Original subtitles

Ναι, τα λουλούδια θα παραδοθούν το μεσημέρι.

Κι εμένα μ' αρέσουν οι ορτανσίες.

Θα τις λατρέψετε!

Ναι, η Μπίλι είμαι.

Οι μεγάλες συνθέσεις θα είναι τέλειες για το γκαλά σας.

Να είστε καλά.

Ναι, εδώ Μπίλι. Καθίστε να δω το ημερολόγιο.

Τι λέτε για τη Δευτέρα στις 11;

Τέλεια! Ναι, θα δούμε και τι έχετε στο Pinterest.

Ώρα για χαλάρωση.

Γεια σου, Γουφ. Να είσαι φρόνιμος.

Γεια!

Τι χαριτωμένο μωράκι!

Κάντε το βινιάσα σας με τον ρυθμό σας τρεις φορές.

Ομορφιά γύρω μας.

Γαλήνη μέσα μας.

Ομορφιά γύρω μας.

Γαλήνη μέσα μας.

Ομορφιά γύρω μας.

Γαλήνη μέσα μας.

Ομορφιά γύρω μας.

-Γαλήνη μέσα μας. -Κάνει τίποτα αυτό;

Ομορφιά γύρω μας. Γαλήνη μέσα μας.

-Σταμάτα. -Ομορφιά γύρω μας.

Γαλήνη μέσα μας. Πιάνει!

Παρακαλώ, κάντε ησυχία.

Συγγνώμη.

Ζεν.

Τώρα με αντιγράφεις.

Εντάξει, φτάσαμε!

Ώρα για δουλειά.

"Αγαπητέ ένοικε, δυστυχώς σας ενημερώνουμε"...

"ότι πωλείται το κτήριο". Να μετακομίσω σε 14 μέρες;

Επιτέλους σε γνωρίζουμε, Μπίλι.

Ναι, έχουμε ακούσει πολλά για σένα. Η δωρεά απ' τον γάμο των Σμιθ...

Έλαμπαν τα μάτια των παιδιών!

Τι όμορφη ανάμνηση!

Ξεκίνησα τη ΜΚΟ μου με τις δωρεές λουλουδιών.

Και μετά οι πελάτες με βοήθησαν να το εξελίξω.

Μετά από κάθε γάμο φροντίζω εγώ όλα τα υπόλοιπα.

Πολλά ζευγάρια θέλουν να κάνουν οικολογικούς γάμους...

και να βελτιώνουν τις κοινότητες.

-Ανυπομονούμε! -Τέλεια! Ας ξεκινήσουμε.

Ετοιμαστείτε!

-Πανέμορφη φωτογραφία! -Συμφωνώ απόλυτα!

-Κορυφαίος φωτογράφος. -Και ανάλογες τιμές.

Εντάξει.

Έχω ξαναδουλέψει με το κέτερινγκ αυτό.

Οι παραδόσεις του φαγητού που θα περισσέψει θα γίνουν εύκολα.

Είμαι σίγουρη ότι θα περισσέψει πολύ απ' το ρολό κιμά.

Είναι παράδοση της οικογένειας Γουόρεν.

Ωραία.

Βλέπω τη διακόσμηση με ανοιξιάτικα λουλούδια.

Έχω σημειώσει τις λεπτομέρειες. Είμαι σχολαστική.

Σε εξουθενωτικό βαθμό.

Μάλιστα. Βλέπω τον αριθμό και το ύψος των κοτσανιών.

Τις διαστάσεις των βάζων.

Βοηθάει πολύ αυτό.

Ο γάμος είναι κάτι ξεχωριστό, αλλά και αγχωτικό καμιά φορά.

-Αλλά αφού πείτε τους όρκους... -Είσαι παντρεμένη;

-Όχι. -Τη γλίτωσες.

Γιατί όταν ο αρραβωνιαστικός σου θέλει τούρτα σε σχήμα μπάλας...

-Είναι η τούρτα του γαμπρού! -Θα ήθελες εσύ να φας μια μπάλα;

Εντάξει, μισό λεπτό.

Είχα αρραβωνιαστεί κάποτε, δεν μας βγήκε.

Αλλά καταλαβαίνω την πίεση.

Λυπάμαι πολύ.

Να ρωτήσω τι έγινε;

Απλώς δεν τα βρήκαμε.

Αλλά δεν είναι μεγάλο θέμα. Είμαστε πολύ καλύτερα τώρα.

Αρκετά για μένα. Λοιπόν.

Πάμε πίσω στον γάμο σας.

Γεια! Μόλις είδα ένα τέλειο ζευγάρι.

Θα 'χουμε κι άλλες δωρεές λουλουδιών.

Ναι, περιμένω πελάτη σε 20 λεπτά.

Σε δέκα μέρες ο μικρός μου αδερφός θα γίνει ακόμα πιο ενήλικας.

Πρώτη στάση ο γάμος. Και μετά θα γίνω ο "θείος Τσάρλι".

Τι ωραία!

Ναι...

Έχεις άγχος; Ανυπομονείς;

-Και τα δύο; -Ακυρώσαμε τον γάμο.

Πλάκα κάνεις.

Με την Τζες δεν τα πάμε καλά τελευταία.

Μιλήσαμε μετά το ραντεβού για τις δωρεές.

Μα το πρωί που μιλήσαμε όλα ήταν καλά.

-Η Μπίλι μάς είπε... -Κάτσε. Ποια είναι η Μπίλι;

-Αυτή με τις δωρεές. -Θα αφήσετε μια ξένη...

να θολώσει την κρίση σας; Θα το διορθώσω εγώ.

Δεν θέλω διάλεξη τώρα. Θέλω τον αδερφό μου.

Αν θες να με βοηθήσεις, βοήθα την Μπίλι να το ακυρώσει.

Ακύρωσε τα σμόκιν. Και θα ενημερώσεις τον κόσμο;

Ναι.

-Γεια. -Γεια.

Εσύ πρέπει να είσαι η Μπίλι.

Ξέρω το όνομά μου.

Ωραία. Είμαι ο Τσάρλι Γουόρεν. Γνώρισες τον αδερφό μου, Μαξ.

Ναι, ο Μαξ κι η Τζες. Πώς να βοηθήσω;

Μετά το ραντεβού μαζί σου αποφάσισαν να ακυρώσουν τον γάμο.

Όχι, αποκλείεται.

Τους έκανες να δουν τα πράγματα διαφορετικά.

Τι; Όχι!

-Είναι γελοίο αυτό. -Κάνεις και τη σύμβουλο γάμου;

-Κοίτα. Τσακ, είπαμε; -Τσάρλι, παρακαλώ.

-Ή Τσαρλς, για πιο επίσημο. -Η σχέση τους είναι δικό τους θέμα.

Λυπάμαι που ακύρωσαν τον γάμο κι αν μπορώ να βοηθήσω...

Ναι, μπορείς. Εσύ το προκάλεσες, θα με βοηθήσεις να το διορθώσω.

Σε λογικά πλαίσια, μετά χαράς.

-Καλή σου μέρα. -Δεν θα με ξεφορτωθείς έτσι.

-Άκου, θα σε πληρώσω. -Για τι;

Είτε γίνει ο γάμος είτε όχι, θέλουμε τις υπηρεσίες σου.

-Αλλά εμείς θα σώσουμε τον γάμο. -Δεν είσαι καλά.

Είμαι απελπισμένος.

Ο Μαξ δεν είναι καλά τελευταία.

Η Τζες είναι ό,τι καλύτερο του έχει συμβεί.

Δεν χωρίζουν γιατί έχουν θέματα που δεν λύνονται.

Απλώς είναι αγχωμένοι.

Σε παρακαλώ, βοήθησέ με.

Η αγάπη τους δεν χάθηκε, πρέπει να το θυμηθούν.

Κάποια ζευγάρια είναι καλύτερα χώρια. Αλλά όχι αυτοί.

Εμπνέουν τους άλλους, στηρίζουν ο ένας τον άλλον.

Αγαπιούνται.

Αληθινά.

Κοίτα, θα ήθελα να βοηθήσω, αλλά έχω τους πελάτες μου...

-και πρέπει να μετακομίσω... -Γιατί; Τι έγινε;

Θα το πουλήσουν.

Είμαι μεσίτης. Τι χρειάζεσαι;

Χρειάζομαι να μη μετακομίσω.

