Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
นี่คือชุมชนชาวอีสาน
ที่อาศัยอยู่ใต้สุดของประเทศไทย
แม่ว่าวอีสานได้บ่อ
โอ๊ยก็ว่าวอีสานอะเนาะลูกอีสาน
พวกเขาย้ายมาที่นี่
ตั้งแต่ยุคสงครามเย็น
เพื่อเริ่มชีวิตใหม่
แต่ก่อนอยู่อีสานนะ
เขาก็ขายข้าวซื้อทองเนาะ
มาอยู่ภาคใต้นิ
ขายทองซื้อข้าว
วันนี้ผ่านมาเกือบหกสิบปี
พวกเขายังพูดอีสานได้หรือไม่
กินอะไรและใช้ชีวิตยังไง
พี่จะพาไปร่อนทอง
ผมสิเป็นเศรษฐีแล้วพ่อแม่พี่น้อง
เนี่ยแม่ผมเจอแล้วแม่
เม็ดใหญ่เลย
เห็นป้ะน่ะน่ะน่ะเกล็ดทองอะเห็นป้ะ
นี่ๆ ทองป้ะเนี่ย
นี่ไม่ใช่ทรายนะ
นี่คือทองหมดเลย
หาทองกันง่ายขนาดนี้เลยอะทุกคน
ในนราธิวาสประเทศไทยครับ
ใหม่สแน็คแจ็คริง
รูปวงแหวนอร่อย กรอบ มัน เคี้ยวเพลินสุดสุด
ไม่แพ้สแน็คแจ็คแบบแท่งแน่นอน
ของดีนะเนี่ยต้องแบ่งกัน
สแน็คแจ็คริงอร่อยสนุกทุกทุกวง
สวัสดีครับทุกคน
ตอนนี้นะครับ
เวลาแปดโมงสิบหกนาทีนะฮะ
เราอยู่ที่อำเภอสุขีรินทร์จังหวัดนราธิวาสครับ
ตอนนี้นะฮะแปดโมงเนี่ยหมอกยังมีอยู่เลยนะ
ถ้าเราดูจากมุมสูงเนี่ย
เป็นอะไรที่แบบสวยมากมาก
จะมาที่นี่ได้นะฮะใช้เวลาประมาณเกือบสองชั่วโมงอะทุกคน
จากเมืองนราธิวาส
ผมออกมาประมาณหกโมง
หกโมงครึ่งอะเมื่อเช้าอะ
ไกลกว่าไปปัตตานีอีก
วันนี้นะฮะเราจะมาดูหมู่บ้านของคนอีสานทุกคน
ที่อยู่ในสามจังหวัดชายแดนใต้
ไม่น่าเชื่อว่ามีนะทุกคน
คือพอผมเพิ่งไปหาข้อมูลอะเออมีจริงจริง
ที่เป็นชุมชนเลยนะทุกคน
คนอีสานเนี่ยย้ายมาอยู่ที่จังหวัดนราธิวาส
โดยเฉพาะที่อำเภอสุคิริน
เดี๋ยวเราไปดูว่าเขาทำอะไรบ้าง
อ้อสวัสดีครับสวัสดีครับ
สบายดีนะครับป้าอยู่ที่นี่เหรอครับป้า
ก็อยู่ที่นี่แหละ
อยู่นี่กี่ปีแล้วเหรอฮะ อู๊ย
สร้างบ้านเลยล่ะ
สร้างบ้านที่นี่เลยเหรอฮะ
เออ ก็มาอยู่
สพส ยี่สิบก่อนเนาะ
สี่สิบเจ็ด
สี่สิบแปดแล้ว
โอ้ มาเกิดอยู่นี่
ยายเกิดที่นี่เหรอฮะ
คุณยายเกิดอยู่แถวพลดาราไปมาลัยบุรีรัมย์
อ๋อบุรีรัมย์อ๋อแต่ว่าแต่ว่าก็คือลูกลูกก็คือเกิดที่นี่
ก็มาอยู่ตั้งแต่ลูกอายุสี่ขวบห้าขวบ
มาตั้งแต่ลูกสาวคนเล็กอายุหนึ่งขวบ
ตอนนี้นี่ก็ห้าสิบแล้ว
โอ้ สี่ห้าสิบปีแล้วใช่ไหมฮะ
ใช่แล้ว
ใช่แล้ว
ใช่แล้ว
ตั้งมาตั้งเป็นดงเป็นเขา
โอ้ น่ากลัวพวกกินแดงดาวแดง
อ๋อ
อันนี้อันนี้คือชุมชนตรงนี้คือเป็นคนอีสานหมดเลยไหมครับ
ใช่
ทั้ง ทั้ง ทั้งหมดเลยเหรอครับ
ทั้งหมดเลยครับ
อ๋อ ตำตำผักกุ้ง
เอชเอชตำผักกุ้งใหม่
ยายเค้าพูดยายเค้าพูดอีสานดิ
เฝ้าอีสานเหรอ
เฝ้าอีสานบ้านยายเกิดอยู่แถวขอนแก่นโน่นน่ะ
อ๋อยายยายคนขอนแก่นน่ะฮะแต่ว่าอยู่บุรีรัมย์
เกิดอยู่ขอนแก่นแต่มาโตอยู่แถว
สระแก้วแถวเนี่ยไทยสามัคคีลำปายมาด
อ๋อ ใกล้ใกล้ลำปายมาด
ทำไมกลางป่าฮาลาบาลาที่ชายแดนไทยมาเลเซีย
มีหมู่บ้านที่คนพูดสำเนียงโคราช อุบลฯ ขอนแก่น
อยู่ในจังหวัดนราธิวาสครับ
คำตอบนะครับเริ่มจากยุคสงครามเย็นครับ
ในช่วงปีสองพันห้าร้อยถึงสองพันห้าร้อยยี่สิบเนี่ย
ประเทศไทยเนี่ยเผชิญปัญหาชนบท
ที่ขาดที่ดินทำกินครับ
รัฐบาลจึงใช้นโยบายตั้งถิ่นฐานใหม่
เพื่อให้ครอบครัวที่ไม่มีที่ดินทำกินเนี่ย
ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ในชายแดนใต้ครับ
ในปีสองพันห้าร้อยหกนะครับ
คณะรัฐมนตรีมีมติให้กรมประชาสงเคราะห์
จัดตั้งนิคมพัฒนาตนเองภาคใต้ในจังหวัดนราธิวาส
พื้นที่อำเภอสุคิริน จะแนะ และก็แว้งครับ
โครงการนี้นะครับ
เปิดรับครอบครัวจากชนบท
ที่ขาดที่ดินทำกินจากทั่วประเทศโดยเฉพาะชาวอีสาน
มีจากโคราช อุบลขอนแก่นร้อยเอ็ดมหาสารคาม
หรือแม้กระทั่งบุรีรัมย์ครับ
การอพยพครั้งใหญ่นะครับ
เกิดในช่วงพศสองห้าหนึ่งห้าถึงสองห้าหนึ่งแปดครับ
หลายครอบครัวขึ้นรถไฟจากอีสานลงใต้
และมาอยู่ที่ป่าฮาลาบาลาครับ
แต่ละครอบครัวนะครับจะได้รับที่ดินทำกินอยู่ที่สิบหกไร่
แล้วก็ที่อยู่อาศัยอีกประมาณสองไร่
รวมเป็นสิบแปดไร่ต่อครัวเรือนครับ
พร้อมข้าวสาร เงินยังชีพ เครื่องมือทำกิน
แล้วก็เมล็ดพันธุ์
เพื่อเริ่มชีวิตในพื้นที่ที่ยังไม่มีถนน
และไฟฟ้าในยุคนั้นครับ
คนอีสานต้องตัดไม้เอง สร้างบ้านเอง ปลูกพืชเอง
จากผืนป่าที่ไม่มีถนน ไม่มีไฟฟ้า
ค่อยค่อยกลายเป็นหมู่บ้าน มีโรงเรียน มีมัสยิด
