Original subtitles

،قوی‌تر از همیشه باشید .ایران آزاد نزدیکه

مترجم: اشکان هیدی

‫آره، دارم میرم.

‫خب بابا، آروم!

‫«عشقی که می‌ماند»

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

‫- سلام عزیزم. ‫- بابا!

‫سلام.

‫- مزاحم شدم؟ ‫- اصلاً، بیا پیش ما.

‫این چه بوییه؟

‫پاندا تو کثافت غلت زده.

‫عالی شد.

‫- نمی‌فهمم چرا خودتو تو دردسر میندازی. ‫- منظورت چیه؟

‫همش خودشو تو کثافت غلت میده.

‫- ولی ببین چقدر نازه. ‫- درسته، ولی دردسرش زیاده.

‫زندگی همش دردسره، ولی حیوونا ‫واقعاً به آدم حس خوبی میدن.

‫بیا، پاندا.

‫- بابا عرق کردی! ‫- پاندا، تو هم اینجایی.

‫آیدا، بیا پیش ما. تو تیم تورگیلسی.

‫- من شروع می‌کنم! ‫- ما با همیم؟

‫ما یه تیمیم.

‫خواست بپره روی توپ.

‫- آیدا، من با توام. ‫- باشه، حواسم هست.

‫اوه، لعنتی!

‫اینه!

‫خفه شو!

‫- آره، آره! ‫- نه!

‫شب بخیر.

‫- از بابات خداحافظی کردی؟ ‫- آره.

‫شیر مزه‌ی خامه میده.

‫- شب بخیر. ‫- شب بخیر.

‫مستقیم برو تو تخت، بدون ‫مسخره‌بازی. مزه‌ی خامه میده؟

‫خوب نیست.

‫- گریمور، چیزی یادت نرفته؟ ‫- آره.

‫- ممنون. ‫- مامان، میشه یه قصه گوش بدم؟

‫چی؟ آره.

‫- شب بخیر. ‫- ببخشید، صبر کن.

‫شب بخیر.

‫در یک جزیره‌ی کوچک، یک خانه‌ی ‫چوبی کوچک و سفید قرار دارد.

‫یه جورایی، یک کلبه.

‫ساختمان‌های دیگری هم در جزیره هست

‫اما کلبه کاملاً جدا افتاده.

‫پیرزنی تنها در آن کلبه زندگی ‫می‌کند، و از پنجره‌اش...

‫پاندا، بیا اینجا.

‫فقط آروم باش.

‫می‌دونم.

‫تموم شد، تموم شد.

‫بهتری؟

‫خب، بچه‌ها، اینم یه آهنگ کلاسیک قدیمی.

!دیوید، بذار لای سینه‌هام

‫اون تیکه چوب رو بذار زیرش.

‫اینجا. اینجوری؟

‫دستشویی کجاست؟

‫نزدیک چهل سالمه و هنوز ‫تو کارگاهم توالت ندارم.

‫- سینک و شیر آب که داری. ‫- وصل نیست.

‫- زمستونای اینجا چطوره؟ ‫- میگن سرده.

‫ولی می‌تونم یه بخاری بذارم.

‫لعنتی، دیگه از این وضعیت خسته شدم.

‫فقط به جای انباری ازش استفاده ‫کن، جعبه‌ها رو هم باز نکن.

‫روی کارای بیرونی تمرکز کن.

‫- اینجا هیچ غلطی نمی‌تونی بکنی. ‫- دیگه نمی‌خوام تو سطل جیش کنم.

‫معلومه که نباید بکنی، این کثافت کاری‌ها چیه؟

‫بیا کارو تموم کنیم و از اینجا بریم.

‫اگه بهش فکر کنی، می‌بینی ‫اصلاً جای فکر کردن نداره.

‫بابا از پس هزینه‌ش برنمیام.

‫پولشو جور می‌کنیم، مشکل اون نیست.

‫همه چی که پول نیست.

‫مهم اینه که اون یه چیز داشته باشه

‫که سال‌های آینده باهاش سرگرم بشه.

‫آره، موافقم.

‫فقط باید اینو به چشم ‫یه سرمایه‌گذاری ببینی.

‫من یه بخشیش رو میدم،

‫اونم سهم خودشو میده،

‫بعد مگنوس هم می‌تونه بقیه‌شو بده.

‫- باید باهاش حرف بزنی. ‫- باهاش حرف می‌زنم، مشکلی نیست.

‫می‌بینی، مشکل پول نیست.

‫فقط باید تصمیم بگیریم که می‌خریمش یا نه.

‫اگه الان نخریمش، ممکنه تا فردا فروش بره.

‫- پس بهش زنگ بزن... ‫- آره، بهش زنگ می‌زنم.

‫- الان بهش زنگ بزن. ‫- باشه زنگ می‌زنم.

‫مگنوس، چطوری؟ پالمی‌ام.

‫رو دریایی؟

‫اوضاع چطوره؟

‫از شنیدنش خوشحالم.

‫وقتشه بیای کیف پولت رو برداری.

‫آیدا یه اسب پیدا کرده.

‫- یه مادیان ۹ ساله. ‫- بیا!

‫اسمش مارینه، هم‌اسم مادربزرگت.

‫اسب خیلی خوبیه.

‫خیلی بزرگ نیست، یه ‫کم زشته مثل مادربزرگت.

‫اسب فوق‌العاده هیجان‌انگیزیه. ‫آیدا که باهاش کیفش کوکه.

‫خب، باید یه کاری بکنی تا از دستش ندی.

‫وگرنه همین‌طوری پا می‌شه می‌ره شهر.

‫اون کاملاً با ما موافقه.

‫ولی هنرمند مُفلسیه دیگه،

‫واسه همین بهش گفتم تو کل پولش رو می‌دی،

‫چون ملوانی.

‫با یه کیف پر از پول.

‫آره، همین الان داره بهم ‫انگشت مبارکشو نشون می‌ده،

‫سلام می‌رسونه.

‫وقتی برگشتی بیا پیش ما شام.

‫بذاریم مرغ‌ها جوجه‌ها رو ببینن؟

‫نه، هنوز نه، خیلی کوچیکن.

‫- اذیتشون می‌کنن؟ ‫- شاید.

‫ممکنه خروسه جلوی اونا ‫با مرغ‌ها جفت‌گیری کنه.

‫پاندا!

‫تا ابد آسیب روحیش براشون می‌مونه.

‫چرا می‌ذارن خروسه این‌جوری باهاشون بکنه؟

‫یا خدا.

‫پاندا، آروم باش.

‫همه‌ی مرغ‌ها جنده‌ان، به جز گودرون.

‫این چه طرز حرف زدنه؟

‫- بشین! ‫- خوبه که کسی صدامون رو نمی‌شنوه.

‫نه.

