Original subtitles

Soms kan eenzaamheid iemand achtervolgen als een geest.

Ons herinneren aan wat we hadden...

wat we verloren...

en wat we nooit meer zullen hebben.

Het kan iemands hoop, redenen verbergen, om nooit weer teruggevonden te worden.

Dat is wat eenzaamheid kan doen.

Geweldig.

Alyssa!

Ik ga vanavond uit.

Bestel maar wat je wilt, Thaïs, sushi, vampierenbloed.

Die pizzajongen is leuk. - Staat niet op het menu.

Wie wordt het vanavond, Stoere Phil, Slijmerige Jim? - Geen van tweeën.

Veel plezier, oma.

Noem me niet zo.

Ruik je dat? - Ja, alweer.

Alyssa, dit is maf.

En?

Als je weer gesnapt wordt, kun je het schudden.

Kom, we hebben nog 30 seconden.

Het is okay, gaan jullie maar.

Het is jouw feestje.

Je scoorde een 95 op Natuurkunde en een 93 op Engels.

Je bent een uitmuntende student, als je eens een les volgt.

Totdat je je talenten benut, verdoe je ieder z'n tijd,

ook die van jezelf.

Ze heeft veel meegemaakt,

haar moeder overleed nog geen jaar terug...

ze kent haar vader niet...

De eerste keer toen ik dat hoorde, was ik geroerd.

De tweede keer minder geroerd.

De derde keer, kan het me niet meer schelen.

Dus... Maar goed, eh...

Hier een pakketje met wat informatie,

wat je mogelijkheden uitlegt.

Het is alleen maar een schorsing tot het volgende jaar.

Misschien heeft Alyssa dan besloten...

om eh...

Ze is eh...

Maar goed, meer kan ik niet doen tot die tijd.

Wat?

Je begint eng te worden.

Hoeveel heeft je moeder over je vader verteld?

Eén of andere kerel die ze ontmoet heeft.

Hij is dood.

Einde verhaal.

Is dat hem?

Ze had een foto van 'm, die hele tijd?

Ze waren drie jaar bij elkaar.

Deze brieven zijn van hem.

Ze heeft ze nooit geopend.

Ze kwamen binnen, door de jaren heen.

Dus hij is niet dood?

Technisch gezien, niet.

Je houdt me voor de gek.

Je moeder was jong, en verliefd.

Ze wilde trouwen en kinderen, maar hij niet.

Ze heeft 'm nooit over jou verteld.

Ze vond dat het beter was te liegen

dan je te laten peinzen over een vader die er niet voor je was.

Ze is je moeder, mijn dochter.

Ze deed haar best.

Waarom neem je het voor d'r op? Jij wist het ook de hele tijd.

Dat was niet mijn besluit, maar de hare.

Weet je...

Ik denk dat het tijd is dat jullie elkaar leren kennen.

Ben je niet goed wijs?

Ik kan dit niet meer alleen doen

het is niet eerlijk voor ons beiden. - Niet eerlijk?

Ik hoor net, dat ik een vader heb

en een moeder die me mijn hele leven voorgelogen heeft.

Hij bestudeert dolfijnen op de Bahama's, hoe erg kan dat zijn?

Ik haat dolfijnen.

Hey, Decker!

Wat doe je hier man? Ga weg!

En neem je toeristen mee! - Hou je kalm joh.

Zie je niet dat ze plezier hebben?

Ga jij maar weg, je bezit deze dolfijnen niet.

Hey.

Heeft hij verteld wat voor soort dolfijnen dit zijn?

Wat?

Heeft hij verteld dat dit wilde haai-dolfijnen zijn, Mevrouw?

Die bestaan niet... - Ja ja, je bent hartstikke veilig hoor.

Luister niet naar hem joh.

Hij loopt te dollen.

Weet je waarom ze haai-dolfijnen worden genoemd?

Omdat ze met de haaien samen zwemmen.

Hou op met die onzin, man!

Je maakt de toeristen bang!

Hawk! Jij klootz...

Je jaagde net tien toeristen weg...

negen van hen hebben een klacht tegen je ingediend.

Maar die idioot van een Decker

voert wilde dolfijnen en laat toeristen met ze zwemmen.

Daar raken ze door van slag. - Je hebt het nooit gehad

over het alleenrecht over wilde dolfijnen, James.

Je hebt twee dolfijnen, bestudeer hen.

Laat de toeristen met rust. - Dat zijn dolfijnen in gevangenschap.

Luister. Ik moet de wilde bestuderen,

zodat ik hun sonische data kan vergelijken met die van de gevangen dolfijnen.

Zo kan ik een beter beeld krijgen over hoe ze communiceren.

Luister. Coakley.

Als ik hier klaar ben,

zal ik zorgen dat jij...

en jouw kleine eiland bekend worden.

Er zijn drie partners die hier aan meedoen.

Jij, ik en de dorpscommissie van Smith's Point. Twee van de drie zijn niet vrolijk.