และมีตลาดเล็กเล็ก
ลูกหลานรุ่นต่อรุ่นนะครับมาเติบโตที่นี่
พูดภาษาอีสานในจังหวัดนราธิวาส
และเรียกอำเภอสุคิรินว่าบ้าน
นี่คือเรื่องการย้ายถิ่นครั้งใหญ่
ที่เริ่มจากนโยบายรัฐในปีสองห้าศูนย์หก
และเปลี่ยนชีวิตของครอบครัวอีสาน
และกลายเป็นส่วนหนึ่งของชายแดนใต้
ของประเทศไทยจนถึงทุกวันนี้นั่นเองครับ
แล้วแล้วแล้วมาที่นี่นี่ยายมากับใครอะครับ
ตอนมาตอนตอนเมื่อก่อน
ตายไปหลายแล้ว
อ๋อ ยายนี่รุ่นแรกเลยล่ะ
คนคนอีสานที่นี่เขาทำอะไรบ้างอะครับยาย
ไม่มีทอผ้ามีร่อนทองด้วยใช่ไหมครับ
เอ้าก็ร่อนทอง
มีแต่ร่อนทองอะล่ะ
กินนั่นสมัย
ยายมาอยู่ยายก็หาทอง
ยายมาอยู่ยิ้มห้าปีอะ
เดี๋ยวนี้เจ็ดสิบแปดแล้ว
โอ้ตั้งแต่อายุยี่สิบห้า
ตอนนี้เจ็ดสิบแปด
กี่ปีแล้วเนี่ย
ประมาณห้าสิบปีได้
โหยาย
อันนี้ภูเขาทองนี่คือคนอีสานหมดเลยป้ะครับ
ใช่
โอ๊ยายมาเป็นดงต้นไม้ไม้ไผ่มีแต่ลำเท่านี่
อ๋อ เออเป็นตะกั่วขึ้นอย่าง
ยายก็นึกว่าจะอยู่ไม่ได้
ก็อยู่ได้ว่ะ
อดไปอดมาอยู่ได้
สวัสดีครับ สวัสดีครับ
กินกินทุเรียนอยู่โอ้โหโอ้โห
กินทุเรียนกันเหรอฮะ
หมายถึงทุเรียนทุเรียนสวัสดีครับสวัสดีครับสวัสดีครับ
มาจากนราธิวาสครับ
ที่นี่เค้าว่าวอีสานกันหมดไหมฮะ
จ้ะ ว่าวอีสานคนอีสาน
นี่คนใต้
นี่คนใต้
อ๋อเป็นคนใต้
ไม่คนคนใต้แต่เค้าว่าวอีสานได้ถูกไหมฮะ
ว่าวอีสานได้เพราะว่าได้ผัวลูกคนคนอีสานไง
อ๋อโอเคโอเคแสดงว่าเวลานั่งกินข้าวกินอะไรก็คือว่าวอีสานกันปกติเลย
พูดใต้ไม่เป็นด้วย / ต้องพูดอีสาน
หลังจากครอบครัวชาวอีสานนะครับ
มาตั้งถิ่นฐานอยู่ในหมู่บ้านในสุขิรินเนี่ย
คำถามสำคัญที่สุดก็คือ
พวกเขาจะเลี้ยงครอบครัวได้อย่างไร
ในป่าดิบชายแดนใต้
ที่ดูเหมือนไม่มีอะไรเลยในตอนนั้น
อาชีพหลักของคนที่นี่นะครับ
จึงกลายเป็นสวนยางพาราครับ
พื้นที่นราธิวาสมีฝนและดินที่เหมาะกับยาง
ครอบครัวที่ได้รับที่ดินจากโครงการจึงปลูกยางในที่ทำกินของตัวเองครับ
ยางพารากลายเป็นรายได้หลักของหมู่บ้าน
และลูกหลานจำนวนมากยังทำอาชีพนี้
ต่อมาจนถึงทุกวันนี้ครับ
แต่สุคิรินนะครับมีอีกอย่างหนึ่งที่หลายคนไม่รู้ครับ
คือพื้นที่แถวนี้นะครับมีแหล่งทองธรรมชาติครับ
โดยเฉพาะบริเวณที่เรียกว่า
บ้านภูเขาทองครับ
ชาวบ้านรุ่นแรกเล่าว่า
ช่วงที่รัฐเปิดพื้นที่แล้วก็ไถถนนสร้างหมู่บ้านนะฮะ
ดินที่ถูกขุดขึ้นมาเนี่ย
มีเศษทองเล็กเล็กขนาดเท่าเม็ดข้าวสาร
ปะปนอยู่ตามถนนครับ
ผู้คนจึงเริ่มเก็บทองและเริ่มร่อนทอง
ตามลำห้วยในป่า
การร่อนทองไม่ใช่อาชีพหลัก
แต่เป็นรายได้เสริมที่ทำกันมาตั้งแต่ยุคแรกของนิคม
และยังมีคนทำอยู่จนถึงทุกวันนี้ครับ
และนี่ก็คือจุดเริ่มต้นของการร่อนทอง
ของหมู่บ้านที่นี่ครับ
อีกอย่างนึงที่สำคัญมากมากนะครับ
นั่นก็คือการทอผ้าไหม
แล้วก็ผ้าฝ้ายแบบอีสานครับ
ครอบครัวที่อพยพจากภาคอีสาน
นำความรู้การทอผ้ามาด้วย
ผู้หญิงในหมู่บ้านตั้งขี่ทอผ้าทอลายพื้นเมืองแบบอีสาน
บางลายผสมกับวัฒนธรรมท้องถิ่นชายแดนใต้
ผ้าเหล่านี้ถูกใช้ในชีวิตประจำวัน
และกลายเป็นสินค้าในชุมชนครับ
สวนยางการร่อนทองและทอผ้าเนี่ย
คืออาชีพหลักและอาชีพเสริม
ที่ทำให้ชุมชนคนอีสานในสุขีรินตั้งตัวได้
ในผืนป่าชายแดนใต้ครับ
เรื่องนี้นะครับไม่ใช่แค่การย้ายถิ่น
แต่คือเรื่องการสร้างชีวิตใหม่ด้วยแรงงานความอดทน
และความหวังของหลายครอบครัว
ในพื้นที่ชายแดนใต้นั่นเองครับ
อาหารการกินต่างต่างก็คืออาหารอีสานถูกไหมครับ
ใช่
คนอีสานกินของใต้
อ๋อเหรอ
คนอีสานแต่กินแกงใต้
กินแกงอ่อมไม่ค่อยกินกันหรอก อ๋อ
คนอีสานกินแกงใต้ คนใต้กินแกงอีสาน
อ๋อก็คือเวลากินก็กินกินไตปลา
กินแกงส้ม / แกงไตปลา ผัดเผ็ด
แกงอ่อมไม่มี
อ๋อเหรอฮะ
กินไม่เป็นด้วยซ้ำ
ไม่ตำส้มตำกันหรอครับอันนี้ไม่ไม่ทำกันเหรอฮะ
ส้มตำเนี่ยกินอยู่ / ตอนเช้าเขาไม่ตำกัน ตำกันตอนเที่ยง
อ๋อเหรอ
ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า
แดดร้อนร้อนจัดจัดต้องเผ็ดเผ็ดแซ่บแซ่บ
อ๋อแสดงว่าก็คือ
ใช้ชีวิตก็คือเหมือนคนใต้ทั่วไปที่ที่กินอาหารใต้แต่ว่าก็ว่าวอีสาน
ผสมรวมกันนั่นแหละผสมรวมกันนั่นแหละ
ขอบคุณมากครับขอบคุณมากครับ
ตามสบายครับ สวัสดีครับ
จริงจริงที่นี่เนี่ย
