Original subtitles

Dyert po mbyllen. Ju lutem kini kujdes ku hapni.

Ti ishe i mrekullueshëm.

Faleminderit.

Hej, Rik.

Përshëndetje. Ia dola.

Filipi.

- Ah, Filip. - Po.

Kemi edhe një.

- Në rregull. - Hyr brenda të lutem.

Mirëmëngjes! Unë jam Phillip Vanderploeg.

- Gëzohem që të njoh. - Në rregull.

Fajtori është këtu.

Ne duhet ta kapim atë.

Ne duhet ta kapim atë.

Kjo është sfida jonë.

- Shumë faleminderit! - Në rregull, faleminderit.

Si e dije?

Fytyra juaj.

FAMILJE ME QIRA

Po?

Shpresoj të kesh një kostum të zi të pastër.

Mirëmëngjes, Sonia.

Të kam siguruar një koncert sot në orën 10:00 të mëngjesit në Saitama.

E di që është pak larg, por a mund ta arrish?

Sigurisht. Sa është prodhimi?

Nuk na dhanë shumë detaje, por paguan mjaft mirë.

- Cili është roli im? - Amerikan i trishtuar.

Mirëmëngjes.

Unë jam Filipi nga EZ Talent...

Ju lutem gjeni një vend.

Për të nderuar jetën e z. Daito.

Ne shprehim ngushëllimet tona më të thella.

Z. Daito, nuk do ta harrojmë kurrë shkëlqimin tuaj.

Një mesazh nga

Shkolla e Mesme Osaka Hiranonishi,

Klasa e 9-të, klasa A.

Tani, shoqja e zotit Daito, zonjusha Nakajima,

do të doja të ndaja disa fjalë lamtumire.

Yu-kun…

Isha shumë i dashuruar me ty.

Më mungon përqafimi yt i ngrohtë.

Mënyra se si më mbajte dorën rrugës për në shtëpi nga shkolla.

Më çoje kudo me biçikletën tënde.

Patëm puthjen tonë të parë në perëndim të diellit

në oborrin e shkollës.

Dreqin?

Nuk do t'i harroj kurrë, kurrë këto kujtime me ty!

Faleminderit që linde!

Pse u desh të na lije kaq shpejt?!

Faleminderit shumë për mesazhin tuaj prekës.

Ka ardhur koha që ne të ndajmë

lamtumira jonë e fundit me z. Daito.

Të gjithë, ju lutem ejani përpara.

Më vjen keq për humbjen tënde.

Madje më përgatite edhe këtë veshje.

Faleminderit shumë!

Nuk jam ndjerë kurrë kështu më parë...

Si mund ta shpreh?

Më në fund ndiej se e meritoj të ekzistoj.

Faleminderit shumë!

Është kënaqësi për ne të jemi në shërbim.

A mund të të tregoj dhomën e zhveshjes?

Ne kemi disa ushqime të lehta për ju.

Faleminderit.

Ju lutem merrni kohën tuaj.

Jam shumë i lumtur që jam gjallë.

Gëzohem ta dëgjoj.

E dini që ne i djegim trupat në Japoni?

- Mendoj se kjo do të thotë pa zombi. - Jo.

Por do të më duhet ta tërheq pagën tënde

për vonesë dhe prishje të shërbimit.

E vutë re?

Të gjithë e bënë.

Gjithsesi, keni 15 minuta kohë.

Deri në çfarë?

Mysafiri tjetër do të vijë. Dhe ai nuk do të zgjohet.

Punë e mirë sot!

Shihemi herën tjetër!

Më falni!

A ishte e gjitha e rreme?

Jam me nxitim, a të bezdis?

Asgjë në lidhje me këtë nuk ishte e rreme.

Sidomos për z. Daito. Burrin në kuti.

Epo, si do ta quanit atëherë?

Një "Performancë e Specializuar".

Sa kohë ke që je në Japoni?

Shtatë vjet.

Mund të jetosh këtu njëqind vjet dhe akoma

të mbeteni me më shumë pyetje sesa përgjigje.

E di?

Pse nuk vjen ndonjëherë në zyrën tonë?

Mund të të përdor për diçka

më shumë se një amerikan i trishtuar.

Në rregull.

"Ofrimi i Lumturisë së Përsosur."

FAMILJE ME QIRA Shinji Tada.

Ju lutem hyni.

Një shtëpiake në të 50-at kushton 8,000 jen në orë.

Mirë se vini.

Një grua e moshuar në të 70-at do të ishte...

7,000 jen në orë, përfshirë taksat.

Çmimi për një vajzë adoleshente është

18,000 jen për 2 orët e para.

Për një të mitur, shoqërimi ynë do të jetë i detyrueshëm.

Ne e vlerësojmë mirëkuptimin tuaj.

Na telefononi nëse keni nevojë për ndonjë gjë.

Faleminderit!

E dija që do të vije.

- Kota, kafe të lutem. - Në rregull.

Më vjen mirë që erdhët. Ju lutem uluni.

Pra, çfarë mendoni se bëjmë?

Ti, nëse duhet të hamendësoj...

ti, ëm...

Ti shet njerëz.

- Jo jo.

Ne shesim emocione.

Oh.

Si?

Ne luajmë role në jetën e klientëve.

Faleminderit.

Por... nuk mundesh thjesht,

E di, zëvendëso dikë në jetën tënde.

Po dhe jo.

Por njerëzit janë të gatshëm të bëjnë një hap përpara.

Aktori, zëvendësuesja.

Nuk ke pse të jesh ai person.

Thjesht duhet t'i ndihmosh klientët të lidhen me atë që mungon.

- Si çfarë? - Epo,

mund të jetë kushdo nga jeta e tyre.

Ose një ndjenjë që e kishin pasur dikur.

Prindër, vëllezër e motra, të dashur, shoqe, miq më të mirë.

Ne i luajmë të gjitha.

Epo, ata mund të gjejnë një terapist.

Nuk është aq e lehtë këtu.

Çështjet e shëndetit mendor janë të stigmatizuara në këtë vend.

Pra, njerëzit duhet të drejtohen te gjëra të tjera.

Ashtu si ne.

Epo, për çfarë ke nevojë unë?

Na duhet një djalë simbolik i bardhë.

Është një treg i specializuar.

Dhe më duhet dikush që ta plotësojë rolin.

Thjesht një djalë simbolik i bardhë.

Ëëë, unë jam... unë jam thjesht një aktor.

Nuk di si t’i ndihmoj njerëzit.

Por ju e dini si të performoni.

E kam parë CV-në.

Shiko, çfarë po ofroj këtu

është një shans për të luajtur role me kuptim të vërtetë.

Më vjen keq.

Kjo nuk është për mua.

