Original subtitles

Hallo.

Alleen een krabbeltje...

Hier.

Alstublieft.

Ik heb iets aan m'n oog. Mag ik in de badkamer even kijken?

Loop maar mee.

Daar is het. -Dank.

Een, twee, drie, vier...

Schiet op.

Die sukkel knalde tegen een muur.

Waar staat je auto? Er wordt hier weggesleept.

Hier, Rachid. Ik ben weg.

Gaat het? -Ja.

Maak dat je wegkomt. Welterusten.

Ik pauzeer even. Vijf minuten maar. -We moeten door.

Alles goed? -Ja. Met jou?

Er zit een extraatje bij. Het was een origineel.

Tevreden? -We lopen er niet op binnen.

Wees eens blij. -Laat 's zien.

Wat is dat? Laat 's zien. -Een abces. Ik ben moe.

Dat is niet niks. Je ogen zijn mijn instrumenten.

Pier?

Iemand van de politie wil je spreken.

Waar is ie aan overleden? -Aan nierfalen.

Omdat hij niet behandeld werd, raakte het lichaam langzaam vergiftigd.

Wist je niet dat hij ziek was? -Ik heb 'm sinds m'n 15de niet gezien.

Dit had hij bij zich. Dus hij had je adres wel.

En hij is gevonden op de stoep van de rue de Suez, in het 18de...

niet ver van waar jij woont.

Hier is de zoon van Victor. Hij komt kijken of er nog spullen zijn.

Ik laat je even.

Wacht...

Een doodzieke vader... En je komt nu pas?

Beetje laat.

Het verhaal van Victor Ulmann...

geboren in Antwerpen, in een familie van diamantairs.

Als kind al moest hij van zijn vader en broer diamanten slijpen...

omdat hij aanleg zou hebben.

Op z'n 15de verloor hij door vermoeidheid een hand.

Zijn broer Joseph stond erbij en deed niets.

Na maanden ziekenhuis wilde hij zijn familie ontvluchten.

Ze lieten hem meermalen in een inrichting opnemen.

Zes jaar lang moest hij elektroshocks ondergaan.

Uit schaamte wilde zijn familie niets meer van hem weten.

Hij zocht zijn geluk in Italië, waar hij drukker werd.

Maar zijn gezondheid was slecht en hij kreeg schulden.

Toen hij zijn broer om hulp vroeg, reageerde die niet.

Toen hij hoorde dat zijn erfdeel na de dood van zijn vader verdwenen was...

daagde hij zijn broer voor de rechter.

De zaak sleepte jaren, en hij verloor.

Toen verdween hij, zijn vrouw en zoon in onwetendheid achterlatend.

Onlangs hoorden zij dat hij in 'n opvanghuis woonde en op straat gestorven is.

Bent u Pir Ulmann?

Pier.

Als rabbijn leid ik de plechtigheid.

Uw oom wilde mij niet te woord staan. Dat respecteer ik.

Maar helaas weet ik niets van de overledene.

Ik heb een brief geschreven die ik wil voorlezen.

Dat is mooi. Maar kunt u mij wat meer vertellen? Wat voor man was het?

De man die wij naar de wereld van waarheid vergezellen...

een wereld waar hij al binnentreedt...

Victor Ulmann kent als enige de waarheid over hemzelf en zijn innerlijke licht.

Rustig, dit hoort bij het rouwritueel.

Hallo, Pier.

Verrast dat ik belde? Laatst hadden we niet echt tijd.

Ik heb nu ook niet veel tijd.

Ik heb iets voor je gekocht. Ze zijn heel vers. Tast toe.

Nee dank. Wat wilde je zeggen?

Jij hebt toch doorgeleerd? Wat ook weer?

Grafische vormgeving, niet afgemaakt. -Heb je hier vast werk?

Nee, ik renoveer woningen.

Heel goed.

Ja, best goed.

M'n pa gaat namelijk gas terugnemen. Ik begin het langzaam over te nemen.

Ik heb nieuwe ideeën. Zo wil ik het kantoor herinrichten.

We hebben een schitterend uitzicht op de stad. Vanaf de gang.

Ik wil dat de stad als het ware aan de voeten van onze klanten ligt.

Alsof ze in de hemel zijn. Heb je wel eens wanden gesloopt?

Ik zoek iemand die ik kan vertrouwen. En het levert jou ook wat op.

Dank, hoeft niet.

Het budget is 8000 euro. Het is hooguit twee maanden werk.

We kunnen tot 10.000 gaan.

Een paar wandjes neerhalen, een paar nieuwe bouwen. De boel schilderen.

Het is aan jou.

Hoe dan ook, kom een keer langs in Antwerpen.

Ik meen het. We zijn verdomme neven.

Je vader vindt het nooit goed.

Ik kan goed praten. Dat is mijn vak.

Dus je bent wel geïnteresseerd?

Ik wil erover nadenken. -Bel je me?

Bel me.

Pier, probeer uit te leggen waarom je daarheen wilt.

Niet om hun knechtje te spelen.

Maar waarom wil je er wél heen?

Om ze pijn te doen. Tevreden?

