Original subtitles

Ja. Voil�. Tadaa.

Allee, ga maar kijken.

En nu het rokje nog. Kijk.

Wat denk je ervan? - Keitof.

Zeg, zou dat mij ook niet staan?

Ik denk het wel.

O, en mag ik jou schminken?

Dit beetje.

Oogjes toe, toe, toe.

Zo. Voil�. - Is het af?

E�n van de allereerste bendeovervallen is de overval op wapenhandelaar Dekaise.

Buit: een pak gesofisticeerde wapens.

Een te hulp gesnelde politieman blijft dood achter.

De bende is het meest berucht geworden voor haar warenhuisovervallen.

Zeven nagelnieuwe kogelvrije vesten werden gestolen in Temse.

Het waren zelfs prototypes, waarvan bijna niemand het bestaan kende.

Daarvoor werd een nachtwaker vermoord.

De bloedige overval op een Colruyt in Nijvel bezorgde de bende haar naam.

De povere buit: wat etenswaren. Maar de menselijke tol was heel zwaar.

Nog geen halfuur later worden vijf mensen vermoord in Overijse.

Ook al bij een overval op een Delhaize-warenhuis.

Hier wordt net geen 25.000 euro geroofd.

Dat de politie en rijkswacht overal aanwezig zijn...

Vroeger was Belgi� ��n groot frituur. Nu is het ��n groot schietkraam.

Er zijn hier meer gangsters dan in Marseille. - Ze zullen ze wel pakken, Carlos.

Eergisteren hebben een stel kleine gasten twee vuurwapens en een bivakmuts gevonden.

Hier, in het park. Weet je wat de rijkswacht gedaan heeft met die gasten? Hm?

Een keer aan hun oren getrokken en dat was het.

Maar nu worden die spullen in alle stilte onderzocht.

Ah ja? En door wie? Amateurs, dat zijn het.

En dan heb ik het niet over die criminelen, h�.

Voil�. - Merci.

Maar het leven moet een beetje spannend blijven, h� Carlos.

Destijds in de Congo moesten wij dag en nacht op onze qui-vive zijn.

Van mij mogen ze die mannen zo rap mogelijk tegen de muur zetten.

Als ik minister van Justitie was, ik had al lang de doodstraf weer ingevoerd.

Gelukkig ben ik maar een simpele mecanicien die met pensioen gaat

en geen minister van Justitie. Mag ik een bolletje pakken?

Ja, ja, ja.

Merci, Albert.

David?

David? Allee, komaan jongen. We moeten door.

Fiets op zijn plaats. Op zijn plaats.

Rebecca?

Rebecca?

Zeg, je komt zo toch niet mee met ons, zeker? - Jawel, dat is toch mooi?

Gekregen van Metje voor mijn Sint-Maarten. - Zwijg stil voor David.

Hij heeft dat toch al lang door. - Hij heeft juist niks door.

Doe iets anders aan. Het lijkt wel carnaval. - Zeg. Doe eens niet zo achterlijk.

Wat heb ik niet door?

Waar haal jij dat mes? - Gekregen van Petje voor mijn Sint-Maarten.

Allee, kom. Ik leg je haar goed.

Doe het dan zelf. En voorzichtig. Th�r�se, we moeten door.

Dit of dit?

Kom.

Albert?

En?

Wat vind je ervan?

Schoon. Echt, heel schoon. - De linker of de rechter?

Ik heb echt niks wat daarbij past.

Mag ik rijden? - Allee.

Allee, kom.

Eerst de first lady.

Hoe is het?

Je ogen zijn zo mooi?

Dames en heren, lieve vrienden, in 1936, ik was toen veertien jaar,

is mijn vader gestorven en ik werd op slag kostwinner voor een gezin van zeven kinderen.

Ik heb toen gedaan wat moest, dus studeren was er helaas niet meer bij.

Maar daarna ben ik mijn geliefde Metje tegengekomen en toen is alles begonnen.

We zijn meteen naar de Congo vertrokken om daar ons eerste bedrijf op te richten.

Helaas zijn we daar van de ene dag op de andere moeten gaan lopen

en terug in Aalst zijn we dan met niks opnieuw begonnen. Voil�.

En hier staan we nu, 49 jaar later, in het AARC.

En het is genoeg geweest, ik stop ermee.

Dat rijmt. Dat rijmt. Maar ik vertrek in het volste vertrouwen.

Onze Gilbert, met zijn geweldige expertise, is de geknipte man om het AARC over te nemen.

Proficiat, meneer de directeur.

En m'n oogappel, ons Th�r�se, doet hier zoals iedereen weet op onnavolgbare wijze de boeken

en soigneert de klanten, zoals Metje haar dat jaren aan een stuk heeft voorgedaan.

Voil�.

Metje en ik gaan terug naar de Congo. - Zot.

Dat zal wel.

In ieder geval gaan we het er eens goed van pakken. En waar blijft die drank?

Albert. Albert.

Ja? - Beste Albert.

Lieve grootvader van mijn kinderen.

Trouwe kompaan van ons Metje.

Strenge, maar rechtvaardige baas van deze schone onderneming.

En goeie vriend.

We hebben hier allemaal heel veel van jou geleerd.

En het zal niet eenvoudig zijn om je voorbeeld te evenaren,

maar we zijn enorm dankbaar voor je vertrouwen.

En we gaan je laten gaan, Albert.

Maar niet zomaar.

Chantal?

Aalst viert carnaval

Alle dagen bal

En zijt maar gerust

We hebben geen dorst

Aalst viert carnaval

Alle dagen bal

En zijt maar gerust We hebben geen dorst

Dames en heren, dames en heren.

Omdat we allemaal zo blij zijn dat je weggaat...

Dat geloof ik, ja. - hebben we samengelegd voor een cadeau.

O nee. - Ja, ja.

Je mag het zelf pakken. Pak aan. Kom, kom, kom. O, Albert.

Dit is g�nant. - O ja, g�nant. Albert.

O, kiekeboe.

Alsjeblieft. - Opendoen. Opendoen. Opendoen.

Een maand hotel op de zeedijk in Knokke.

En nu iets drinken. - Schol.

Op je gezondheid.

David. Pas op. - David.

David, allee. Allee Gilbert, doe iets. - Laat hem doen.

David, concentreer je, h�. Dat is goed, jongen. Rustig blijven.

Dat was knap. - Ja? Dank je.

Ja, heel knap.

Zeg Chantal, die tetten van jou, is dat een F of is dat een G?

Ha, wat denk je?

Dubbel G.

En die van jou?

Dubbel niks. - Zeg.

Maar schatje, dat komt allemaal goed. Die krijgen nog een groeispurt.

Wat moet er nog groeien? - Ga eens weg, jong.

Ha, jij rookt?

David en Rebecca? Kom. Jullie kunnen al met Metje en Petje mee.

Wij gaan nog naar de Delhaize. - Dan zul je rap moeten zijn.

Kom, directeur. - Ik wil mee naar de Delhaize.

Komen jullie maar met ons mee. - Het is Sint-Maarten. Ik wil mee.

Ik ook. - Allee, vooruit. Kom. Tot straks, h�.

Tot subiet.

En wat moet ik maken? - Domme vraag, h�.

Tomatensoep met balletjes.

Euh, de... Ja. Zet dat maar hier.

Het is me wat.

Het is halfacht en die BOB-agenten zijn al naar huis

terwijl de winkel nog open is. - Hoe weet jij dat dat BOB'ers zijn?

Dat zie je, Metje. Van ver.

Godverdomme.

Een overval in de Delhaize van Aalst.

Onze kinderen.

Ik ga ze halen.

Komaan.

Meneer? Woont u in de buurt? Breng die kinderen in veiligheid, komaan.

Breng ze in veiligheid. Komaan. Naar buiten.

En onze kinderen? - Ik moet terug.

Die jongen daar.

Die heb ik net gezien.

Wat is er met die jongen?

Het is op de parking. Op de parking, ginder.

Het is verschrikkelijk.

Pardon. Pardon, mag ik...

Mijn kinderen zijn daar.

Carlos?

Carlos.

Ik moet naar mijn kinderen.

Jij bent toch ook vader?

Iedereen uit de weg. Uit de weg. Doorkomen.

Dat is Gilbert.

Gilbert Van de Steen.

Meneer, gaat het?

Ja.

Dat is mijn dochter. Godver...

Th�r�se.

Th�r�se Van Den Abiel.

Hoe moet ik dat gaan vertellen?

Ik kan haar dat niet vertellen.

Wat nu?

Kindje toch.

Rebecca...

Rebecca Van de Steen.

