All language subtitles for Korona królów odc. 366

W poprzednim odcinku Tylko wisior
kuchenna znalazłaś.

Pani, po co biskupowi dziś racjonał?

W trumnie używać go nie będzie.

To symbol.

Zjednoczenie korony z węgrami.

Tyle mu zawdzięczam.

Kto wie, jak potoczyłby się mój los,
gdyby nie radlica.

Pani, niech racjonał stanie się
tradycją.

Z biskupa na biskupa, dla przyszłych
pokoleń.

Błagam, nie każ grzebać tysięcy pereł
wraz z ciałem.

Na nic się radlicy zdadzą, kiedy nagi
stanie przed Bogiem.

I naciążyć mu będą, jak zbędny bagaż.

Masz słuszne.

Niech służy nowemu biskupowi.

Niech służy radlicy.

Przekażę wiadomość kapitule.

Obradują od rana.

Przecież ciało Jana jeszcze nie ostygło.

Takie prawo, pani.

Wiem. Ale przecież jeszcze nie
uradziliśmy, kogo mają wybrać.

Ale dlaczego sprzeciwy się jest
Szybcowie? Robi piękną karierę.

Nie sprzeciwiam, lecz jestem za twoim
kantlerzem.

Choć serce mi ściska, kiedy myślę o
Radlicy.

Czuję, że w Krakowie potrzebna jest nowa
myśl. Wojciech jest szembiec.

Młodszy od twojego wyższa. Być może
skuteczniejszy.

Nie o wiek chodzi, lecz o poglądy.

Zresztą o czym my mówimy, Władysławie?
Sam zgodziłeś się, żeby został

kanclerzem. A skoro jest kanclerzem,
może być i biskupem.

Przyjrzałeś mnie, panie.

Został kanclerzem, bo chciałem go
sprawdzić.

I co?

Zawiódł? Jest pobożny, błyskotliwy.

Ma doktoraty obojga praw padwy.

Do tego był nuncjuszem, kolektorem
generalnym Kamery Apostolskiej i

protonotariuszem papieskim.

Mam mówić dalej?

Znam jego osiągnięcie i przyznaję.

Nadaje się.

Teraz trzeba przekonać kapitulę. To musi
być ich decyzja.

Zgadzamy się?

W Bładesławie co się dzieje?

Są sprawy ważniejsze niż we Górbisku.

Tak jak mówiłem, odwiedzam ziemie
zakonne za Słowem Bożym.

Zachęcam do pokoju.

W środku zimy.

Toż to zazwyczaj, książe. Mam nominację
na biskup z Popłocki. Zapraszam, książe,

na mój ingres.

Gratuluję.

Tym bardziej trudno zrozumieć.

Biskup przed nominacją?

Osobiście odwiedza wiernych?

Tyle zachodów.

To moja...

Via dolorosa, książe.

Pokuta naznaczona przez zwierzchników.
Pokornie odwiedzam sąsiednie diecezje

braci Krzyżaków oraz braci Litwinów.

Cóż już uczynił, biskupie, że taką
pokutę dostałeś? Czy nie każdy z nas

grzechy? W takim razie twoje musiały być
szczególne.

Mógłbym ci o nich opowiedzieć, ale na
osobności.

Jesteśmy tu wśród swoich.

Nie obawiaj się. Nie z każdym można
mówić o grzechu otwarcie.

Jesteś pewien, książę?

Władysławie, co cię trafi?

Chodzi o Litwę.

i o Henryka, brata Eufemii.

Co on ma wspólnego z Litwą?

Ma związek z najtrudniejszą decyzją w
moim życiu.

Muszę oddać kraj Witoldowie.

A Skrygieło?

Wieś ci złe.

Skrygieło nie daje rady.

Wilno nie przetrwa kolejnego oblężenia i
tak je stracimy.

Twoje rozwiązanie jest... Jedyne.

Ale powiedz.

Opewniam blond.

Jeśli czujesz, że Litwa potrzebuje
Witolda, nie wycofuj się.

Ty rządzisz.

Dobrze mieć się u pokoju, Edwigo.

Nie jesteś sam.

A co jeśli Witold postawił na zakon?

Może zbyt daleko zabronił nienawiści.

I co do Krigeła?

Wbiję mu nóż w serce.

Sprzeniewierzam się latnemu bratu.

Krigeła biorę na siebie.

Udobrucham go.

Agniał boskie.

