Original subtitles

2020

Στην μνήμη των ΦΡΑΝΚ - ΟΟΥΕΝ - ΛΕΤΙΣΙΑ - ΕΜΑ - ΤΖΙΜ

Μετάφραση Alessandro Molfredo

Λειτουργεί αυτό?

Ναι, συνδεθήκαμε.

Γεια σας, κάτοικοι του Ντίμπλει, εδώ Τζέραλντιν.

Η στρουμπουλή εφημέριος σας.

Καθώς μπήκαμε στην 4η εβδομάδα του lockdown,

ξέρω ότι πολλοί έχετε αγχωθεί,

οπότε ας αρχίσω λέγοντας...

Αυτό είναι το τέλος του κόσμου.

Μπορώ να σας υποσχεθώ ότι...

...θα κολλήσετε αυτόν τον φοβερό ιό και θα πεθάνετε.

Ελπίζω αυτό να σας καθησύχασε.

Πριν μπω στο θρησκευτικό κομμάτι μερικά ενοριακά θέματα.

Πρώτα ένα μήνυμα για τον Τζιμ Τροτ,

κι ελπίζω να το λάβεις, Τζιμ.

Όταν βλέπεις αυτές τις πινακίδες.

Κοινωνική απόσταση 2Μ

το "M" σημαίνει μέτρα όχι μίλια.

Ξέρω πως κρύβεσαι στο δάσος εδώ και 15 μέρες,

μα σε παρακαλώ, γύρνα στο σπίτι τώρα.

Και... κάτι άλλο,

μόλις έφτασε από...

τον Όουεν Νιούιτ.

"Αγαπητή Τζέραλντιν, σωστά σκέφτομαι ότι οι άνθρωποι,

πρέπει να κρατούν αποστάσεις από άλλους ανθρώπους,

κι ότι ο κανόνας δεν ισχύει,

για έναν άνθρωπο και μια νεαρή ξελογιάστρα κατσίκα"?

Θα ασχοληθώ μ΄αυτό αργότερα,

εγώ κι η αστυνομία.

Πάμε παρακάτω. Είναι παράξενοι καιροί.

Αλλά για μερικούς από μας είναι ευκαιρία να διαβάσουμε αυτό το βιβλίο,

που πάντα θέλαμε να διαβάσουμε.

Αστειεύομαι.

Το'χω διαβάσει φυσικά. Αποσπάσματα, βασικά.

Τα πικάντικα μέρη, προφανώς.

Και το μήνυμα του Πάσχα είναι ότι τα πράγματα μπορούν να γίνουν άσκημα.

Σταύρωση - πολύ άσκημο.

Αλλά όπως ο Ιησούς θα βγούμε απ΄αυτό δυνατότεροι από ποτέ.

Και το χωριό μας, είναι αλήθεια ενωμένο.

Αν ακούσετε ότι κάποιοι ξέμειναν από πράγματα,

μην διστάσετε να τους τα αφήσετε έξω από την πόρτα.

Εγώ για παράδειγμα έχω ξεμείνει από πασχαλινά αυγά.

Κι όσο περισσότερο διαβάζετε την Καινή Διαθήκη,

τόσο περισσότερο ένα μήνυμα προβάλει.

Πρέπει να είμαστε ευγενικοί,

και καλοί.

Πάρε δρόμο, Φρανκ!

Απίστευτα ενοχλητικέ κόπανε!

Θεέ μου.

Όπως ο Ιησούς λέει στους μακαρισμούς,

"Ευλογημένοι οι ειρηνοποιοί".

Και τέλος,

προσπαθήστε να μείνετε υγιείς.

Εμένα μου αρέσει να γυμνάζομαι με μουσική.

Βοηθά τον χρόνο να περνά γρηγορότερα.

Και αυτό είναι το αγαπημένο μου, κομμάτι.

Και χαλάρωση.

Είναι εξουθενωτικό αλλά αξίζει τον κόπο.

Λοιπόν, σας χαιρετώ, μείνετε ασφαλείς,

φάτε τόνους Mars bars, κι ευχαριστώ που παρακολουθήσατε.

Πώς κλείνει?

Το ξέρω.

Καταστροφική κόμμωση.

Συμβουλή. Μην ζητήσετε στον Όουεν Νιούιτ να σας κουρέψει.

Έχει συνηθίζει να κουρεύει πρόβατα κι ούτε εκείνα μένουν ευχαριστημένα.

Και τώρα κάτι πολύ ιδιαίτερο αυτή την εβδομάδα.

Σήμερα θα κάνω Zoom-call με την απολαυστική κα. Ούντιν,

και μερικά παιδιά του χωριού,

καθώς όλα κάνουν μάθημα με "Zoom".

Ας ελπίσουμε να δουλέψει.

’μπρα-κατάμπρα!

Γεια σας, παιδιά.

Είμαι η εφημέριος σας, κι είμαι εδώ να απαντήσω σε κάθε ερώτηση σας,

για τον Θεό, τον Ιησού κι όλα αυτά.