Dan is dat David, h�.

Dat is hem niet.

Dat is hem niet.

De operatie is nog bezig. Ik breng u naar de wachtkamer van de intensieve.

Zuster Benedicta? Hilde De Moor, onderzoeksjournalist.

Nee, nee. Geen pers.

Hey, jongen.

Ik ben bij je. David?

Mama en papa?

Zijn ze hier ook?

Ja.

Mama en papa zijn in een ander ziekenhuis.

En Rebecca?

Ook.

Slaap maar. H�.

Ik heb ze gezien.

Ja. Natuurlijk.

Godver...

Mr Van Den Abiel? Dr. Rumbaut. Nee, blijf zitten, blijf zitten.

Hij heeft dus een heel gemene schotwonde.

Het bovenste deel van zijn rechterdijbeen is gewoon weg. Aders zijn geraakt, spieren.

Hij heeft onwaarschijnlijk veel bloed verloren.

Het is zijn jeansbroek die heel de boel bij mekaar heeft gehouden toen ze hem brachten.

De hoofdslagader is nog intact. Dat is goed. Er is nog zenuwactiviteit. Dat is goed.

En wat er van dat dijbeen overblijft, hebben we gefixeerd met een stalen frame

aan een stukje heup.

De hoofdverpleegster zegt dat het een goeie dokter is. De beste.

Zegt ze.

Metje...

Die hagelbollen zijn door zijn dij gegaan, op de grond teruggeketst

en weer naar binnen gedrongen.

Vijf centimeter van zijn been is er weggeschoten.

Gewoon... verdwenen.

Hij heeft naar hen gevraagd.

Rustig, jongen. De dokter is bijna klaar.

Rustig. - Niet kijken, David.

Heel flink. Probeer niet te bewegen. - Zuster, mag ik...

Nee, niet jij. Ik wil mama en papa. - David, nee... Rustig. Kom.

David. Davidje...

Ik heb tegen je gelogen, jongen.

Mama en papa zijn er niet meer.

Echt, ze zijn er niet meer. Ze zijn dood.

En Rebecca?

Ook.

Ze riep nog.

Wat riep ze?

Hij slaapt.

Ze riep nog...

Petje. - Ja?

Ik had een blauwe ballon aan mijn pols.

David? - Ik was een strip aan het lezen.

David, kom.

Wat is dat? - Dat is lekker.

Zet je muts op, want het is koud buiten. - Dag.

Hup.

Ik duw de kar. - Zeg.

Laat hem. Allee, laat hem maar. Kom. - Duwen hoor, David.

Niet schieten. Dat is mijn papa.

Ze riep nog...

Niet schieten.

Dat is mijn papa.

Voor David Van Sint-Maarten

Mr Van Den Abiel... Ja, sorry.

De voordeur stond open.

Ik ben Hilde De Moor.

Ja, u weet het misschien niet meer, maar ik heb u gezien in het ziekenhuis.

Mijn innige deelneming.

Zou ik u een paar vragen mogen stellen over de Bende van Nijvel?

Ik weet niks van die bende, madam.

Dat is het 'm juist. Niemand zegt iets te weten...

Madam, ik weet niks van die bende. Niks. - U weet misschien meer dan u denkt.

Madam, u stoort.

Mr Van Den Abiel, ik ben echt waar niet op zoek naar sensatie,

maar dat onderzoek naar die bende wordt gemanipuleerd. Dat is een klucht.

En uw kleinzoon leeft. Hij heeft alles gezien...

Mijn kleinzoon komt niet in de gazet, niet op de radio en niet op televisie.

En nu vraag ik u beleefd het huis te verlaten of ik bel de politie.

Ik ben weg. Wacht, ik heb...

Ik heb hier nog een overzicht met alle onopgeloste vragen,

gemiste kansen, alle stommiteiten in het bendedossier tot nu toe.

Ik leg het hier.

Lees dat alsjeblieft en laat me dan weten wat u ervan denkt.

Sorry.

Was het dit dat je wou hebben?

Hij... Hij heeft naar jou gevraagd.

Hebben ze hun kleren aan? - Ja.

Je mama heeft een wit plooikleedje aan, met die rode knopen.

Je papa zag dat zo graag.

En Rebecca? Dat new-wavekleedje?

Dat jij gemaakt had voor haar?

Ja.

In heel Aalst zijn de lichten gedoofd en de winkels gesloten ten teken van rouw.

Het land is in shock.

Het is alsof het oorlog is, maar we weten niet wie de vijand is.

Alle warenhuizen die op een gemakkelijk te bereiken vluchtroute liggen,

worden door paracommando's van het leger en scherpschutters

van het speciale interventie-eskadron van de rijkswacht bewaakt.

Bij de gerechtelijke politie zorgde de terreur van de Bende van Nijvel

ondertussen al voor de aankoop van nieuwe geweren.

Er zijn nu riotguns ter beschikking om de gangsters met hun eigen wapens te bestrijden.

De rijkswacht zal binnenkort ook kunnen beschikken over nieuwe en snellere wagens.

Doe dat weg. - Schat, ik...

Weg ermee.

Maar ik zoek alleen een plekje... - Ik wil het niet.

Goeiendag. Kom binnen. - Nee, nee.

We komen alleen iets afgeven.

Van uw kleinzoon.

Godverdomme.

Goeiendag, meneer. - Is er al iets bekend over de daders?

Mijn vrouw en ik hebben alles van dichtbij meegemaakt.

We hebben de eerste schoten gehoord.

We zijn naar het balkon gelopen en dan heb ik direct de 900 gebeld

en ben naar beneden gegaan. - En hebt u de daders gezien?

Nee, dat niet, nee.

Kijk, meneer. Het is vriendelijk dat u wilt helpen, maar wij gaan daar niet over.

Er stond al de hele dag een R4 van de BOB. Enfin, dat stond er al de hele week.

Een halfuur voor sluitingstijd waren die gasten ineens weg. Verdwenen.

Ja, dat zou mij verbazen. Maar we zullen het controleren.

En toen ik beneden kwam, en dat is toch bizar,

stonden er twee zwaarbewapende gendarmen

met hun mitraillette in de aanslag, met hun rug naar het gebeuren gekeerd.

Ja, dat was een patrouille die in de buurt was.

Ja, maar die deden niks.

Kijk, meneer. We zullen het nagaan.

Als er iets is, u kunt me altijd bereiken op het bureau.

Vraag maar naar adjudant Lootens. - Dank u.

Alsjeblieft. Meneer, goeiendag. - Goeienavond.

Godver...

Maar enfin.

We waren onze kleine jongen ook bijna kwijt. Kijk.

Je moet dat eens zien.

Maar Metje, misschien heeft de rijkswacht dat nog nodig.

Ik hoop dat ik niet meer wakker word.

Metje, zoiets kun je niet zeggen.

We moeten verder voor Davidje. We moeten die jongen een nieuw leven geven.

Ja.

Dat is waar.

Maar er is iets... Ik vind dat je dat moet weten, Albert.

Ik ben altijd zo gelukkig geweest.

Maar...

Dat is voorbij. Het... Dat gaat niet meer, Albert.

Sorry.

Albert.

Merci, zuster. Merci. Hey, jongen. Wat is er gebeurd?

Hij was hier. - Wie?

Die met zijn krullen. Die op mij geschoten had. Hij stond daar, in de deuropening.

Hij stond daar gewoon naar mij te kijken, met zijn blauwe ogen

en zijn pukkel naast zijn neus.

Ik heb hem herkend.

We kwamen buiten met de winkelkar.

Wat is dat? Is dat niet wat vroeg? - Nee, dat is lekker.

Dag.

Ik duw de kar.

Niet schieten. Dat is mijn papa.

David.

Lopen.

Niet kijken.

Niet kijken.

Ogen dicht.

Dus...

Die kerel zijn sjaal viel en die had een pukkel op zijn neus?

Nee, zijn sjaal viel af en ik zag een pukkel naast zijn neus, niet op.

En die man was hier, zeg je? - Ja, die stond daar.

Was hij alleen? - Ja.

Waar precies?

Hier? - Ja.

Waarschijnlijk... licht uit. - Nee, het licht was aan.

Ik kon zijn pukkel zien. - Aan.

Hier? - Ja.

Zuster, hebt u een minuutje? - Petje, niet weggaan.

We gaan maar even op de gang. - Ik heb schrik.

Geen schrik hebben. - Nee, hij gaat terugkomen.

Nee, hij komt niet terug, David. - Jawel.

Hij gaat niet terugkomen. Nee, David. Luister eens hier.