Schei uit. Dat is niet eerlijk.

Je hebt banen beloofd, ouderenzorg...

vooraanstaande wetenschappers, die hier zouden komen wonen.

En drie jaar later hebben we alleen jou,

je twee dolfijnen en wat zielige data.

Dit zijn lange-termijndoelen.

Zes maanden, ik heb nog zes maanden nodig.

Ik kan je 24 uur geven.

Je maakt een geintje. - Morgen, om 15:00 uur

Dan is het bestuur er ook en mag je je verhaal doen.

En het zal briljant moeten zijn.

Dat zal het zijn. Vertrouw me.

Nee? Deze dan?

Nee. Oké, die dan.

Je wint alweer!

Waarom kan ik jou wel verslaan, maar Bogie niet?

Omdat ik jou laat winnen. - Jij laat nooit iemand winnen.

Vooral Coakley niet.

Oké, hij is afgesteld. Schiet op, voordat je taxidienst begint.

Oké, weet je zeker... - Ja ja ja.

Relax, man. Ik heb 't, oké?

Stil!

22 Oktober, echolocatie communicatieprotocol CC12.

Ik heb het doelobject in deze box geplaatst.

En geen van beide dolfijnen heeft de inhoud gezien.

Bacall zit in het tweede bassin, en Bogie in het bassin met de box.

Bogie gaat het object verkennen.

Bacall zit in het andere bassin, dit is Bogie.

Bogie onderzoekt de box met zijn sonar, en geeft dat door aan Bacall,

die in het tweede bassin zit, en Bacall heeft een duikbril gekozen.

We gaan kijken wat er in de box zit.

Perfect.

Oké dan!

Denk je dat dit voldoende is?

Yeah, het demonstreert het principe, en er zit een mooie meid bij.

Dit gaan ze leuk vinden.

Goed werk, jongens.

Dat heeft de orkaan Jeanne vorige maand veroorzaakt.

Dat was me er één.

Ze zeggen dat God ons kwaadgezind is, maar weet je,

God geeft je nooit meer, dan dat je aankunt.

Hoe ver is het nog naar Smith's Point?

Nog zo'n 20 minuten, maar het is druk.

Het is woensdag visgrill-dag. - Visgrill-dag? Wat is dat?

Het begon als een inzamelingsactie na een orkaan.

Nu viert iedereen visgrill-dag.

Zelfs vinnen en staarten worden gegrilled.

Vertrouw me. - Ooit vertrouwen gehad, meid?

Nee. - Dan weet je niet wat je gemist hebt.

Ken je misschien ene James Hawker? - James Hawker? Die ken ik niet.

Maar...Hawk Hawker, da's een ander verhaal, iedereen kent hem.

Hij zou hier vanavond moeten zijn, iedereen gaat naar...

Iedereen komt naar het visgrillen.

Oké, laat ons er hier maar uit dan.

Oké, Mevrouw.

Hartelijk dank.

Laten we een hotel zoeken

een jacuzzi induiken en wat Mai Thais scoren.

Wacht hier.

Oké, ik breng de andere koffers, en ga dan zelf wat vis eten.

Dat moet je ook proberen, het is lekker.

Cornelia! Drie Kalik alsjeblieft.

Eén voor allen, en één voor mij.

God zegene de drie-eenheid.

Blij dat ze dit kleine eiland hebben bereikt.

Hij blaast alleen maar wat stoom af.

Maak je geen zorgen, oké?

Hey, jongens! Hoe gaat ie?

Heb je het naar je zin?

Cornelia, hoe zie ik eruit?

Nou, Cornelia?

Sayonara, jongens. Tot ziens.

James?

James.

Lucy?

Dat is lang geleden.

Yeah.

Er is iemand aan wie ik je wil voorstellen.

Ik wil je voorstellen aan mijn kleindochter, Alyssa.

Hoi, Alyssa.

Jullie lijken echt wel op elkaar.

Vind je niet?

Beweer je... dat ik een dochter heb?

Hoe is dat nu gebeurd!

Dat noemen ze sex, pa.

Excuseer me.

Nou, dat ging goed.

Het zijn jullie ogen.

Kan ik het nog ontkennen?

Ik ben Tamika.

Blijf bij ons vannacht, morgen praten we verder, als hij nuchter is.

Dank je wel.

Laten we maar gaan.

Het is een begin.

Tami.

Tami, ik had zo'n rare droom vannacht.

Ik droomde dat ik een dochter had...

Ga aan de kant, jongens.

Wat deed je in het water?

Ik veranderde van muziek op m'n iPod, en opeens greep een dolfijn dat ding.

Ze zijn getraind op handbewegingen. - Hoe moet ik dat weten?

En waar is m'n iPod?

Oké...

Dus eh... Je kleine juke-box is overleden.

Mafkees.

Blote mafkees.

Oh God.

Dat was dus geen droom.

Bij lange na niet.