Γεια, εφημέριε.

Τα παιδιά έλεγαν πόσο τους λείπει η εκκλησία.

Πόσο ωραίο!

Ψεύτρα.

Ποιος θέλει να αρχίσει?

Ναι, Μόλι.

Η μαμά μου λέει ότι ο Ιησούς είναι ο καλύτερος.

Μα ο μπαμπάς λέει ότι ο Ντάιναμο είναι καλύτερος,

γιατί κατέβηκε απ΄το πλάι ενός κτιρίου, ενώ ο Ιησούς ποτέ.

Μα ο Ιησούς έκανε πολλά εκπληκτικά πράγματα.

Ποιος μπορεί να μου πει ένα εκπληκτικό πράγμα που έκανε ο Ιησούς?

Έκοψε μια γυναίκα στη μέση?

Όχι.

Οι "Πεν και Τέλερ" έκοψαν μια γυναίκα στη μέση.

Σίγουρα θα το έκαναν.

Όπως κι ο "Leather-face" με το πριόνι στο μακελειό του Τέξας.

Έκοψε πολλές γυναίκες στην μέση.

Ναι, συγνώμη,

δεν κατάλαβα πώς φτάσαμε απ΄τον Ιησού,

στο μακελειό του Τέξας.

Εγώ ξέρω.

Έκανε το νερό κρασί?

Το έκανε, ναι! Μπράβο!

Κι επίσης τάισε 5000 ανθρώπους,

μόνο με 5 καρβέλια και 2 ψάρια.

Έχω βρεθεί σε τέτοιο εστιατόριο.

Μα το πιο φανταστικό που έκανε ο Ιησούς,

είναι ότι έφερε κάποιον, έναν άντρα που λεγόταν Λάζαρος,

πίσω, απ΄τους νεκρούς.

Μόνο αυτόν?

Ναι.

Πόσους ήθελες?

Έφερε κάποιον πίσω στη ζωή. Είναι θαύμα.

Αν μπορούσα να ξανα-ζωντανέψω κάποιον,

θα το έκανα συνεχώς, όχι μόνο μια φορά.

- Το ίδιο κι εγώ. - Κι εγώ.

Οπότε, γιατί εκείνος όχι?

Η απάντηση σ' αυτό είναι...

επειδή...

Μοιάζει να πάγωσε η εικόνα.

Όχι, δεν πάγωσε.

Την βλέπω που κουνιέται.

Όχι, δεν κουνήθηκε.

Να! Ανοιγόκλεισε τα μάτια.

Δεν ανοιγόκλεισα τα μάτια....

Αποχώρηση

Παιδιά! Δεν τα αγαπάτε?

Και φτάνω στο μήνυμα της εβδομάδας.

Μην κάνετε παιδιά.

Όχι, αστειεύτηκα. Κάπως.

Το πραγματικό μου, μήνυμα είναι,

όπως ξέρουμε από την Βίβλο, θαύματα συμβαίνουν.

Και θα ξεπεράσουμε τον Covid, μαζί.

Ευχαριστώ που παρακολουθήσατε. Και μην ξεχνάτε,

τα παιδιά σας, είναι ό,τι πιο πολύτιμο έχετε.

Οπότε πουλήστε τα, και πάρτε μια Πόρσε.

14 ΙΟΥΝΙΟΥ

Γεια. Σήμερα θέλω να ασχοληθώ,

με το πόσο δύσκολο βρίσκουν πολλοί το lockdown.

Θα σας παίξω μια συζήτηση που είχα με τον Χιούγκο Χόρτον,

που απεικονίζει ένα πρόβλημα που πολλοί αντιμετωπίζουμε.

- Γεια, εφημέριε. - Χιούγκο!

Κρύβεσαι στην τουαλέτα?

Ναι. Δεν θέλω ο πατέρας μου ν΄ακούει.

Πώς μπορώ να βοηθήσω?

Αφορά το lockdown.

Ο πατέρας κι εγώ έχουμε κλειστεί μαζί τόσο καιρό,

που ξεχνά αυτά που μου'χει πει και μου τα ξαναλέει.

Το ξέρω, μου το ξανάπες.

Για παράδειγμα, προχτές τρώγαμε κοτόπουλο για μεσημεριανό,

Σταμάτα με, αν στο ξανάπα.

Μου το ξανάπες.

Ξαφνικά μου λέει,

"Σταμάτα με, αν στο ξανάπα".

Ναι, μου το ξανάπες.

Κι άρχισε μια ιστορία που μου έχει πει πολλές φορές,

με την οποία δεν θέλω να σε κουράσω.

- Ωραία. - Για τότε που έφαγαν βετζετέριαν λαζάνια

στην λέσχη του γκολφ.

Φυσικά, μόλις ξεκίνησε φώναξα...

"Για όνομα του θεού, σταμάτα, δεν θέλω να ξανακούσω τις ιστορίες σου".