Nee. Maar het is in ieder geval een antwoord.

Ik wil ze pijn doen, ze laten lijden.

Laten lijden.

Wil je revanche nemen?

Hoe dan? Denk goed na, het kan op meerdere manieren.

Wil je ze fysiek pijn doen?

Is dat je revanche? Oké...

Je hoeft mij niks te wijs te maken, Rachid. Ik ken jou.

Jij hebt ook mensen pijn gedaan.

Ken jij mij?

Weet jij wie ik ben?

Oké...

Hou 'm vast.

Is dit wat je wilt doen?

Ik waarschuw je: zo eenvoudig is het niet.

En het is dom.

Je schiet er niks mee op. Alleen dat je mensen bang maakt.

Ben jij bang voor mij? Nee? Waarom niet?

Omdat ik niks laat zien, mezelf in de hand heb.

Dit zou ik nooit doen. -Ik weet wat ik zie.

Mensen zijn bang voor je, met dat oog van je.

Wil je ze laten lijden? Wil je het ze betaald zetten? Oké.

Dan moet je helder denken, rustig en accuraat te werk gaan.

Je gaat erheen om te kijken en te nemen.

Dat is revanche.

De rest, dat is vlees.

Meer niet. Je moet ze hier te grazen nemen.

Alles goed? We gaan meteen naar kantoor.

Is Joseph er ook?

Nee, die komt vanavond terug uit Angola en gaat morgen naar Wenen.

Iedereen noemt hem Jo.

Zie je de zinkpalen? Da's om de wijk te beveiligen. Overal camera's.

Verderop is een politiepost.

Heel anders dan Barbès, hè? We zijn er bijna.

Is het een grote wijk? -Nee, drie straten in de vorm van een S.

Dit is die gang. -Waar is de slijperij?

Die hebben we niet. -O, wat doen jullie dan?

We kopen ruwe stenen die we laten slijpen. Dit moet allemaal weg.

Het is te hokkig, te gedateerd.

Wie slijpt de diamanten? -Hangt ervan af.

Jo werkt vooral met Rick de Vries. Ken je die naam? Een bekende slijper.

De hele gang moet plat. Maar Jo z'n kamer is verboden terrein.

En de oude slijperij? -Lang geleden gesloten.

Waar was die? -Niet hier in de wijk. Moment.

Kom eens, Amar. Amar is onze klusjesman.

Pier, je nieuwe baas.

Aangenaam. Wil je koffie?

Sorry. Ik ben Pier, ik kijk rond.

Volgens je trainer ben je in vorm. Wanneer zien we je in de ring?

Nooit.

Waarom zo bescheiden? Kom op. -Ik hoef niet zo nodig op de voorgrond.

Kom, jongensdoder. -Toon me je gelaat.

Luisa, je bord. -Zie je? Zelfs Shakespeare zegt het.

Gabi, je moet morgen stemmen. Die vent mag niet gekozen worden.

Moet dat nou, tijdens het eten?

Pa, indianen drinken ook geen babybloed en lopen niet met messen te zwaaien.

Luisa, zeg tegen je vriend:

Geen Gopal vanavond. -Hou mij erbuiten.

Eet smakelijk.

Je zit al tijden achter die Afrikaanse stenen aan. Neem toch contact op met Gopal.

Iemand wijn?

Alsjeblieft.

Bedankt voor de gastvrijheid. Sorry.

Geeft niet. -Ik haal een nieuw glas.

Hoeft niet.

Bedank mijn zoon. Hij heeft je uitgenodigd.

De diamant is de perfecte abstractie.

Iets hedendaagsers bestaat niet.

Hij is heel concreet.

Wat is er concreter dan een delfstof?

Maar tegelijkertijd...

is het puur een idee.

Als een cijfer of een getal.

Het is een 0 of een 1.

Hij past perfect...

in ons computertijdperk.

Heel fascinerend.

Voor mij is het een vergelijking.

Eerlijk gezegd gok ik af en toe graag.

En diamanten zijn perfecte dobbelstenen.

Dank u wel. -Graag gedaan.

De psych. Hij staat al voor het hek.

Zagen jullie die vent? Hij snapt het helemaal.

Een psychiater die aan huis komt?

Nee, hij noemt z'n dealer zo.

Schrijf je Pier op z'n Italiaans? -Ja.

Toen ik klein was, woonden we in Apulië.

Mijn moeder komt uit Rome. Spreek je Italiaans?

Jij wel? -Ja, ik moest wel.

Lach je om mij?

Het is grappig om te zien hoe mensen op dit huis reageren.

Je voelt je niet op je gemak.

Een ongelooflijk huis. Ben je hier vaak? -Ik woon hier.

En jij zit in de bouw? -Ja.

En jij bokst? -Nee, ik promoveer in de scheikunde.

Weet u of hier vroeger een diamantslijperij zat?

Dat weet ik niet.

Wat is dit? -Een beeld dat in het centrum staat.

Wat stelt het voor?

Het is een legende, over Antwerpen.

Er was een gemene reus die handen afhakte.

En deze man hakte toen de hand van de reus af.

