Original subtitles

– Mag ik een blauwe? – Ik wil er ook één, alstublieft.

Ja, mag ik er twee?

Kijk naar de spelletjes die ze spelen.

Kijk goed, kinderen.

Stevig, verbonden.

Schijnbaar verbonden en toch wordt er één.. .

Twee.

Angelique?

Het gaat wel. Ze heeft alleen een pleister nodig.

Nu heb je een passend paar.

Kom op.

Ik was bang dat ze een litteken zou krijgen.

Bent u een dokter?

Nee, ik ben de assistent van Dr. Lacan.

Ik ben Dr. Wallace. Dylan.

Ik heb hierover gelezen in de kliniek, dus ik dacht ik zou helpen.

Dat was aardig van u.

Nee, ik heb een zomer in Parijs doorgebracht na mijn studie geneeskunde.

Ik kom uit New York.

Dat maakt ons dan allebei vreemden.

Ik moet gaan.

Het podium roept.

Bedankt voor de hulp.

Hoe heet je?

Angelique.

Af! Laat me los!

Af!

Af!

Heb je geen grenzen, mevrouw Collier?

Dit is een feestje voor kinderen.

Deze man is aangeklaagd wegens onverantwoordelijk handelen met kinderen.

Ik ben een reporter van The Village Spectator. Hier is mijn kaartje.

Ik doe mijn best voor deze kinderen.

Ik ben bang dat traditionele middelen soms niet genoeg zijn,

Dr. Wallace.

U moet me excuseren.

Ik ben moe, Philip.

Ik wil hier weg, weg bij jou.

Hoe kun je dat zeggen? Na alles wat ik heb gedaan.

Je bestudeert me.

Ik ben een experiment voor je.

Als je weggaat, zullen ze alleen maar lelijkheid zien.

Doet het nog steeds pijn?

Philip, ik heb je niet meer nodig.

Je kunt me niet verlaten.

Alles is goed, Dr. Wallace.

Angelique staat onder mijn...

Toezicht al lange tijd. Ik weet wat het beste voor haar is.

Dr. Wallace, het is al laat. Ik stel voor dat u terug naar de stad gaat.

Ik zou Dr. Wallace graag hier laten blijven.

Weet u zeker dat u dit wilt doen, Dr. Wallace?

Ik kom zo terug, Angelique.

Ik zou niet zeggen dat ik de deur heb ingeslagen. Ik heb hem gewoon een beetje

opzij geduwd.

Philip was zo verrast. Jij was mijn ridder in glanzend harnas.

"Glanzend harnas." We zeggen "glanzend harnas." Ja. Jij was dat.

En nu?

Weet je, ik ben hier niet echt gewenst. Ik...

- Ik kan je een lift geven als je wilt. - Echt?

- Ik woon in de stad. Vind je dat erg? - Nee, nee, dat zou ik geweldig vinden.

- Zullen we Dr. Lacan vertellen? - Nee.

Wees maar eens gevaarlijk.

Hij mag bij zijn kinderen blijven.

De dokter is een beetje bezitterig, nietwaar?

Dat komt omdat hij vergeet dat we niet meer getrouwd zijn.

Angelique! Stop!

Mijn moeder was celliste. Dit is een van haar favoriete stukken.

Ze is onlangs overleden. Het is een van de redenen dat ik hierheen ben gekomen.

- Het spijt me voor je. - Oh, het is oké. Ik ben...

Ik ga ermee om.

Mijn moeder was ook een artiest, in Frankrijk.

We waren jong toen ze ziek werd.

Philip kwam ons redden.

- Hoe kende ze hem? - Ze studeerde hier jaren geleden.

Ze ontmoetten elkaar in een kliniek.

Hij kwam uit Amerika toen ze belde, maar het was te laat.

Geen gezang meer.

Nu heb ik spijt.

Nee. Het was jaren geleden. Ik heb het geaccepteerd.

Mijn zus, zij geeft Philip de schuld van het falen.

Annabelle kan zo boos zijn. Ze beangstigt me soms.

Misschien heeft ze hulp nodig.

Ik ben doktoren zat.

Maar niet jou. Ik ben jou niet zat, Dylan.

Is het al middernacht?

Ja.

Onze verjaardag, Annabelle en ik.

Zijn jullie tweeling?

Nou, gefeliciteerd dan, aan jullie beiden.

Wees alsjeblieft stil. Ze slaapt.

