Original subtitles

Restauratie en digitalisering werd in 2023 uitgevoerd

met ondersteuning van de CNC

Er was eens een jonge Franse vrouw in Genève.

- En Fabio? - Hij vertrekt morgen.

- Gaat hij lang mee? - Drie dagen lang.

Waar gaat hij heen?

Naar Engeland.

Je maakt me aan het lachen.

EEN ZEER PRIVÉ-ZAAK

Hallo, Gricha.

Hallo, Jill.

- Gaat het goed met je moeder? -Ja.

Denkt ze aan mij?

Nee!

Hallo, geit.

Je verwent je lunch.

- Wat is er voor de lunch? - Gnocchi.

Opnieuw?

- Mam! -Ja.

Ik ben uitgeput.

Neem een ​​bad.

- Ik heb je geliefde gezien. - Oh!

Hij weer!

Het bedrijf Swissair

meldt dat passagiers

voor vlucht 145 naar Zürich,

dat het vertrek vertraging oploopt gedurende ongeveer 20 minuten

wegens een laat vertrek van het vliegtuig.

Hé, tortelduifjes.

Ik zie een vrouw.

En een kerel.

Ze kijken naar ons door een verrekijker.

Ze zijn oud

en lelijk.

Parijs, Parijs...

Ik wil niet dat je gaat.

Ik kom je vaak opzoeken.

Dat is wat ze altijd zeggen.

Waarom breng je de winter hier niet door?

en in het voorjaar vertrekken?

- Goedeavond. - Goedenavond, mevrouw Rinaldi.

Kom binnen, kom kijken.

Dit is het volgende probleem?

Ja. Expressionisme.

Waar is het expressionisme? Ik kan het niet zien.

Het zou kunnen Chinees theater of zoiets.

Binnen vier dagen moet het eruit zijn.

- De pagina is in orde. -Ja.

Je bent nooit gelukkig.

Luister hiernaar.

"Intermitterende akkoorden, krachtig drama

"en dialogen springen alsof hij wordt onderbroken door lawaai van de straat."

Dat is niet zo goed. Wie heeft het geschreven?

Dat heb ik gedaan, mijn vrienden.

Wat ben je aan het doen? Kom op, we gaan weg.

- Wat is dat? - Dat is mijn thuisland.

Wat dacht je van taarten als dessert?

Geen taarten.

Je vrouw vertelde me dat je weggaat voor Parijs.

Ja. Over een paar maanden.

Je kunt niets doen hier de moeite waard.

Ik wil niet koken.

- Waarom gaan we niet naar een restaurant? - Dat is absurd.

In hemelsnaam, Albert, we hebben nog twee kopjes nodig.

Charmant!

Die jongen weet niets van dienen.

En zijn moeder weet niets van koken.

Albert is ongelooflijk!

Is je man in Genève, Carla?

Nee. Hij is op het festival in Berlijn.

- Mevrouw, meneer Bornhauser komt eraan. - Ik wil hem niet zien.

- Waarom? - Hij verveelt me.

Mevrouw is niet thuis.

Laat maar zitten. Ik kom terug.

- Hallo, Gricha. - Hallo, Jill.

Hij draagt ​​altijd een smoking.

Een soort clubmanager.

- Wie, Julius Caesar? -Ja.

En Marcus Antonius is een expert op het gebied van gokautomaten.

Prachtig!

Je weet wat ze zeiden over het toneelstuk?

We hebben Julius Caesar aangepast

maar wij zijn niet veranderd de bedoeling van de auteur.

Ja!

Als Shakespeare het had gezien!

Er is niet genoeg contrast. We moeten het verbeteren.

- Verhoog het geel en zwart. -Ja.

Als we het zwart vergroten het zal voor alles zijn.

- Het is veilig om het geel te verhogen. - Oké.

Jean, verhoog het geel op alles.

Op de hele rol?

Hallo, Fabio.

Hallo, Jill.

Ik heb het geel iets vergroot.

- Ja. Dat is goed. - Ik kom Carla opzoeken.

Wat? Nee, ze is niet hier.

Je kunt zo afdrukken.

Kan ik op haar wachten?

Als je wilt.

Ja, dat is het.

Dat heeft het opgelost.

Er moet nog één vel worden afgedrukt.

Morgenochtend ronden we het af.

Vergeet de Engelse kwestie niet Ik moet om half twee in New York zijn.

- Ja, oké. - Welterusten.

- Welterusten. - Welterusten.

Zie je morgen.

- Denk je dat het klaar zal zijn? -Ja.

En de toneelproductie en het rapport?

- O, dat... - Het zou een goede gelegenheid zijn

om alle gemaakte fouten aan de kaak te stellen in naam van de toneelproductie.

Jill, wat is er?

Niets. Laat me met rust.

Kom en doe mee. Iedereen vraagt ​​naar jou.

Laat me met rust.

Hallo.

- Hallo. - Hallo.

Laat me je voorstellen naar Estelle.

Oh! Je houdt je beloftes niet.

Gilbert.

Je moeder denkt dat ik een dronkaard ben.

Ze heeft in eerste instantie altijd een hekel aan mensen.

Dan houdt ze van ze.

Ik ben een geduldig man.

Je ziet er verdrietig uit, Jill.

Ja.

Komt het door een man?

- Ja. - Maak je geen zorgen.