Ik heb geen soja melk meer, zwart ook goed?

Zwart is prima.

Dank je. Ik zag Alyssa buiten, wat gebeurde er?

Voordat we de jongedame gaan bespreken, wil ik het even ergens anders over hebben.

Natuurlijk.

Oké, voor de duidelijkheid, ik heb je dochter niet in de steek gelaten.

En ik wist niks over een kind.

Zij verliet mij, ik wil dat gewoon even duidelijk hebben.

Ze stierf tijdens een bootongeval, ze verdronk.

Alyssa was erbij, ze zag alles.

Dat wist ik niet, ik...

Het spijt me Lucy, echt.

Alyssa is geschorst van school, ze heeft heel wat problemen.

Ik kwam hier, in de hoop dat jij haar misschien kon helpen.

Hoe kan ik nu helpen?

Ze is je dochter.

Je moet een goede school voor haar zoeken.

Wow, Lucy... Je kan niet zomaar binnenvallen

na al die jaren, en me opzadelen met een probleemjongere.

Ik heb alles gedaan wat ik kon, ze heeft een ouder nodig.

Ze is een geweldige meid, als je haar eenmaal leert kennen.

Geweldig.

Hoi, meissie! Hoe gaat ie?

Je hebt je dag niet, zo te zien.

Nee.

Mijn ontbijt.

Ik wil je iets laten zien.

Blijf jij maar even wachten.

Kijk eens.

Kijk. - Er komt wat uit.

Het is oké, hou 'ns vast.

Net genoeg blazen om 'm te kietelen.

Anders schrik je 'm af.

Hij zal voor je zingen. Luister eens naar 'm, hij zingt.

Hou 'm bij je oor, hij wil voor je zingen.

Goeiemorgen.

Auw! - Sorry.

Ik heb 'm. Sorry.

Dus je kent mijn vader al.

Sorry meissie, doe er wat alcohol op, oké?

Ik eh... zie jullie wel weer.

Kan ik iets voor je doen? - Het is al goed.

Ik kom er niet aan, ik wil alleen even kijken.

We hebben wat alcohol nodig, voordat dit infecteert.

Hier, alsjeblieft. Het is maar een schrammetje.

Ik kan dit zelf wel. - Oké...

Tot nu toe is deze plek echt dol fijn hoor.

Sorry hoor, dat de dolfijnen je kleine juke-box hebben gemold.

Het heet een iPod. - Nah, het was wel grappig.

Jij hebt er niet een heel jaar voor hoeven babysitten.

Dus...

Jij bent mijn dochter.

Laten we overnieuw beginnen.

Liever niet. - Goed idee.

Moet er een ambulance komen? - Nee hoor. Jullie kennen elkaar al hè?

Ja.

Tami is eh..mijn...

Huisgenote met wat extra's?

Zoiets.

Wat?

Weet je het zeker?

Waarover? - Over Alyssa.

Is zij de enige?

Erg grappig. Tami...

Ondanks dat je gezegd hebt dat je ze niet wilde,

vroeg ik me altijd af of wij ooit kinderen zouden hebben...

maar niet dat ze half zo oud zou zijn als ik.

Dit heb ik niet gepland, of verwacht. - Ik bedoel, nu ze hier is...

Je werk loopt niet weg, maar je hebt maar één dochter.

En maar één mij.

Hou dat in gedachten.

Hoe zie ik eruit?

Geweldig. - Zo goed dus hé? We pakken ze aan!

Vissekoppen? Je bakt die dingen echt met hun kop en al?

Hoe bak je anders een vis?

Kom, lieverd.

Neem een hapje, kom op. - Oh, nee dankje.

Hey.

Waarom gaan jij en dat meissie niet wat karko's vangen vanavond?

Ik hoorde dat ze nu voor het oprapen liggen.

Nu ja... dat heb ik gehoord.

Weet je nog wat je moeder zei...

Volg je hart.

Alyssa. - Ja?

Ik ga een eindje lopen, ga je mee? - Nee, dankje.

Dan zie ik je straks wel.

Hoi! - Hey.

Ik ga karko's vangen op William's Point. Ga je mee?

Wat is een karko? - Zal ik je dat eens laten zien?

Of we wachten tot je je sigaret op hebt.

Mijn moeder nam me hier wel eens naar toe, toen ik klein was.

Ze vond het hier prachtig, vooral wanneer het tij tot de rotsen kwam.

Ik heb er één.

En het is een grote.

Hier, hou eens vast.

Een soort reuzenslak? - Inderdaad.

Ik zag er nog één.

Ik heb 'm!

Kom joh, het water is lekker!

Ik heb geen badpak meegenomen. - Je kwam naar de Bahama's zonder badpak?

Je kan toch wel zwemmen, hè? - Ja, ik kan zwemmen, maar...

Het geeft niet, dan zwem ik, en verzamel jij de karkoschelpen.

Een dolfijn! Ik zag net een dolfijn!

Het sprong net uit het water.