Θα κάνουμε μια συμφωνία. Θα βοηθήσεις να σώσω τον γάμο...

κι εγώ θα πείσω την εταιρεία μου να αγοράσει το κτήριο.

Πώς ξέρω ότι θα το καταφέρεις;

Δουλεύω σε μια απ' τις καλύτερες εταιρείες. Και είμαι ο καλύτερος.

Δώσε μου μια ευκαιρία. Τι έχεις να χάσεις;

Και πάλι δεν έχω πολύ χρόνο.

Ας μπούμε στο ψητό. Πες μου τους όρους σου.

Θα με βοηθάς όλη τη βδομάδα.

Όποτε χρειάζεται.

-Περιμένεις να... -Όχι;

Έλα. Τι έχεις να χάσεις;

Σύμφωνοι.

Ωραία.

Ελπίζω να είσαι πρωινός τύπος. Ξεκινάμε στις επτά.

Ελπίζω να έχεις καφέ!

Έκπληξη!

-Είπα μήπως πεινάς. -Μαμά!

-Με σώζεις! -Γεια σου.

Γεια σου, μπαμπά. Τι κάνεις;

Αν εξαιρέσεις την οδήγηση της μαμάς σου, καλά είμαι.

-Εσύ, καλή μου; -Καλά είμαι. Απλώς κουρασμένη.

Ως συνήθως.

-Η δουλειά καλά; -Ναι.

Ξέρεις. Πολλή δουλειά.

Σολ, θα φέρεις πιάτα, πιρούνια και ποτήρια από πίσω;

-Έγινε. -Ωραία.

Δεν το πιστεύω ότι ο μπαμπάς σου χώρεσε εδώ μέσα 100 άτομα.

Το θυμάμαι.

Θυμάμαι που έτρεχα μες στον κόσμο και ήθελα να βοηθήσω.

Πλάκα είχε.

Μου άρεσε να σε βλέπω να τον βοηθάς.

Σίγουρα πήρες απ' αυτόν στη δουλειά.

Είναι καλά σήμερα;

Μπερδεύτηκε λίγο στον δρόμο.

Αλλά κατά τα άλλα έχει διαύγεια όλη μέρα.

Ξέχασες τα ποτήρια.

Δεν πειράζει.

Δεν χρειάζονται.

Λοιπόν;

Έχεις χρόνο αυτή τη βδομάδα για ένα ραντεβού;

Σκέψου ότι απόψε θα φάω δείπνο μόνο χάρη σε εσάς.

Μπίλι, πάνε τρία χρόνια.

Όταν έχω χρόνο, θα βρω χρόνο. Εντάξει;

-Καλά. -Ο Γουφ κι εγώ πεινάμε.

Να ξεκινήσουμε το φαΐ;

Ναι.

Έλα.

Τι κάνεις εδώ; Γιατί δεν κοιτάς το κτήριο στο Μπρόντγουεϊ;

Ή το οικόπεδο στην 5η;

Ή κάποιον απ' τους άλλους χώρους που ο Λίοπολντ συμπεριέλαβε...

στην ατελείωτη και φιλόδοξη λίστα που σου έδωσε;

Βρήκα ένα άλλο κτήριο.

Μια αποθήκη στην οδό Μερίντιαν. Καλή μακροπρόθεσμη επένδυση.

-Ενδιαφέρον. -Τα άλλα θα πάνε την άλλη βδομάδα.

-Δεν γίνεται. -Είναι για τον Μαξ.

Είναι σημαντικό. Δεν θα το ζητούσα παρά μόνο για την οικογένεια.

Ναι, ξέρω πώς είναι να κάνεις πράγματα για την οικογένεια.

-Σωστά, Τσάρλι; -Ναι, είσαι οικογενειάρχης.

Κι όλοι το σεβόμαστε και το εκτιμάμε πολύ αυτό.

Εντάξει, τότε.

Ευχαριστώ, θείε Έντουαρντ.

Εκτεθειμένο τούβλο. Τσιμεντένιο πάτωμα.

Μια χαρά, Μπίλι.

Εσένα δεν σε έχω γνωρίσει επισήμως.

Πώς σε λένε;

-Γουφ. -Τι;

Απ' τον αγαπημένο μου σεφ. Τον "Γούφγκανγκ" Πακ.

Ευφάνταστο.

Ναι, ξέρω. Ώρα για βόλτα. Πάμε.

-Άσε, θα τον πάω εγώ. -Δεν νομίζω.

-Πρέπει να περάσεις τη δοκιμασία. -Δηλαδή;

Δώσ' του την αγαπημένη του λιχουδιά. Μπέικον.

Εύκολο.

Αρχικά τα σκυλιά, όπως και όλοι, με λατρεύουν.

Κι άλλωστε ποιο σκυλί δεν θέλει μπέικον;

Είδες;

Καταλαβαίνει πότε κάποιος υπερπροσπαθεί και είναι δύσκολος.

Ούτε με μπέικον δεν διορθώνεται.

-Εσύ χάνεις, φίλε. -Ναι.

Λοιπόν. Εγώ θα τον πάω βόλτα κι εσύ θα διαβάσεις.

Έλα! Πάμε!

Τούρτα, κοκτέιλ, ντιτζέι, φαγητό.

Πιστεύω σ' αυτό που λένε ότι η επικοινωνία είναι το παν.

-Δεν ήταν στο ίδιο μήκος κύματος. -Γιατί;

-Δεν πάει το χαβιάρι με μακαρόνια; -Του είπα να βάλει και μπέικον.

-Άσ' το. -Συνήθως τα συζητάνε όλα.

-Ίσως να μιλήσεις εσύ στην Τζες. -Μπορώ να προσπαθήσω.

Αλλά δεν ξέρω αν θα μ' ακούσει. Τώρα με γνώρισε.

Ναι, μ' αρέσει αυτή η ιδέα. Κι εγώ θα μιλήσω στον Μαξ.

-Μόνος μου. Έτοιμη; -Τώρα;

Και, Μπίλι, αυτή τη φορά δώσε θετικές συμβουλές.

Όχι το αντίθετο. Δηλαδή, κακές.

Πολύ νωρίς, Τσακ.

Κάνε μου μια χάρη και φόρτωσε αυτά.

Ευχαριστώ πολύ.

Εντάξει, έβαλα όλες τις αλλεργικές παγίδες...

σ' αυτό το αρχαίο υποβρύχιο με ρόδες που έχεις.

-Η Μπέτσι είναι πολύ ανθεκτική. -Φυσικά και το ονόμασες.

Ξεκινά η επιχείρηση "Σώστε τον γάμο".

Η Τζες λέει να βρεθούμε εδώ σε μία ώρα.

-Ωραία. Πάω στον Μαξ. Τα λέμε μετά. -Ναι.

Ευχαριστώ που ήρθες.

Είδαμε με τον Τσάρλι ό,τι είχατε για τον γάμο.

Και αρχικά...

θα χαρίσουμε ό,τι δεν επιστρέφεται.

-Ναι, φυσικά. Καλή ιδέα. -Βασικά...

-Συγγνώμη, αν είπα κάτι που... -Όχι, όχι. Μη ζητάς συγγνώμη.

Ήταν δική μας απόφαση και καλύτερα που έγινε έγκαιρα.

Καταλαβαίνω.

Να σε ρωτήσω κάτι;

-Φυσικά. -Πώς το ξεπέρασες;

-Συγγνώμη που γίνομαι αδιάκριτη. -Όχι, δεν πειράζει.

Το πιο δύσκολο είναι η απουσία του άλλου.

Τον συνηθίζεις να είναι...

εκεί.

Ναι.

Αλλά τελικά...

το ξεπερνάς.

Το πρωί είναι το πιο δύσκολο.

Κάναμε μαζί τζόκινγκ στη θάλασσα και πίναμε καφέ.

Έφτιαχνε αβγά, εγώ έκανα ντους, μετά καθάριζα κι αυτός έκανε ντους.

Συγγνώμη, δεν ξέρω γιατί σ' τα λέω όλα αυτά.

Άλλωστε είναι παρελθόν πια. Το θέμα είναι να προχωρήσουμε.

Ωραία η πρωινή σας ρουτίνα. Δεν το βρίσκεις εύκολα αυτό.

Έφτιαχνα εγώ τα αβγά, αυτή δεν ξέρει. Δεν της το είχα πει, βέβαια.