‫فکر کنم آماده‌ست،

‫تورگیلس، می‌شه یه بشقاب برای مرغ بیاری؟

‫نه.

‫- چی؟ ‫- نه.

‫- کاری که می‌گم رو بکن! ‫- باشه بابا.

‫پایین بمون.

‫تو خروسی یا مرغ؟

‫چیزای آبدار دیگه، می‌دونی، ‫چیزای آبدار شهوانی.

‫لعنتی، مرد.

‫- نمی‌تونم فکر کنم، خیلی حشری‌ام. ‫- مگی!

‫- تو حشری نیستی؟ ‫- چی؟

‫- می‌دونی، حشری، مگی؟ ‫- نه، خیلی نه.

‫استیانی، اون پایین یه کم مرطوب شده، نه؟

‫نظرت چیه؟

‫- چی؟ ‫- هیچی.

‫- دیدم‌ها، می‌دونی. ‫- چیو دیدی؟

‫- اون نگاه لعنتی روی صورتت رو. ‫- کدوم نگاه؟

‫اینجوری...

‫- هیچ نگاهی رو صورتم نبود. ‫- خودم دیدمش، این‌جوری بودی...

‫یا خدا...

‫- واقعاً سرریز کرده. ‫- به‌خاطر بارونه.

‫آره.

‫- فقط بذار دستات رو با لیسش بشوره. ‫- بی‌خیال.

‫ترجیح می‌دم از رودخونه استفاده کنم.

‫- مطمئنی کلوچه نمی‌خوای؟ ‫- آره!

‫هیچی نمی‌خوای؟ می‌ترسم از گشنگی تلف شی.

‫من اون کلوچه‌های لعنتی ‫رو نمی‌خوام! حال‌به‌هم‌زنن.

‫منظورت چیه؟

‫- مزه‌ی عن می‌دن. ‫- نه، فوق‌العاده‌ان!

‫می‌فهمم، ولی کامپیوتر ‫نمی‌تونه فایل رو بخونه.

‫احتمالاً برای اینه که فرمتش وکتوره.

‫باید به‌صورت PDF یا ‫یه JPG ساده بفرستمش.

‫خیلی ممنونم.

‫اگه مشکلی داشتی فقط بهم زنگ بزن.

‫باشه، عالیه.

‫یه سر نمیری شهر؟

‫نه به این زودی‌ها، چطور؟

‫خب، بالاخره مجرد شدی پس...

‫می‌تونم دعوتت کنم خونه‌م. یه ‫فرصتی بشه یه کم بهت نخ بدم...

‫- کار کرد. ‫- چی؟

‫- فهمیدم چطور کار می‌کنه. درست شد. ‫- می‌گه درست شده.

‫باشه، خوشحالم که می‌شنوم.

‫ولی اگه داشتی می‌رفتی شهر بهم خبر بده.

‫آره، حتماً.

‫می‌تونم یه چیز خوب واسه خودمون درست کنم؛

‫الان واقعاً نمی‌تونم حرف ‫بزنم، ولی در تماس باشیم.

‫- باشه، مراقب خودت باش. ‫- آره، ممنون که اینو ردیف کردی.

‫به داداشت سلام منو برسون.

‫سلامت باشی، خداحافظ.

‫می‌بینمت...

...کُس، کُس، کُس، کُس، کُس

‫بس کن دیگه!

‫- اینو از کجا یاد گرفتی؟ ‫- از پدربزرگ.

‫داشتیم درخت می‌کاشتیم.

‫پرنده‌ی بیچاره.

‫چشماش بسته‌ست، چرا چشماش بسته‌ست؟

‫فکر نمی‌کنی مرده؟

‫شاید خوابه؟ اصلاً تکون نمی‌خوره.

‫- حتی شکمش هم تکون نمی‌خوره. ‫- نه.

‫نفس می‌کشه

‫- پس مرده؟ ‫- آره.

‫- بیچاره. ‫- بیچاره.

‫از آخرین باری که پرنده ‫مُرده دیدم خیلی نگذشته.

‫سگ شماست؟

‫بله.

‫اسمش پانداست.

‫پاندا. هی پاندا.

‫کوکر اسپانیلِ؟ ‫(نژاد سگ)

‫نه، گوسفندیه، ایسلندی.

‫من دوست دارم یه سگ داشته باشم.

‫یه سگ بزرگ، می‌دونی، به بزرگی یه اسب

‫یا یه پونی، می‌دونی.

‫داشتم استودیوی قدیمی‌مو نشون می‌دادم.

‫خیلی قشنگ بود، درست کنار بندر.

‫آه می‌دونم، شما اونجا بودین. خوبه.

‫همشون قهوه‌ای‌ان؟

‫قهوه‌ای، آره البته.

‫بله، همه‌شون رنگ‌های ‫قهوه‌ای، سیاه، قرمز دارن.

‫خیلی، خیلی خاکی‌ان.

‫خیلی طبیعی.

‫پیتر مندیگ رو می‌شناسین؟

‫نه، فکر نمی‌کنم.

‫اون با ما تو گالریه.

‫اونم با نقاشی‌های بزرگ کار می‌کنه.

‫احتمالاً پنج برابر این‌ها بزرگ‌تر.

‫- واو. ‫- آره.

‫استودیوش توی یه آشیانه بزرگ فرودگاهه،

‫می‌دونی، با دیوارهای ۱۰ متری.

‫یه جای خیلی بزرگه، خیلی ‫بزرگ. برای بازدید خوبه.

‫ اون تو پرتغال زندگی می‌کنه.

‫کاراشو ببینم خوشم میاد.

‫درست کنار دریاست. ‫صبح و بعدازظهر شنا کردیم.

‫هی، حتماً. حتماً می‌شناسینش.

‫اون بزرگه، شگفت‌انگیزه.

‫این یکی خوبه.

‫اون پروازم می‌کنه، می‌دونی.

‫- اوه واقعاً؟ ‫- آره،

‫بعضی وقتا فقط می‌پره تو ‫هواپیماش و پرواز می‌کنه می‌ره.

‫کجا پرواز می‌کنه؟

‫همه جا، هر جا.

‫به کشورهای دیگه؟

‫نمی‌دونم.

‫نه، احتمالاً داخلی. یه ‫هواپیمای کوچیکه، می‌دونی،

‫از این هواپیماهای سسنا.

‫پس اینا بودن که می‌خواستین ‫به من نشون بدین؟

‫و دسته چهارم افرادی بودن که هر ‫روز یه لیوان شراب می‌نوشیدن.

‫و بعد افرادی که سالم‌تر بودن ‫و عمر طولانی‌تری داشتن،

‫حداقل دو لیوان در روز می‌نوشیدن.

‫و بعد سه لیوان بود، و چهار ‫لیوان بود، و پنج لیوان بود.

‫یه بطری شراب پنج و نیم لیوانه.

