nog te vroeg.

Hij speelt toneel, hij is lekker thuis.

Hij is een avondje uit, dat zegt nog niks.

Snap je het niet? Hij is terug op 't nest. Hij is niet veranderd, Paul.

Dat zien we morgen wel.

Hij blijft hier tot onze dood.

Nu al? -Ik moet om 10 uur lesgeven.

Dan moet je fris zijn.

Is er geen jus d'orange? Willen jullie dat?

Nee, dank je.

Het is een heerlijke flat.

Deze is beter dan de vorige.

De vorige was ook heel bijzonder.

Ja, die was inderdaad groter, maar deze is intiemer.

Maar herinner je je het uitzicht nog? -Precies.

Hier voel je je beschermd, als in een cocon.

Ik hou van je, papa.

Ik ook van jou, jongen.

En ik hou van jou, mama. -Ik hou ook van jou.

Beloofd? -Beloofd.

Dat kan toch niet?

Heb je mijn trui gezien, die...

Die blauwe, die ik aan heb als ik ga golfen...

Die geruite.

Hij is terug en blijft tot het einde der tijden.

'Hij die binnen is, is zonder schijn of bedrog.

Hij die buiten is, kent ramp noch gesel.'

Weet je wie dat is? -Nee.

Hij procedeerde tegen zijn ouders omdat ze hem eruit wilden zetten.

De bastaard...

Woont hij daar nog? -Op zijn leeftijd?

Die vent is een genie.

'...de vijandschap van de mensen. Dat is een wijs man.'

Goed gedaan, Pablo. Heel goed.

Dag, mama. Dag, papa.

Dat is mijn trui. -O ja?

Die is van mij.

Dat spijt me. Mei Lin heeft mij vrijwel dezelfde cadeau gedaan.

Bedankt. -Het spijt me.

Help me met tafeldekken.

Heb je al een beslissing genomen? -In Frankrijk blijven of naar Peking gaan?

Ik heb geen idee, mijn hele leven is ingestort.

Laten we uitgaan van de hypothese dat Mei Lin niet terugkomt.

Denk je? -Dat is een hypothese. Wat doe je dan?

Dat weet ik niet.

Je zei dat een breuk een soort rouw is. Dat duurt wel een jaar.

Ben je van plan een jaar te blijven?

Dat weet ik niet. Ik krijg het idee dat ik jullie tot last ben.

Dat begrijp ik wel. Een zoon van 44 wiens leven mislukt is...

die terugkomt naar zijn ouders, niet erg glorieus.

Arme Zhu. Zij heeft dit niet verdiend.

Theater. -Goedenavond.

Dag, schat. Fijne dag gehad?

Een 10 voor Engels. -Gefeliciteerd.

Waar is je bril? -Hoe vinden jullie het?

Ik had er genoeg van, dus probeer ik lenzen. Een week gratis. En?

Veel beter. -Een hele verandering.

Mooi, hè? -Zo ben je nog mooier.

Gelukkig. Ik heb nog niet gegeten. Kan ik je helpen?

Wat is dat? -Wat denk je?

Wat doet hij in de logeerkamer? -Vraag het hem.

Momentje.

Ik heb jullie wakker gemaakt. Sorry, ik wilde Zhu niet storen.

Maar ons storen was geen probleem. -Goedenavond, Paul.

Marguerite, hoe is het? -Goed, en met jou?

Ik ben er nog. -Je ziet er nog goed uit.

Je bent niks veranderd. -Dank je, dat is aardig.

Ik moet er vandoor.

Leuk je gezien te hebben. Doe de groeten aan Edith.

Ik bel je nog.

Je lijkt Mei Lin te vergeten. -Dat probeer ik in de armen van een ander.

Liefst die van een getrouwde vrouw. -Is ze getrouwd?

Ja, dan loop ik geen risico.

Wat voor risico? -Dat ik met een ander begin.

Voor het geval Mei Lin terugkomt.

Je hebt gelijk, Edith. We laten ons voor de gek houden.

Wat is er? -We moeten praten.

Dat dacht ik al. -Het begint toch niet opnieuw?

Je bent 44. Wat er 16 jaar terug gebeurde, gebeurt niet weer.

Dat was voor niemand leuk. -Voor niemand.

Doe iets, voor het uit de hand loopt.

Dat is zo, dat was niet leuk. Geef me wat tijd om er bovenop te komen.