Νόμιζε ότι τα κάνει τέλεια.

-Πρέπει να είναι τέλεια. -Γίνεσαι άδικος.

Ο μικρός γάμος εξελίχθηκε σε τεράστιο έξοδο.

Δάσκαλος είμαι, όχι τράπεζα.

Δεν νομίζεις ότι υπερβάλλεις λίγο;

Ο γάμος έπρεπε να είναι κάτι δικό μας.

-Αυτό θα ήθελε η μαμά. -Καλό να τιμήσεις τη μαμά.

Θα το εκτιμούσε. Αλλά εσύ τι θες;

Η Τζες τι θέλει; Εσείς τι θέλετε;

-Τσάρλι, άκου με. -Όχι, εσύ άκου με.

Απλώς δεν ήταν γραφτό.

Πώς το λες αυτό;

Η Τζες σ' αγαπάει, όσο ξεροκέφαλος κι αν είσαι.

-Γιατί δεν το αφήνεις; -Γιατί κάνεις μεγάλο λάθος.

Κάποιος πρέπει να σ' το πει.

Δεν είσαι γονιός μου.

Άσ' το.

Και δεν ξέρεις να χτυπάς.

-Ούτε σωστό μπαστούνι δεν έχεις. -Δικά σου είναι.

Και χτυπάω απ' τα αριστερά.

Πρέπει να γίνουμε πονηροί.

Ας δούμε τι πρέπει να κάνω εγώ.

Η τούρτα δεν επιστρέφεται. Μπορώ να κάνω κάτι;

Όχι. Η τούρτα είναι ένα θέμα που πονάει.

Αλλά τους άρεσαν οι δοκιμές φαγητών. Τους αρέσει το φαΐ.

Μάλλον είναι οικογενειακό σας. Αλλά είναι καλή ιδέα.

Το φαγητό μπορεί να λύσει πολλά.

Κι ανέφεραν κι οι δύο το πρωινό.

Τους αρέσει επίσης να φτιάχνουν μαζί μπράουνι.

Δεν νομίζω να λυθεί τίποτα με τη ζαχαροπλαστική.

Από κάπου πρέπει να αρχίσουμε. Δεν μπορείς να κοιτάς το πρόβλημα.

Ξέρεις ότι δεν βγάζει νόημα αυτό.

-Βγάζει. -Καλά, θα πάρω το ζαχαροπλαστείο.

-Να δω αν έχουν καμιά ιδέα. -Είδες;

Ήδη τα πάμε καλά.

-Είσαι καλά; -Μάλλον έχω αλλεργία.

-Μάλλον πεθαίνεις. -Καλά είμαι. Λοιπόν.

Πες μου. Πώς τα πήγα;

Δεν θα το πάρω πάνω μου.

Πάμε στο σχέδιο.

Μίλησα με τον ιδιοκτήτη κι εμείς οι τέσσερις...

θα αντικαταστήσουμε το προσωπικό του αύριο...

και θα μας αφήσει την τούρτα μισή τιμή.

-Δεν είμαι ζαχαροπλάστης. -Το ξέρω.

Αλλά μάντεψε τι θα φτιάξουμε!

-Μπράουνι; -Ναι. Η συνταγή είναι απλή.

-Τέλεια! -Ναι.

Αλλά πρέπει να κάνουμε δουλειά...

αν είναι να φτιάχνουμε μπράουνι αύριο.

Κάτσε.

Κι άλλα μπουκέτα;

Συγγνώμη που στριμωχνόμαστε.

Έπρεπε να τα πάρω απ' τον χώρο δεξιώσεων...

και κάπου έπρεπε να τα βάλω, πριν τα πάω στους ηλικιωμένους.

-Πρέπει να ήταν φοβερό. -Ναι, ήταν τεράστιος γάμος.

Η νύφη κι ο γαμπρός το ευχαριστήθηκαν.

Και ήθελαν κάπως να διαδώσουν κι άλλο την αγάπη.

Συγγνώμη.

Μάλλον μπορείς να πεις...

ότι επαναχρησιμοποιώ τους πόρους.

Φαίνεται ασήμαντο, αλλά οι άνθρωποι κερδίζουν απ' αυτό.

Είναι καλή η σκέψη.

-Αλλά δεν το πιστεύω. -Τι εννοείς;

Όλοι έχουν πάθος για τη δουλειά τους.

Αλλά πάντα υπάρχει και κάτι άλλο.

Εσύ έχεις εμμονή με τα λουλούδια.

Λοιπόν; Εσύ τι θέμα έχεις;

Μ' αρέσει η αδρεναλίνη.

Η αδρεναλίνη. Μου ακούγεται λίγο ανούσιο, η αλήθεια είναι.

Θέλω να έχω επιλογές.

Αλλά το θέμα είναι η σωστή στιγμή.

Κι όταν έρθει η ώρα για το επόμενο βήμα...

θα το καταλάβω.

Αυτή είναι μια πολύ έξυπνη δικαιολογία.

-Δαγκώνουν αυτά. -Δεν το 'χεις καθόλου.

Λες να πετύχει;

Δεν έχει νόημα να κοιτάζεις το πρόβλημα.

Έχεις δίκιο.

Δεν βγάζει νόημα αυτό.

Καλημέρα.

Ευχαριστώ πολύ που το κανόνισες, Μπίλι.

-Ό,τι κι αν γλιτώσουμε βοηθάει. -Φυσικά!

Λοιπόν.

Πότε θα έρθει ο Μαξ;

Όπου να 'ναι.

Μια χαρά θα πάει.

Χαίρομαι που σε βλέπω.

Καλημέρα.

Γεια σου, Τζες.

Μαξ και Τζες, εσείς θα είστε εδώ να φτιάχνετε τη ζύμη.

Κι εμείς θα βουτυρώνουμε ταψιά και θα φτιάχνουμε γλάσο.

Πάμε να φτιάξουμε μπράουνι!

Πάμε!

Λοιπόν, πάμε αυτά μπροστά κι εσείς φτιάξτε τα επόμενα.

-Καλά τα πάνε, νομίζω. -Δεν λένε πολλά.

Ίσως μιλάνε τώρα που είναι μόνοι. Ελπίζω τουλάχιστον.

Ίσως, αλλά ξέρω τον Μαξ, είναι ξεροκέφαλος.

Ελπίζω να δουν πόσο σημαντικό είναι αυτό που έχουν.

Ο Μαξ είναι τυχερός που σ' έχει. Δεν θα το έκαναν πολλοί αυτό.

Τους νοιάζομαι και τους δύο.

Η Τζες είναι μέλος της οικογένειας εδώ και καιρό.

Ο μπαμπάς πέθανε, όταν ο Μαξ ήταν οχτώ.

Προσπαθώ να μην είμαι μόνο μεγάλος αδερφός.

Μετά πέθανε η μαμά, άρα έγινα μπαμπάς, μαμά...

και αδερφός.

Πάντα τον πρόσεχα.

Δεν κάνω τίποτα σωστά, έτσι; Όλο με κατακρίνεις, Μαξ!

-Το κάνεις μεγάλο θέμα. -Μετά από τόσα χρόνια...

-δεν είπες τίποτα; -Ήμουν ευγενικός.

-Και πώς ήθελες να κάνω τα αβγά; -Ίσως να τα κάνεις μπράουνι.

-Όχι. -Τι κάνουμε τώρα;

-Δεν το πιστεύω ότι δεν το είπες. -Εσύ είσαι που τα θες όλα τέλεια.

-Μαξ... -Τσάρλι, μην ανακατεύεσαι!

Λυπάμαι, Τζες.

Έφυγε.

Θα πάω κι εγώ σπίτι, αν δεν σας πειράζει.

Γίνεται χαμός εδώ μέσα.

Νόμιζα ότι θα πετύχαινε.

Κάποια πράγματα θέλουν χρόνο. Αλλά δεν τα παρατάμε!

Αλλά χρειαζόμαστε στρατηγική.

Εντάξει.

Θα το σκεφτούμε αλλιώς αύριο.

Έλα, μην είσαι έτσι.

Αύριο είναι μια άλλη μέρα.

Ευχαριστούμε.

Μπίλι;

Πώς θα σώσουμε τον κόσμο σήμερα;

Ή θα προσπαθήσουμε; Τι έχεις κατά νου;

-Πολλά. -Ωραία. Έχεις σχέδιο.