‫و افرادی که یه بطری می‌نوشیدن،

‫سالم‌تر بودن و عمر طولانی‌تری داشتن.

‫یعنی، این یه مطالعه روی ۱۷ هزار ‫دانمارکی در طول یه دوره ۱۰ ساله بود.

‫یا شایدم ۱۰ هزار دانمارکی در ‫طول ۱۷ سال بود، نمی‌دونم...

‫اما به هر حال، تو یکی از باارزش‌ترین،

‫معتبرترین مجلات پزشکی دنیا منتشر شد،

‫که همون مجله پزشکی بریتانیاست.

‫و هرگز رد نشده.

‫پس مطالعات پیگیرانۀ زیادی بودن ‫که این نتیجه رو تایید کردن.

‫نکته خنده‌دار اینه که چرا ‫این یه دانش عمومی نیست؟

‫البته، چون از نظر سیاسی صحیح نیست.

‫حدود هفت درصد از کل مردم با ‫الکل، مواد مخدر یا قمار مشکل دارن.

‫اگه الکل ننوشن، قمار می‌کنن ‫یا مواد مخدر مصرف می‌کنن.

‫کاریش نمی‌شه کرد. ‫نمی‌شه نجاتشون داد.

‫اما بحث عمومی درباره همین هفت درصده.

‫من گاهی تو باشگاه شرابم، که دکترای

‫زیادی اونجا هستن، ازشون می‌پرسم،

‫چرا، شما که اینو می‌دونین، ‫چرا حقیقتو نمی‌گین؟

‫چرا به مردم حقیقتو نمی‌گین؟

‫یعنی، برین پیش دکتر ‫خانوادگی‌تون، اون می‌گه

‫که می‌تونین مرتب شراب ‫بنوشین، یک یا دو لیوان.

‫خیلی کم پیش میاد که بگن پنج تا.

‫پس، ازشون می‌پرسم، چرا ‫حقیقتو به مردم نمی‌گین؟

‫و اونا می‌گن، خب، اگه این کارو می‌کردیم،

‫دوست دکترم می‌گه اگه این کارو می‌کردیم،

‫از جامعه طرد می‌شدیم.

‫چون گفتن حقیقت درباره الکل ‫از نظر سیاسی صحیح نیست.

‫پس چرا مردم در موردش حرف نمی‌زنن؟

‫چون اگه در موردش حرف بزنی، اگه در مورد حقایق حرف بزنی،

‫طرد می‌شی، کارت رو از دست می‌دی.

‫و ما داریم درباره بعضی از آزادترین ‫کشورهای دنیا صحبت می‌کنیم.

‫و ما هنوز نمی‌تونیم درباره ‫حقیقت حرف بزنیم.

‫بیا!

‫بیا!

‫عجب جاییه.

‫حسش می‌کنی؟

‫اینجا چقدر اکسیژن زیاده. حسش می‌کنی؟

‫وای، اونم یخچال طبیعیه، حالا می‌بینمش.

‫چه جای عالی‌ای برای کار.

‫بیرون، تو طبیعت.

‫چه... کوه‌های کوچیکی.

‫چرا همه هنرمندا بیرون کار نمی‌کنن؟

‫ تو خوش‌شانسی. ‫(که توشون من به پُستت خوردم)

‫- معمولاً باد و بارونه. ‫- باورم نمی‌شه.

‫می‌خوام اینجارو بخرم. همین‌جا. فروشیه؟

‫این چیه؟

‫اینارو اینجا نقاشی می‌کنی؟

‫راستش، من از رنگ استفاده نمی‌کنم.

‫اوه، سنگینه.

‫لعنتی، ترسیدم!

‫هی، پاندا! ولش کن، پاندا!

‫پاندا.

‫ترسیدم.

‫اونم... اونم ترسیده. عصبانیه؟

‫نه، اینجا لونه‌شه.

‫- وای. ‫- بیا، با من بیا.

‫نه، نه، نه...

‫بزرگه.

‫چه جور پرنده‌ایه؟

‫غازه.

‫آره، البته.

‫فکر خوبی نیست که برشون داری.

‫گرمه.

‫- اینارو می‌شه خورد؟ ‫- احتمالاً توش یه زندگی در جریانه.

‫این هواپیمای منه؟

‫ اوه، خیلی کوچیکه.

‫ اون واقعاً هواپیماست؟

‫وقتی فقط یک یا دو مسافر باشه، ‫گاهی از این استفاده می‌کنن.

‫- ببخشید. ‫- نه، نه، تقصیر تو نیست.

‫من خوبم، واقعاً.

‫فقط... خیلی کوچیک به نظر می‌رسه.

‫خب، آنا، حالا می‌خوام باهات ادامه بدم.

‫در حال حاضر جایی تو گالری ندارم.

‫در واقع، هنرمندای زیادی دارم که به ‫اندازه کافی دیده نمی‌شن یا توجه نمی‌گیرن.

‫اما باور کن وقتی می‌گم، می‌دونم ‫که یه نفر رو پیدا می‌کنی.

‫فقط مسئله زمانه.

‫و اگه گالری مناسب رو پیدا نکنی، گالری مناسب تو رو پیدا می‌کنه،

‫- باشه؟ ‫- آره.

‫ممنون بابت دعوتت از من.

‫ممنون که اومدین و وقت گذاشتین.

‫خواهش می‌کنم.

‫خداحافظ.

‫خدای من.

‫به مادرم بگو دوستش دارم.

.مادرت یه جنده‌ست

‫- سلام ‫- سلام

‫- خوابن؟ ‫- آره، راستی ساعت چنده؟

‫دیر وقته، من تازه برگشتم.

‫فقط می‌خواستم یه شب بخیری بگم.

‫- کاملاً بیهوش شدن. ‫- باشه.

‫امروز چطور بود؟ امروز نیومد؟

‫- خیلی خوب بود. ‫- آره، عالیه.

‫فردا میام بهشون سر می‌زنم.

‫شب بخیر.

‫شب بخیر.

‫مگی.

‫- می‌خوای تو ماشین حرف بزنیم؟ ‫- آره.

‫- آبجو می‌خوری؟ ‫- حتماً.

‫یه لحظه صبر کن.

‫بی‌صبرانه منتظرم بچه‌ها برگردن مدرسه

‫و دست از به هم ریختن خونه بردارن.

‫- اذیتت کردن؟ ‫- نه، عشقن.

‫بعد از فصل شاه‌ماهی وقت ‫بیشتری باهاشون می‌گذرونم.

‫بهت دروغ گفتم.

‫در مورد چی؟

‫اوضاع با اون سوئدیه خوب پیش نرفت.

‫چطور مگه؟

‫بی نهایت حوصله‌سربر بود.

‫فقط در مورد غذا و شراب حرف می‌زد،

‫یه کلمه هم راجع به کارم یا ‫چیزایی که نشونش دادم نگفت.