Dat zijn heel stoute mensen. Dat is waar. Die moeten gepakt worden en gestraft worden.

En ik ga daarvoor zorgen. Maar hij komt niet terug.

Beloofd?

Beloofd.

Ik kom direct.

Hij was in paniek. Toen ik binnenkwam, was hij aan het schreeuwen.

Maar er was niemand.

Hij zit onder de pijnstillers, hij heeft nachtmerries. Dat is allemaal heel normaal.

Ja, maar... hij kan ��n van die bandieten tot in detail beschrijven.

Dat is niet goed. Dat is...

Dat is niet goed.

Bel de politie maar.

Hier.

Dat is voor de afwas. En... ga alsjeblieft eens naar de winkel en doe inkopen.

Ik ga niet naar de overkant.

Ga dan ergens anders naartoe, maar ik moet iets eten, Marie-Jos�.

Worst, een kipfilet, het kan me niet schelen.

Een stuk vlees, met patatten, een bloemkool. Dat is al wat ik vraag.

Zeg...

Waarom staan er geen auto's op de parking?

Omdat de klanten niet durven, denk ik. - Ah ja.

Wanneer moet die klaar zijn?

Vanavond. Ja.

Moet jij dan niet helpen? Of staat in de gazet wat je moet doen?

Ja, natuurlijk. - Zeg, mannen. Kom eens. Kom eens hier.

Kom eens hier, mannen. Kom.

Luister. Het succes van onze firma is altijd het resultaat geweest van...

hard werk, maar als jullie er nu de kantjes af gaan lopen, dan gaan we over de kop, h�.

Dan gaan we failliet. Ja?

Dus je hebt de keuze.

Ofwel vlieg je erin, pak je initiatief en begin je te travakken zoals het hoort,

ofwel... ja, niks h�. Niks.

Maar als het lukt, dan delen we de pot.

Ja?

En merci dat je op de begrafenis was.

Chantal, kom eens even.

Weet jij hoe je dat ding aanzet? - Ja, hoe gaat dat? Dat is met een knop.

Ik... - Hier, dat.

Ik wil de boekhouding zien.

Ons Th�r�se heeft er alles in gestoken. - Oei. Euh, ja...

Ken je MS-DOS? - MS-DOS?

Ja, dat... Beir. - Ja.

Op die computer, is dat CD dat je moet intypen of DIR?

Ja...

DIR of CD? - DIR.

Nee...

DEL, dat mag je in ieder geval... Dat mag je nooit intypen.

Ik wil alle rekeningen, alle facturen en alle bestellingen, ja?

Hallo? Ja, AARC. Van Den Abiel. Ja.

Ja, dokter?

Z'n been verslechtert. We moeten opnieuw opereren.

De operatie was toch geslaagd? - Ja, kijk.

De wonde geneest niet en er is weefsel aan het afsterven.

Wat wilt u nu zeggen? Gaat u amputeren?

Ja, dat is iets wat ik nu onmogelijk kan inschatten. Dat gaat niet.

Dat kan niet. Dat mag niet. Godver... - Mr Van Den Abiel. Mr Van Den Abiel.

Dit gedrag helpt niemand, h�. Niemand.

Ons niet, u niet en David al helemaal niet.

Alsjeblieft, zeg. - Sorry.

U kunt bij hem blijven tot hij is ingeslapen.

Dank u. - De operatie kan lang duren.

Dokter, wilt u dat been redden, alsjeblieft? - We doen ons best.

Ik ben de grootvader. Goeiendag. - Het is in orde.

Nog een operatie? - Ja.

Nee, ik wil dat echt niet meer. - Het moet.

Rustig maar. - Het kan niet anders.

Alles zal goed komen. - Rustig maar.

Heren, zou u bij gelegenheid eens verslag willen opmaken

over wat mijn kleinzoon te vertellen heeft?

Meneer, wij zijn van de politie. Dat is onze bevoegdheid niet. Dat is voor de rijkswacht.

Ja. Merci.

Goeiemiddag.

Adjudant Lootens, alsjeblieft. - Uw pas, alsjeblieft. U kunt daar wachten.

Ik mag hem elk uur van de dag bellen. - Uw pas, alsjeblieft, en daar wachten.

Mr Van Den Abiel?

Alsjeblieft. Adjudant Lootens is er niet.

Dan wil ik de hoogste in rang spreken. - Zo gaat dat niet, meneer.

Ik heb hier trouwens een boete voor u. - Een boete?

Ze zal vandaag of morgen in uw bus vallen. Uw BMW is weggesleept in Brussel.

Ik heb geen BMW. - Uw nummerplaat is toch FHV715?

Ik heb een factuur van Les D�panneuses Orange.

Meneer, mijn auto staat hier voor de deur. Dat is een Mercedes, geen BMW.

Dat is raar.

Euh... Ik zal een pv opstellen en naar Brussel sturen.

U kunt beter eens luisteren naar mijn kleinzoon en daar een pv van opstellen.

Die jongen heeft oog in oog gestaan met een bandiet van de Bende van Nijvel.

Zegt dat u iets? Les Tueurs du Brabant?

Ik zal het melden, maar ik kan niks beloven. - En zeg dat ze rap zijn.

Hij gaat van de ene zware operatie naar de andere. Misschien is het dan te laat.

Mr Van Den Abiel?

Walter Bas. Innige deelneming.

Ik heb u gevraagd om die twee kinderen in veiligheid te brengen. Ik was in burger toen.

Ik probeer zo vlug mogelijk bij u langs te komen. Geef een seintje wanneer het past.

Merci. - Het is niks.

Het is Onze-Lieve-Vrouwziekenhuis. - Komt in orde.

Ik zal u bellen.

Albert. - Hey.

Ik heb je pyjama klaargelegd. Dan kun je blijven slapen.

Als jij 's nachts bij David blijft, dan zal ik de dagen wel doen.

Luister, Albert. We maken een goeie afspraak.

Jij doet wat je vindt dat je moet doen. Ik maak het eten, ik doe de afwas.

Maar voor de rest laat je mij met rust. Ik wil er niks meer over horen.

Niet over die Bende van Nijvel, niet over de overval

en niet over de rijkswacht.

Maar iets anders, Metje. Als we niet oppassen zijn we blut.

Ik ben in het AARC geweest. Het draait er vierkant.

Ik moet weer aan de slag. We gaan die inkomsten nodig hebben.

We hebben toch spaarcenten? - Tja...

De begrafeniskosten. De ziekenhuiskosten. Dat is hier niet afgelopen, h�.

En ze hadden geen papieren, ja. Ik snap het ook niet, maar...

Die kleine is niet verzekerd. Er is geen enkele maatschappij die hem nu nog wil.

En als je een brief schrijft naar Delhaize? - Ja...

Ja...

De grote boosdoener was een klein stukje stof van zijn jeansbroek dat nog in de wonde zat.

Dat hebben we eruit gehaald. En ook nog drie fragmentjes lood. Er zitten er nog vijf in,

maar daar kunnen we niet bij. Nu is het afwachten of dat been goed verder aangroeit.

En daardoor zit hij nu in een soort van gipsen broek, zeg maar.

Daar zal hij wel een paar maanden mee moeten leren leven.

Die matrassen in de gang moeten ook nog mee. - Ja.

U hebt wel toestemming nodig om het huis te verkopen.

Wablief? - Dat u toestemming nodig hebt.

De familieraad gaat akkoord en we hebben dat geld nodig.

Dat is niet officieel. Dit is een bijzonder geval van erfenis. Dat kan even duren.

U kunt het wel intussen verhuren, als u dat wilt.

Mijn papa schreeuwde.

Zo'n kreet... van...

Van pijn? - Ja, maar ook van col�re.

En de man die op uw vader schoot, was dat dezelfde die op u geschoten heeft?

Nee. Die op mijn vader en op Rebecca schoot, die had zo'n masker op.

Ik moest eerst denken aan carnaval.

En die op mij schoot, was veel groter. Die had een zwartepietenpruik op.

Zijn sjaal viel af en ik zag zo'n grote pukkel naast zijn neus.

Aan welke kant? - Deze.

En blauwe ogen.

En lichtbruin haar dat van onder zijn pruik kwam.

Niet kijken. - Niet kijken, zei hij.

Hoe kon ik niet kijken? Hij richtte een afgezaagde tweeloop op mijn kop.

Hoe weet je dat die was afgezaagd? - Dat zie je toch?

Het was echt slecht gedaan. Hij richtte naar mijn kop en schoot in mijn been.

Hoe oud ben jij, kameraad? - Negen.

David, is hier iemand bij die je misschien herkent?