Faleminderit shumë.

E vlerësoj shumë. Ishte bukur...

Gëzohem që të takova.

Më pëlqeu shumë reklama juaj e pastës së dhëmbëve.

Jemi në shtëpi.

Hë?

Hë?

Çfarë duhet të bëjmë?!

Mos u shqetëso!

Kush je ti?

Fërshëllimë!

Fërko!

Hiqni pllakën!

Parandaloni kariesin me fluor!

Antibakterial perfekt! Parandalim i qëndrueshëm!

Shkëlqe! Shkëlqe!

Shtrëngoni mishrat e dhëmbëve!

Qartë e ndritshme!

Për kaq kohë!

Faleminderit!

Qartë e ndritshme!

E dija që të kisha parë më parë!

"Shkëlqim! Shkëlqim! Shtrëngoni mishrat e dhëmbëve! Qartë, e ndritshme!"

"Mjaft!"

E mbaj mend këtë!

- Gëzohem që të njoh. - Si je? - Si je?

- Më pëlqen kjo reklamë. - Faleminderit.

Sa kohë më parë ishte kjo?

Shtatë vjet?

Kjo është ajo që të solli në Japoni, apo jo?

Epo, jam i sigurt që ke shumë punë si aktor për të cilat mund të rikthehesh.

Ose mund ta provoni këtë.

Le të bëjmë një shqyrtim përfundimtar.

Pesëdhjetë të ftuar gjithsej.

Ne do t'i sigurojmë të gjithë pjesëmarrësit

përveç prindërve tuaj dhe familjes së zgjeruar.

Sapo prindërit tuaj të takojnë dhëndrin,

Ne do të organizojmë ceremoninë dhe pritjen.

Pas dasmës,

Ju të dy do të zhvendoseni në Kanada. Sa e saktë?

- Po. - Më falni,

Pse pikërisht Kanadaja?

Sepse je kanadez

dhe gjete një punë në shtëpi.

Këtu. Emri yt është Brian Callahan.

Në rregull.

Më vjen keq për këtë.

Ceremonia do të jetë...

Edhe një gjë.

Je i sigurt që nuk jam shumë i vjetër për ty?

Jo.

Një burrë i moshuar ndihet pak më përgjegjës.

Si po e përjetojnë të gjithë këtë prindërit tuaj?

Prindërit e mi...

janë shumë të befasuar.

Por...

gjithashtu shumë i lumtur.

Ne kemi menaxhuar dasma si e juaja më parë.

Je në duar të mira.

Po.

Faleminderit që e bëre këtë për mua.

Sigurisht.

A nuk mund ta lërë ajo familjen e saj?

Ajo nuk mundet. Ajo i do ata.

Po e vërteta?

Epo, ndonjëherë historia

që i themi vetes bëhet e vërteta.

Për prindërit e saj, ti je burri i saj.

Mësoni përmendësh gjithçka në dosje.

Çdo fjalë. Çdo detaj.

- Dakord? - Mm-hmm.

Në rregull.

Natën e mirë.

Mirëmëngjes.

Paç fat sot! Ishe i mrekullueshëm ditën tjetër.

Kalofsh mirë!

Mos pi shumë, megjithatë.

Bëni shumë fotografi.

Do të shkoj të marr dhëndrin tani.

- Gati? - Gati.

Brian, a mund të hyj brenda?

A jeni gati të...

Hë?

Jemi të nderuar t'ju mirëpresim për një rast kaq të mrekullueshëm.

Jemi shumë mirënjohës. Faleminderit.

Yoshie-san, je gati?

Më falni...

Urime për këtë ditë të veçantë.

A mund të flas me ty?

Ju lutem na falni.

Shihemi së shpejti.

- Çfarë ka? - Aiko-san, ai është zhdukur.

A nuk ishte në sallën e pritjes?

Jo, nuk mund ta gjej askund!

Më vjen shumë keq.

- Na falni. - Gëzohem që ju shoh.

Çfarë po ndodh?

Filipi është zhdukur.

Çfarë?

Më vjen keq.

Urime!

A e thirrët?

Direkt te mesazhi zanor.

Urime!

- Sa është ora? - Deri në dhjetë.

Oh, babai i nuses!

- Faleminderit për gjithçka. - Urime!

- Faleminderit. - Shihemi së shpejti.

Kota, kontrollo lart.

Ti zbret poshtë.

Do të kontrolloj katin e parë.

Më falni.

A pa ndokush ndonjë amerikan të madh?

Më vjen keq.

Përshëndetje.

Brajan?

Më falni.

- Brajan? - Dreq.

Filipi?

Çfarë po ndodh?

Asgjë. Vetëm... Më duhet një moment.

Sa zgjat një çast?

Një çast, e kupton? Një çast.

Na duhet poshtë tani.

Aiko, dëgjo. Më vjen keq. Nuk mund ta vazhdoj këtë.

Dëgjo.

E tëra çfarë duhet të bësh është të pish sake një gllënjkë.

Kaq ishte.

Jo. Është... Është gënjeshtër.

Po ndërhyj me jetën e njerëzve.

Nuk mund ta bësh këtë me mua.

- Hej. - Çfarë po bën?

Kjo nuk është gënjeshtër.

Është një mundësi.

Prindërit marrin kujtesën që duan.

Nusja fiton lirinë e saj.

Nëse nuk e bën këtë, do t'ia shkatërrosh jetën.

A e kupton?

Dil jashtë.

Filipi.

Hajde!

Shko. Shko.

Me nderim të thellë,

Ne i ofrojmë fjalët tona me përulësi para pranisë së madhe të.

Ōkuninushi, Zoti i Madh i Vendit.

Dhëndri, Brian Callahan, dhe nusja, Yoshie Ikeda,

i zotohen njëri-tjetrit

përmes ndarjes rituale të gotave të sake-s,

duke u bashkuar si burrë e grua.

Ne betohemi për

Gjithmonë mbështesni njëri-tjetrin, respektoni njëri-tjetrin,

dhe ta duam njëri-tjetrin pa kushte

për të ndërtuar një familje të lumtur.

Bashkëshorti, Brian Callahan.

Gruaja, Yoshie.

Thuaj djathë!

Urime të dyve!

Faleminderit.

Mirë se erdhe në familjen tonë, Brian.

Faleminderit, baba.

Ishte një dasmë e bukur.

Po.

Dhomë e bukur.

Shumë.

E kuptova.

Jun-chan!

Të premtoj se do të të bëj të lumtur.

Filipi?

Faleminderit.

Urime.

Faleminderit shumë.

U martova sot, Lola.

I martuar?!

Aspak! Urime!

Jo, ishte për punë.

Ah, për punë.

Dhe?