Wees geduldig.

Alles komt altijd goed.

Niet voor mij.

- Nooit? - Nooit.

Dan zul je iets moeten doen.

Wat?

Ik weet het niet. Je zult moeten verhuizen.

Mevrouw Jill! Mevrouw Jill!

Wakker worden! Meneer Dick is er!

Goedemorgen, lieverd.

Goedemorgen.

Heb je goed geslapen?

Zo-zo.

Weet je hoeveel flessen whisky die ze dronken?

Veertien!

- Mam. - Hm?

Dick vertrekt morgen. Ik wil Genève te verlaten en met hem mee te gaan.

- Naar Parijs? -Ja.

Waarom?

- Jill! - Kom naar boven!

Maar waarom?

Ben je verliefd op deze jongen?

Nee.

Dus je verveelt je hier, bij mij.

Helemaal niet.

Nou, waarom dan? Zeg eens.

Luister, mama, het is ingewikkeld. Ik moet weg.

Wat ga je doen?

- Waar ga je van leven? - Ik zal iets vinden.

Goedemorgen, mevrouw.

- Heb je dit idee in haar hoofd gestopt? - Welk idee?

Ik heb besloten om morgen met jou te vertrekken.

Doe het niet, Jill.

Wij zullen eruit vallen.

Ik kleed me aan.

Ben jij mijn vriend?

Ja, ik ben je vriend.

Gedurende enkele maanden,

Jill woonde in Parijs, begeleidende Dick,

een zorgeloos leven leiden van een jonge danseres.

Ze hield echter van geen van beide Dick noch genoeg dansen

zodat het heel lang meegaat.

Jill, kom terug.

- Blijf... - Verdwaal!

En één, twee,

drie, vier,

vijf, zes, zeven.

Een.

Nee, Jill. Nee, nee, nee, nee!

Jij zit in de jongenslijn en je verdubbelt het tempo.

De jongens gaan één en twee.

En je verdubbelt het tempo.

Je bent laat. Jij werkt niet. Je doet niets!

En één...

Eén en twee

en drie en vier.

En één, en twee en...

Stop de muziek. Aan de voorkant.

Eén en twee.

Jill stond er alleen voor.

Te trots om terug te keren naar Genève,

ze verdiende een tijdje de kost als fotomodel.

Van fotografie tot film, er is maar één kleine stap

en op een dag, ze nam het zonder overtuiging aan.

Maak de filmklapper klaar.

Alles is klaar.

Hier.

We zijn een scène aan het voorbereiden.

Het werd tijd!

Dat is een geweldige manier om je carrière te starten!

Ga hier staan.

Gewoon daar. Het is niet moeilijk.

Weet je wat een camera is? Dat is de camera.

En maak het beter dan tijdens de repetitie.

Er zijn nog genoeg andere actrices.

Hé, je kwam naar mij toe!

Camera.

Rollend. Klepel.

Schermtest. Jill. Een.

Er gebeurde iets bijzonders met Jill en de camera.

Een onverwachte ontmoeting. Een mysterieuze band

dat zou per ongeluk Jill worden

een ster, een fenomeen,

een monster.

DRIE JAAR LATER...

DE VREUGDE OM EEN STER TE ZIJN...

Een asbak, alstublieft.

Bedankt.

Nee.

Verlaat mij. Alsjeblieft. Alsjeblieft.

Alsjeblieft!

Nee.

Oké, het is prima.

- We doen het nog een keer. - Laten we opschieten.

- Het is goed voor Jill. - Begrepen.

Ja, ik kan haar zien. Ze is mooi.

Pardon.

Dit is geen goed moment.

EEN LICHAAM DAT MILJOENEN WAARD

NEW YORK 6E MAAND EXCLUSIVITEIT

ZE WIJST HOLLYWOOD AF

RAAD WEIGERT FILMVERTONING

EEN MILJARDENFILM

VERBODEN DOOR HET VATICAAN

Oké, laten we het doen.

- Wacht even! - Wat bedoel je?

- Er is een probleem. - Jongens, dit is niet goed.

Drie maanden nasynchronisatie terwijl je leert hoe het werkt.

De microfoon viel uit. Het gebeurt.

Nee, dat geldt niet, alleen voor jou.

Wat heb ik nu gedaan?

Ik mag die kerel niet.

Je bent zo vervelend.

Het is gerepareerd. We kunnen gaan.

Michou!

Ze zal hem gek maken

ZE HEEFT DE DUIVEL IN HET VLEES!

HEEFT ZE EEN HART?

Ik ga niet naar Londen.

Dat is genoeg voor vandaag.

Als ze mij willen zien, ze zullen naar Parijs moeten komen

En voor het huis?

Nog een dag.

- Laten we gaan! - Klaar?

Nee. Laat mij.

- Alsjeblieft! Alsjeblieft! - Ben je bang?

Alsjeblieft. Nee.

ROEKELOOS OF PERVERS?

JILL GAAT TE VER

Jill, ik praat niet tegen jou als producent,

maar als vriend.

Je hebt altijd gehouden van wie je wilde, je hebt minnaars gehad en hebt ze verlaten.

Het is geen kritiek.

Jullie zijn een schandalige vrouw in de ogen van anderen.

Maar ik weet het

dat je een bevrijde vrouw bent, een amazone.