Ze komen anders nooit hier.

Ik verzon het niet, hij sprong gewoon omhoog en keek me recht aan.

Misschien kwamen ze even het nieuwe meisje bekijken.

We moeten gaan, nog even ergens langs onderweg.

Het experiment toont aan, dat dolfijnen in beelden communiceren via hun sonar.

90% van de geluidsfrequenties die ze produceren, kunnen we niet horen.

Denk eens aan de implicatie hiervan:

alsof ik je een 3-D afbeelding email van deze beker, zonder een computer.

We zochten naar dolfijn-woorden.

Wie heeft er woorden nodig, als je beelden kan maken met geluid?

Een alternatieve manier van communiceren, complexer dan onze eigen taal.

Een niet-bewezen theorie.

Als het bewezen was, hoefden we het niet te testen, toch?

Dit is nog niet eens een poging tot een gedegen test.

Jij wist wat er in die box zat. Hoe weten wij...

of je onbewust de dolfijn niet hebt beïnvloed?

Ken je Slimme Hans nog, dat tellende paard? Die moet je kennen.

Ja, die ken ik! Maar ik heb die dolfijn niet beïnvloed!

En wie is dat nou weer? - Elisabeth Glinton.

Ze werkte als senior bij... - Ach ja, ik weet wie ze is.

"Het brein van de dolfijn lijkt meer op die van een egel dan van een mens", een directe quote geloof ik?

Eén van d'r artikelen. - Iets tegen egels?

Nee, meer tegen de vergelijking. En jou.

Oh, jee... - Wat doet ze hier trouwens?

Ik ben hier als adviseur.

Adviserend over wat? - De uitbreiding van je faciliteit, tot iets meer rendabels,

iets meer aantrekkelijker en onderhoudend... - Toeristen?!

Dat is de ondergang van mijn onderzoek!

Er is altijd een economisch belang geweest, dat is geen geheim.

Dus waarom werken we niet samen,

om het inkomen en die banen te creëren, die je beloofd hebt, maar er niet zijn.

Excuseer me even.

Hier, misschien kan je moeder je leren hoe je dit moet gebruiken.

Hé, Hawker! - Wat!

Ik wil je even laten weten...

dat ik hierin flexibel wil zijn, als jij dat ook bent.

Wat houdt dat verdomme in? - Dat ik je onderzoek niet verspil

als jij dat ook niet met mijn werk doet.

Nee, dankje. - Jij hebt jouw beurt gehad, nu is het mijn beurt.

Geen denken aan. Kom, dame.

Ik zal je even helpen. - Dank je wel.

Moet ik je de weg wijzen naar het vliegveld? - Nee, hoor.

Volgens mij blijf ik hier nog wel even.

Sayonara.

Dank je wel!

Netjes.

Nah, neem jij 'm maar. - Dit doet een man herleven.

Een man kan niet leven van vissen alleen!

Dit houdt een oude man jong en sterk. Denk je eens in, wat het voor mij doet!

Deze jongedame was ook op de visgrill. - Dit is Alyssa, Hawk's dochter.

Ik wist niet dat onze Hawk een dochter had?

Nou, hij ook niet.

Maar goed kind, jij bent een bijzondere.

Want op zijn leeftijd moet een man kinderen hebben.

En zeker met zo'n jonge meid als Tami, die zijn bed warm houdt.

Je bent een zegen!

Volgens mij heb je met mijn paps gepraat.

Kind, je kent ons te goed.

Nou, waar wacht je op?

Ha! Nu is ze een echte Conchy Joe!

Wat is dat? - Een blanke local, die hier al heel lang is.

Zoals je vader.

Ook als je een meisje bent?

In jouw geval maken we er Conchy Jane van.

Kom, eet op. We moeten nog iemand bezoeken.

Ja, een hele grote hap.

Yummie!

Is dat allemaal nog van de orkaan? - Ja, van vorige maand, en die daarvoor.

Je moet wel gek zijn om hier te wonen.

Ja, joh?

Tja, jullie hebben aardbevingen en achtervolgingen op de snelweg.

Zo heeft elke stad wel wat.

Kom, ik wil je het dorp laten zien waar ik opgegroeid ben.

Hoi!

Dit is dus Smith's Point, hier ben ik geboren en getogen.

We zijn er! - Dank je!

Oké dan meiden.

Hoi, mama. Hier heb je wat verse bloemen.

We zijn net op ons favoriete plekje geweest.

Het was er erg mooi.

Het water was helder en warm, net als altijd.

Ik wil je aan iemand voorstellen.

Dit is Alyssa, je mag haar vast.

Ook al ziet ze wat witjes.

Is ze al lang dood?

Sinds mijn tiende.

Mijn vader stuurde me toen naar Engeland.

Maar ik ben weer teruggekomen.

Ik miste mijn thuis.

Mijn moeder was zwemster.

Elke dag, zolang ik me kan herinneren...

zwom ze... In het zwembad, in de zee.