Si u ndjetë?

Epo, ishte...

Ishte e frikshme dhe emocionuese.

Dhe nuk kam ndjerë diçka të tillë për një kohë të gjatë.

Dhe e di që ishte e rreme,

por kishte momente që dukej e vërtetë.

Jemi njësoj, apo jo?

Unë i ndihmoj njerëzit fizikisht,

dhe i ndihmon njerëzit emocionalisht.

Por ti je pak më personal.

Tashmë?

Hëm.

Po ju jap edhe dhjetë minuta.

Është nata juaj e dasmës.

Më vjen shumë keq për dje.

Kjo ishte goxha keq.

Për fat të mirë, klienti është i kënaqur, kështu që jemi në rregull.

Por nëse doni ta mbani këtë punë,

Duhet të di që je i përkushtuar për të ecur përpara.

Mjaft me fshehjen në banjo.

Kjo nuk do të ndodhë përsëri.

Unë jam, të premtoj.

Në rregull atëherë.

Më duhet që të luash rolin e një babai.

- Hë? - Një baba?

Nuk ka asnjë shans që ai të përballojë një rol të tillë!

Dërgo.

Pse nuk merr pak ajër.

Do të nisem edhe unë.

Më vonë.

Kjo vajzë ka nevojë për një baba

për t'u transferuar në një shkollë private.

Nuk mund të jesh nënë beqare?

Ajo është refuzuar një herë,

dhe nëna e saj nuk do ta rrezikojë përsëri.

Oh, e kuptoj.

Pra, unë thjesht luaj rolin e babait të saj për intervistën?

Në fakt, jo.

Nëna mendon se do të jetë më mirë

nëse vajza e saj beson se ti je babai i saj i vërtetë.

Pse?

Epo, ajo ndihet keq kohët e fundit.

Dhe nëna e saj shpreson që takimi me të atin

do t'i jepte asaj vetëbesimin që i nevojitet.

Gjithashtu, nëna nuk e do vajzën e saj

të duhet të pretendosh gjatë intervistës.

Pra, marrëdhënia juaj me të duhet të duket autentike.

Dëgjo, unë nuk u rrita me një baba,

kështu që unë nuk di vërtet si të jem një i tillë.

Tani është shansi juaj.

Sa zgjat angazhimi?

Epo, do të takohesh me të rregullisht.

Të paktën deri në provim, i cili është pas tre javësh.

Pra, duhet ta njihni menjëherë.

Po sikur ta zbulojë ajo?

Ajo nuk mundet.

Duhet t’i besosh vetes.

Mirë se vini.

Hej.

A mund të më jepni vetëm pesë minuta?

Pse?

Hajde. Të lutem.

A mund të të sjell diçka për të pirë?

Jo.

Birrë dhe ramen, ju lutem.

Po vjen menjëherë!

E dinit situatën.

E dije që ne ishim opsioni i saj i fundit,

dhe ti prapë gati u tërhoqe.

- Por unë nuk e bëra. - Por ti do ta kishe bërë.

Shiko, ti je thjesht një...

Nuk do ta kuptosh kurrë se si funksionojnë gjërat këtu.

Ke të drejtë. Unë jam...

Por Japonia është shtëpia ime tani. Dhe dua të përpiqem ta kuptoj.

Ja ku je.

Pse e bën këtë?

- Çfarë? - Kjo punë.

Je shumë i apasionuar pas kësaj. Pse?

Është mënyra se si të shikojnë këta njerëz.

Sikur të kanë pritur gjithë jetën.

Pavarësisht gjithçkaje që thotë Tada,

Këta njerëz qëndrojnë me ty.

Ndonjëherë gjithçka që na duhet

është dikush që të na shohë në sy

dhe na kujtojnë se ekzistojmë.

Jam duke shkuar për në shtëpi.

PASTAJ

Jam kthyer.

Mirë se erdhe në shtëpi.

Ka erë të mrekullueshme.

Do të jetë gati së shpejti.

A je i uritur?

Po.

Si ishte loja?

A do një birrë?

Sigurisht.

Si ishte ndeshja e futbollit?

Ne humbëm për shkakun tim.

Çfarë ndodhi?

Humba një goditje penalltie.

Mos e mundo veten.

Do të bësh më mirë herën tjetër.

Po.

Në rregull.

Le të hamë!

Kush dëshiron një pjatë të madhe?

Unë!

Shumë e madhe për mua!

Përshëndetje, Mia.

Emri im është Kevin. Unë jam babai yt.

Përshëndetje, Mia. Unë jam babai yt.

Jo, kjo është shumë formale.

Përshëndetje, Mia. Je rritur shumë. Shiko sa e madhe je.

Unë jam Kevini. Unë jam babai yt.

Më mungove.

Hitomi-san.

Përshëndetje. Faleminderit që erdhët.

Të lutem merre këtë.

Është një çantë shpine.

Ajo më është lutur për të.

Perfekt.

Pra, ajo nuk e di që do të të takojë sot.

Oh.

Ajo nuk do të kishte ardhur ndryshe.

Në rregull, s’ka problem.

Faleminderit.

Imja.

Ka dikë që dua të takosh.

Kush është ai?

Kevin.

Ai është...

Babai yt.

Përshëndetje, Mia.

Ja ku është. Dëgjo, të kam diçka.

Shpresoj se ju pëlqen.

Çfarë themi ne?

- E urrej! - Mia!

Nuk mund të më korruptosh.

Më vjen keq që ndihesh kështu, Mia.

Dhe e di që nuk kam qenë këtu...

Imja!

Imja!

Hej. Mia!

Mos më ndiqni më!

E njoh! Hej.

Largohu.

Prit.

Të lutem, ndalo. Mund të ta shpjegoj.

Mendove se mund të shfaqeshe thjesht?

Mami jot tha që ke nevojë që unë të të çoj në shkollë.

Kjo është e vetmja arsye pse je këtu?

Jo, jo, jo. Nuk është.

Kam dashur të të shoh,

dhe nuk ka kaluar asnjë çast që të mos kem menduar për ty.

Pse na latë, pra?

Sepse isha budalla.

Dhe e shoh, je shumë i zemëruar me mua.

Dhe ndoshta nuk duhet të më falësh,

por unë jam këtu tani.

Imja.

A kemi nevojë që ai të shkojë në shkollë?

Po. Na duhet ai.

Më lejo të jem pak i dobishëm për ty.

Mirë.

Por kyçe dhe betohu se nuk do të na lësh më kurrë.

Në rregull.

Unë... betohem.

Betohem me gisht të vogël, behem me gisht të vogël,

Nëse gënjen, do të të bëj të gëlltisësh një mijë gjilpëra

dhe do të VDEKËSH.

