Original subtitles

Ik ben blij je te zien.

Alsjeblieft.

DE TWEELING

Testament van mevrouw Nawal Marwan.

Opening in het bijzijn van haar twee kinderen...

Simon Marwan en Jeanne Marwan.

Conform de wil, wetgeving en rechten van mevrouw Nawal Marwan...

wordt notaris Jean Iebel aangesteld tot executeur-testamentair.

Ik moet zeggen dat je moeder dit zo gewild heeft.

Zelf was ik ertegen, maar zij drong aan.

Weet je... jullie moeder was voor mij meer dan een werkneemster.

Wijlen mijn vrouw en ik beschouwden jullie als familie.

Zodoende...

kon ik niet weigeren.

Mijn bezit wordt verdeeld tussen de tweeling Jeanne en Simon Marwan:

het geld in gelijke delen en de meubelen in gezamenlijk overleg.

Begrafenis:

voor notaris Jean Iebel:

begraaf me zonder kist, naakt en zonder gebed.

Gezicht naar de grond gericht, weg van de wereld.

Grafsteen en opschrift:

Mijn graf krijgt geen steen, mijn naam wordt nergens vermeld.

Geen grafschrift voor wie zijn belofte niet nakomt.

Voor Jeanne en Simon:

De kindertijd is een mes in de keel.

Het wordt er niet makkelijk uitgetrokken.

Jeanne, notaris Iebel zal je een envelop overhandigen.

Deze envelop is voor jullie vader.

Zoek hem op en overhandig hem de envelop.

Simon, de notaris zal je een envelop... - Ik heb genoeg gehoord.

Het is niet alles.

Lees verder.

Simon, de notaris zal je een envelop overhandigen.

Deze envelop is voor jullie broer.

Zoek hem op en overhandig hem de envelop.

Wanneer beide enveloppen zijn overhandigd,

krijgen jullie een brief.

De stilte zal worden doorbroken, een belofte nagekomen.

Op mijn graf zal een steen mogen komen met mijn naam erop,

door de zon gegraveerd.

Ik geef toe dat het wat apart is.

Moeten we iets ondertekenen? - Nee, niet vandaag.

Dank je wel, Jean... Ga je mee? - Wacht.

Je weet het toch van onze vader?

En dat we geen broer hebben?

Waarom liet je haar zoiets schrijven?

Ik begrijp dat je verbaasd bent. Het is verrassend.

Doe niet zo onnozel. We weten over wie het gaat. Het kan niet.

Zoiets verzin je niet, Simon. Niet in een testament.

En dan is er dit.

Jullie moeder bezorgde ons vanmorgen iets wat nogal...

Laten we er een nachtje over slapen.

We spreken elkaar nog, goed? - Ik wacht buiten. Dank je, Jean.

Blijf zitten, Simon.

Luister, Jean.

Je secretaresse werkte graag voor je.

Tenminste één ding in haar leven dat ze goed deed.

Maar jouw secretaresse was ook mijn moeder.

Haar taak als moeder, da's andere koek. - Simon...

Je kan je secretaresse begraven zoals je wilt.

Ik wil mijn moeder normaal begraven,

zodat in haar rotleven toch één ding normaal gebeurt.

Het is niet bespreekbaar.

Neem rustig de tijd en kom terug als Simon tot bedaren is gekomen.

Ik weet dat het hoogst ongewoon is...

maar je moeder was niet gek, Jeanne.

We hebben opeens een grote familie.

Hoe zit het met de hond?

Een grote familie heeft altijd een hond. Die moeten we ook gaan zoeken.

Ze is gek.

Ik regel het met Jean.

Wat ga je regelen? - Een normale begrafenis.

Ik ga voor haar zorgen. En voor jou.

Wat ga je doen?

Jij beslist hier niet over. - Schei toch uit.

Je voelt je schuldig omdat je er niet was toen ze stierf,

en wel toen ze haar "ongeluk" kreeg.

Hou op met je eeuwige schuldgevoel.

Ik voel me nergens schuldig over.

Besef je wel wat hij heeft voorgelezen?

Ze is er niet meer. We hebben rust.

Ik heb rust, verdomme.

Ik heb rust.

Ja, duidelijk.

De wiskunde zoals je die tot nu hebt gekend,

wilde tot een absoluut en definitief antwoord komen,

uitgaande van absolute en definitieve vraagstellingen.