Gaat u zitten.

Wilt u iets drinken?

Oh, nee, dank u.

Ze breit.

Ik haat het om me opgesloten te voelen.

Ik ben zo terug.

Is het beter?

Ja, ik vind je hoe dan ook leuk.

- Zal ik gaan? - Nee.

Zou je me gewoon willen vasthouden?

Angelique, je schrok me een hoedje.

En Annabelle?

Vandaag een maximum van 17 en een minimum van 11 graden. 15 procent kans

op regen.

Hallo?

Ja, hoe laat wil ze me spreken?

Goed. Maak een afspraak voor mevrouw Sherman om 9:30.

Joseph, haal me over ongeveer 10 minuten op, oké?

Ik wil een verjaardagstaart.

Het enige wat we nog hebben zijn ijstaarten.

Laten we hopen dat ze van ijs houdt. Kun je er iets op schrijven?

Je had echt moeten bellen om je bestelling vooraf te plaatsen.

Hoe lang dan?

Ten minste drie uur.

Oké, hoe over gewoon deze keer?

Wat is de naam?

Twee namen, Angelique en Annabelle.

Dat zijn veel letters.

Nou, ik zal je grootste taart kopen.

Philip.

Waar ben je?

Ik heb je nodig.

Oké, ja, doe me een plezier en probeer ze later in de week te verplaatsen.

Nee, ik ben morgen in de buurt.

Ja, bedankt.

Hallo, u heeft het kantoor van Dr. Lacan bereikt. We zijn momenteel niet in staat

om uw oproep aan te nemen. We nemen zo snel mogelijk contact met u op.

Philip. Philip, waar ben je?

Annabelle.

Je hebt misschien twee mensen nodig om dit te dragen.

Mevrouw Collier, dit is Dr. Dylan Wallace.

U gaf me gisteren uw kaartje in de kliniek.

Ik zou graag meer met u willen praten over Dr. Lacan.

Wat de neuk?

Joseph, kun je je omdraaien, alsjeblieft? Ik ben mijn mobiele telefoon vergeten.

Angelique?

Annabelle?

Wat? Gisteravond?

Kom op!

Verdomme!

Het gebeurt nu, nu!

Ik weet het niet waar.

Waar? Ik ben in een appartement.

Nee, ik woon niet in het gebouw.

Stuur gewoon iemand en ik wacht in de lobby.

Tegenover de Regal Arms.

U heeft 1 nieuw bericht

Annabelle.

Joseph, verandering van plan.

Je kunt vertrekken. Ik bel je over een paar uur.

Verdomme.

Angelique, verbreek de keten.

Angelique.

Ik kom eraan, Philip.

- Ik heb een verschrikkelijke ruzie gehad met Annabelle. - Waar is ze?

Ze is weg. Ik moet in slaap zijn gevallen.

Het is te veel deze keer, Philip.

Ze heeft iets zo's egoïstisch gedaan, ik kan haar niet vergeven.

Oh, nee.

- Nee. - Je had niet met hem mee moeten gaan!

We moeten schoonmaken. Verberg het lichaam totdat ik het kan afvoeren.

Hij kwam me redden.

Er is niets dat we kunnen doen, Angelique.

We moeten Annabelle redden. Je zus heeft onze hulp nodig.

Hoe zou ze overleven, opgesloten in een kooi voor de rest van haar leven?

Ze zou sterven.

Ze is niet kwaadaardig. Ze is ziek.

We hebben elkaar nodig, Angelique. Dat zullen we altijd doen.

Voor Annabelle.

De voordeur is op slot, anders zou ik...

Wat?

Oké, vijf minuten. Ik wacht, maar schiet op.

Bent u de politie?

Ik ben Detective Kalen. Dit is Detective Conners.

We waren om de hoek. Bent u degene die belde?

Ik was getuige van de moord. Het was door een raam.

- Ik verwachtte u voor de deur, mevrouw... - Grace Collier.

Het was een raam op de vierde verdieping.

Mag ik u vragen hoe u binnen bent gekomen, mevrouw Collier?

Iemand ging naar buiten, en ik kwam binnen. Wat maakt dat uit?

Nou, de reden dat ik dat vraag is dat een huurder hier ook belde.

Ze meldde een vrouw in de twintig die de hele nacht voor de deur parkeerde.

Weet u misschien iets over deze zaak, mevrouw Collier?

