Original subtitles

Tita was dagenlang geobsedeerd door haar zwangerschap.

Haar borsten deden pijn en haar buik was opgezwollen.

Ze kon er niet meer door nadenken.

Als de omstandigheden anders waren geweest...

was een kind krijgen met Pedro geweldig geweest.

Maar de timing en de manier waarop...

maakten deze gebeurtenis vreselijk voor iedereen.

Tita?

Heeft Esperanza iets nodig?

Weet Pedro ervan?

Waarvan?

Van je zwangerschap. Heb je het Pedro verteld?

Nee, hij weet van niets.

Ik denk al dagen na over hoe ik dit kan oplossen zonder m'n gezin te kwetsen.

Ga jij beslissen wat ik moet doen? -Ja, natuurlijk.

Trouw met de dokter en laat hem geloven dat het zijn kind is.

Moet ik liegen?

Trouwen is een zakelijke overeenkomst. Leugens horen erbij.

Ongelooflijk dat je dit van me vraagt.

Je kind zal onwettig zijn, Tita.

Met deze leugen red je de reputatie van de hele familie en je kind.

Als je de waarheid vertelt, breek je het hart van die arme dokter.

En dan blijf je alleen achter.

Denk er goed over na.

Gisteravond hoorde ik hem praten. Hij sloeg wartaal uit.

Ik dacht dat hij droomde.

Ik ging net bij hem kijken en heb hem zo aangetroffen.

Z'n familie is nog op die haciënda.

Moet ik ze gaan halen? -Nee.

Nog niet.

Dat regel ik wel.

Ik wil ze niet in gevaar brengen. -Dus?

We moeten hem begraven.

Ik ga hulp halen in Monclova.

Delfino?

Dank je wel.

Wat triest.

Weer een dode.

En alles blijft hetzelfde.

Santos is niet voor niets gestorven.

Kom op.

Fina.

Wat doe jij hier?

Kunnen we praten? -Waarover?

Ik heb je alles al verteld.

Ik moest nadenken... -Daar heb je lang over gedaan.

Toen je vertelde wat je was aangedaan wist ik niet wat ik moest zeggen.

Nu weet ik beter.

Wat weet je beter?

Je hebt die situatie meegemaakt...

maar voor mij ben je nog hetzelfde.

Wat ik bedoel is...

Daarvoor wilde ik al met je samenzijn.

Dat je met me meekwam.

Maar nu...

Nu wil ik dat je met me trouwt, Fina.

Ik wil dat je m'n vrouw wordt, als je dat wilt.

Ja, dat wil ik. Dat wil ik.

Heb je met Tita gepraat?

Nee. Hoezo?

Niks.

Voel je je nog steeds niet goed?

Ja, soms.

Het komt wel goed.

Als we weer alleen zijn, verandert alles.

Misschien kunnen we Esperanza een broertje geven.

Ik heb vandaag zaken in Monclova.

Politieke zaken?

Nee, zaken die de haciënda aangaan.

Doe het een andere keer.

We krijgen morgen gasten.

Geen zorgen.

Ik ben op tijd terug om de familie van de dokter te ontmoeten.

Hij wil in Torreón wonen.

Z'n familie woont daar. Het is er rustiger dan in Piedras Negras.

En je hebt meer kans op werk.

Heb ik al gezegd dat hij tien kinderen wil?

Zoveel als God wil, heb ik gezegd.

Hoeveel kinderen wil jij, Tita?

Daar denk ik nog niet over.

Kom op. Echt? Je gaat trouwen.

En je houdt van kinderen.

Wil je jongens of meisjes?

Ik wil alleen geen tweelingen. M'n oma zei altijd dat...

We gaan morgen verder.

Waar ga je heen, Tita?

Ik voel me niet goed. Ik heb geen zin om te koken, Fina.

Hopelijk hebben meneer John en z'n tante geen erge honger.

Rustig maar.

Alles in orde?

Tita wist zich geen raad.

Kon ze maar met Gertrudis praten...

om haar angsten en twijfels met haar te delen.

Maar Gertrudis had een nieuw thuis.

Een plek zonder mannen om te gehoorzamen.

Weg van de gewapende gevechten.

Een plek waar haar zoon en zij...

een andere manier van vechten zouden zoeken.