- De eerste amazone. - Wat een onzin!

Jij beslist, jij kiest.

Je laat ze achter. Jij bent de man.

Wees voorzichtig!

Ik heb er lang en hard over nagedacht.

Laat me je wat advies geven.

- Zij is het! - Hoi!

- Zij is het, jongens! - Jill!

- Bent u op zoek naar een verloofde? - Jill!

Je zult geen ander zoals ik vinden, hè?

Eens een verkenner, altijd een verkenner.

- Laten we gaan. - Rijd door!

Ik wil er niet één overrijden.

GESLACHTSSYMBOOL

TE RIJK TE MOOI

EEN BEELD VAN ZONDE

OUDERS BESCHULDEN

NAAKT

GECENSUREERD

VERACHTELIJK

GENOEG!

- Welke verdieping? - Zesde.

Ik stap eerder uit.

Oh! Vergeef mij.

Ik herkende je niet.

Ik wist dat je hier woonde.

Ik had het gehoord. Maar om jou hier te zien...

Het is nogal een verrassing.

Ik heb alleen foto's gezien.

Ik kijk je films niet.

Echt niet.

Maar ik heb de kranten gelezen

en ja, er is veel te zeggen.

Maar persoonlijk,

Ik ben moe om je gezicht overal te zien.

Ik ben al je verhalen beu.

Wanneer ga je weg? deze arme jongens alleen?

Ze hebben je niets gedaan. Laat ze zijn.

Ga je slapen met de hele wereld?

Wat ben jij?

Een slet?

Ja, dat ben jij. Een slet.

Een teef zonder respect, geen schaamte.

Je verdient miljoenen voor het afstropen

terwijl mijn broer strijdt in Algerije.

Die dingen hebben een prijs.

Er zijn nog steeds goede mensen in deze wereld,

op een dag zullen ze je vermoorden,

en je zult niet gemist worden.

Wij houden niet van hussies.

Hoor je mij? Deern!

Je kunt vluchten, maar wij zullen je vinden!

Mevrouw, wat is het onderwerp?

Kom op, maak dat je wegkomt.

Luister, Jill...

Ik kan een boodschap doorgeven, ja.

Nee, nee, nee. Absoluut niet.

Dat is niets anders dan een grap.

Nee, dat is het niet. Ik heb het gelezen in France Soir.

Er is geen sprake van. Je moet komen.

Luister naar Maxime, Jill.

Laat me met rust.

Het spijt me, maar er is geen andere manier.

Ik ga niet.

- Jill, ik vraag je om een gunst... - Laat mij met rust.

- Hoe lang moet ik haar aankleden? - Een halfuur.

Ah! Dat dacht ik al!

- Je hebt er een paar genomen. - Wat is het?

Slaappillen.

Ik zal wat hete koffie voor haar zetten.

Hier is de jurk.

Laat me met rust.

Alsjeblieft. Laat me met rust.

Ik kan er niet meer tegen.

Ik ben ziek van alles.

Ga weg!

Jillt Jillt Jili?

Jillt Jillt Jili?

Misschien woont ze hier niet meer.

Wat zullen we doen?

Ik weet het niet.

Terug naar Parijs?

Waar ga je heen?

Jill, lieverd, luister naar Juliette, je bent ziek.

Kom terug naar de auto.

Er is een braaf meisje.

Waar kunnen we je vriend vinden?

Ik ken deze stad niet.

Wat een stand van zaken.

Ik had je nooit moeten meenemen.

En al deze auto's en mensen.

Ze gaan je herkennen vroeg of laat.

Ik zie het verband niet met Katie van Heilbronn.

- Dat is niet slecht. - Ja, voor de rechtszaal.

- Nee. Het is maar een operette. - WAAR.

GEEN NIEUWS OVER JILL SINDS HAAR ONTSNAP UIT DE KLINIEK

Jill?

Jill?

Jill?

Hoe dan ook, we moeten het niet overdrijven met de vlaggen.

- Welterusten. - Welterusten.

Welterusten.

Wat is dat?

Dom Juan in de hel.

Thomas, wees serieus.

Je zou dat allemaal bouwen op een plein in Spoleto?

- Dat is voor The Merchant of Venice. - Nee. Te modern.

Wat is dat?

Dom Juan en de dood.

Dat is meer wat we zoeken.

- Ja, als we de... - Wat is er nog over?

De trap?

Geen probleem. Franco is een uitstekende decorontwerper.

Gewoon goed uitleggen en alles komt goed.

Waar is Carla?

Ze is weggegaan, mevrouw.

Ze woont nu in Rome.

In Rome?

Ja. Ik kan je haar adres geven.

Heb je haar laten vertrekken? Waarom?

Jill!

Jill!

Jill.

Wat is er aan de hand?

Als je moeder weg is, het personeel zal er zijn.

Als ze uitgegaan zijn, ze zullen terugkomen.

Waarom is Carla weggegaan?

Geen lichten.

De deurbel werkt niet.

Het is allemaal afgesloten.

Wacht even.

Hier is het.

Op dezelfde plek.

Dat jaar, Carla ging alleen op vakantie.

Ik bleef hier.

Wij dachten dat dit het beste zou zijn.

Vertel me meer.

Er valt niets anders te zeggen.

Er is. Zeg eens.

Daarna, we probeerden te leven zoals voorheen,

maar het was niet goed.