Ik ging altijd mee.

Ze zeiden van mij al dat ik zwom als een vis.

Hoe kan iemand als zij dan verdrinken?

Dat weet ik niet.

Zij weten dat ze niet meer je enige kinderen zijn.

Dat maakt ze nerveus, ze willen gewild zijn.

Ze zijn in orde. - Ja? En jij dan?

Ik ben ook in orde. - Oké lieverd.

Wat?

Ik kwam alleen even kijken wat je precies doet hier. - Nou, ik werk.

Is dat alles? - Ja, ik luister en ik praat.

Hoe?

Oké.

Wauw.

Dit is echt gaaf.

Yeah.

Ja, het is gaaf. Oké, dat was het.

Je wilt me niet hier, hè? - Ik ben nu nogal druk, er gebeurt veel nu...

Ik bedoel, dat je me hier niet wilt hebben, bij jou.

Kunnen we het hier later over hebben? - Nee, dat kunnen we niet.

Wat wil je dan dat ik zeg? Ik probeer er aan te wennen.

Eigenlijk...eigenlijk is het lang niet slecht, oké.

Ik heb je brieven aan mama gelezen.

Die brieven waren niet voor jou bestemd...

Had je enig idee, wat voor waardeloze vader je zou worden?

Geef het even de tijd. - Geef het even de aandacht!

Ik geef het aandacht! - Niet zoveel als aan je werk!

Je denkt zeker dat dit makkelijk is, dat is het niet.

De andere vaders is het wel gelukt. - Ik ben niet de andere vaders.

Oké?

Die ben ik niet, ik kan niet zomaar iemand anders worden in 48 uur.

Als jij nou eens wat meer je best had gedaan, een dochter te zijn...

Mama verliezen was al erg genoeg.

Maar dat jij mijn troostprijs bent, bewijst eens te meer dat God me haat.

Wacht nou...

En waar kijk jij nou naar?

Hey...

Ze is weggerend.

Kom dan.

Het is goed. Kom hier dan.

Goed joh, verlaat me maar weer, net als iedereen.

Alyssa!

Alyssa, ben je daar meid?

Och jee...

Heb je d'r gevonden? - Ja ja ja.

Oh mijn God.

Hoe kon dit gebeuren, Danny?

Hier, hou eens vast.

Oké, lieverd. - Rustig aan.

Kom, meisje.

Rustig aan. - Al goed. Kom, meid.

Pas op d'r hoofd. Heb je d'r? - Ja, ik heb 'r.

Dank je, Danny.

Je ziet er ongeveer net zo slecht uit, als dat ik me voel.

Maar ik weet niet of je daardoor ontvankelijk voor mijn excuses bent.

Ga weg.

Ik eh... Het geval is dat je gelijk hebt.

Ik ben bot, koppig... - En egoïstisch.

Ook dat.

Alyssa, het spijt me.

Eerlijk waar.

Je moeder besefte wat een waardeloze vader ik zou zijn.

En misschien had ze gelijk.

Maar ik hield van haar.

Ik hield erg veel van haar.

En ik wil ook van jou houden.

Ik weet alleen nog niet hoe.

Heb je enig idee wat voor eikel je bent?

Yeah...

Mooi zo.

Hier. Trek dit maar aan.

Het wordt tijd, dat je jezelf nuttig maakt hier.

Kom, we gaan de dolfijnen uitlaten.

De dolfijnen uitlaten...

Kom, jongens! Verder gaan we niet.

Waarom zwemmen ze niet gewoon weg?

Nou, dit is hun thuis, ze zijn gewend bij ons te zijn.

Ze zijn niet wild meer, wij zijn hun familie.

Ze zijn echt intelligent, hè?

Ik wed dat ze net zo intelligent zijn als wij, en net zo slim als Coakley.

En rector McGowan. - Elisabeth Glinton.

Trevor Mason. - Wie is dat?

Zomaar iemand. - Ow ja? Ik snap het.

Je doet alsof je 'm haat, maar eigenlijk vind je 'm leuk.

Zo zitten vrouwen in elkaar, toch?

Nee. - Jawel, hoor.

Toch, jongens.

Kom, even iets nakijken. Hoi, Daniel!

Hoi. - Kijk eens aan.

Coakley belde. - Ja?

Hij wil je direct spreken. - Is dat even mooi! Vertel 'm maar...

dat hij de pot op kan, ik ben met mijn dochter bezig.

Als je niet komt, krijg je drie dagen de tijd te vertrekken... - Wat?

Zonder Bogie en Bacall.

Dat kan hij niet zomaar doen.

Je kunt maar beter je advocaat bellen. - Nee, nee, dit kan ik zelf wel regelen.

Ik ben over 20 minuten terug. - Mag ik mee?

Nee, dit is niet iets voor kinderen. - Alsof ik het niet zal kunnen snappen?

Oké, hint begrepen. Je kan mee.

Ik ga me even aankleden!