O co chodzi, biskupie? Na co chcesz mnie
nabrać?

Zobacz, książę, ale nie mogłem mówić
przy innych.

Nie jadę z Płocka.

Przybywam z Krakowa od króla Władysława.

Ma dla ciebie propozycję.

Musi to jednak pozostać tajemnicą.

Ty od króla? Właśnie ja, aby nie budzić
podejrzeń.

Każda propozycja Jogaila jest
podejrzana.

Czy zgodzisz się zaprzestać bratobójczej
wojny, jeżeli król odda ci ojcowiznę?

Nie.

Roki! Jeżeli zgodzisz się za to... Nie
zgodź, biskupie. Już to kiedyś

Ale teraz nie jestem głupcem, za którego
bierze mnie twój król. Nie dam się

nabrać na jego gierki.

Jagiełło pragnie pokoju.

Nie chce rozlewu litewskiej krwi.

Wybacz, mężu, ale na zamku znowu kłopot.

Twoja siostra Ryngałła zerła z siebie
suknię i we łzach wybiegła na mój.

Jeżeli problem jest duchowy, mogę pomóc.

Jestem człowiekiem Boga.

Znałam Radlicę od dziecka.

Był zawsze przy mnie.

Zaraz popatrzę.

Zabrali Marę.

Jestem z tobą w drogach.

I z każdym dniem bardziej miłuję twoje
serce.

Czy ktoś na świecie ma lepsze?

Dziękuję, że jesteś.

Dziękuję, że mnie rozumiesz.

Niewielu ma takie szczęście.

Witold na pewno mi zazdrości. Anna
podobno stała skupiona na wyglądzie.

Może po zastrojach nic jej nie dostało.

O każdym znajdziesz dobre słowo.

Widzisz i czujesz, czego inni nie widzą.

Gdyby nie ty, nie wiem, czy dotrzek bym
wejszył biskupom.

Przychodzę przedstawić imię nowego
biskupa krakowskiego.

Nie ma biskupa.

Bezgody króle.

Rynga Uła miała trudne dzieciństwo.

Jej matka, piękna Biruta, była poganką,
głęboko oddaną swoim bogom.

Po ślubie urodziła wiele dzieci, ale
chrześcijańskiej wiary nigdy nie

Utopiono ją, kiedy Ręgałła była jeszcze
dzieckiem.

Ręgałła szybko wybrała wiarę, czy z
potrzeby serca, czy ze strachu, tego nie

wiem.

Na chrzcie przyjęła imię Anna.

Ale o nieszczęsnej matce nigdy nie
zapomniała.

Wspomina ją każdego dnia, aż do dziś, a
właściwie do wczoraj, bo już drugi dzień

nic nie mówi.

Boże Najświętszy.

Trzeba jej pomóc.

Nie dość już dobrego zrobiłeś na dziś,
biskupie.

Świętym jeszcze ci ogłoszę. Daj spokój,
Witoldzie.

Chcesz obcym odsłaniać rodziny Bagda?
Nawet nie wiesz, z kim mówisz.

To dramat twojej siostry.

A biskupa poznałam. Jest bratem księcia
Siemowita Mazowieckiego. Czyż nie?

Owszem, skąd ty to wiesz?

Nie o mnie teraz mowa.

Twojej siostrze potrzebna jest pomoc.

Ale nie od tego człowieka.

Gotów wszystko rozgadać w Krakowie.

Przysięgam na Boga, że nie pisnę słowem.

Twoja siostra cierpi katusze.

Pozwól mi pomóc.

Nie ma dla niej pomocy.

Wszystkiego już spróbowała.

Wciąż biega po zamku.

I wyje jak wilki. Ale nikt nie każe ci
dzisiaj czegokolwiek robić.

Po prostu pozwól, żeby biskup Henryk
uwolił jej duszę od złego.

Spowiedź jest najlepszym oczyszczeniem
Pani.

Kiedy jesteśmy w pokoju z Bogiem, z
własnym sumieniem, jest nam wtedy

łatwiej być w pokoju z innymi ludźmi.

Kiedy się urodziłem, mój własny ojciec
nakazał swoim ludziom,

Uwięzić i udusić moją matkę.

Sądził, że go zdradziła, że nie jestem
jego synem.

Potem okazało się, jak strogo się
pomylił.

Z wyglądu byliśmy identyczni.

Moja matka nie popełniła grzechu.