Het was al voorbij.

Carla stopte met dansen. Ze verveelde zich en hield niet van de stad.

Misschien heb ik me niet correct gedragen.

Ik wilde alleen zijn.

Ze zit nu in een balletgroep.

Een uitstekend Italiaans gezelschap.

Ze vertelt me ​​dat ze gelukkig is.

Dat is het.

Hier. Een paar brieven voor je moeder.

Zien? Ze komt terug.

Jill?

Waar ben je?

Jill. Kom naar beneden, alsjeblieft.

Jill.

Wij kunnen hier niet blijven.

Dit is mijn kamer.

Wij moeten vertrekken.

Dit is mijn kamer!

Verlaat mij nu.

Carla was mijn vriendin.

Ik dacht dat je van haar hield, dat jullie samen gelukkig waren.

Ik geloofde in jou! Ik was zo'n idioot!

Idioot! Idioot!

Iemand heeft een licht uitgedaan.

De ingang is hier.

Het is op slot. Breken we een raam?

Makkelijk, jongens. Kalmeren.

- Ze zullen ons zien. - Wees stil. Beweeg niet.

Ga kijken als ze in huis is.

- Wat doet de Fiat hier? - Kijk.

Wiens auto is dat?

Is het er al lang?

Ik weet het niet. Het regende te veel.

Ze is er toch niet.

Je praat weer onzin.

Maak foto's van het huis.

Jij zou de eerste zijn.

De teef! De teef!

O dat wijf!

Nee. Nee.

Het is bijna zonsopgang.

Wij moeten vertrekken.

Vertrekken.

Ze komen terug. Kom op.

Je kunt bij mij thuis slapen.

Laat mij hier achter.

- Ik wil hier blijven. - Luister, Jill.

Gaan. En kom niet terug.

Alles is misgegaan.

Ik haat je. Je haat mij.

Wiens schuld is dat? De mijne? Je wilde komen.

Ze zijn er nog steeds. We gaan langs het meer.

Kom op.

- De liefdesscène. - Eenvoudig. Het begint in het midden.

Als hij zijn droom heeft,

Katie en Stan gaan uit elkaar.

Men gaat naar de binnenplaats, de andere, naar de tuin.

- Richting het kasteel. - Dat klopt.

Ze weten het niet de mensen in hun dromen nog niet.

- Je telefoon. - Bedankt. Missen?

- Breng me de papieren. - Welke?

- De ochtendkranten. - Heel goed, Fabio.

Hallo?

- Ga je met Edmond mee? - Nee. Dat kan ik niet.

Je hoeft niet te komen vóór zaterdag.

Hoe zit het met de stijgers?

SORRY

Voor het geluid, Ik heb Silveni en Arthuro gebeld

en we waren het eens over de...

Nee.

Ik heb dorst.

Ik ben hier.

Fabio!

Je was weg. Jij bent vertrokken.

- Verlaat mij niet! - Kalmeer.

Ik ben hier. Ik zal je niet verlaten.

Fabio?

Wie is het? Wie is het?

Het was niemand.

Ik voel me vreselijk.

Het gaat niet goed met mij.

Mijn hoofd doet pijn.

Komen.

Komen.

O, Fabio.

Fabio! Fabio!

Fabio!

Fabio!

O, Fabio.

Fabio.

Al die tijd hebben we verloren,

al die jaren hebben we verspild,

al deze onzin.

Dat wist ik niet, Jill.

Je hield van Carla.

Ja, ik hield van haar.

En nu?

- Nu meteen? - Antwoord!

Luister...

Voor mij is het ook allemaal nieuw.

Ik moet er gewoon aan wennen.

Fabio.

- Waarom? - Ik had er zin in

en ik dacht dat ik verliefd was.

- Elke keer? - Ja. Elke keer.

Niet voor heel lang.

Hoe zit het met mij?

Antwoord mij.

Antwoord!

Dat klopt.

- Waarom zou je veranderen? - Stil.

- Waarom ik? - Stil.

Hen. Mij. Wat is het verschil?

- Stil. - Dezelfde woorden, daden!

Stil! Stil! Stil!

Vergeef mij.

Vergeef mij.

Het maakt niet uit.

Niets doet er meer toe.

Nu houdt niemand je in de gaten.

Niemand zoekt jou.

Behalve ik, Jill...

Praat zo tegen mij.

Ik heb je nodig om zo tegen mij te praten.

Het is allemaal vies.

Het is een mooie dag.

Er is niet eens boter op deze verschrikkelijke plek.

Gekookte koffie is bedorven koffie!

Verdomd!

Ik ben het!

Ze vertonen nog steeds mijn eerste film.

Ik zag het in München. Ik viel bijna van mijn stoel.

- Dacht je dat ik lelijk was? - O nee!

Je sprak Duits met een prachtige diepe stem.

- Ah? -Ja.

Ik zag je moeder vanmorgen. Ze kwam terug.

Kijk niet zo naar mij.

Ik ken jou niet, Ik heb je nooit gezien.

Je kunt mij vertrouwen.

Ze hebben het over jou op de televisie.

Ze zeiden zelfs dat je dood was.

O, schiet!

Binnen een week,

je zit in een klein hoekje op de laatste pagina.