Ga maar, ik breng haar wel. - Ja?

Ja, 10 minuten! - Ja ja!

Wat doe je?

Ik pak alles in, dan kunnen we gaan.

Dat kun je me niet aandoen, we zijn hier net.

Het is net als altijd, Alyssa. Gisteravond lag je voor pampus op het strand.

Ik was kwaad. Het was stom, oké?

Alsjeblieft?

Dit was allemaal jouw idee. En een goed idee.

Je hoeft niet te blijven als je niet wilt.

Geef me een maandje de tijd. Als dat niet werkt, kom ik wel naar huis.

Ik hou van je.

Dat weet ik.

Ik hou ook van jou.

We gaan meer bassins aanleggen, dan kunnen we meer dolfijnen herbergen...

als alles eenmaal draait. We hebben al toestemming voor zes dolfijnen.

We voegen tribunes toe, een klein café, en parkeerplaatsen voor twee touringcars.

En hoe moet ik mijn onderzoek uitvoeren op zo'n plaats? Onmogelijk.

Wat jij hier doet, noemen we pseudowetenschap.

Pseudowetenschap? - Ik was iets te diplomatiek,

ik bedoelde te zeggen, het raakt kant noch wal.

En je droomt, als je denkt dat het enig impact zal hebben.

Ik sta op het punt een doorbraak te bereiken.

Onderzoek in deze situatie, is een luxe welke dit eiland zich niet kan veroorloven.

Het kan zo niet doorgaan, James.

Wie is dit? - Dit is mijn dochter.

Elisabeth neemt per vandaag het project over.

We accepteren je ontslag, mocht je dat willen indienen.

Ik ben verdomme geen domme werknemer, maar een partner...

Jawel, en Coakley en de dorpscommissie ook. Maar jij bent in de minderheid.

Je gaat dit niet doorzetten.

Kom, Alyssa.

Pap, wacht. Coakley kan niet spreken voor Smith's Point.

Hij is een gekozen ambtenaar. Het dorp heeft een stem in deze, toch?

Hij doet toch wat hij wil.

Er moet een verkiezing komen. Zeg hem dat je een verkiezing wil.

Je hebt helemaal gelijk, er moet een verkiezing komen. We gaan terug.

Deze bassins worden van beton, in plaats van hout.

Beïnvloedt dat hun sonar niet? - Nee, helemaal niet.

Coakley, ik wil een verkiezing. - Kom op nou zeg.

Jij hebt eenderde, ik en de dorpscommissie ook.

En jij zei dat je de commissie aan jouw kant hebt.

Bewijs het maar, ik wil een verkiezing.

Prima, Hawker. Ik regel morgen een bijeenkomst om 15:00 uur.

Mooi zo. Ik denk dat je dit dorp onderschat.

Ik denk dat jij jezelf overschat.

Kom, Alyssa.

Jij en je vader hebben een behoorlijke dag achter de rug.

Kom kind, kom eens bij me zitten.

Hoe vangen ze vis in de baai? - Met hun snuit.

Ze is daar ergens.

Wie?

Je vriendin.

Weet je... Jaren geleden was iedereen hier een visser.

Hun netten werden uitgezet, vlak langs de kust.

De dolfijnen dreven de vissen in de netten.

Na de vangst deelden de mensen de opbrengst met de dolfijnen.

Is dat een legende of zo? - Nee, dit gebeurt nog steeds zo.

Een dorp in Brazilië, Mozambique in Afrika, en andere plaatsen.

Echt waar. Maar hier vissen we niet meer zo.

Denk je dat dolfijnen kunnen praten? Echt praten?

Wat denk je zelf? - Ik denk van wel.

We weten alleen niet hoe we moeten luisteren.

Daar heb je je antwoord.

Ik wil je iets laten zien.

Kijk dit eens.

Het is een oog. - Een dolfijnenoog.

Mijn opa heeft het gemaakt, hij was één van die vissers vroeger.

Het is erg mooi.

Hij geloofde dat dolfijnen kunnen zien wat wij niet zien.

En dat ze je kunnen helpen, als je je hart maar openstelt voor ze.

Je bent er!

Kom dan.

Je moet echt een meisje zijn, die spelen altijd ' ik ben onbereikbaar'.

Hoe heet je?

Vind je Rasca leuk?

Blijkbaar wel.

Je bent zo mooi, kijk toch eens!

Jij kleine ijdeltuit, zie dat toch eens.

Je bent geweldig.

Oké Hawk, eet even wat.

Ja, ja, straks... - Jongen, zorgen vullen je maag niet, eet toch even wat.

Iedereen moet toch eten.

Waar is m'n dochter?

Ik zag haar bij William's Point. - Met wie was ze?

Met een vriend.

Een vriend... - Yeah.

Een meisje? - Nee

Een jongen? - Nee.

Oké... Ik ga even kijken.

Hawk!

Alyssa! Kom uit het water!