Misschien. Wacht wat.

Kijk nog maar eens goed. Pak je tijd.

U heb ik gezien.

Hela. Hela. H�, bij mij blijven, jij.

H�. Wat is je naam? Wat is je naam? H�?

Waar woon je, makker? Waar woon je, kameraad?

Hyacinthenstraat 43.

Dat klopt, ja. - Negen jaar, h�.

Maar hij weet waarover hij het heeft.

Heren? Heren?

Die... Die man op die foto waar hij aan twijfelde, wie...

Is dat een bekende bij u? - Hoe bedoelt u?

Wel, of u hem kent, ja of nee? En de beschrijving van die reus.

Dat is toch in detail? Daar kunt u toch iets mee doen?

Daar zal de onderzoeksrechter over beslissen, meneer. Ok�? Tot ziens.

Euh, Mr Van Den Abiel, verwacht hier niet te veel van.

En als ik u raad mag geven, pak een advocaat. - Een advocaat?

Ja, die zal u kunnen helpen. Ook als u informatie wilt over het onderzoek.

Kijk, wij weten niet veel en wat we weten, mogen we niet zeggen.

Merry Christmas.

Smakelijk. - Smakelijk.

Allee, David. Pik er dan op z'n minst de balletjes uit.

Het is lekker, hoor.

Metje heeft speciaal voor jou je lievelingssoep gemaakt.

Wat is dit? - Ik wil niet eten.

Dat heb ik gezien, ja.

Maar je kunt dat toch gewoon zeggen?

Trouwens, je moet eten. Iedereen moet toch eten?

Ik niet. Ik kan niet eten.

Hallo. AARC.

Mr Van Den Abiel? - Ja.

Hebt u het verslag van de autopsie van uw kinderen kunnen lezen?

Nee.

Kijk, ik betwijfel of de rijkswacht u wel alle informatie doorgeeft.

Wie bent u?

Kijk, ze zijn afgemaakt. Ze hebben alle drie achteraf nog een nekschot gekregen.

Een militaire executie.

Meneer, als u informatie hebt, zou u dan alsjeblieft naar de rijkswacht willen bellen?

De rijkswacht... Dat zijn militairen. Wij...

Ja? Wacht.

Niet neerleggen.

Officier Walter Bas, alsjeblieft. - Goeiendag. Euh, wie zoekt u?

Walter Bas. - Walter Bas? Die is hier niet meer, denk ik.

Hoe? - Hij is gedetacheerd.

Waarnaartoe? - Dat weet ik niet.

Staat dat daar niet? - Nee. Sorry, ik kan u niet verder helpen.

Wie kan dat dan wel weten? - Weet ik niet. Ik kan u echt niet helpen.

Mr Van Den Abiel. - Mw. De Moor.

Waarom hier?

Ja... Daarom.

Mijn... Mijn kinderen zijn omgebracht met een nekschot.

Wie zegt dat?

Weet ik niet.

Is het een betrouwbare bron? - Weet ik niet.

Mr Van Den Abiel, u kunt me echt vertrouwen. - Als ik zeg dat ik het niet weet,

dan weet ik het niet.

Iemand heeft me gebeld

en gezegd dat ze niet zomaar zijn neergeschoten. Dat ze zijn ge�xecuteerd.

Militair. En ja... Ik wil u vragen om dat te publiceren.

Ik moet eerst weten of dat waar is.

Ik kan zoiets niet zomaar uitbrengen. Ik moet dat checken, dubbelchecken.

Nee, wacht. Wacht even.

Tenzij ik u aan het woord laat.

U kunt beweren wat u maar wilt, ik niet.

Maar waarom zou u dat eigenlijk doen?

Ik wil ze uit hun kot lokken.

Dit werd onder de deur geschoven. Waar ben jij mee bezig?

En kleed je aan. De dokter komt zo. Het gips gaat eraf.

Heb je het gelezen? - Ik wil het niet weten.

Lang zal hij leven Lang zal hij leven

Lang zal hij leven in de gloria In de gloria

In de gloria

Hiep, hiep, hiep... - Hoera.

Hieperdepieperdepiep. - Hoera.

Blazen. - Blazen.

Gelukkige verjaardag. Dat is voor jou.

Een rolstoel? - Zeg, we hebben er dag en nacht aan gewerkt.

Dat is een racemachine. - Amai nog niet.

Maar we hebben nog iets. - Hier.

Dat heeft je papa nog voor jou gekocht toen, voor...

je Sint-Maarten.

Alsjeblieft.

Wauw.

Allee, we drinken op David.

Pas op. Pas op. Service. Service, pas op.

Rustig, Chantal.

Hier. Gezondheid, David.

Sant�. - Als je er niet van drinkt, blijft het vol.

Aalst viert carnaval Alle dagen bal

En zijt maar gerust We hebben geen...

Heren, een glas? Het mag niet, maar goed.

Wilt u ook eens proberen?

Rechtdoor, naar achteren, links en rechts.

Ah ja, dus dat is zo simpel? - Ja, gewoon.

Nee, nee. - Pas op.

Nee, nee.

Excuseer, Jeanine. Olala.

Bedankt. - Goed je oefeningen blijven doen, h�.

Komaan, kerel. - Dag, David. Dag, h�.

Dag. - Dokter, merci. Dag, zuster.

Tot ziens. - Dag.

Allee. Entrez, monsieur.

We zijn thuis.

Dit is jouw kamer.

En hier heb ik een kastje voor jou leeggemaakt.

Voor je speelgoed.

En je schoolgerief.

Metje... Proficiat, madam.

Delhaize betaalt de begrafeniskosten terug.

Scheelt er iets?

Nee.

Wie is majoor Vernaillen?

Een rijkswachtmajoor die een intern onderzoek voerde.

Ze hebben hem thuis overvallen, dwars door zijn deur geschoten.

Hij is geraakt en zijn vrouw... - Wat is er met zijn vrouw?

Zwaargewond.

Maar enfin. Zie je nu wat ervan komt?

En wat nu?

Opnieuw politiebewaking bij de voordeur?

En als we boodschappen moeten doen? - Ik los dat op.

En die kleine moet naar school. - Ik wil niet naar school.

Jij moet naar school, zoals iedereen. - Albert.

Ik los dat op, zeg ik. - Ja.

300, 299, 298,

297, 296,

295, 294...

In Ronqui�res worden wapens gevonden die vermoedelijk gebruikt werden bij overvallen

door de Bende van Nijvel.

Duikers halen er ook de kassa van de Delhaize van Aalst naar boven.

Lange tijd werden Michel Cocu en zogenaamde andere Borains opgevoerd als de schuldigen.

De Borains werden in totaal 17 keer opgepakt en opnieuw vrijgelaten.

Een bijzondere parlementaire commissie onderzoekt waar en waarom de vele...

E�n van de sporen van de Bende van Nijvel zou leiden naar Gladio,

een geheim stay-behindnetwerk gesponsord door de CIA en de NAVO

om bij een communistische machtsovername in heel Europa het verzet te organiseren.

Gaat het? - Kramp.

Allee.

Kom.

Ik kan niet naar school vandaag. - Wat hoor ik daar?

Dat ik niet naar school kan vandaag. - Daar hebben we het al genoeg over gehad.

Het is toch turnen. - Turnen is ��n uurtje op een dag.

Dat een nieuwe getuige wordt opgeroepen voor de bendecommissie.

Het betreft rijkswachtkolonel Herman Vernaillen, die in 1981 samen met zijn vrouw

een moordaanslag overleefde in zijn eigen...

Kom, jongen. Eet je boterham op.

Van Den Abiel. Ja.

Ja, maar... Waarover gaat dat interview? Nee, dat kan niet.

Nee, dat is hier veel te klein.

Maar dat kan wel in mijn bedrijf. Het AARC. Ja. Bedankt.

Gasten van de televisie. Ze willen weten wat we denken over die bendecommissie.

En wat denken wij daarover?

Ik beloof dat ik niks zal zeggen over de rijkswacht. Beloofd.

Hela. Krijg ik geen kus?

Vroeger was je veel liever, Petje.

Voil�. Je kunt naar Het Journaal.

Zeg, Albert. Ik heb zo nog eens zitten denken.

Je buur, die in occasies doet.

Je weet toch dat je daar niet alleen motoren en auto's kunt kopen, maar ook wapens?

Carlos... Dat wordt gezegd, ja.

Albert, dat is zo. Je kunt daar alles laten doen.

Je kunt daar serienummers laten wegvijlen, gebruikte wapens laten uitfrezen,

lopen laten afzagen.