Φυσικά. Σήμερα θα βγάλουμε τις ετικέτες του γάμου...

απ' τα μπουκάλια, για να πάνε για δωρεά.

Εννοούσα για την επιχείρηση "Σώστε τον Μαξ και την Τζες".

Έχω μια ιδέα και θα σ' την εξηγήσω, αφού τελειώσουμε με αυτά.

Πρώτα θα κάνουμε αυτό και μετά τα υπόλοιπα.

Εντάξει. Δεν είναι και τόσο άσχημο.

-Τουλάχιστον δεν φτερνίζεσαι. -Ναι!

Είναι ανόητο αυτό. Θα υπάρχει πιο εύκολος τρόπος.

Κάποια πράγματα θέλουν χρόνο. Δεν υπάρχει πάντα εύκολη λύση.

Διαφωνώ. Ό,τι είναι γραφτό είναι κι εύκολο.

Όπως ο έρωτας.

Λάθος. Ο έρωτας είναι...

περίπλοκος. Οι σχέσεις θέλουν συμβιβασμό, να δίνεις πράγματα.

Και δουλειά.

-Ποιος είναι; -Ποιος;

Η τελευταία σου σχέση;

Η περίπλοκη;

Δεν σε αφορά.

-Εσύ το ανέφερες. -Όχι.

Γιατί είναι κακό να είσαι ευάλωτη;

Βασικά δεν ξέρεις τίποτα για μένα.

Αν και νομίζεις ότι ξέρεις.

Λοιπόν.

Θέλω να πάρω λίγο αέρα.

Θες να 'ρθεις μαζί μου; Πάμε στην πίσω αυλή.

Να μας έρθουν ιδέες.

Σκεφτόμουν τον φωτογράφο που πήραν.

Ναι, μου τράβηξε την προσοχή η φωτογραφία του αρραβώνα.

Φαίνονταν χαρούμενοι, ερωτευμένοι.

Είναι. Έτσι ήταν πάντα ο Μαξ κι η Τζες.

Να τους θυμίσουμε τη φλόγα.

Ίσως να πάνε στον φωτογράφο το συντομότερο. Και ίσως...

-Να τους δείξει αυτό που βλέπουμε. -Την αληθινή αγάπη.

Είδες; Εύκολο.

Συγγνώμη που πήρα τελευταία στιγμή.

Αλλά βρήκα τρόπο να πάρετε πίσω την προκαταβολή του φωτογράφου.

Έρχεται ο Τζάστιν και ήθελε να μείνετε λίγο εδώ.

Νόμιζα ότι ήρθαμε απλώς να υπογράψουμε.

Θέλει να φτιάξει ένα πορτφόλιο για νέους πελάτες.

Και ήθελε να βγάλει μερικές φωτογραφίες.

Ήταν δική μου ιδέα. Για να τον καλοπιάσουμε.

Έχω ετοιμάσει έξω τον χώρο. Έχει σνακ και κρασί.

-Δεν θα τον προσέξετε καν. -Είναι λίγο ασυνήθιστο αυτό.

Αν είναι να γλιτώσουμε λεφτά, εγώ είμαι μέσα.

Μόνο αν συμφωνείς κι εσύ.

Ναι.

-Εντάξει. -Ελάτε μαζί μου.

Χάσατε τον αλευροπόλεμο.

-Σοβαρά; -Ναι. Έκανε σαν παιδί.

Ναι, όπως πάντα.

Σ' την είπε, φίλε.

-Γεια! -Γεια.

-Ευχαριστώ για τη βοήθεια. -Πλάκα κάνεις;

Πόσο συχνά έχω τόσο όμορφα μοντέλα;

Λοιπόν; Τι θα κάνουμε; Θα κάνουμε απλώς τους όμορφους;

Όχι, θα πάμε στο λοφάκι για φωτογραφίες.

Εντάξει.

-Ναι. -Να είστε ο εαυτός σας.

Πετυχαίνει.

Ναι.

Λοιπόν, πάω εγώ τώρα, αφού κανονίστηκε κι αυτό.

Κράτα εσύ τα χρήματα.

Όχι.

Δεν πειράζει.

Εντάξει, τότε.

Εντάξει.

Γεια σας, παιδιά.

Ευχαριστούμε.

Δεν σ' το 'πα;

-Εδώ Λίοπολντ. -Έλα, Λίο!

Τι γίνεται με το κτήριο;

Η διαδικασία είναι πιο χρονοβόρα απ' ό,τι νομίζαμε.

Και οι άδειες είναι μπελάς.

Ίσως αν βοηθούσες στο γραφείο, να ήταν πιο εύκολο.

Το ξέρω. Συγγνώμη.

Αλλά αυτό το κτήριο είναι πολύ σημαντικό για μένα.

Αν μπορείς να κάνεις κάτι, θα το εκτιμήσω πολύ.

Θα κάνω ό,τι μπορώ, αλλά δεν υπόσχομαι.

Είσαι καλά;

Ναι, φεύγω.

Θες να σε πάω;

Έχω μεγάλη νύχτα μπροστά μου.

Οπότε θα το εκτιμούσα πολύ.

Πεινάω πολύ. Να σταματήσουμε κάπου στον δρόμο;

Εντάξει. Ξέρω ένα μαγαζί.

Ευχαριστούμε.

Κανένα νέο για το γραφείο;

Έχουμε κάποιες καθυστερήσεις, αλλά όλα πάνε καλά.

Δεν είπα τίποτα, αλλά...

αυτό το κτήριο είναι σημαντικό για μένα.

Γιατί;

Ήταν του παππού μου.

Μετά του πατέρα μου.

Το '90 το πούλησε, αλλά έκανε πάρα πολλές εκδηλώσεις εκεί.

-Οι γάμοι ήταν οι αγαπημένοι μου. -Περίεργο!

Θέλω αυτόν τον χώρο.

Για να διατηρείται εκεί η αγάπη. Και για την οικογένειά μου.

Όταν ξεκίνησα την επιχείρηση, αρχικά δεν είχα λεφτά για νοίκι.

Στόχος μου είναι να το αγοράσω, για να μείνει στην οικογένεια.

Ξέρω από οικογένεια και δουλειά.

Ο θείος μου έχει την εταιρεία που δουλεύω.

-Είναι περίπλοκο. -Πάρα πολύ.

Έχω αυτά με τον Μαξ και τον γάμο...

και ό,τι συνεπάγεται το να είσαι γονική φιγούρα.

Ναι.

-Κοιμάσαι ποτέ; -Δεν ξέρεις τον θείο σου;

Σωστό. Ήρθα να βοηθήσω.

Αν είναι για το κτήριό σου, ο Έντουαρντ θέλει να το αφήσουμε.

-Γιατί; -Έχει πολλά θέματα.

Κι εγώ πνίγομαι στη χαρτούρα.

Και υπάρχουν καλύτερες επενδύσεις να ασχοληθούμε.

-Δώσε μου τον φάκελο να το δουλέψω. -Ο Έντουαρντ είπε όχι.

Άσ' το πάνω μου. Θα του μιλήσω εγώ.

Επέστρεψες! Επιτέλους!

-Τα χάλια σου έχεις. -Δεν έχω κοιμηθεί.

Πες μου αυτό που είναι να μου πεις.

Ξέρω ότι είναι δύσκολο, αλλά θα το δουλέψω εγώ.

-Άλλα λέει ο Μαξ. -Τι;

Είπε ότι ακυρώθηκε ο γάμος. Αλλά κανείς άλλος δεν το ξέρει.

Θείε Έντουαρντ, θέλω να με εμπιστευτείς.

-Έχω σχέδιο. -Σε εμπιστεύομαι.

-Αλήθεια; -Ναι.

Γιατί όταν θες κάτι πραγματικά, δεν σε σταματάει τίποτα.

Μακάρι να ίσχυε και για την εταιρεία.

Κατέθεσα τα χαρτιά για το κτήριο στην οδό Μερίντιαν.

Σε λίγες μέρες θα βγει η άδεια.

Έδωσα οδηγίες στον Λίοπολντ, αν προκύψει κάποιο θέμα.

-Τι έχεις μ' αυτό το κτήριο; -Είναι σημαντικό για μένα.

-Άσε με να το κάνω. -Το σταμάτησα. Δεν θα προχωρήσει.

