Original subtitles

Vanaf vandaag wil ik, Cochise, geen levende blanke meer zien in ons gebied.

Laat onze vijanden weten dat we de dood van Mangas Coloradas wreken.

Laat hen weten dat wij de Apaches zijn. De mannen.

Vanaf nu tot de zon dood aan de hemel brandt...

zullen we vechten.

Goed zo, grote jongen. Heel goed.

We bedanken u voor het voedsel en het eten.

Blue.

We zijn wel wat lang weggebleven. - Hoe kom je aan de naam Blue?

Dat wil je niet weten. - Jawel. Hoe kom je aan die naam?

M'n moeder wilde me Billy noemen.

En m'n vader wilde me noemen naar een hond die hij ooit had.

Toen werd het Billy Blue.

Blue. - Ik kom eraan, pa.

Blue, kom je een keertje bij ons langs?

De boerderij van Rivera is maar 50 kilometer.

Dat betekent dan dat we buren zijn, denk ik.

Dag, Sara. Dag, Mrs Ward.

Tot ziens.

Stop, Buck.

Wat is er, Big John? - Niets.

Ik wil jullie iets laten zien. - Wat dan?

Ik zal het je laten zien.

Het is hier.

Waarom stoppen we?

Daar ligt het. We hebben 1600 km gereisd om dat land te zien.

Is het niet prachtig, Blue? - Zeker, ma. Zeker.

John, dat is een hoop land als ��n man het wil temmen.

Het is allemaal ons land. Ik zal het temmen, al wordt het m'n dood.

Heeft niemand je ooit verteld...

dat je niet dood te krijgen bent?

Dat komt bij Ward vandaan.

Gaan we ze niet helpen, pa?

Buck, gaan we niet helpen?

Verstop je moeder onder de rotsen. - Er zijn daar vrouwen en kinderen.

Toe, Blue. Doe wat je vader zegt. Hij heeft gelijk.

We kunnen niks doen. Ze schieten ons toch dood.

Blue, doe wat ik zeg.

Ze nemen de kinderen mee. - Dat doen Apaches meestal.

Vreselijk.

Blue, jongen.

Kijk eens naar de sterren, Blue. Ze zijn zo mooi.

Ze hebben het beter dan wij. Ze zijn daar en branden zich op.

Daarna sterven ze.

Doden en doodgaan. Daar draait alles om.

Alles gaat een keer dood, vroeg of laat. Zelfs mooie dingen.

Blue, een mens kan ook te veel nadenken.

Ik moet steeds aan haar denken.

We hadden ze moeten helpen. Het was fout.

We konden niets doen. Je vader had gelijk.

Hij heeft altijd gelijk. Hij was gewoon bang.

Ho eens even. Zo mag je niet over je vader praten.

We raken hem kwijt.

Je jaagt hem weg.

Zeg tegen hem dat je van hem houdt. Hij is nog maar een jongen.

Hij moet hard zijn. Dat is belangrijk.

Hij moet harder zijn dan ik durf te denken, Annalee.

Hij hoeft niet van me te houden, hij moet overleven. Hij moet weten...

Je kunt ook overleven door naast hard te zijn...

begripvol en meelevend te zijn. En liefdevol.

Dat heeft hij ook nodig.

Je bent een goede vrouw, Annalee. Een goede moeder.

Jij leert hem die dingen.

De rest moet ik hem leren. Op de enige manier die ik ken.

Welterusten.

Ik ben luitenant Ellis. - John Cannon.

M'n broer Buck. Mrs Cannon en m'n zoon Blue.

Apaches. Waarom hebben ze dit niet platgebrand?

Omdat we ze weggejaagd hebben.

We begeleiden jullie tot aan Tucson.

Bedankt, luitenant. Maar we blijven hier. Ik ben de nieuwe eigenaar van Rivera.

U kunt hier niet blijven.

We moeten alle kolonisten verzamelen en meenemen naar Tucson.

U bent wat aan de late kant, luitenant.

We hebben de familie Ward vanmorgen net begraven.

Dat spijt me. Des te meer reden om naar Tucson te gaan. We gaan zo.

We willen dit stuk van Arizona te koloniseren. We blijven.

