All language subtitles for Korona królów odc. 367

W poprzednim odcinku... Muszę oddać kraj
Witoldowie.

A Skrygieło?

Skrygieło nie daje rady. Jogajła chce ci
oddać Litwę, a ty odmawiasz.

Jogajła nie chce mnie widzieć w Wilnie.
On chce mnie widzieć w grobie. Czy

zgodzisz się, książę, oddać mi rękę
twojej siostry Ryngały?

I tym razem proszę, by biskupem
krakowskim został Piotr Wysz.

To niemożliwe. Możliwe, a nawet
konieczne. To mafiolus de lampuniano.

Papieski kandydat na biskupa.

Przybyłem do Krakowa po epifanii, a już
Wielkanoc. Ile jeszcze mam czekać,

aż król i kapituła potwierdzą moją
nominację na biskupa krakowskiego?

Może do Bożego Narodzenia?

Cierpiewości. Już dawno powinienem
wrócić do Rzymu i powiedzieć papieżowi,

mnie tu traktują.

Papież Bonifacy winien wiedzieć, że
para... królewska nie szanuje jego

Bądź pewny, że spór z kapitułą nie
dotyczy twojej osoby.

Wiesz przecież, jak wielkim szacunkiem
darzymy ciebie ja i król.

Choć uważam, że jego wielebność
podpieszył się z twoją nominacją.

Lecz skoro papież już wybrał... Jestem
pewna, że gdyby znał wszystkie

okoliczności, wstrzymałby się.

Jakież to okoliczności?

Mądrość mojego małżonka.

Stawiasz go ponad papieża?

Kto jest lepszym pasterzem? Ten, który
zna swoje owce, czy ten, który góruje

mądrością i wykształceniem? Do czego
zmierzasz, pani?

Czy król, jako gemina persona,
naśladowca Chrystusa i pomazanie zboży,

sam wybrać biskupa?

Dosyć.

Dłużej z nieba nie zniosę.

Każe spakować moje rzeczy.

Twoja obecność podczas Triduum będzie
dla nas zaszczytem.

Nie opuszczaj nas, Ojcze.

Zostań. Bądź nadal mym gośćm.

Chrystus jest.

Jak żyły.

Widać nawet wielkie cierpienie na jego
twarzy.

Martwił się swoim kazaniem?

Jezusa przygwoździliście rękami
bezbożnego do krzyża i zabiliście.

Lecz Bóg wskrzesił go.

Tego Jezusa Bóg uczynił Panem i
Mesjaszem. Te słowa z pierwszego kazania

Piotra nawróciły blisko trzy tysiące
słuchających Go.

Gdybym nie udało się choć jedną osobę
nawrócić swoimi słowy.

Panie, stawiasz świecę przed diabłem?

Tylko ogarek?

Nie uchodzi przed diabłem stawiać nawet
ogarka. Ja tam niczyim wrogiem być nie

chcę. Po co gniewać diabła? Mamy chwalić
Pana.

To potępiona dusza, której trzeba
naszego nieosierdzia.

Owszem, ale... Z wrogiem też trzeba
mówić.

Z szacunkiem.

Panie, zapalasz świecę przed Panem
Bogiem, a przed diabłem... A przed

Tylko ogarek. Na wszelki wypadek.

List przechwycony przy bramie.

Ktoś oskarża w nim Piotra Wysza o
fałszerstwo, krzywoprzysięstwo i

niewiastami. Paszkudne osierstwa. Kto to
napisał?

Biało ogonem. Nikt nie jest podpisany.

Strażnik nie wie, u kogo znalazł list?

Nie pamiętam.

Papier drogi. Nie zdziwiłbym się, jakby
tam zatem ktoś z kapituły albo

mafiorzyk. Wysłannik papieski nie
korzystałby z gońców wapelskich.

Zostawmy to. Nie trzeba nam zaognąć
sporu z kapitulą.

Większość kanoników kłania się już ku
nominacji Piotra Wysza, ale niektórzy

wciąż upierają się przy siecieju. Czemu
się upierają?

Panowie nasi... Chcą mnie sprawdzić na
ile mogą sobie pozwolić. Trzeba to

rozegrać.

Skąd przybyliście, dobrzy ludzie?

Pójdźcie ze mną na Wawel. Dostaniecie
tam ciepłej z trawy.

Czy ja wyglądam, jakbym się z osłem na
łeb zamienił?

Będziecie mogli pokłonić się samemu
królowi. To wielki zaszczyt.

Mam uwierzyć, że król chciałby nas w
swoim zamku zobaczyć taki jak my.