Ik ben een verslaggever van The Village Spectator, ik ben bezig met een verhaal.

Ik denk dat ik weet wie erbij betrokken is. Moeten we niet naar boven gaan?

- Waar zei u dat dit gebeurde? - Op de vierde verdieping. Ik denk appartement 404.

- En waar was u toen dit gebeurde? - Ik was op straat!

Waarom heeft u de dispatcher niet verteld waar u was?

Ik weet het niet.

Ik bedoel, ik zag iemand vermoord worden.

- Denkt u niet dat we naar boven moeten gaan? - Dat doen we, mevrouw Collier.

Maar vertel ons eerst waar u op straat was en wat u precies heeft gezien?

Angelique, weet u of Annabelle vanmorgen in mijn appartement is geweest?

Dat zie ik niet gebeuren.

Alleen ik heb de sleutel die u me heeft gegeven.

Angelique, we doen het juiste.

Oh, nee.

Ik weet zeker dat ik iemand in het raam zag. Het is deze kant op.

Hallo? Is er iemand thuis?

Goedemorgen, mevrouw. Het is de politie. We zouden graag een woord met u willen

spreken.

Ik ben nu bezig. Kunt u later terugkomen?

Het is belangrijk, mevrouw. Open alstublieft.

Kan ik u helpen?

– Ik ben rechercheur Kalen. Dit… – Angelique Turner.

Dit is uw appartement.

Het spijt me. Hebben we elkaar al ontmoet?

Nee, maar ik ken u wel.

Zij is de assistent van Lacan.

Geweldig.

Mevrouw Collier beweert dat ze vanmorgen een moord in uw appartement heeft gezien.

Een moord? Dat kan niet waar zijn. Ik ben hier de hele ochtend geweest.

Mogen we binnenkomen, mevrouw Turner? Ik haat het om dit vanuit de gang te moeten

doen.

– Ja, natuurlijk. Kom binnen. – Dank u.

Het was hier.

Ze had kort zwart haar, een witte jurk. Ik kon haar gezicht niet zien.

Ze stak hem steeds weer neer.

Wacht even. Hij kwam me bekend voor.

De dokter van gisterenavond.

Je bent met hem weggegaan!

Dat is niet waar. Er is geen dokter hier.

Je liegt. Ik zag je met hem.

Is het mogelijk, mevrouw Turner, dat dit gebeurde terwijl u sliep en u het gewoon

niet hoorde?

Nee, ik slaap licht.

Een lichte slaper.

Oh, ik zei dat je een lichte slaper bent.

Ja. Inderdaad. Dank u.

Is dat een slaapbank?

- Ja. Die is nog nooit gebruikt. - Vindt u het goed als we hem openen?

- Mogen we, mevrouw Turner? - Het zal erg stoffig zijn.

We zijn politie. We zijn gewend aan vuil werk.

Oké. Ga je gang.

De detective en ik kunnen dit aan, mevrouw Collier.

Verdomme.

Tevreden, mevrouw Collier?

Het is slapen op deze dingen die je kunnen doden.

- Hij moet hier zijn. - Misschien is hij onzichtbaar.

Kijk!

- Het viel van de bank. - Het is van mij.

Ze gebruikte het om hem te doden.

Wees voorzichtig. Het kan geladen zijn.

Wil iemand iets te eten?

Zeker.

Ik ben zo onhandig.

Ik liet de doos vallen toen ik hem uit de vriezer haalde en ik vergat hem terug te

zetten.

- Hij is een beetje gesmolten. - Klinkt perfect.

Je had gelijk over het smelten.

Mag ik u vragen wat u doet, mevrouw Turner?

Ik werk bij de Zurvan Clinic.

Met dr. Lacan?

Maar steeds minder. Ik geef de voorkeur aan de kinderen.

Klinkt wel liefdadig.

Het is niet alleen voor hen. Het maakt me blij.

Ik hou van het knapperige spul in het midden.

Bent u er zeker van dat u geen stukje taart wilt?

Ze was hier.

Ze troostte iemand.

- Het was u die ze troostte. - U vergist zich.

Waar bent u mee bezig, mevrouw Turner? Waarom beschermt u hem?

Ik bescherm niemand.

Kreeg die vrouw een experimenteel medicijn?

Help me. Misschien kan ik u helpen.

Onderzoekt u zonder ons, mevrouw Collier?

U mag haar vraag beantwoorden, mevrouw Turner.