Για όνομα του θεού, σταμάτα, δεν θέλω να ξανακούσω τις ιστορίες σου!

Ναι... Όχι τόσο νευριασμένα.

Μετά σταμάτησε και...

μετά από 45 αμήχανα λεπτά,

είπα τελικά, "Συγνώμη, πατέρα,

φταίει το βρομο-λόκνταουν.

Βασικά, μ΄αρέσουν οι ιστορίες σου".

Και μετά άρχισε την ιστορία με την Έκθεση Αυτοκινήτων,

που είναι η πιο πληκτική απ΄όλες,

μα δεν θέλω να σε κουράσω μ΄αυτήν.

Για όταν είχε πάει στην Έκθεση Αυτοκινήτων το 1972...

Ας το αφήσουμε εκεί.

Μα το μήνυμα μου αυτή την Κυριακή είναι αυτό. Οι καιροί είναι δύσκολοι.

Αλλά ας μάθουμε να συγχωρούμε.

Όπως έκανε ο Ιησούς όταν είπε του Ιούδα...

"Δεν πειράζει, φίλε!"

Και τέλος υπενθύμιση να πλένετε τα χέρια σας.

Και βασικά, να μια συμβουλή.

Αν βαριέστε να τραγουδάτε το "Happy Birthday" δυο φορές,

βρήκα ότι ο χρόνος που χρειάζεται για να πλύνω τα χέρια μου σωστά,

είναι ακριβώς ο χρόνος που απαιτείται για ένα Φερέρο Ροσέ,

να λιώσει στο στόμα αν δεν το μασήσετε.

Και τώρα πλένω τα χέρια μου 20 φορές τη μέρα.

Τα λέμε την άλλη βδομάδα,

Πρέπει να πάω να πλύνω τα χέρια μου.

20 ΙΟΥΝΙΟΥ

Αυτό δεν είναι καλό,

γιατί είμαι λίγο μεθυσμένη.

Μην αφήνετε την ηχογράφηση της λειτουργίας για Σάββατο βράδυ,

και μην νομίζετε ότι το "Advocaat" δεν είναι αλκοόλ,

επειδή έχει γεύση κρέμας.

Πίσω στη δουλειά μας, ίσως με...

μια γουλίτσα ακόμα.

Είναι κρέμα.

Κατ΄αρχήν, πολλούς "πόντους" σ΄όσους πήραν μέρος στο κουίζ.

Αν και μου είπαν ότι υπήρξε αντιπαράθεση για κάποιες απαντήσεις.

Θέλω λοιπόν να επαναλάβω,

οι Γερμανικές αερογραμμές είναι η "Lufthansa",

όχι η "Luftwaffe".

Κι ο Τζέρομ Κ.Τζέρομ έγραψε το "Τρεις άντρες σε μια βάρκα",

όχι "Τρεις άντρες σ' ένα μωρό". Ευτυχώς.

Αλλά...

κι η καρδιά μου χτυπά δυνατά...

έβγαλα τα σύνολα,

και τα αποτελέσματα έχουν ως εξής.

Με έναν βαθμό,

η οικογένεια Μέιναρντ...

’ρα ανακηρύσσω την οικογένεια Μέιναρντ νικητές!

Και θα πάρουν μια κάσα με αυτά τα κρασιά,

απ΄τον αμπελώνα του Όουεν Νιούιτ.

Ανεπιφύλακτα τα προτείνω, όχι για να τα πιείτε, φυσικά,

αλλά είναι απίστευτα αποτελεσματικά καθαριστικά τουαλέτας.

Που με φέρνει στην σκέψη της εβδομάδας.

Τον περασμένο Σεπτέμβρη,

ο Όουεν ήρθε να με δει.

Είπε ότι η αδελφή του έβαλε κάτω καινούρια τουαλέτα,

κι ήθελε έναν σελέμπριτι να την εγκαινιάσει.

Είπα, "Δεν με θεωρώ σελέμπριτι, ακριβώς"

Μα ζήτησε στην Μισέλ Ομπάμα κι είπε όχι.

Και θα ήταν την επόμενη μέρα,

οπότε είπα ότι θα το κάνω.

Μετά τον ρώτησα πού στο Ντίμπλει ζει,

κι είπε ότι δεν ζει στο Ντίμπλει μετακόμισε στο Τσάτναμ.

Έφαγα όλο το βράδυ γράφοντας τον Λόγο

και στις 6.00 το πρωί ξεκινήσαμε για Τσάτναμ.

Με το τρακτέρ.

Και 5 ώρες αργότερα φτάσαμε στο σπίτι της αδελφής του,

κι ο Όουεν περήφανα είπε, "Ήρθαμε να εγκαινιάσουμε την νέα τουαλέτα".

Κι η αδελφή του είπε, "Δεν έχω νέα τουαλέτα".

"Η άλλη αδελφή σου, έφτιαξε νέα τουαλέτα".

"Εκείνη που μένει στο Ντίμπλει.

