Original subtitles

Buck, je bent een week of twee in Mexico.

Zolang heb je nodig om fokdieren bij Montoya te selecteren.

Dat dacht ik ook, John. - Heeft Montoya de prijs al verlaagd?

Dat doet hij wel als ik klaar met hem ben.

Buck, zeg tegen die jongens dat de paarden ook langzamer kunnen.

Hoezo? Ik ga met ze meedoen.

Sam, m'n broer is deels nooit volwassen geworden.

Ik denk dat je gelijk hebt.

Oom Buck...

Het paard. - Ik denk dat het gebroken is.

Het is gebroken. Gebroken.

Neem nog een slok. Het gaat pijn doen. - Het doet al pijn.

Vaquero, heb je wel eens eerder een been gezet?

Nee. Ik heb wel eens gezien hoe het moet.

Laat me gaan. - Liggen, broer Buck.

Zet je schrap.

Zet je schrap.

Deed het pijn?

Nee, het was heerlijk. Probeer je hem eraf te rukken, Vaquero?

Wat doe jij nou? Jij hebt geen gebroken been.

Tussen al die koeienkoppen hier ben jij een engel.

John, dat doet echt pijn.

Net goed. Je gedroeg je als een kind.

Wie moet ik nu naar Montoya sturen? - M'n vriend Sam Butler.

Die heb ik hier nodig nu jij niks kunt.

Je hebt Mano en Blue ook nog.

Ik wil graag even naar m'n vader. - We kunnen het wel, pa.

Nee. - Waarom niet?

Ik kan je genoeg redenen geven. Zoals deze. Het antwoord is nee.

Wat ben je laat, m'n man.

Is er iets? - Nee, er is niets.

De vosmerrie heeft een mooi merrieveulen geworpen.

Dat is het zevende, sinds ik hier ben. In de lente hebben we veel paarden.

Als we het zo lang overleven.

Er is iets aan de hand. Wat?

Niets. Niets waaraan ik iets kan doen, in elk geval.

Je maakt je zorgen over het vee dat we van m'n vader moeten kopen.

Ja. Ik kan de prijs die je vader vraagt niet betalen.

En ik heb fokdieren nodig. De koeien moeten hier eind van de maand zijn.

Is het zo nodig?

Als ik vlees aan het leger verkoop, moet ik in de lente dieren hebben.

Ik kan niet onderhandelen met je vader.

Ik moet namelijk overmorgen met het leger onderhandelen.

Tenzij ik me in tweeen kan delen, heb ik een groot probleem.

Stuur Blue naar m'n vader. - Blue? Hij is nog maar een jongen.

Je hebt het mis. Hij is een man, maar dat wil jij niet zien.

Blue kent de weg niet in Mexico en kan de kudde niet drijven.

Hoe moet zo'n jongen met jouw vader onderhandelen?

Zelfs ik kon het niet van hem winnen.

Dat bedoelde ik niet zoals het klonk. - Ik begrijp het wel.

Wees maar gewoon eerlijk over ons huwelijk.

Ons politieke verbond.

Victoria... - Ik weet dat je geen vrouw wilde.

Ik weet hoeveel je van Annalee hield.

Ze is nog altijd je vrouw. Dat weet ik.

Dat is niet waar.

Annalee is dood.

Is dat zo?

Zeker, John? - Ja.

Ik wilde haar plek niet innemen. Dat kan ik niet.

Ik moet een eigen plekje in je hart winnen. Dat weet ik ook.

Ik moet het zeggen als ik vind dat je iets fout doet. Dat is m'n plicht.

Ik kan mezelf niet veranderen.

Zelfs niet voor jou. Ik word geen Annalee.

Ik ben Victoria. Begrijp je dat?

Luister naar me, m'n man. Jij bent maar ��n man. Je kunt dit niet alleen.

Niemand kan High Chaparral opbouwen in z'n eentje.

Geefje zoon de kans om zich te bewijzen.

Stuur Manolito mee. Laat m'n broer met m'n vader onderhandelen.

Hij weet hoe hij met hem moet omgaan. Dit moet je doen.

Als ik dacht dat ze het konden...

Hoe weet je dat ze het niet kunnen als je ze geen kans geeft?

Goed, ik stuur ze op pad. Morgenochtend meteen.

Manolito... - Wat moet ik tegen hem zeggen?

Zeg dat ik tevreden ben.

Is dat waar?

Nee, maar dat gaat jou en hem niet aan.