Mr Cannon, volgens mij begrijpt u het niet.

Er is een grote opstand van indianen.

Apache-opperhoofd Mangas Coloradas is onlangs gedood.

Door uw soldaten, zeker. - Het leger moet de vrede bewaren.

Hoe dan? Door een uitroeiingsbeleid uit te voeren?

Als dat de enige manier is. - En als ze niet uit te roeien zijn?

Sergeant, haal m'n paard.

Voordat ik vertrek, wil ik nog ��n ding zeggen.

Mangas Coloradas was bloedverwant van Cochise.

Cochise is nu met 600 eersteklas krijgers op oorlogspad.

Werkelijk? Vertel eens, luitenant. Wat gaat het leger eraan doen?

Het enige wat we kunnen. Standhouden tot er versterking is.

Die moet meer dan 1600 km afleggen, dus die laat wel even op zich wachten.

Inderdaad.

Bedankt, luitenant.

Voorwaarts.

Blue, kom hier.

Buck, jullie gaan naar Tucson. - Nu?

Nu. Blue gaat met je mee. - Wat moet ik in Tucson?

Nuchter blijven. Blue gaat mee om daarvoor te zorgen.

Big John, ik ben wel wat oud voor een oppas. Toch?

Neem mensen aan die kunnen rijden en schieten.

Hoeveel? - Zoveel mogelijk.

Je krijgt wapens en munitie mee. Bij zonsopgang ben je terug.

Tucson is ruim 50 kilometer. - Ga dan maar gauw.

Weinig tijd. - Je loopt toch niet?

Ja, ja. Kom, rijden.

Blue, jij neemt mijn paard.

Hou hem in de gaten. Als hij whisky en parfum ruikt, is hij niet te houden.

Geen zorgen. We zijn op tijd terug.

O, John. - Het komt wel goed, Annalee.

Ze noemen me Vaquero. Senor...

Waar kom je vandaan?

Ik heb gewerkt voor senor Rivera, de ranchero.

Toen de Apaches kwamen, vluchtte ik naar de heuvels.

Voortaan werk je op de ranch van John Cannon.

De Apaches namen het vee mee. - Nee. We hebben hier twee vijanden.

De Apaches en don Sebastian Montoya in het zuiden.

Een enorme patron. Een soort koning.

Hij eist dit land op. Z'n mannen hebben het vee gestolen.

U moet hier weggaan. Montoya is erg sterk. De Apaches zijn ook sterk.

Ze zullen u doden.

Jongen, dit is Tucson.

Weet je, jongen. Tucson is het paradijs.

We gaan spullen kopen. - Eerst zijn er belangrijkere zaken.

Je moet nog veel leren. En ik ga je die dingen leren.

Waar gaan we heen? - Je wilt wel heel veel weten, he?

Je wilt geen verrassingen. - We moeten mannen aannemen.

Het paradijs. We vinden er genoeg. Wil je het paradijs zien?

Kom dan mee met je oom Buck. - Maar pa zei...

Heel goed. Geef hem wat te drinken.

Ik ben Sam Butler. - Aangenaam.

Dit is het restant van m'n broertje Joe. - Aangenaam, Joe.

Aangenaam. - Flinke jongen.

En dit is Ira. Reno. En Pedro.

Ik geefje wat te drinken. - Nee, oom Buck trakteert.

Lieverd, kom. - Er zijn genoeg andere meisjes.

Geen zo mooi als jij. Ik wil je aan iemand voorstellen.

Aan wie? - Een jongen die niks van vrouwen weet.

Niks. - Hoe bedoel je dat?

Hij weet nog niet dat jullie allemaal hetzelfde zijn. Kom mee.

Grote kerel. - Straks, straks.

Ik kom zo bij je. Kom, schat.

Blue, dit had de dokter voorgeschreven. Is ze niet mooi? Voor jou.

Oom Buck...

Wat is er? - Sorry. We gaan.

Kom nou, het wordt net interessant. Ga zitten.

Ga jij daar zitten. Blue...

Je vriend vindt me niet leuk. - Hij kent je niet.

Weet je wat we doen? Jij...

Allemaal voor jou. Ga hem halen en laat hij je trakteren op een borrel.