ถ้าเราเดินไปเรื่อยเรื่อยเราก็จะเห็นชาวบ้านเยอะกว่านี้นะฮะทุกคน
ไม่น่าเชื่อนะว่าที่นี่คือสามจังหวัดชายแดนใต้อะ
หมายถึงว่าที่นี่คือนราธิวาสอะ
แต่นี่คือชุมชนอีสานหมดเลยทุกคน
ถ้าเราเดินมาตามถนนนี้นะทุกคน
เราก็เราก็จะเดินพูดอีสานได้เลย
คือถ้าใครเป็นคนอีสานมาเบ้าอีสานได้เลยนะครับ
ผมบอกอีสานได้
ผมชอบอีสาน
ผมชอบตำปักษ์ฮุง
อ่าผมผมเห็ดเห็ดเอ่อเห็ดส้มตำ
ปกตินี่ตำปักษ์ฮุงนี่กินกับอะไร
ตำปักษ์ฮุงไม่ใช่ตำปักษ์ฮุง
ปกติตำปักษ์ฮุงผมจะกินกับนี่เลย
ผมกินกับนี่ฮะ
นี่คือสแน็คแจ๊คริง ขนมถั่วลันเตาอบกรอบไม่ทอด
รูปแบบใหม่วงแหวนแปลกใหม่จากสแน็คแจ๊ค
แบบแท่งที่ทุกคนคุ้นเคย
อร่อย กรอบ มัน เคี้ยวเพลินสุดสุด
อืม
นี่แหละ
เข้ากับส้มตำมากๆ
อร่อยมาก
จริงจริงเขามีสองรสชาตินะ
นี่คือรสดั้งเดิมนะครับอร่อยแบบคลาสสิก
ส่วนที่ผมถืออยู่นะฮะทุกคนตัวนี้คือรสปาปริกา
ซองสีแดงนะฮะ
เป็นแบบเผ็ดแซ่บนะฮะทุกคน
ทุกคนสามารถเลือกได้
แต่ส่วนตัวเนี่ยผมชอบทั้งสองนั่นแหละ
ถ้ากินกับส้มตำต้องสีแดง
อร่อยมาก
เดินชมหมู่บ้านอีสานในสามจังหวัดครับทุกคน
ว่าวอีสานผม
ว่าวอีสานผม
ว่าวอีสานอร่อยมาก
ตอนนี้นะครับ เอ่อ
เดี๋ยวเราจะย้ายที่นะฮะ
ตามพี่เขาไป
ไปดูวิธีการร่อนทองของคนที่นี่
เขาบอกว่าเขากรีดยาง
คนอีสานที่นี่นะฮะกรีดยางเป็นหลัก
แล้วก็ถ้าว่างมาทอผ้า
แล้วก็ไปร่อนทองทุกคน
จริงจริงเมื่อกี้เขามีให้ผมดูด้วยนะ
ทองที่เขาหามา
เป็นเศษเศษเศษเศษทองอะทุกคน
เดี๋ยวดูว่าจะเป็นไงทุกคนไป
คือที่นี่อุดมสมบูรณ์มากนะทุกคน
มีทั้งทองธรรมชาติที่สวย
แล้วก็อากาศดีอะที่นี่นราธิวาส
คือตอนนี้เราเรากำลังจะไปที่ที่ร่อนทองใช่ไหมฮะ
ไม่ใช่อันนี้เป็นต้นกระพงยักษ์
อ่าต้นกระพงยักษ์
มีมีต้นกระพงด้วยเหรอครับผมเข้าใจว่ามีแต่ปลากระพง
ต้นต้นเขาเรียกว่าต้นสมพง
อ่าต้นสมพง
ก็จะเรียกต้นกระพง
อ๋อ
ว่าคลิปที่แล้วผมเรียกนกกระพง
โอเคทุกคน
เดี๋ยวเราเข้าไปดูนะฮะ
ที่นี่มีแบบธรรมชาติสมบูรณ์มากนะทุกคน
ระหว่างรอแม่แม่เขาเอาอุปกรณ์ร่อนทองมานะทุกคน
เดี๋ยวเราจะไปดูต้นไม้กันก่อน
พี่เขาพามาดูต้นกระพงนะทุกคน
ชาวบ้านเขาเรียกว่าต้นกระพงทุกคนเนี่ย
เฮ้ยสวยมากทุกคน
ไม่รู้ว่าของในกล้องเป็นยังไงนะทุกคน
แต่ของจริงคือสวยมาก
อย่างกับอยู่ที่ประเทศไต้หวันทุกคนที่อาลีซาน
สวยมากทุกคนดู
ว้าว
นี่คือต้นที่เขาบอกเป็นต้นโบราณนะฮะ
อายุน่าจะผมเชื่อว่าน่าจะหลักพันปีอะ
โห เป็นต้นที่ใหญ่มากนะทุกคน
ต้นกระพง
ไม่แน่ใจว่าเป็นต้นเดียวกันกับที่เขามาถ่ายรายการทีวีป้ะ
ทุกคนดูดิกี่คนโอบวะเนี่ยทุกคน
ใหญ่มาก สูงมากเนี่ยทุกคน
ต้นสมพงษ์ กะพงนะฮะ
ชื่อกะพงจริงจริงนะทุกคนทุกคน
นี่คือตัวผมนะฮะแล้วก็ด้านบนคือต้นไม้หมดเลย
แบบสูงมาก
อาจารย์เขาบอกว่าช่วงที่คนมาเที่ยวสุคีรินทร์เยอะๆ
คือคนจะต้องมาถ่ายรูปที่นี่
ซึ่งจริงนะทุกคน
คือในป้ายเนี่ยเขาบอกว่าอายุมากกว่าร้อยปี
แต่ตามประสบการณ์ผมนะ
ผมเคยไปที่ป่าอาลีซานที่ที่ไต้หวันน่ะ
อย่างเงี้ยที่ที่ป่าอลีซานะอายุเป็นพันปีนะทุกคน
ที่ป่าอลีซานะแบบแปดร้อยเก้าร้อยแล้วก็มันจะมีพันกว่าปี
ต้นประมาณเนี้ยแบบนี้เลย
แล้วก็มันก็จะมีอย่างเงี้ยเขียวเขียวเนี่ย
เขาเรียกว่าอะไรนะ
มอสเนี่ย
เหมือนที่อลีซาเลยนี่ทุกคนดูดิดูมอสดิเนี่ย
สวยมาก สวยมาก มาชาอัลลอฮ์ครั้งแรกที่ผมมาทุกคน
ใครมานราธิวาสนะทุกคนมาเที่ยวได้นะฮะ
ต้นไม้โบราณ ต้นไม้กระพงนะฮะ
ต้นกระพงแล้วก็
โหน้ำตกที่สวยขนาดนี้คือถ้ามาช่วงฝนเนี่ย
เราจะเห็นตัวเขียวเขียวเนี่ยทุกคน
เยอะกว่านี้อีกอะ
มันจะเหมือนที่ต่างประเทศเลยอะ
เหมือนที่ไต้หวันที่ผมเคยไปเลยอะ
แต่ช่วงที่เรามามันเข้าช่วงร้อนแล้วทุกคน
แต่ก็ยังสวยมากมากอะ
สุดยอดเลยอะเนี่ย
อย่างเงี้ยเขาเรียกว่ากิ้งกือปะ
กิ้งกือครับผม
นี่คือกิ้งกือที่แบบใหญ่มากนะทุกคน
ขาน่าจะเป็นพันน่ะ
โอ้โห อย่างใหญ่ทุกคนเอ้ย
เนี่ย
อุดมสมบูรณ์มากมากนะที่เนี่ย
บ่งบอกเลยอะ มาชาลา
ไม่ต้องตกใจหนู
ไม่ต้องตกใจหนู
ไอ้นี่คือกล้อง
เดี๋ยวเราไปร่อนทองกัน
เดี๋ยวดูวิถีของคนอีสานที่นี่ว่าเขาร่อนทองกันยังไง
ไป
นี่ก็คือชุมชนอีสานหมดเลยใช่ไหมครับ
นี่ทุกคนดูร้านก๋วยเตี๋ยวนะฮะ
นี่คนอีสานหมดเลยนะทุกคน
นี่ดูดิ
มาชาลาห์
