All language subtitles for Korona królów odc. 234

W poprzednim odcinku... Zapowiada się
biesiada stulecia. Myślę, że i za

lat będą o niej mówić.

Spotkałam niezwykłego człowieka.

Anioła prawie. Czy ty rozumiesz, że ten
człowiek może mi odebrać słabej pozycje?

Grot przynajmniej otwarcie się ze mną
kłócił, a ten klecha knuje za moimi

plecami! Biskup to nie klecha.

Uniwersytet to jest dzieło mojego życia,
a nie wodzęty!

Kaźmisz będzie potrzebował u swego boku
prawowita ziona.

Nie i koniec. Idziesz na wojnę z królem.

Stwierdzę, Kazimierzu.

Karol już przybył. Król Cypru również.

Też zadufany jak jego sekretarz? Krótko
zabawili w Świdnicy.

Czemu? Panie, jego wysokość cesarz Karol
Luksemburski. Jego

wysokość Piotr de Luizio, król Cypru i
Jerozolimy. Proszę.

Radość widzieć siebie królu.

Żal patrzeć na pusty tron królowej.

Żal przypominać, że goszczę się z powodu
obrazy królowej.

Ale radość godzi was.

Jeszcze raz wyrażam ubolewanie nad
słowami, które obraziły królową

Język wypowiedział je wbrew mojej woli,
wbrew memu sercu.

Akwilea.

Potwierdź, że się wycofasz.

Brandenburgia.

Potwierdź, że nie będziesz atakował.

Królu Piotrze, witaj na Wawelu.

Ledwo przybyłem, już lubię to miasto.

Bo widzę przed sobą rycerza, a nie
urzędnika na tronie.

Twój dobry wzrok przyda się w
zmaganiach. A czy twój sięgasz do

Nasz bruch Piotr wciąż ku niej
odwrócony.

Byłem tutaj i jechał z południa, byle
tylko nie stracić celu z oczu.

Dziękuję, cesarzu, że mnie tutaj
przywiodłeś.

Do tego silnego zamku.

Ale pamiętaj, że byłem już w Anglii i
dostałem tam galerę Katarzyna.

Od nadgalery nie otrzymasz, ale Kraków
stoi przed tobą otworem.

Dziękuję za wino.

I daj się ugościć.

Śmile!

Masz jakieś wieści o Adelaidzie? Nie
chcę, żeby jej obecność zepsuła

Bądź spokojny.

Mam złe przeczucie.

Piosenka na pianinie.

Szedłem za tymi dźwiękami jak myszy za
ziarnem.

To zaśpiewasz na turnieju sława?

Jeszcze nie wiem. Tak ułożyło mi się w
głowie tych parę dźwięków.

Najpierw śmiały się słuszki idące
korytarzem.

Przebiegł kuchni.

Potem potoczyły się jabłka, które
wypadły z kosza.

A

zatem...

Czy już możemy świętować twoją wygraną?

Pychanie sprzyja twórczości.

Spróbuj.

To z mojego kraju.

Wino. Znam je tylko jako krew Chrystusa.
Pupce nie godzi.

Na Cyprze wino zawsze jest blisko
muzyki.

Opowiedz mi o Cyprze.

O morzu.

Jak szumi.

Ach, jak nic innego na świecie.

Tak, wiele jest jeszcze dźwięków,
których nie znam.

Morze, palmy.

U nas w górach... Czasem wieje wiatr z
południa.

I on śpiewa.

Wiatr?

Jak to było?

O, Janie, Janie, proszę ciebie, wyjedź
ze mną.

Pokażę ci cyfr, pokażę ci morze.

Czeka ciebie.

Czeka ciebie wielka sława. Ja chcę tylko
grać. Ale będziesz grał.

Będziesz grał i śpiewał na największych
dworach.

Napijmy się jeszcze wina. Ja nie...

Zaraz

wrócę.

Muszę... Muszę poprowadzić mojego pana.

Jak wrócę, Porozmawiamy o muzyce.

dookoła głowy. Ale nade wszystko śledz
króla.

Każdy podejrzany... Do wóza! Każdy
przyłapany... Do lochu! Pamiętajcie,

odpowiadamy za bezpieczeństwo cesarza,
czterech królów, a książąt to nawet nie

zliczy. Nasz król, najważniejszy.

Rozejść się.

Żeby tylko...

Janie!

Odrobina wina, a tyś nieprzytomny?

Mój drogi Janie...

Żeby być największym muzykiem na
świecie, trzeba mieć coś więcej niż

Musiałbyś być mną, a nie ma większego
ode mnie.