‫احساس می‌کنم این اتفاق همش می‌افته.

‫هیچ‌وقت موضوع خود کار یا ‫کاری که می‌کنی نیست، می‌دونی؟

‫خود آثار هنری مهم نیستن.

‫لعنتی، چقدر ور می‌زد.

‫یه مونولوگ بی‌وقفه‌ی مرگبار.

‫خیلی تحقیرآمیزه.

‫خسته‌ای؟

‫نه.

‫به چی فکر می‌کنی؟

‫خیلی دلم می‌خواد تو ماشین باهات سکس کنم.

‫چرا که نه؟

‫آخه... ما قبلاً امتحانش کردیم و...

‫واقعاً نمی‌خوام بچه‌ها رو ‫بیشتر از این از راه به در کنم.

‫بچه‌ی خوبی می‌مونی؟

‫- اون چیه؟ ‫- آبنبات.

‫از کجا آوردیش؟

‫توی جیب این شلواره پیداش کردم.

‫- یه کم به من بده. ‫- چه جور آبنباتیه؟

‫پاستیلیه.

‫می‌دونستی پاستیل از پوست خوک درست می‌شه؟

‫- نه. ‫- جدی می‌گم، به جون خودم.

‫یه کم چندش‌آوره

‫که پاستیل از پوست خوک درست می‌شه

‫ولی من ازش دل نمی‌کنم چون خیلی خوشمزه‌ست.

‫بزن بریم.

‫نگام کن.

‫- نه. ‫- آره.

‫- یاماها بهترین موتوره. ‫- همشون تقریباً یکی‌ان.

‫یاماها بهترینه.

‫پاندا، بیا اینجا.

‫شوخی می‌کنی؟ خدای من، خیلی سرده.

‫نه، نه، نه!

‫ایدا.

‫نکن.

‫پاندا.

‫بیا اینجا؛ بیا.

‫بعد از وسط نصفش کردم و توش کریستال بود.

‫مثل آب‌نبات می‌مونه.

‫تورگیلس.

‫خوبه..

‫اگه این شکلی بودم چی؟

‫نه، چندش‌آوره.

‫وای، واقعاً می‌تونی زشت باشی.

‫الان چطور؟

‫الان چطور؟

‫دقیقاً همون شکلی هستی.

‫دقیقاً همون شکلی نه، ولی هنوز خیلی زشتی..

‫تو چطور؟

‫- مگی؟ ‫- چی؟

‫آره، البته.

‫عمراً! معلومه که نه.

‫فکر می‌کنی من اینقدر آدم سطحی‌ای هستم؟

‫صبر کن، یعنی می‌گی اگه من اینجوری بودم...

‫دقیقاً اینجوری.

‫- نه، شاید نه. ‫- شماها چطور؟

‫نه، برو اونور...

‫ببخشید.

‫- چرا این انقدر کنده؟ حتماً گرفته. ‫- نه، یادم رفت بلندش کنم، ببخشید.

‫اینجوری.

‫چرا باید... آها، به خاطر هوا.

‫لعنتی. علم چه میکنه.

‫بیا امتحانش کن. بیا امتحانش کن.

‫- سنگی چیزی هست؟ ‫- مهم نیست.

‫- اگه سنگ باشه مهمه. ‫- سنگی نیست.

‫اوه، لعنتی.

‫- آماده‌ای؟ ‫- اینو نگاه کن!

‫- این خیلی بهتره! ‫- درشو باز کن.

‫لعنتی، چقدر ولع داری. شوخی کردم.

‫آیدا!

‫واقعاً که.

‫می‌خوای؟

‫- عمراً! ‫- من متنفرم از...

‫میز رو نگاه کن!

‫از اینا می‌خوای؟

‫تسلیم می‌شی؟

‫تا ته بزنش. مثل من.

‫- اینجوری؟ ‫- آره.

‫- می‌تونی واسه این یکی کمکم کنی؟ ‫- آره.

‫- بلندش کنم؟ ‫- آره.

‫- مامان، نگاه کن. ‫- وای!

‫اینجوری می‌خوای یا اونجا؟

‫بذارش اینجا.

‫وقتی زیادی تو خونه لم می‌دی، ‫اینجا توی پات درد می‌گیره.

‫- کجا؟ ‫- این پشت...

‫وقتی اینجوری سربالایی می‌ری.

‫توت‌های حال‌بهم‌زن.

‫لعنتی، انگور فرنگی خوشمزه‌ست. ‫یا هرچی که اسمشه.

‫انگور فرنگی؟ به اینا می‌گن توت کلاغی.

‫- آخ. ‫- چرا هی می‌افتی؟

‫چون کتونی پامه!

‫پاندا، بیا اینجا!

‫بیا، بیا، بیا...

س‌ی‌نما دری‌مینگ

‫- می‌تونی همینجوری هر دوست‌پسری رو انتخاب کنی؟ ‫- نه.

‫تو محبوب‌ترین دختر مدرسه نیستی؟

‫من یه آدم معمولیم.

‫احتمالاً می‌تونم با بیشترشون ‫باشم، ولی می‌دونی...

‫الان همه‌چی فرق کرده.

‫مامان و بابا وقتی ۱۷ سالشون بود ‫یا همین حدودا با هم دوست شدن.

‫وقتی منو به دنیا آوردن خیلی جوون بودن.

‫وای، فکر کن اگه الان بچه داشتی.

‫- نه، نمی‌خوام بهش فکر کنم. ‫- منم همینطور.

‫عجیب می‌شد.

‫زنا امروز خیلی مستقل‌ترن، همشون ‫کار می‌کنن و پول خودشونو دارن.

‫من قراره کلی پولدار بشم.

‫حس می‌کنم الان سر یه دوراهی‌ام.

‫که باید یه مسیر مشخصی ‫رو انتخاب کنم، می‌فهمی؟

‫سال‌های آینده مشخص می‌کنه ‫زندگیم چجوری می‌شه، پس...

‫برام مهمه که انتخاب‌های درستی داشته باشم.

‫اینم مهمه که خودم برای خودم انتخاب کنم،

‫تا اگه گند زدم نتونم تقصیر ‫رو گردن کس دیگه‌ای بندازم.

‫کارای دیگه‌ای هم هست که آدم انجام بده ‫غیر از ازدواج کردن یا دوست‌دختر داشتن.

‫- من دوست‌دختر می‌خوام. ‫- جداً؟

‫- آره. ‫- باشه.

‫یعنی... نه الان، ولی بعداً تو زندگی.

‫- می‌خوای باهاش چیکار کنی؟ ‫- باهاش؟

‫همون کارای معمولی.

‫- سکس؟ ‫- شماها دیوونه‌این...

‫نه احمق. می‌دونی، فقط...

‫بریم سینما

‫و وقتی گواهینامه گرفتم باهاش دور دور کنیم.