Nu stapt u een heel ander avontuur in,

dat van de onoplosbare vraagstellingen...

die steeds tot nieuwe en even onoplosbare vraagstellingen zullen leiden.

Uw omgeving zal volhouden dat dit een zinloze bezigheid is.

U zult het met geen enkel argument kunnen weerleggen...

aangezien ze van een afmattende complexiteit zijn.

Welkom in de zuivere wiskunde, in het land van de eenzaamheid.

Ik stel u mijn assistente voor, mejuffrouw Jeanne Marwan.

Hallo.

We beginnen met het Vermoeden van Collatz.

Wat zegt je intuïtie?

Je intuïtie is altijd goed.

Daarom kun je een ware wiskundige worden.

Maar nu zul je hulp nodig hebben.

Heb je daar familie?

Contacten? - Het is absurd, Niv.

Je hoort dat: A. je vader nog leeft...

en B. dat je nog een broer hebt.

Het absurde is dat je twijfelt aan wat onvermijdelijk is.

Je moet het weten, anders zal je geest nooit rust kennen.

En als je geest geen rust kent, is er geen zuivere wiskunde.

Dat is alvast een uitgangspunt.

Mijn vader is tijdens de oorlog gestorven. In Daresh.

Dat is de onbekende in de vergelijking. Daar begin je nooit mee.

Mijn moeder komt uit het dorp Der Om, van Fouad.

Ze studeerde Frans aan de universiteit van Daresh.

Als ze gestudeerd heeft, is er hoop.

Saïd Haidar.

Ga bij Saïd Haidar aankloppen.

Een oude vriend van me die in Daresh doceert. Je kunt hem vertrouwen.

Mama? Alles goed?

Wat heb je?

Mama? Gaat het wel?

Mevrouw, dat is mijn handdoek.

Mama?

Mama?

Mama?

Wat is er gebeurd?

Waar is Jeanne?

Mama?

Heeft ze last van migraine? - Nee.

Geheugenverlies? - Nee.

Evenwichtsstoornissen? - Nee.

Korte absences? - Ze is constant afwezig.

Nee, ze heeft nooit absences gehad.

Wahab, kom.

Laat mijn zus met rust.

Vluchtelingenzoon, waar wilde je naartoe?

Nicolas, hou op.

Ga terug naar je eigen land.

Wahab.

We maken jullie af in jullie kampen, neem dat van me aan.

Geef hier.

Ik maak haar af. - Dat is mijn werk.

Je hebt de familie-eer beschadigd.

Genoeg.

Ga naar huis.

Naar huis.

Weg, jullie.

Wat heb je gedaan?

Je hebt ons vernederd. Onze familienaam door het slijk gehaald.

Waarom stort je ons bij God in het duister?

Wat heb je gedaan? Waarom doe je me zoiets aan?

Wat moet ik met jou? Je afmaken?

Ik ben zwanger, grootmoeder.

God, alles is donker. Waarom?

Waarom doe je ons zoiets aan?

Moet ik je nu afmaken?

Wat moet ik met je?

Eet.

Eet, als je wilt dat je kind sterk wordt.

Luister nu goed.

Je hebt hier niets meer te verwachten.

Na de bevalling zal ik je helpen.

Ik wil dat je weggaat.

Ga naar de stad, naar je oom Charbel.

Daar kun je naar school gaan.

Je kunt er leren lezen en denken.

Om aan deze ellende te ontsnappen.

Beloof het en ik zal je helpen.

Beloof dat je gaat studeren.

Ik beloof het, grootmoeder.

Ik beloof het je.

Kijk goed naar je moeder. Je zult haar moeten herkennen.

Ooit vind ik je terug. Dat beloof ik je, schat.

Pas goed op jezelf. - Maak je geen zorgen.

Vooruit, het is tijd om te gaan.

Ik voel dat er iets vreselijks te gebeuren staat...

Ooit vind ik je terug, zoon.

Ik heb het bericht van mijn vriend Niv Cohen gekregen.

Maar ik kan u niet helpen.

Omdat ik destijds...

Geschiedenis van de Wiskunde in Parijs doceerde,

met name...

de periode toen Leonhard Euler er als eerste in slaagde,

blind, de formeel wiskundige oplossing te geven...

voor het probleem van de zeven bruggen van Königsberg.