อะเราจะไปร่อนทองกันทุกคนผมเปลี่ยนชุดและ
ตอนนี้ผมพร้อมที่จะร่อนทอง
ทองแพงอยู่นะฮะตอนนี้
ตอนนี้เจ็ดหมื่นสี่พันบาท
ตอนนี้วันเนี้ยวันที่ถ่ายเนี่ยทุกคน
ลงมาจากแปดหมื่นลงเยอะมาก
เดี๋ยวเราเข้าไปกันนะฮะ
นี่ก็จะเป็นชุมชนในจังหวัดนราธิวาสนะฮะทุกคน
ที่ที่เป็นคนพูดอีสานกันหมดเลย
มาแล้วทุกคนนี่มีสะพานแขวนด้วย
บรรยากาศดีอะทุกคน
ดูดิว้าว
อ๋อนี่คือภูเขาทองหมดเลย
เออเขาขุดเอาทองทั้งนั้นเลยแหละนี่
อ๋อที่ที่เราเห็นเนี่ยครับแม่
ค่านี่เขาเอาเครื่องลงไปดูดขึ้นน่ะ
อ๋อนี่คือที่เป็นหลุมหลุมนี่คือขุดเพื่อเอาทอง
ใช่ดูดเอาทองขึ้นมา
แล้วเขารู้ได้ไงว่ามีทองตรงนั้นอะครับแม่
ก็เขามาร่อนด้วยด้วยมือธรรมดา
เมื่อก่อนเขาก็ร่อนกันกับกระทะกับมือนี่แหละ
ครับผม
พอทุกวันนี้เริ่มเอาแม็คโครเอาอะไรมาขูดกันไง
อ๋อให้ได้มากขึ้น มาก
ให้ได้มากขึ้นไง นี่นี่ที่ที่เห็นเป็นหลุมหลุมนี่ก็คือ
นั่นแหละเขาทำอยู่นั่นเครื่องทุบอยู่นั่น
นราธิวาสมีทองด้วยนะใต้ดินเนี่ย
มี
ถ้าผมลองไปขุดที่บ้านผม
บ้านผมก็นราธิวาสเหมือนกัน
แม่ว่าวอีสานเป็นไหมฮะ
ก็ว่าวแหละ
คนคนอีสานจ้ะ
อ๋อคนอีสาน
เออคนอีสานยายมาอยู่นี่ไง
ยายมาอยู่นี่กี่กี่ปีแล้ว
มาปีพศสิบเก้า
สิบเก้าสองห้าหนึ่งเก้า
สองห้าหนึ่งเก้า เออ
โหนานแท้
มาตั้งแต่โดนแล้ว
มาเหมือนกับว่ามาบุกเบิกเลยนะ
มาเห็ดเอะ
มามาเป็นป่าแก่เนี่ยแหละ
มาบุกเบิกบ้านกับพ่อกับแม่เนี่ยแหละ
มาเห็ดสวน
เห็ดสวน
เฮ้ยคุณบี พูดภาษาอีสานได้ด้วย
นิดเดียว
นิดเดียว
นิดเดียวภาษาใต้
อ๋อก็คือโตที่นี่มาเจ็ดแปดขวบด้วยเหรอฮะ
ตอนนี้อายุเท่าไหร่แล้วครับ
ห้าสิบแปด
ห้าสิบเก้าแล้ว
ตอนนี้ห้าสิบแปด
ห้าสิบแปดจากเจ็ดขวบได้กี่ โอ๊ย
สี่สิบ
เกือบห้าสิบปีแล้ว
เดี๋ยวเราจะลองมาร่อนทองนะ
จริงจริงระหว่างทางที่เห็นเนี่ย
ก็จะมีชาวบ้านร่อนทองไปเรื่อยเรื่อยนะทุกคน
นี่นะฮะเดี๋ยวเราจะไปร่อนทองกันนะฮะทุกคน
จะเป็นวิถีชาวบ้านจริงจริง
ไม่น่าเชื่อนะจังหวัดบ้านผมเนี่ยนราธิวาสเนี่ย
จะมีขนาดนี้นะฮะ
เจ๋งมากเลยอะ
ผมดำแน่เลยอะ
ไม่ได้เอาแขนยาวมา
แม่ครับนี่คืออุปกรณ์
อันนี้อันนี้คืออะไรครับคุณแม่
พัวร์พัวร์
พัวร์พัวร์เอาไว้ขุดขุดดิน
จ้ะ ไปมุง เอ้าในบ่อนู่น
แม่ว่าวอีสานได้บ่อ
โอ๊ยก็ว่าวอีสานอะเนาะลูกอีสาน
โอ๊ย แห่งว่าวไทยแห่งยากอยู่ อ่า
เก็บ นี่นะฮะ
โอ้โหวิถีจริงจริงของคนอีสาน
ในสามจังหวัดชายแดนใต้นะทุกคนดู
นี่คือเศรษฐีทองคำนะทุกคน
กำลังจะไปร่อนทองจริงจริงนะ
เศรษฐีทองคำ
จริงๆนะแต่ก่อนอยู่อีสานนะ
เขาก็ขายข้าวซื้อทองเนาะ
มาอยู่ภาคใต้นี้ขายทองซื้อข้าว
ไม่มีข้าวหุงแล้วเนาะ
ก็แบกข้าวแบกกระทะลงคลอง โอ้โห
ดูนะทุกคนเค้าบอกว่าตอนอยู่อีสานเนี่ย
เขาเรียกว่า
ขายข้าวซื้อทอง
ขายข้าวซื้อทองพอมาอยู่นราธิวาสเนี่ย
ขายทองซื้อข้าว
ของจริง
ของจริงค่ะ
นี่คือวิถีของคนที่นี่นะฮะในการร่อนทอง
มาลุยลุย
โอ้ย ผมสิเป็นเศรษฐีแล้ว
ตกหลุมเด้อ
ค่อยสิเป็นเศรษฐีแล้ว
เศรษฐีทอง
จะไปร่อนทองนะฮะ
โอ้ย ค่อยสิร่อนทอง
ไม่เป็นครับ
อ่าแม่ครับนี่ก็คือเราลงน้ำได้เลยใช่ไหมฮะ
จ้ะ แล้วคือยังไงต่อครับแม่
นี่แหละจับกระทะ
แล้วก็ตักเลย
อ่าทุกคนดู
นี่นะฮะในทรายนี้อาจจะมีทองอยู่
อันนี้ก็คือที่ร่อนทองถูกไหมฮะ
อ่า
ผมสิเป็นเศรษฐีแล้วพ่อแม่พี่น้อง
ค่อยสิเป็นเศรษฐี
โอ้
ตอนนี้นะครับเรากำลังค้นหาทองนะทุกคน
มาดูนี่มาดูนี่
เดี๋ยวลงไปได้เลย น้ำอย่างเย็นเลยอะ
นี่ธรรมชาตินราธิวาสนี่คือแบบว่า
ถ้าเทียบกับต่างประเทศคือสวิตเซอร์แลนด์เลยนะ
ผมจะเป็นเศรษฐีพ่อแม่พี่น้อง
ถ้าเจอถาดนี้ผมเอาเลยได้ป้ะครับ
ได้
ดูได้เลย
นี่คือวิธีการหาทองนะฮะ
มันอาจจะมีทองอยู่นะฮะดูทุกคนดู
เนี่ยทุกคน
คือทองจริงจริงมันเกิดจากธรรมชาติถูกไหมฮะ
ใช่
มันไม่ได้ว่ามีใครมาทิ้งทองไว้แล้วก็มัน
ฮะเรามาหาทองกันนะฮะทุกคน
ยกลงน้ำเลยโยนเลย
หาอย่างนี้ก็ไม่เจอยังไงก็ไม่เจอนะทุกคน
นี่ไงนี่ไงทุกคนเนี่ยทองทุกคนดูนี่
เนี่ยเนี่ยคือทองใช่ไหมครับ
ไม่ใช่ค่ะ
อะเอาเศษหินออกนะครับเศษหินออก
โอเค แล้วก็เขย่าเขย่าเขย่า
เนี่ยแม่ผมเจอแล้วแม่
นี่ไงไม่ใช่เหรอมินดินเหรอ
มันสีเหลืองกันไปหมดเลยอะ
ไม่เหลือเลยอย่างงั้น
แม่แม่ทองแม่
มาดูนี่
นี่แม่ / หิน