-Γιατί; -Μεγάλο ρίσκο, μικρό κέρδος.

-Δεν καταλαβαίνω... -Άκου.

Κάνω πολλές εξαιρέσεις για σένα, αλλά αυτήν όχι.

Πήρα την απόφασή μου.

Θα το συζητήσουμε αυτό, όταν επιστρέψεις.

Ναι, σίγουρα θα το συζητήσουμε.

-Τώρα έχω να πάω κάπου. -Φυσικά.

Και θα δουλέψεις Σαββατοκύριακα να καλύψεις τα ρεπό σου.

Θα βγούμε όλοι κερδισμένοι.

Τι όμορφη που είσαι!

Για πού ετοιμάζεσαι;

Τι;

Δείχνει επαγγελματισμό το να είσαι περιποιημένος.

Λοιπόν, πέρασα γιατί με πήραν τηλέφωνο και μάλλον ήταν για σένα.

-Κάτι για έναν αγοραστή. -Μην ανησυχείς, με βοηθάει κάποιος.

Με τι σε βοηθάει;

Ο ιδιοκτήτης το πουλάει, πρέπει να φύγω σε μια βδομάδα.

Αλλά μάλλον βρήκα τρόπο να μείνω και να το αγοράσω.

Αγάπη μου, τα 'χουμε πει αυτά.

Είναι ο τέλειος χώρος. Πρέπει να μείνει στην οικογένεια.

Κάτω απ' αυτό το σκληρό παρουσιαστικό...

η καρδιά σου παραμένει μεγάλη κι ειλικρινής.

Να σε δω!

Ίσως πρέπει να τη μοιραστείς με κάποιον άλλον.

Πρέπει να πάω στη δουλειά.

-Σ' αγαπώ, μαμά. -Κι εγώ.

Δεν υπάρχει λόγος να νιώθεις τύψεις. Δουλειά είναι.

Μια επαγγελματική απόφαση. Έτσι είναι η δουλειά.

Δεν κερδίζουν όλοι.

Ίσως είναι λίγο άδικο, αλλά έτσι είναι η ζωή.

Ο θείος μου δεν θα αλλάξει ποτέ γνώμη.

Είναι σκληρός επιχειρηματίας. Και έξυπνος.

Θα εξετάσουμε άλλες επιλογές.

Θα βρω στην Μπίλι έναν άλλον χώρο.

Λύθηκε το πρόβλημα, η ζωή συνεχίζεται.

Όλοι είναι ευχαριστημένοι.

Εκτός απ' την Μπίλι.

Κι εμένα.

Όλα θα πάνε καλά.

Σωστά;

Κι έλεγα πού ήσασταν!

Έλα! Ώρα για βόλτα!

Πάλι κόπηκε το ίντερνετ. Δεν έχει ποτέ σήμα εδώ.

Μάλλον πρέπει να σταματήσουμε. Πάμε να φάμε κάτι;

-Τι θες; Ταϊλανδέζικο; Μεξικάνικο; -Όχι. Έχουμε πολλή δουλειά.

-Πάμε στο γραφείο σου; Κοντά είναι. -Όχι!

Καλά.

Συγγνώμη. Απλώς ανησυχώ πολύ για τον Μαξ και την Τζες.

-Έχουμε λίγες μέρες μόνο. -Έλα, πάρε ανάσα.

-Ζεν! -Έχεις πλάκα.

ΤΖΕΣ: ΣΕ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ! ΕΛΑ ΜΟΝΗ!

-Ήδη σε προτιμά από μένα. -Την κατηγορείς;

-Εγώ τελείωσα, σειρά σου. -Εντάξει!

-Είμαι μέσα. -Ωραία.

Κι αφού πας στην Τζες, θα πάω κι εγώ στο γραφείο.

Καλή μου.

Το είχα ξεχάσει.

Φυσικά! Το νυφικό!

Ίσως επιστρέφεται. Έχει τις ετικέτες;

Όχι!

Αυτό είναι το θέμα.

Δεν επιστρέφεται.

Εντάξει.

Ήταν ειδική παραγγελία.

Με το ύφασμα απ' το νυφικό της μαμάς του Μαξ.

Είδες; Κι εγώ ξέρω να τα κάνω όπως θέλω.

Δεν είναι όλα όσα κάνω τέλεια.

Άνθρωπος είμαι κι εγώ.

Μου λείπει κι εμένα.

Την είχα σαν μητέρα μου.

Κι όταν ο αρραβωνιαστικός μου...

δεν πιστεύει πως θέλω να την τιμήσω...

με πονάει πολύ.

Μπορεί να είναι απλός άνθρωπος...

αλλά αυτό είναι περίπλοκο.

Καταλαβαίνω.

Αλήθεια καταλαβαίνω.

Κάθε μέρα αναρωτιέμαι...

αν χάνω τον πιο κοντινό μου άνθρωπο.

Αλήθεια;

-Λυπάμαι. -Το θέμα είναι...

ότι όλοι πρέπει να μάθουμε να το αντέχουμε.

Και από εμάς εξαρτάται μόνο.

Τουλάχιστον το καλό σε όλο αυτό είναι ότι γνωριστήκαμε εμείς.

Ξέρω ότι μπορούσα να πάρω τον οποιονδήποτε σήμερα.

Αλλά ήξερα ότι θα το χειριστείς καλύτερα.

Θέλω πολύ να είμαστε φίλες.

Κι εγώ.

Νομίζω ότι πρέπει να δώσω το νυφικό στον Μαξ.

Τι λες;

Είναι φοβερή ιδέα.

Αλλά ας περιμένουμε μερικές μέρες.

Δεν υπάρχει λόγος βιασύνης.

Ένα βήμα τη φορά.

Σιγά σιγά.

Και αυτά πρέπει σίγουρα να τα κρατήσεις!

Ή να τα χαρίσεις.

-Σε μένα! -Είναι τέλεια.

Ξέρω. Ξέρω, Γουφ.

Αλλά θα βρούμε λύση.

Θα δοκιμάσουμε...

άλλο ένα κτήριο.

Καλό παιδί!

Η Τζες μάλλον το ξανασκέφτεται.

Κι ο Μαξ το ίδιο.

Γεια!

Γεια σου. Γεια!

Νομίζω ότι συμφωνεί κι ο Γουφ!

-Δεν έχεις χρόνο. -Δεν πειράζει.

Είπαν να τα πάω μετά τις έξι.

Θυμάσαι που θέλουμε να σώσουμε τον γάμο;

Ναι.

-Κατάσταση ετοιμότητας 1. -Όχι. Κατάσταση ετοιμότητας 5.

Ναι, σύνηθες λάθος. Το 1 είναι το πιο σοβαρό.

Συμφωνούμε ότι είναι σοβαρό. Δεν έχουμε πολλές επιλογές ακόμα.

Εντάξει, εντάξει.

Φέρε το ντοσιέ.

Ας σκεφτούμε.

Οι γάμοι είναι...

πανέμορφοι. Οι γάμοι είναι...

συγκινητικοί. Οι γάμοι είναι...

-Βιώματα. -Καλό.

Πωλητής είμαι.

Σωστά. Εντάξει.

Ωραία, βίωμα. Εμπειρία.

Το να ζεις τη στιγμή.

Με βάση αυτά που είδαμε...

η Τζες κι ο Μαξ ρίχνουν τις άμυνές τους περισσότερο...

όταν είναι καλοί ο ένας με τον άλλο και συγκινούνται.

Αυτό είναι. Η καλοσύνη. Πρέπει να βιώσουν την εμπειρία.

Τι λες να συμμετάσχουν σε όλες τις δωρεές σου;

Ναι!

Αλλά πρέπει να τελειώσουμε αυτά.

Κι άλλα.

-Αυτά τα έφτιαξα εγώ. -Ναι, το ξέρω.

Είστε έτοιμοι;

Ναι. Είναι για καλό σκοπό.

Εντάξει.

Εντάξει. Έτοιμη.

Ευχαριστώ.

-Παιδιά, οι γονείς μου. -Γεια σας!

Καλή μου!

-Ήρθε το ζευγάρι; -Ναι, ήθελαν να έρθουν.

Αλλά ελπίζουμε να τους βοηθήσουμε να τα ξαναβρούν.

-Ποιοι; -Δεν είναι αυτό που νομίζεις.

Δεν νομίζω τίποτα. Βλέπω τα ρούχα, το μακιγιάζ.