Als coiffeur hoor je veel. En het schijnt dat het daar vol loopt met wapenfreaks.

Ja, extreemrechtse gasten, een wapenhandelaar, een gevangenisdirecteur,

zelfs een paar van de rijkswacht die ze buitengesjot hebben omdat het cowboys waren.

En naar het schijnt komen die gasten hier in Aalst schietoefeningen doen.

Hier, schieten? - Ja, practical shooting of zoiets.

Iets militairs.

En... een van die gasten... dat is een klant van mij.

Wie? - Allee, klant...

Die is hier ��n keer geweest. - Allee, komaan. Wie?

Blijkbaar... Ja, Lepoudre.

Ja, en die is die namiddag van de aanslag

in de Delhaize geweest. - Lepoudre?

Naar het schijnt. Albert, je hebt dat niet van mij, h�.

Daar liepen die gasten rond.

Dus die hebben Gilbert en ons Th�r�se hier aan het werk gezien.

En die Lepoudre liep daar ook rond.

Lepoudre zit al twee jaar vast, maar niet voor aanslagen van de Bende van Nijvel.

Twee jaar, zeg je? Dan kon hij toch makkelijk bij de overval geweest zijn?

En als hij daar rondliep, dan is hij zeker en vast ook hier bij ons over de vloer geweest

voor wisselstukken of weet ik veel. Misschien kende Gilbert hem wel persoonlijk.

Trouwens, die BMW die is weggesleept in Brussel.

Ik breek mijn kop over hoe die gasten aan mijn nummerplaat komen.

En waarom mijn nummerplaat?

Dat is het antwoord.

Die kerel was erbij tijdens de overval op de parking.

Mijn kinderen hebben hem herkend en daarom moesten ze het nekschot krijgen.

Ik ga dit niet publiceren. Dat moet eerst onderzocht worden.

Onderzocht worden? Door wie? Door de rijkswacht?

Nee, maar ook niet door de publieke opinie. Gooi dit op het nieuws en dat wordt een bom.

Waarom niet? Ik heb aan mijn kleinzoon beloofd dat ik die bandieten zou pakken

en dat ik ze zou laten opsluiten. - Mr Van Den Abiel, u bent geen speurder.

En de bendecommissie is nu echt goed werk aan het leveren. Geef die mensen een kans.

Niks. Ik weet niks.

Ja, als ik iets weet, dan is het via de pers.

Zoals iedereen. Of al eens iemand die mij belt.

Of al eens iets onder de deur schuift.

Zoals?

Meneer...

Ik ben geen speurder.

Ik ben maar een simpele mecanicien.

Hallo.

Ja, daar spreekt u mee.

En toen heeft hij die jongen met zijn kruk geslagen.

Awel, David? Wat is er gebeurd?

We liepen daar de trap op. - Waar?

Daar. Hij was mij gewoon aan het nadoen, hij was me aan het uitlachen.

Toen heeft hij mijn kruk weggestampt en ben ik op mijn rug gevallen.

Toen ben ik rechtgesprongen en... ja...

Waar is die jongen nu? - In het ziekenhuis.

Godver... Sorry.

David, je weet dat dat niet mag.

Allee, kom.

Ik neem aan dat u een familiale verzekering hebt?

Ja.

Goed gedaan, jongen.

Goed dat je je niet hebt laten doen.

Wij zochten enkele familieleden van de slachtoffers op.

U hoort Albert Van Den Abiel.

Als je mij vraagt wat ik denk over die bendecommissie, dan is het antwoord

dat ik het niet weet. Ik weet het niet.

Ze hebben mij niks gevraagd, David ook niet, en mijn vrouw hebben ze ook niks gevraagd.

Ook al zijn we getuigen vanaf het begin.

Wat ik wel weet, is dat ik het huis van mijn kinderen zou kunnen verkopen.

We hebben die inkomsten nodig. Die jongen kost bakken geld.

Hij is al vijftien keer geopereerd. Het zal waarschijnlijk nog eens zoveel keer moeten.

Maar ik mag niet verkopen. Als je het ongeluk hebt mee te maken wat ons is overkomen,

zou je toch denken de instanties van een land je wat gaan helpen,

dat ze wat empathie gaan tonen.

Dat ze je informeren over hoever ze staan met het onderzoek naar de moord op je kinderen.

Maar ik weet niks. Niks.

Als ik iets weet, dan is het via de pers.

Of iemand die mij belt, of al eens iets onder de deur schuift.

Zoals?

Meneer, ik ben geen speurder. Ik ben maar een simpele mecanicien.

En ik moet gaan slapen. En jij ook. Kom, David.

Wat vond je ervan?

Slaapwel.

300, 299, 298, 297...

296, 295...

David zit daar niet goed op die school.

Ik moet nog een brief schrijven naar het ministerie.

Hij kan toch op leercontract gaan en een vak leren?

Dan hoeft hij niet naar school. - En dan op zijn veertiende gaan werken?

Zoals jij. - Kijk naar mij. Ik ben nog altijd bezig.

Trouwens, denk je dat ze zitten te wachten op iemand die maar voor de helft...

Met zijn handicap.

Slaapwel.

Mr Van Den Abiel?

Het is niks. Het is ok�. - Slaap maar, David.

Kom.

Ja, sorry dat ik zo laat nog aanbel, maar ik was in de buurt en daarom...

Wat ik u kwam zeggen, de mensen die de overval in Aalst onderzoeken

onder leiding van onderzoeksrechter Troch, die zitten nu achter twee ex-rijkswachters

die verdacht worden van de moordaanslag op kolonel Vernaillen en zijn vrouw.

Zijn dat de moordenaars van mijn kinderen?

Dat weet ik niet.

Misschien. - En Lepoudre?

De onderzoeksrechter heeft hem in verdenking gesteld en hij neemt uw verhaal au s�rieux.

Niet iedereen volgt hem, maar ik ken hem. Hij is een bijter, echt.

Iets drinken? - Nee, dank u. Nee, merci.

Wat is dat eigenlijk allemaal?

Excuseer, maar...

Wij...

Als hier gebeld wordt, dan...

Dan ga ik hier staan en dan doe ik dat klepje omhoog...

En dan... Dan denken ze dat ik achter de deur sta en dan...

Als ze dan schieten, missen ze omdat ik hier sta.

Zoals bij Vernaillen.

Courage. Het is allemaal aan het gebeuren nu.

Echt. - Bedankt.

Dag, h�.

Wat scheelt er? - Niks.

Moet jij niet naar school?

Maar je kunt toch godverdomme niet de hele dag op de bank liggen?

Albert...

Ik voel mij niet goed.

Wablief? - Hij is niet goed.

Luister, jongen.

Ik weet dat je het nu lastig hebt, maar dan zit er maar ��n ding op.

Dat is doorgaan, flink zijn, studeren.

Van Metje hoef ik niet meer naar school.

Hier, je thee.

Davidje, als je ergens wilt geraken in dit leven, zal het toch wel met je kopje zijn.

Jij moet een diploma halen. Jij moet studeren.

Maar het gaat niet, Petje. Het gaat niet.

Het gaat altijd, jongen.

Ik moet ook doorgaan. Metje moet doorgaan, jij moet doorgaan.

Wij moeten met z'n drie�n doorgaan. Komaan.

We gaan nu naar school. Trek je schoenen aan. Ik wacht beneden op je in de auto.

Vanmorgen verklaarde kolonel Vernaillen dat bankier Leon Finn� hem begin jaren 80

al waarschuwde voor een extreemrechts complot.

Finn� had goeie connecties in de Brusselse rechtse milieus,

maar werd later zelf een van de slachtoffers van de Bende van Nijvel.

Volgens bepaalde bronnen werd hij van dichtbij ge�xecuteerd met een nekschot.

Buitenlands nieuws. In de Verenigde...

Ik duw de kar. - Zeg.

Niet schieten. Dat is mijn papa.

David.

Lopen.

Ik ben rustig, meneer. Maar waarom betaal ik belasting op een huis dat niet van mij is

en een boete voor leegstand terwijl ik dat huis niet kan of mag verkopen, godverdomme?

Tot ziens, meneer. Dag.

Lul.

Sorry, mannen.

Ja?

Zijn zenuwen en pezen waren helemaal doorgesneden.

Gelukkig hebben we veel kunnen herstellen door microchirurgie,

maar fijne motoriek zal altijd een probleem blijven.

De mensen in het park hebben ons opgebeld, dus de politie is er niet aan te pas gekomen.

Sorry, Petje.

Niet boos zijn.

Jij moet geen sorry zeggen.

Jij niet.

Echt niet.

Het is koud.