‫داشتن گواهینامه رانندگی فوق‌العاده می‌شه.

‫حتماً سعی می‌کنی تو ماشین ببوسیش.

‫- اینو گوش کن. ‫- شاید.

‫کبود و خونی با شلوار پایین کشیده.

‫جسدها روی هم تلنبار شده بودن. جنایت.

‫مردی مرموز...

‫- چه خبره؟ چیکار می‌کنین؟ ‫- ...جنایات خشن و جنسی.

‫...بدترین قاتل زنجیره‌ای،

‫وحشی، خونین و حال‌بهم‌زن.

‫این چیه؟ دارین به چی گوش می‌دین؟

‫...یه جنون، یه انحراف بیمارگونه.

‫...رنج بردن از تنفر از خود، آزار ‫دیدن، مورد سوءاستفاده قرار گرفتن،

‫به قتل رسیدن، افسردگی شدید...

‫این چیه؟

‫...و اندام تناسلی‌اش را لیسید...

‫- چه خبره؟ ‫- اه.

‫کبود و خونی.

‫سم قارچ.

‫تیر خورده تو سر.

‫گوشت خام.

‫کار پلید.

‫مغز سوراخ شده.

‫یه چاله بکن.

‫سکس تو ماشین.

‫آشغال. مریضی.

‫به شدت آسیب دیده.

‫جنین کبود.

‫تحقیر.

‫هیولاها.

‫بدبختی.

‫پرخاشگر.

‫دست‌های نرم.

‫جسد خشک شده.

‫کوه‌ها و یک مرغدانی یخ‌زده.

‫بی‌رحمی.

‫هیولا.

‫لذت.

‫دنیای متورم.

‫امواج خشونت.

‫بدون رحم.

‫مردی مرموز.

‫خودتو برای بدترین حالت آماده کن.

‫خب، دیگه من خداحافظی می‌کنم.

‫آنا.

‫هوا افتضاحه.

‫مجبورم.

‫راستشو بخوای، وحشتناکه.

‫ولی شب خوبی بود. یالا دیگه.

‫- این مسخره‌بازی‌ها چیه. ‫- آره، دیگه باید تمومش کنی، مگی.

‫پس من کی رو ناز کنم؟

‫خودت می‌دونی که باید ‫گورتو گم کنی بری خونه.

‫فکر کردم پایه‌ی یه کم خوش‌گذرونی هستی.

‫نه.

‫برو.

‫گوش کن.

‫باد داره بدتر می‌شه.

‫خواهش می‌کنم.

‫پشیمون می‌شی.

‫- یه ذره باد که کاری به کارت نداره، مگی. ‫- اوه، دستت چقدر نرمه.

‫من واقعاً خسته‌ام.

‫ولی اگه سرما بخورم و بمیرم چی؟

‫وقت خداحافظیه.

‫اینقدر سخت نگیر.

‫- هوا افتضاحه! ‫- ...افتضاحه!

‫آه، لعنتی.

‫مین دریایی تماسی

‫با برخورد به کشتی منفجر می‌شه.

‫این مین، کمک‌حال مین دریایی ‫تماسی استاندارد بریتانیا بود

‫در طول جنگ جهانی دوم.

‫چاشنی‌های مین‌های دریایی بریتانیا

‫از روی مین‌های تماسی آلمانی کپی شده بود

‫از زمان جنگ جهانی... ‫مگی، شماره یک، باشه؟

‫...که چاشنی‌های هرتز ‫اونها قابل اعتمادتر بود

‫نسبت به نمونه‌های بریتانیایی.

‫پین از نیمه‌ی بالایی مین بیرون زده بود

‫و حاوی اسید سولفوریک بود.

‫مگی، اینا همون پین‌های لعنتی‌ان.

‫حواست بهشون باشه.

‫وقتی کشتی بهش برخورد می‌کرد، پین می‌شکست،

‫و اسید رو داخل یه باتری ‫شارژ شده آزاد می‌کرد

‫و در نتیجه باعث انفجار ‫می‌شد. این دیوونگیه، مرد.

‫خیلی خب...

‫چی؟

‫کی این عکس‌ها رو گرفته؟

‫آگوست.

‫سگ کوچولو اینجاست.

‫- به چی فکر می‌کنی؟ ‫- درسته.

‫فقط دارم همه‌شون رو نگاه می‌کنم.

‫گوش کن...

‫شبیه این دهاتی‌ها شدی.

‫تمومش کن.

‫شوخی نمی‌کنم، چرا یه لباس خوب نمی‌پوشی

‫به خودت برسی و هیکلت رو نشون بدی؟

‫خودتو خوشگل کنی و فیگورت رو به رخ بکشی؟

‫- منظورم اینه که، تو استخر دیدمت. ‫- اوه، دنی، خفه شو.

‫نه، جدی می‌گم. با بیکینی دیدمت.

‫چرا دارم ازت می‌خوام این کارو بکنی؟

‫نگران نباش، چندتا چیز رو ‫امتحان می‌کنم و برات می‌فرستم.

‫یه نگاهی بهشون می‌ندازم.

‫ممنون.

‫برای روزنامه‌ی کشاورزهاست، درسته؟

‫آنا، کشاورزی از اشویناگنوپور ‫در گالوریاهرپور،

‫می‌گه هیچ‌وقت لحظه‌ی ‫کسل‌کننده‌ای وجود نداره

‫موقع رسیدگی به گوسفندها و هنر تجسمی‌اش.

‫- زندگی اینجا واقعاً به ما حال می‌ده. ‫- اوه... ممنون که این کارو کردی.

‫خواهش می‌کنم.

‫...امیدوارم اینو ببینی.

‫آهنگ بعدی رو تقدیم ‫می‌کنم به مادر زن سابقم.