Καταλαβαίνω γιατί στολίστηκες.

Και παρατηρώ επίσης ότι κι αυτός είναι πολύ όμορφος.

Αλλά θα φάμε την τούρτα σήμερα;

-Ό,τι κι αν γίνει; -Σολ!

Λοιπόν, ελάτε, παιδιά!

Θα σας ξεναγήσουμε με την Κάρολ.

-Μαμά, οι άλλοι είναι μέσα; -Εννοείται, Μπίλι.

Έλα.

Κυρία μου.

Κάσι, ο Τσάρλι. Τσάρλι, η Κάσι.

Γεια σου, Κάσι.

Ωραία μπάλα έχεις. Μ' αρέσει το μπάσκετ.

Ας χωριστούμε σε ομάδες.

Ξεκινάω εγώ. Διαλέγω εσένα.

Η Μπίλι θα 'ναι μόνη της. Θα κερδίσουμε, λες;

Ναι.

Μέσα!

Έγινε.

Τι θα κάνεις; Τι θα κάνεις;

Κορόιδα!

Και κάνει αυτόν τον ήχο με τη γλώσσα του.

Όποτε τρώει σάντουιτς! Με τρελαίνει!

Τότε να αναφέρω κι εγώ ότι κλείνει το κινητό της...

κάθε φορά που κλείνει μια κλήση.

Γιατί να χαλάω μπαταρία;

Τη γλίτωσες, φίλε μου!

Ποιος το θέλει αυτό μια ζωή;

Ναι.

Είναι ό,τι χειρότερο.

Θα σας δώσω μια συμβουλή, αν και δεν τη ζητήσατε.

-Ο γάμος είναι δύσκολος. -Ναι.

Αλλά αξίζει να παλέψεις για την αληθινή αγάπη.

Άξιζε!

Όχι! Ήταν φάουλ! Το είδε κανείς; Ήταν φάουλ αυτό!

Καλά, κερδίσατε.

-Ναι! -Ναι!

Μπράβο!

Να σας ρωτήσω κάτι, κύριε;

Αν υποσχεθείς να μη με ξαναπείς ποτέ "κύριο".

-Τι; Είμαι γέρος; -Ναι, λίγο.

-Καλά. -Γιατί παίζεις παιδικά παιχνίδια;

Εσύ περνάς καλά;

Πλάκα κάνεις;

Φυσικά!

Άκου πώς το σκέφτομαι.

Ό,τι κι αν κάνω, όπου κι αν πάω...

θέλω να απολαμβάνω την κάθε στιγμή.

Να κάνω την κάθε στιγμή να μετράει.

Η ζωή είναι μικρή.

Αυτό έμαθα φέτος.

Πρέπει να ζούμε την κάθε στιγμή. Κατάλαβες;

Ναι, μάλλον.

Είδες που το κάνουν μαζί;

Μαζί.

-Κόψτε την τούρτα! -Κόψτε την!

Μπαμπά.

Ποιος θέλει τούρτα;

Όλοι, μπαμπά.

-Πάμε. -Ναι.

Δεν ήξερα ότι είχες και αυτό το θέμα...

πέρα απ' όλα τ' άλλα.

-Λυπάμαι πολύ. -Ευχαριστώ.

Έτσι είναι η κατάσταση. Αλλά είμαστε αισιόδοξοι.

Απλώς χρειάζεται σταθερότητα.

Και τον πάμε σε μέρη με καλές αναμνήσεις.

Μπίλι, δεν χρειάζεται να το κάνουμε.

Μην ανησυχείς και για την Τζες και τον Μαξ.

Ευχαριστώ.

Αλλά με κάνει να ξεχνιέμαι. Και το χρειάζομαι αυτό.

Άλλωστε δεν έχουμε πολύ χρόνο.

-Τι έχουμε μετά; -Δεν ξέρω.

Αλλά η τούρτα είναι πεντανόστιμη.

-Θες; -Όχι, φτάνει η ζάχαρη.

Αλλά θα έτρωγα κάτι.

Πάντα υπάρχει χώρος για δείπνο.

Δείπνο;

Και τυχαίνει να ξέρουμε πού.

Το λατρεύω αυτό το μέρος!

Κατάλαβα γιατί το διαλέξατε.

-Ήταν να το κάνουν πάρκινγκ. -Αλήθεια; Πού το ξέρεις;

Είμαι μέλος της Ιστορικής Εταιρείας του Μπέλιγχαμ.

Μια μέρα ήρθε ένας Βίνι σε μια συνάντηση.

Και η κυρία με έσωσε!

Βίνι!

Πάνε τόσα χρόνια!

Και ήρθαμε εδώ στο πρώτο μας ραντεβού.

Θυμάσαι πόσο έβρεχε; Παραλίγο να σ' το ακυρώσω.

Λυπάμαι γι' αυτό που έμαθα. Στενοχωρήθηκα πολύ.

Αλλά ας πάμε στα δικά μας. Ελάτε μαζί μου.

Θα σας φέρω σνακ.

-Ευχαριστώ. -Εμείς!

Αυτό είναι το καλύτερο κομμάτι της δουλειάς.

Συνήθως δεν είναι κομμάτι της δουλειάς, έτσι;

Δεν μου είπες γιατί μπήκες στον χώρο.

Ήμουν αρραβωνιασμένη κάποτε.

-Όντως ή στο μυαλό σου; -Όντως.

Ευχαριστώ. Ήταν αληθινό.

Και ακύρωσε τον γάμο.

Κι όλα πήγαν χαμένα.

Και παρατήρησα πως σε όποιον γάμο πήγαινα...

σε όσους διοργάνωσαν οι δικοί μου, τόσα όμορφα πράγματα...

για τη γιορτή της αγάπης μετά τα πετούσαν.

Οπότε...

ήθελα να βρω τρόπο να μοιράζομαι την αγάπη με ανθρώπους...

που τη χρειάζονται.

Είναι περίεργο, αλλά να 'μαστε.

-Λυπάμαι πολύ, Μπίλι. -Μη λυπάσαι.

-Πάει καιρός. -Δεν λυπάμαι για το πού κατέληξες.

Αυτό που κάνεις είναι υπέροχο.

Είσαι έξυπνη και γλυκιά και...

τόσο όμορφη.

Και...

σε νοιάζομαι.

Κι εγώ σε νοιάζομαι.

-Θεέ μου! -Ευχαριστώ για την μπολονέζ.

Η καρμπονάρα ήταν καλύτερη.

-Λοιπόν, τι έχουμε για αύριο; -Ναι, τι θα κάνουμε;

-Λοιπόν, να βγάλω το σμόκιν; -Ναι, όλα πάνε καλά.

Τέλεια.

-Ήθελα να σου πω για το κτήριο. -Καλή στιγμή.

Χτες αποφασίσαμε να το προχωρήσουμε.

Πλάκα κάνεις! Τέλεια!

-Πώς και άλλαξες γνώμη; -Χάρη στο περιθώριο κέρδους.

Ο Λίοπολντ έφτιαξε ένα βιώσιμο μοντέλο.

Θα το γκρεμίσουμε και θα χτίσουμε διαμερίσματα.

Θα αποφέρει κέρδος σε πέντε με δέκα χρόνια.

-Δεν καταλαβαίνω. -Θα είναι διαμερίσματα πολυτελείας.

Στις ντουζιέρες θα παίζει μουσική και ήχοι απ' τη ζούγκλα.

Και δεν με ρωτήσατε καν;

Υποσχέθηκα στην ενοικιάστρια ότι θα μείνει μέσα.

Να σε ρωτήσουμε; Όλο λείπεις. Και είναι η εταιρεία μου.

Κάποια σημαντική για μένα έχει επενδύσει πολλά.

-Ας κάνει καλύτερη προσφορά. -Δεν μπορεί.

Ακόμα καλύτερα. Μιλάμε για δουλειά εδώ. Τέλος.

Μα είμαστε οικογένεια.

Πρέπει να μάθεις να διαλέγεις τις μάχες σου.

Έχεις πολλά να μάθεις ακόμα. Μην ξεχνάς ποιος σε στήριξε.

Η ζωή δεν είναι εύκολη. Δεν έχουμε πάντα επιλογές.

Ανέλαβες έναν ρόλο και πρέπει να τον υποστηρίξεις.

Με αυτό το όχημα θα πήγαινε η νύφη στη δεξίωση.