Heb je me goed begrepen? -Volledig, papa.

Ik moet echt werk zoeken, en een andere woning.

Ik ontbijt wel ergens anders.

Fijn dat jullie zo openhartig zijn.

Fijne dag.

Ik hoop dat hij het begrepen heeft. -Ik ook.

Ik ben te oud om de strijdbijl weer op te graven.

Net als ik.

Tot ziens.

Was er een ongeluk? -Roselyne, een hartinfarct.

Wat naar, en zo jong nog.

Tabak, cholesterol en een scheiding. Dat het niet eerder gebeurd is...

Wil je haar vervangen? -Een volledige baan?

Nee, Zhu doet in juni examen. Die hou ik liever in het oog.

Oké, dan vraag ik het aan Franck.

Geef een gil, als ze in september niet terug is.

Dag, mama. Papa, ik ben al naar de bakker geweest.

En ik heb kranten gehaald.

Hallo?

Waarom moest ik dan langskomen?

Jammer.

Dank u wel, tot ziens.

Het enige mogelijke appartement is verhuurd.

Ik moet weer opnieuw beginnen.

Er is alleen niks op de markt en de prijzen zijn exorbitant.

Je vindt toch wel wat? -Dat is niet gezegd.

Ik heb misschien een vaste baan gevonden. -Wanneer begin je?

Niet voor september.

Maar ik heb nog andere mogelijkheden.

Ik vind wel wat. Fijne dag nog.

Wat een mooie return.

Over een paar maanden maak ik je in. -Zover is het nog niet.

Ik zei over een paar maanden. 0-30.

Dat kan toch niet.

Tanguy, dat kan toch niet?

Trek iets aan, Marguerite. Ik kom binnen.

Wie is Marguerite?

Het is mijn schuld, niet die van Zhu. Ik wilde Tanguy niet storen.

En?

Dat is de druppel. Zhu doet het.

Zhu doet het met Maxime.

Dat kan toch niet? Ze is nog een kind.

Ga dan zelf kijken. -Ongelooflijk.

En wij hadden niets door. Denk je dat het al lang aan de gang is?

Sinds ze elke avond bij hem studeert. -Je hebt gelijk.

Wat zijn we stom geweest. Vandaar die bril, natuurlijk.

Zij kan ook goed doen alsof. Schijnheilig kreng.

Precies haar vader. -De appel valt niet ver van de boom.

Ik had het liever van jezelf gehoord dan via Pollux en oma.

Al is het een klap te horen dat je een vrouw bent geworden...

toch moet ik dezelfde tolerantie tonen als jullie toen ik zo oud was.

Maar jij was een jongen. -Ja, en?

Inderdaad. Ja, en?

Heb je het wel veilig gedaan? -Natuurlijk.

Mei Lin wist dat het ooit zou gebeuren. Dus heeft ze haar voorbereid. Nietwaar?

Mag ik nu gaan? Ik kom te laat. -Ja, werk maar hard.

Tot vanavond.

Dat maakt ons niet jonger, nietwaar?

Dat weet ik nog niet.

Ik kreeg een schok van het bedlampje. -Maar dat is gevaarlijk.

Niet met een geaard stopcontact.

Hebben jullie gereedschap? -Kun jij dat dan?

Dat moet wel, met iemand als papa. -Kijk maar in de gangkast.

Au, verdomme. -Wat gebeurt er, papa?

Ik stootte mijn kleine teen tegen een uitstekende schroef.

Vreselijk, ik repareer het wel even.

Mama...

Heb je geen jodium of zo?

Ik heb wel wat pure alcohol.

Niet iets wat minder prikt? -Dat geloof ik niet.

Dat ziet er lelijk uit. Een beetje pure alcohol erover...

Dat gaat pijn doen.

Voor iemand die te oud is om de strijdbijl op te graven, kun je nog wel wat.

Ik wil jou ook complimenteren. -Je had me kunnen waarschuwen.

Zo was het leuker.

Hij is nog altijd even kleinzerig. Wat schreeuwde hij.

Ik wist niet dat zij zo handig was. -Dat zal niet lang duren.

Wie heeft er een technische opleiding? -Jij.

We moeten in vorm zijn. Morgen is een zware dag.

Welterusten.

Nog eentje.

We moeten het bed weer opmaken. -Komt goed.

Opschieten, Edith.

Heb jij mijn natuurkundeboek gezien? -Nee.