We hebben allemaal dingen te verbergen, Miss Collier.

Maar zoals ik u al vertelde, woon ik alleen.

Ik hoop dat we u niet te veel lastig hebben gevallen.

Het is goed, Detective. Ik ben blij dat ik kon helpen.

U moet voorzichtig zijn met uw fantasie.

Als ik 's avonds laat een horrorfilm op tv kijk, droom ik soms de meest

verschrikkelijke dingen.

Ik heb het niet gedroomd, Miss Turner, en ik kijk geen horrorfilms.

Komt u mee?

Aarzel niet om me te bellen. Op elk moment.

Dank u. Tot ziens, Detectives.

Geniet nog van de rest van uw dag, Miss Turner.

Röntgenzicht, Miss Collier?

Angelique, wat zei u tegen die reporter?

Weet u niet wie ze is?

Dus, wat gaat u nu doen? Ik heb u toch verteld dat ik een moord heb gezien.

Dat zei u, vanuit vier verdiepingen lager.

Wat is hier eigenlijk aan de hand, Miss Collier?

Een moord, waarvan ik zeker weet dat de dokter erbij betrokken is.

Hij experimenteert op kinderen. Twee zijn onder zijn zorg overleden.

Ja, ik ken het verhaal. Ik ben een politieagent, weet u nog?

Drie jaar geleden, denk ik?

En als mijn geheugen me niet in de steek laat, werd hij onschuldig verklaard.

Alleen door gebrek aan bewijs. Dr. Lacan is een gevaarlijk man.

Net als de president van de Verenigde Staten, en ik arresteer hem ook niet.

We hoeven alleen maar de naam van de dokter te achterhalen met wie ze vannacht is

weggegaan en...

En als je dat doet, zullen we het onderzoeken, maar tot die tijd zijn we erg druk

bezig om ervoor te zorgen dat niemand voor dit gebouw parkeert en huurders

lastigvalt.

Begrepen?

Bedankt voor je hulp.

Ja?

Hé, de mysterieuze vrouw neemt haar verdomde telefoon op.

Raad eens waar ik vanmorgen was. Ik geef je een hint.

Een ijsbeer vroeg naar je. Oh, shit. De dierentuin. Dat was ik helemaal vergeten.

Geen zorgen.

- Ik heb het verhaal vijf minuten geleden ingediend. - Bedankt voor het overnemen,

Larry. Ja, het is maar een paar keer gebeurd, 1.014 om precies te zijn.

Wie telt er?

Shit, Grace.

Hij is de reden waarom je ijsberen interviewt.

Het was een moord. Ik was er getuige van en hij is erbij betrokken. Geloof me.

Nou, ik ben niet degene met de vertrouwensproblemen.

Waar ben je? Er is een koffietentje op 8th en Bleury. Ontmoet me daar over 20

minuten.

Wie begint?

Ik vond er dozen van in de koelkast van Lacan.

Ik denk dat het een soort zelfgemaakt psychotropicum is.

Niets verslaat thuisgekookt.

"Tristiana."-

Wat met de assistent van de dokter? - Angelique Turner?

Lacan heeft haar altijd op de achtergrond gehouden.

Ik was er zeker van dat ze me iets zou vertellen.

Als ik alleen de naam van die arme dokter had geweten.

Misschien werkt hij bij Lacan.

Ziekenhuizen geven die informatie niet, zeker niet van Lacan.

Geloof me, ze zijn beschermend.

Spreek over de duivel.

Ik wil dat je hier wacht.

We moeten erin voordat ze het lichaam verplaatsen.

Oké, ik haat het om te vragen, maar hoe ben je van plan om binnen te komen?

Ik breek in.

Als er iets gebeurt, bel me.

Neem je op?

Misschien bel ik gewoon voor de lol.

Hé.

Adem in. Ik ben in haar appartement.

- Wat? Waarom heb je niet gewacht? - Ik was ongeduldig. - Jezus, Larry, de

beveiligingscamera's. - Daarom draag ik mijn capuchon.

Heb je al iets gevonden?

Nee, ik heb elke kamer gecontroleerd. Er is geen lichaam.

Shit. Nou, je had moeten wachten.

Grace, laat mij het inbreken doen, oké?

Er is iets vreemds aan deze plek. Er zijn geen familiefoto's of iets dergelijks.

Misschien probeert ze te vergeten.

Wat betekent dat?

Nou, er is één foto, heel oud.