Het was mijn eerste looncheque

en mijn eerste appartement

met een grote kamer en een slaapkamer

aan de Rue de Babylone.

Het zag er uit over de ministerietuinen

met veel vogels.

Hier, open de fles.

Dick was in Amerika.

Ik was gestopt met dansen. Ik modelleer voor modefoto's.

Het was een goed leven.

"Je bent een slechte actrice".

Wat een oude dwaas.

Hij dacht dat hij mij van streek zou maken dat zeggen.

Alsof ik dat wilde zijn Sara Bernhardt.

Ze braken de etalage van de winkel.

Ik was binnen schoenen aan het kopen.

De mensen buiten wilden mij zien.

Ze sloegen het raam in.

Ik was te bang om het huis te verlaten.

In het begin herinner ik het mij

als er mensen op straat zijn herkende me, ze zouden hallo zeggen.

Ze zouden vriendelijk glimlachen.

Ik ben niet veranderd.

Ik ben nog steeds dezelfde.

Dat weet je.

Toen op een dag, ze begonnen mij te haten.

Nee. Dat is niet waar.

Het is niet zo eenvoudig.

Ik heb het mezelf opgelegd.

Ik had weg moeten blijven.

Het is mijn schuld.

- In Rome? - Nee. In Milaan.

Het was meer van een politiek tijdschrift dan.

Vervolgens geleidelijk,

de kolom groeide van twee tot drie pagina's.

Mensen kochten het papier gewoon om het te lezen.

Over twee jaar is het bijna zover een toneeljournaal.

Toen de Zwitsers gepubliceerd Theater Europa

Ik kwam hier. Dat is het.

Katie van Heilbronn.

Katie van Heilbronn.

Ka-tie van Heil-bronn.

Het is een mooie naam.

- Is ze Duits, Katie? -Ja.

Weet je, het is een romantisch toneelstuk.

Heel romantisch.

Het is geen volledig succes, en het plot kronkelt een beetje,

maar dat is het waarschijnlijk mijn favoriete Kleist-toneelstuk.

En niemand ensceneert het ooit.

Te veel decorontwerpen, te veel acteurs,

een brandend kasteel, een optocht.

Deze winter dus

Ik heb het toneelstuk vertaald in het Italiaans, gewoon om te zien.

En nu,

het zal zo zijn de slotact op het Spoleto-festival.

- Met uw vertaling? -Ja.

We hebben een manier gevonden om te combineren alle sets in één steun

die ze buiten gaan bouwen op een plein.

We zullen zien.

Wat is Spoleto voor bestemming?

Het is een stad op een heuvel,

niet ver van Rome.

Elk jaar,

er worden opera's en balletten gehouden.

Het duurt een maand.

Het trekt veel Amerikanen en jongeren,

en beroemdheden.

Ik heb te veel gedronken.

Liefde is een Geneefs kind.

Hij heeft nooit iemand gekend maar jij.

Edmond, daar is geen sprake van. Het zou belachelijk zijn.

Het is geen komedie.

Ik vertelde het hen.

Ja. Zoals de laatste scène.

We zullen het daar zien.

Luister,

we zullen genoeg tijd hebben om er in het vliegtuig over te praten.

Tot ziens.

Ik zal wat koffie zetten.

Ga je weg, Fabio?

Ja.

Ik probeerde het uit te stellen, maar...

ze hebben mij nodig in Spoleto.

Ik moet gaan.

Ik wacht op je bij mijn moeder.

Ik ben over twee weken terug.'

Wanneer je van mij houdt, Ik voel me sterker.

Wanneer je bij mij in de buurt bent, Ik ben nergens bang voor.

Als je niet aan mij denkt, Ik zal niet langer bestaan.

Het zal blijven duren, nietwaar?

Het zal niet veranderen?

Denk daar niet over na.

Geluk is slechts een intermezzo,

of het 3 dagen duurt of 30 jaar.

Wat er toe doet is het huidige moment.

De minuten we rukken weg uit de handen

van het verstrijken van de tijd, erosie...

dood.

De wereld is vijandig, vijandig tegenover geluk.

Op zoek naar iets?

Ongelooflijk.

Waar is mijn geit?

Ze stierf afgelopen winter.

Ze was heel oud.

Wat betekent dat?

De gewonde vogel heeft onderdak gevonden bij zijn moeder.

Er is een mooie foto van huis en tuin.

Gisteravond hebben ze de heg vernield door de rododendron.

Beste Richard, zou je het erg vinden om Engels te spreken?

- Hoeveel mensen voor de lunch? - Vier.

Ik wacht nog steeds om te horen waarom je hier bent.

Jill, dat is niet eerlijk.

Je wordt ziek, je verdwijnt,

Ik slaap 3 weken niet.

Vandaag ben ik zo blij om hier te zijn, om je te zien.

En wat doe je? Je geeft me de hel!

Als u mij de uitdrukking wilt excuseren.

We zullen het niet over films hebben meer.

Nee, dat zullen we niet doen.

Films kunnen wachten.

Er zijn belangrijker dingen in het leven dan bioscoop.

Een goede gezondheid bijvoorbeeld.

Iemand dacht dat ze op Madeira was. Waarom Madeira?

Waarom Madeira eigenlijk.

Ik voelde me verantwoordelijk.

Ze was overwerkt. Ik wist het niet.

- Sigaar? - Nooit. Bedankt.