Daar komt de naam Antwerpen vandaan.

'Ant' komt van hand. En 'werpen' is gooien.

De zaken gaan goed, toch? Jullie zijn bekend.

Volgens Amar worden jullie 'de Duitsers' genoemd.

Reputatie alleen is niet genoeg. We zijn te klein gebleven.

We moeten nu echt uitbreiden. Anders wordt het gevaarlijk.

Het is een grillige markt. Want diamanten hebben geen enkel nut.

Het zijn gewoon doorzichtige stenen. Maar men heeft besloten dat die veel waard zijn.

Absurd, maar wel geniaal als je het zo beziet.

Je vertelde in Parijs over je ideeën.

Ik begin te snappen waar je in dit wereldje aan moet voldoen.

Je verwacht 't misschien niet, maar ook ik zit boordevol ideeën.

Ik ben jong en dynamisch. Jij bent de baas, maar ik zou graag willen samenwerken.

Het is een apart milieu. Ik wil je niet beledigen, maar het is niks voor jou.

Je spreekt Engels noch Vlaams.

Ik zeg het eerlijk, Pier. Ben je niet boos?

Pa, Rick is er voor je. -De Vries, hoe maak je het?

Sst, ze komt eraan.

Mazzel voor Luisa.

Hallo.

U bent toch Rick de Vries?

Ik heb u gezien bij Jo. Ik ben Pier.

Pier Ulmann.

U bent toch diamantslijper?

De zoon van Victor? -Hebt u hem gekend?

Nee, je opa wel. Ik heb het vak bij hem geleerd.

Ja, ik ben diamantslijper.

Geïnteresseerd in het diamantvak? -Ja.

Ik hoorde dat u een slijperij hebt. Ik zou graag 's langskomen.

Sorry, maar jij bent toch degene die het kantoor verbouwt?

Ja, ik help Gabi.

Neem me niet kwalijk.

Ik zal het kort houden. We zijn vanmiddag allemaal blij...

vanwege één persoon op wie ik heel trots ben.

Ik ben nogal zenuwachtig.

Ik zal de mooie en mysterieuze titel van je proefschrift proberen voor te lezen:

Stereoselectieve cyclo-isomerisatie, gecatalyseerd in goud en platina.

Ik leef daar al vier jaar mee, en snap er niks van.

Maar het is van eenzelfde schoonheid als jij. Dus...

Een lied voor mijn knapperd.

ik ben verliefd geworden op jou

omdat ik het alleen niet meer uithield

overdag

wilde ik over mijn dromen praten

en 's nachts

praten over de liefde

ik ben verliefd geworden op jou

en nu

weet ik niet wat ik moet doen

overdag

heb ik spijt dat ik je ontmoet heb

en 's nachts

zoek ik je op

We gaan borrelen.

Excuses. -Ga zitten.

Jo heeft iets mee te delen en zei net: Een geluk komt zelden alleen.

We zijn een en al oor.

Je zult blij zijn. Er gaat wat veranderen. Vandaag heb ik de vier stenen gekocht.

Over twee maanden komen ze uit Angola. De mooiste stenen die ik ooit gekocht heb.

En we gaan ze zelf slijpen.

Ik ben al een tijdje met Rick in gesprek.

Zijn meerderheidsaandeelhouder, Altmayer...

gaat zich terugtrekken. Ik ben de enige die dat weet.

Ik denk dat ik instap. Het is een flinke investering, het wordt erop of eronder.

Je denkt dat je instapt? Dat is idioot, papa.

Rustig, Gabi. Wanneer heb je dat besloten?

Het wordt steeds lastiger. We moeten anders gaan werken.

Onze clientèle is heel exclusief...

net als hun stenen.

Het is een nichemarkt. -Je pakt het precies verkeerd aan.

Zo loop je alleen maar meer risico. Luister je?

Rick, een aandeelhouder trekt zich niet voor niets terug.

Hou je mond.

Ik wil al heel lang weer gaan slijpen. Dat weet je.

Dat is pure nostalgie. Praat met Gopal.

Een diamant slijp je vóór de verkoop.

Dat zei m'n vader altijd.

Had ik maar geluisterd.

Ik ga die slijperij kopen. Punt.

Discussie gesloten. We zijn hier om Luisa haar promotie te vieren.

Pap, je moet met hem praten. Ik vraag het je al maanden.

Hou je mond.

Luister... -Ik zei: Hou je mond.

Hij is gestoord. -Alsjeblieft, Gabi.

Nee, hij gaat er zelf vandoor. We zijn hier voor jou. Ga zitten.

Ga zitten.

Hallo, mag ik een pasje?

Ik stoor toch niet? Weet u nog dat u zei...

dat ik wel eens mocht langskomen? -Nee.

Misschien heb ik gezegd dat je mocht komen kijken, maar niet 'langskomen'.

Sorry, ik ben nieuw. Ik ken de codes niet goed.

Onhandig van me. Maar ik zou uw slijperij graag willen zien.

Weet je oom ervan? -Nee, ik ben uit mezelf gekomen.

Zoals ik al zei: ik ben geïnteresseerd in diamanten.