Και τώρα χρησιμοποιείται...

για να μεταφέρονται εθελοντές, χάρη σε εσάς...

στα υπέροχα συσσίτια.

Λοιπόν, πάμε!

Από το εστιατόριο "Paliotti". Τα καλύτερα ραβιόλια.

Περνάω τόσο καλά! Μπορώ να το κάνω κάθε μέρα.

-Μια χαρά. -Κάναμε καλή δουλειά.

Ναι, να πηγαίνουμε.

-Εντάξει. Ναι. -Να σε πάω σπίτι;

Θα το ήθελα.

Να σε πάω σπίτι;

Θα το ήθελα.

Οι γονείς σου είναι φοβεροί.

-Τους επηρέασαν πολύ. -Ναι. Και ο Βίνι.

Όλοι είναι υπέροχοι.

-Είναι σωστό αυτό που κάνουμε; -Τι εννοείς;

-Είναι γραφτό τους να είναι μαζί. -Όχι, δεν εννοώ αυτό.

Νιώθω άσχημα. Που χειραγωγούμε την κατάσταση.

Δημιουργούμε καταστάσεις στις οποίες είναι μαζί.

Μπορούν να φύγουν και δεν φεύγουν. Θέλουν να είναι μαζί. Τους είδες.

Ναι.

Ναι. Έχεις δίκιο. Άλλωστε, δεν τους λέμε ψέματα.

Είσαι εντάξει;

Ναι. Φυσικά.

Καλό παιδί.

Ναι.

"Επερχόμενη κατεδάφιση";

Όχι, Γουφ!

Σιγά! Σιγά!

-Έχει συνάντηση. -Δεν με νοιάζει.

-Δεν θα καταστρέψετε το κτήριο. -Άκου.

Σε συμπαθώ, Τσάρλι, πάντα σε συμπαθούσα.

-Αλλά χαλάρωσε λίγο. -Δεν σε αφορά, Λίοπολντ.

Με αφορά.

Λείπεις όποτε θες κι ο θείος σου δεν σου λέει τίποτα.

Και το καταλαβαίνω, είστε οικογένεια.

Αλλά ως συνάδελφος και κάποιος που σε σέβεται...

-σου λέω να το αφήσεις. -Δεν είναι μόνο το κέρδος το θέμα.

Το κέρδος έχει χτίσει την εταιρεία του θείου σου.

Απλώς δεν θέλω να σ' αφήσω να κάνεις κάτι πολύ χαζό.

Το καταλαβαίνω, αλλά έδωσα μια υπόσχεση...

σε κάποια που νοιάζομαι και θα την τηρήσω.

Έχει τελειώσει.

Όντως δεν αλλάζει;

-Δεν γίνεται τίποτα. -Και τι θα της πω;

Πες της το στη μούρη.

Ότι της έλεγες ψέματα.

-Τόσο καιρό. -Μπίλι, τι κάνεις εδώ;

-Δεν έχει σημασία. -Μπίλι, προσπάθησα.

Είναι χειρότερο από ψέμα.

Με ξεγέλασες.

Ήξερες τι έκαναν και δεν μου το είπες.

Όχι, έκανα ό,τι μπορούσα, αλλά ο θείος κοιτά το κέρδος.

Πάντα αυτό κάνεις.

Δεν αναλαμβάνεις την ευθύνη.

Και πάνω που σου ανοίχτηκα.

Που σε εμπιστεύτηκα.

Έκανα λάθος για σένα.

Έκανα λάθος για όλα.

Θα την κυνηγήσεις, έτσι;

-Ξέρω ότι με μισείς. -Παιδιά είμαστε;

Δεν σε μισώ.

Μισώ την αλαζονεία σου.

Και την κοροϊδία σου. Και το πείσμα σου.

Ξέρεις τι; Έχεις πολύ θράσος που ήρθες εδώ.

Συγγνώμη. Για όλα.

Κυρίως επειδή κάναμε μια συμφωνία και δεν θα κάνω πίσω.

Όχι μόνο για την Τζες και τον Μαξ, αλλά επειδή χρειάζεσαι βοήθεια.

Γι' αυτό ήρθα.

Για ό,τι θες.

Δεν το πιστεύω ότι έτσι θα το τακτοποιήσουμε.

Ναι.

Μπίλι, καλή ιδέα να πεις στον ντιτζέι να κάνει συναυλία.

Θα αρέσει πολύ στους εθελοντές η DJ Cascadia.

Μόνο τη μουσική με άφησε να διαλέξω.

Αλλά μάντεψε.

Αν και σου είπα ότι έκλεισα αυτήν...

έκλεισα τους Χάρλεμ Χάουλερς.

-Την αγαπημένη μου μπάντα; -Ναι.

-Αυτούς έκλεισα. -Το ξέρω.

Τους ακύρωσα και έκλεισα την DJ Cascadia.

Τι; Σοβαρά;

-Πότε; -Ξεκινάει το σόου!

Χορεύουμε;

Ναι.

Μάλλον δεν πρέπει να το πω αυτό...

αλλά μου λείπεις πολύ.

Κι εμένα μου λείπεις.

Κι αν και οι τελευταίες μέρες ξεκίνησαν κάπως στραβά...

ήταν πολύ σημαντικές για μένα.

Και για μένα, Μαξ.

-Σ' αγαπώ. -Σ' αγαπώ.

Όχι, όχι.

-Ξέρω ότι δεν είναι όλα τέλεια. -Δεν χρειάζεται να είναι.

-Το καταλαβαίνω τώρα. -Κι εγώ καταλαβαίνω...

ότι ήθελα να τιμήσω τη μαμά μου, αλλά το έκανα με λάθος τρόπο.

Έπρεπε να τιμήσω εσένα. Και δεν είναι μόνο αυτό.

Χάσαμε ο ένας τον άλλον. Και δεν φέρθηκα όμορφα.

Για απλός άνθρωπος είμαι λίγο περίπλοκος.

Αλλά θα το δουλέψω.

Και θα είμαστε καλύτερα.

Αν θέλεις κι εσύ.

Κι εγώ θα το δουλέψω.

Αν θέλεις.

Θα είμαι κάτι λιγότερο από τέλεια.

Τι θα...

Τζες.

Θα με παντρευτείς;

Αλλά...

όντως αυτή τη φορά.

Ναι!

Είναι τέλειο αυτό!

Χαίρομαι πολύ για εσάς.

Και δεν θέλω να σας δώσω τα άσχημα νέα...

αλλά έχουμε χαρίσει ήδη τα πάντα απ' τον προηγούμενο γάμο.

Δεν έχει μείνει τίποτα.

Δεν ισχύει αυτό.

Ο Μαξ έχει δίκιο.

Έχουμε ο ένας τον άλλον.

Η εμμονή μου στάθηκε εμπόδιο.

Θα γίνει ακριβώς όπως έπρεπε να γίνει.

Ήξερα ότι θα τα βρείτε. Έτσι, Μπίλι;

Ναι, λοιπόν...

Κι έτυχε να ξεχάσω να πω σε όλους να μην έρθουν.

Σοβαρά μιλάς;

-Θα έρθουν όλοι; -Ναι.

Ναι!

Μπίλι, εμείς...

εκτιμάμε πολύ όλα όσα έκανες.

Κι ελπίζουμε να μην είναι περίεργο...

αλλά σε παρακαλούμε να έρθεις στον γάμο μας.

Τι καλοί που είστε!

Αλλά θα είστε με φίλους και συγγενείς.

Κι εσύ είσαι φίλη μας τώρα.

Πρέπει να έρθεις.

Σε παρακαλώ! Πες ναι!

Όπως είπα εγώ.

Το λατρεύω αυτό το τραγούδι!

Πρώτα θα χορέψουμε και μετά θα οργανωθούμε.

Τα λέμε.

Σε παρακαλώ, έλα στον γάμο.

Θα ήταν σημαντικό γι' αυτούς.

Και για μένα.

Δώσ' τους τις ευχές μου. Εντάξει;

Κι ευχαριστώ για τη βοήθεια.

Και χαίρομαι πολύ που η Τζες κι ο Μαξ τα ξαναβρήκαν.

Απλώς...

έχω να πω κάτι ακόμα. Εντάξει;

Και μη μου ξαναμιλήσεις μετά.

Δεν τα ξέρω όλα.