‫♪ تو مادر زن من بودی ♪

‫♪ و من خیلی دوستت داشتم ♪

‫♪ ما همیشه دوستای خیلی خوبی بودیم ♪

‫♪ تا اینکه دخترت منو ول کرد ♪

‫♪ چون می‌گفت من همیشه کتکش می‌زدم ♪

‫♪ و اون فقط یه دیوونه‌ی دروغگوئه ♪

‫♪ و تو هم همینی... ♪

‫♪ و یه روزی میام سراغت ♪

‫♪ و به تو و کل خانواده‌ات حمله می‌کنم ♪

‫شوهرت یه بازنده‌ست، هولدا، ‫و من دهنشو سرویس می‌کنم

‫به نظرم خنده‌دار نبود

‫تو جاده‌ی موتور کراس بودی؟

‫- خیلی حال داد. ‫- داشتی چیکار می‌کردی؟

‫فقط از روی سکوها می‌پریدم

‫- نزدیک بود خودمو بکشم. ‫- هنوزم اونجا سکو هست؟

‫آره، همون قدیمی‌ها

‫ما هم یکی درست کردیم

‫- چی، شما یکی ساختین؟ ‫- آره، من تو پریدن خیلی افتضاحم

‫- اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- آره

‫چطور مگه؟

‫- این کارو نکن. ‫- ببخشید، معذرت می‌خوام، ببخشید

‫بقیه‌ی پسرا خیلی بهترن، دنیل و بیورگوین

‫بشقابو بردار

‫و لیوانو

‫- نه، نه. ‫- اشکال نداره، من جمعش می‌کنم

‫نه، خودت می‌تونی این کارو ‫بکنی و بذاریش تو ماشین

‫همونطور که تو دو سال گذشته هر روز بهت گفتم

‫- آروم باش. ‫- چی گفتی؟

‫می‌تونی کثیف‌کاری خودتو تمیز کنی

‫- بس کن. ‫- چی؟

‫من چیز زیادی نمی‌خوام، ‫این بچه‌ها خیلی لوس شدن

‫شماها همه چی دارین و ‫هیچ کاری تو خونه نمی‌کنین

‫باشه پس. می‌تونین برین، ‫امیدوارم از غذا لذت برده باشین

‫چی؟ مگه ما نوکر بچه‌هامونیم؟

‫ازشون خواسته می‌شه یه کاری برای ‫خونه بکنن و فقط جواب سربالا می‌دن

‫- داری از کدوم خونه حرف می‌زنی؟ ‫- من نمی‌تونم هیچی بگم؟

‫اشکال نداره، ولش کن. من انجامش می‌دم

‫بعداً می‌تونیم با هم یه فیلم ببینیم

‫- و پاپ‌کورن درست کنیم؟ ‫- آره

‫- و نوشابه بخوریم؟ ‫- آره

‫- بابا، اگه خواستی می‌تونی با ما باشی. ‫- نه، باباتون نمی‌تونه بیاد

‫- ممنون، رفیق. ‫- خداحافظ

‫تو نباید بری؟

‫وقتی تو نیستی همه چی راحت‌تر و باحال‌تره

‫من دارم سعی می‌کنم تو بزرگ ‫کردن این بچه‌ها کمک کنم

‫وقتی نمی‌تونم خونه باشم کار آسونی ‫نیست. سعی کن خودتو جای من بذاری

‫خواهشاً مظلوم نمایی نکن.

‫- من فقط بچه‌هایی نمی‌خوام که... ‫- رقت‌انگیزه

‫...لوس، غیرقابل کنترل و...

‫- داری از کدوم بچه‌ها حرف می‌زنی؟ ‫- ...غیرقابل تحمل باشن

‫بچه‌های ما اینطورین؟

‫نه، معلومه که نه، ولی به ‫نظم و انضباط احتیاج دارن

‫مشکل تو دقیقاً همینه!

‫تو تظاهر می‌کنی که دعواشون ‫می‌کنی چون دوستشون داری

‫به جای اینکه فقط دوستشون داشته ‫باشی و گاهی دعواشون کنی

‫الان می‌خوام دعوات کنم ‫و باهات خیلی بد باشم

‫ولی این فقط به خاطر ‫اینه که خیلی دوستت دارم

‫- حرف زدنت اینجوریه. ‫- آره، که چی؟

‫می‌خوای من کاری بکنم؟

‫اگه می‌خوای کمک کنی، می‌تونی از ‫شر اون خروس دیوونه خلاص شی

‫وقتی می‌خواستم مرغدونی ‫رو تمیز کنم بهم حمله کرد

‫- سرشو ببرم؟ ‫- نه

‫نمی‌تونی فقط بدیش به یکی؟

‫حتماً، کلی آدم دنبال یه خروس وحشی می‌گردن

‫شب بخیر، مگنوس

‫گمشو!

‫لعنتی

‫کاش یکی که ازش متنفرم ‫یادش رفته بود در رو ببنده

‫کاش مگی یادش رفته بود در رو ببنده

‫اون وقت یه دلیل برای کشتنش داشتم

‫فکر کنم از آدما متنفرم

‫می‌دونی... بودن تو شلوغی رو، ‫اصلاً نمی‌تونم تحملش کنم

‫درک می‌کنم

‫یکی دو نفر، خوبه. با ‫شماها بودن خیلی هم خوبه

‫یکی دو نفر، خوبه. با ‫شماها بودن خیلی هم خوبه

‫ولی می‌دونی، یه میلیون نفر. ‫نه، به درد من نمی‌خوره

‫آره، فقط مواظب باش خودتو منزوی نکنی

‫منزوی کنم؟ نه، من فقط، می‌دونی...

‫من کل مراسم کریسمس رو انجام می‌دم

‫با سیگو و خانواده، مثل بقیه

‫مگنوس، کریسمس رو کجا می‌گذرونی؟

‫چی؟

‫کریسمس کجا خواهی بود؟

‫کجا؟ همینجا خونه

‫خونه؟

‫باشه، فکر کردم تو و خانومت از هم جدا شدین

‫نمی‌دونم

‫نمی‌دونی؟

‫پس کی می‌دونه؟

‫انگار یکی خیلی حساس شده

‫این دقیقاً مشکل جوونای امروزه

‫نمی‌تونی هیچی بگی، نمی‌تونی هیچ کاری بکنی

‫قرار بود همه تو همون چارچوب بمونن...

‫وقتی من می‌رفتم مدرسه...

‫تو مثلاً کدوم مدرسه رفتی؟ مدرسه‌ی پیتزا؟

‫مدرسه‌ی نیروی دریایی، احمق.

‫حالا کی حساس شده؟

‫من نه، این نوجوونا هستن که حساسن.

‫من نه، این نوجوونا هستن که حساسن.

‫قدرت تمرکزشون صفره.

‫می‌دونی، سه ثانیه، بعدش می‌پره.

‫- تقصیر این گوشیاست. ‫- مشکل فقط اونا نیست.

‫کل خانواده گوشی جلوشونه

‫تمام طول روز.

‫دقیقاً، و آدما دیگه نمی‌تونن

‫با زندگی کنار بیان، تو زمان ‫حال بمونن، تو واقعیت،

‫می‌دونی، هیچی عمق نداره.

‫همه‌شون یه مشت آدم ضعیفن که هیچی ‫نمی‌دونن، هیچ کاری بلد نیستن...

‫یا خدا

‫تا کی باید به این چرت و ‫پرتای لعنتی گوش بدم؟

‫برای یه بارم که شده خفه شو.

‫صبر کن، مگه چی گفتم؟

‫- آروم باشیم، مگی. ‫- تو هم دهنتو ببند!

‫لعنتی، دیگه حالم از گوش دادن ‫به حرفات به هم می‌خوره.

‫خدایا...

‫اینجا چه خبره؟

‫چرا سر ما قاطی کردی؟

‫مگی؟

‫من فقط داشتم در مورد یه زنی ازت ‫می‌پرسیدم که فکر می‌کردم می‌شناسیش.