Dat begreep ik, ja.

Kom binnen.

Zulke slijperijen zijn er amper nog.

Het is tamelijk uniek.

We doen hier niet het standaardslijpwerk.

Alleen grote formaten.

Heel bijzondere stenen.

Kom, we gaan verder.

Hier doen we analyses. Onze geslepen stenen zijn altijd asymmetrisch.

Net zo uniek als de ruwe steen.

Heel goed. Je neemt de tijd om te kijken.

Kom, ik laat je uit.

Ik zou graag zien hoe het slijpen gaat.

Dit is zonde van uw tijd, hè?

Kom zaterdag. Dan zullen we zien of het de moeite waard is.

Vlamingen hebben niets met sjabbat. Tot ziens.

Met Rachid. Spreek wat in.

Met mij. Ik heb iets interessants gezien. Bel me terug.

Sorry.

Ik weet niet wat me bezielde. Belachelijk.

Geeft niet. Ben je op weg naar huis? -Ja.

Ga je vaak naar Italië?

Doe geen moeite, hoor. -Ik meen het.

Naar Rome, naar m'n moeder.

Ben jij wel 's in Rome geweest? -Eén keer.

Een station, een groot plein... -De wijk Termini, daar woont m'n moeder.

Ik herinner me een sombere, smerige omgeving.

Smerig in de zin van armoedig?

Klopt. Goed geheugen.

Olga.

Snel.

Olga. -Ik kom eraan.

Laat mij maar. Pak een kussen.

Hij trekt al bij.

Rustig maar.

Pak de doos.

Hier...

Ik kan het niet meer. -Je hebt het goed gedaan.

Hoe weet jij wat je moet doen? -Een vriend op school had hetzelfde.

Het is geen ramp. Het hoort bij het leven.

Maar hou het voor je.

De wereld is klein. Gabi wil dat het onder ons blijft.

Uiteraard.

Wat ik trouwens dacht...

Gabi moet een paar dagen naar het buitenland. Als jij 's meeging.

Ik ben doodsbang als hij gaat vliegen. Ik zou het fijn vinden...

Als u dat graag wilt.

Heel aardig van je.

Het opvallende licht heet 'het vuur'.

In de steen splitst het zich in meerdere kleuren, als een regenboog.

En nu slijp ik een eerste vlak.

Dan zie je dat het licht ook weer naar buiten komt.

Kijk maar.

Besef dat een geslepen diamant net een doorzichtige spiegel is.

Spiegels hebben een ondergrond. Water spiegelt alleen bij 'n donkere ondergrond.

Een diamant heeft dat niet nodig. Het licht speelt erdoorheen...

tussen de facetten. Het komt aan alle kanten naar buiten.

Het gaat eindeloos door.

Een beetje licht is genoeg.

Zelfs de vlam van een piepklein kaarsje kan een diamant doen flonkeren.

Nu jij. Probeer eens.

Hij komt uit 'n rijk oud geslacht uit Surat. Hij heeft op een Franse school gezeten.

Hij spreekt vloeiend Frans, is heel ontwikkeld.

Hij slijpt alleen kleine stenen voor de consumptiemarkt.

Hij delft en slijpt zelf, maar heeft geen basis in Europa.

Hij is op zoek naar een goeie partij. Vandaar.

Is het nog ver? -Nee, meneer.

Hier slijpen we 2 à 3000 stenen per dag. -Per dag?

Ja, totaal in de fabriek 10.000.

Daar worden de kleinste steentjes geslepen.

Weet je wat ik fascinerend vind aan je grootvader?

Hij was de enige die wiskundige was...

en diamantslijper en zakenman. En in alles geniaal.

Geniaal zijn op één vlak is al bijzonder. Heb je z'n boek gelezen?

Jazeker.

Weet je... -Inhoudelijk is het briljant.

Maar qua taal ook.

Mijn vader heeft me de 'Ulmann Perfect Cut' eens uitgelegd.

Ik was zeven. Ik snapte er niks van.

Maar de naam is blijven hangen. Namen zijn enorm belangrijk.

En met die 'perfect cut' vestigde Isaac een standaard.

Ik voel me daar verwant mee: precisie en reproductie.

Precies wat we hier zagen.

Dan de parallellen tussen onze families, ook tussen Jaïns en Joden.

Frappant. Allebei met een aparte plek in de samenleving.

Jullie als geweldlozen, wij omdat we Joden zijn.

En nu beheersen we bepaalde sectoren, zoals de diamanthandel.

Klopt helemaal.

Excuseer me, ik moet een telefoontje plegen.

Ik heb kennisgemaakt met de zoon en de neef. Nu de vader nog.

Hij wil niets liever. Kom vooral naar Antwerpen.

Wat ik niet snap: koopt je pa Rick z'n slijperij toch niet?

Volgens mij schiet dat niet op.

Als hij Gopal één keer ontmoet, is hij om.

Grote stenen zijn bespottelijk. Heb je zijn fabriek gezien?

Dat is de toekomst. Delven en bewerken gebeurt hier, en wij verkopen. Klaar.

Wil je nog een klus als het kantoor klaar is?