We waren erg ongerust, weet je.

Een producent die geen sigaren rookt!

Welke ontwerper ooit de charme zou kunnen herscheppen

en sfeer van de kamer van dit jonge meisje?

Ben je hier gelukkig?

Ik verveel me.

Ik breng je terug naar Parijs als je wilt.

Geen Parijs meer en geen films meer.

Je kent mij niet.

Het is een lange strijd.

Provoceer mij niet, Ik ben niet zomaar iemand. Ik ben echt.

Advocaten zijn ook echt,

de rechtbanken ook, hoor je? - Ja, ja.

Contracten zijn ook echt.

- Dus? - Dus als het over acht dagen gaat

je hebt er niet over nagedacht, het zal oorlog zijn. En je zult verliezen.

Al deze oude jurken. Ze passen je niet meer.

Dat kun je niet verdragen! En je kunt ook niet weggaan.

Waarom niet?

Ze zullen haar meteen herkennen.

- Het maakt me niet meer uit. - Goed.

- Jullie zweren allebei tegen mij samen. - Natuurlijk niet, mama.

Ik moet Fabio zien. Ik moet met hem praten.

Hij zal me vertellen wat ik moet doen.

- Bel hem in Spoleto. - Nee. Ik kan hier niet blijven, zo.

- Zonder hem. - Wie neemt je mee?

Sta mij toe.

Wat zou je doen met al die mensen?

We worden belegerd.

Ze hebben ons bedrogen!

Ik geloof het niet!

- Dat is het niet. - Dat is zo.

Je zingt heel goed, Gricha.

Ik heb het thuis geleerd.

Mijn tweede vrouw was een Weense zangeres.

Een bewonderenswaardige zanger, maar een vreselijke pijn in de nek.

Neem jij mijn moeder mee naar Italië?

Als ik met haar trouw.

Oh ja, trouw met haar, dat zou goed zijn.

- Gricha? -Ja?

- Ik ben zenuwachtig. - Oh.

Nee, jongens. Dat klopt niet.

Het is veel te gewelddadig.

Laten we het opnieuw doen.

Grijp hem. Stevig.

Dat is het.

Je komt zo.

Is dat beter?

Laten we opnieuw beginnen.

Goedeavond.

Goedeavond.

Ik kwam, Fabio.

- Ik kon niet wachten. - Dat heb je goed gedaan.

- Ik moest komen. - Dat heb je goed gedaan.

Wil je mij bij je houden?

Natuurlijk zal ik dat doen, Jill.

Gricha!

Maxime is geen slechterik. Hij doet gewoon zijn werk.

Maar ik wil niet om dat niet meer te doen.

Ik zal met hem praten. Ik ga hem opzoeken zodra het toneelstuk voorbij is.

Het concert is voorbij. Je kunt nu binnenkomen.

- Wie zijn deze mensen? - Een vader en dochter.

Hij verhuurt een deel van het landhuis voor muzikanten en acteurs.

Goedeavond.

Nou, ik nooit!

Hij is het er niet mee eens met de carrièrekeuze van zijn dochter.

Hoe zit het met jouw kamer? Waar is het?

Aan de andere kant.

O, het is mooi.

Fabio!

Draai.

-Edmond. -Ja?

Waar is de trap?

In theorie, daar. Maar het staat niet in de lay-out.

Kunnen we de stijger niet maken? een beetje groter?

- Ja. Vraag Franco. - Goed.

Laten we doorgaan, heren.

Ik begrijp niet wat er aan de hand is.

Natuurlijk. Er is nog niets gebouwd.

Waarom repeteer je dan?

Wij lopen er altijd doorheen.

- Is Theobald Amerikaans? -Ja.

Duits toneelstuk, Italiaanse bewerking

- Franse toneelmeester. - Fabio.

Heb je even?

Ik ben zo terug.

Natuurlijk.

Hallo!

Ik geloof het niet!

Ik geloof het echt niet.

Hier is ze, het goddelijke kind.

"Speel hobo,

laat de doedelzak maar horen!"

Wat doe jij hier?

Werk en zon,

zon en werk.

Je ziet er prachtig uit.

Net als mijn kleine zusje met die strohoed.

Blijf, Gricha.

Dit is Alain. Hij is een vriend.

Nee. Ik heb beloofd dat ik onze gastvrouw zou bezoeken.

Hoe gaat het, Jill?

Ik hou van dit plein.

Ik hou van deze stad.

Ik hou van dit land.

Ze is gevonden. Jill is gevonden.

- De roddels van vandaag. - Ons nieuws van de week.

Maar wie is deze man?

Een briljante intellectueel, en schrijver voor Théatre Europe.

Fabio Rinaldi, verleidelijk en modern,

de man van onze tijd.

Drie weken lang...

Het is het feest in Spoleto als ze op stap gaat!

Ze volgen haar tegenslag en geniet van haar vrolijkheid!

- Dat is mooi. - Neem het. Mijn geschenk.

Dat is erg aardig. Bedankt.

- Ben je nu beter? -Ja.

-Ben je genezen? -Ja.

- Hou je van Italië? - Veel.

- En Italiaanse mannen? - Gefeliciteerd!

In Italië verloofde ze zich.

Wat is er aan de hand? Vallen ze je lastig?

Nee. Ze zijn erg aardig.

