Original subtitles

Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan.

Maybe kasi matagal ko na itong gusto.

Yung feeling na may nagkaabang sa akin.

Si Mario.

Let's go.

Pasok ah.

Isang head manager sa sikat na accounting firm.

Nakilala ko sa isang dating app.

Cheers! Cheers!

After ilang usap, nagkapalagayan na kami ng loob.

Siguro dahil, katulad niya, isa rin akong manager.

I can sense if...

The people are the right fit.

And as for me, I think he is.

Maganda dito, no?

Parang napaka -homey ng bahay mo.

Gusto ko kasi peaceful.

Matagal na rin kasi na nakapag -dinner ako dito sa bahay with someone.

Naging rutina kasi ng buhay ko yun eh. Trabaho, bahay.

Kaya sabi nga ng mga friends ko na siguro ito na yung tamang oras

para makakilala o magkakilan lang tayong dalawa.

Ang weird no, third date pa lang namin pero sa bahay na agad.

Kung ibang lalaki to, baka dumakbo na ako.

Pero kay Mario, parang safe.

Sobra na akong na -attach agad sa kanya.

Ang lambing niya kasi, parang siya na yung sagot sa lahat ng mga dasal ko.

To new beginnings?

To taking chances.

Meron sana akong gusto kong sabihin sa 'yo.

Ano yun?

May anak ako.

Ha?

Talaga?

May anak akong babae.

Nandiyan siya sa loob.

Kaso, hindi siya masyadong nakipag -usap sa mga tao.

Alam ko na wala yan doon sa dating profile ko, pero gusto ko lang kasing

sa 'yo ng personal.

Pero, no worries.

Single ako.

Single ako, promise.

Dapat lang, no?

May anak siya.

Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko.

Pero sa totoo lang,

Okay lang.

Hindi naman yung hadlang kung mahal mo na agad yung tao, diba?

Okay lang naman sa akin na may anak ka.

Shy type ba siya?

Gano 'n na nga, pero... She's complicated.

Twenty years old na siya.

Same ng edad mo.

Okay lang ba?

Oo naman.

Hindi ako sanay ng ganito.

May lalaking na nakikinig.

Hindi lang nanonood.

May lalaking tinititigan ako.

Hindi lang tinitignan.

Alam mo,

hindi na nga pumapasok sa isip ko yung makipag -date ako with someone.

Simulan, namatay yung wife.

Bakit? Ano nangyari?

Suicide. Last year.

Oh. I'm sorry.

Importante.

Moving on.

Nakasama ka.

Nakakatakot. Pero ang ganda pakinggan.

Parang may lungkot sa boses niya na gusto kong gamutin.

Maybe that's why I said yes to tonight.

Maybe that's why gusto ko siyang alagaan.

Leah, alam mo, hindi niya muli ng buhay.

Kaulugan tong bahay na to.

Tsaka yung buhay ko.

I love you.

Sino ba naman ako para tumanggi?

I mean, a man like Mario?

Mature?

Kind? May bahay? May garden?

Parang pang romantic movie, diba?

After all these years, baka ito na yun.

Baka siya na yung lalaking para sa akin.

Leah, live with me.

Ha?

Oo.

Sure pa ba?

Alam kong masyado o mabilis pero alam mo yan.

Ayoko na kasi mag -aksena. Oras kasi ikaw rin naman yung nakikita ko.

Makasama ko sa future.

Tsaka yun ang gusto ko.

Ikaw.

Tsaka alam mo yung...

Nagkaroon ulit siya itong bahay ko.

Na nandito ka.

Please?

Di fit niya.

Ang bilis, pero... hindi pa yun ang gusto ko.

Yung may uuwian, mayayakap, may tatawag na love.

New day, new chapter.

Hindi ko alam kung anong mangyayari.

Pero ang alam ko, ready na akong magmahal ulit.

Hi. Hi, Leah.

Halika, halika, pasok ka. Welcome, welcome, welcome.

Halika, halika, pasok ka.

Welcome ka dito, ha? Huwag kang mahihiya. Ito na magiging bahay mo.

Teka, may papakilala ko sa 'yo.

Um, Rika?

Rika?

Ana, halika. May papakilala ko sa 'yo.

Rika, si Leah.

Leah, si Rika.

Hi. Nak, si Leah na makakasama natin. Simulan na yan.

Ha?

Hi, Rika.