Miałem żal do świata.

Do ojca.

Nigdy nie zaznałem miłości matki.

Zajęła się mną moja siostra, Eufemia.

Byłem najmłodszy z rodzeństwa.

Jak ja.

Ale nigdy nie zapomniałem o matce.

Moją matkę uwięziono w wieży.

a potem utopiono.

Czy popełniam grzech, jeżeli chcę modlić
się za pogankę?

Niech Cię Bóg błogosławi Ryngałgo.

Podsłuchiwałaś. Po prostu usłyszałam.

Ale najważniejsze jest to, że Jogajła
chce ci oddać Litwę, a ty odmawiasz.

Nie odmawiam.

Rozważam.

Jogajła nigdy nie odda mnie Litwy, nie
rozumiesz?

To jest okrutna gra.

Śmiertelny podstęp.

Ty wietrzysz intrygę nawet tam, gdzie
czyste intencje.

Nawet nie wiesz, jaki on jest i co on
knuje.

Chce mnie skłócić z zakonem.

Ze wszystkimi sojusznikami. A kiedy już
będę sam, rzucę tym sępom na pożarcie.

Jogawa nie chce mnie widzieć w Wilnie.
On chce mnie widzieć w grobie.

Jeżeli to prawda, podejdź go.

Wykorzystaj jego własną broń przeciwko
niemu.

O czym mówisz?

Rozgryzłeś go, ale on o tym nie wie.

Tymczasem u ciebie w domu gości jego
człowiek.

Zaproś go.

Niech zostanie dłużej.

A w tym czasie my wymyślimy, co
przekazać Jogailę, żeby wywieźć go w

Po moim trupie kapituło musi się liczyć
z królem.

Słusznie się burzysz, ale w teorii nie
ma takiego obowiązku.

Podług prawa biskupa mogą wybrać sami.
Królewska władza dzieje się w praktyce.

Praktyka i teoria winny się tu spotkać
pośrodku.

Niestety, kapituła walczy dziś z królem
o władzę.

Póki jestem królem, nie wygram. Nie
pozwolę, by kasztelan przypychał swoich

bratanków, wujów, wnuków.

Winieneś dogadać się z kościołem.
Dogadać się mówisz?

Postaw nas swoim.

Ale uważaj, aby nie pójść krok za
daleko.

Kraków pamięta spór biskupa Stanisława z
Bolesławem Śmiałym.

Od tamtej pory wiadomo, że i król, i
biskup w pojedynkę wiele nie zdziałają.

Czy nie najlepiej człowiek dogaduje się
z Tobie podobnym?

Takiego w kościele nie znajdziesz.

Chyba, że biskupem by został książę.

Jak Henryk.

Człowiek mojego pochodzenia, co serce
odał Bogu.

Albo Ty sam.

Wtedy król i biskup mówiliby jednym
głosem.

Niestety mam żonę, ale Henryk, on od
kobiet stronie.

Jak od jesieni wichury.

A poważnie, królu.

Naprawdę stawiasz na brysa?

Pan światłem i zbawieniem moim.

Kogoż mam się lękać?

Pan obroną mojego życia.

Przed kim mam się trwożyć?

Mąż mój prosi cię do siebie, biskupie.

Jestem nominatem zaledwie.

Za wcześnie na tytuły.

Zatem, książe, czy tak?

Nie chciałbym zostawiać Ryngawły samej.

Posiedzisz przy niej, pani?

Wystarczy być obok.

Nic więcej.

Być obok.

To tak mało i tak wiele zarazem.

Dlatego cię wezwałem, Wojciechu.

Chcę znać twoje zdanie na jego temat.

Cóż, gdyby nie do Biesław, kapituła nie
wzięłaby się ciebie pod uwagę.

Teraz co możemy?

Król ma swojego kandydata.

Jest nim Piotr Wyra. Kanclerz królowej?

Niemożliwe. Kapituła nie będzie mu
przychylna.

Dlatego chcę, byś pojechał do Rzymu i
przekonał papieża.

Odważny ruch, królu.

Wspór z kapitułą, oby nie przerodził się
w spór z papieżem.

Spójrz na to inaczej.

Pomyśl, co ryzykują oni.

Papież?

Panowie, papieża przekonam.

Podziwiam odwagę.

Sprowadź się do Bieslawa i
przedstawicieli kapituły.

Nie wolisz wpierw mówić z królową?