Het is oké, pap! Ze is mijn vriendin.

Het is een wilde dolfijn, kom eruit!

Ga uit het water. - Nee, Rasca!

Alyssa, wilde dolfijnen die hun groep verlaten en mensen opzoeken, zijn labiel.

Ze raken gehecht aan hun mensenvrienden, die mogen het water niet meer uit.

Ze willen niet alleen zijn, worden agressief en kunnen aanvallen.

Dat weet je niet! - Jawel, dit gedrag staat overal bekend!

Hier staat het, dit heb ik geschreven. Lees het, het is slecht voor de dolfijnen.

Ik wil je stomme artikelen niet lezen. Ze heeft alleen mij.

Juist, en dat is niet goed.

Ergens daarbuiten, in de oceaan is een groep dolfijnen...

waar zij bij kan horen. Maar hoe kan ze dat,

als jij haar niet laat gaan? - Ze kan toch bij Bogie en Bacall blijven?

Dat kan toch niet! Bogie en Bacall zijn gelukkig hier.

Hoe zou je vriendin dat vinden, wonen in een bassin?

Waarom snap je het niet? We praten met elkaar, en begrijpen elkaar.

Jij onderzoekt dit alles, maar je begrijpt er geen kloot van?

Geloof me gewoon, dat wilde dolfijnen zo moeten blijven leven.

Ik verbied je om nog langer contact met die dolfijn te hebben.

Je verbied me? - Ik weet dat dit moeilijk is,

maar geloof me, ooit zul je het begrijpen. - Nee! Ik zal jou nooit begrijpen!

Verdomme.

Volgens mij kan ik dit niet.

Tuurlijk wel.

En wat wil jij nou weer?

Ik eh... Wilde je dit geven.

En dus... Verbeeld je even...

verderop in de straat... Een trekpleister, voor minimaal 1000 toeristen...

1000 mensen! Die het dorp bezoeken...

en een lekker, koud biertje bestellen, in één van onze café's.

Misschien wel in de jouwe, Cornelia! - Reken maar dat ze komen!

Ik zal ze zelfs mijn beroemde bonen en rijst verkopen!

Precies!

Uw beurt, Mr. Hawker.

We denken allemaal dat onze intelligentie de enige is, die er bestaat...

maar is dat wel zo?

Alleen maar omdat we de leefomgeving kunnen beïnvloeden...

dingen kunnen bouwen zoals auto's, gebouwen, schepen, vliegtuigen...

houdt niet in dat we daarom de enige intelligente wezens zijn op deze wereld, toch?

Nou, verbeeld je dan eens dat we volledig aangepast zijn aan onze leefomgeving,

zoals dolfijnen. Denk je dan niet, dat het mogelijk is...

gewoon mogelijk is... dat onze intelligentie alleen maar anders geëvolueerd is?

Dat het zich anders gemanifesteerd heeft?

Zij hoeven toch geen auto's te bouwen? Of er in te rijden?

En dat heeft niets te maken met gebrek aan intelligentie, zoals wij denken!

Maar meer met ons gebrek aan verbeelding!

Daarom kunnen wij deze wezens niet begrijpen, die net zo intelligent zijn als wij!

Zo niet meer intelligent.

Afgaande op wat zich hier afspeelt vandaag de dag...

Het komt hier op neer, je hoeft niet naar de maan...

om E.T. te vinden. Hij woont in onze oceanen!

En ik ben er zo dichtbij,

dat ik het bijna kan bewijzen. Maar jullie vernietigen dit alles...

voor een toeristentrekker? - Inderdaad, Hawk!

Voor een toeristenshow, wat echt geld in het laatje brengt!

Zie je dit? Dit is echt geld!

Dit heb ik allemaal vandaag verdiend! - Nee man!

Ja, echt! Van de toeristen, die met dolfijnen willen zwemmen!

Ze willen een dolfijnenshow, dan geven we ze zo'n show.

Als ze willen betalen, kunnen we onze wegen repareren!

Toch, Mr. Lonsell? Hoe vaak ging je auto kapot door die gaten?

We kunnen huizen kopen, we kunnen eindelijk goed gaan leven!

Jullie weten niet, wat je hiermee verliest.

Inderdaad, dat weten we niet. Maar wel, wat we ermee winnen!

Geld, bijvoorbeeld!

We gaan verdienen!

Wie is er voor verbetering van de faciliteit? - Wacht eens even!

Hier drinken we op! Rondje van mij, kom op!

Ik geef ze alles, behalve de dolfijnen en de boot, oké?

Volgens de papieren, behoren de dolfijnen toe aan het vennootschap.

En niet aan jou. - Onzin, ze zijn van mij.

Er is misschien een mogelijkheid. - Ja?

Bij ontbinding van het vennootschap, kun je de dolfijnen krijgen.

Maar alleen, als alle schulden zijn voldaan.

Zijn alle schulden betaald?

Nee.

92.415,00 Dollar. Heb je dat geld?