Hij zou Diderot aan het Hof hebben uitgedaagd met de uitspraak: "Meneer,

u e pi + 1 = 0,

dus God bestaat.

Niv...

Hallo. Spreekt u Frans? - Natuurlijk. Kan ik u helpen?

Ja, ik zoek iemand die deze vrouw kan hebben gekend.

Ze heeft hier 35 jaar geleden gestudeerd.

Dat meent u niet. Toen was ik niet eens geboren.

U bent aan het verkeerde adres. - U kent vast iemand die me kan helpen.

Ik kom van heel ver. Alstublieft. Ze heet Nawal Marwan.

U bent heel aardig.

Nee, ik wil van u af.

Najat, met mij.

Heb je wat tijd zoek te verspillen?

Ze komt me bekend voor.

Misschien heeft ze voor het studentenblad gewerkt.

Het is lang geleden.

Mensen die vertrokken, zijn van naam veranderd.

Het is toch wel opvallend.

Uw moeder is in Kfar Ryat gefotografeerd.

Kijk hier even.

Dat is het opschrift van Kfar Ryat.

Een gevangenis in het zuiden.

Kent u Kfar Ryat niet? - Nee.

Dan komt u duidelijk niet van hier.

U kent het zuiden niet.

Als de internationale gemeenschap

niet meteen tussenbeide komt,

zullen de vluchtelingen...

die op elkaar gepakt zitten...

in de grenskampen...

Ze is er.

Wij zijn tegen de Nationalistische Partij die de vluchtelingen wil uitwijzen.

Ze steunt de rechtse christelijke milities...

die de vluchtelingen openlijk bedreigen.

In het zuiden zijn ze nu gewapend.

Ze hebben de steun van een groot deel van de moslimbevolking.

Maar jullie zijn toch christenen?

Wij zijn pacifisten. Godsdienst staat daar los van.

Nawal.

Zet de radio aan. De universiteit is dicht.

De Nationalisten hebben de campus gesloten.

Nawal. Kom terug.

Blijf hier.

Oom Charbel, ze sluiten de campus.

Er zal gevochten worden.

Blijf hier.

Je kunt de schoten horen.

Aan tafel, meisjes.

Mama, ze vallen de universiteit aan.

Dat is geen reden om niet te eten.

Aiba?

Vanmorgen zijn in het zuiden christelijke dorpen aangevallen.

God behoede ons.

Daarom hebben ze de universiteit gesloten.

Straks gaat de boel hier ook ontploffen.

We zullen naar de bergen gaan tot de storm gaat liggen.

Hoe lang zal dat duren?

We vertrekken morgen.

De rest van de familie is er al.

En de school?

De school wordt hoe dan ook gesloten.

Alleen God weet hoe lang.

En de krant?

Maak je geen zorgen.

De krant overleeft het wel zonder ons.

Ideeën overleven alleen als iemand ze verdedigt.

Daarom juist, Rafqa.

Daarom juist.

Er zijn hier maar twee weeshuizen. Ik kom jullie te voet achterna.

Je gaat er nu toch niet heen?

Je hebt grootmoeder beloofd... - Heb je je vader gehoord?

Het land ontploft als ze de kampen aanvallen.

Het is afgelopen met de studie.

Ik denk elke dag aan hem. Het is mijn kind.

Ik wil hem levend terugvinden.

Ik haal water bij Shadia.

Haast je, Nawal.

Naam? - Nawal.

Nawal hoe? - Nawal Marwan.

Waar ga je naartoe? - Naar het zuiden.

Waarom?

Mijn man is daar.

Wahab.

Hebt u altijd alleen meisjes gehad?

De jongens zitten al 3 jaar in Kfar Khout.

U kunt beter met ons meegaan.

Kfar Khout is gisteren aangevallen.

Ik zoek het weeshuis. Weet u waar het is?

Daar.

En de kinderen? Waar zijn de kinderen?

Dat moet u vragen aan wie er was.

De moslimbevolking is naar het kamp van Deressa gevlucht.

Ze zijn bang voor de represailles.

Misschien zijn de kinderen bij hen.

De mannen van Chamseddine hebben uit wraak

voor de vluchtelingen alle christenen gedood.

Misschien zijn de kinderen in Deressa.