We hebben een proefexamen. -Hoe moet dat nu?

'Is er een oplossing? Maak je dan geen zorgen.

Is die er niet? Maak je dan ook geen zorgen.'

Hier, dat zit vol vitamine C. -Dank u, nogmaals mijn excuses.

Maar ik wil u verzekeren dat mijn gevoelens voor Zhu oprecht zijn.

Ongetwijfeld. Drink nu maar.

Aan tafel.

Tanguy, wil jij Zhu even halen?

Studeren jullie zo?

Hoe laat is het? -Half negen.

Ik ben ruimdenkend, maar niet ten koste van je studie. Dat geldt ook voor jou.

Zhu heeft donderdag een proefexamen. Woensdag geven we een feestje.

Niet slecht.

Ze waren de tijd vergeten. Ze komen eraan. -Het zijn leuke kinderen.

Niet veel te eten. -Alleen koolhydraten.

We hebben morgen een wedstrijd.

Dag, mevrouw Clay. -Rustig aan.

Kan ik hem even lenen? Ik geloof dat ik muizen heb.

Ik weet niet of het een goede jager is. Het is vooral een huiskat.

Dat weten de muizen vast niet.

Wanneer krijg ik hem terug? -Dat hangt van hem af.

Papa, ik heb een appartement gevonden. -Straks.

Goed geslapen? -Ik heb pijn in mijn rug.

Dat is normaal als je niet aan sport doet. -Ik tennis.

Af en toe.

Je bent 44, niet zo jong meer. Je moet goed voor jezelf zorgen.

Waarom ga je niet fietsen? -Is dat goed voor je rug?

Prima, beter dan tennis in elk geval.

En neem Zhu mee. Zij moet ook wat frisse lucht hebben.

Ze zit altijd maar te leren. -Waarom niet?

Ik ben weer allergisch. -Het kan niet van de kat zijn.

Goeiemorgen, schat. -Goedemorgen, Pollux.

Eet je rijst? -Dat is om papa's mobieltje te drogen.

Dat zit opeens vol water.

En werkt dat? -Natuurlijk.

Het is mooi weer om de hele dag te fietsen.

Wie er het eerst is. -Ik word gebeld.

Ik heb vanmiddag toch les.

Dan zetten we de fietsen weer terug. Dat geeft niks.

Paul, zet de muziek nog wat harder.

Wat doet zij daar? -Ze zei nu pas dat haar proefexamen...

een week verschoven is. -Dat kleine kreng.

Goedenavond, meneer. Wat fijn dat ik vanavond mocht komen.

Zhu boft maar dat ze u heeft. En ik bof dat ik u ken.

François, alles goed?

Ik heb Bruno uitgenodigd. Dat vinden jullie vast leuk.

Hallo, Paul. -Hallo.

Zal ik die nemen? Hoe is het, Edith?

Hoe is het, Edith?

Heel goed. -We gaan iets eten.

Je ouders worden wel ouder. -Vind je? Hallo, Vincent.

Dag, schatje.

Wat ben je mooi geworden.

Het lijkt beter te gaan met Tanguy. En Zhu heeft een vriendje.

Drie voor de prijs van twee.

Je bent gemeen.

Drie generaties onder één dak. Dat vind ik geweldig.

Ik ga plassen. -Ik ga mee.

Ze hebben het afgesproken. -Denk je?

Wij wisten niets van het proefexamen, maar Tanguy wel.

Dat doet hij om ons dwars te zitten.

Het is niet om ons dwars te zitten, Paul. Hij voelt zich thuis lekker.

Maar niet meer voor lang.

Mag ik er even door?

Komen jullie dansen? -Dadelijk.

Dat gaat mis.

Maxime zei net dat hij ons bewondert. -Dat is aardig.

Waarom heb je Marguerite niet uitgenodigd?

Wie is dat? -De nieuwe vriendin van je vader.

Had hij dat niet gezegd? Ze is geweldig.

Ze wordt een prima stiefmoeder voor je.

Ze moet eerst scheiden. -Dat hoeft tegenwoordig niet meer.

Hoeveel kinderen heeft ze? -Twee.

Jullie kunnen er nog meer krijgen. Vraag haar zondag te eten.

Geen zorgen. Marguerite is een ex-vriendin van me.

Ik hou van mama en wacht net zo lang op haar tot ze terug is.