Prawdę wam mówię.

A jutro rano obudzimy się w kajdanach.

Jest stridum paschalne. Król kazał mi
znaleźć taki, w którym będzie mógł obmyć

nogi, jak Chrystus apostoł.

Nikodemie, powiedz.

Janowi możecie zaufać. Ja własnej matce
nie ufam.

To chrześcijański obyczaj. Król klęka
przed ubogim, jak sam Pan Jezus.

Nasz król to prawdziwie chrześcijański
władca. A kiedy ono nie myte od Bożego

Narodzenia? Przecież się nie godzi tak
przed królem pokazać.

Król już niejedno w twoim życiu widział.

Pani, zostaw sobie kilka klejnotów.

Królowanie powinna pokazywać się bez
kosztowności.

Szpitalowi duchaków bardziej się przyda.

Można za to kupić tyle jedzenia, tyle
sienników, tyle opatrunków. Ale pani!

Jak mam nosić klejnoty, jak dookoła
ludzie umierają?

Można za to nakarmić... ...tylu
kłodunków.

To jest lista, pani!

Bóg obdarzył mnie córką. Margit
urodziła?

Nikt tego maleństwa świat nie widział.

Wygląda dosłownie jak aniołek w
sałtarzach. Ma takie złote kędziorki.

Oczy ma jak dwie jagódki.

I prawie w ogóle nie płacze.

Dziecia, już taka dzielna.

To dla waszej córeczki.

Niech rośnie do zdrowa.

Dziękuję najjaśniejsza Pani.

Pędzę do barki.

Córkę mam!

Co takie maleństwo potrafię zrobić z tak
twardym wojownikiem?

Helena?

Wszystko w porządku?

Każdy dzień bez syna boli coraz
bardziej.

Tęsknię za kuncelkiem.

Stryjnie mierzy i pełki trzyma go nadal
w kołczy i nie chce ci oddać.

Dlaczego milczałaś?

Królowo, masz tyle na głowie.

Pomogę ci.

Piotrze, potrzebna mi rada.

Królowo nalega, żebym przed powrotem na
Morawy przedstawił jej horoskop, nad

którym pracowałem przez kilka miesięcy.

A jeszcze go nie skończyłeś?

To już kolejny.

Ale za każdym razem wychodzi mi to samo.

Tylko zmartwienie, ból.

Los nie będzie łaskawy dla naszej
królowej. Masz pewność czy lęki? Tak

gwiazdy. A one nie kłamią.

Saturn Anareta minie pannę.

Osi poziomej za siedem lat.

A to wskazuje na ostateczne
przekroczenie granicy życia i śmierci.

A cóż to znaczy?

W lipcu 1399 pierwsza kwadra miesiąca
przypadnie tuż za ogonem smoka.

Ja nie.

Nic mi to nie mówi. Kwadra będzie sucha,
ciągłym gorącym i żarem, aż do żółci

nieba. Ten dzień przyniesie silne
wyładowania, burze, a choroby staną się

zapalne, że zapanuje niedola i pomrą
wszyscy ci, którzy będą najbardziej

żałowani.

Chcesz powiedzieć, że nasza królowa
umrze? Lub zachoruje.

Lecz cierpienie, które odczuję, będzie
straszne.

Gwiazdy daleko mogłeś pomylić się w
obliczeniach.

Co mam jej powiedzieć?

Poza Martą z królową rzeczami, które
dopiero wydarzą.

Albo nie.

Naprawdę nie ma niczego w gwiazdach, co
ją uraduje?

No.

Widziałeś? Mam w gwiazdach zapisane
macierzyństwo.

A tak się bałam, że nie dam Władysławowi
dziedzica.

Co jeszcze?

Co jeszcze mam zapisane w gwiazdach?

Akcent w kontemplacyjnym znaku ryb
stanowi o twojej erudycji, pani, o

uduchowieniu. Ile będę miała dzieci?

Kiedy?

Jak długo będę żyła?

Gwiazdy mówią tylko, że... że Jowisz da
ci spokojne życie bez większych

wstrząsów. Najważniejsze, że zostanę
matką.

Niczego więcej nie muszę wiedzieć.

Na resztę przestaniesz się tym
zamartwiać, pani.

Czy to nie budowna?

Jakby kamień spadł mi z serca.

Do

Biesławie.

Wiem, że to ty szkalujesz biskupa Wysza
w listach do papieża. Jeszcze nie jest

biskupem. Nawet się nie wypierasz.

A czego mam się wypierać?

Tego, że chce dobrze dla korony, dla
kościoła? Tak.