Twee kleine meisjes achter een kartonnen uitsparing, zoals op een kermis of

jaarmarkt. Ik zag dezelfde bij hem. Neem hem mee.

Ben je op zoek naar dit?

Wat?

Peter?

Hoi, Peter.

Grace?

Maak veel foto's.

Peter is zijn hele leven door zijn vader misbruikt.

Hij kwam drie jaar geleden naar de kliniek en heeft sindsdien geen woord gesproken.

Philip probeerde het, maar moest uiteindelijk opgeven.

Philip geeft om Peter.

Hij was zo vreselijk gefrustreerd.

Omdat hij niet kon helpen?

Of omdat hij niet de resultaten kreeg die hij wilde?

Mensen zijn geen wetenschappelijke projecten. Ik heb het vaak genoeg zien gebeuren.

Ze zeggen dat het in hun eigen belang is en je wilt dat geloven, maar als er iets

misgaat, sta je er helemaal alleen voor.

Ze moeten ter verantwoording worden geroepen, Miss Turner.

Noem me Angelique.

Je doet me aan iemand denken.

Tristiana?

Waarom observeert Dr. Lacan u?

Hij heeft ons gered.

Nadat mijn moeder stierf, hadden we geen plek om heen te gaan.

"Wij"? Wie is "wij"?

Ik.

Hij heeft me geholpen, Miss Collier.

Grace.

Grace.

Laat ons met rust.

Ik wil niet dat er nog iemand gewond raakt.

Je doet me aan iemand denken.

Wat denk je dat je aan het doen bent?

Genoeg is genoeg, Miss Collier.

We waren net aan het praten, Philip.

Ik zal dit niet langer tolereren. Laat ons met rust.

Waarom ben je hier gekomen, Angelique?

Het was mijn dag om Peter te zien.

Hij mist je.

Het is tijd om naar huis te komen, Angelique.

Hallo, u heeft het bureau van Grace Collier bereikt. Laat een bericht achter. U

heeft één nieuw bericht. Miss Collier, dit is Dr. Dylan Wallace. U gaf me gisteren

uw kaartje.

Hallo, u heeft het mobiele telefoonnummer van Dr. Dylan Wallace bereikt. Laat een

bericht achter, en ik neem zo snel mogelijk contact met u op.

Je lijkt indruk te hebben gemaakt.

Het is dezelfde.

- Lacans camera. - Nou, ik heb groter nieuws, Grace.

Ik heb het lichaam gevonden. Het zit in de televisie.

En ik weet wie het is. Het was de dokter, Dylan Wallace.

Moet ik de politie niet waarschuwen?

Ze denken al dat ik gek ben. En wat ga je zeggen?

"Ik vond een lichaam tijdens een inbraak? " Wat dacht je van een anonieme melding?"

Ze zullen denken dat ik weer problemen veroorzaak. We moeten Lacan betrappen met

het lichaam.

- Wanneer was de laatste keer dat je thuis was? - Ik heb geen thuis.

Ik ben terug bij mijn moeder gaan wonen, weet je nog?

Inderdaad.

- Ik heb gewoon een kop koffie nodig. - Kom op, Grace.

Je hebt duidelijk al dagen niet geslapen en je ziet er slecht uit. Dus...

Je kunt naar mijn plek komen als je wilt. Je hebt de sleutel.

Nee, ik ga wel naar huis.

Je wilt niet nog ziek worden.

Het is onder controle.

Ik zei dat ik naar huis ga.

Er is nog één ding dat ik bijna vergeten was.

Het lag in de achterkant van haar dressoir.

Het was het enige dat ik vond dat verborgen leek.

Ik weet niet of het iets betekent.

Dat kan wel.

Sessie 26 maart 16 Dr Philip Lacan. Patiënt, Tristiana.

De mannen die voor me zorgen, kijken me met walging aan. Ze beangstigen me, Philip.

Verpleegster Kent komt elke ochtend bij je langs. Waarom kom je niet?

We hebben onze sessies. Het zijn je dochters waar we aan moeten denken. Ze hebben

constante zorg nodig. Wil je niet het beste voor ze?

Ja, wat het beste is voor mijn babies.

- Dr. Kent? - Kan ik u helpen?

Ik ben Grace Collier, een verslaggever van The Spectator. Ik hoopte dat u een paar

vragen over Dr. Philip Lacan zou kunnen beantwoorden.