Je laat je toch wel trakteren? Toe, schat.

Mannen geven me borrels, ja.

M'n lieve Mabel...

geef me eens een kus.

Geefje me wat te drinken? Anders voel ik me beledigd.

Ik ben Jo. Hoe heet jij?

Blue? - Ja, Blue.

Hoe kom je aan zo'n naam? - Dat is een lang verhaal.

Je wilde toch wat drinken?

Ik heb geen haast.

Bovendien stikt het daar binnen van de wild kijkende kalveren.

Kijk nou. Je glimlachte.

U bent aardig, Miss Jo.

Je kent me niet zo goed.

Jawel. Ik weet hoe het zou zijn als...

Jij bent zelf erg aardig, Blue.

Je bent gevoelig.

Ik heb nog nooit een man zoals jij ontmoet.

Je bent gevoelig, he?

Dat weet ik niet.

Binnen is een kamertje. We kunnen wat drinken, als je wilt.

Dat hoeft niet, mevrouw. Ik sta hier prima.

Vind je me niet leuk, Blue?

Ik vind u wel leuk.

Je hoeft niet bang te zijn. - Dat is het probleem niet, mevrouw.

Wat is er dan? - Ik kan het niet uitleggen.

Ik snap het al. Misschien ben ik niet goed genoeg voor je.

Ik heb respect voor u.

Miss Jo...

De mooiste vrouw in tijden. - Ik zal laten zien hoe het moet.

Alsjeblieft. - Blijf van haar af.

De vechtersbaas in eigen persoon. - Blue, ga gauw weg.

Het is maar een spelletje. Snap dat dan.

Zullen we lol maken?

Je draagt een wapen. Laat eens zien of je er wat mee kunt.

Hoeveel moet ik pakken?

Alleen mij maar.

Hou je erbuiten.

Wat is er, jongen? - Dat zal ik je vertellen, Sam.

Een gevecht is prima.

Maar er moeten geen zwaargewonden vallen. Geef hier, Ira.

Geef maar, Ira.

Goed zo. Nog ��n ding, Sam.

Het moet een eerlijk gevecht worden.

Goed, Buck. De verliezer geeft een rondje.

Goed, Sam. Blue, denk aan alles wat je oom Buck je heeft geleerd.

Rustig aan.

Sam, wij kijken toe. Hallo, schatje. - Pak hem, Ira.

Zet hem op, Blue.

Pak hem, Ira.

Zo, jongen. Jij gaat op stap.

Pak hem, Blue.

Pak hem.

Heb je zo genoeg gehad?

Genoeg. Ik heb genoeg gehad.

Wij moeten een rondje geven. - Sam, op je jongen.

Op jouw jongen. Het was een eerlijk gevecht.

Blue, ik ben trots op je.

Kom, Ira. Kom, jongens.

Allemaal drinken.

Big John. Jongens, je nieuwe baas. M'n broer.

De beste man die er is. John Cannon. Ik heb goeie mensen. Ik stel ze voor.

Een vriend van me. Een echte heer. Sam Butler.

Sam, geef m'n broer een hand.

Een prima man. Sam, m'n broer John. Geef hem een hand.

Aangenaam kennis te maken.

Sam is een goeie vent, John.

Het zijn allemaal goeie mannen. Dit is Reno.

Hallo. - Dit is m'n vriend Pedro.

Pedro is ook een goeie vent, John.

Ken je Sam nog? Dit is z'n broertje Joe.

En dit hier is Ira.

Is hij niet prachtig? Dat heeft Blue gedaan.

Dat is Ira. Allemaal goeie kerels.

Wat is er met hem gebeurd? - Met Blue?

Dat zei ik daarnet. Hij heeft Ira in elkaar geslagen.

Helemaal in elkaar.

Dag, pa. - Ik ben trots op hem.

Hartstikke trots. - Trots? Dat zullen we nog wel zien.

Je loon is 30 per maand, plus eten. Niet gokken, niet drinken, geen wangedrag.

Je doet wat ik zeg. Daar ga ik vanuit.

De mannen moeten op zoek naar de kudde.

Smijt hem in de waterbak.

Jawel, Big John. Jawel.

Je broer is een taaie.

Taaier zijn ze er niet, amigo.