Ik ben je broer. Als je ontevreden bent, gaat dat me zeker wel aan.

Haal je dan het vee voor m'n man?

Dat zal ik doen. - Zorg je dat vader ons niet bedriegt?

Hij zal ons niet bedriegen. Deze keer zal ik ferm optreden.

Papa is zo slim. Je moet heel goed uitkijken.

Als hij de macht heeft, is hij meedogenloos. Zelfs tegen jou en mij.

Hij heeft je al een keer bedrogen. Dat doet hij niet nog eens.

Manolito, als ik niet met John had willen trouwen, had ik het niet gedaan.

Ik hou van hem.

Hij gaat ook wel van mij houden. - En van z'n zoon Blue.

Manolito, kom. We moeten gaan.

Goed, hombre. Het komt voor elkaar.

Adios. - Tot ziens.

Hoe lang denk je dat hij erover doet?

Drie, vier dagen.

Wat heb je gevonden? - Paarden.

Hoeveel? - Zes.

Apaches? - Erger. Comancheros.

Wat? - Bandieten. Wat willen die van ons?

Onze wapens, munitie, misschien je laarzen wel.

En wat doen we nu? - Verderop is een droge rivier.

We gaan een spelletje spelen. Muchachas, vamonos.

Manolito.

Miguel, hoe is het met je? - Goed, en met jou?

We hebben elkaar lang niet gezien. - Lang niet, nee.

Niet sinds ik die twee rurales heb gedood in die cantina, weet je nog?

Daarna moest ik van je vader naar de bergen vluchten.

Het is inderdaad erg lang geleden.

Wat doe je hier eigenlijk, hombre?

Vijf dagen geleden hadden we een akkefietje met de rurales.

Ze troffen ons in de heuvels aan toen we kampeerden.

We waren een beetje dronken.

M'n maten en ik hebben het er maar net levend afgebracht.

Dat geloof ik graag. Je hebt geluk gehad, amigo.

We hebben inderdaad geluk gehad.

Ze hebben zes van onze vrienden gedood. Die rurales zijn gevoelloos.

Het zijn beesten. Je kunt ze niet vertrouwen.

Vriendschap zegt ze niets.

Manolito, waar zijn je vrienden?

Mijn vrienden? - Ja. Jij hebt vrienden.

We hebben ze gezien.

Je bent toch niet alleen hier in de bergen?

Don Sebastian zou veel geld betalen voor z'n leven.

Waar zijn je vrienden?

Waarom lach je? Wat is er?

M'n vrienden zijn vlak achter je.

Pech. Je had ze moeten doden.

Vreselijke pech, hombre.

Het is er maar eentje. - Die zien we wel weer.

En dan is hij niet alleen.

Papa, je wilt ons bestelen. We rijden dagenlang in de hitte...

vechten tegen bandieten en dan wil jij ons beroven.

Mr Cannon beroven.

Jij bent erger dan een bandiet. Je prijs slaat helemaal nergens op.

Waar krijg je het beter? - Overal.

Doe me een lol en ga dan naar overal.

Koop een eersteklas stier, koop fokdieren.

Ik wil niet eens verkopen. Waarom zou ik m'n prijs dan laten zakken?

Mr Montoya, we hebben dat vee echt nodig.

Anders hebben we geen kudde.

Een kudde die de moeite waard is. - Dat begrijp ik.

Daarom waardeer ik mijn vee ook zo. Het is goed vee.

De bloedlijn van je vee zou z'n gewicht in goud waard zijn.

Daarom is het duur. Erg duur.

Zie je wie we tegenover ons hebben?

Wat voor man berooft z'n eigen dochter en zoon?

Wat voor man veroordeelt z'n familie tot armoede...

en lacht om onze problemen?

Jij gedraagt je zelf lachwekkend. M'n prijs is heel redelijk.

En armoede is precies wat jij verdient.

En voor je dochter? En je kleinkinderen?

Je hebt me wel gehoord.

Wanneer? - Binnenkort, naar ik meen.

Je liegt. - Waarom zou ik liegen, papa?

Omdat je m'n zoon bent. - Dan lieg ik.

Hoeveel kun je betalen?

Tien pesos per dier. Twintig stuks.

En wie wordt er dan arm? - 200 pesos voor de stier Mariposa.

Waarom wil je de stier Montoya niet? De beste van heel Mexico.

20 pesos is genoeg voor hem. - Ik ben niet inhalig. Mariposa is ok�.

M'n beste stier. - Op ��n na beste. Op Montoya na.