Gaat u naar het kamp van Deressa?

Ik ben christen.

Mijn dochter. Mijn dochter.

HET ZUIDEN

Hoi, Simon. Met mij.

Ik ben in het dorp van mama. Ik wou dat je hier was... Luister.

Sorry, ik begrijp u niet.

Ik heb je al gezegd hier nooit meer te komen.

Hallo.

Souha?

Ahmed is je liefje. Ahmed is je liefje.

Ik heb je gezegd daarmee op te houden.

Hallo.

Kan ik u helpen?

Is hier iemand die Frans of Engels spreekt?

Waar is Samia?

Hallo.

Jeanne.

Jeanne.

Dank u.

Esmé?

Spreekt u Frans? - Ja. Hallo.

Ik heet Samia.

Ik heet Jeanne Marwan. Dank u dat u me wilt helpen.

Marwan? Hier wonen veel Marwans.

Echt waar?

Ik kom uit Canada.

Ik zoek Souha.

Souha? Daar is ze. Ze is mijn overgrootmoeder.

De kruidenier op de hoek stuurde me hierheen.

Ik ben op zoek naar mijn vader. Hij heet Wahab.

Mijn moeder heet Nawal Marwan.

Ze is hier geboren.

We kennen haar niet.

Jawel, we kennen haar.

Haar moeder is een schande.

De familie Marwan is door schande getroffen.

Het werd oorlog.

Ik zoek Wahab.

Ze kent geen Wahab.

Ik kan je niet helpen. Sorry, ik ben moe.

Als je de dochter van Nawal Marwan bent,

ben je hier niet welkom. Keer naar huis terug.

Je zoekt je vader,

maar je weet niet wie je moeder is.

Ik kwam aan vlak na de slachting van het vluchtelingenkamp van Deressa.

Alles stond in brand.

Tussen al het bloed zocht ik mijn zoon.

Ik wil me niet troosten met wat ik gezien en gehoord heb.

Je zegt dat je tegen onze vijand bent.

Daarom ben je nog niet onze vriendin.

Waarom zou Chamseddine je vertrouwen?

De vader van mijn zoon was een vluchteling.

Mijn zoon is opgeslokt door de oorlog.

Ik heb niets meer te verliezen.

Ik haat de Nationalisten.

Dat schreef je niet in de krant van Charbel.

Oom Charbel dacht de vrede aan te moedigen met woorden en boeken.

Ik geloofde daarin.

Maar het leven heeft me wat anders geleerd.

Wat wil je nu doen?

De vijand leren wat het leven mij geleerd heeft.

Heel goed. Heel goed.

Je bent alleen dit vergeten.

Hoe gaat het met je Frans?

Ik ben meer beter, papa.

Je kunt "meer" en "beter" niet samen gebruiken, schat.

Ik wil dat mijn zoon meertalig wordt.

Zo kan hij anderen begrijpen zonder tolk.

Hallo?

Hoe gaat het, Nawal? Met Nouchine.

Goedenavond, Nouchine. Hoe is het met je moeder?

Moeder maakt het goed. Morgen om tien uur.

Tot morgen.

Dag, schatje. - Goedemorgen.

Ga je donderdag mee uit? - Nee.

Vrijdag dan? - Nee.

En zaterdag? - Nee.

We hebben geduld, hoor.

Ik ook.

Niet vergeten, "altijd" is met d achteraan.

Vuile hoer.

De gevangenis van Kfar Ryat...

is meerdere malen door Amnesty International veroordeeld.

Dit is de vrouwenafdeling.

De cellen zijn groter.

Sommige gevangenen hebben hier vijftien jaar gezeten.

Wanneer is de gevangenis opgericht? - Bij de slachtingen.

Meteen na het uitbreken van de oorlog. Ze sloten 600 politieke gevangenen op.

Ga gerust naar binnen. Ik maak een foto.

Kent u deze vrouw?

De foto is hier gemaakt.

Ik ken haar niet. Het is heel lang geleden.

Misschien kent u iemand die hier gewerkt heeft.

Hallo.

Hallo.

Ik ben op zoek naar Fahim Harrsa.

Ik ben de schoolconciërge.

Ja, maar daarvoor? - Daarvoor?

Dat was voor ik schoolconciërge was.

Ik ben al heel lang schoolconciërge.