Ze volgen ons gewoon.

Kijk eens naar alle cadeautjes die ik kreeg.

En jij?

Ik ben over een uur klaar.

Ik wacht hier op je.

Wat doen we?

- Wij gaan door. - We kunnen niet op de menigte schieten.

Misschien moet je naar binnen gaan.

- Ja. - Het zal stiller zijn in het landhuis.

Ja.

Ik heb er een in mijn haar.

- Ach! Ik heb gewonnen! - Dat deed je.

21-18.

- Eerst naar 25. - Nee. Ik heb verloren. Opnieuw matchen.

Jij!

Gricha!

Wij hebben een heerlijke wandeling gehad.

Wij zijn uitgenodigd voor het diner.

Bedankt, maar nee.

Jij oude Dom Juan!

Morgen, dat beloof ik Ik ga terug naar je moeder.

Het zal saai zijn zonder jou.

Onzin, het is een prachtig gebied.

Misschien, maar ik ga het huis niet uit.

Ik blijf nu binnen.

Fabio vindt het beter en hij heeft gelijk.

Het is zo moeilijk. Je hebt nodig...

speciale gelegenheden zoals dit festival.

Ik wilde dit toneelstuk opvoeren omdat het modern is.

Het is geen psychologisch toneelstuk,

het onderzoekt het verwijderen van het bewustzijn

en de wanhoop van mensen.

Kleist was al een criticus van het Duitsland van Bismarck.

Kleist heeft een Pruisische kant.

Ik hou niet van dit toneelstuk. Ik vind het te Duits.

Waar heb je Duits geleerd, Fabio?

In het Franse verzet.

Ik was jong, dus ik kreeg de opdracht met het verzamelen van inlichtingen

over de bewegingen van de troepen.

Ik heb een gesprek gevoerd met de Duitsers.

Ik denk dat je iets zult moeten doen

voor deze goede mensen.

Oké.

Ze heeft een man gevonden wie is authentiek,

en nu is alles vergeven.

Wees alsjeblieft stil, Alain.

Wat moet ik tegen je moeder zeggen?

We zijn over 8 dagen terug, na het toneelstuk.

Misschien moet ik je meenemen.

Weet je zeker dat je wilt blijven?

Jill?

Ja?

Laat me je gedag zeggen.

Ach, wat een idioot!

Laten we gaan.

- Acht, de volgende. - Volgende.

Wat een idioot.

Goedeavond.

Ik leer poker spelen.

Dit zijn de vrienden van Alain, ze komen uit Rome.

Laten we hier weggaan.

Je platenspeler.

Je mag het hebben.

Alain?

Kom alsjeblieft niet terug.

Dit is oorlog.

Echt? Maar waarom, Fabio?

Omdat ik niet meer wil vrede met hen sluiten.

De papieren zijn vol van meer krankzinnige artikelen.

- Je bent te meegaand. - Ze hielden me alleen maar gezelschap.

- Hij is een aardige vent, Alain, een vriend. - Ja, ik weet het.

We kunnen het hem niet kwalijk nemen voor het doen van zijn werk.

Wie moeten we de schuld geven?

Natuurlijk is Alain een aardige vent.

Iedereen is aardig.

Maar als je alles blijft accepteren,

je wordt erop getrapt.

Speel hun spel niet.

Je moet jezelf verdedigen en beschermen.

Ik zal je beschermen, Jill.

Nee. Kijk. Je hand is hier.

Dat is het. Zo.

Goedenavond, meneer Rinaldi.

Goed nieuws. Ik heb wat wijn gekocht.

- Iets te eten? - Veel.

Wat heb je vandaag gedaan?

Niets.

Ben je op jezelf gebleven?

Ja.

Er zijn overal jongens sinds vanmorgen.

Op de balkons, de daken.

Alsof het normaal was.

Maak je geen zorgen. Hun strategie is tenminste duidelijk.

Denk je dat?

Ik ben er zeker van.

Hoe dan ook, we zullen ver weg zijn binnen 5 dagen.

Wat ben je aan het doen?

Er zijn kamers aan de andere kant van het landhuis.

Daar zal het rustiger zijn.

Hoeveel trappen nog?

Kom op.

We gaan omhoog.

Blijf doorgaan.

Het komt wel goed, nu.

De repetities zullen sneller gaan.

Wij hebben met de politie gesproken. Wij zullen er geen last meer van hebben.

Het plein is gesloten voor het publiek.

Ik haal de rest.

Je doet niets. Waarom zien we je niet vaker?

Ik zou je graag vaker willen zien.

Ja. Waarom zien we je niet? vaker?

Goedeavond.

- Als ik alleen ben... -Ja. Ik weet.

Het is verschrikkelijk als je er niet bent.

Ik heb je nodig, Fabio.

Ik heb je aanwezigheid nodig,

jouw liefde.

Ik kan niet zonder.

Ik ben hier om iemand te zien.

Ik ben onderdeel van het festival. Ik ben een danser.

- In Maurizio's ballet? -Ja.

Wij kunnen niet naar binnen?

Nee. Het is absoluut schokkend. Is het niet, Ben?

Schokkend.

Waar is ze?

Daar, achter gesloten deuren. Wij zien haar niet meer.

- En hij? - Nou, hij is hier.

Laat mij erdoor.