Ik heb een huis gevonden voor Luisa en mij. Daar moet veel opgeknapt worden.

Als je zo doorgaat, moet je me in dienst nemen.

Is er iets? -Wacht...

Gaat het?

Fijn dat je meegegaan bent.

Ontspan maar, ik ben bij je.

Hoe oud is dat, denk je?

Geen idee, het ziet er oud uit. Het is heel mooi.

Welnee, ik heb het op m'n 13de getekend. Ik wilde het licht afbeelden.

Naïef, hè?

Wat doe jij in de diamanthandel?

Ik werk niet echt...

Ik zit op een andere plek dan Gabi.

Maar dat interesseert me zeker: de werking van het licht.

Hoe je kunt zorgen dat het licht door de steen kan stralen.

onderzoek naar lichtval in diamanten

Toe maar.

Pier, kom eens.

Ga even zitten.

Ik heb twee stenen binnengekregen. Kijk er eens naar.

Wat vind je?

Volgens mij is dit geen diamant.

Hij kwam langs in de slijperij. Ik heb gevraagd of hij terugkwam.

De techniek stelt niks voor. Die leer je in drie maanden.

Het belangrijkste is dat je een goed oog hebt. En ik denk...

dat we hem moeten opleiden. -Laat ons even alleen.

Ik heb mijn mening gegeven. Denk er maar eens goed over na.

Kan ik je even spreken? -Niet nu.

Voor weinig mensen heb ik zoveel respect als voor Rick.

Als hij zegt dat je 'het' hebt, geloof ik dat.

Maar het schept wel verplichtingen. Snap je dat?

Als je nog eens iets achter mijn rug om doet, vlieg je eruit.

Je bent hier te gast. -Oké.

Dus je gaat mijn huis niet opknappen? Jammer, Pierito.

Wanneer begin je? Je staat vast te popelen.

Ik was hier niet op uit, Gabi.

Maar ik ben er blij mee. Het is niet tegen jou bedoeld.

Ik zal je uitbetalen voor de hele klus.

Die arme Amar maakt het in z'n eentje af. Ik snap je heel goed.

Zorg dat je je gereedschap voortaan heel houdt.

De Pelikaanstraat vanuit het station. De S...

het pand waar de slijperij zit.

Hier de toegangssluis, hier de werktafels.

Rustig. -De computerruimte, kantoor, kluis.

Hier twee codesloten en hier overal camera's.

Buiten werktijd worden de beelden opgeslagen. Maar live bekijkt niemand ze.

En 's nachts zitten de stenen in de kluis.

De vier stenen van je oom ook? En hoeveel zijn die waard?

Eenmaal geslepen heel veel. Miljoenen.

Wat denk je?

Een grote klus. Dit had ik niet verwacht.

Zoiets groots heb ik nog nooit gedaan.

Bang? -Natuurlijk, idioot. Jij knijpt 'm vast ook.

Maar het is te vroeg.

Moet je horen...

Ik denk erover na. Jij werkt gewoon door.

Wij weten dat je hier niet bent als 'zoon van'. Maar niet iedereen ziet dat zo.

Dus werk vooral heel hard, en doe je werk goed.

Daar heb je Pier. Pier...

Belachelijk.

Dat m'n moeder bezorgd is om mij of om haar auto, oké. Maar dat jij meewerkt...

Wat zit erachter? -Niks.

Laat ook maar.

Hoe was ik? -Super.

Gefeliciteerd, man.

Je was heel goed. Nu handen thuis.

Hoorde je me niet? Versta je geen Frans?

Rustig. -Was ik niet duidelijk?

Stil maar. We gaan al.

Wij vieren mijn overwinning en jullie komen ons dissen.

Laat 'm los. -Nee.

Teringlijer.

Wat is dit, verdomme?

Ik mag aan haar zitten. Niet jij.

Gestoord. -Trots, Pier?

Hoor je me? -Mond dicht. Trots op jezelf. Pier?

Kappen nou. Zand erover.

Weet je wat?

Ben je niet goed wijs? Wat ga je doen, Gabi?

Zal ik achter 'm aan gaan?

Hij zit waarschijnlijk al bijna in een taxi.

Ben jij in staat om te rijden? -Ja.

Zeker weten?

Heb je eerder in zo'n auto gereden? -Nee.

Lichten aan.

Ik begreep dat je jarig bent. -Wat is het?

Maak maar open.

Is dat Termini?

Heb jij dat getekend?

Er staat iets achterop.

voor Luisa, haar arme buurt

Dank je wel.

Zo bijzonder is het niet. -Ik ben er heel blij mee.

Kun jij rijden? -Nee.

Ik heb een lesmethode. -Nee, dank.

Je hoeft niet eens te gaan verzitten. -Nee, ik ben niet in de stemming.

Ik stop even. -Pier, ik heb geen zin, zei ik.

Duidelijk?

Ogen dicht. -Nee.

Pier.

Kom eens kijken.

Jo z'n stenen.

Ze komen dinsdag. Alle vier.

Moet je die grote blauwe zien.

150 karaat. Ongelooflijk, hè?