Hallo.

Een plek waar vrouwen de weg plaveiden...

voor belangrijke strijdpunten zoals stemrecht.

Dit is geweldig.

Genoeg voor de kinderen? -Ja, ze zijn groot.

Ga daar de groenten snijden.

hoofdkwartier Monclova

Ik heb generaal Múzquiz nooit vertrouwd.

Maar wat u zegt, geloof ik niet.

Het is waar, generaal Vargas.

Is dit geen persoonlijke vendetta?

Generaal Múzquiz heeft de haciënda van uw vader, hè?

Ja, dat klopt.

Maar ik geef alleen om de mensen.

Ik wil geen wraak nemen. Ik wil gerechtigheid.

Dat zegt iedereen. -Generaal.

Ik zag hem zelf deals sluiten met Amerikaanse militairen.

Hij gaf ze informatie.

Over de positie van de rebellen en het leger. Misschien zelfs proviand.

Dat is een ernstige beschuldiging. Dat noemen we landverraad.

Zijn er getuigen? -Nee.

M'n getuige stierf door mishandeling en slechte leefomstandigheden.

Allemaal door Felipe Múzquiz.

U hebt geen bewijs.

En geen getuige. -Generaal, doe iets.

Zorg voor bewijs. Onderzoek het.

U komt hier zonder bewijs en zonder getuige.

Alleen om te praten over overtredingen van een generaal?

U hebt het lef om tegen me te schreeuwen...

en te eisen dat ik er iets aan doe?

Ik zal u iets vertellen.

Ten eerste...

heb ik niet genoeg mensen voor een onderzoek...

naar een van onze eigen mensen.

Ten tweede wordt er overal gevochten.

Mijn mensen sterven en dat is m'n prioriteit.

Bedankt, generaal.

Pardon, Rosaura.

Wat wil je?

M'n vriend Jesús was hier.

Hij is me een aanzoek komen doen.

Wat doet hij voor werk? Ik weet niet of hij hier kan werken.

Hij wil me meenemen naar Torreón.

Naar Torreón? -Na Tita's bruiloft vertrekken we.

Dat kan niet.

Waarom niet?

M'n moeder gaf je eten en onderdak. Ben je niet dankbaar?

Natuurlijk wel.

Zonder de familie De la Garza had je het niet overleefd. Dat is de waarheid.

Daarom mag je niet gaan.

Nooit?

Misschien ooit, maar dat is niet jouw beslissing.

Snap je?

Je hoort bij dit huis, net als Nacha.

Vergeet dat niet.

Nu moet je het zilveren bestek voor morgen poetsen.

Ja, Rosaura.

Fina?

Vanaf nu noem je me mevrouw.

We zijn geen kinderen meer.

Wat wilt u?

Ik zoek Juan Alejandrez.

Kolonel. Er is iemand voor je.

Kijk eens wie we daar hebben.

Wat neem je deze keer mee?

Ik krijg nog een merrie van je.

Ik heb je hulp nodig.

Nou...

Daarvoor zijn we hier.

Even voor de duidelijkheid.

Je wilt dat we Múzquiz gevangennemen?

Terwijl z'n soldaten daar zijn?

Juist.

Maar je wilt hem niet vermoorden.

Nee.

Ik wil dat hij terechtstaat en de gevangenis in gaat.

Felipe moet als eerste sneuvelen.

Er moeten andere militairen zijn die stelen.

Stel je niet hetzelfde voor als de vorige keer?

Toen heeft hij ons volledig kapotgemaakt.

Als je niet wilt meedoen, dan snap ik dat.

Ik ga sowieso.

Helemaal alleen?

Ik ga niet zitten wachten tot al die arme mensen dood zijn.

Tijd voor een drankje, toch?

Gertrudis is een paar dagen geleden vertrokken.

Ja.

Ze woont met andere vrouwen in de heuvels.

Wil ze niet meer met jou samenzijn?

Het was eerder andersom.

Maar eerlijk gezegd...

mis ik haar wel.

Ga haar dan halen.

Je vindt nooit meer een vrouw zoals zij.

Misschien heb je gelijk.

Ga maar slapen.

Je moet sterk zijn om achter je oom aan te gaan.