Jeśli chcesz zadzwić z kościoła, to
trzeba uprzedzić Adwika.

Przekonać ją do tego.

Decyzja należy do króla.

Tak, w tym, że mamy dwóch.

Henryku.

Chciałem ci podziękować.

Słyszałem, że moja siostra ma się
lepiej.

Na to liczę.

Bardzo cierpiała.

Bóg mi cię zesłał w odpowiednim
momencie.

Nie zbadane są jego drogi.

Ja sam nie wiedziałem, co mnie tu
spotka.

Źle zaczęliśmy.

Wybacz. Moja odmowa Jogaila była zbyt
ostra.

Nie mnie osądzać, bo sam nie jestem bez
winy. Ty, winny? Czego? Na razie widzę

tylko zbyt dobre serca.

Stań, że biskupie.

Ja nie Jogaila. Przede mną nie musisz
klęczeć.

Nie jestem biskupem i już nie będę.

Nie rozumiem.

Od dzisiaj moje serce należy do
niewiasty.

Czy zgodzisz się, książę, oddać mi rękę
twojej siostry Ryngały?

Chciałeś mnie pominąć?

Raczej oszczędzić ci trosk.

Oboje wiemy, że ostatni konflikt w króle
i duchownym skończył się

krwawo.

Oboje wiemy też, że oburza mnie decyzja
kapituły.

Jestem po twojej stronie.

Wiem.

Byłeś najmilsza, że w to zwątpiłem.
Wychowali mnie królowie, bym była

Nie boję się kapituły.

Będę broniła wyborów wyższa, jak mój
ojciec bronił radnych.

Wiem, że to trudna decyzja.

Już ją podjęłam.

Od lat polscy królowie mają...

wpływ na wybór biskupa i to się nie
zmieni.

Szczególnie dziś.

Kiedy na tronie zasiada dwóch króli.

I się nas boją.

Zatem do walki.

Jutro Jastrzębiec rusza do Rzymy.

Najpierw kapelan oczyści mnie z grzechu.

Nie w smach ci to, panie wojewodo, co?

Nie dość triumfów?

Korozwędzcy górą.

Do kogo teraz maszynicy i tarnowscy będą
chodzić po prośbę? Do mnie. Nie

sądziłem, że po śmierci mojego syna
Zawiszy zobaczę jeszcze innego

korozwędzkiego zasiadającego na biskupim
stołku.

Jeszcze żaden nie zasiadł.

Kapituła wybrała, papież z pewnością
zatwierdzi.

Kastelanie, król wzywa do siebie.

No i co?

Przegrałem zakład.

Nie to jest dziś najgorsze, Dimitrze.
Czeka nas biskup Sieciej. Albo spór

z kościołem.

Jak to się mogło zdrać?

Przecież kanclerz wyż miał szansy.

Panie!

Przyjechał dostajny gość. Co robić? Król
kazał nie przeszkadzać.

Prowadź.

Wezwałem was, panowie, by podziękować za
tę żoną pracę.

Wiem, Dobysławie, że miałeś w decyzji
kapituły swój skromny udział.

Przyjmij moje podziękowania.

Sieci to człowiek wielkiej wiary, panie,
oddany królowi i koronie.

Z pewnością. Nie wątpię w przymioty
twojego bratanka kasztelania.

My również. Kapituła z łaskawą pomocą
boską wyniosła go na następnego biskupa

krakowskiego.

Niestety, panowie, będziecie zmuszeni
wybierać raz jeszcze.

Ubrady już zakończone.

Wznuć je więc.

I tym razem proszę, by biskupem
krakowskim został kanclerz królowej

Piotr Wyż.

Panie, to niemożliwe. Możliwe.

A nawet konieczne.

Jutro mój człowiek rusza do Rzymu.

prośbował papieska o zgodę. Do tego
czasu oczekuję decyzji i kapituły.

proszę, ale panie... Panie, pani,

wybacz, ale to sprawa niecierpiąca
zwłoki.

To Mafiolus de Lampuniano, papieski
kandydat na biskupa.

Już u nas gościł.

Wybacz królu.

Nie zdążyłem dotrzeć przed śmiercią
biskupa Radnicy.

Jan miał mnie wdrożyć do posługi w ziemi
krakowskiej.

Niezwładane są wyroki nieba.

Jestem gotów już dziś objąć biskupstwo.

Czy takie jest Twoje życzenie?