To ja namówiłem jednego z kanoników,
żeby napisał list do papieża.

Mam ten list.

Później prawda dojdzie do papieża.

Jaka prawda? Że w Polsce panowie króla
nie szanują?

Jestem wiernym poddanym miłości wina
panującego i nie działam.

Wbrew koronie Adlani. Król dobrze wie,
co robi.

Chce mianować na biskupa szlachetkę z
pogranicza, bo wie, że będzie chodził na

jego pasku. A na czyim pasku ma chodzić?

Może to jest w interesie króla, ale nie
w interesie korony. Bronicie tylko

swojego własnego koryta. Bronimy korony.
Po ich interesów bronicie.

Nie doniosę na ciebie do króla, ale nie
chcę już słyszeć o twoim bratanku jako

kandydacie na biskupa.

Król Władysław tak dobrze rozumie naszą
wiarę. I de imitatio

Christi. Przecież dopiero co został
uszczony.

Władysław jako Christo mimetes,
naśladowca Chrystusa, został obdarowany

ludzką i boską dzięki łasce.

Zapewne wpływ na to miała twoja
religijność i mądrość.

Jestem żoną Władysława.

Wspieram go.

Ale to nie ja go prowadzę, tylko Bóg.

Jakie wieści przywozi z Rzymu?

Czy papież odwola mafiolusa i
zaakceptuje wyższego biskupa Krakowa?

Papież uciąga się z odpowiedzią. Problem
w tym, że biskupstwo krakowskie miało

być dla mafiolusa nagrodą za zasługi dla
papieża. Nie ma już innych biskupstw?

Dawne biskupstwo mafiolusa w Metynie
jest obsadzone.

Jeżeli Boniface będzie się upierł,
odwrócę się od Rzymu.

W Awinionie też jest papież.

Tak mu powiedzcie.

Obawiam się, że ta groźba mogłaby bardzo
rozzłościć Ojca Świętego. Nie boi się

gniewu. Chce, by biskupem krakowskim był
Piotr Wysz.

Oszalał? Trochę tak.

Powiedział, że jak zobaczył Ryngałłę, to
jakby jasny piorun w niego trafił.

To nie do rzeczy.

Odrzucę biskupstwo i zaszczyty. Dla
niewiasty, którą niedawno spotkał?

Nie zrobiłbyś tego samego dla mnie. Ty
to nie Ryngała, ja to nie Henryk.

Za zaspokojenie ambicji zrobiłbyś więcej
niż on dla miłości.

I to mi się zawsze w tobie podobało.

Że sięgasz po więcej niż inni.

A co odpowiemy Henrykowi?

Jako biskup bardziej by mi się przydał.

Jako szwagier dać ci więcej.

To prawda.

Nie pozbędziemy się ręgałek.

Rzeczywiście, niemały z nią kłopot.

Jest szalona.

Uman nie podpaliła zamku.

Małżeńca ją uspokoi.

Niech ją Henryk sobie bierze. Żeby tylko
potem nie żałował.

Bo znów ja się okażę winny.

Co to jest?

Horoskop. Kwiasty wróżą nam potomka. To
chrześcijanom wolno wierzyć we wróżbę?

Astrologia to nie wróżby z głosów. To
poważna nauka.

Jeszcze trzy dni.

Wielki post.

Zapomniałeś?

Przy tobie łatwo zapomnieć o poście.

W wojnach, w rogach.

Martwi mnie, że jeszcze nie ma wieści od
Henryka.

Witold nie podniósł by ręki na brata
księcia Mazowieckiego. W dodatku przez

swego biskupa.

Kto go tam wie?

Rozmowy wciąż trwają.

A o czym tu tyle rozmawiać?

Albo Witold się zgadza, albo nie.

A może chce więcej?

Nie pomyślałeś?

Może... Chce zostać królem.

Pan Marc wie, że z Kierkegaardem on nic
o tym nie wie?

Może lepiej go uprzedzić.

Masz rację. Poszli kogoś do niego.

Gotów się obrazić, gdy dowie się o tym
od obcych.

Lepiej zaprosić go do Krakowa.

Zaproszę go.

Zostaw to mnie.

Zawsze umiałam do niego dotrzeć.

To sprawa między mną i moim bratem.

Rozumiem, że masz wyrzuty sumienia, ale
przecież Witold ma dostać tylko trokik.

Jeszcze dziś wysyłam list, w którym
zawiadamiam kapitułę, że zrzekam się

biskupstwa i przechodzę do stanu
świeckiego. Jesteś pewien, że tego

Chcę Ręgały.