Op zulke stenen leer je het het beste.

Als je zo'n steen kunt slijpen, kun je alles slijpen.

Hij had het over 20 miljoen. Ik kan het amper geloven.

Dus? -Interessant.

Dus je doet het? -Nou en of.

Het is 2, 3 maanden werk. We leveren tussen 10 augustus en 10 september.

Wij prikken op het laatst een datum.

De codes? -Werk ik aan.

Voor de sleutel.

De kluis? -Een Helvet 1112.

En de werktijden?

Tot zes uur. Om tien over is de werkplaats leeg.

Na achten is alles afgesloten. Rick en ik blijven soms tot acht uur.

Leg eens goed uit. Ik wil een beeld hebben.

Om 18.10 is de slijperij leeg.

Ik zorg dat Rick ook vertrekt en breng 'm naar huis.

Jullie gaan om 18.20 naar binnen. Het zal dan nog druk zijn.

Geef je valse paspoort af in ruil voor een pasje.

Ga door het poortje, de gang in.

Dan kom je bij een deur. De slijperij is een aparte ruimte.

Eerste code. Jullie hebben de sleutel, openen de deur, staan in de sluis.

Een camera, tweede code, tweede deur.

Werkplaats, computerruimte. Bespuit de camera's.

Ga naar links, nog een camera.

Het kantoor, tegenover jullie de laatste camera.

Links: de kluis.

Jullie hebben anderhalf uur om de kluis leeg te halen, sporen te verwijderen...

en het alarm weer aan te zetten. Vraag bij vertrek je paspoort terug.

Verlaat de buurt via de Pelikaanstraat en neem de trein van 20.17 naar Parijs.

Gabi.

Wat doe je toch?

Geef mij de sleutel.

Gabriel.

Kom naar binnen. Het is al laat, toe.

Sneue planten.

Wat doe je? Dit is waanzin.

Kom naar binnen. Hou daarmee op.

Weet je wel hoe laat het is?

Toe, geef me die sleutel.

Ja, papa.

moge God je helpen als je de zon nog ziet

als je de zon nog ziet

Zing voor mij, pa.

moge God je zegenen

als je voor zijn voeten knielt

als je voor zijn voeten knielt

We moeten morgen vroeg op. Er is veel werk te doen.

Nee, ik niet. Jij doet het werk. Dat is goed zo. Klaar.

Nee, het is goed zo. -Gabriel...

Wacht even.

Goed nieuws. We leveren over een week, op maandag 28.

Dus vrijdag 25 zijn we klaar. In het weekend wordt er hooguit afgewerkt.

Het moet dus op vrijdag. In het weekend kom je lastig binnen.

Bovendien gaat Jo op vrijdag altijd naar Wenen.

De sleutel? -Nog niet.

Jemig, neemt ie die mee naar bed? -Ik bel je vanavond weer.

Ik ben Joseph Ulmann. Leg eens uit.

Wat is er? -De slijperij is gesloten.

Ik wil het deel van Altmayer overnemen.

De schuld bedraagt een kleine zes miljoen euro.

De zaak heeft geen liquide middelen meer. In uw eentje gaat u het niet redden, denk ik.

Ik was overtuigd dat... -Het is nu te laat.

Ze gaan beslag leggen, ook op de stenen.

Wat doen we? De tijd dringt.

Breng hem naar huis. Ik kijk wat ik hier kan doen.

Ga maar gauw.

Zet eens uit.

Het is voorbij. Je probeert op eigen kracht iets te ondernemen...

Vreselijk.

Dit was m'n levenswerk, ik heb alles gegeven.

Nu ben ik niemand. -Dat mag je niet zeggen.

Wil je een glas water pakken?

Het is nog niet voorbij.

Jo heeft veel invloed.

Ik ga slapen. Ga maar.

Bedankt.

Zitten ze er al lang?

Anderhalf uur. Maar het gaat niks opleveren.

Ik zou die slijperij nog niet gratis willen. Het is afgelopen.

Succes.

Ze wijzen alles af.

Ik krijg een week om partners te vinden. Zo niet, dan is alles weg.

Het wordt nu echt hachelijk.

Ik snap het niet. Na al die maanden had je niet door in welke ellende hij zat?

Die Raad van je oom moet het geweten hebben.

Niemand wist het. Alles gaat in het geheim.

En de stenen zijn daar? -Het spijt me, Rachid.

En nu? Gaat je oom een oplossing bedenken?

Denk goed na. Ik wil geen verzinsels horen.

Ik weet het niet. -Ik heb een idee.

We ontvoeren een diamantair en zorgen dat de familie flink dokt.

Dat is vaker gebeurd. Joden betalen voor ontvoerde familieleden.

Dat kan ie niet maken. -Jij wilde ze toch laten lijden?

Heb je ineens last van je geweten? Wil je liever dat we die Indiër pakken?

Die is stinkend rijk én van een ander ras.

Kappen nou. -Wacht even.

Indiërs zijn tegenwoordig rijker dan Joden. -Zo kan ie wel weer. Rustig.

Pier, wat gaan we doen?