Kent u deze vrouw?

Ze heeft in Kfar Ryat gezeten.

Ik ben schoolconciërge. Dat is alles.

Ik zoek iemand die haar gekend heeft.

Die over haar kan vertellen.

Ze is mijn moeder.

De vrouw die zingt. Nummer 72.

Ze had de leider van de rechtse christelijke milities vermoord.

Ze hebben haar zwaar laten boeten.

Heel erg zwaar. Vijftien jaar.

We noemden haar de vrouw die zingt omdat ze de hele tijd zong.

Weet u zeker dat zij het is?

Ik heb haar dertien jaar bewaakt.

Hebt u ooit al iemand dertien jaar bewaakt?

Ze hebben alles gedaan om haar te breken.

Maar aan het einde stond ze nog altijd overeind...

en keek ze hen in de ogen.

Dat heb ik nooit meegemaakt. Ze wisten haar niet te kraken.

Het was om gek van te worden.

En toen stuurden ze Abou Tarek. - Wie?

Abou Tarek.

Weet u, soms...

is het misschien beter niet alles te weten.

Meneer, ik leef er toch mee. Vertel verder.

Abou Tarek...

Abou Tarek was een expert in martelen.

Hij heeft haar vele keren verkracht.

Om haar te breken voor ze vrijkwam.

Om haar te laten ophouden met zingen.

Het moest ervan komen dat ze zwanger werd.

Het was niet anders. Ik zal het nooit vergeten.

72... Met een kind van Abou Tarek.

Ze hebben gewacht tot ze in de gevangenis beviel.

En toen lieten ze haar vrij.

En het kind? Hebt u het kind gezien?

Af en toe kwam er een dokter.

Ik denk dat hij krankzinnig geworden is.

Volgens anderen heeft hij een restaurant in Tel Aviv.

Onzin. Hij is krankzinnig geworden. Of anders is hij dood.

Ik ken de verpleegster. Ze woont in Daresh.

In Daresh.

Luister, Simon. Het kan me geen ruk schelen. Hou je kop.

Mama heeft in de gevangenis gezeten. Simon, mama is...

Mama is verkracht.

Ze heeft onze broer in de gevangenis gekregen.

Ik heb je nodig.

DE VROUW DIE ZINGT

De contracten van notaris Amyott. Van 1868 tot 1892.

Zijn zoon Edouard volgde hem op tot 1925. Allemaal met de hand geschreven.

Mijn grootvader Charles, mijn vader Henry... En ik.

Daar houdt het op. Ik ben de laatste Iebel.

Ik zal je het testament laten zien van een man...

die verschillende levens leidde.

Hij had drie vrouwen tegelijk.

Hier, in Miami en in Honduras, waar hij zaken deed.

En plots heb je geen drie kinderen in het dossier, maar acht.

Dat was pas leuk, jongen.

Hier.

De dood is nooit het einde van een verhaal. Er zijn altijd sporen.

Om je broer te vinden moet je in het verleden van je moeder graven.

Jean, ik wil mijn zus gaan halen. Dat is alles.

Ik zal ervoor zorgen. Ik moet nog enkele dingetjes afhandelen.

Pak je spullen, we vertrekken over...

Mijn paspoort.

We?

Heb je niet al genoeg gedaan? - Ik kan je nu niet aan je lot overlaten.

Word volwassen, Simon.

Ik weet dat je me nodig hebt.

We gaan haar halen en komen terug. - Beloofd.

En voor een notaris, meneer Marwan, is een belofte heilig.

Zing nu maar.

Rustig maar, rustig maar.

Daar komt hij.

Het hoofdje is al te zien. Persen.

Kom op, meid.

De eerste is eruit.

Rust nu maar.

Ik ben trots op je.

Bereid je voor op nummer twee.

Stop.

Geef.

Wat doe je?

Je hebt ze in de rivier gegooid, zoals altijd.

Het is gevaarlijk. - Nee.

Je hebt je plicht gedaan. Je hebt ze in de rivier gegooid.

Ik wil voor ze zorgen.

Het zijn de kinderen van de Vrouw die Zingt.

Ach, dit land is een slagveld voor anderen.

Als er in de tijd van Noach notarissen hadden bestaan,

zouden we de eigendomsakten maar hoeven te pakken: dit is van jou, dat van jou,

hier is een erfdienstbaarheid. Klaar. Iedereen tevreden.