En als ik je alleen laat gaan, ga je er zeker aan.

En je blijft niet opstaan uit de dood, sukkel.

Sukkel.

Heb je al besloten?

Mama?

Liegen is altijd beter dan de waarheid vertellen en je leven verpesten.

Het is voor je eigen bestwil, Tita.

En voor je kind.

Je moet trouwen.

Je moet dit huis verlaten.

Het is beter om de waarheid niet te vertellen.

Net als toen u zwanger was van Gertrudis?

Wat zei je?

Ik weet dat u van een ander hield.

Hoe durf je, Tita?

Ik ga niet liegen. Ik ben niet zoals u.

Ik ben het zat dat iedereen zegt wat ik moet doen.

Ga weg, ik wil u nooit meer zien.

Haar opgezwollen buik en de pijn in haar borsten...

verdwenen op datzelfde moment.

Naast de zekerheid dat ze niet zwanger was...

veranderde de opluchting al snel in verdriet.

Diep vanbinnen...

had Tita echt gewild dat ze zwanger was van Pedro.

Hallo.

Hoi, Alex. -Kom hier, Alex.

Ik help je wel.

Voorzichtig, Grace.

Hoe gaat het? -Prima.

Goede reis gehad?

Wees voorzichtig.

We zijn er eindelijk.

Bedankt. -Hallo.

Waar is ze? -Daar is ze.

Lieverd.

Mag ik hem hier neerzetten?

Ja. Dank je, Fina.

Wat is er?

Je hebt gehuild.

Waarom?

Kom hier.

Je moet dapper zijn om te doen wat je wilt, Tita.

En ik ben niet dapper.

Je hebt met Rosaura gepraat, toch?

Nu John terug was in Las Palomas...

kookte Tita voor haar familie...

en voelde ze de behoefte om hem de waarheid te vertellen.

Om tante Mary's bezoek te vieren...

Tita besloot bonen à la Tezcucana te maken.

Een simpel, typisch Mexicaans gerecht.

Eerst worden gesnipperde uien in boter gebakken.

Terwijl de ui zacht wordt, gaan er gedroogde chili en zout bij.

De bouillon, de 'sofrito', wordt ook op smaak gebracht...

en daar gaan de bonen bij, met het vlees en het zwoerd.

Terwijl ze kookte...

bleef Tita maar denken aan de mogelijke gevolgen van haar bekentenis.

Maar ze was toch vastbesloten om John de waarheid te vertellen.

Ze wilde geen toekomst bouwen op basis van leugens...

zoals Mama Elena had gedaan.

Daarom sijpelde een sterk verlangen naar eerlijkheid...

stukje bij beetje door in de bouillon en de bonen.

bonen à la Tezcucana

Generaal Múzquiz.

Een dringende brief van generaal Vargas uit Monclova.

Waarom heeft hij geen telegram gestuurd? -Geen idee, meneer.

Wat wil je? -Uw antwoord, meneer.

Er is geen antwoord. -Ja, generaal.

Moya. -Ja, meneer.

Maak de mannen klaar. We gaan naar huis.

Alle mannen, generaal?

Natuurlijk alle mannen.

Is Pedro er niet?

Hij is naar Monclova voor iets dringends.

Hij komt zo. -Iets dringends?

Iets met de haciënda.

Wat een schattige baby.

Je zult lief zijn voor je broertje.

Welke broertje? -Alsjeblieft, Rosaura.

Mag ik niet zeggen wat je hebt verteld?

Wat... Wat heb je haar verteld? -Niets.

Tita wil snel moeder worden.

Daar heeft ze altijd van gedroomd. Toch?

Wat is er aan de hand, John?

Niets, tante. Ze...

Ze vertelde ons over het huwelijksmaal.

Maar Tita kookt vandaag voor ons, toch?

Ik kan niet wachten om van haar kookkunsten te proeven.

Ja, dat klopt. -Mooi.

Wil je haar vasthouden?

Wil je dat? Oké.

Voorzichtig, Alex.

Heel goed. Zo leer je het wel.

Ze is moe.

Ik breng haar naar bed. Ga maar naar de eetkamer.

Pardon.

Ik ben zo terug. Ga maar naar de eetkamer.