Blue, wakker worden, jongen.

Ik voel me niet echt goed, Buck.

Toe, jongens. Help me eens even.

Hoe voel je je, Billy Blue? - Goed, mam.

Het komt wel goed met hem, Annalee. Je kunt rustig weggaan.

Big John.

Drie kilometer verderop is een spoor. De kudde gaat zuidwaarts.

Indianen? - Nee. De paarden zijn beslagen.

Hoeveel man zijn het? - Tien, twaalf, zou ik zeggen.

Jongens van Montoya. Die zijn erger dan Apaches.

Waarom kan hij wel met de Apaches opschieten?

Montoya is een taaie kerel met een eigen leger. Cochise is bang voor hem.

We gaan kijken.

Als hij niet gedood wordt, wordt je pa nog eens eigenaar van al dit land.

Ze hebben geen haast. - Ze denken dat ze niet gevolgd worden.

Hoeveel tel jij er? - Tien.

Ik ook. - We pakken ze.

Je doet pas wat als ik het zeg.

Zinloos, in dit open terrein. En je zou het vee wegjagen.

Als het donker is, slaan ze hun kamp op. Dan gaan we met hen praten.

Versta je Engels? - Zeker. Wat kan ik voor je doen?

Laat je mannen hun wapens wegleggen. Jullie zijn omsingeld.

Wat wil je? We hebben geen geld. - Je hebt m'n vee.

Je hebt het mis. Die koeien zijn van mijn baas, Sebastian Montoya.

Ze zijn van mij. Ik neem ze terug. - Dat is een grapje.

Zeg tegen je patron dat dit terrein van John Cannon is.

Als ik hier weer een van z'n ruiters aantref, hang ik hem op.

Laat je mannen hun wapen wegleggen.

Je hebt net je doodvonnis getekend. Dat garandeer ikje.

Lopen.

Die Mexicaan meende wat hij zei.

Don Sebastian neemt u te grazen, als hij de kans krijgt.

Dat is al vaker geprobeerd.

Hallo, Annalee. - Dag, Annalee.

H�, ma.

Het zijn maar 200 stuks vee. - Het is een begin. Eindelijk.

Het is hier zo mooi. Dit land moet een naam hebben.

Geef het maar een naam.

Hoe heet die struik daar? - Dat is chaparral.

Tot ruim 1500 kilometer in het rond staat hier chaparral.

Dat is het. Chaparral.

Ik doop u The High Chaparral.

De beste veeboerderij in het hele gebied.

Van de hele wereld.

Je moet hem brandmerken. Niet barbecueen.

Je zit in de problemen. Wat is er?

Hallo, senor. Dat wapen is niet meer nodig.

Hij is dood. - Waar kom jij vandaan?

Ik wachtte daar en zag dat hij de valstrik zette.

Ik wist dat er iemand zou komen en daar was u al.

Handen omhoog. Graag.

Je geeft me de kans niet eens om je te bedanken.

Ik ga nog verder. Ik neem uw paard mee.

Waar is jouw paard? - Zijn vrienden hebben het gepakt.

Het was een paard van niks en ik had het toch gestolen.

Maar dat paard ziet er goed uit. - Dat klopt.

Handen omhooghouden, senor.

Heb je een bepaald reisdoel?

Hoezo? - Ik heb wel werk voor je. Als je wilt.

Werk voor mij?

Nee, bedankt. Hoe zal ik het zeggen?

Ik hou niet van werken. En ik moet naar Nogales. Naar familie.

Ik moet dringend naar m'n oude vader en m'n vrijgezelle zuster.

Wilt u daar gaan staan? Nu meteen?

Bedankt voor uw paard. Ik kan het helaas niet terugbrengen.

Het wordt goed verzorgd in Nogales. Tot ziens.

Inderdaad. Je komt mij wel weer tegen, vriend.

U vindt uw wapen verderop langs het pad.

Dus hij heeft je paard gestolen.

Big John zonder paard. Je wordt oud, man.

Hij had me netjes kunnen vragen. - Vragen?

Hij vindt het oneervol om een paard niet te stelen.

Je bent flink te grazen genomen.

Zei hij dat hij achterna werd gezeten door Apaches? Dat betekent...