Leuk dat het weer aan is met Marguerite. Ik heb je moeder altijd gewantrouwd.

Ze is onbetrouwbaar en altijd zo geil als boter.

Tsja...

Ik zei het: het gaat mis.

'Wie de goede daden van zijn ouders kent, zal ze nooit veroordelen.'

Goedemorgen, mama. Goedemorgen, papa.

Goed geslapen? -Ik heb geen oog dicht gedaan.

Ik heb nagedacht over wat jullie gisteren zeiden.

'Wat je het minst wilt horen, moet je het meest weten.'

Het was hard, maar oprechtheid is niet elegant.

Jullie hebben mijn ogen over Mei Lin geopend. Ik moet aan de toekomst denken.

Ik ga wel.

Wie is daar? Ik hoor niks.

Hallo? -Tanguy?

Mei Lin?

Tanguy, mijn liefste.

Het spijt me, ik weet niet wat me bezielde.

Ik hou alleen van jou, ik smeek je.

Als het afgelopen is met ons, ga ik dood.

Vergeef me, liefste.

Fout, fout, fout. Mei Lin stout.

Mei Lin stout.

Ik heb je zo gemist. -Ik heb jou ook gemist.

Laat me je eens bekijken. Je hebt geen bril.

Hoe vind je dat?

Je bent nog mooier dan eerst.

Ik heb je zo gemist, schatje.

We meenden er niks van. -We beschouwen Mei Lin als onze dochter.

We zeiden maar wat, we hadden gedronken. -We waren stomdronken.

Dan zeg ik altijd maar wat.

Tanguy, je moet kunnen vergeven.

'Net als water op een bergtop, blijft wrok niet in een groot hart.'

'Wie zijn deur sluit, blijft in de woestijn.'

Alle stellen kennen dat. Slippertjes horen bij het leven.

Of je het wilt of niet. -Wij hebben dat ook meegemaakt.

Als we dat toen niet hadden gedaan, zouden we nu niet zo gelukkig zijn.

Een stel, dat is iets voor de lange duur.

Ik ben klaar.

Kom mee.

Heb je aan onze dochter gedacht? Heb je aan haar gedacht?

Dacht je dat ik zo weer mee terugging?

Hij gaat weg.

Weet je zeker dat je niet meegaat? -Nee, ik ga shoppen met Mei Lin en Zhu.

Waar zijn de sleutels van de Smart? -Die kunnen niet ver weg zijn.

Mei Lin grootmoeder.

Mei Lin grootmoeder.

Ja, Mei Lin grootmoeder.

Edith...

Het is de emotie, de vuile lucht moet eruit.

Je bracht me aan het schrikken.

Edith, overgrootmoeder.

Ze zei: 'Wie geen scheten of boeren laat, explodeert.'

Dat is van Lao Tse.

Mei Lin, Zhu, shoppen. Edith thuisblijven.

Zullen we gaan, schat? Tot straks.

Tot straks. -Tot straks.

Ik wil graag dat je naar de dokter gaat.

Snap je het niet? Ze gaan niet weg. Nu ze zwanger is, gaan ze niet weg.

Ik dacht dat mama je goed had voorbereid. -Het is geen ongelukje.

Maxime en ik houden van elkaar. We willen een gezin stichten.

Jullie zijn nog jong en weten niets van het leven.

Waarom studeer je niet eerst af?

We kunnen het allebei doen. Daar word je euforisch van.

Euforisch.

Wat vind jij ervan? -Je weet wat ik ervan vind.

Ik maak me geen zorgen om hun toekomst. Ze halen hun examen met gemak.

We hebben al een studiebeurs aangevraagd.

Bovendien kunnen wij hen helpen.

Er is geen leeftijd om een gezin te beginnen.

Ze houden van elkaar, daar gaat het om.

En?

'Het moment dat het lot je geeft...

is beter dan het moment dat je zelf kiest.'

Je weet wat er gebeurt: Je zakt, Maxime verlaat je.

Een eerste liefde is mooi, maar hij zoekt al gauw elders. Jij blijft alleen.

Je studeert niet af en je hele leven mislukt.

En je kind zal je haten. Dat is wat er gaat gebeuren.

Dat is niet erg bemoedigend. -Iemand moet je de waarheid vertellen.

Wat vinden de ouders van Maxime? -We gaan vanavond bij ze eten.

Hopelijk zijn ze verstandiger.