Καβαλήσαμε πάλι στο τρακτέρ και 5 ώρες μετά φτάσαμε στο Ντίμπλει,

και πήγαμε στην άλλη αδελφή, κι ο Όουεν περήφανα είπε,

"Ήρθαμε να εγκαινιάσουμε την νέα τουαλέτα".

Κι η αδελφή του είπε, "Αυτή δεν είναι η Μισέλ Ομπάμα".

Κι έκλεισε την πόρτα τα μούτρα μας.

Μετά χτύπησα την πόρτα,

και ρώτησα αν μπορώ να πάω στην νέα τουαλέτα, μετά από 10 ώρες στο τρακτέρ,

και είπε. "Όχι...

Οι χτίστες δεν την έχουν τελειώσει".

Και θυμάμαι που σκέφτηκα,

ότι αυτή,

ήταν η πιο άσκοπη μέρα της ζωής μου.

Κι ωστόσο,

καθώς μπαίνουμε στην 14η εβδομάδα λόκνταουν,

λαχταρώ μια μέρα σαν κι εκείνη.

Το μήνυμα μου είναι,

όταν επιτραπεί να βγούμε,

ας εκτιμήσουμε κάθε μέρα που μας δίνει ο θεός.

Ακόμα κι αν είναι να την περάσουμε,

με έναν εντελώς ηλίθιο που μυρίζει σαν βρεγμένος σκύλος,

που μόλις κολύμπησε σε σηπτικό βόθρο.

Είμαστε τόσο τυχεροί που ζούμε.

Και, υπάρχει πάντα αυτό, για να εξομαλύνει τα πράγματα, έτσι?

Υπέροχη κρέμα.

Εν τω μεταξύ, συνεχίστε τα κουίζ,

χειροκροτάτε τους νοσηλευτές και ναι...

ξέρω ότι στο newsletter λέει,

"Δώστε στους νοσηλευτές βλεννόρροια" (clap) Μην το κάνετε!

Και πάνω από όλα, να'στε καλά. Δοξάστε τον Κύριο.

Και ευχαριστώ που παρακολουθήσατε.

23 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

The hills are alive

With the sound of music.

Το τελευταίο το τραγούδησα εγώ, όχι η Τζούλι ’ντριους.

Εκπληκτικό έτσι? Ακριβώς έτσι νοιώθω.

Που επιτέλους βγήκαμε έξω, ναι!

Τι όμορφος κόσμος.

Και σε ευχαριστώ, Όουεν Νιούιτ,

που με βιντεοσκοπείς τώρα.

Όχι, Όουεν! Μην το κάνεις αυτό.

Όχι.

Και τι θαύμα, που επιτέλους,

περπατάμε στο όμορφο χωριό μας.

Όουεν!

Μην παίρνεις αυτό, πάρε εμένα.

Και με πόση χαρά σας λέω ότι η εκκλησία άνοιξε επιτέλους.

Και τι ανακούφιση που θα αφήσω τον κ. Τίμκινς να βγει.

Δυστυχώς στόλιζε τα λουλούδια,

όταν ο Μπόρις ανακοίνωσε το λόκνταουν, οπότε...

είναι παγιδευμένος μέσα, επί 3,5 μήνες.

Συγνώμη γι΄αυτό αλλά οι κανόνες είναι κανόνες.

Ήταν πολύ δύσκολος μήνας, έτσι?

"Το φιάσκο των εξετάσεων".

Μας είπαν ότι η διαδικασία θα ήταν αξιόπιστη.

Κι επιτέλους παραδέχτηκαν ότι ήταν αποτυχία.

Μιλούσα με τον Ντέιβιντ Χόρτον το πρωί.

Και σθεναρά πιστεύει ότι ζει στην καλύτερη χώρα του κόσμου.

Αλλά βέβαια μετακόμισε στο Μονακό.

Δεν μου κάνει εντύπωση.

Ένα πολύ καλό νέο, είναι ότι η βαφτιστήρα μου,

πέρασε στην Οξφόρδη!

Είμαι τόσο ενθουσιασμένη.

Γιατί είναι η πρώτη σ' αυτή την οικογένεια που πέτυχε κάτι τέτοιο.

Αν και θυμάμαι πριν δυο χρόνια,

την γλυκύτατη μαμά της, ’λις,

να μου λέει με υπερηφάνεια ότι εκείνη πήγε πρώτη στην Οξφόρδη.

Είχε πάει στα "Primark".

Είχε περάσει πολύ ωραία.

Θα κάτσω σ΄αυτό το παγκάκι,

για λίγο,

γιατί θέλω να σας πω κάτι.

Αυτό είναι καινούριο? Κοίτα, Όουεν.

"Στην μνήμη της Βάλερι Πράις,

Ενοριακό Συμβούλιο Ντίμπλει".

Είναι παρά τρίχα σωστό!

Έχει κι εδώ κάτι, κοίτα.

Είναι το παγκάκι,

που ο Λι Μπρουκ πήδηξε την Εμίλια Κροφτ.