‫ببین

‫هم می‌شناسمش هم نمی‌شناسمش.

‫- فهمیدنش واقعاً انقدر سخته؟ ‫- چی؟

‫نمی‌دونم...

‫شاید اونم مثل دختر تو یه لزبینه.

‫حرومزاده!

‫- تو یه عوضی لعنتی هستی. ‫- بس کن!

‫- ولم کن. ‫- این مسخره‌بازی رو تموم کن.

‫- دیگه بسه. ‫- گمشو.

‫- تو کشتیش؟ ‫- چی؟

‫تو بیبی رو کشتی؟

‫آره، مجبور شدم.

‫چرا؟

‫پرخاشگر شده بود، گودرون ‫و بقیه رو اذیت می‌کرد...

‫گودرون... بابا، اون یه مرغه و ‫اون یه خروس. این تو ذاتشونه.

‫- آره، هرافنتینا رو هم کشت. ‫- تو که نمی‌دونی.

‫چرا، می‌دونم.

‫- دیدی؟ ‫- آره.

‫تو که دیگه خونه زندگی ‫نمی‌کنی، چطور تونستی ببینی؟

‫هی، جواب منو نده.

‫مامانت دید که روش وایساده بود، ‫نوکش می‌زد و تاجش رو می‌کند.

‫مجبور نیستم اینو توضیح بدم.

‫بابا، اون خروس خوبی ‫بود، باورم نمی‌شه کشتیش.

‫اون بهترین و آروم‌ترین خروس کل دنیا بود.

‫منظورم اینه که تو ذاتشونه که ادبشون کنن.

‫اگه اطاعت نکنن، خب ‫معلومه که می‌افته دنبالشون.

‫مامانت از دیدن خشونت اون ‫علیه اونا خسته شده بود.

‫پس چرا همه‌شون رو نمی‌کشی؟ ‫همه‌شون مثل همن، این یه سلسله‌مراتبه.

‫از کی تا حالا تو به حرف مامان گوش می‌دی؟

‫یه هنرمند زیادی احساساتی که اندازه ‫یه پشکل هم از حیوونا سر در نمیاره.

‫حق با توئه، نباید این کارو می‌کردم.

‫- مامانت بود که ازم خواست... ‫- چرا مامان تو این کار دخالت کرد؟

‫لعنتی.

‫چطوری این کارو کردی؟

‫با تفنگ زدمش.

‫- درجا مرد؟ ‫- آره، آره.

‫- راستشو می‌گی؟ ‫- آره.

‫- با تفنگ نزدمش. ‫- پس چیکار کردی؟

‫با یه تور دنبالش کردم،

‫تو جنگل گرفتمش و بیهوشش کردم.

‫- با چی؟ ‫- یه سنگ.

‫با یه سنگ بیهوشش کردی؟

‫- آره، یه سنگ بزرگ. ‫- پس لهش کردی؟

.آره

‫لعنت بهت، عن آقا.

‫متاسفم.

‫اصلاً باورم نمی‌شه این کارو کردی.

‫اون واقعاً خروس فوق‌العاده‌ای بود، ما ‫حتی باهاش عکس خانوادگی هم داریم.

‫من کلی خروس دیدم، و همه‌شون ‫یه مشت احمق لعنتی‌ان.

‫بیبی فرق داشت، خیلی شیرین و مهربون بود.

‫آره، ولی یکم پرخاشگر شده بود.

‫- همش به مامانت حمله می‌کرد وقتی که... ‫- چون بند کفش مامان باز بود.

‫صد بار بهش گفتم. بقیه‌ی ‫مرغ‌ها هم همین کارو می‌کنن،

‫چرا همه‌شون رو نمی‌کشی!

‫آیدا، متاسفم. واقعاً ‫نمی‌خواستم این کارو بکنم.

‫ولی بعضی وقتا وقتی بزرگسال ‫می‌شی، مجبوری کارایی بکنی...

‫- که دلت نمی‌خواد انجام بدی... ‫- عمراً من اینجوری بشم.

‫- چرا، می‌شی. ‫- نه.

‫- چرا. ‫- عمراً.

‫- همه اینجوری می‌شن. ‫- من نمیشم.

‫چرا.

‫نه.

‫- من شروع کنم؟ ‫- نه.

‫گفتی نمی‌خوای به یه دختر شلیک ‫کنی، پس من نباید شروع کنم؟

‫اون دختر نیست، پسره فقط موهاش بلنده.

‫- سینه‌هاش چی؟ ‫- اونا سینه نیستن!

‫رفقا، بعضی از پسرا تو استخر

‫سینه‌هاشون از مامان بزرگ‌تره.

‫- می‌شه من بزنم، لطفاً؟ ‫- باشه.

‫- بعدی منم. ‫- بعدش من.

‫نه، نه، نه، نه، نه!

‫بابا گفته اگه تیر توش نباشه، ‫حق نداری کمان رو بکشی.

‫تازه گفت وقتی خودش نیست، ‫حق نداریم تیراندازی کنیم.

‫پس هیچ‌وقت نمی‌تونیم از کمان ‫استفاده کنیم. بابا که دیگه اینجا نیست.

‫آره.

‫صاف خورد تو تخماش!

‫- نه بابا، واژن. ‫- لعنتی.

‫این چه کوف...

‫Creature from the Black Lagoon ‫موجودی از تالاب سیاه (۱۹۵۴)

‫به نظرت مامان و بابا وقتی ‫لختن به هم دست می‌زنن؟

‫نه، فکر نکنم.

‫حداقل الان دیگه نه.

‫احتمالاً قبلاً همه‌ش این کارو ‫می‌کردن، وگرنه ما الان اینجا نبودیم.

‫برای داشتن دوتا بچه یا دوقلو ‫باید بیشتر به هم دست بزنن؟

‫نه بابا...

‫نمی‌دونم هنوزم می‌خوام ‫این کارو بکنن یا نه.

‫- من می‌خوام. ‫- باشه.

‫چرا؟

‫چون وقتی این کارو می‌کردن، ‫همه‌چی باحال‌تر بود.

‫- من یه بار دیدم. ‫- اوه، بس کن، لطفاً...

‫چی دیدی؟

‫خواهش می‌کنم، نه. نمی‌خوام اینو بشنوم.

‫- فقط از مغزت پاکش کن. ‫- غیرممکنه.

‫اگه کاری رو بکنم، دیگه ‫غیرممکنه که نکرده باشمش.

‫و اگه چیزی رو ببینم، دیگه ‫غیرممکنه که ندیده باشمش.

‫یه چیزی دیدم که به نظرم عجیب بود

‫و درست نفهمیدم چیه، ولی مشکلی نبود،

‫چون به نظرم اونا داشتن ازش لذت می‌بردن.

‫خیلی احمقی، مگی.