Notarissen bestaan nog maar 1000 jaar.

Dat is het probleem. We hadden er vanaf het begin moeten zijn.

Nogmaals dank voor uw hulp, meester Maddad. - Graag gedaan, collega.

Ik heb de informatie die u in uw e-mail vroeg.

Simon, mijn aktetas ligt naast u.

Geeft u die even aan meester Iebel.

Dat is heel aardig, maar de jetlag... Ik wacht er nog even mee.

Ik vat het even samen. Voor de vader ligt het lastig, er is geen overlijdensakte.

Voor de broer... - Sorry, waar gaat dit over?

Ik heb hulp ingeroepen. Meester Maddad stemde ermee in om de zaak te versnellen.

Ik had gezegd dat we Jeanne kwamen halen.

Uw zus is het makkelijkst te vinden familielid.

Ik ben blij dat je er bent. - Ik ook.

De verpleegster die mama in de gevangenis hielp bevallen.

We kunnen er vandaag heen.

Jeanne, het is genoeg geweest.

Je houdt je kop en je gaat mee.

Het is jouw taak onze broer te vinden.

Als het niet voor haar of voor jezelf is, doe het dan voor mij.

Ze ligt in het Amerikaanse ziekenhuis.

Ik ben blij dat je er bent, Jean. - Ik ook, liefje. Ik ook.

Als ze slaapt, moet u terugkomen.

Mevrouw Maïka?

Dag, mevrouw. Dank u dat u ons wilt ontvangen.

We zoeken iemand die u kent. Kent u Nawal Marwan?

Sarwan... Janaan.

Sarwan... Janaan...

Was u verpleegster in de gevangenis van Kfar Ryat?

Ze zegt dat ze uw moeder kent.

Hielp u onze moeder in de gevangenis bevallen?

We zoeken het kind dat Nawal Marwan in de gevangenis kreeg. Kunt u ons helpen?

Ze heeft in de gevangenis van Kfar Ryat gewerkt.

Ze hielp haar bij de bevalling.

Ze heeft de kinderen opgevangen.

En ze gaf ze aan de Vrouw die Zingt terug toen ze vrijkwam.

Sarwan. Janaan. - Nawal Marwan kreeg een tweeling.

Hebt u de Vrouw die Zingt echt gekend?

U hebt geen idee wat dat voor mij betekent.

Nawal Marwan heeft 18 jaar voor me gewerkt. Als secretaresse.

Mijn vrouw en ik waren erg op haar en haar kinderen gesteld.

Ik besef nu dat ik haar niet echt heb gekend.

Klaar? - Klaar.

Op mijn verzoek ging meester Maddad op zoek...

naar sporen van jullie broer en jullie vader.

Voor de vader, Abou Tarek, heb ik geen overlijdensakte.

In dit land zijn veel mensen verdwenen.

Misschien stak hij de grens over. Dat deed zijn soort vaak.

Ze zijn dood of vertrokken. Het is onduidelijk.

Misschien is het beter zo.

Voor de broer...

Uw cliënt, mevrouw Nawal Marwan, komt uit het dorp Der Om.

Ze gaf het kind aan een vroedvrouw genaamd Elham.

Zij bracht het naar het weeshuis van Kfar Khout...

in mei 1970.

De registers waren moeilijk te vinden.

Tijdens de oorlog gingen veel documenten verloren.

Maar ik heb de registers gevonden die de Zusters van Barmhartigheid...

aan het Nationale Archief hebben overgedragen.

In mei 1970 bracht de vroedvrouw Elham uit Der Om...

een jongetje naar het weeshuis voor adoptie.

Die maand was dat het enige jongetje.

Kijk. Hij werd geregistreerd onder de voornaam Nihad.

De datums kloppen. Hij is het.

Hij is jullie broer. Nihad.

Weeshuis van Kfar Khout. Nihad van Mei.

Dat is zijn naam voor de registers. Nihad van de maand mei.

De maand van aankomst was de tijdelijke familienaam.

Er waren toen geen adopties. De oorlog was net begonnen.

Het weeshuis is vier jaar later verwoest.

We moeten vragen wie Kfar Khout heeft verwoest

om te weten wat er met de kinderen is gebeurd.