It's finally nice to meet you.

I'm Leah.

Hi.

Pasensya, Monaro.

Talaga kasi hindi namin ipag -usapin sa mga tao simula nung namatay ang nanay

mo.

Pasensya ba?

Okay? Okay lang. I understand.

Mabuti pa ayosin na nating gawin mo sa porto. Sige.

Thank you.

Yun. Ito na yung ating magiging kwarto.

Ito yung magiging kwarto mo na rin simula ngayon.

Pasensya ka na.

Ito lang na kayaan na natin.

Salamat.

Iwala ka sa akin.

Tandaan mo, no?

Mahaling kita raw araw.

Pwede mo na siguro umpisan yung pag -aayos ng gamit mo.

Ah, bababa lang ako. Kausapin ko lang si Riga.

Sige.

Wow! Ang bango ah!

Good morning.

Oo, okay yung breakfast natin, special hotdog.

Siyempre pinagluto kita. Oo, thank you. Kumain ka kaya muna.

Para may susimbalan ng araw mo. Okay, okay, sweetheart.

Kaso nga lang, medyo busy ako ngayon. Hindi na kita magpagbigyan. Gusto ko man

mag -stay pero alam mo yun, may meeting ako.

Okay?

Okay lang?

Mamaya na lang siguro.

Ha, mauna na ako sa 'yo.

Okay.

Sige. Sabayin ko na lang si Rika mag -breakfast mamaya.

Good luck sa 'yo.

Kasi alam mo, hindi talaga lumalabas ng kwarto yun. Hindi kumakain.

Pero subukan mo.

Kasi baka pumayag sa 'yo dahil pamilya naman na tayo, diba?

O paano? Lista ko, ha? Okay. Mukhang malito ako sa meeting. Ingat ka.

See you later, sweetheart.

See you. Bye.

Tika?

Tika?

Niluto ko yung breakfast mo.

Kain ka na.

Niluto ko yung breakfast mo.

Baka gutom ka na.

Kumain ka na.

Hindi ako gutom.

Ah, okay.

Pero, baka gusto mo lang may kasabay.

Alam kong mabilis yung pangyayari.

Pero, gusto kitang makalala.

Taking care of you could be a start.

As family, pwede mo akong maging pamilya.

Yung tingin niya, parang may gustong sabihin.

Kinala mo ba talaga si Daddy?

Ah... Ano ibig mong sabihin?

Maybe she's just grieving.

Maybe... Kailangan lang niya ng oras. Or maybe, ako lang talaga ang bagong

bisita sa mundong matagal nagsarado.

Masaya naman.

Tahimik.

Payapa.

Pamilya.

Parang lahat ng gusto ko nasa harap ko na.

Pero habang lumilipas ang mga araw, parang may nag -iiba.

Hindi ko alam kung sa kanya o sa akin.

Baka pagod lang siya.

Baka sanay lang siya mag -isa.

Baka ako lang itong nangangarap ng sobra.

Akala ko dati, sapat ng pagmamahal.

Pero minsan pala, kahit anong lapit mo, may distansyang hindi mo

kayang tawirin.

Laking ka ba?

Mario, tama na!

Tama na!

Mario!

Mario, ano ba?

Sabi niya, talk.

Mabalik ka sa kwarto mo!

Mabalik ka sa kwarto mo!

Then, talk.

You shouldn't trust him too much.

Rika, bakit mo nasabi yan?

Wala.

Dito ka na muna matulog hanggang sa bumalik yung katinoan ni Daddy.

Salamat ha.

Kung di ka dumating, ewan ko lang kung ano na nangyari.

Tahimik siya.

Alam mo,

I've been in a lot of relationships before.

Lahat sila masakit.

And then, lagi ako yung nagbibigay at wala nang

natitira sa akin.

And then, damating yung point na ayoko na maghanap.

Siguro, ganito na talaga yung tadhana ko.

Mag -isa na lang sa buhay.

Wala rin namang magulang na nag -aalaga sa akin.

Lola ko lang.

Ang mama ko, maagad na matay.

Yung papa ko naman,

Karoon na agad siya ng bagong pamilya.

At ako, eto.

Sa pera na lang.

And then, isang araw, alam ko sa sarili ko na,

Lord, last try.

Ayun.

Pakalala ko yung daddy mo.

Sobrang kabaitan at talagang binigay niya sa akin sa una pa lang namin

pagkikita.