Όχι, μην ασχολείσαι μ΄αυτό.

Κάθισε.

Πήγαινε λίγο πιο κει.

Ωραία, πίσω στη δουλειά μας.

Όπως πολλοί άνθρωποι σ΄όλο τον κόσμο,

την τελευταία εβδομάδα,

σκεφτόμουν το "Οι ζωές των μαύρων αξίζουν"

και την φρίκη της δολοφονίας του Τζορτζ Φλόιντ.

Είναι περίπλοκο για μας στο "Ντρίπμλει",

γιατί δεν είμαστε η πιο ποικιλόμορφη κοινότητα,

αλλά δεν νομίζω ότι έχει σημασία από πού είσαι.

Σημασία έχει να κάνεις κάτι γι΄αυτό.

Γιατί ο Ιησούς θα έκανε.

Και... ακούστε,

γνωρίζω ότι κάθε ζωή έχει αξία, προφανώς.

Αλλά μέχρι όλες οι ζωές να αξίζουν το ίδιο,

κάνουμε κάτι λάθος.

Νομίζω πρέπει να εστιάσουμε στην δικαιοσύνη,

για ένα μεγάλο μέρος επαρχιωτών,

που έχουν μερικές κακές περίεργες ιδέες,

απ΄τη μέρα που γεννιούνται.

Ακολούθησε με.

Νομίζω ότι στο Ντίμπλει,

ίσως θα'πρεπε να σκεφτούμε,

να βγάλουμε μερικές παλιές ανακοινώσεις.

Υποδιαίρεση της λίρας - 1971.

Χάθηκε αυτό το κουμπί.

Κι ίσως...

Να αναρτήσουμε κάτι σαν αυτό.

20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

Φίλοι, αγαπημένοι φίλοι.

Αυτό θα'ναι λίγο περίεργο.

Αφορά αγάπη, γέλιο και απώλεια.

Γιατί το Ντίμπλει είναι γεμάτο από ζωή, μα όπου πάω τώρα,

κάθε φορά που στέκομαι στην κουζίνα,

όποτε μπαίνω στο σκευοφυλάκιο,

πάντα βλέπω την μικρή ’λις Τίνκερ.

Πέθανε πριν τρία χρόνια αυτήν την εβδομάδα.

Ποιον αγάπησα πιο πολύ στη ζωή μου?

Αγαπώ πολύ τον όμορφο σύζυγο μου,

αλλά τελικά είναι εκείνη.

Η αγαπημένη μου, χαζή ξανθιά.

Είχε έναν σύζυγο, έξι παιδιά,

και 3 εγκεφαλικά κύτταρα.

Μα τόση αγάπη στην καρδιά της,

που μπορούσε να ξεπαγώσει κατεψυγμένη πίτσα μια χειμωνιάτικη μέρα.

Δεν ήταν η πιο φωτεινή "λάμπα στο κουτί"

μα όταν την χάσαμε,

όλα τα φώτα έσβησαν.

Θυμάμαι όταν συνέβη.

Πήγε στο νοσοκομείο για κάποιες εξετάσεις,

και βγήκαν θετικές.

Και ήταν τρισευτυχισμένη,

γιατί ήξερε ότι το να΄σαι θετικός στη ζωή, είναι πολύ καλό.

Μα δεν ήταν καλό.

Ο καρκίνος την χτύπησε απροειδοποίητα, και την τέλειωσε στη στιγμή.

Όταν γνώρισα την ’λις,

θυμάμαι ότι σκέφτηκα, "Χριστούγεννα"...

"Τι θα κάνω γι΄αυτό?"

"Είμαι νέα εφημέριος με καρέ μαλλί και απίθανα στήθη,

σε ένα χωριό που δεν με θέλει.

Και η νεωκόρος μου είναι μια πάνχαζη, που δεν πιστεύει,

το "I Can't Believe It's Not Butter" δεν είναι βούτυρο.

Θυμάμαι που μου είχε εξηγήσει πώς γεννιόνται τα παιδιά.

Τι να πω?

Είχε να κάνει με ένα κουτάλι, και λίγο μέλι,

ξαπλώνοντας στον καναπέ τραγουδώντας,

"Αν πας στο δάσος σήμερα, θα έχεις μια μεγάλη έκπληξη".

Δεν ήταν - όπως λέμε σήμερα - ακριβώς επιστημονικό.

Αλλά μετά όταν την γνώρισα καλύτερα,

ο φόβος κι ο τρόμος έγιναν αγάπη.

Βρήκαμε τον τρόπο να ζούμε μαζί σε τέλεια αρμονία.

Η άποψη της, για τον Χριστιανισμό ήταν πολύ απλή.

Ο Θεός ήταν ένας καλός τυπάς.

Ο Σατανάς ένα πολύ κακό αγόρι.

Κι η Βίβλος ένα φοβερό διήγημα,

που χαλάει λιγάκι όταν ο πρωταγωνιστής σταυρώνεται.