Zevenentwintig jaar geleden was u zijn hoofdassistent hier.

Alles wat ik over hem te zeggen had, heb ik gezegd, dus...

Ik hoopte ook dat u me iets kon vertellen over Sofia Tristiana en haar dochters.

Ik denk dat Angelique betrokken was bij een moord.

Ik heb misschien iets dat u wilt horen, Dr. Kent.

Het werkt niet, Sofia. Ze reageren niet op je. Het is omdat ze mijn aanraking niet

kennen. - Verpleegster Kent! - Ja, dokter? Ze zouden me kunnen leren kennen, Philip.

Met de tijd zouden we een familie kunnen zijn. Er is geen tijd. Het spijt me,

Sofia. Het is te laat.

Nu heb ik iets om je te laten zien.

Ik was maandenlang bij de dokter toen hij haar naar de afdeling bracht.

Ze was een uitwisselingsstudent, zwanger.

Ze dacht dat de dokter van haar hield.

Dat deed ik ook.

Alleen Philip wist wat er zou komen.

Hij was de enige die de echo's had gezien.

Mag dat? Zolang ik mee kan doen.

Wat gebeurde er nadat ze geboren waren?

Sofia werd naar privévertrekken achter de school gebracht.

Hij beweert dat ze een trauma heeft opgelopen door de bevalling.

Ze werd alleen gehouden en gemedicineerd.

Welke medicijnen? Methanol, percocidin, andere.

Ze moet nooit uit haar bed zijn gekomen.

Mijn moeder bracht veel tijd door in het ziekenhuis.

Wanneer ik kon, smokkelde ik de tweelingen naar haar toe.

Het was de enige keer dat ik haar gelukkig zag.

Hoe lang duurde dat?

Op hun tweede verjaardag ontsnapten de tweelingen en Sofia terug naar Frankrijk.

Ze waren voorgoed weg, of dat dacht ik.

De eerste bekende Siamese tweelingen uit het moderne tijdperk waren Chang en Eng

Bunker, sterattracties van het Barnum & Bailey Circus. Ze leefden lange en

vruchtbare levens, ze trouwden allebei en kregen samen 21 kinderen. Maar Chang en

Eng hadden geluk. Siamese tweelingen werden lange tijd beschouwd als freaks van de

natuur. Ze traden vaak op als attracties in rondreizende kermissen. Alcoholisme en

een vroegtijdige dood waren hun bekende lot. Vijf jaar geleden, tijdens een

sabbatical in Zuid-Frankrijk, stuitte Dr. Philip Lacan op Siamese tweelingen.

Angelique en Annabelle Tristiana traden op in circussen en kermissen. Aangegrepen

door hun lot, bracht hij ze hier naar de Zurvan Clinic. Een jaar geleden ontdekte

hoofdchirurg Dr. Lucas Bryant een verontrustende zaak. De zusters delen een

degeneratieve longaandoening, die bijna zeker tot ernstige fysieke aandoeningen in

de toekomst zal leiden, misschien zelfs verstikking. In lekentaal, ze kunnen elkaar

verstikken. En is dit de noodzaak voor een operatie? Wel, gedeeltelijk, maar na de

afgelopen maanden met hen te hebben doorgebracht, is er een andere, misschien meer

dringende reden ontstaan. We spreken over de geestelijke gezondheid. Er heeft zich

een verontrustende psychologische manifestatie ontwikkeld tussen de zusters. Ik

denk dat ze persoonlijkheden in oppositie zijn gaan ontwikkelen, elk een soort

doelbewust ander. Dus terwijl Annabelle de donkere kant speelt, de destructieve

kracht, speelt Angelique de heldere kant, de constructieve kant. Ironisch genoeg is

het Angelique die het meest verontrustend is. Hoewel ze gelukkig lijkt, rijst de

vraag hoe meer Angelique haar betere helft speelt, haar donkere instincten

onderdrukt, waar gaat haar slechte helft dan heen? Excuseer me, ik moet me

En zo worden de zusters begeleid naar hun toekomst, een toekomst die hopelijk wordt

gekenmerkt door scheiding en vrijheid, met hun enige verbinding, een van liefde.

In het begin geloofde ik echt dat hij mensen wilde helpen.

Na Sofia wist ik het niet meer.

Heb jij Sofia geholpen ontsnappen? Ja. Ik heb Philip toen gemeld.

Zelfs nu voel ik me schuldig.