Nee. - En eigen kapitaal?

Je huis? - Eigendom van het vennootschap.

Iets anders dan...

Decker, ze kan van jou zijn. - Waarom?

Nah, ze is nog niet afbetaald. - En voor rond een ton?

Maar ze is 250.000 waard. - Oké, dit kan ik voor je doen...

Ik geef je 130.000. - Wat?! Dat is belachelijk!

Ik heb 90.000 nodig! Dan hou ik nog maar 30.000 over na de aflossing!

Zijn die paar duizend dollar echt zo belangrijk? - Ja, Decker, heel erg.

Sorry, maar ik kan je niet verder helpen.

Wat deed hij hier? - Ik wilde 'm de boot verkopen.

Hè? Waarom?

Ik wil Bogie en Bacall niet in een circus hebben, dat gebeurt gewoon niet, oké?

Dus verkoop je de boot maar... - Ik koop de dolfijnen uit!

Maar als ze meegaan, waar gaan we dan wonen? - Dat zien we dan wel weer.

En Alyssa dan? Verkoop je maar gewoon haar erfenis?

Zo heb ik het nog niet bekeken... - Inderdaad niet.

Dat zul je misschien toch wel moeten doen.

Hoi, pap. - Hoi.

Hier zijn je brieven.

Hey... Je hebt ze niet geopend.

Wat zal ik zeggen? Je maakte me behoorlijk kwaad toen.

Ik heb mam eens naar je gevraagd... Weet je wat ze zei?

Dat je een dromer was met rampzalige gevolgen.

En wat denk jij? Nu je deze ramp hebt ontmoet?

Ik weet hoeveel je om ze geeft.

Tami geeft ook veel om ze.

En ik ook.

Echt waar? - Yeah.

Wat was dat? - Geen idee, even kijken.

Wat doen zij nou hier? - Heeft Coakley jullie gestuurd?

Zeg 'm maar dat hij te laat is. - Dat denk ik niet, Hawker.

Tot hier en niet verder. Je hebt het recht niet.

Eigenlijk heeft hij dat wel. Dit is een inbeslagname,

getekend door de rechter. En we nemen alles in beslag, inclusief de dolfijnen,

in naam van de meerderheid van het vennootschap, Mr. Coakley.

Hoezeer het me ook spijt dit te zeggen, maar hierbij ontruimen we de boel.

Ik moet mijn advocaat hier naar laten kijken.

Bel 'm maar. Wij wachten wel.

Alyssa!

Kijk, dat is Alyssa.

Wow.

Sorry Hawker, ik kan niets doen.

Kom op, Coakley, dit kun je niet doen.

Die dolfijnen zijn... - Weg.

Wat flik je me nou!

Hij heeft ze vrijgelaten! - Nee, dat heb ik gedaan.

Alyssa, wat heb je gedaan? Je weet dat ze dat niet overleven.

Dat kunnen ze wel pap, Rasca helpt ze wel.

Maak je geen zorgen, ik kan ze terughalen wanneer het nodig is.

Maar dan moeten er wel wat zaken veranderen.

Ik hou van je, pap!

Dit is niet te geloven.

Oké, hartstikke goed.

Daar gaan we.

Pap, dat hoeft niet, het is goed zo.

En dus was het mijn idee, de faciliteit uit te breiden

en het toegankelijk te maken voor mensen. Niet om een show te zien,

maar om dolfijnen te bestuderen, en met ze te interacteren.

In een beschermde omgeving.

Omdat ik nu weet, dat we allemaal van ze kunnen leren.

Niet alleen intellectueel, maar ook spiritueel.

En als we ons openstellen voor ze, kunnen ze ons hart bereiken...

en onze ziel.

Nu krijgen ook andere mensen een kans,

om niet alleen dolfijnen aan te raken, maar door hen geraakt te worden.

En om de communicatie met ze te ervaren,

welke dieper gaat dan de wetenschap kan aantonen.

We geven Conchy Jane een kans, oké?

Wat zeggen jullie daarvan?

Raad eens! Rondje van Hawk deze keer!

Jullie mogen 'm aanraken, op zijn rug.

Zo, ja. Voorzichtig.

Alyssa maakt haar woorden waar. Met medewerking van Rasca uiteraard.

Hawk werkt nog steeds even hard als altijd. Hij jaagt zijn droom na,

en komt elke dag een stapje dichterbij.

Maar ergens onderweg vond hij een onverwachte schat.

En nu is ze zijn beste vriend. Ze hebben elkaar nodig,

op een manier... zoals alleen wij vaders en dochters kunnen begrijpen.

En de andere familieleden, die voelen zich prima.

Ik denk, dat ze op ons wachten...

tot we geleerd hebben op de juiste manier te luisteren.

En wie weet, misschien doen we dat ooit.

We hoeven alleen maar onze harten open te stellen naar hen...

en naar elkaar toe.

Sub en sync door Marenubium ## Een heel goed 2008 ##