เนี่ยทอง
ไม่ใช่
นี่ไง
ไม่ใช่เหรอแม่
นี่มันยากเหมือนกันนะเนี่ย
ไหนครับแม่
นั่นคือทองเหรอฮะ
ใช่นี่คือทองนี่
อะนี่นี่ทุกคนมาดูนี่นี่คือทอง
แต่มันเป็นแป้งแป้ง
อ๋ออันนี้อันนี้ใช้ได้ไหมอย่างงั้น
ใช้ได้ขายได้สะสมไว้เยอะเยอะขายได้
ไปแล้วไปหมดแล้ว
คนที่นี่พอเวลามาร่อนทองเขามากันกี่ชั่วโมงครับแม่
แต่เช้านี่คือ
บางคนก็แต่เช้ายันค่ำ
บางคนเขาก็ทำเป็นอาชีพหลัก
บางคนก็นานนานมาครั้งเหมือนพวกแม่
ก็นานนานจะมาครั้ง
บางทีมันก็แล้วแต่
แล้วแต่คนใช่ไหมฮะว่าจะขยันแค่ไหน
แล้วนี่สมมุติว่าคนแบบนราธิวาส
ในอำเภออื่นมาเนี่ยเขาก็มาได้อย่างเงี้ย
มาได้ค่ะ
อ๋อเหรอ
คือไม่ได้ว่าจำกัดว่าต้องเป็นคนที่นี่อย่างเดียว
ไม่ได้จำกัดค่ะ
ใครขยันก็
มาเลย มาเลย
แต่อย่าไปเอาสวนนี่
ไปเอาตลิ่งเขาก็พอถ้าร่อนตามกองหินได้
อ๋อหมายถึงว่าที่ดินคนอื่นก็อย่าไปยุ่ง
ต้นไม้ต้นอะไรก็จะเสียหายเวลาน้ำมาน้ำพัดนะ
ทุกคนมาดูนี่มาใกล้ใกล้
นี่นะฮะ
อาจจะมีทองอยู่ในนี้ นี่ไหม
ถูกไหมครับแม่
อ่า เขย่าเขย่า
อ่า
เอาน้ำเข้าเบาเบานะพ่อแม่พี่น้อง
ที่ดูคลิปอยู่นะไปทำตามได้
ถ้าเป็นแบบนั้นถ้ามีทองไม่เหลือน่ะไปหมด
ไปหมด / ค่ะ
นะฮะอย่างงี้
อะเบาเบาเบาเบา
อะทุกคน
เฮ้ยนี่คือวิถีจริงจริงนะทุกคน
ถามนิดนึงคือ
คือมีคนเป็นเศรษฐีจากการแลกทองใช่ไหมฮะ
มีมี
เป็นเศรษฐีนี่คือเป็นเศรษฐีขนาดไหนครับแม่
มีเป็นล้านอยู่นะ
เป็นล้านเลยเหรอแม่
หมายถึงว่าหาได้เป็นล้านอะ
บางคนแต่ก่อนเขาเขาก็ร่อนร่อนแบบนี้แหละ
บางทีเขาเขาไปปุ๊บวันนี้
เขาก็รับซื้ออะไรเขาก็หาเองด้วยอย่างเนี้ย
รับซื้อก็ไปขายต่อก็เอากำไรตรงนั้นด้วย
เห็นไหม
ไหนแม่ไหนแม่
นี่ไงนี่คือเศษทอง ใช่
แต่เบาเบา
เอาจริงจริงนะทุกคน
การหาทองมันไม่ได้ไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะ
บางคนอยู่ทั้งวันใช่ไหมครับแม่
ถ้าอยู่ทั้งวันน่ะมันก็คงเจอบ้างแหละ
แต่ว่าจะให้แบบมันถึงขั้นแบบแบบหนึ่งสลึงเนี่ย
มันก็คงใช้เวลาหลายวันใช่ไหมครับแม่
เนี่ยแม่เขาเจอไม่หยุดเลยอะ
ผมก็เฮ้ย
เห็นป้ะน่ะน่ะน่ะ
เกล็ดทองอะเห็นป้ะ
นั่นเห็นป้ะ
นั่นแน่ะ
ติดก้อนหินอะเห็นป้ะ
เฮ้ย
นั่นไงนี่ทองป้ะ
นี่นี่นี่ทองป้ะเนี่ย
นี่นี่นี่นี่นี่ทองป้ะเนี่ย
แม่ครับทองป้ะครับ
มันติดกับก้อนหินใช่ไหมแม่
แม่บอกบ้างก้อนน่ะ
เนี่ยแม่แม่เนี่ยเนี่ยแม่
ไม่ใช่ค่ะ
เดี๋ยวเดี๋ยวแม่ เป็นแร่กระจก
เนี่ยเจออีกแล้วเหมือนกันเลย
ทองป้ะเนี่ย
เห็นป้ะเนี่ย / เห็นๆ
ทองป้ะเนี่ยเฮ้ย
แม่ผมเจออีกแล้วแม่นี่ครับแม่
นี่ครับแม่
ทองไหมแม่
ไม่เคยเห็นอะหินแบบเนี้ย
เนี่ยทุกคนดู
เนี่ยทองติดหิน
นี่ดิดูดิ
เห็นป้ะ
ทองอะ
เห็นไหมทุกคนเห็นป้ะ
เนี่ยทองป้ะแม่
มันไม่ใช่
ไม่ใช่อีกแล้วเหรอ
ไม่ใช่อีกแล้ว
ไม่ใช่เหรอแม่
แร่กระจก
อ่าทุกคนมาดูนี่มาดูนี่
อะอันนี้ก็คือทองที่เราได้มาเมื่อกี้นะฮะ
เนี่ยทุกคนดูเนี่ยเนี่ยเนี่ย
นี่คือทองที่เราหาได้เมื่อกี้นะฮะทุกคน
นี่คือค่อนข้างเยอะเลยนะทุกคน
อันนี้อันนี้มูลค่าคงประมาณ
สี่ห้าร้อยได้ไหมครับแม่ / ไม่ถึง
ไม่ถึงเหรอ
ทองมันแพงอะช่วงเนี้ย
โหหาทองกันง่ายขนาดนี้เลยอะทุกคน
เนี่ยทุกคนดู
ดูทองทั้งหมดนะฮะ
ทุกคนดูนะฮะ
นี่คือทองที่แม่เขาร่อนนะฮะ โอ้
มาชัลเลาะ
โห อย่างเยอะอะ โอ้โห
นี่คือทองหมดเลยนะทุกคนดู นี่
นี่ไม่ใช่ทรายนะทุกคน
นี่คือทองหมดเลย
โอ้โหระวังมันตกนะฮะ
แล้วก็ก็จะใช้วิธีการเก็บด้วยการดูดเข้าขวดอย่างงี้
ถูกไหมฮะ
ดูดอย่างงี้นะฮะทุกคนเนี่ย
นี่คือวิธีการเก็บทอง
แล้วหลังจากที่เก็บทองได้แล้วเนี่ย
แล้วยังไงต่อครับแม่ ก็เอาไปขาย
เราก็จะเอาไปคัดแร่ออก
คัดแร่ออก
แร่ออกแล้วก็ทำให้แห้งแล้วก็เอามาขาย
เดี๋ยวผมขออนุญาตไปดูคนที่รับซื้อทองนะ
ที่นี่ว่าเป็นยังไงนะฮะทุกคน
ผมไม่ได้สักนิดนึงเลยแต่ว่าผมว่า
หินเมื่อกี้คือทองทุกคน
มาแล้ว
อ๋อนี่ก็เป็นหนึ่งในที่ที่รับรับซื้อทองฮะ
ขอขออนุญาตถ่ายหน่อยได้ไหมครับ
ได้ครับได้ได้ โอ้โห
บางดินไหมเนี่ย
ใช่ครับผม
โอ้เคยดูช่องด้วยเหรอครับ
เคยดูครับ
สวัสดีครับ
สวัสดีครับ ขออนุญาตนะครับ
อ๋อตรงนี้ก็จะเป็นที่ที่รับซื้อทองเหรอฮะ
พี่ชื่ออะไรนะครับผม
ตั้มครับตั้ม
พี่พี่ตั้มฮะ ครับ
พี่ตั้มครับคือวิธีการคือยังไงฮะ