We gaan niet met lege handen terug.

In Parijs heb ik de tent dichtgegooid.

Ik heb geen cent meer.

Ik heb kosten gemaakt. Snap je dat?

Ik betaal hier een kapitaal voor een rottige flat.

Ik heb jongens gecharterd. Nu wachten we.

Dus?

Zeg, komt er nog wat van?

Hou je gedeisd, Kevin.

Hij is in alle staten.

Ik ga niet met lege handen terug.

Mooi niet.

Door jou ben ik erin gaan geloven.

Pier, je moet met een oplossing komen. Want anders gaan wij die bedenken.

Snap je dat?

Lukt het niet?

Nee, niemand wil meedoen.

Wat moet ik daarmee? -Niet boos worden. Hij wil investeren.

Hij is nu in Antwerpen. -Hij is niet geïnteresseerd.

Jawel, de naam Ulmann interesseert hem. Maar niet Gabi's plannen met hem.

Bel hem en maak een afspraak.

Waarom doe je dit? Is het zo belangrijk voor je?

Hebben we Gabi niet nodig om een afspraak te maken?

Nee.

Ik heb een goeie naam. Maar ik was altijd een kleine, onafhankelijke diamantair.

En nu komt u naar mij om niet langer klein en onafhankelijk te zijn?

Ik heb geen keus. -Jawel.

Niemand dwingt u om de slijperij te redden. -Mag ik iets zeggen?

Ik werk nu een aantal maanden in de slijperij.

Zoiets vind je nergens anders.

Rick wilde altijd dat elke diamant die er geslepen wordt volkomen uniek is...

met z'n eigen schoonheid.

Voor ons is echte schoonheid iets...

iets dat z'n eigen harmonie heeft.

Geen enkele ruwe diamant is hetzelfde.

Als alle stenen hetzelfde geslepen worden, worden het bijna dode stenen.

Met die slijperij kunt u zich hier geweldig positioneren.

Dan heeft u iets extra's te bieden, naast uw mijnen en fabrieken.

Uw naam in combinatie met de onze, dat is te mooi om af te slaan.

Ik heb respect voor uw naam. Uw naam interesseert me.

Ik zal erover nadenken.

Op dinsdag na de bijeenkomst geef ik een feestje.

Voor die tijd spreken we elkaar over de kwestie. Tot ziens.

Mijn zoon weet niets van ons gesprek. Ik vertel het hem zelf.

Prima. Tot ziens.

Zolang er niet getekend is, zeggen we niets tegen Gabi. Het belang is te groot.

Dag, meneer Gopal. Met Gabriel Ulmann.

Ik wil alleen maar zeggen dat we eraan komen. M'n vader komt ook.

Dan kunt u eindelijk kennismaken.

Ik hoop dat we elkaar vanavond even kunnen spreken.

Tot straks.

Alles is in orde. Kom.

Mag ik hem even van u lenen? -Natuurlijk.

Ik heb je oom gesproken. De slijperij opent binnenkort onder ons beider naam.

Wat je laatst over schoonheid zei klopt helemaal.

Wij, Jaïns zijn geweldloos.

Toch was ik ironisch genoeg voorbestemd voor het spel van concurrentie en geld.

Dit is de tweede code van de sluis.

Over laatst...

Neem me niet kwalijk dat ik nijdig was. Dat kan gebeuren tussen maten.

Zie je wel? Hij spreekt zich uit.

Kom even.

Voor de draad ermee. Wat is er? Knijp je 'm?

Nee, ik...

Ik ben moe, meer niet.

Last van dat abces. En ik heb nog niks gegeten.

Dan moet je wat eten.

Met een lege maag ben je niet scherp. Weet je?

Ik ben aan de schijterij.

Vind je dat grappig?

Prima, lach maar. Ontspan je. Het komt goed.

Logisch, het is bijna zover.

Vertrouwen we elkaar? -Ja.

Binnen.

Hoe is het met hem?

Die aanvallen verlammen me.

Stom, het lukt me niet om te handelen.

Dan moet je oefenen, net als met boksen.

Vreselijk om te zeggen, maar ik walg ervan.

Je traint...

Je oefent de handelingen systematisch...

om ze te leren beheersen.

Dan moet ik op zoek naar een epileptische stootzak.

Ga je gang.

Wat doe je? -Toe maar.

Doe niet zo idioot.

Doe wat je moet doen. Je hebt geen keus.

Dit is belachelijk. -Ik lig hier de pijp uit te gaan.

Doe wat.

Toe... -Dit is geen goed idee.

Niet doen.

Hou op. Niet doen.

Hou op, Pier.

Wat ben je verdomme aan het doen?

Hou daarmee op.

Hou op, Pier. Niet doen.

Stop alsjeblieft.

Slaapt hij?

Ik ben maandag terug. Doe je hem de groeten?

Oké.

Je bent populair.

Wacht.

Moet je zien. -Leg terug.

Tot ziens. -Wat ik nog wilde zeggen, Rick...

Met jou samenwerken betekent veel voor me.

Niet zo plechtstatig. Daar hou ik absoluut niet van.

Ben je niet in Wenen dan?