Eerlijk gezegd, zoals het er in de streek aan toe ging,

is er niet veel hoop.

Hij is waarschijnlijk ook dood.

Ik zeg niet dat hij dood is. Hij is spoorloos.

Ze zijn allebei dood.

We openen de brieven. Klaar.

Dat sta ik niet toe, Simon. Zulke dingen zijn heilig.

Het zou een verkrachting zijn.

Dat treft, het zit in de familie.

Sorry.

Er is nog één mogelijkheid, maar het is nogal drastisch.

De krijgsheer die het weeshuis verwoestte, leeft nog.

Misschien weet hij wat er met Nihad en de anderen gebeurd is.

Het is jaren geleden.

U moet begrijpen dat die tijd een opeenstapeling van represailles was...

die elkaar met een onverbiddelijke logica opvolgden.

Als een optelsom.

Een krijgsheer is het type man met een goed geheugen.

Hij weet het nog, geloof me.

Wallat Chamseddine.

Zo heet hij.

En waar vinden we hem?

Je vindt hem niet. Hij vindt jou.

Maar we kunnen iets proberen.

Houdt u van thee, meneer Marwan?

Jouw beurt.

U gaat naar het vluchtelingenkamp van Deressa.

Daar gaat u thee drinken.

Met eenieder die u uitnodigt.

U zegt dat u de zoon van de Vrouw die Zingt bent en dat u Nihad van Mei zoekt.

U moet niet alleen gaan.

Ik zal iemand zoeken die met u meegaat.

Welkom in Deressa.

Weet je waar we naartoe gaan? - Geen idee.

Hallo.

Hoe gaat het?

God, wat ben je gegroeid.

Ik heb mijn ingenieursstudie afgemaakt.

Maar ik vind geen baan en dus ben ik taxichauffeur.

Wat kom je doen?

Ik ben hier met buitenlandse bezoekers die me vroegen hen hierheen te brengen.

Welkom. Kom maar mee.

Nee, dank je, we hebben haast.

Alsjeblieft, kom mee.

Hij vraagt ons thee te komen drinken.

Hij vraagt wat u in Deressa komt doen.

Ik zoek iemand die Nihad van Mei heet.

Hij kent geen Nihad van Mei.

Hij vraagt hoe u heet.

Mijn moeder komt uit Der Om, in het zuiden.

Mijn moeder is de Vrouw die Zingt.

Ja, het is gebeurd.

Wachten? Waarop?

Sarwan Marwan? - Ja.

We komen u hulp bieden.

Over een uur bent u terug.

Kan ik mijn zus bellen? - Nee. Over een uur bent u terug. Beloofd.

Ik trek even een overhemd aan.

Hij gaat bellen.

Het is in orde.

Nu al? Geen zorg, u kunt met ze meegaan.

Zoals ik al zei, één vonkje in het zuiden en de boel ontploft.

Je hebt ons goed geholpen. Nu zullen wij jou helpen.

Je gaat het land uit.

Dat zal makkelijker zijn.

We bezorgen je onderdak en werk.

Ik wil dat je een beter leven krijgt.

We hebben veel contacten in Amerika.

Je moet je kinderen meenemen.

Ik weet dat ze in leven zijn. Neem ze mee.

De kinderen zullen je helpen, je zal het zien.

Dat kunt u niet van me verwachten.

Jouw kinderen zijn onze kinderen, Nawal.

Jouw familie is onze familie.

Vertrouw me.

Ik zal jullie helpen.

Ik zal er altijd zijn voor jou en voor je kinderen.

Dag, Sarwan.

Sorry dat het zo moet gaan, maar het is voor je veiligheid.

Men noemt me Wallat Chamseddine.

Zeg me, wat kan ik doen om je te helpen, Sarwan Marwan?

Hebt u mijn moeder gekend?

Laten we zeggen dat ze voor me gewerkt heeft.

Hoe kan ik je helpen?

Ik zoek een man die Nihad van Mei heet.

Waarom zoek je Nihad van Mei?

Hij is mijn broer. Mijn moeder vroeg me hem te zoeken.

Hoe kun je zeggen dat Nihad van Mei de zoon van Nawal Marwan is?

Mijn broer werd naar het weeshuis van Kfar Khout gebracht.

We vonden het register met de gegevens.

De datums, alles klopt. Nihad van Mei is mijn broer.