Już nie.

Wszystkim znamienitym gościom pokażemy
historię o potężnym smoku, który mieszka

w Krakowie. A smaku? Tak, to król
Kazimierz.

Najgruzniejsza broń przeciwko Turkom i
to, że wszyscy chowają się za połami

płaszcza. Ja zagram Kazimierza, to
oczywiste, jestem najprzystojniejszy, a

Gąsior zagra w armię brzydkich Tatarów.

Jak tylko przyjdzie. Może byś już tak
przestał, po co się tak męczyć?

Na Wawelu walczą poeci, w mieście
rycerze, a w karczmie... Siłacze!

Żaden ci nie da rady. Jesteś
najsilniejszy, ale odpocznij trochę,

trafił. Ten, który przybył z królem...

Węgierskim ponoć jedną ręką pokonał
pięciu Tatarów.

Przybył on z petarstwa bizantyjskiego.
Mówią na niego Eutyfron.

Co tak te psy wiją?

Wiją jak wiję. Ze skóry obdzierają.

Wiją jak na śmierć.

Będę miał pełne ręce roboty.

Co z tobą, Estelko?

Stryju, mam złe przeczucie. Jak ja.

W kolanie mnie strzyka na samą myśl o
tym goju z ludnią.

A co?

Ma twoje kolano do Jana Strącza.

Moje zlepsze czucia rządzą się w
kolanie.

Jak tylko o nim pomyślę, głosić nogą nie
mogę.

Esterko, przysięgnij mi, że się nie
ochrzcisz. Co ci przyszło do głowy?

Magdalena, wdowa po rzeźniku, ochrzciła
się, żeby pójść za goja. I do lochu ją

wtrącili. A chrztem chciała wyłudzić
zioło mużne od rady miasta.

Już trzeci raz.

Rajcy dają sześć groszy za chrzest. Miej
baczenie na ojca.

Jak ciołka Jakuba uciekła z gojem, to
Jakub umarł z rozpaczy. A ten, co

rodzynkami handlował?

Co się upił i przymarł z doklaty?

Pół dnia ściągałem jego truchło.

Upił się i przymarł, ale z rozpaczy.

Póki co za mąż nie idę. Ani za goja, ani
za Żyda, ani nawet za samego króla. A

za kata?

A jak widzisz, Jan tu nawet nie
zachodzi, żeby się nie starł.

Jestem!

Gdzieś ty się włączył!

Usta u wierzynka dzisiaj wieczorem,
prosiaki już na ruszcie, a my nie mamy

jeszcze kwestii przećwiczonych. Uciekł
wąż.

W całym Krakowie panika. A niewiasty,
niewiasty podciągają w górę suknię, żeby

im tamten gad nie wlazł. A te bardziej
płochliwe to nawet do kolan.

Pijany jesteś. A co miałem zrobić?

Nie moja wina, że król kadał postawić tą
gwizd winem na rynku.

Ciągle je dopełniają, ciągle.

Panie, śmiało.

To człowiek, o którym ci mówiłem.

Najsilniejszy w całym Krakowie.

To najsilniejszy człowiek w Krakowie.

To chuchro!

Z rynku do pałzu, aż na Wawel.

Pewnie go ktoś z dostawców w koszu
przeniósł.

Jestem pewna, że go widziałaś na zamku.

Jak Poga kocham.

Ślizgał się po posadce tak blisko
cienia, jakby się światła bał.

Bestia piekelna.

Siarką, dymem to tak było czuć, że...

Ja tu w ogóle oddychać nie mogłam.

Zimny jest, mówiłam.

się zwiększa.

Przyjacielu, nie smuć się.

Ze mną przegrać to jak wygrać.

Kot, postawię ci piwo.

Samuelu, dwa piwa.

Ty, ja zagram króla. Nie, ja gram króla.
Nie, ty zagrasz hordę tatarską. Nie, ja

nie gram hordę tatarską. Zagrasz hordę
tatarską, bo jesteś brzydki. Nieprawda.

Jestem najładniejszy z moich braci. Albo
ty zagrasz hordę tatarską, albo twoja

siostra. Moja siostra pomarła na
dziecięcia.

Widziałem was kiedyś na Wawelu. Nadal
macie swoją trupę? Tak, tak, tak.

Jedźcie z nami.

Książę Ludwik zadba o to, byście mieli
gdzie grać, a i bieda ominie was

łukiem. Czy ja wiem, kto nas tam
zrozumie, jak my jeno po polsku mówimy?