Mami, le të shkojmë.

Më vjen keq.

Të lutem më fal!

Unë jam...

Unë jam mbeturinë.

Më pak se një buburrec, një turp për kompaninë!

Të lutem më fal!

E di çfarë je?

Je një fyerje për buburrecat!

Kjo është absolutisht e vërtetë.

Nëse ka buburreca këtu lart, unë jam shumë poshtë.

Pse po qesh, o idiot!

Ju lutem prisni...

Ëëë... në fakt, ka më shumë...

Çfarë?!

Kam përvetësuar para nga punonjësi ynë...

fondet e pensionit!

Buburrec i mallkuar!

Më vjen keq!

Ju lutem pranoni faljet e mia!

Unë jam më i keqi.

Kërkoj falje nga çdo person këtu!

Do të bëj çfarë të thuash!

Si po shkon, baba?

Ajo më urren.

Kjo është ajo që është të jesh prind.

Jo, jam serioz.

Ajo më urren.

Ajo nuk të urren.

Ajo e urren burrin që po luan.

Dëgjoni atë që duan dhe ushqejini ato që u nevojiten.

Ti thjesht po aktron.

Aktrim. E di. Vetëm aktrim.

Ndalo së qari, o i vogëlush!

Më qorto më shumë!

Gjithsesi, kam një klient të ri për ty.

E njihni aktorin Kikuo Hasegawa?

Sigurisht.

Epo, ai mendon se është harruar.

Pra, vajza e tij dëshiron që dikush ta intervistojë atë

për të nderuar trashëgiminë e tij.

Po?

Përshëndetje, emri im është John Conway.

Jam këtu për të intervistuar z. Kikuo Hasegawa.

Ju lutem prisni një moment.

A i keni parë filmat e z. Hasegawa?

Sigurisht, dhe unë i kam lexuar librat e tij.

Nga rruga, pavarësisht se çfarë thua,

mos e përmend "Ronin e Hiroshimës".

- Pse? - Më beso për këtë.

Gazetari është këtu.

Paç fat.

Uau.

A je hajdut?

Jo, unë jam thjesht një shkrimtar.

Të gjithë shkrimtarët janë hajdutë.

Gëzohem që të njoh.

Unë jam John Conway nga revista Vivid Frame.

Nuk e kam dëgjuar kurrë.

Ky është një koleksion vërtet mbresëlënës.

Klasik. Mingus, "Vetja Kur Jam Real"?

A luani?

Jo, për fat të keq nuk e bëj. Ëëë...

Por unë admiroj.

Babai im, ai, ëm, ai luante bas.

Improvizim...

ndryshimet e akordeve,

rrjedhë.

Xhazi ka të bëjë tërësisht me përshtatjen.

Nuk e kisha menduar kurrë më parë në atë mënyrë.

Le të marrim

pak ajër.

Në rregull, le ta bëjmë këtë.

Çfarë doni të dini?

Gjithçka.

Nuk ka askush si ti.

Babi!

Prit pak...

Përshëndetje.

Nuk i do sandalet e tua?

Nuk kam nevojë për to.

A e morët ilaçin tuaj?

Njihuni me këtë gazetar.

John Conway, më vjen mirë që të njoh.

Faleminderit që erdhët sot.

Më lajmëro nëse ka ndonjë gjë që mund të bëj.

Në rregull.

Do të të shoh më vonë, babi.

Mund ta regjistrosh zërin tim,

por ju lutem, pa video.

Në rregull.

- Përshëndetje, Mia. - Faleminderit që je këtu.

Imja.

Më vjen keq.

Duhet të kem mbaruar deri në orën 13:00

Në rregull.

Sot, ne do të bëjmë

kafshët nga sendet e ricikluara.

Këto kafshë mund të jenë reale ose imagjinare.

Çfarë është më e rëndësishme

është se ato janë krijuar nga imagjinata juaj.

Prindër, ju lutem ndihmoni fëmijët tuaj.

Pra, çfarë do të bëjmë?

Ejani bashkohuni me ne.

Le ta bëjmë së bashku.

Je i sigurt?

A mund të jesh edhe ti babai i tij?

Sigurisht.

Çfarë do të bëjmë?

Peshkaqeni na ngjit në majë.

Çfarë... Çfarë është ajo?

Një peshkaqen dhe oktapod i kombinuar!

Në rregull.

Epo, do të duhet të më tregosh si.

Ai dëshiron që ti ta mësosh si ta bëjë.

Le të shkojmë!

Hajde, i ngadaltë!

Faleminderit që ndihmove Shion.

Këtu.

Takohu me mua te kutia e karaoke-s.

Do të jesh një nxitëse tifozësh sot.

Më pëlqejnë videolojërat. Po, më llogarisni edhe mua.

Dhomë e bukur.

Edhe një herë.

"Drejt varrit..."

Do të të ndjek!”

A ishte ai "Ronini i Hiroshimës"?!

Jam thjesht i lumtur që të shoh.

Do që të të lexoj pëllëmbën?

Diçka argëtuese po vjen drejt teje!

Po!

Kaori-san.

Gëzohem që të njoh!

Pikërisht nga kjo anë.

Emri im është Takashi.

Përshëndetje. Si jeni? Gëzohem që u njohëm.

Shihemi më vonë!

A e shkurtove mjekrën?

Duket mirë, vëlla.

Uau!

Epo, kjo është e mahnitshme.

Është mirë.

Por është e rreme.

Por a nuk është e vërtetë për personin që e krijoi?

E di, ndonjëherë është në rregull të pretendosh.

Duhet të bëj një telefonatë të shpejtë.

- Do të kthehem menjëherë. - Në rregull.

- Përshëndetje? - Hej!

Pra, ju kujtohet seriali detektiv

Ke bërë audicion muajin e kaluar?

- E more rolin. - Vërtet?

- Urime, Filip. - Uau.

Po xhirojnë në Kore dhe duan që të çosh atje menjëherë.

Jam shumë i lumtur për ty.

E merituar mirë.

Është mirë. Është shkëlqyeshëm.

Oh, kam një parandjenjë shumë të mirë për këtë.

Përshëndetje?

Hej, dëgjo, ëm...

Do të më duhet të shkoj.

Më lejoni të kthehem tek ju. Në rregull?

Më telefono përsëri së shpejti.

Ja ku je.

The se ke mbaruar së aktruari në teatër!

Çfarë të ka zënë në mendje?

Dua vetëm të aktroj përsëri!

Jepuni atyre edhe disa minuta.

Po sikur t’i harroni përsëri vargjet?

Mjaft!

Është për të mirën tënde, baba!

Thjesht shko në shtëpi! Largohu!

Në rregull! Bëj çfarë të duash!

Ogawa-kun.