Ik moet ervandoor.

Ik bel je al een uur. Ik dacht dat je hier nog zou zijn.

Zullen we naar een café gaan? -Kom even.

Ga zitten.

Weet je waarom we hier zijn?

Luisa heeft me dingen verteld. Ze wil dat ik je per direct wegstuur.

Wat zei ze dan? -Weet je dat niet?

Dat je fysieke avances gemaakt hebt en haar respectloos hebt behandeld.

Klopt dat?

Klopt dat?

Twee weken geleden of minder zou ik geen moment geaarzeld hebben...

en je weggestuurd hebben. Maar het ligt nu anders.

Ik ben nu geneigd om te denken dat Luisa een charmante jongedame is...

die niet beseft welk effect ze op mannen heeft.

Nee, ik... -Laat maar.

Wat me interesseert is wat dit over jou zegt.

Toen jij hier net was, vertrouwde ik je niet.

Maar de laatste tijd dacht ik dat dat ten onrechte was. Dus vertel eens...

Heb ik daar gelijk in?

Als je iets wilt zeggen, als je wilt dat we ergens over praten...

is het nu het geschikte moment.

Vertel hoe het ongeluk gegaan is.

Wat wil je weten? -Beschrijf hoe het ging.

Toen ik binnenkwam, was er overal bloed. Er valt niks te beschrijven.

Je was erbij. -Ik was in Brussel.

Ik heb de eerste de beste trein genomen.

Hij genoot zo van het slijpen dat hij soms tien uur achtereen werkte.

Mijn vader moedigde hem aan. Hij was doodmoe, zo kwam het.

Nee, jij dwong hem.

Jij was erbij en dwong hem. -Niemand dwong hem.

Jullie hebben 'm elektroshocks laten geven. -Dat is nooit gebeurd.

Dat lieg je. Wie zegt dat het waar is?

Daarna hebben jullie 'm verstoten. -Hij sloeg erop los.

Hij sloeg mij, m'n vader.

Hij zei dat dat het enige was waartoe hij nog in staat was.

Ik was 25. Hij was m'n broertje en ik was bang voor hem.

Kijk me aan. Ik heb m'n familie toen in bescherming genomen.

Van zo iemand kun je niet houden. -Hij was niet voor niks zo geworden.

En waarom moest je hem zonodig laten onterven?

Hij viel m'n vader lastig, troggelde hem geld af.

Er zat niks anders op. Weet je...

Ik was helemaal niet van plan om hier te blijven.

Ik had geen talent voor slijpen. Zakendoen interesseerde me niet.

Ik wilde weg. Welk kind wil dat niet?

Maar hoe kun je weggaan als je vader weerloos is...

als jij de enige bent die kan veiligstellen wat hij heeft opgebouwd?

Wilde je nog meer vragen?

Ik wel.

Gabi heeft jou nodig. Ik ook.

Ik ben bereid geen onderscheid te maken tussen jou en hem.

Maar dan moet je beloven dat je niet weggaat.

Dat doet pijn, Pier.

Ik wilde 'm niet... -Rustig, laat maar aan mij over.

U bent heel dapper geweest.

Het is voorbij. Rustig maar.

Het is voorbij.

Jongen...

Bent u bij 'm geweest? -Ja, net.

Hij ligt bij te komen. Kom mee naar huis. Hoe kunnen we je bedanken?

Ik wil even naar hem toe. Ik kom zo.

Goed. Dank je wel.

Bravo, Pierito.

Ben jij het?

Ik heb nog wel pijn, maar het komt goed.

Ga zitten.

Hoezo? Je weet dat ik betrokken ben.

Wat? -Hij zei mijn naam.

Niemand zei iets. -Je hoorde het.

Hou je mond.

Zeg alsjeblieft dat je...

Mijn neef nam het voor me op en heeft me gered.

Zo is het gegaan.

Alsjeblieft?

Neem plaats.

Wilt u iets drinken? Koffie? Water?

Oké, wilt u even goed naar deze foto's kijken?

Herkent u iemand?

Toen hij niet meer bewoog, ben ik naar hem toe gelopen.

Ik zag dat hij iets onder zijn shirt had.

Ik heb me over hem heen gebogen en heb dat gepakt.

Ik snapte meteen wat het was. Toen kwamen jullie.

Kijk nu goed naar de foto's.

Het was gisteren donker, het ging heel snel.

Hebt u deze gezichten eerder gezien?

Neem de tijd.

Nee, nooit. -U weet het zeker?

Dan hoeft u alleen dit nog te tekenen.

Dat was het.

Kom maar.

Ze weten hier wat u gedaan hebt.

Fijne dag verder, meneer Ulmann.

Ik herkende een gezicht.

Ik had gezien hoe je die avond met Jo naar die man keek.

Je draaide je om, alsof iemand je naam riep.

Ze hebben je gedwongen, hè?

Werkte je met ze samen?

Wat gaat u nu doen?

Niets. Ik heb niet het recht om jou kwaad te doen. Ik wil het ook niet.

Maar jij? Wat denk jij nu te gaan doen?

Ik wil weg.