หมายถึงชาวบ้านไปร่อนทองมา
แล้วก็มาขายที่นี่ได้เลยฮะ
ได้เลยครับ
คือมาเราก็ต้องเป่าแร่ออกก่อน
มันจะมีแร่ดำดำติดมาด้วย
แล้วก็เราก็จะเอามาชั่งบนตาชั่งนี้
นี่คือทองตัวอย่างที่ที่ชาวบ้านมาขายก่อนนะ
ทองตัวอย่าง
อ่า
อู้ว
อันนี้มันจะมีแร่ดำดำ
อ่าเห็นเห็นครับ อ๋อ
เห็นไหมแร่ดำดำ
แต่บางครั้งมันก็จะมาเยอะกว่านี้
เราก็ต้องเป่าบนกระดาษนี้
เพราะว่าแร่มันจะเบากว่าในการเป่าเขาจะเป่า
อ๋อ อ๋อนี่คือพยายาม
เอาแร่ออกไปให้หมด
อ๋อดำดำนั้นใช่ไหมครับ
ใช่ดำดำมันจะไหลออกเพราะว่า
ทองเขาจะมีน้ำหนักหนักมากกว่า
อ๋อพอเวลาเราเราเราร่อนเนี่ย
หมายถึงว่าเราเอียงเนี่ยมันก็จะ
ใช่ครับ
อ๋อเราต้องเคาะไปด้วยแล้วก็เป่าเบาเบา
แล้วก็แร่ดำดำนี้เขาก็จะออก
แต่มันก็ไม่เสมอไป
เพราะว่าทองฝอยๆเล็กๆมันก็จะมี
ถ้าเราเป่าแรงเกินไปมันก็จะติดออกไปข้างนอกด้วย
อืม นั่นแหละมันก็จะ
แล้วแล้วเหมือนพี่อรก็คือรับซื้อทั้งหมดนี้ใช่ไหมฮะ
ใช่ครับ
แล้วแล้วคิดยังไงอะครับ
ก็คิดตามราคาอ่ากรมการค้าทองของของ
ของประเทศอะ
อ๋อ ณ ตอนนั้นใช่ไหม ณ
ตอนนั้นราคาจะขึ้นลงวันต่อวัน
ทีนี้เราจะซื้อต่ำกว่าของราคาที่ประกาศออกมา
ครับ
เพราะว่าเราต้องต้องบวกความเสี่ยง
เวลามันพอเรารับซื้อมาปุ๊บ
ราคาทองมันจะขึ้นลงขึ้นลงอยู่ทุกวัน
ทุกเป็นชั่วโมง เป็นชั่วโมง
ใช่ยิ่งช่วงนี้นี่คือ
ใช่ช่วงนี้พันผวนหนักมาก
เพราะว่าถ้าเราซื้อในราคาสูงเสร็จแล้ว
เราปล่อยออกไม่ทัน / ครับ
ในช่วงที่จังหวะราคาทองมันลง
มันลงเราก็จะขาดทุน
อ๋อ อืม
นั่นแหละมันจะอยู่ที่ในห้วงเวลาที่ขึ้นและลง
บางทีเราจะบวกลบบวกลบจากราคาต่อกรัม
นั้นประมาณร้อยถึงสองร้อยบาท
เพราะว่าเราต้องซื้อความเสี่ยง
ความเสี่ยงในการขึ้นลง
แล้วก็ทีเนี้ยก่อนที่เราจะเอาไปขายนั้น
เราต้องหลอม
อ๋อหมายถึงว่าพี่หลอมเองที่นี่เลยเหรอ
หลอมเองครับเป็นเม็ด
เม็ดนี้ก็คือการเผาด้วย
ไฟเนี่ยฮะ
เผาด้วยไฟ
อ่ามันก็จะออกมาเป็นเม็ดอย่างงี้
ใช่ครับ
ขอขอจับได้ไหมพี่ ได้ครับได้
นี่ทุกคนแบบนี้
โอ้โอ้มันมันมีน้ำหนักเลยนะ
ใช่ครับ
เม็ดแค่นี้คือทองมีน้ำหนักเลยนะฮะ
ก็คือจากที่เป็นแบบนี้
ใช่ครับ
อะฮะมันก็จะออกมาเป็นแบบนี้
ใช่ครับ
พอเราหลอมออกเป็นแบบนี้เสร็จแล้ว
ต้องเอาไปเข้าเครื่องเช็คเปอร์เซ็นต์ที่กรุงเทพอีกทีนึง
อ๋อว่ากี่เปอร์เซ็นต์
ทีนี้ราคาขึ้นลงของแต่ละแต่ละเปอร์เซ็นต์
สมมุติเก้าสิบเปอร์เซ็นต์
เก้าสิบเอ็ด เก้าสิบสอง เก้าสิบสามเนี่ย
ครับ
มันก็ราคามันก็จะห่างกันไปอีก
เราก็ต้องแบกความเสี่ยงตรงนั้นอีก
ถ้าเปอร์เซ็นต์ไม่ได้
เปอร์เซ็นต์ไม่ถึงตามเป้า
ครับ
โอกาสที่จะเสมอทุนหรือขาดทุนก็มี
โหในความเสี่ยงของคนรับซื้อนะฮะ
ใช่เสี่ยงเยอะมาก
พอเขาเช็คเปอร์เซ็นต์เสร็จแล้ว
เขาจะไปทำเป็นทองเก้าเก้า
แล้วเขาก็จะปรับลดมาเป็นเก้าสิบหกจุดห้า
เพราะทองของประเทศไทยมันจะเก้าสิบหกจุดห้า
เพราะว่าเก้าเก้ามันจะอ่อนเกิน
มันไม่สามารถมันมันจะขาดง่าย
มันมันจะผิดรูปง่าย
ใช่ผิดรูปง่าย
แล้วก็พอเขาไปปรับมาเป็นเก้าสิบหกจุดห้าเขาก็
เอาไปทำเป็นทองรูปพรรณที่เราใส่กันนั่นแหละ
ครับครับ
สร้อยคอแหวน
นี่ก็คือชั่งด้วยตราชั่งดิจิตอลอย่างงี้เวลาชาวบ้านซื้อ
ใช่ครับ มันก็จะออกมาแบบนี้
เนี่ยเห็นเป็น
เป็นหน่วยอย่างงี้นะฮะ / เป็นหน่วย
นี่คือสี่สิบกรัม
ไม่ใช่ครับสี่ร้อยมิล
อ๋อสี่ร้อยมิล
กรัมมันจะอยู่ข้างหน้า
อ๋อยังไม่ถึงหนึ่งกรัม อ่า
ยังไม่ถึงกรัมสี่ร้อยมิล
ถ้าสี่ร้อยมิล
ก็แสดงว่าชาวบ้านก็จะไปหาพี่ก็ก็คือรับซื้อ
ใช่ครับ
แสดงว่าที่นี่ก็มีที่รับซื้อหลายที่ถูกไหมฮะหลายเจ้า
ครับ สามถึงสี่เจ้า
สามถึงสี่เจ้า
อันนี้เก้าจุดเก้าเก้า
อ๋อนี่ก็คือ
เก้ากรัม
เก้ากรัม
เกือบสิบกรัม
โอ้โห
ประมาณกี่บาทอะ
เอ้าสิบกรัมก็ประมาณสี่หมื่นกว่าสี่หมื่นสี่หมื่นสี่
ที่เราเห็นในกระดาษนี่คือสี่หมื่น
อันนี้คือยังไม่ไปหน้าร้านทองเลยจะแพงกว่านี้อีกถูกไหมฮะ
ใช่ครับ
อันนี้อันนี้คือต้นทางนะฮะทุกคน
ต้นทาง
ชาวบ้านที่เคยมาขายอย่างแพงสุดเนี่ยคือราคาเท่าไหร่พี่
อ่า อย่างมากสุดอะฮะ
ที่ที่ที่ขึ้นสูงสุดที่ที่เราเคยรับซื้อที่ขึ้นไปกำละสี่พันเก้าร้อยแปดสิบ
มากสุดมันก็เป็นแล้วแต่ช่วงบางทีก็สิบกรัมก็มี