And then, suddenly,

Nabulag na naman ako sa mga pangarap ko.

Ngayon lang ako umasa na baka may lalaki pong mag -aalaga sa akin.

Gusto ko lang naman ang pamilya.

Ano lang naman ang pangarap ko eh.

Hindi ka niya aalagaan.

Sarili niya nga ang anak.

Hindi niya maalagaan eh.

Ikaw pa kaya?

I just want to feel love, Rika.

Hindi na siya pakaramdam mo.

Sarang trabaho na lang mo.

Kailangan kong takbusin.

Alam mo, minsan, walang ibang mag -aalaga sa atin kundi ang mga

sarili natin.

Do you really want to be my mom?

Biglang nawala lahat ng init sa kwarto.

Yung lamig tumerecho sa dibdib ko.

Dito pa kitang makalala.

Simula nung gabing yun, Parang may nagbago.

Mas madalas na siyang lumalapit. Hindi na kagaya dati.

Tahimik, pero malayo.

Ngayon, tahimik, pero nandyan.

Halina rin ako.

Hindi ka makakain?

Ang... sa opisya.

Teka lang ha, magluluto lang ako.

Gusto mo tumulong?

Okay lang ba?

Sige. Sige ka, upo ka.

Nuluto pala ako ng sinigang.

Parang bata ulit ako.

Matagal ko na palang hindi natawa ng ganito.

Yung simpleng tawanan.

Walang takot.

Walang tanong.

Minsan parang anak.

Minsan parang salamin.

Ang daling makalimot kapag kasama ko siya.

Parang hindi ko na maalala kung saan ako nagsimula.

Parang siya na lang ang natira sa paligid ko.

Mia? Mika?

Baka pwede akong matulog ilalim na yung dito ng gabi.

Pwede lang.

Pasensya ka na kung may istorbo kita.

Hindi ka istorbo.

Para kong sabihin ko sa 'yo, ayaw kitang magmam.

Ha?

Ayaw mo sa 'kin?

Hindi yan ang ibig kong sabihin.

Thank you for watching!

Amen.

Thank you.

Thank you.

Please, Mario.

Huwag ka na magamit. Please.

Ano yun?

Sorry.

Ganyan lang talaga siya.

Manahimik ka.

Wala kang alam.

Tell her.

Ba't di mo sabihin sa kanya yung totoo?

Ano yung sasasabi mo?

Pinatay mo siya.

Ano sinasabi mo? Wala kang alam. Ano yun?

Nilasa niya si Man.

Pinatay niya at pinalabas niya na nagpakamatay si Ma. Ha?

Anong sinasabi niya, Mario?

Anong pinagsasabi mo na yung lahat na ginawa ko para sa inyo?

Hindi ko pina...

Wala akong ginawang masama!

Pinatay mo siya.

Kasi aalis ka siya, di ba? Iiwan na niya tayo.

Tama na. Akala mo ba? Hindi ko alam. Masasaktan na siya, Mario. Nung namatay

nanay mo, hindi ka maumiyakin. Mario!

Ano siya bang wala?

Nababaliw ka na!

Ikaw ang baliw? Mario, tama na! Masasaktan na siya!

Tignan mo ako!

Leah.

Anong ginawa natin, Rika?

Ulitas na lang ako.

No.

Magiging maayos din ang lahat.

Hindi mo naman ako iiwan, di ba?

Huwag mo ako iiwan, Riz.

Huwag mo ako iiwan, Riz. Huwag mo ako iiwan, Riz.

Sabi nila, ang mga bata madaling masaktan.

Pero may ibang sakit na hindi na lumilipal.

May job offer ako abroad.

Caregiver position sa Canada.

Aalis ka?

Para makabawi.

Hindi pa stable ang trabaho mo, Mario. Maraming pa tayong utang.

Kailangan natin ito. Para sa insplika, para sa pamilya natin. Pero anak,

tayo, di ba?

Kaya kong ayusin ito. Kaya kong umanap ng paraan. Hindi mo kailangan umalis.

Kailangan kong umalis, Mario.

Para natin ito.

Please, bigyan mo na lang ako ng konting ora.

I'll make it better plan.

I want a complete family to come home to.

Ma 'am.

Ana. Ma 'am.

Ana!

Ana!

Ana! Wake up, Ana!

Wake up!