Mariposa is de op ��n na beste.

Je vraagt werkelijk onmogelijke dingen.

Mariposa en 20 koeien die ik persoonlijk selecteer.

Ik selecteer. - Ik selecteer.

M'n huis uit, dief. - Wind je niet op, papa. Het geld, Blue.

Het is veel meer dan ze waard zijn.

Meer dan jij waard bent. - En wat zijn je kleinkinderen waard?

Weet je, papa...

je bent een rijke, krenterige eigenaar van een grote hacienda.

Maar eenzaam.

Je bent principeloos, meedogenloos... - Een zoon van m'n vader.

We vertrekken als we het vee hebben bijeengedreven. Dag, papa.

Lekker. Adios.

Mr Montoya, heel erg bedankt.

Gaat het goed met je? - O ja.

En hoe gaat het met je zuster Victoria?

Ze is tevreden. - Zeg tegen haar dat ik...

Zeg dat ik haar mis.

Adios, papa.

Waar is iedereen?

Ik ben te laat. Blue vermoordt me.

Adios, chiquita.

Waar zat je? We konden je nergens vinden.

Ik moest een aantal dingen doen in de stad.

Kijk.

Waar heb je die stier vandaan?

Die hebben we gekocht. - Wacht even.

Er waren toch twee stieren? - Die was bij de kudde, zoals je zei.

Wat is er nou? - M'n vader...

Waarom lach je zo? - M'n vader...

Ik kan het niet zeggen, compadre. Dag, heren.

We moeten er maar eens vandoor.

Wat? Is dat echt waar? - Het is echt waar.

Wanneer is dat gebeurd? - Ik ging in de wei kijken...

en toen was de witte stier weg.

Is het echt de Montoya? - Zeker. Geen twijfel mogelijk.

En de Mariposa? - Die staat in de wei, zoals gewoonlijk.

Zoals gewoonlijk.

Zoals gewoonlijk.

Alles is zoals gewoonlijk.

Erg grappig.

Bijzonder grappig.

Ik had het zelf niet beter gekund.

Baas, ik begrijp het niet. - Natuurlijk begrijp je het niet.

Deze grap zou wel eens een leuke draai kunnen krijgen. Of zelfs twee.

De bandiet Miguel, weet jij waar die zich bevindt?

Jawel, baas. Maar z'n mannen... - Breng hem hier.

Ik zal het proberen. - Niet proberen. Gewoon doen.

Goed, baas, Onmiddellijk.

Erg grappig, Manolito. Erg grappig.

Heet, he?

Genoeg, dank je.

E�n slok.

Het vee moet drinken. - Weet ik, hombre.

En snel, anders gaat het mis. - Joe, alsjeblieft.

Hoe ver is de volgende drinkplaats? - Zo'n 15 kilometer.

Hopelijk is er water. De vorige twee plekken waren kurkdroog.

Je maakt je veel te druk.

We mogen niet ��n dier van de kudde verliezen.

Hebben we er al een verloren? Nou, vertel.

Jullie maken je veel te druk. We gaan het volgende doen.

We rusten hier en vertrekken voor het licht wordt.

Dan is het koel en denk je niet aan je dorst.

Met wat geluk zijn we bij het water als de zon hoog staat.

Daar is het, compadre.

We hebben het gehaald. - Nog niet helemaal. Bijna.

Chaparrales redden het wel.

Weet je wat ik dacht? We kunnen wel even gaan zwemmen.

Genoeg.

Compadre, kijk wat we gedaan hebben.

Zelfs een kind kan ze nu verder naar High Chaparral drijven.

Wacht maar tot je vader ons ziet.

Blue, jij en ik zitten met hetzelfde probleem.

Zeker. Onze vaders. De jouwe en de mijne.

Ze zien ons als kinderen. Zij zijn reuzen, wij zijn kleine jongetjes. Toch?

Ik denk het wel. - Maar wij denken er anders over.

Maar zij zijn oude mannen die het gehad hebben. Wij beginnen net.

Moet je kijken. We hebben hen even wat laten zien.

Manolito, denk je dat m'n vader het doorheeft nu we dit gedaan hebben?

Wacht maar af.

Het is een fantastische stier.

Een geweldige stier. Er is geen betere op de hele wereld.

Hij is belangrijker voor de kudde dan High Chaparral en wij allemaal samen.

Ik kan niet wachten tot ik m'n vader zie als we met die stier komen.

Ik snap wat je bedoelt.