Po.

Thirrni një taksi.

Por Masami-san tha të mos dilte jashtë...

Thjesht bëje.

Po vjen?

Po.

Ja ku je.

Faleminderit.

A është mirë?

Parajsa në gjuhën tënde.

Përdore këtë.

Ti provo.

Kjo është mirë.

Nuk do të më pyesësh diçka?

A është gjithçka në rregull me vajzën tuaj?

A e dini,

Si më thërriste Masami kur ishte e vogël?

"Burri në ekran."

A të vjen keq për këtë?

Jo në atë kohë.

A keni ndonjë fëmijë?

Unë kam një vajzë.

A jeni afër?

Jo.

Jo. Por do të doja të isha.

Mmm.

Ndërsa është e re...

sigurohuni që të kaloni kohë me të.

Ku po shkon?

- Je ti nëna ime? - Jo.

Për të urinuar.

Më falni!

Ja ku është birra jote.

Faleminderit.

O, dreq.

Kikuo-san. Kikuo-san!

Hej, hej! Ndalo, ndalo, ndalo!

Kikuo-san!

Hej, ku po shkon?

Epo unë jam...

Duke shkuar nga ajo anë.

Unë sapo isha nisur...

Dëgjo. Jam unë. Jam Xhoni.

Ne po hanim së bashku.

Dhe unë po shkruaj një histori për ty.

Po. Mendoj se është koha për të shkuar në shtëpi.

Shtëpi.

Po.

Do të hyjmë këtu dhe do të marrim këpucët e tua. Dakord?

Si është ai?

Ai po pushon tani.

Faleminderit Zotit...

Më vjen keq që po të shqetësoj.

Do të iki, atëherë.

Më falni.

E vlerësoj shumë atë që po bën.

Por të lutem mos i bëj më asnjë nder atij.

Nëse kjo ndodh përsëri...

ai është ai që do të lëndohet.

Nuk të dëgjoj dot.

Pra, çfarë bën ti?

Unë jam inxhinier kompjuterash.

Cila është kombësia juaj?

Amerikan.

Stërgjyshërit e mi ishin nga Irlanda.

Jam pjesërisht irlandez?

Po, është e vërtetë. Po.

Uau, kjo është fantastike.

Ku keni lindur?

Ulu.

Le të themi se kjo është, ëm, Japonia këtu.

Dhe, këtu, shumë larg këtu, kjo është Amerika.

Pak a shumë kështu.

Dhe pikërisht në mes është një vend i quajtur...

Minesota.

A është aty ku jetojnë gjyshërit e mi?

Ëh, jo. Mamaja ime e bëri.

Babi im nuk ishte shumë pranë.

A flet me ta?

Jo. Ata kanë ikur tani.

A ju ka mbetur ndonjë?

Të kam tani.

Kam një ide.

Shkruani numrin tuaj.

- Në rregull. - Këtu. Këtu.

Në rregull...

♪ Mjau mjau mjau! ♪

Tani, mund të të dërgoj mesazh.

Dhe nuk do të ndiheni vetëm.

Do të të çoj me vrap deri te dyqani i ëmbëlsirave.

A do të dëshironit të dinit fatin tuaj?

- A mundem? - Sigurisht.

Oh.

Uau.

- Hehe.

A njiheni ju djema me njëri-tjetrin?

Ne punonim bashkë.

A ke punuar edhe me kompjuterë?

Isha në...

shërbim ndaj klientit.

Po.

Por unë jam një fallxhore sot!

Më lejo të shoh pëllëmbën tënde.

Mmm!

Si quhesh?

Imja.

Çfarë emri i bukur!

Unë jam Natsumi.

Le të shohim...

Je rebel, apo jo?

E ke të drejtë.

Dhe shumë krijues,

por diçka po të pengon.

Vërtet?

Mos ki frikë,

dhe ndiq zemrën tënde.

Dakord?

Në rregull.

Epo, çfarë të kam borxh?

Për ty, është në shtëpi.

Jo. Jo, unë... të kam borxh, Natsumi.

Uau.

Mirupafshim Natsumi,

faleminderit!

- Mirupafshim. - Mirupafshim.

Po.

"Mos e hap derisa të kthehesh në shtëpi."

Hej, Sonia.

Hej, doja të të telefonoja.

Dëgjo, unë... do të kaloj.

Çfarë? Pse? Po bën shaka, apo jo?

Jo. Nuk jam.

Nuk e kuptoj.

Më the se kjo është ajo që doje.

E di. Të lutem thuaju atyre se jam shumë mirënjohës,

por i bëra një premtim dikujt

dhe duhet ta mbaj.

Filip, e di,

kjo mund ta ndryshojë fjalë për fjalë karrierën tuaj.

Unë... nuk mund ta bëj.

Je i sigurt?

Dua të them, e ke pritur kaq gjatë këtë.

E di.

Më vjen keq.

Faleminderit për gjithçka që ke bërë.

Do të flasim së shpejti.

Unë... Kjo është... E kuptova...

Përshëndetje, Mia.

Nuk dua ta bëj provimin.

Jo, ajo... Mamaja jote thotë se është një nga shkollat ​​më të mira

në Japoni.

Po sikur të më ngacmojnë?

Atëherë, do të të fus në kurse karateje. Tungjatjeta!

Në rregull, dëgjo, do të jesh shumë mirë.

Je pothuajse në fund,

dhe e di që do t'i bësh përshtypje të gjithëve.

- Shpresoj kështu. - Do ta bësh.

Unë besoj në ty, Mia.

Faleminderit. Shihemi së shpejti.

Me kë po flisje?

Baba.

Kevin?

Po.

Kur filluat të flisnit në telefon ju djema?

Festivali i Maceve Përbindësh.

Vërtet.

Po.

Mia, dëgjo...

Nuk dua që të afrohesh shumë me të.

Pse?

Po sikur të largohet përsëri?

Pse do ta thoje këtë?

Thjesht nuk dua që të lëndohesh.

Të lutem mos e telefono më.

Babi më dëgjon.

Edhe unë të dëgjoj!

Ti vetëm më thuaj çfarë të bëj!

Harroje...

Më duhet të studioj. Të lutem shko.

- A duhet? - Sigurisht.

Në rregull, duhet të ketë tre deri në pesë mësues

në intervistë.

Kur flet, mbaj kontakt me sy

për jo më shumë se pesë sekonda.

Dhe përgjigjet tona?

Shkurt dhe konkret.

- A duhet të kapemi për dore? - Jo.

Mund të shfaqësh pak emocion, por mos u bë emocional.

Pyetja e parë.

Po.

Nëse më pyesin,

"Cilat janë pritjet tuaja

për arsimimin e fëmijës suaj në shkollën tonë?"