‫تو هم همینطور.

‫نصیحت منو می‌خوای؟

‫نه.

‫به هر حال می‌شنویش...

‫و یکی دو تا فیله هم کنارش.

‫همیشه خودت رو در آخر قرار بده.

‫مراقب خانواده‌ت باش و با ‫بچه‌هات و زنت مهربون باش،

‫بپرستشون و عاشقشون باش و ‫هرچی می‌خوان براشون بخر.

‫هرچیزی که باید ساخته و تعمیر ‫بشه رو بساز و تعمیر کن.

‫فرقی نمی‌کنه چی باشه.

‫چیزی به اسم تو و وقت تو وجود نداره.

‫این فقط یه پدیده‌ست که ‫اینترنت از خودش درآورده.

‫خانواده‌ت همه‌چیزه،

‫هیچ‌چیز دیگه‌ای اهمیت نداره.

‫خانواده‌ت رو مثل یه گلخونه در نظر بگیر

‫پر از گیاه و گل و هوای تازه.

‫پر از گیاه و گل و هوای تازه.

‫و باید واقعاً ازش مراقبت کنی،

‫با آب دادن و وجین کردن و ‫عوض کردن گلدون مداوم.

‫تعمیر و تمیز کردن پنجره‌ها.

‫باید همه‌چیزت رو پای ‫این گلخونه‌ی لعنتی بذاری

‫و اگه این کارو بکنی، بهت قول می‌دم ‫که هرچی کاشتی رو درو می‌کنی.

‫بیشتر از اون چیزی که نیاز داشته باشی.

‫خوب بود، ولی من سریع‌تر رفتم.

‫اوه!

‫- الان یخ زده! ‫- آره.

‫سر تیر کنده شد.

‫- این یکی شکسته. ‫- جدی؟

‫این یکی از همه بهتره.

‫- واقعاً اینطور فکر می‌کنی؟ ‫- آره.

‫به نظرم اون زرده از همه بهتره.

‫این یکی خیلی تیزه.

‫- خورد دقیقاً اینجا. ‫- نه، از دستش رد شد.

‫- شلیک نکن. ‫- نمی‌خواستم بکنم، خیالت تخت.

‫- بیشتر بکشمش بیرون، درسته؟ ‫- چی؟

‫- اینجوری بیشتر بکشمش بیرون؟ ‫- آره.

‫- می‌دونی گوشیم کجاست؟ ‫- نه.

‫- اشکالی نداره عزیزم، دیگه تقریباً رسیدیم! ‫- همه چی خوبه، اصلاً حسش نمی‌کنم.

‫ببخشید. واقعاً متاسفم.

‫از سر راه برو کنار لعنتی.

‫بیا اینجا.

‫مگی!

‫کشتی داره میاد سمت ساحل!

‫چند دقیقه دیگه می‌رسن که ببرنت.

‫امیدوارم حال بچه خوب باشه!

‫مواظب تیر باش. اوه، خدای من!

‫ما به دکتر احتیاج داریم، پسرم تیر خورده.

‫- وای خدای بزرگ. ‫- دکتر کجاست؟

‫- همینجاست، صداش می‌کنم. ‫- بیا.

‫- مامان؟ ‫- نه، وایسا!

‫تو این خراب‌شده یه دکتر پیدا نمی‌شه؟

‫- مامان، خواهش می‌کنم. ‫- اینجا چه خبره؟

‫ببین، پسرم تیر خورده و ‫اینجا هیچ‌کس کاری نمی‌کنه!

‫همگی آروم باشیم و اجازه بدید ‫من به این موضوع رسیدگی کنم.

‫باشه، رفیق.

‫این اتفاق چطور افتاد؟

‫داداشم تصادفی با کمان بهم زد.

‫که اینطور.

‫تو خیلی قوی هستیا.

‫خب، راستش هیچی حس نمی‌کنم.

‫- انگار بی‌حس شدم... ‫- قیچی.

‫همه‌چی درست می‌شه.

‫الان یه آمپول کوچولو بهت می‌زنیم و بعد...

‫اشکالی نداره، مامان یه پلیور نو می‌خره.

‫خب، خب، باید اینجا رو ببرم، فقط یه کوچولو.

‫- خوب می‌شه. ‫- کارت عالیه.

‫می‌دونی چیه، این خیلی خوب به نظر میاد.

‫آخ، آخ!

‫- دقیقاً همون‌جوری که باید باشه. ‫- آخ، آخ!

‫می‌شه یه تیکه به من بدی؟

‫- نه. ‫- اوه، گریمور.

‫- یکی به من بده. ‫- باشه.

‫شیرین بیانش زیاد نباشه،

‫باید رنگش از شیرین بیان بیشتر باشه.

‫تو حق انتخاب نداری.

‫- ولی ببین چقدر مهربونم. ‫- باشه، ممنون.

‫- می‌دونی؟ ‫- نه، کاش می‌دونستم.

‫یه زمانی بهشون می‌گفتن سوزن‌های آیدا.

‫یعنی برای بافتن یه چیز فوق‌العاده ‫کوچیک ازشون استفاده می‌کردن؟

‫- کوچیک‌ترین... ‫- ظریف...

‫- ریزترین بافتنی... ‫- می‌خوای عوض کنی، مطمئنی؟

‫حتماً!

‫لعنتی، مسخره‌م می‌کنی؟ اینو نگاه کن؟

‫مامان.

‫آنا رو فرستادن مغازه برای آیدا قیچی بخره.

‫یادم نیست. کی بود؟

‫فکر کنم وقتی آیدا سه سالش بود.

‫- می‌تونم اون طرفش رو ببینم؟ ‫- بله.

‫- آره، اینم انجام بدیم. ‫- اینم؟

‫بله.

‫من می‌گم از قاب شیشه‌ای استفاده ‫کنیم، خیلی راحت‌تر می‌شه.

‫اوپس، دارم خیلی سفتش می‌کنم.

‫آب؟

‫کمی آب می‌خوای؟

‫تو چی هستی

‫تو یه زنی

‫خوشگلی؟

‫می‌تونم صورتت رو ببینم؟

‫...طبیعتاً برمی‌گرده پیش ‫باباش زندگی می‌کنه.

‫یارو تقریباً پنجاه سالشه، با بچه و همه چی.

‫باشه.

‫این یارو خیلی کنترل‌گره.

‫- پیرمرده؟ ‫- آره.

‫اینجوریه که...

ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming

مترجم: اشکان هیدی

‫♪ مگی ترسو، مگی ترسو! ♪

‫♪ پرید تو دریا و منتظر موند و منتظر موند. ♪

‫♪ مگی ترسو، مگی ترسو! ♪

‫♪ زمان گذشت و زمان گذشت. ♪

‫متاسفم، آنا.

‫متاسفم آیدا، و متاسفم پسرا.

‫کشتی لعنتی!