Het water. Het kruit is nat.

Heb je gezien wie het was? - Miguel.

Gaat het, amigo?

O nee.

Laat eens zien. Gaat het? - Jawel.

Dat is wel anders als je vader ons ziet. - Wat doen we nu?

Eerst gaan we op zoek naar onze paarden.

En als we ze niet vinden?

Dan lopen we een stuk verder, die kant op.

Je had het een beetje warm en wilde wat gaan zwemmen.

Mannen. Volwassen mannen.

Ik laat volwassen mannen een opdracht uitvoeren en je kunt het niet aan.

Je bent niet verslagen door Apaches, maar door je eigen onvoorzichtigheid.

Ik zeg zo vaak dat je immer op je hoede moet zijn.

Van die twee snap ik het. De rest had beter moeten weten.

Pa, het ging zo snel.

Het was mijn schuld. Ik wist beter. - Jij? Ik had beter moeten weten.

Ik had twee kinderen geen mannenwerk moeten laten doen.

Het had ons allemaal kunnen gebeuren, Big John.

Hou je erbuiten. - Nee.

Je hebt ze nu genoeg de les gelezen. Je krijgt je koeien er niet mee terug.

Goed.

Bereid je voor op een nieuwe tocht.

Wat ga je doen, Big John? - Proberen de kudde terug te krijgen.

Schiet op. Sta niet zo te staan.

Wat heb je ontdekt? - Ze gaan naar de bergen.

Hoeveel liggen we achter? - Drie, vier dagen.

Hoe groot is de kans dat we ze inhalen? - Klein. Maar we proberen het.

Wat gaan ze met de kudde doen? - Ze gaan richting Mexico.

Als ze daar zijn, zullen ze de kudde opsplitsen...

en de dieren verkopen. - Dat wordt dan duur vlees, amigo.

Je hebt geen idee hoe duur, Sam.

We verdoen onze tijd. We gaan.

Na het eten gaan we meteen verder.

Jullie moeten ook eten. - Ik heb geen honger.

Ik ga alvast vooruit. Als ik iets vind, hoor je van me.

Je moet wat eten. We hebben een lange reis voor de boeg.

Ik heb ook geen honger.

Ik ben wel gespannen. - Wij allemaal.

Mr Cannon, ik ben blij dat ik niet meer zo jong ben.

Ik zou voor al het vlees in Kansas City niet meer die leeftijd willen hebben.

Blue.

We gaan. - Goed.

Pa, het spijt me. - Mij ook.

Meer dan ik kan zeggen.

Wat doen we als we die kudde niet vinden?

We kunnen weinig doen, behalve Montoya vertellen hoe het zit.

Misschien geeft hij ons krediet om het verlies op te vangen.

Je wilt dus gaan bedelen. - Nee, het is geen bedelen.

Als je ouder wordt, leer je dat je compromissen moet sluiten.

Om te overleven.

Is lenen niet hetzelfde als bedelen?

Degene die dat bedacht heeft, had last van valse trots.

Ik vind het niet fijn, maar ik moet het doen.

Het is mijn schuld. - Nee, het is jouw schuld niet.

Het gaat om High Chaparral. Om alles wat ik ermee wil.

Jouw leven, mijn leven, jouw kinderen...

alle kinderen die na ons komen. Daarvoor bouwen we dit op.

En ik doe alles wat ervoor nodig is om het op te bouwen.

We zullen allebei veel fouten maken. Dat betekent niet dat we stom zijn.

Het betekent dat we iets geleerd hebben. Toe.

Wat zegt hij? - Hij hoedt geiten in de bergen.

Hij zag de bandieten twee dagen geleden de bergen in gaan.

Weet hij dat zeker, Mano?

Hij herinnert zich de prachtige witte stier.

Dan is het duidelijk.

Sam, ga met de jongens naar de ranch. - Waar gaat u heen, Mr Cannon?

Ik ga praten met don Sebastian Montoya.

Ga je met ons mee? - Nee, met pa.

Tot ziens, dan.

Ga jij mee?

Wij zijn niet welkom bij Montoya. - Waarom niet?

De witte stier was niet het dier dat we hadden gekocht.

Hij is de trots van m'n vaders kudde. - Waarom...

Het leek me wel een goede grap. Nu vind ik hem minder geslaagd.

Je koopt de stier Mariposa en je neemt de stier Montoya mee.

Je bent een leugenaar en een dief. En je bent ook nog incompetent.