Praat verder. Ik weet wat het inhoudt.

We hoeven niet bang te worden voordat daar reden toe is.

Misschien wilden er een paar bij de kudde komen.

Jij en ik gaan vanavond eens rondkijken, Buck.

En ik dan? - Nee, jij blijft hier.

Waarom mag ik niet mee? Buck...

Ik kan goed vechten, he? - Reken maar, jongen.

Ik wil graag vechten.

Je krijgt nog genoeg kansen om te vechten.

Laat hem meegaan. Het zal hem goed doen. Hij steekt er wat van op.

Ik vind dat hij mee moet gaan.

Goed. We vertrekken na het avondeten.

Annalee, we vertrekken nu. We zijn op tijd terug.

John, wat is er?

Niets.

Je bent toch niet boos dat Billy meegaat?

Nee, dat is het probleem niet. - Wat dan wel?

Ik zat te denken dat deze hele onderneming misschien stom is.

Dat ik je niet mee had moeten slepen naar Arizona.

Annalee, je moet weg. Het is hier niet veilig meer.

Dat wist ik al voordat ik hier kwam.

Voorheen kon je nog in vrede met de Apaches leven.

Het leger en Cochise voeren oorlog. Cochise wil wraak.

Ik kan jou en Billy Blue niet alleen laten. Dat weet je best.

Ik wil niet dat jou iets overkomt, Annalee.

John, ik weet dat je ervan droomt...

om vrede en begrip in dit ruige gebied te brengen.

Ik hou van je vanwege die droom. En omdat je de man bent die je bent.

Je kunt van mij niet verwachten dat ik minder vrouwelijk ben...

dan dat jij mannelijk bent.

Er zijn zoveel dingen die ik al heel lang niet meer tegen je heb gezegd.

Dingen die een man tegen een vrouw hoort te zeggen.

Ik weet al jaren dat je van me houdt. - Ik zal altijd van je blijven houden.

Ik ben blij dat ik niet op Apachejacht ben.

Ik krijg de kriebels van die wind.

Als je jager bent, zijn het duister en de wind je vrienden.

Ik zit liever op een veilige plek waar het licht is.

Alles goed met mevrouw? - Ja, ze is naar bed gegaan.

Ik moet m'n ronde doen, Vaquero.

Je liet me schrikken. - U moet niet naar buiten gaan.

Vaquero, ik hoorde iets. Een roepend kind.

Het riep om z'n moeder. - In de woestijn hoor je van alles.

Een wolf, een kat. Ik heb een kat horen gillen met de stem van een vrouw.

Toen we hier net waren...

is er een gezin gedood door Apaches. Ze hebben de kinderen meegenomen.

Kan het een van die kinderen zijn?

Nee, dat zijn nu Apaches. Ga alstublieft naar binnen.

Ik zal het me wel ingebeeld hebben.

Welterusten, Vaquero.

Senora Cannon, ik heb het gehoord. Ik heb het kind gehoord.

Senora.

Uw hart worde niet ontroerd. Het huis mijns Vaders heeft vele woningen.

Anders zou ik het u gezegd hebben.

Ik ga heen om u plaats te bereiden.

Voor jou, Annalee.

Uw hart worde niet ontroerd of versaagd.

Vrede laat ik u.

Mijn vrede geef ik u. Amen.

Maak alle openingen dicht. Voor we het weten, zijn de Apaches hier.

Heb je het? - Zeker, Big John.

Schiet op. - Wil je iets moois zien, Sam?

Een Winchester.44. Zwaar en evenwichtig.

Hoeveel heb je er? - Maar zes, John.

Kijk eens, Joe.

Zorg dat je goed schiet.

Dat is Hank.

Voorzichtig.

Hij moet eruit. - Wat is er gebeurd?

Montoya's mannen hebben ons beschoten.

Vaquero, breng hem in huis.

Sam, zadel het paard van Buck en van mij.

Geef ons eten mee voor drie dagen. - Jawel, Mr Cannon.

Waar gaan we heen?

We gaan naar die don Sebastian Montoya toe.

Montoya? Waarom?

We kunnen winnen van de Apaches. Ook van Montoya.

Maar niet van allebei tegelijk.