Goed zo.

Alsjeblieft.

Petje. Petje. - Ja, wat is er?

Dat is die met zijn pukkel, die op mij geschoten heeft.

Dat kan niet, jongen. - Maar dat is hem.

Die gast? Dat kan niet. - Wat is er?

Hij beweert dat dat de schutter is. - Dat is hem. Je moet naar de politie gaan.

De politie gaat niks doen voor ons.

Je hebt beloofd dat ze gestraft werden en nu ben je te laf om naar de politie te gaan?

Rustig, David. Ze hebben nooit naar Petje willen luisteren.

Ze hebben hem honderden keren afgepoeierd. - Je hebt beloofd dat je ze zou pakken.

David... - David. David.

Hier, kijk eens. Dat is de gast die op hem heeft geschoten.

David is 100 percent zeker.

Ik kan er nergens mee naartoe, niet naar de politie, niet naar de rijkswacht.

Dus alsjeblieft, Hilde, zet dat in je gazet.

Ik ben geen journalist meer.

Ben je ontslagen? - Nee, nee, maar...

Ik ga in de politiek. Ja, ik kan er niet meer tegen.

Wat er nu gebeurt, dat is absurd.

Freddy Troch, de onderzoeksrechter van de cel Delta, is van het onderzoek gehaald.

De enige die ooit resultaten behaalde. En waarom?

Daarom natuurlijk.

Hij was bezig met het blootleggen van de relatie tussen een paar vaste bendeverdachten

en een paar hoge pieten uit de Brusselse politieke milieus en daarbuiten.

En in ��n keer wordt heel dat dossier, een paar camions vol ondertussen, overgeheveld

naar Charleroi. Ze kunnen dat daar niet eens lezen. Dat is allemaal in het Nederlands.

En dat vertalen duurt jaren.

De zoveelste Belgenmop. - Een doofpotoperatie, noem ik dat.

Men heeft ingegrepen van bovenaf.

Men? Men? - Ja, men, ja.

Wie is dat, Hilde? H�?

De paus van Rome, de Mossad, de CIA?

Staatsveiligheid, Westland New Post, zeg het maar. Onze eerste minister, de koning?

Wie moet er tegen wie beschermd worden?

En jij wilt in de politiek gaan? Succes.

Als je iets wilt veranderen, moet het wel van bovenaf gebeuren.

En jij moet voorzichtiger zijn.

Ja, jij moet tegen jezelf beschermd worden. Denk aan je gezin.

Anders breng je iedereen in gevaar.

De verontwaardiging over de walgelijke daden van Marc Dutroux is groot bij de bevolking.

Hij zou ook minderjarigen geleverd hebben voor seksfeesten.

Onderzoekers naar de Bende van Nijvel zien een verband met de Roze Balletten

op het einde van de jaren 70.

Seksfuiven die bedoeld waren om machtige personen te compromitteren en af te persen.

Brussel is letterlijk overspoeld door vele tienduizenden mensen.

Een witte, indrukwekkende mars van solidariteit met de ouders van...

De betogers komen op straat tegen het rechterlijke en politieke falen.

Dat Justitie eindelijk mag functioneren, ook ten bate van wie klein en onmondig is.

Mr Van Den Abiel?

Ja, die affiche...

Ik doe dit toch elk jaar? Het mag niet vergeten worden.

Maar we hebben nu op de algemene vergadering beslist om het toch niet meer te doen.

Ja...

U bent hier baas, h�.

Pak ze weg en morgen sta ik hier terug met de pers.

Hela, heeft er iemand mijn vakliteratuur gezien? Kleine, heb jij dat weer gepakt?

Amai. Haal jij hier je inspiratie voor carnaval?

Mijn tetten zijn schoner, hoor. - David?

Hier, bompa roept. - Potverdikke.

Ze had je moeder kunnen zijn.

Zeg, Chantal en den Beir zijn goeie gasten, daar is niks mis mee,

maar je moet toch een beetje afstand houden, h� jongen. Distance.

Ja, jij wordt straks hun baas, h�.

We waren wat aan het zeveren. - Ja, zeveren. Dat weet ik.

Ik heb niet voor niks een nieuwe garage laten bouwen. Voor jou, h� kerel.

Dit is jouw toekomst, h�.

Zeg, hier. Kijk eens mee. We hebben een klacht aan ons been.

Iets met bodemverontreiniging.

Wat is dat?

Goeiendag.

Kan ik helpen?

Dat zijn de speurders van de cel Jumet in Charleroi.

Ze zijn het onderzoek helemaal opnieuw aan het doen.

Alles opnieuw? - Ja. Kom eens even mee.

David. Zeg maar dat we er niet meer in geloven.

Ik snap het niet. Ik snap echt niet wat jullie hier komen doen.

Alles is al lang gezegd en er heeft nooit iemand gereageerd.

Deze keer is het anders. Deze cel is speciaal opgericht om deze zaak op te lossen.

Petje. - Ja, David, kom eens. Kom eens.

Die dossiers liggen al jaren te beschimmelen in Charleroi.

En nu ineens gaan die gasten, die cowboys, alles oplossen? Ik denk het niet.

Het is de eerste keer dat ze tot hier komen.

Subiet staat hier een ambtenaar van Milieu. Stuur ze terug naar de Walen.

Sorry. Mijn excuses. Hij heeft andere...

Had... Had ik moeten rieken dat mijn bodem vervuild was?

Nee, maar het bodemattest is niet... - Bodemattest. Mijn kloten, bodemattest.

Hier doet u uw zaak geen goed mee, hoor.

Ik moet hier de boel uitbreken om wat grond op te kuisen? Dat zal mijn zaak wel goeddoen.

We zitten hier pas. - En de gezondheid van uw personeel?

Als ik straks failliet ga, dan moeten zij gaan doppen. Is dat dan beter misschien?

Excuseer meneer, maar de wet is de wet. - De wet, de wet...

Waar was de wet toen mijn kinderen werden ge�xecuteerd? H�?

Gaat het?

Dag, Albert. - Carlos.

Ja, als je geld hebt of macht, dan kun je je blijkbaar alles permitteren.

Dutroux ging overal minderjarige meisjes leveren voor sekspartijen en partouzen.

Tot op het hoogste niveau.

Aan zakenmannen, bankiers, baronnen. Naar het schijnt zelfs aan het hof.

Maar denk jij dat ze die smeerlappen ooit zullen oppakken? Je moet het niet geloven.

Ja maar, Carlos...

Die ouders weten tenminste

wie hun kinderen heeft vermoord.

Ja, ik heb nog iets voor jou. Misschien heb je 't al, maar ik heb het toch bewaard. Hier.

Lepoudre heeft bekend dat hij erbij was, bij verschillende overvallen,

onder andere in Aalst.

En zo zei hij: Maar dat ze het maar 's bewijzen.

Zo, h�. Dat is toch onwaarschijnlijk?

Politie en rijkswacht. E�n van hen is parlementslid Hilde De Moor.

Door de politieoorlog is er heel veel kostbare tijd verloren gegaan.

En ik denk dat het nu aan de politiek is om daar lessen uit te trekken.

Dat zijn wij verplicht aan de slachtoffers en de nabestaanden.

En dan niet alleen in die affaire-Dutroux, maar ook in een hele reeks andere zaken

die in Belgi� zijn gebeurd sinds het begin van de jaren 80.

En dan denk ik vooral aan de misdaden van de Bende van Nijvel.

Het is nu wachten op de verklaring van de ministers van Justitie en Buitenlandse Zaken.

Hola.

Vanwaar kom jij? - Bompa... 'Vanwaar kom jij?'

Van de rijschool. Mijn rijbewijs halen, een auto kopen, zodat ik hier weg kan.

Nog iets gehoord van die mannen van Jumet? - Ja, ze zijn goed thuis geraakt.

Ik heb ze gebeld. We hebben het nog gehad over die pukkeldinges.

Die met zijn pukkel waar jij niks mee wou doen.

En over jouw Dupoudre.

Lepoudre. - Lepoudre, Dupoudre. What's in a name?

Philibert, Albert.

Hoe reageerden ze op Lepoudre? - Ze gaan het onderzoeken.

En ik geloof ze.

Ze komen morgenvroeg terug.

Waar? - Het bureau. Negen uur.

Sorry.

Chantal, heb je een minuutje? - Ja.

Ik vind het fantastisch hoe jullie omgaan met David,

maar je moet toch een beetje oppassen, want die jongen in zijn toestand...

Al dat slampampen 's nachts, hij kan daar niet tegen.

Slampampen? Dat zijn de grote filosofische vraagstukken die wij proberen op te lossen.