Αλλά αυτό το ξέρω.

Ο λόγος που δεν ανοίγεσαι, ο λόγος που νιώθεις...

ότι όλα αποτυγχάνουν, ο λόγος που δεν εμπιστεύεσαι...

είναι επειδή κάτι χαζοί σαν εμένα σε κάνουν να νιώθεις...

ότι δεν είσαι τόσο υπέροχη όσο είσαι.

Αν και δεν γίνεται να είσαι τίποτα λιγότερο από μαγική.

Και τίποτα δεν θα το αλλάξει αυτό.

Και ξέρω ότι έτσι είναι η ζωή.

Όπως αυτό με τον πατέρα σου.

Αλλά αυτή η μαγεία θα τον φέρει πίσω σε σένα.

Όσο τρομακτικό κι αν είναι, όσο κι αν αγχώνεσαι...

υποσχέσου μου...

ότι πάντα θα αφήνεις τον εαυτό σου να λάμπει.

Γιατί τότε είσαι ακόμα πιο εντυπωσιακή.

Πρέπει να φύγω.

Ή είσαι μέσα ή δεν είσαι.

Άλλο η οικογένεια και άλλο η δουλειά.

Δεν θα το ξανασυζητήσουμε.

Πρέπει να πάρεις μια απόφαση.

Έχεις δίκιο.

Παραιτούμαι.

-Νόμιζα ότι θα τα καταφέρναμε. -Δεν πειράζει, καλή μου.

Δεν πάνε πάντα όλα όπως θέλουμε.

"Πώς θα σώσεις την αποθήκη."

Έλα! Ήξερα ότι θα 'σαι ξύπνια.

Κοίτα, ξέρω ότι είσαι απασχολημένη, αλλά θέλω μια μικρή χάρη.

Γεια!

Γεια.

Γεια σας.

Το κτήριο χτίστηκε το 1900.

Μετά από κάποια χρόνια το πήρε ο παππούς μου...

κι ο μπαμπάς μου το έκανε επιτυχημένο χώρο εκδηλώσεων.

Έχετε κάποια έγγραφα σχετικά με την ιστορία του κτηρίου;

-Ναι, στην παρουσίαση... -Μόνο κάποια δομικά στοιχεία...

αυτού του ιστορικού κτηρίου υπάρχουν ακόμα.

Ναι.

Σωστά.

Τα θεμέλια μπήκαν το 1909 και οι τοίχοι χτίστηκαν το 1910.

Μια πυρκαγιά κατέστρεψε το εσωτερικό το 1940...

αλλά η ζημιά αποκαταστάθηκε.

Αλλά αυτά είναι κάποια στοιχεία.

Σωστά;

Ο λόγος που ήρθα εδώ...

και που γίνεται αυτή η έκτακτη συνεδρίαση...

αφορά πιο πολύ τις αναμνήσεις.

Και τις αναμνήσεις που θα αποκτήσει ο κόσμος, όταν γνωρίζει...

ότι θα μοιράσει την αγάπη σε όσους έχουν ανάγκη.

Και το συναίσθημα που προκαλεί αυτός ο εορτασμός της αγάπης...

σε μια πόλη που αγαπούν, σε έναν χώρο που αγαπούν.

Και τα θεμέλια του κτηρίου υπάρχουν ακόμα.

Αλλά...

πάνω σ' αυτά δεν χτίζεται η αγάπη;

Από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε.

Και με τη βοήθειά σας...

εγώ θα ξεκινήσω από εδώ.

Γεια σου! Τι μου έφερες;

ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΓΑΜΟ ΜΑΣ

Ναι. Όχι.

Περίμενε. Δεν ξέρω.

Καλά. Αλλά μόνο για να στηρίξω τον Μαξ και την Τζες.

Γεια, Μπίλι.

Έκανα πολλά που μετανιώνω.

Δώσε μου μια ευκαιρία να σου εξηγήσω από κοντά απόψε.

Ο Γουφ είπε ότι θα έρθεις, μην τον στήσεις κι αυτόν.

Έτσι είπες;

Ήρθες.

Ήρθα.

Ευχαριστώ.

Όλοι...

σε ευχαριστούμε.

Άκου. Ξέρω πως δεν μπορώ να τα διορθώσω όλα.

Το ξέρω, γιατί προσπάθησα και απέτυχα.

Οπότε άσε με να ζητήσω συγγνώμη.

Συγγνώμη που είπα ψέματα.

Συγγνώμη που δεν είπα την αλήθεια.

Και λυπάμαι γι' αυτό που θα συμβεί στο κτήριο.

Ξέρω πως όταν προσπαθώ να ελέγξω την κατάσταση...

οι πράξεις μου έχουν συνέπειες. Πραγματικές συνέπειες.

Συνέπειες...

που επηρεάζουν τους άλλους και τα συναισθήματά τους.

Που επηρεάζουν εσένα.

Κι αυτό με στενοχωρεί πιο πολύ απ' όλα.

Γιατί...

σε έχω ερωτευτεί, Μπίλι.

Αυτή είναι η αλήθεια.

Αν και δεν μπορώ να το διορθώσω...

θα προσπαθήσω να το βελτιώσω.

Για να απολαύσουμε όλοι τον χώρο μια τελευταία φορά.

Μαζί.

Έτσι όπως έπρεπε πάντα να τον απολαμβάνει ο κόσμος.

Με μια πολύ ξεχωριστή γιορτή της αγάπης.

Τζες.

Σου δίνω αυτή τη βέρα...

ως σύμβολο της αγάπης μου.

Κι όπως περικλείει το δάχτυλό σου θα σου θυμίζει...

ότι πάντα θα σε περικλείει η αγάπη μου.

Θα τη φοράω με χαρά.

Μαξ.

Σου δίνω αυτή τη βέρα ως σύμβολο της αγάπης μου.

Κι όπως περικλείει το δάχτυλό σου θα σου θυμίζει...

ότι πάντα θα σε περικλείει η αγάπη μου.

Θα τη φοράω με χαρά.

Σκέφτηκα αυτά που είπες, θείε.

Άλλο η οικογένεια και άλλο η δουλειά.

Συγγνώμη που κατέληξε έτσι.

Έπρεπε να ακολουθήσω το ένστικτό μου.

Αλλά εκτιμώ όλα όσα έχεις κάνει.

Σου είμαι υπόχρεος που μου έδωσες δουλειά...

για να φροντίσω εμένα και τον Μαξ.

Αλλά ποτέ δεν είχα την ευκαιρία να σκεφτώ...

πού θέλω να πάω...

και τι θέλω να κάνω.

Θα κάνω τα πάντα για να είναι ευτυχισμένος ο Μαξ, αλλά...

το θέλω και για μένα αυτό.

Όσο κι αν θέλω να σου θυμώσω, Τσάρλι...

είμαι περήφανος για σένα.

Είναι ακριβώς όπως έπρεπε.

Το αγαπημένο μου μέρος στον κόσμο.

Τόσες όμορφες αναμνήσεις.

Μπίλι.

-Λοιπόν, τι λες; -Λέω...

ότι ο γάμος είναι υπέροχος. Έκανες καλή δουλειά.

Ευχαριστώ.

Αλλά νομίζω ότι πρέπει να ζητήσω κι εγώ συγγνώμη.

Το θέμα είναι...

ότι είχες δίκιο.

Χρειαζόμουν μια ώθηση για να κυνηγήσω αυτό που θέλω.

Το κτήριο.

-Λυπάμαι πολύ... -Αυτό σου λέω. Δεν χρειάζεται.

Πάλεψα γι' αυτό.

-Δηλαδή... -Η Ιστορική Εταιρεία...

το ανακήρυξε ιστορικό μνημείο και δεν μπορεί να κατεδαφιστεί.

Ευχαριστώ για τη συμβουλή.

Το λιγότερο που μπορούσα να κάνω.

Έπρεπε να το είχα σκεφτεί νωρίτερα.

-Θύμωσε ο θείος σου; -Θα είναι εντάξει.

-Κι εγώ το ίδιο. -Τι εννοείς;

Ώρα για ένα νέο κεφάλαιο.

-Παραιτήθηκα απ' την εταιρεία. -Ωραία!

Τώρα θα αρχίσεις να ζεις.

Χαρούμενος;

Με συγχωρείς;

Όλες οι ελεύθερες στην πίστα!

Translate: Ariel