Ja, prima. Heb je honger?

Ja. -Kom op.

Bedankt. -Laten we gaan.

Rosaura. -Niet boos zijn, Tita.

Het is moeilijk voor je. Daarom help ik je.

Ik heb je hulp niet nodig. -Fina?

Breng haar naar bed en dien dan het eten op.

Waarom kijk je zo sip? Je maakt de gasten bang.

Ja, mevrouw.

Praat niet zo tegen haar, dat verdient ze niet.

Ze kan gaan wanneer ze wil. -Ze gaat niet weg, Tita.

Jij moet wel weggaan, zodat ik eindelijk kan ademen.

Trouw en vertrek, in godsnaam.

Rosaura zal er niet bij zijn.

Ze heeft last van haar mag en is gaan rusten.

Wat jammer. -Eet smakelijk.

Eet smakelijk.

Dank u wel. -Bedankt.

Hoe vindt u het? -Het is heerlijk.

Gefeliciteerd, Tita.

Dank u. -Graag gedaan.

Het is heerlijk, Tita, zoals altijd. Heerlijk.

Bedankt, Eerwaarde. Wil iemand een tortilla?

Ja, lieverd. Natuurlijk.

Toen ze de bonen proefden...

overweldigde Tita's verlangen naar de waarheid de gasten.

Heb ik je ooit verteld waarom ik nog alleen ben?

Nee, nooit.

Nee? -Nee.

Nooit? -Nee.

Nou, ik hou niet van mannen. Ik hou van vrouwen.

Ik heb dit nog nooit aan iemand verteld.

Proost. -Proost.

Proost, lieverds.

Mis je je moeder erg, Tita?

Gewoon, Eerwaarde.

Waarom vraagt u dat?

Nou ja, ik wil niet onbeleefd zijn...

maar om eerlijk te zijn...

is het zo fijn om hier te komen nu zij er niet meer is.

Ik kon dat verdomde mens niet uitstaan.

Eerwaarde. Wat zegt u nu? -Het is waar.

Tita, dit is heerlijk.

Bedankt.

Maar als je ons ook wat tequila had aangeboden...

was dit onvergetelijk geweest.

Nou, eigenlijk...

drink ik twee of drie glazen tequila om in slaap te vallen.

Dan moet ik zeggen dat ik er vier glazen van drink.

Juist.

Nu Grace heeft uitgelegd waarom de tequila thuis zo snel op is...

Sorry.

...wil ik ook graag iets zeggen.

Ik weet niet of het waar is wat Rosaura zei.

Maar jullie zijn m'n enige familie.

En ik wil dat jullie weten dat ik Alex graag een broertje of zusje wil geven.

Ja, graag, Tita.

Een groot applaus.

Ja.

Bravo.

Ik ben duizelig. Ik ga naar buiten.

Ik ben zo terug.

Waar is ze? -Ik weet het niet.

Daar ben je.

Hallo.

Ik heb met Pedro geslapen, John.

Ik moest het je vertellen.

Je verdient de waarheid.

Hou je van hem?

Maar ik hou ook van jou.

Als ik bij je ben, voel ik dat ik van je hou.

Maar als ik bij Pedro ben, hou ik ook van hem.

Haat je me?

Nee.

Wat je ook zegt, ik kan je niet haten, Tita.

Ik hou van je.

En ik wil de rest van m'n leven met je doorbrengen.

De bruiloft is over een paar dagen.

Denk er goed over na.

En neem een beslissing.

En ik zweer...

dat als je besluit bij me te blijven...

ik je de gelukkigste vrouw ter wereld zal maken.

Als je Pedro kiest...

hoop ik dat hij voor je zorgt.

Valentina.

Ik vermoord hem.

Wat zeg je?

Ik vermoord Pedro.

Daar gaan we weer.

Lees dit.

Hij is bij Vargas geweest.

Hij weet van onze deal met de Amerikanen.

Nu maak ik hem echt af.

Anders gaat het tussen mij en ons.

Waar is Julio?

Hij is dood.

Juan, bij de boom.

Kom op, hufter.

Zoek dekking.

Stop.

Stop. -Staakt het vuren.

Stop. -Staakt het vuren.

Julio.

Nee, nee.

Mama?