Και τώρα πέθανε.

Ήταν η σκοτεινή νύχτα της ψυχής μου.

Αλλά τώρα τρία χρόνια μετά,

αυτό που έγινε,

είναι ότι αυτοί οι φρικτοί τελευταίοι μήνες,

έγιναν μόνο ένα μικρό μέρος της ιστορίας της.

Και μπορέσαμε να αξιώσουμε πίσω όλη την ευτυχία,

ολόκληρης της ζωής, της γυναίκας που ήταν η ’λις Τίνκερ.

Πιστεύω στην αιώνια ζωή στον παράδεισο,

αλλά επίσης πιστεύω στην αιώνια ζωή στην Γη.

Γιατί όσοι πεθαίνουν είναι αιώνια εδώ,

ζωντανοί στη μνήμη μας, και στο ποιοι είμαστε.

Εξ' αιτίας...

Εξ' αιτίας του πώς μας άλλαξαν.

Και κάποια που η τελευταία επιθυμία της, ήταν το φέρετρο να κουβαληθεί,

από 6 ανθρώπους ντυμένους ως "Πέπα Το γουρουνάκι"

ποτέ δεν θα ξεχαστεί.

Λοιπόν, το μήνυμα της ημέρας...

Αγαπάτε αυτούς που έχετε,

ειδικά σ΄αυτούς τους δύσκολους καιρούς.

Κι ο θεός να σας έχει καλά.

Γεια. Συναρπαστική εβδομάδα.

Όπως ξέρετε, οι μάσκες που μας είπαν ότι είναι περιττές και άσκοπες,

τώρα αναγορεύτηκαν ζωτικής σημασίας κι υποχρεωτικές.

Οπότε σήμερα έχω τα αποτελέσματα,

του μεγάλου μας, διαγωνισμού μάσκας.

Θα προσπαθήσω να σας δείξω όσες περισσότερες συμμετοχές μπορώ,

Κατηγορία πρώτη - και τις δοκίμασα όλες -

είναι οι "Παρανοήσεις".

Αυτή για παράδειγμα.

Κι αυτή.

Κι αυτή.

Καταπληκτική δουλειά.

Αλλά ίσως δεν ήμουν ξεκάθαρη.

Ήμουν.

Το ζητούμενο ήταν Covid-μάσκες.

Όχι Χάλογουιν-σίριαλ κίλερ, μάσκες.

Οπότε προχωράμε μ΄αυτές που προκρίθηκαν.

Αυτή ίσως παραμένει λίγο παράξενη.

Είναι φύλλο λάχανου.

Και μου θυμίζει πολύ την επιδερμίδα του πρώτου αγοριού μου.

Κι αυτή είναι...

Αυτό που είναι. Μια θήκη αυγών.

Κι αυτή είναι...

ένα παπούτσι.

Οπότε τελικά, αυτοί είναι οι 3 νικητές.

Στην 3η θέση, απ΄τον Τζορτζ Στράουτ...

Ένα σώβρακο.

Θα ήταν καλή ιδέα να το είχες πλύνει πρώτα.

Κι απ' την Αμίλια Κίτεριτζ, αυτό.

Πολύ ασφαλής.

Και στην 1η θέση...

STAY THE FUCK AWAY

Όχι...

Συγνώμη.

Ήταν το μήνυμα του άντρα μου προς εμένα. Συγνώμη.

Και στην 1η θέση...

ο νικητής,

είναι αυτή.

Απ' την τοπική νοσοκόμα μας, Σάρα Φάρελ.

Κι αν είναι καλή για το NHS,

είναι καλή και για εμάς.

Χωρίς το NHS, όλοι θα ήμασταν χαμένοι.

Κι αυτό είναι το μήνυμα μου, σε όλους σας.

Να΄ναι καλά το NHS.

Τα λέμε την άλλη εβδομάδα.

1η ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

Γεια.

Χαίρομαι που σας βλέπω.

Με λένε Χιούγκο Χόρτον κι η εφημέριος μου ζήτησε,

να κάνω το κήρυγμα της εβδομάδας γιατί εκείνη κι ο άντρας της, Χάρι,

έφυγαν για ένα προσκύνημα της τελευταίας στιγμής,

στον "Κόσμο της Σοκολάτας".

Επέλεξε εμένα γιατί είχα χρόνο,

γιατί ο πατέρας μου, Ντέιβιντ Χόρτον,

μετακόμισε στο Μονακό, το καλοκαίρι,

και παντρεύτηκε την νέα μητριά μου, την Βαρόνη.

Έχασα τον γάμο, αλίμονο,

γιατί ο κανονισμός των 6 είναι αυστηρός στο Μονακό.

Μόνο 600 καλεσμένοι επιτρέπονται, και...

κι έμεινα απ΄έξω.

’τυχος.

Τέλος πάντων,

η εφημέριος είπε, "Πες απλώς τι σκέφτηκες στην διάρκεια του λόκνταουν".

Οπότε αυτό θα κάνω.