ก็ประมาณนี้ใช่ไหม
ประมาณนี้ก็มี
แต่ส่วนมากก็จะมามาเล็กเล็กน้อยน้อย
ก็จะมาพวกนี้
พวกสี่ร้อยมิลสามร้อยมิลอะไรประมาณนี้ไม่เยอะ
ก็จะเอามารวมสะสมกันหลายวันอันนี้ไม่ใช่วันเดียวนะครับ
อ๋ออันนี้คือหลายวัน
อ่าหลายวันประมาณไม่ต่ำกว่าเจ็ดวันก็ประมาณนี้
แล้วพี่จะรู้ได้ไงครับว่าอันนี้คือทองจริง
หรือว่าทองหรือว่าดูออกเลย
ดูออกครับเพราะว่ามันมันจะแยกออกถ้ามันเคยมี
มีตัดทองปลอมผสมลงมา
อ้าวมีมีด้วยเหรอฮะ
มี หมายถึงว่าคนมาขายแล้วก็
เอาผสม ใช่ครับมันมัน
แล้วแล้วแล้วเราดูออกเหรอพี่
มันสีมันจะต่างกันเลยครับเพราะว่าความแวววาวของมันน่ะ
ทองปลอมส่วนมากมันจะแววแบบ
แววเวอร์
แววแววออกแดงไปเลย
อ๋อ
อันนี้เขาจะแววออกออกสว่างตามมันต้องคนดูเป็น
เออ
คืออันนี้ก็ประสบการณ์นะ ใช่ครับ
โอ้ขอบคุณมากเลยครับพี่ตั้ม ครับ
สุดยอดนะฮะไม่น่าเชื่อว่าในนราธิวาสสุไหงจะขนาดนี้ในยี
ใช่
แค่ถ้วยเนี่ยสี่หมื่นกว่าบาทนะทุกคน
พี่ตั้มเป็นคนอีสานเปล่าครับพี่
ครับ
อ๋อพี่พี่ว่าอีสานได้เหรอครับ
พูดได้ผมเกิดที่นี่
เกิดที่นี่อ๋อไม่ก็ก็คือเป็นรุ่นสองและ
ใช่ครับ
ถูกมั้ยฮะ
ผมโตที่นี่เกิดที่นราธิวาส
อ๋อตระกูลนี่มาจากจังหวัดอะไรอะครับ
พ่อคนลพบุรีแม่คนโคราช
อ๋อแต่ว่าพี่ตั้มคือเกิดที่นี่
แสดงว่าคนหมู่บ้านชาวอีสานที่นี่ก็คือ
มีคนที่เกิดที่นี่ด้วย
แต่ว่าแม่แม่ที่เราสัมภาษณ์เมื่อกี้
ก็คือมาตั้งแต่เด็กเด็ก
แม่ครับสมัยก่อนนี่คือแม่มาตั้งแต่เด็กเด็กถูกไหมฮะ
ค่ะแม่มาตั้งแต่เด็กเด็กมาตั้งแต่เจ็ดขวบ
ตอนมานี่ก็คือแม่มากับ
กับครอบครัวมากับพ่อแม่กับครอบครัว
แล้วร่วมมันเป็นโครงการอะไรของรัฐบาลครับ
โครงการพระราชดำริของในหลวงรัชกาลที่เก้า
อ๋อ เป็นโครงการ
โครงการของเอดีบี
ครับ
สมัครมาแทบที่จำได้ก็คือสมัครมาในโครงการ
คนที่ว่าไม่มีที่ทำกินอะไร
ของประชาสงเคราะห์ กรมประชาสงเคราะห์
เป็นโครงการของในหลวง
แล้วแล้วมาที่นี่คือเขาให้อะไรบ้างอะครับแม่
ก็ให้ที่ทำกินจัดสรรที่ให้
ที่ทำกินสิบหกไร่
แล้วก็ที่ยกบ้าน ปลูกบ้าน
แล้วก็ปลูกพืชผลไม้
ปลูกทำพืชสวนครัวอะไรเนี้ยให้ทำกิน
ทั้งหมดกี่ไร่อะครับ
ทั้งหมดก็สิบแปดไร่
สิบแปดไร่ก็คือให้ที่สิบหกไร่ อ่า
แล้วก็สำหรับปลูกบ้านอีกสองไร่
ก็คือหนึ่งครอบครัวก็จะได้
หนึ่งครอบครัวก็จะได้ประมาณสิบแปดไร่
สิบแปดไร่ อ่า
แล้วมากันกี่ครอบครัวครับตอนนั้น
ก็เยอะอยู่นะก็มาจนเป็นตั้งหมู่บ้านนี่แหละ
อืม อ่า
แล้วก็มาอยู่ที่นี่กันเป็นชุมชนไปเลย
เป็นชุมชน
อ๋อ ก็มาที่นี่ก็มาทำสวนทำ
มาทำสวนมาทำยาง
ปลูกยางทำเกษตร
แต่ก่อนมันก็มีหลายหลายอย่าง
แต่ก่อนมันอุดมสมบูรณ์หากินก็ง่าย
พวกกุ้ง หอย ปู ปลาอะไรก็หาง่าย
ไม่ต้องได้ซื้อไม่ต้องอะไรลงตามคลองเนี่ย
ใส่เบ็ดตกกัดอะไรก็
ก็ติดหมด ติดหมด
แล้วมันมันรู้ได้ไงว่ามีทองด้วยอะมั้ย
ก็คนเก่าแก่ที่ว่าเขามาอยู่ก่อน
แล้วเขาก็เขาเคยเคยร่อน
แต่ก่อนที่ไปอยู่ที่ภูเขาทองตั้งแต่ก่อน
เขาจะเป็นรถรถที่ว่าเขาไถเกรด
เป็นทางแทรคเตอร์ใช่ไหม
ครับครับ
ช่วงฝนตกอะฝนตกแรงแรงอะ
จะมีทองตามถนนเนี่ย
ตามตามทางแทรคเตอร์อะ
จะมีเกรดทองเมล็ดทอง
ข้าวเม็ดข้าวสารเม็ดพริกอะไรเนี่ย
โหเมื่อก่อนนี้เยอะกว่านี้เยอะนะ
ใช่คนแก่เขาเขาเห็นเขาจะเดินเดินเก็บได้เลย
ผมเมื่อก่อนเนี่ยหาทองง่ายกว่าตอนนี้อีกครับ
หาทองง่ายกว่าตอนนี้
เขาก็เลยตั้งชื่อว่าตำบลภูเขาทอง
ใช่ตำบลภูเขาทอง
บ้านภูเขาทอง
แต่ก่อนทองกำละแปดสิบบาท
อืม ตอนนี้กำละสี่พัน
กำละสี่พันกว่า
ของจริงทุกคน
แล้วนี่ก็คือวิถีของคนอีสานที่มาเนี่ยทุกคนจะได้รู้
ผมเชื่อว่าหลายคนเนี่ยไม่รู้เรื่องนี้นะทุกคน
ว่ามีชุมชนคนอีสานเนี่ยย้ายมา
ประมาณห้าหกสิบปีที่แล้วมาอยู่
สามจังหวัดชายแดนใต้มาแค่นราธิวาสถูกไหมฮะ
ค่ะ ยะลาปัตตานีไม่มีใช่ไหมฮะ
ไม่มี
โหเนี่ยทุกคนแบบว่า
เป็นอะไรที่เจ๋งมากนะ
เป็นเป็นความรู้ใหม่สำหรับพวกเราด้วยเจ๋งมาก
สวัสดีครับทำอะไรอยู่ครับผม
ทุบหิน
ทุบหินน่ะฮะ
ขอดูหน่อยได้ไหมครับ
อ้อคือในในหินมันจะมีทองอยู่อะไรเงี้ยฮะ
จ้ะมันเป็นฝุ่นทองอยู่ ใช่ใช่
อ๋ออ๋อเป็นอุปกรณ์แบบนี้เลย
เอาหินแล้วก็เอามาทุบนะฮะ
ก่อนที่จะเอาไปโม่ถูกไหมครับ
นี่นะฮะก็วิธีวิธีการเอาหินมา