Ze houden artiesten tegen om naar binnen te gaan, maar zij niet.

Het is schandalig! Alsof journalisten geïnteresseerd waren in theater.

Heeft u vragen?

Ben je dat echt van plan? vanavond het toneelstuk opvoeren?

Natuurlijk.

Zorg voor actuele gebeurtenissen uw werk belemmerd?

Welke evenementen?

Wie stelde voor om dit stuk op te voeren bij Spoleto?

Ik kan dat allemaal niet verklaren binnen een paar minuten.

Is Jill nog in Spoleto, meneer Rinaldi?

Ga je andere toneelstukken aanpassen?

Verhuist u naar Genève?

- Mijnheer Rinaldi, slechts één vraag. - Pardon.

- Heeft Jill de bioscoop verlaten? - Mogelijk.

Komt ze vanavond naar de show?

Wil je dat ze weer films gaat maken?

- Hoe doet ze het? - Moderne liefde, meneer Rinaldi?

Wil je kinderen?

- Het koppel, op fysiek vlak? - Hoe zit het met geluk?

Meneer Rinaldi, houdt de moderne liefde...

Als haar lach haar mond opent

En verslindt de onoplettende

Ze pakt ze vast met haar tanden

Haar mond, als ze naar bed gaat

Blijft roze met haar tanden erin

Als het lachen haar mond opent

Ze pakt ze vast met haar tanden

Sidonie heeft meer dan één minnaar

Of je haar nu uitscheldt of prijst

Het maakt haar hoe dan ook niets uit

Sidonie heeft meer dan één minnaar

Totdat ze genageld wordt

Naar het dennenhout van haar kist

Of je haar nu uitscheldt of prijst

Sidonie zal het hebben meer dan één minnaar

Hé! Waar ga je heen?

Ik ben over 15 minuten terug.

Je zou het niet geloven hoeveel mensen zijn er in de stad.

De hele dag komen ze al aan, vanuit Rome rijden.

Hoe laat begin je?

Om 21.00 uur.

Maxime is er.

In Spoleto?

Hij stuurde een bericht via een van uw politieagenten.

‘Ik ben in Hotel Dei Duchi. Ik hoop je na de voorstelling te zien."

Ik zal met hem praten.

Waarom kan ik niet gaan?

Omdat ik met Maxime moet praten.

Hoe zit het met het toneelstuk?

Wil je niet dat ik kom?

Dat is niet waar. Doe wat je leuk vindt.

Je weet wat er zal gebeuren.

Moet ik hier blijven?

Ze wachten allemaal op je naar beneden komen.

Daarom zijn ze hier.

Het maakt mij niet uit. Snap je het niet? Ik geef niet om hen.

Ik blijf hier niet opgesloten voor de rest van mijn leven!

Ik heb genoeg van de gesloten deuren en gesloten gordijnen.

Jill, luister.

Ik kan hier niet blijven. Ik kan niet uitstaan deze vreselijke kamer niet meer!

Ik wil eruit! Om eruit te komen!

- Jill. - Ik kan het niet meer!

Ik word er gek van!

Wij vertrekken morgen.

En morgen zal het een andere kamer zijn.

Verlaat mij. Raak mij niet aan!

- Luister naar mij. - Nee, ik zal niet luisteren

en ik geloof je niet meer.

Jij bent degene die mij heeft opgesloten.

- Jill. - Je hebt me in de gevangenis gestopt.

Je zei dat je mij zou beschermen. Maar je wilde me verbergen.

Het is niet waar en dat weet je.

Je wilt niet dat ik uitga of gezien worden.

Jij bent erger dan de rest.

- Je bent verschrikkelijk! - Wees stil.

- Je schaamt je voor mij. - Wees stil.

- Zeg het! Zeg het! - Wees stil!

Waarom ben je gekomen?

Naar Spoleto? Wat dacht je?

Spoleto, Rome, Tokio, het is hetzelfde. Waar zou je mij neerzetten?

- Op een onbewoond eiland? - Ja, eentje ver weg.

- Zo ver mogelijk weg. - Ik haat je.

Ik wil je nooit meer zien.

Ga dan!

Gaan! Verdwijnen! Ik heb er ook genoeg van!

Ik heb genoeg van je!

Fabio.

Schiet op, jongens. Helmen.

Carla.

Het is aardig van je om het toneelstuk te komen bekijken.

- Wanneer ben je hier gekomen? - Gisteravond.

Weet je, ik ken het publiek hier.

- Ik weet zeker dat ze het leuk zullen vinden. -Ja.

- Wat is er, Fabio? - Niets.

Jill is er niet?

Nee.

Ze komt niet?

Ik denk het niet.

Waarom niet?

Ze zou moeten komen.

Ja.

Dat zou ze moeten doen.

- Bent u juffrouw Jill? -Ja.

Er is een oproep voor u in mijn appartement.

Jill? Jill? Ben je daar?

Jill? Kun je mij horen?

Kom, Jill.

Ik vraag je om te komen.

Alsjeblieft.

Alsjeblieft.

Het is niet onze schuld.

Niets van dit alles.

Kom, Jill.

Alsjeblieft.

Alsjeblieft!

Nee, Fabio.

Jill! Jill!

Jill!

Jill!

Het einde

Ondertitels: Sophie Troyna-Martins

Ondertiteling: EVA Frankrijk ST'501