Unë përgjigjem,

Unë nuk kam asnjë.

Kaq është? Nuk them asgjë?

Po.

Shkolla nuk dëshiron presion

nga prindërit.

Po, por është fëmija juaj.

Sa kohë do të shkojë në shkollë atje?

Përgjatë shkollës së mesme për momentin,

por ajo mund të shkonte në universitetin e tyre

nëse ajo bën mirë.

A është normale të përcaktohet kaq herët e ardhmja e një fëmije?

Më vjen keq, por unë nuk të punësova

të më japësh leksione se si ta rris fëmijën tim.

Nuk po përpiqem të ndërhyj.

Atëherë pse flet me të në telefon?

Duke i dërguar mesazhe asaj?

Po përpiqem vetëm të ndihmoj.

Ky fëmijë thjesht do të flasë me babain e tij.

Ti nuk je babai i saj.

E di.

A lutesh?

Jo që kur isha 15 vjeç.

Çfarë ndodhi?

Mbusha 16 vjeç.

Pak herët për të hequr dorë.

A të ofendova?

Jo.

Jo, unë thjesht... kam këto kujtime

të detyruar të shkojnë në kishë, dhe...

Nuk e kuptova kurrë qëllimin.

"Kur je në Romë, bëj siç bëjnë romakët."

Mmm.

Por unë gjithashtu mendoj se kjo do të thotë të bëhesh më shumë se vetvetja.

Hej, ëm, çfarë ka aty brenda?

Pse nuk shkon ta shikosh një herë?

Ndoshta një herë tjetër.

Kam një nder për të të kërkuar.

Çfarë është ajo?

Do të doja që të më çoje në qytetin tim të lindjes.

Në Amakusa.

Pse?

Kam lënë diçka pas.

Dhe a nuk mund të shkojë Masami ta marrë për ty?

Masami nuk mund ta dijë që po ikim.

Pse jo?

Ndonjëherë, e tëra çfarë ka një njeri janë sekretet e tij.

Gjithsesi, duhet të shkoj atje tani.

Para se kujtesa ime të zhduket.

Të lutem më fal.

Nuk do ta shoh më kurrë burrin tënd.

Prit! Hej!

Kjo do të jetë shtesë.

Çfarë?

Njëzet mijë jen.

Njëzet mijë?!

Më vjen keq për këtë.

Dhe çeku?

Hej, jam unë.

Mirë se erdhe përsëri.

Uau.

Sa klientë keni pasur?

Shtatë ose ndoshta tetëqind.

Dhe i mban të gjitha?

Po. Si kujtesë

se sa njerëz kanë nevojë për ndihmën tonë.

Duke u mësuar me punën?

Po më rritet.

Je i mirë në të.

Faleminderit.

Nuk është bërë shumë personale?

Jo.

Nuk mendoj kështu.

Epo, nëna e vajzës së vogël telefonoi.

Po?

Ajo dëshiron që seanca tjetër të jetë e fundit për ty.

Çfarë?

Pse?

Ajo po lidhet paksa shumë.

Çfarë duhet t'i them asaj?

Se duhet të kthehesh në Shtetet e Bashkuara.

Se do të të mungojë.

Ashtu thjesht?

Kështu funksionon ky biznes.

Të gjitha marrëdhëniet duhet të mbarojnë.

Pastaj çfarë?

Ne vazhdojmë më tej.

Gjithmonë ka dikë të ri.

Do të mësohesh me të.

Në rregull. Po.

Po.

Nga Shin-Yokohama...

Gjithë rruga për në Hakata... Hmm...

Përshëndetje.

Hej, Xhon.

Çfarë është e gjitha kjo?

Duke planifikuar jailbreak-un tonë.

Ne nisemi nga Shin-Yokohama...

gjatë gjithë rrugës nëpër Osaka, Okayama, Hiroshima,

Nagasaki dhe...

Hej, dëgjo. Nuk të mbaj dot.

Sigurisht që mundesh.

Po sikur të të ndodhë diçka?

A nuk je shkrimtar?

Unë jam.

Atëherë si mund ta shkruash historinë time?

nëse nuk fillon nga fillimi?

Vajza jote do që të qëndrosh.

Mirë.

Mund të largohesh.

Kuptuar.

Unë do të...

- Do të të shoh nesër. - Jo.

Kemi mbaruar këtu.

Thjesht largohu!

Shkolla fillore e Tokios Aoyama Gakuen.

A i studiove shënimet?

E kuptova.

A keni ndonjë pyetje?

Jam mirë.

Në rregull.

Mia, je mirë?

Ju lutem bëni një hap përpara

kur thirret emri yt.

- Mendoj se po. - Hej. E ke këtë.

Do të ia dalësh shkëlqyeshëm.

A është Mia pjesë e ndonjë programi apo klubi pas shkolle?

Po.

Ajo ka qenë në shkollën e instruksioneve intensive që kur ishte pesë vjeç,

dhe ajo flet rrjedhshëm anglisht.

Diçka tjetër?

Ajo është një artiste e pabesueshme.

Kevin.

Jo, shiko, thjesht...

Shiko?

- Ajo është shumë e talentuar. - Apo jo?

- Faleminderit. - Në rregull.

Më pas,

le të flasim për parimet.

Cila është vlera më e rëndësishme në familjen tuaj?

- Të komunikosh gjithmonë. - Të jesh i sinqertë.

Në rregull.

- Cila është? - Komunikim i sinqertë.

Më falni. Amerikanë, ne flasim para se të mendojmë.

Ne i themi vajzës sonë të komunikojë

qartë dhe të ndajë mendimin e saj të sinqertë.

Mia ka shumë personalitet individual.

A mendoni se ajo do të shkojë mirë me studentët e tjerë?

Personalitet individual?

Ne duam që studentët tanë të shkëlqejnë vetë,

por duhet të dimë që ata mund të punojnë me të tjerët.

Ajo ka shumë miq në shkollën e saj aktuale.

Dhe ajo është shumë e menduar.

Ajo më kërkoi të bëhesha baba i një djali të vogël

prindërit e të cilëve nuk erdhën në vizitat e klasës.

Së fundmi,

cilat janë pritjet tuaja nga shkolla jonë?

Ne ende kemi shumë për të mësuar si familje,

kështu që ne besojmë

Do të bësh zgjedhjet më të mira për ne.

Po, dhe nëse duhet të zgjidhni

për të pranuar vajzën tonë,

të lutem ji aty për të.

Ajo duhet të ëndërrojë shumë dhe duhet të mos ketë frikë.

Ajo më bën një njeri më të mirë çdo ditë.

Dhe jam i sigurt se

Ajo do ta bëjë këtë një shkollë më të mirë.