Jeżeli trzeba, to zagram po węgiersku,
zatańczę po czesku, a zaśpiewam po

cyprowiejsku. Wąż na Wawelu!

Ponoć udusił jednego.

Jan z Sącza na niego mówili.

Nie ma śladów.

To jest niemożliwe.

To musiał być wąż.

Bo co innego?

To mógł być jad.

Dziwne objawy. Co to znaczy dziwne?

Jakby mu serce pękło.

A jeśli to jest trucizna?

Coś z kuchni?

Gabijo. Jadł.

A teraz wynoszę te potrawy do auli. Ale
nieduże, tylko tak na rozbudzenie

apetytów. Jedną rodzynką można się
zatruć. Matko boska.

Co ja mam robić?

Mam zawietomić króla? Mam ściągać
wszystko ze stolów?

Sprawdzajcie wszystko.

Dokładnie.

Niech się kraj ci uwija.

Dobrze, że oni najpierw idą do
więzienka. W ten czas wszystko

Idź już, idź.

To bratanica Samuela, piękna i zaradna.

Mam go!

Mam! To ta wójta Jana Trzącza.

Bestia myślała, że ucieknie przed
sprawiedliwością. To ten wąż, co uciekł

klinaczami? Tak.

Ja myślałem, że jest większy.

A kto go pochwycił? Kury go zadziobały.

Przestragali. I dobrze.

Ostrzegałem, że miłość do goja może się
skończyć wielką boleścią.

Nie martw się.

Tego kwiatu jest pół świata.

Ale Jan był inny.

Bóg go obdarzył talentem, wrażliwością,
geniuszem. Ale takich u nas wkrótce

będzie na pęczki.

Przecież król otwiera uniwersytet. Zjadą
się do najprzedniejsi młodzieńcy całego

świata. Ale tak mówi Regina.

Męża prędko trzeba jej znaleźć.

Czuję, że muszę uciekać.

Karol pewno wie, że jestem w Krakowie.

Jakby chciał ciebie pani zabić, zrobiłby
to dawno.

Cesarz zawsze wyrównuje rachunki.

I co, zwlekałby tyle wiosen?

Takich jak on bawi widok przerażonej
sarny, gdy się jej przyciąga nożem po

gardle.

Karol pewno wie, że ledwo dyszy ze
strachu i nic nie bawi go bardziej.

Poproś pani króla Kazimierza o pomoc.

Wolę umrzeć, niż wyjawić, dlaczego
obawiam się Karola.

Każ przygotować konia na drogę.

Jakbym spacerowała po menażerii. Wśród
zwierząt o przedziwnych kształtach.

Rady chcę, że przybyli.

Nawet Karol.

Wszystkich raczy niekończącą się listą
swoich bogactw i siłą żony.

Tylko czekać. Zachnie obwoziciel, żeby
te podworach i pokazywać, jak prostuje

podkowy.

Chwała Bogu, że nie podkąpił jej
płodności i urodę.

Mam nadzieję, że nie pojedziesz z
Piotrem na Krucjatę.

Lubię go, ale do Ziemi Świętej się nie
wybieram.

Wiadomo, że nie chodzi o wyzwolenie
Jerozolimy. To tylko pretek, by...

zgrabić Aleksandrię i wywieźć tamtą
tłubę.

Panie, nie na darmo leżałem krzyżem
przez ostatni tydzień.

Nie.

Co to jest?

Niebawem się przekonasz.

Nie rób tego.

Nigdy nie zdradziłam Karola. Zawsze
byłam mu wierna.

Daj mi z nim pomówić.

Weź się.

Nie no mnie oszczędź.

Powiedz swojemu królowi, że zrobił
wszystko. Wszystko, co ci kazał.

Nigdy nie dowiesz się, że żyję.

Nie złożę ani słowa po tym, co spotkało
Jana.

Ja napiszę poemat na cześć mego króla.

Powiedz kanclerzowi, żeby prowadził
gości do wierzynka.

Coś się stało?

Cigodni goście i przyjaciele.

Chciałbym się z wami podzielić
wiadomością, która rozgrzała moje serce.

Zgoda między nami?

Nie ona jedna.

Jego świątobliwość papież wyraził zgodę
na budowę w Krakowie uniwersytetu.

Brawo!

Przecież mamy już uniwersytet w Prazy.

My też wybudujemy w Peczu.

Już suplikowałem w tej sprawie do
papieża. Tak czy inaczej, słyszałem, że

jest najlepszy.

Wiwat król Kazimierz, wiwat!

Nic nie mam.

Medyk już tu jedzie.