Hou eens op met zappen. -Waar blijven ze? Ik ben moe.

En? -Het was een prachtige avond.

Heel charmante mensen. Heel blij met baby.

Goedenavond, Edith, meneer. -Goedenavond.

We vroegen Maxime of hij hier kwam wonen. -Nu al?

Fijn dat u me wilt ontvangen. Ik weet dat u niet blij bent...

dat Zhu op haar leeftijd al moeder wordt, maar...

We zijn wel jong, maar echt niet minder verantwoordelijk.

En we zijn niet alleen in dit avontuur. Mijn ouders, Mei Lin en Tanguy helpen ons.

En u natuurlijk ook, hoop ik.

Natuurlijk, gaan we slapen? -Ja, we gaan slapen.

Welterusten. -Welterusten.

'Charmante ouders. Erg blij met kind.'

Laat ze zelf dat mormel houden.

Ze hoeven maar een tabakszaak te beginnen.

Dan zijn er nog een hoop dingen.

Na de bevalling mag je je een maand niet wassen.

Een maand niet wassen? -Dat is walgelijk.

Je hebt geen keus, het is traditie.

Niks ervan, dat doe ik niet. -Het is verplicht.

Dag, Paul. Dag, Edith. -Lekker geslapen?

Heel goed. -Als een baby'tje.

Mei Lin heeft beignets gemaakt. -Net zo lekker als die van mijn moeder.

Je bent een deugniet.

Gaan we, schat?

Tot vanavond. -Fijne dag.

Werk hard.

Wat een schatjes, hè?

Ik wilde even zeggen dat Mei Lin en ik tot de geboorte blijven.

Maar we vallen jullie niet langer lastig. We zoeken een woning.

We zullen je helpen. -Bedankt, maar ik heb geld.

En bedankt dat jullie Zhu en mij in die moeilijke tijd opgevangen hebben.

Moeilijk, ja.

Dat spreekt vanzelf.

Hij had al lang een woning kunnen krijgen. -Het gaat erom dat hij vertrekt.

Daar zal ik voor zorgen.

Kijk eens wat ik gevonden heb.

Dat is in Poitiers. Ze hebben de afzuigkap niet aangezet.

Dat is wel pech.

Heerlijk. -Wat is dit?

Gekruid varkensvlees. -Heel makkelijk, Edith.

Ik heb vijf afspraken voor morgen gemaakt. -Dat is aardig, maar zeg ze maar af.

Ik wilde het nog niet vertellen. Bruno's tante verhuurt haar flat een half jaar.

Gemeubileerd, we kunnen er zo in.

Bruno's tante verhuurt ons haar flat.

Proost. -Proost.

Pas op voor je vingers.

Niks vergeten? -Dat geloof ik niet.

Kijk nog even goed rond. -We kunnen altijd terugkomen.

Nee, wat je nu niet doet, doe je nooit.

Wacht, wacht. Je Boeddha.

Wil je die niet houden? -Dat brengt geluk.

Jullie staan fout geparkeerd. -Neem de lift.

Tot ziens, oma, Pollux. -Tot ziens, schat.

Opschieten, jullie krijgen nog een boete.

Ik hou van je, mama. -Ik ook van jou. Opschieten.

En ik hou van jou, papa. -Ik ook van jou.

Beloofd? -Ja, opschieten.

Tanguy, kom je? -Ik kom eraan.

Zoe, die zijn weg.

'Zoe', die is goed. -Dat zei ik niet eens expres.

Kom je nog even? -Geen tijd. Mehdi komt.

Je bent soepeler geworden.

Wat een energie opeens.

Schiet op.

Gaan we uit eten? -Waarom niet?

Vanavond kijken we naar 'Black Mirror'.

Zeg nooit meer dat je niet alles vergeet.

Hallo.

Ik heb de dokter gesproken. Het was veel werk, maar ze zijn tevreden.

Maar jullie krijgen wel 8 maanden gips en 3 maanden revalidatie.

Als jullie hier weg mogen, komen jullie bij ons.

Dat is lief, maar we zijn liever thuis.

Op onze leeftijd houden we niet echt van veranderingen.

Dat zei ik ook tegen Mei Lin. We hebben Bruno's flat opgezegd...

en we komen met Maxime en Zhu voor jullie zorgen.

O, nee...

'Als het goed gaat, kun je op iedereen rekenen. Zo niet, alleen op je familie.'