Në rregull, faleminderit.

Faleminderit shumë.

Faleminderit shumë.

Faleminderit.

A mund të hamë darkë së bashku?

Mia, ai nuk mundet.

Pse?

Më duhet të kthehem në Amerikë.

Për sa kohë?

Një vit, ndoshta më gjatë.

Por ti sapo ke ardhur këtu.

E di.

Ti punon nga këtu?

Babai i shokut tim punon nga shtëpia.

Nuk mundem.

Ata kanë nevojë për mua atje.

Do të kthehesh, apo jo?

Dua që ta dish sa krenar jam për ty.

Do të më duhet që të jesh e fortë për mamin tënd.

A mund ta bësh këtë?

Do të më mungosh, babi.

Imja?

Le të shkojmë.

Kujdesu për veten, Hitomi.

Do të më mungojë vërtet ai fëmijë.

Nëna e saj bëri atë që mendonte se ishte më e mira.

Po.

A do ta përdornit ndonjëherë shërbimin tonë?

- Do të thuash të punësosh dikë? - Hmm.

Nuk e mendova kurrë këtë.

Epo, nëse mund të punësosh dikë

të luash rolin e dikujt në jetën tënde,

Kush do të ishte ai?

- Po flet seriozisht? - Po.

Mamaja ime.

Pse?

Sepse ajo nuk më gjykoi kurrë.

Dhe do të ishte mirë ta ndieja përsëri këtë.

Kë do të zgjidhnit?

Unë?

- Nuk e di. - Hajde, mos ma thuaj këtë.

Unë jo.

Epo, të paktën më trego çfarë ndodhi këtu.

A ishe në ndonjë klub luftimesh nëntokësor në Tokio?

Do të doja, dua të them...

Shtëpiake e zemëruar.

Ishte për punë?

Ia thua Tadës?

Po.

Vjen bashkë me territorin.

E dini që kërkimfaljet janë shërbimi ynë më i popullarizuar.

Unë jam ndoshta personi i fundit

duhet të kërkoni këshilla nga.

Por nëse ndonjëherë ke nevojë për dikë për të folur...

Faleminderit.

Kikuo-san, psh, hej.

Kikuo-san, zgjohu.

- Xhon. - Je gati?

Për çfarë?

Jailbreak.

Po. Këtu.

Vendose këtë.

Çfarë është kjo?

Është maskimi yt. Vazhdo.

E tmerrshme.

Unë zgjedh kostumin tim vetë.

Në stacionin Shin-Yokohama.

Shko!

Platforma e Stacionit Hekurudhor Shimabara Isahaya

7, 8, 9, 10

Hëm.

Të gjeta! Të gjeta!

Radha ime!

A nuk është ai babai yt?

Hë?

Kikuo-san.

Ju lutem më lini një mesazh.

BABË

Japonia ka më shumë perëndi sesa makina shitëse.

A e keni dëgjuar idenë e "Tetë Milion Perëndive"?

Jo.

Dielli,

tokën,

pyllin,

oqeanin.

Do të thotë që Zoti ekziston në të gjitha gjërat.

Zoti ekziston...

edhe brenda nesh.

Përshëndetje?

Po, duke folur.

Vërtet?

Faleminderit shumë!!

Po,

E kuptoj.

Në rregull. Faleminderit!

Mirupafshim.

Imja!

Ju keni hyrë në shkollë!

Urime!

Jam shumë krenar!

Ke punuar kaq shumë!

A është Kevini...

Vërtet babai im?

Çfarë doni të hani sonte?

Le të festojmë!

Po restoranti që të pëlqeu herën e fundit?

Nëse janë të hapura...

Mami.

Kush është ky?

Atje është...

Sa herë që aktorët udhëtues vinin në qytet,

Do të mësoja shfaqjet e tyre dhe do të performoja për familjen time.

Tani që po mendoj për këtë,

ndoshta ky vend ishte skena ime e parë.

Gëzuar!

Faleminderit...

për të më sjellë në shtëpi.

Kikuo-san.

Kikuo-san.

Kikuo-san!

Kikuo-san!

Si ke qenë?

Çfarë po bën?

Në rregull. Është në rregull.

Çfarë është...

Kush është ajo?

Jeta ime...

para... jetës sime.

Unë isha zhvendosur...

për në Tokio, vetëm.

Menjëherë pas kësaj,

Mora një letër që thoshte...

ajo ishte sëmurë.

Nga aty...

nuk zgjati shumë.

A nuk është e çuditshme?

Ka kaluar kaq shumë kohë që kur ajo na la...

por unë ende e mbaj mend atë...

kaq gjallërisht.

Jam shumë i lumtur që e shoh përsëri para se të harroj gjithçka...

Je ti?

Je mirë?

Hej, duhet të bëj një telefonatë.

Pra, unë do të...

Do të vazhdoj përpara.

- Hej. Ëm... - Ku je?

- Jam në Amakusa. - Çfarë? Ku?

Jam me Kikuon. Ai është mirë.

Si mund të jesh kaq budalla? Na rrëmbeve klientin!

- Nuk e rrëmbeva unë. - Ti e more nga shtëpia e tij.

Jo, ai kërkoi diçka dhe unë ia dhashë.

A nuk është... A nuk është kjo ajo që bëjmë ne?

Përmbushje.

Nuk ishte zgjedhja jote për ta bërë.

Jo, ishte e tija.

Nëse një fjalë e kësaj përhapet, biznesi im do të zhduket.

- E kupton këtë? - Je hipokrit.

Ti flet për ndihmën e njerëzve,

dhe bën sikur po i shpëton ata

kur në të vërtetë po i lëndon ata.

- Për çfarë po flet? - Aiko, mavijosja në fytyrën e saj.

Tani, kjo varet nga ty.

Si guxon?

Kikuo-san. Kikuo. Kikuo.

Kikuo. Kikuo-san.

Hej, hej, hej. Kikuo-san.

Dreq!

Kikuo-san.

Kikuo-san.

A jeni ju z. Vanderploeg?

Po.

A mund të vini me ne në stacion?

Po.

Po, e kuptoj, por...

Para së gjithash, ekziston një pengesë gjuhësore, apo jo?

Nuk është rrëmbim.

Ky është një keqkuptim.

Në rregull.

Kuptuar.

Çfarë thanë ata?

Kikuo është mirë tani, por Filipi...

Nëse pafajësia e tij nuk provohet brenda 48 orëve...

Ai do të dërgohet për ndjekje penale.

Çfarë bëjmë ne?

Provo ambasadën amerikane?

Do ta telefonoj mikun tim avokat.

Nuk ka asgjë që mund të bëjmë.

Por nëse nuk bëjmë asgjë,

ai deportohet!