Vannacht was hij pottoe.

Ja, dat kan zijn, maar hij was gisteren niet bij ons, dus...

Ja, het is geen kritiek, h�. Het is gewoon een verzoek om het wat kalmer aan te doen.

Ja, dat is goed, chef. - Chef? Het is voor jou.

Merci.

Hallo. - Albert? Hilde De Moor hier.

Ik heb goed nieuws. Ja, er komt een tweede bendecommissie.

En deze keer zal alles onderzocht worden. Je komt toch getuigen?

Mag ik eens iets vragen? Die cel Jumet? Is dat serieus?

Heel serieus. Ze onderzoeken elk spoor dat er ooit geweest is.

Het is erg, maar de affaire-Dutroux heeft heel veel in gang gezet, ook in de politiek.

En deze keer gaan wij ervoor zorgen dat de slachtoffers niet vergeten worden.

Je komt toch? Met David?

We zullen zien.

Voil�.

Topgangster.

- Voor de zoveelste keer, hij was erbij.

Hij kan er niet bij geweest zijn. - Ik was erbij. Ik heb hem gezien.

Je was negen. - Maar ik heb hem gezien.

Rustig. Rustig, David.

Het klopt dat zijn gevangenisstraf toen nog niet was afgelopen, maar volgens mij...

was hij dat weekend met penitentiair verlof.

Niet alles wat in de pers staat, is ook waar.

Dat klopt, maar we leven in Belgi�, meneer.

Misschien waren ze dat weekend toevallig vergeten z'n celdeur op slot te doen.

Ja, dat mogen we denken, maar dat mogen wij niet zomaar luidop zeggen.

Maar het is nog gebeurd.

Ik moet door. - Wat? Nu?

De rijschool.

Ja, en dan Lepoudre? Die liep hier in die tijd nogal veel rond, naar het schijnt.

Ja, dat is niet de minste. Professioneel crapuul.

Het is algemeen geweten dat hij spelletjes speelt met het gerecht.

Petje, dit is Nathalie. Van de... Van de rijschool.

Hallo. - Hallo.

Dag, Mr Albert.

Aangenaam. Ik heb veel goeie dingen over u gehoord.

Ja? Dat zal wel.

Nathalie blijft hier slapen.

Maar... zot. Ik heb toch niks mee?

O, dat komt wel goed. Ik heb van alles.

.. Slaapmutsje dan?

Waarom niet? Graag.

Merci.

Heb jij iets uitgelegd aan die jongen? - Nee.

H�, wat gebeurt er?

Kom jij ook op rijles?

Allee.

Vandaag is een belangrijke dag voor de tweede bendecommissie.

Een aantal slachtoffers en nabestaanden van de overvallen van de Bende van Nijvel...

Wat deed jij in Antwerpen? - In Antwerpen?

Ik ben in geen jaren in Antwerpen geweest.

Kom op, David, we moeten weg. - Er zat een boete in de bus, uit Antwerpen.

Dat is een vergissing. - Hou je een beetje rustig, h�.

Ik liep de straat over om de Delhaize binnen te gaan

en ineens stonden daar twee rijkswachters in uniform, mitraillette. Maar ze deden niks.

Volgens de pv's ging het om een patrouille die toevallig in de buurt was.

Ja, meneer de voorzitter, maar wie waren die mannen?

U bent formeel? Ze waren in uniform?

Dus waren het rijkswachters. - Iedereen kan zo'n uniform aantrekken.

U vond dat verdacht?

Ik niet alleen. - Mw. De Moor?

We weten dat er in die periode effectief rijkswachtuniformen gestolen zijn,

wapens en kogelwerende vesten, en allemaal uit goedbewaakte kazernes en opslagplaatsen.

Alle getuigen van het eerste uur hebben het gehad over die rijkswachters in de Parklaan.

En waarom? Omdat, toen de mensen in paniek buitenstormden,

roepend, vallend over mekaar, die twee echt geen poot hebben uitgestoken.

Als dat niet verdacht is? Ik heb toen twee kindjes in veiligheid gebracht terwijl...

Staat daar iets over in uw pv's, meneer de voorzitter?

Van al die getuigenissen toen in Aalst, is er nooit iets opgeschreven.

Als er iets is in dit land waar ik geen vertrouwen meer in heb, dan is het Justitie,

de rijkswacht en politie.

En waarom niet? - Omdat ze niks doen.

Ze onderzoeken niks.

Vertrouwen is iets wat je moet verdienen.

Ik ga u iets laten zien.

Ik rij met een Mercedes. Al heel mijn leven.

Hier een boete voor een BMW 520, weggesleept in Brussel

met mijn nummerplaat. Vals, natuurlijk.

Ik had mijn beklag gedaan bij de rijkswacht en...

dit was de reactie. Er werd een boete gefikst op mijn naam.

U ziet blijkbaar een verband tussen beide gebeurtenissen?

Allee, komaan.

Wij kennen je, wil dat zeggen. We weten waar je woont. Zwijgen. Dat wil dat zeggen.

En vandaag zat dit in mijn bus. Een Peugeot. Weggesleept in Antwerpen.

Weer met mijn nummerplaat. Dat is toch intimidatie? Of hoe noem je dat anders?

Toeval, misschien?

En dit, meneer de voorzitter? Is dat ook toeval?

Ik ben ervan overtuigd dat de speurders destijds nooit iets hebben gevonden,

omdat ze... niks wilden vinden

of omdat ze niks mochten vinden.

Hebt u ooit iets vernomen van een procureur of onderzoeksrechter?

Nee. Nooit. - Niks.

Het is nu twaalf jaar geleden.

Twaalf jaar geleden dat mijn vader en mijn zusje voor mijn neus zijn neergeknald.

Dat mijn moeder, roepend naar mij dat ik moest gaan lopen...

Dat mijn moeder voor altijd uit mijn leven is verdwenen.

Wij... Wij voelen ons als lepralijders destijds in de Congo.

Iedereen had er geweldig veel compassie mee, maar ze liepen er in een grote bocht omheen.

En dan is er natuurlijk nog onze jongen zelf.

Stel u voor, op een bepaald moment werden zijn ogen en mond dichtgeplakt,

omdat hij zo hard schreeuwde van de pijn.

31 operaties, en er zitten nog altijd vijf zware hagelbollen in mijn bovenbeen.

Moet ik het laten zien, meneer de voorzitter? - Dat lijkt me niet nodig.

Het is geen probleem. Ik ben het gewoon.

Ik moet toch om de drie jaar bewijzen dat ik nog altijd slachtoffer ben.

Nog altijd invalide ben.

Amai. Wat denk je? - Petje, ze hebben naar ons geluisterd.

Eindelijk. - Ja. H�.

Zeg, weet je waar ik zin in heb? - Nee.

Ik wil naar de zee.

Ja, ik wil die plek weleens zien waar jij je eerste lief hebt laten zitten.

Maar dan ga ik akkoord. Dan gaan we wel eerst mijn lief halen, h�?

Goed.

Boe. - Ah, zeg.

Wat denk je?

Dat is een goed meisje.

Dat is een heel goed meisje. - Dat denk ik ook.

Maar... niet zo goed als jij.

Dat is al lang geleden, jongen.

Meneer, excuseer. Mag ik die krant even? - Ja, tuurlijk.

U krijgt ze direct terug. - alsjeblieft.

Hilde De Moor. - Ja, het is Albert hier. Van Den Abiel.

Dag, Albert.

Proficiat, Hilde. Goed gedaan. - Ah, je hebt het al vernomen.

Ja, ik ben content. We hebben echt een stukje geschiedenis kunnen schrijven.

De politie wordt hervormd.

Er komen eindelijk die statuten voor de slachtoffers en de nabestaanden.

Het is een grote stap vooruit.

Wat ik nu wil weten...

Heb je de moordenaars?

Sorry, maar dat... Ja, dat was niet onze...

Onze opdracht. - Ja, weet je het of weet je het niet?

Proficiat met de schitterende carri�re die je hebt gebouwd op de kap van onze miserie.

Ze zijn er.

Metje, Petje, we zijn naar Sint-Maarten geweest.

Wat een mooie auto.

Hoe is het? - Goed.

Laat maar zien aan Petje. - Kijk, Petje.

Maar... Wauw. - Dat is nogal een auto, h�?

Soep met... - Balletjes.

Allee, smakelijk. - Smakelijk.

Waar zijn die balletjes?

Petje, ik heb weer een uitnodiging van Charleroi

voor die bijeenkomst van slachtoffers en nabestaanden.