A ja chcę Litwa.

Przemyślałem propozycję Jogajmy.

Dużo ryzykuję. Już nie będę miał powrotu
tu, do Ritterswerder.

Dostaniesz do mnie księstwo trotskie.

Będziesz rządzić wspólnie ze Skirgiełło.
A Skirgiełło wie o planach Jogajły.

Wyrwałam się jakiejś dużej podębionej ze
szpodów.

Chodziła mnie i nie chciała puścić.
Spokojnie, spokojnie, to tylko ser.

Boję się wracać sama nogą na dnie.

Będę z tobą dopóki nie zaczniesz.

Idź. Za

twojego

najmłodszego syna, Janie.

Syn mój wczesku rodzony.

Fortuna będzie mu sprzyjać przez całe
życie.

I za córkę Sirputisa. Niech wam dzieci
będą pociechą.

Dziękuję królu.

Przykro mi odrywać się od rodziny, ale
potrzebny mi jesteś.

Mów śmiało królu, co mogę dla ciebie
zrobić?

Chcę, byś ruszył do Wilna, do Skrygieła
i uprzejdzieł go o moich planach.

Skrygieł nie będzie z tego rad.

Nie straci przywilejów, a jedynie
podzieli się żądami na jakiś czas.

Wierzysz królu, że Witoldowi wystarczą
same troki?

Siągnij Skrygieła. To w prawo między
nami. Królu!

Wybacz.

Nie udało się nam zdobyć zamku w
Bobrownikach.

Ale większość ziemi dobrzyńskiej
zdobyta.

Mądrze zrobiłeś, żeś odstąpił.

Tylko co teraz robi księże Opolskie?
Chyba nie powinniśmy się go obawiać.

Ale warto uprzedzić jego następny ruch.

Wiesz, zakrył mi ogonem tego skoczka.

Coś ci nie idzie.

Ciężko mi skupić się na szachach, kiedy
ten szaleniec Jagiełło atakuje moje

ziemie.

Sprowokowałeś go.

Nie miałem innego wyjścia.

Chciałem zastawić złotowie, ale z tego
powodu od razu wojna. Nie martw się.

Jeszcze wszystko może się obrócić na
twoją korzyść.

W polityce ci nie idzie.

W szachach również.

Może chociaż w miłości.

Księżna Eufemia to piękna, charakterna i
niezależna niewiasta.

Grunt, że posłuszna mężowi.

Wskazałem jej bronić zamku i broniła
póki mogła. Nawet bombardy nie były jej

straszne jak gniew męża.

Wskazałem jej schronić się w Opolu.

I pewien jestem, że bez mojego
pozwolenia się stamtąd nie ruszy.

Pokorna niewiasta to wielki skarb.

Choć niewiasta z dala od męża może
zbłądzić w ramiona innego.

Nie moja eufemia.

Tak myślałem, że to tylko podłoszcze.

Nie darujesz mi wagi.

Z każdego ktoś śmiało obniócać błotem
eufemię.

Usiądź, książę, i dokończ grę.

Skoro pewny jesteś małżonki, nie masz
się tego obawiać.

Świt umy.

Przydaje się nie tylko w polityce.

Wracamy na Litwę?

Jeżeli Jogaila zgodzi się na moje
warunki... Chyba nie chcesz rządzić z

Eskiergiełłą.

Jogaila przecież tak od razu nie
zabierze braty na wieśnictwo.

A powinien.

Jeżeli naprawdę chce zakończyć wojnę.

A ty masz rzucić wszystko?

Masz spalić za sobą moty tylko po to,
żeby rządzić z tym pijaczyną?

Wrócimy do trok.

Mocnimy się.

Wtedy zawalczą więcej.

Masz rację, mężu.

Co nam szkodzi poczekać, aż Skirgiełło
zapije się na śmierć albo pijany spadnie

z koła?

Litwa będzie nasza.

Zobaczysz.

Szach i matę.

Może jutro ci się poszczęści.

Rad tarczą, a rad na tarczy.

Trzymaniem Jagiełły w szachu lepiej ci
idzie.

Nie wiem, czy to ja trzymam w szachu
Jagiełłę, czy on trzyma mnie.

Jagielej krzyżakom zależy na ziemi
dobrzyńskiej.

A tobie ona do niczego niepotrzebna.

Zarabiam na niej.

Kupcem nie jesteś.

Tylko rycerzem.

Jak ty, królu i wielki mistrz Valenrod.

Połączmy nasze siły, żeby podbić Kraków.

Żeby rozszarpać polską koronę na
strzępy.