Pikërisht.

Dëgjo, ai rrëmbeu klientin tonë.

Je serioz tani?

Nuk ka rëndësi çfarë mendojmë,

kështu do ta shohin njerëzit.

Kujt i intereson çfarë mendojnë njerëzit! Duhet të bëjmë diçka!

A është kjo kompania juaj?

Unë jam ai që duhet të marrë përgjegjësi!

Pra, ta braktisim atë?

Nuk ke punë për të bërë?

Hyr brenda.

Kur filluat ta takonit burrin tim?

Shtatë muaj më parë.

A e dinit që kemi fëmijë?

Jo.

Ajo erdhi tek unë.

Nuk do të dilja me dikë si ajo.

Mos rri aty. Kërko falje!

Je një copë e tillë mut.

Zonjë...

Unë nuk kam fjetur kurrë me burrin tënd.

Unë jam thjesht një aktor.

Burri juaj,

Ai nuk ka as guximin të sjellë të dashurën e tij të vërtetë.

Kështu që ai më punësoi mua që të të kërkoj falje ty në vend të kësaj.

Kjo është gënjeshtër!

Je i çmendur?!

Më dëgjo mua.

Ti meriton më mirë.

Përshëndetje, Familja me Qira...

Nuk mund ta bëj më këtë. Dola.

Jam kthyer.

Mirë se vini në shtëpi!

Je herët sonte.

Çfarë po studion?

Shkencë.

Merre me mend çfarë?

Mishi i viçit ishte në shitje sot.

Shpresoj se ju pëlqen.

Çfarë nuk shkon?

Është tepër e fortë...

mënyra se si më kape supet.

Më vjen keq.

A mund të fillojmë përsëri nga lart?

Po, sigurisht!

Jam kthyer.

Uau, je herët sonte.

Mirë se erdhe në shtëpi.

Hej.

Çfarë po studion?

Shkencë.

Hajde, provo diçka ndryshe.

Më vjen keq.

Jo, është në rregull.

Çfarë po bëj unë...

Mund të shkosh në shtëpi tani.

Kuptuar.

Më vjen keq.

Na falni.

Imja.

Përshëndetje?

Më vjen keq që po të shqetësoj.

Unë jam Tajima nga Firma Ligjore Yashiro.

Dhe unë jam Terasaki.

A është zoti Kikuo Hasegawa në shtëpi?

Ai po pushon tani.

Për çfarë bëhet fjalë?

Bëhet fjalë për z. Vanderploeg.

Duhet të flasim me z. Hasegawa, nëse është e mundur?

Ju lutem prisni një moment.

Faleminderit.

Do të vjell.

- Merr frymë thellë. - Në rregull.

Na falni.

Ju lutem prisni këtu.

Faleminderit.

Përshëndetje, kush është?

Unë jam detektivi Kinoshita

nga departamenti i policisë së Kitakamakurës.

Jam këtu për të diskutuar rastin e z. Vanderploeg.

A është i disponueshëm z. Kikuo Hasegawa?

Po.

Ju lutem prisni një moment.

Asnjë problem.

Jemi kaq të vdekur.

Do të na arrestojnë!

Qetësohu.

Ka mbaruar!

Qetësohu!

Mos fol.

Do të marr përgjegjësinë.

Unë jam detektivi Kinoshita

nga departamenti i policisë së Kitakamakurës.

Terasaki nga firma ligjore Yashiro.

Unë jam Tajima.

Kënaqësi.

Gëzohem që të njoh.

Nga kjo anë, të lutem.

Zotëri,

keni vizitorë.

Dukesh si një djall.

Hej, faleminderit që më nxore jashtë.

Nuk isha vetëm unë.

Çfarë tha Kikuo?

Se të detyroi të ishe bashkëpunëtor i tij.

Ai e bëri?

Dhe ai i tha Masami-san të hiqte dorë nga akuzat.

Pse e bëre pra?

Më duhej ta ndihmoja.

Por pse të rrezikosh?

Një...

Babai im vdiq dy vjet më parë.

Dhe, ëm...

Unë nuk shkova në funeral.

Hipa në tren dhe shkova në aeroport...

Unë thjesht... thjesht u ula në terminal.

Kështu që doja të isha atje për Kikuon.

Më vjen keq.

Të dua.

Më vjen keq që të gënjeva.

Përshëndetje?

Hej.

Aktori, z. Kikuo Hasegawa

ndërroi jetë mbrëmë në shtëpinë e tij në Kitakamakura.

Ai vdiq i qetë i rrethuar nga familja e tij.

Ai ishte tetëdhjetë vjeç.

Babai im e filloi karrierën e tij si aktor që në adoleshencë.

Duke performuar në mbi 100 produksione,

ai luajti shumë role në karrierën e tij.

Por në fund, do ta kujtoj gjithmonë

si Baba.

Shihemi përsëri.

Do të të shoh përsëri, miku im.

A the lamtumirë?

Po, e bëra.

Më vjen keq për atë që thashë.

Kisha nevojë ta dëgjoja.

Hajde pra.

Hej, Mia.

Urime për hyrjen në shkollë.

A po të paguan mami im?

Jo. Por e pyeta nëse mund të të vizitoja.

Pse je këtu?

Jam këtu vetëm për të folur.

Unë nuk flas me të huaj.

Mund të shkoj, nëse do.

Pse të rriturit gënjejnë gjithmonë?

Sepse është shumë më e lehtë sesa të thuash të vërtetën.

Ndonjëherë ata gënjejnë

për të mbrojtur njerëzit për të cilët kujdesen,

por nëna jote nuk donte kurrë të të lëndonte.

Edhe ti më lëndove.

Dhe premtove se nuk do ta bëje.

E di.

E di. Dhe më vjen keq.

Duhet të kishim qenë të sinqertë me ty.

Nuk është e drejtë.

Më pëlqeu që ishe babai im.

Edhe unë.

E di, mund të më kishe thënë se ishe i famshëm.

Unë nuk jam i famshëm.

Cili është emri yt i vërtetë?

Unë jam Filipi.

Unë jam Mia.

Ku... Dhe si u përfshive në atë program televiziv?

Si u futa në një program televiziv?

Po, të lutem dërgoji përshëndetjet e mia edhe gjyshes tënde.

Po. Faleminderit.

A mund ta rishikoni këtë, ju lutem?

Z. Isoda, faleminderit që pritët.

Përshëndetje të gjithëve.

Familje me qira.

Në rregull.

Më vjen keq, ne nuk ofrojmë më "Shërbime Kërkese Ndjese".

Paç fat.

Përshëndetje. Familja me qira.

Po, a mund ta marr emrin tënd?

Po iki.

FAMILJE ME QIRA