แล้วก็ก็เป็นอีกหนึ่งวิธี
นอกจากการร่อนที่แม่น้ำถูกไหมครับ / ใช่
อันนี้ก็คือหินที่เราไปเก็บมาแถวแถวริมน้ำเนี่ยฮะ
จ้ะ อะแล้วก็แล้วก็มาทุบอย่างงี้
จ้ะ อื้อหืมโหวิธีการนะฮะ
ถ้าข้างในหมูมันเล็กมันก็ไม่ละเอียดมันต้อง
อือฮึ
ต้องช่วยมัน
แต่ว่าคือเรายังไม่เห็นเลย
จริงจริงอาจจะมีทองอยู่ในหินนั้นใช่ไหมฮะ
มีค่ะแต่ว่านั่นแหละ
จะมีมากมีน้อยได้กระสอบนึงได้มา
มาทุบได้สองร้อยมิลก็มี
ได้สามร้อยมิลก็แล้วแต่
โหเยอะนะฮะ
ก็ได้เจ็ดแปดร้อยบาทนี่แหละเนาะแต่ละวัน
ต่อกระสอบเหรอครับ / จ้ะ
ก็วันนึงก็ได้กระสอบนึง
ก็ถ้าได้เจ็ดร้อยบาท
บางทีก็ได้พันบาทอย่างเงี้ยฮะ
แล้วมันแล้วแต่
แล้วแต่ดวงอะ แล้วแต่สกิลฮะ
จ้าจ้าจ้าจ้าใช่
แล้วกระสอบต้องเอาที่ไหนอะครับ
ไม่ถึง ไม่ใช่กระสอบ
เห็นไงครับเอาที่ไหนอะครับ
ไหนหินหินก็เอาจากแม่น้ำอะ
เอาจากมันก็มีบนฝั่งบ้าง
ที่ตรงที่ไม่ที่ใช่ที่ดินของป่าไม้อะไรนั้น
เขาก็ไปนั่นเอาคุ้ยเอาที่ลอยเขากองไว้เมื่อก่อน
คุณป้าพูดอีสานได้ไหมครับ / ได้จ้ะ
แต่ละบ้านจริงจริงเขาจะมีเครื่องโม่
คือเขาทุบหินเสร็จแล้วก็เอาไปโม่
โม่เสร็จแล้วก็เอามาร่อนหาทองนะฮะ
จะเป็นอีกวิธีนึงไม่ใช่แค่ไปแค่แม่น้ำ
แล้วก็ร่อนทองอย่างเดียวอะ
นี้ทั้งหมู่บ้านนะทุกคนหาทองกัน
หมู่บ้านหาทองอะ
โคตรเจ๋ง
มาและ
หมาเห่าเลยนะครับเรามาเนี่ย
หมาเห่าเลยนะครับ
นี่คือไอ้นี่คือเครื่องโม่อะฮะ
อ๋อนี่คือเครื่องโม่ ใช่
ก็คือเขาเอาหินที่ทุบเมื่อกี้นะฮะ
แล้วก็เอามาใส่ในเครื่องนี้
ใช่แล้วก็ปั่น
นะฮะเครื่องนี้ก็จะปั่นหิน
ออกมาให้ละเอียดเงี้ยฮะ ใช่
ละเอียดแล้วก็เทราดใส่พรม อ๋อ
นี่จะเป็นพรมรองเพื่อไม่ให้ทองไป
ก็คือจะมีเครื่องแล้วก็เครื่องเปิดออกมา
ก็จะบดบดบดมันก็จะออกมาอย่างงี้
พร้อมน้ำใช่ไหมฮะ
แล้วก็แล้วก็ที่พรมอย่างงี้ทุกคน
ก็คือไม่ให้ทองมันไหลออกไป / ใช่
คือถ้าถ้ามีทองมันก็จะติดอยู่ที่พรม
นี่คือมาจากหินเลยนะฮะ
จ้ะมาจากหิน
อ๋อ
ฮะโอ้นั่นไงนั่นไง
นั่นคือทองนะฮะ ใช่ทอง
นั่นคือทอง
โห
อันนี้ก็จะเป็นอีกวิธีนึงในการหาทองเหมือนกัน
นี่เราดูกระบวนการละเอียดนะ
ค่อนข้างละเอียดเลยนะครับแม่
นี่ก็คือหินที่แบกเป้มานะฮะ
แบกเป้มา โอ้โห
ที่เราก็จะแบกมาก้อนขนาดเนี้ย
อ้าครับ ครับ
สุดยอดนะฮะกว่าจะได้ทองมา
แล้วก็เอาไปใส่หม้ออีก
หนักนะนี่
ประมาณห้าสิบโลอะ
ห้าสิบโลอะน่ะ นี่
ห้าสิบหกสิบโลอะ
เนี่ย ใช่
หนักเว้ย
แม่แบกเองอะ
แบกเองด้วยก็สี่สิบโล
หนักไหมไหนลองยก
หนักนะเนี่ย
สี่กระสอบ / สี่กระสอบแบบนี้
ไม่ได้สักบาทเล
ยไม่ได้สักบาทเลยก็มีเหมือนกัน / มี
แต่ถ้าว่าคลุกก็เป้นึงบางทีก็สองกำ
อืม
แต่บางทีสี่เป้ก็ไม่มีสักสักฝอยเดียวเลยอะ
โอ้โห อันนี้คืออาชีพหลักเลยเหรอ
ใช่คนตำบลภูเขาทองนี้แหละ
อาชีพหลักเนาะเนาะยายเนาะ
ถ้าไม่มีอันนี้ก็คือ
บางคนก็ยึดเป็นอาชีพหลักบางคนก็
แต่ว่ามันส่วนมาก
มันถึงชื่อว่าภูเขาทองอะฮะ
ใช่ใช่ โอ้โห
ส่วนมากเลยแหละ
นี่คือจากคนที่ทำนะฮะ
ลำบากกว่าจะได้นะทุกคน
ลำบากกว่าจะได้
ไม่ได้ง่ายเลยนะฮะ
เอาลงมาเปเป้ลงมาต้องมาทุบอีกต้องมาปั่นอีก
อู้ย ครับผม
แต่ว่าที่นี่อุดมสมบูรณ์นะ ใช่ใช่
ดูดิทำนู่นทำนี่
คลิปนี้นะครับเป็นคลิปที่ผมรู้สึกว่า
เปิดโลกมากมากนะ
เพราะว่าส่วนตัวผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า
บ้านเราอะมีอย่างงี้ด้วยนราธิวาสมีอย่างงี้ด้วย
มีพี่น้องอีสานน่ะที่อพยพมาอยู่ที่นี่น่ะ
ห้าสิบปีหกสิบปีที่แล้วบางคนมาเกิดที่นี่
บางคนก็มากับพ่อนะฮะ
บางคนก็มาตั้งแต่เด็กเด็กนะครับทุกคน
ก็เป็นอะไรที่แบบเจ๋งมากมาก
แล้วก็มาสร้างตัวที่นี่
อพยพมาอยู่ที่นี่มีลูกมีหลานมีเหลนกันที่นี่
แล้วก็แน่นอนร่อนทอง
จริงจริงก็เจ๋งมากมากนะ
แต่ที่เราเห็นนั่นก็คือกระบวนการการทำทอง
แล้วก็บางคนเนี่ยทำจริงจังเป็นอาชีพหลักเลยนะ
บางคนอะนะแล้วมันก็แล้วแต่
เขาถนัดแบบไหนนะทุกคน
ก่อนจากกันนะครับอย่าลืมไปลองกันนะครับ
ใหม่สแน็คแจ็ค ริง รูปวงแหวน
อร่อย กรอบ มัน เคี้ยวเพลินสุดสุด
ไม่แพ้สแน็คแจ็คแบบแท่งแน่นอน
สแน็คแจ็ค ริง อร่อยสนุกทุกวง
สแน็คแจ็คขนมดีของคนดีครับ
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.