Mijn vrienden en ik vielen de christenen van Kfar Khout aan.

Om de gewelddaden op onze broeders de vluchtelingen te wreken.

Er was een weeshuis in Kfar Khout.

Ik heb de kinderen gespaard. Ik heb ze meegenomen.

Nihad was een van hen.

We hebben ze getraind en voorbereid om met ons te strijden.

Nihad had een gave. Hij was bijzonder.

Hij werd al gauw een geducht schutter.

Maar hij wilde zijn moeder vinden.

Maandenlang heeft hij haar gezocht.

Ik weet niet wat hij gezien of gehoord had.

Hij werd...

een oorlogsgek.

Hij kwam me opzoeken en wilde martelaar worden.

Zodat zijn moeder op alle muren van het land zijn foto zou zien.

Maar ik weigerde.

Hij keerde naar Daresh terug.

Hij werd de gevaarlijkste sluipschutter van de streek.

Een echte machine. Hij schoot op iedereen.

En toen kwam de invasie van de vijand.

Op een ochtend namen ze Nihad gevangen.

Hij had zeven soldaten gedood.

Ze hebben hem niet gedood. Hij kreeg een opleiding...

en ze stuurden hem naar de gevangenis van Kfar Ryat.

Heeft hij in de gevangenis gezeten? - Ja.

Als beul.

Met mijn vader?

Nee, hij heeft niet met Abou Tarek, je vader, gewerkt.

Alles oké?

Eén plus één...

is twee.

Wat?

Eén plus één is twee.

Het kan niet één zijn.

Je hebt koorts.

Eén plus één... kan dat één zijn?

Daar is nog plaats. - Ga maar als je wilt.

Kunnen we u helpen, mevrouw?

Neem me niet kwalijk.

Toen hij beul werd, nam je broer een andere naam aan.

Hij werd Abou Tarek.

Nihad van Mei is Abou Tarek.

We weten dat hij in Canada woont onder een nieuwe naam.

Nihad Harmanni.

Meneer Harmanni?

Dit is voor u.

Ik tril terwijl ik dit schrijf.

Ik heb u herkend.

U hebt mij niet herkend. Het is een prachtig mirakel.

Ik ben uw nummer 72.

Onze kinderen zullen u deze brief overhandigen.

U zult hen niet herkennen omdat ze mooi zijn.

Maar zij weten wie u bent.

Door hen wil ik u zeggen dat u nog leeft.

Maar weldra zult u zwijgen, dat weet ik.

Want iedereen zwijgt in het aanschijn van de waarheid.

Getekend: Hoer 72.

Ik praat tegen de zoon,

niet tegen de beul.

Wat er ook gebeurt, ik zal altijd van je houden.

Dat heb ik je bij je geboorte beloofd, mijn zoon.

Wat er ook gebeurt, ik zal altijd van je houden.

Ik heb je mijn hele leven gezocht.

Ik heb je gevonden.

Jij kon me niet herkennen.

Je hebt je tatoeage op je rechterhiel. Ik heb hem gezien.

Ik heb je herkend.

En ik vond je mooi.

Ik schenk je alle tederheid van de wereld, liefste.

Troost je,

want niets is mooier dan samen zijn.

Je bent uit liefde geboren.

Je broer en je zus zijn dus ook uit liefde geboren.

Niets is mooier dan samen zijn.

Je moeder,

Nawal Marwan,

gevangene nummer 72.

Wanneer beide enveloppen zijn overhandigd,

krijgen jullie een brief. De stilte zal worden doorbroken,

een belofte nagekomen.

Op mijn graf zal een steen mogen komen...

met mijn naam erop, door de zon gegraveerd.

Lievelingen...

waar begint jullie verhaal?

Bij jullie geboorte?

Dan begint het in de gruwel.

Bij de geboorte van jullie vader?

Dan begint het in een grote liefdesgeschiedenis.

Ik zeg dat jullie verhaal begint bij een belofte,

die om de aaneenschakeling van de woede te doorbreken.

Dankzij jullie kan ik de belofte nu nakomen: de schakel is gebroken.

En ik heb eindelijk tijd om jullie te wiegen

en zacht een wiegelied te zingen om jullie te troosten.

Niets is mooier dan samen zijn.

Ik hou van jullie.

Jullie moeder,

Nawal.