Heb je ooit geprobeerd contact op te nemen met de zusters?

Zuster.

Uren na de operatie klapte Annabelles long in.

Ze is al meer dan 10 jaar dood. Er is alleen Angelique.

- Hé. - Larry! Ik had geen ontvangst op de universiteit. Ik ga nu terug.

Ze zijn aan het verhuizen, Grace. De verhuizers lijken op mannen van de kliniek.

Angelique werd gek toen ze zagen dat ze de televisie naar buiten brachten, en toen

nam de dokter haar even mee naar binnen, en sindsdien slaapt ze in haar slaap. -

Oké, ze vertrekken nu echt. - Ze moeten naar de kliniek gaan. Volg ze. Je bent me

een half uur voor.

Maak je geen zorgen.

Ik wacht op Supervrouw.

Kom op, Larry. Waar ben je?

Wees voorzichtig!

Zet het daar neer en doe die deuren dicht als je klaar bent.

Kijk, kinderen. Er is er nog een bij gekomen.

een vogel met een gebroken vleugel. Ze heeft onze hulp nodig.

Kinderen, ga buiten spelen.

Nachtspelletjes zijn het leukst.

- Ze is er nog een. Houd haar vast. - Wat?

Haal je klauwen van me af! Ik ben een reporter!

Dit zal je beter laten voelen.

Wat heb je me ingespoten? Weer een van jullie testmedicijnen?

Alstublieft, bel mijn artikel. Ik ben bij The Spectator Ik weet niet wat

deze moordenaar je heeft verteld, maar het zijn allemaal leugens!

Zou ik haar meenemen naar de onderzoeksruimte met de andere?

- Larry? - Nee, zet haar in de stal.

- Waarom kwamen ze naar de kliniek? - Ze zijn voormalige patiënten.

Ernstige schizofrenen. Helaas zijn ze teruggevallen.

Kom op. Het heeft geen zin om te worstelen. Je bent weer thuis.

- Annabelle? - Annabelle.

Je bent wakker.

Je wilde de waarheid weten.

Je krijgt je wens.

Ik zal je alles laten zien.

En jij zult me helpen, Annabelle.

Het is duidelijk dat Angelique de meest complete van de twee is. In feite begon

de embryo zich alleen te vormen tot Angelique, de prachtige Angelique.

Je werd bevoordeeld.

Je haat dat iedereen me leuk vindt.

Na verloop van tijd begon zich een afwijking direct vanuit de embryo te

ontwikkelen. De parasiet kreeg een naam, Annabelle, maar met de moderne wetenschap

hoeven we parasieten niet langer te tolereren!-

Annabelle verdient het om te leven, toch? - Waarom?

Angelique, wat is er aan de hand?

Ze blijft maar kijken.

Je hebt gelijk, Philip. Ik kan het niet langer verdragen.

Ik zal morgen met Dr. Bryant praten. Houd van me, Angelique.

Kon je niet van ze beiden houden?

Natuurlijk, Annabelle.

Je betekende zoveel voor me. Je was deel van mijn familie.

Nee.

Angelique, ik hou zoveel van je.

Het spijt me zo, Annabelle. Vergeef me wat ik heb gedaan.

Annabelle.

Waarom moest je altijd zo boos zijn?

Het spijt me.

Nee, Angelique. Het moet gebeuren.

De geest van je zus is kwaad geworden.

Jij hebt haar vermoord!

Geen van ons wilde haar. Ja, ik heb haar vermoord, maar jij hebt haar in je geest

weer tot leven gewekt.

Schat, laten we onze schuld delen en weer samen zijn.

- Beëindig het, Angelique. Vertrouw me. - Nee, Angelique!

- Zoals je moeder me vertrouwde. - Moeder ontsnapte aan hem.

– Ze vluchtte naar Frankrijk om ons tegen hem te beschermen. – Nee, dat is niet

waar!

Maar hij volgde haar daar.

Ja.

Hij kwam naar ons huis.

Alles komt goed, mijn meiden.

Ik zal jullie beschermen.

Je hebt haar vermoord!

Nee, dat is niet waar.

Je moeder was ziek. Ik probeerde haar te helpen.

– Alles wat ik heb gedaan was voor jullie. – Ik vergeef je, Angelique.

Je bent gekomen om me te redden.

Dag, Philip.

Grace?

Nee.

Grace.

Annabelle.

Hier.

Kom op.