Με τη βοήθεια κάποιων πινάκων.

Το μεγάλο ερώτημα είναι,

πόσες φορές μπορείς να πεις την ίδια λέξη χωρίς να χάνει το νόημα της?

Θα ξεκινήσω από έναν γνωστό γλωσσοδέτη.

Φανταστείτε μια δασκάλα να εξηγεί την διαφορά μεταξύ "had"

και...

"had had".

Βάζει στην τάξη ένα τεστ και το βαθμολογεί και παρατηρεί ότι...

"Joanna,

where John had had had...

had...

had had the teacher's approval".

Απίστευτο. 11 "had" στην σειρά.

Το σκεπτόμουν πολύ κι είχα την ιδέα,

πώς θα'ταν αν κάποιος έλεγε τον γλωσσοδέτη, αλλά,

υπήρχαν δυο εκδοχές?

Κι αυτός ο κάποιος, ας την πούμε Γερτρούδη...

συγκρίνει τις εκδοχές.

Μια που λέγεται απ΄τον Τσάρλι, και μια απ΄την Τζούλια.

Κι η εκδοχή του Τσάρλι έχει το "had had", πρώτα,

και της Τζούλια το "had", πρώτα. Οπότε...

Αυτό είναι που θα έχουμε.

Charlie, where Julia had had...

had had...

had had...

had,

την έγκριση της Γερτρούδης.

Απίστευτο. 39 "had".

Τι σχέση έχει με τον Χριστό, θα ρωτήσετε? Είναι προφανές.

Όταν το ακούν οι περισσότεροι αναφωνούν,

"Χριστέ μου, τι χάσιμο χρόνου!"

Λοιπόν...

Θα τελειώσω με ένα ανέκδοτο.

Γιατί η γυναίκα μου, συνήθιζε να λέει...

Η γυναίκα μου, συνήθιζε να λέει, "Έλα Χουγκς...

Το "Crimewatch" δεν έχει πλάκα όπως παλιά, πες μου ένα ανέκδοτο".

Όλοι χρειαζόμαστε καλύτερη διάθεση.

Αυτό ήταν της ’λις, το αγαπημένο ανέκδοτο.

Που είναι πολύ αστείο, στ΄αλήθεια.

Πώς ξεκινάς έναν αγώνα δρόμου για "Τeddy bears"?

Ready, teddy, go!

Ξεκαρδιστικό.

Κλασικό.

Λοιπόν...

Πρόσεχε Μάικλ Μάκινταϊρ. Έρχεται ο Χιούγκο Μακιν-Χόρτον!

Την άλλη εβδομάδα ευτυχώς η εφημέριος επιστρέφει.

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ

Τι να πω?

Ήταν η πιο παράξενη χρονιά που υπήρξε.

Μα θυμηθείτε, οι κάτοικοι του χωριού έχουν περάσει πολλά στο παρελθόν.

Υπήρξε μια εποχή που ζούσαν με το φόβο,

ότι θα τους φάνε λύκοι ή αρκούδες.

Αμέσως μετά το άνοιγμα του "Πάρκου-Σαφάρι" του Όουεν Νιούιτ.

Κι αν πάμε παλιότερα, το 1681, έγινε στο Ντίμπλει η Δίκη των Μαγισσών,

και 5 γυναίκες κάηκαν ως μάγισσες.

Το 1682, έγινε η 2η Δίκη Μαγισσών,

και 7 γυναίκες κάηκαν ως μάγισσες.

Το 1683, έγινε η 3η Δίκη Μαγισσών,

κι έκαψαν όλες τις γυναίκες του χωριού, για να είναι σίγουροι.

Αλλά αυτή ήταν μια πολύ κακή χρονιά.

Ωστόσο προχωράμε, κι ίσως γίνουν κάποιες αλλαγές για καλό.

Ο κόσμος πάντα αλλάζει.

Όταν πήρα αυτή τη δουλειά οι γυναίκες εφημέριοι θεωρούνταν φρικιά.

Και τώρα είμαστε σαν τις καραμέλες βουτύρου. Είμαστε παντού.

Μια υπέροχη νοστιμιά.

Μα δυστυχώς έπρεπε να ακυρώσουμε το θεατρικό για την "Γέννηση".

Λυπάμαι γι΄αυτό.

Αντί αυτού, έγραψα,

αυτό το υπέροχο ποίημα, για όλους σας.

Πάμε λοιπόν.

Η Μαρία ένα γλυκό κορίτσι ντροπαλό.

ξαφνιάστηκε όταν ένας άγγελος την επισκέφθηκε.

"Ο Θεός θέλει να γεννήσεις τον γιο του, στην Γη,

θέλεις να το προσπαθήσεις?"

Η Μαρία είπε, "Είναι τόσο απρόσμενο,

είμαι ενθουσιασμένη που επιλέχθηκα.

Μα είμαστε στεναχωρημένοι, υπάρχει ένας ιός στην πόλη.