Hij leeft nog, generaal.

Hij leeft nog. -Haal hulp.

Wie heeft dit gedaan?

Wie heeft m'n zoon neergeschoten?

Wij allemaal, oom.

Deze oorlog respecteert niets.

Kijk naar ons.

We zijn familie en we willen elkaar vermoorden.

Voor een haciënda.

Voor het land dat eigendom is van de boeren die het bewerken.

Bereid je voor, Pedrito.

Ik stuur je naar je vader.

Dan zijn jullie weer samen.

Schiet me maar neer, als dat is wat u wilt.

Het zal niets veranderen.

Wapens neer.

Hoeveel doden zijn er nog nodig?

Hoeveel vaders?

Hoeveel broers? Hoeveel...

Hoeveel zonen moeten we nog verliezen?

En waarvoor?

Zodat een paar mensen zoals u rijk worden?

Schiet, dat is een bevel.

Waar wachten jullie op, idioten?

We hoeven hier niet mee door te gaan.

We willen gerechtigheid.

Jullie worden rijk op illegale wijze, terwijl er mensen verhongeren.

Doe wat ik zeg, stelletje boerenpummels.

Geef uzelf aan, oom.

Geen doden meer.

Je vergist je, Pedrito.

Er moet nog één iemand dood.

Onze Vader, die in de hemel zijt...

met mijn engel...

in het uur van mijn dood...

Amen.

Wat doe je hier?

En zo laat?

Als Rosaura wakker wordt, krijg ik op m'n kop.

Nee, vergeet je bazin. Kom, we gaan.

Kom.

Nu meteen?

Fina. -Pak je spullen, we gaan.

Leef je leven zoals jij dat wilt. Ga.

Fina, we moeten nu gaan.

Dank u wel.

Dank je, Tita.

Kom.

Zelfs de allerlaatste boon in de schaal...

bevatte dat verlangen waarmee Tita het gerecht had bereid.

Zelfs Rosaura kon dat effect niet weerstaan.

Die avond...

zag Tita haar zus zoals ze haar nog nooit had gezien.

Dat was meteen de laatste keer.

Voel je je beter?

Ja.

Ik werd wakker en had honger.

Fina is net vertrokken.

Ik heb Jesús zelf laten halen.

Goed.

Iedereen kan haar werk doen.

Ik heb je nooit bedankt.

Waarvoor?

Voor alles.

Voor je hulp bij de geboorte van Robertito.

Voor hoe je voor hem hebt gezorgd.

Omdat je voor Esperanza zorgt.

Ik ben niet zwanger.

Tita, luister goed.

Trouw niet met de dokter als je dat niet wilt.

Maar neem me Pedro niet af.

Als je Pedro afneemt, ga ik dood.

Wees voorzichtig met hem.

Voorzichtig. -Ja.

Valentina.

U mag de haciënda houden. Maar het land is van de arbeiders.

Hoe eerder ik hier wegga, hoe beter.

Ik vervloek de dag dat ik bij deze familie kwam.

We gaan.

Bedankt, Crispín.

Tot ziens. -Tot ziens.

Red je het wel?

Blijf je vechten?

Daar ben ik nu eenmaal goed in.

Ik zal je iets vertellen.

Je ontroerde me daarnet.

Maar om eerlijk te zijn...

is er nog een lange weg te gaan voordat iedereen je zal begrijpen.

Het beste, Juan.

Succes, sukkel.

Kom op, jongens.

We gaan.

Waar was je?

Gaat het?

Ja, ik ben in orde.

Ik heb John over ons verteld.

Hij was gekwetst, maar hij begreep het.

En hij wil nog steeds trouwen?

Ja.

En jij?

Ik weet het niet.

Wat er tussen ons is gebeurd...

was het mooiste dat ik ooit heb meegemaakt.

Ook al vraag je me het te vergeten, dat zal ik nooit kunnen.

Die dag was je gelukkig.

Doe wat je gelukkig maakt, Tita.

Het wordt een mooie dag, lieverd.

de volgende keer:

Ik doe wat juist is, toch?

Zijn jullie vastberaden elkaar lief te hebben en te respecteren...

en de rest van jullie leven in de echt te leven?

Vertaling: Nikki Kragten Iyuno