Pas op, de trap.

Er is zelfs een scherm, voor intieme momenten.

Elke ochtend om 11 uur komt er een verpleegster voor een injectie.

Komt die tijd jullie uit?

Mei Lin en ik zijn er bijna altijd.

Maxime en Zhu ook, want die hebben examens.

We zullen jullie vertroetelen. -Vertroetelen.

Jullie kunnen op ons rekenen.

Dat vergat ik nog, de babyfoon.

Dat lijkt belachelijk, maar het is erg praktisch.

Straks hebben wij hem ook nodig.

Als jullie ook maar iets nodig hebben...

roep ons dan vooral.

We laten jullie alleen. -Rust lekker uit, troetels.

Ze hebben echt overal aan gedacht. -Heel bijzonder.

Het spijt me. -Ssst.

Ze mopperen wel, maar ze zijn blij dat ze ze hebben.

Zij 'hebben' ze inderdaad.

Ik ken weinig kinderen die zo voor hun ouders zorgen.

Ik weet niet of Eugénie en Edouard dat zouden doen.

Natuurlijk wel.

Ik weet zeker dat onze kinderen ons als een stuk vuil zullen laten vallen.

Nee... -Jawel.

Goedenavond, oma, Pollux. Fijne dag gehad?

Kun je me de fles geven?

Je moeder heeft me zeker niet gehoord.

Ga even rechtop zitten, dan schud ik je kussen wat op.

Sorry dat ik te laat ben, maar ik moest naar de dienstdoende apotheek.

Zet maar neer. -Het zijn generieke medicijnen.

Vindt u dat niet erg? -Nee, dank je.

Ik ga even kijken of Mei Lin en Tanguy mij nodig hebben.

Ik ben klaar.

Je moet echt iets aan je prostaat laten doen, Pollux.

Ik laat jullie naar het nieuws kijken, en breng dan de borden.

Wil je slapen? En morgen verder gaan?

Nee, het kan wel.

Tanguy...

Ik weet niet meer waar ik moet prikken.

Zoals ik zei, ik weet niet meer waar ik moet prikken.

Gemiddeld een 10-, allebei uitstekend.

Geweldig. -Feliciteer ze van ons.

Dat kunnen jullie zelf. Ik ga ze halen.

Dat heeft ze cadeau gekregen.

Neem het haar niet kwalijk, ze heeft het moeilijk.

'Alleen een imbeciel kan niet vergeven.'

TWEE MAANDEN LATER

Nee, u moet verder naar voren stappen. Dit is te kort.

Dat doet pijn, en ik ben bang. -Dat is normaal. Maak u niet ongerust.

Loopt u door, dan ga ik verder met uw man.

We kunnen het eens proberen zonder looprekje.

Denkt u? -Jawel.

Het gaat je zeker lukken, papa. -Vooruit.

Geef uw handen maar.

Rustig aan.

En nu recht vooruit lopen. Ik hou u vast.

Bravo, papa. Usain Bolt moet nog oppassen.

Zover zijn we nog niet.

Er is meer revalidatie nodig dan voorzien. Voor allebei.

Gelukkig zorgt uw zoon voor u. Dat zie je ook niet elke dag.

Ik ben niet alleen. -Goed nieuws.

Ouders Mei Lin komen voor geboorte baby.

Verdomme. -Mama...

Weet je nog de eerste keer dat Paul en Edith naar China kwamen?

Tanguy zei toen elke dag:

Ik hou van je, mama. Ik hou van je, papa.

Dat was heel lief. En wat zeiden ze dan terug?

Beloofd? -Beloofd.

Dat zeggen ze nog altijd.

Ze zijn dol op de manier waarop ik 'ik hou van jullie' zeg.

Je trappelt wel, maar je bent al acht dagen te laat.

Net als jij, schatje. -En net als jij, papa.

Hoelang laat je ons nog wachten?

De dokter zei: 'Als hij niet naar buiten wil, zit hij goed waar hij nu zit.'

Proost. -Proost.

Mevrouw, een beetje naar links.

Je moet een beetje naar links gaan.

Heel goed.

Ze gaan nooit meer weg.

Nooit meer.

Gelukkig verlies ik mijn verstand.

Niet meer bewegen, allemaal deze kant op kijken.

Even lachen...

Hij heeft wel persoonlijkheid.

P2P Ondertiteling: Moon van der Meulen