Και ανησυχώ ότι όλοι θα κολλήσουμε".

Ο άγγελος είπε,

"Κάντε υπομονή,

απλά να'στε σε 2 μέτρα απόσταση".

Μα η Μαρία απάντησε, "Το άλλο θέμα είναι ότι είμαι παρθένα.

Κι αν ένα μωρό εμφανιστεί,

το αγόρι μου, θα με περάσει για τσούλα".

Κλασικό.

Κι επίσης, ειδικά για τα Χριστούγεννα,

έχω μια νέα συνταγή,

για λαχανάκια.

Πάρτε ένα μπολ λαχανάκια,

ανακατέψτε, έτσι.

Αυτό είναι το σημαντικό μέρος...

Πετάξτε τα, στα σκουπίδια.

Και φάτε ακόμα ένα μπολ ψητές πατάτες. Πολύ καλύτερα.

Αγαπημένοι φίλοι,

είναι τιμή να είμαι μέρος της κοινότητας σας,

και στην διάρκεια αυτής της τραγωδίας,

μάθαμε δυο πράγματα.

Μάθαμε ότι το μπανανόψωμο, είναι τόσο αηδία!

Και μάθαμε ότι το κοινωνικό σύνολο έχει σημασία.

Οπότε...

Θα υπερισχύσουμε,

και θα είμαι μαζί σας, όταν το κάνουμε.

Κάποτε σκέφτηκα να φύγω απ΄το χωριό και να γίνω Επίσκοπος.

Ή, σύζυγος του ράπερ Στόρμζι.

Αλλά ξέρω τώρα ότι δεν πρόκειται να συμβεί.

Βέβαια, ο Στόρμζι είναι ακόμα ελεύθερος, όλα παίζουν.

Κάποιος είχε πει,

"Οι οικογένειες είναι μια μεγάλη ευκαιρία,

για να περνάς χρόνο με άτομα που διαφορετικά θα έκανες τα πάντα για να αποφύγεις".

Εσείς είστε η οικογένεια μου τώρα.

Και δεν θα απαλλαγείτε από μένα,

ποτέ!

Καλά Χριστούγεννα!

Χιούγκο.

Μεγάλη χαρά να σ΄έχω στη "φούσκα" μου.

Σου έχω ένα φοβερό ανέκδοτο.

Τέλεια, γιατί λατρεύω τα ανέκδοτα. Δεν μπορώ να περιμένω.

Δεν χρειάζεται γιατί αρχίζω. Είναι "κοντό" και πολύ γλυκό.

Κάτι σαν κι εμένα.

Ο Ιησούς είπε στους μαθητές του.

Πλησιάστε εμπρός,

και θα λάβετε την αιώνια ζωή.

Μα ο Θωμάς ήρθε πέμπτος και πήρε φρυγανιέρα.

Είναι θλιβερό...

Τι?

Πλησίασε τόσο, αλλά ήρθε 5ος και πήρε φρυγανιέρα.

Που κανονικά θα΄ταν τέλειο αλλά,

συγκρινόμενο με την αιώνια ζωή...σκληρό.

Έπρεπε να κάνει τα βραβεία πιο ίσα.

Όχι...

Συγκεντρώσου, είναι λογοπαίγνιο.

Come forth... Προχωρήστε. Come fourth... Έλα τέταρτος.

Γιατί δεν ήρθε τέταρτος?

Θα μπορούσε ο Θωμάς να κάνει προσφυγή? Να κερδίσει θέση?

Τα παρατάω. Συμβαίνει ξανά.

Είναι εντάξει για σένα, μα για τον Θωμά είναι άλλο αιωνιότητα στον παράδεισο,

κι αιωνιότητα στην κόλαση. Με μόνη αποζημίωση μερικά φρυγανισμένα ψίχουλα.

Όχι.

Σίγουρα έπρεπε να κάνει προσφυγή.

Αν είναι να μου πεις ανέκδοτο,

ας έχει καλό τέλος.

Ναι, εντάξει. ’λλο ένα.

Δεν νομίζω να στο έχω πει, αλλά σπίτι,

έχω μια πτυσσόμενη σκάλα. (stepladder)

Γιατί η αληθινή μου σκάλα, μ' άφησε όταν ήμουν πολύ μικρή...

Τώρα έχω "stepladder".

Φρικτή ιστορία.

Δεν το ήξερα, λυπάμαι τόσο.

Να ξυπνάς ένα πρωί κι η σκάλα σου να λείπει.

’φησε σημείωμα?

Κι αν η πτυσσόμενη σκάλα είναι μια κακιά...

Όχι!

Φύγε, πήγαινε, αντίο.

Η "φούσκα" έσκασε.

Στην μνήμη των Λιζ - Τζον - Έμα και Ρότζερ.

Μετάφραση Alessandro Molfredo

"The Vicar of Dibley" Από τον Ρίτσαρντ Κέρτις, δημιουργό των, Not the Nine O'Clock News The Black Adder Mr. Bean

1994 - 2020