We zijn al zo lang niet meer geweest. Misschien moeten we nog eens gaan?

Wanneer is dat? - Volgende week woensdag.

Ik weet het niet.

Jij kunt toch gaan? - Alleen?

Nathalie kan meegaan. Wij zorgen intussen wel voor Yanni. H�, kerel? H�?

Dat zal niet gaan.

Ik kan niet meer.

Ik ben op, Albert.

Ik weet niet hoelang ik het nog volhou.

Kom, ga even zitten. Kom.

H�, je kunt ze dat niet blijven vragen, David.

Ik heb pijn.

Overal pijn.

Ik wil dat het ophoudt.

Th�r�se, Gilbert, Rebecca. Ze roepen mij.

En ik dan? Ik ben er nog.

Jij bent een plantrekker, Albert. Altijd al geweest.

Als jij stopt, stopt je plantrekker ook, h�.

Mensen van de pers, willen jullie alsjeblieft de zaal verlaten?

En, Mr Albert? Proper in de nek, maar niet te kort vanboven?

Zoiets? - Precies.

Heb je het al gehoord van Lepoudre? - Lepoudre?

Hij heeft een schadevergoeding verkregen via het Europees Hof voor de Rechten van de Mens,

omdat hij al die jaren vals beschuldigd is als hoofdverdachte van die aanslag in Aalst.

Dat kun je toch niet geloven? Hoe krijg je dat nu voor mekaar?

Ja... Meneer doet nu in antiek. Hier.

Een schone winkel in Brussel. En hij noemt zichzelf nu Wijckmans Thibault.

Zo...

Waar precies? - Ergens op de Zavel.

Euh, Carlos...

Kun je straks mijn neusharen ook doen? - Ja.

Ja, geen probleem. - Merci.

Of wat moet ik zeggen? Le Manouche, Le Rat, Le Gitan, Mr Propre?

Of gewoon... Lepoudre.

Delhaize, zaterdagavond, halfacht.

Dan heb je mijn schoonzoon gekend,

mijn dochter, mijn kleindochter? Hm?

Dat ga ik doen.

Dat is nu 25 jaar. 25 jaar na de feiten.

De tiende keer al dat we als slachtoffers en nabestaanden worden uitgenodigd

om te komen luisteren. Te komen luisteren naar wat?

Naar niks. Want het is altijd hetzelfde. Is dat onderzoek eigenlijk nog bezig?

Zijn er dan al resultaten geboekt?

Of gaat heel dat spel hier heel rap verjaren? Of is dat de bedoeling?

Waarom zegt u niks?

Uw stilte... Uw stilte is verschrikkelijk.

En is een belediging voor ons allemaal.

Ja. Enfin, een vraag ga ik niet stellen, want u beantwoordt ze toch niet, blijkbaar.

Maar ik wil u iets zeggen, mevrouw, tegen u en tegen de instantie die u vertegenwoordigt.

Tegen de rechterlijke macht.

Het is nogal persoonlijk, maar...

Het gaat niet goed met mij.

En het gaat ook niet goed met mijn vrouw. Het spijt me.

Ze is ziek. Ze heeft pijn. Ze wil dood.

En... ik hoop dat ze het mij niet kwalijk neemt dat ik dat hier zo in het openbaar zeg.

Ze mogen filmen. Alles wat ik te zeggen heb, is voor iedereen.

Kijk, ik heb drie oorlogen meegemaakt. De eerste was in '40, tegen de Duits.

Vijf jaar miserie.

De tweede was in 1960, in Belgisch-Congo.

Ja, onze koning, koning Boudewijn, voelde zich beledigd

door de nogal harde woorden in de welkomstspeech van premier Patrice Lumumba.

En onze politici in Belgi� vonden dat dat gewroken moest worden.

Dus met de hulp van Belgische militairen is Patrice Lumumba gearresteerd, gefolterd

en zonder vorm van proces geliquideerd.

We zijn al vechtend moeten gaan lopen en hier aangekomen met niks.

En met dat niks zijn we dan maar weer opnieuw van start gegaan.

25 jaar later, mijn derde oorlog.

Tegen de zogenaamde Bende van Nijvel.

Ik heb gevochten, maar ik weet niet tegen wie.

Waren het bandieten? Het kan.

Waren het rijkswachters? Het kan ook.

Was het Staatsveiligheid? Westland New Post? Ik weet het niet.

Maar in 1985 is mijn kleinzoon levensgevaarlijk gewond geraakt,

is mijn dochter, mijn schoonzoon, mijn kleindochter doodgeschoten

op een parking van een grootwarenhuis tijdens een roofoverval.

Ze zijn niet bestolen, dat niet. Dat is raar, h�?

Er is hen niks afgepakt.

Hun leven, ja. Dat wel.

Ze zijn proper neergeknald,

zelfs met een genadeschot, un coup de gr�ce, en dat is nooit onderzocht, mevrouw. Nooit.

Weer hebben onze politici niet de zijde gekozen van de mensen

die zij geacht worden te vertegenwoordigen.

Ik zeg niet dat ze verantwoordelijk zijn of de aanstichters zijn van die gruweldaden.

Alhoewel...

Ik weet het niet.

In ieder geval hebben ze weinig of niks gedaan om die affaire opgelost te krijgen.

Integendeel. Ze hebben er alles aan gedaan om het mysterie rond die bende te vergroten.

Ze zijn systematisch scheep gegaan met corrupte magistraten.

Sorry dat ik het zo zeg, mevrouw.

Verschillende ministers van Justitie hebben hun macht misbruikt.

Speurders zijn vroegtijdig van het onderzoek gehaald,

omdat ze resultaten boekten. Stel u voor, zeg.

Anderen zijn weggepromoveerd om dezelfde redenen.

Nog anderen zijn... weggepest.

Er is er zelfs een die moegetergd, gefrustreerd,

de hand aan zichzelf geslagen heeft.

Er werden intriges opgezet tussen bandieten en militairen

tot in de hoogste rangen van de rijkswacht. En dan de kers op de taart...

een notoire gangster, jarenlang de hoofdverdachte in het dossier,

kreeg een schadevergoeding van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. Soit.

Heel handig gebruikmakend van het grote communautaire verdriet van Belgi�,

werd heel het onderzoek overgeheveld van de ene taalgemeenschap naar de andere,

zodat het voor jaren vertraging heeft opgelopen.

Het was chaos. Chaos.

En je zou kunnen zeggen: Ja, dat is normaal. Dat is...

Dat is Belgi�. Dat is een beetje... Het is onkundig, dom. H�, zoals...

Zei ik vroeger altijd. Maar dat is niet waar.

Die chaos was structureel.

Daar zat een systeem in. Hoe komt het, denkt u, dat de CCC,

die communistische terreurcel uit dezelfde periode

die vele malen minder slachtoffers heeft gemaakt,

in minder dan twee jaar tijd was opgerold?

Terwijl het onderzoek naar de Bende van Nijvel als het goed is nog altijd loopt.

Dat kan toch niet?

Er zijn mensen die ons vertegenwoordigen in tal van instanties en regeringen

die die strategie bepalen,

die die kennis hebben en dus de macht.

Krokodillen noemen ze die in de politiek. Awel, ik vind dat heel goed gekozen.

Ik vind dat knap. Krokodillen.

Ik heb ze bezig gezien in de Congo.

Ze worden heel oud. Ze hebben geen natuurlijke vijanden.

Ze zijn slim, sterk, snel.

En gevaarlijk en genadeloos.

Wel, ik roep de krokodillen op

om hun trots, hun groot gelijk, hun juridische waarheid eventjes opzij te zetten

en ons te vertellen, ons te laten weten waarom wij al die jaren zo moesten afzien.

Wie en wat moest er beschermd worden?

Wat mochten en mogen wij niet weten?

En ik vraag dat niet voor mezelf, mevrouw, maar ik vraag dat voor al deze mensen hier.

En voor mijn kleinzoon, David.

Jongen, jij weet beter dan wie dan ook dat ik eigenlijk een man ben van weinig woorden.

We zijn in onze familie niet gul met complimenten.

Maar ja, het waren er ook de tijden niet naar.

Maar weet... Weet, jongen, dat ik...

zielsveel van je hou. Dat ik je heb bewonderd.

Als klein manneke, dat je daar in dat bedje lag, bij zuster Benedicta.

En herinner je je nog dat ik je toen beloofd heb

dat ik de moordenaars van je mama, je papa en je zusje zou overleveren aan het gerecht?

Ja, jongen...

Het spijt me. Sorry, maar dat is me niet gelukt.

Jij moet geen sorry zeggen, Petje.

Jij niet.