En dat noemt zich mijn zoon.

Hoe wil je me betalen voor Montoya? - Dat gaat niet lukken.

En de rest. Het beste vee van Mexico.

Nou? - Dat hebben we betaald.

Je gebruikte valse argumenten. - We hebben betaald.

Probeer nou maar niet slim te zijn. Dat heb je vaker geprobeerd.

En dat is jammerlijk mislukt. Je bent rampzalig.

Senor Cannon en ik hebben belangrijke zaken te bespreken.

Je verlaat Mexico pas als ik zeg dat het mag.

Ik zal nadenken wat ik ga doen en dat hoor je dan wel.

Laat ons nu alleen.

Senor Cannon...

u en ik gaan het hebben over mijn toekomstige kleinkinderen.

Wat gaat hij doen? - Hij hangt ons op, denk ik.

Dat doet hij toch niet? - Nee, hij schiet ons gewoon dood.

Kunnen we niks doen? - Onszelf doodschieten.

Het is niet best. - Er klopt iets niet.

Alsof ik dat niet weet. - Nee, zoals m'n vader net deed.

Er is altijd iets tussen ons. - Wat dan?

Het gaat nooit normaal. We doen het altijd anders.

We halen grappen met elkaar uit. - Ik heb pa's laarzen ooit vastgespijkerd.

Iets in die trant, ja. Maar vandaag...

speelt de oude leeuw het spel alsof hij alle troeven heeft.

Ik ben achterdochtig. Ik ruik onraad. We gaan uitzoeken hoe dit zit.

We vinden hem nooit. - Kalm, man.

De mensen vieren allemaal feest. - Ik ben moe.

Kijk.

We hebben onze duif gevonden. Hij vliegt niet weg.

Jij gaat naar de achteruitgang en ik ga naar binnen.

Ik ga mee naar binnen. - Alsjeblieft, Blue.

Goedenavond, Miguel.

Wat doe jij?

We moeten eens even praten. - Wat heb je met de kudde gedaan?

Dat weet ik niet.

Denk nog eens na. Fris je geheugen een beetje op.

Hij vermoordt je als je het niet zegt.

Toe dan. Begin maar.

Engels, graag.

Het is als volgt gegaan.

Waarom stoor je me zo laat nog?

Ik neem afscheid, papa.

Ik kom niet meer terug.

Je vertrekt pas als ik zeg dat het mag. - Ik heb je toestemming niet nodig.

Je moet alleen even zeggen waar de kudde is.

Waar heb je het over? Wegwezen. - Nee, pas als dit geregeld is.

Als jij en ik het uitgepraat hebben.

Je kletst onzin. - Geen leugens meer.

Je bent dronken. - Nee. Papa, waar is die kudde?

Het is laat. We praten morgen. - Nee, we praten nu.

Wat wil je van me? - De waarheid. Simpel zat.

De waarheid. Je hebt geen idee wat waarheid is.

Jij hebt me zo gemaakt. - Het is niet mijn schuld.

O nee? Ik heb geleerd om in jouw wereld te overleven.

Je bent machtig en vergeet hoe het is om eerlijk met mensen om te gaan.

Met je eigen familie.

Ik ben moe. Laat me alleen.

Papa...

We hebben veel grappen met elkaar uitgehaald, maar nu gaat het te ver.

We doen anderen pijn. Mr Cannon, zelfs Victoria.

De grap is uit.

Blue...

Dat is niet nodig, heren.

Miguel, ga weg.

Goed, baas.

Zeg tegen je vader dat m'n mensen de koeien en Mariposa komen brengen.

Dank u. - Papa...

De stier Montoya.

De stier Montoya.

En zeg dat het ongerief dat hij heeft ervaren...

te wijten is aan de onbezonnenheid van een vader en z'n zoon.

Dank u. Ik zal het zeggen.

Senor Cannon zegt dat er geen kleintje op komst is.

Papa, dat was een slechte grap van mij. Het spijt me.

Onze grappen waren deze keer niet erg leuk.

Wat hebben we nog meer met elkaar?

Ik ben m'n vaders zoon.

Breng ze naar de rest van de kudde.

Victoria... - Fijn dat je thuis bent, m'n man.

Hoe is het met je been? - Binnenkort weer een wedstrijdje.

Wat sta je daar te niksen? Ik heb gezegd dat je iets moest doen.

Als je klaar bent, kom je bij me. Ik heb nog een klus voor je.

Nou, John.

Haal die grijns van je gezicht.