Original subtitles

‫آنچه در «سرزمین آتش» گذشت...

‫- اردوگاه رو ببندید! ‫- این دیگه چه کوفتیه؟

‫- همین الان ببندیدش. ‫- بیشتر از هر زمان...

‫ممکنه در اینجا رو تخته کنن.

‫برق‌گرفتگی بدی بوده ولی ظاهراً...

‫بابات حالش کامل خوب می‌شه.

‫از کی این‌جوری شده؟

‫هیچی نمی‌گی.

‫نتیجه آزمایش اومده. بچه من نیست.

‫چه تو مناسب مسئولیت پدر شدن باشی چه نه

‫من الان مسئولشم.

‫جن تو رو نمی‌شناسه.

‫مامانت ول‌مون نکرد به امان خدا.

‫تو هی ازش بد گفتی.

‫منم گذاشتم بکنی.

‫بهتره بهش زنگ بزنی

‫و داستان رو از زبان خودش بشنوی.

‫ایستگاه ۴۲، برای گزارش روزانه آماده باش. ‫[اداره آتش‌نشانی اجواتر]

‫آتش‌سوزی لازاروس، توی یه شب ‫به ۱۰۰ کیلومتر مربع گسترش پیدا کرده.

‫با اطفای حریق صفر درصد.

‫تیم‌های ضربت از واحد جنگل ملی «ترینیتی-شستا» ‫مأموریت دارن.

‫گوش به زنگ باشید.

‫از ایستگاه ۴۲ به گرین‌کرست، ‫دریافت کردیم و منتظر می‌مونیم.

‫سلام.

‫آتش‌سوزی لازاروس به ۱۰۰ کیلومتر مربع رسیده،

‫پس یعنی هر لحظه ممکنه ما هم اسیرش بشیم.

‫کنسل کنیم؟

‫نه، مانی، حتی حرفش هم نزن.

‫فرماندار داره میاد. ‫این آخرین فرصت‌مون...

‫برای باز نگه‌داشتن تری‌راک‌ـه.

‫حرفم اینه که اگه فرماندار بیاد اینجا

‫و ما رفته باشیم این آتیش رو مهار کنیم، ‫فرصت‌مون از دست می‌ره.

‫نفوس بد نزن.

‫۱۰۰ کیلومتر مربع در عرض یه شب.

‫حرف من فقط همینه.

‫تری‌راک برای این جامعه بیش‌ازحد حیاتی‌ـه.

‫برای این ایالت!

‫ولی هنوز وقت هست تا ما...

‫هنوز وقت هست تا...

‫کلمه‌ش چی بود؟ «چاره‌اندیشی».

‫چرا هی اونو یادم می‌ره؟

‫ببین...

‫می‌ری می‌ترکونی.

‫ممنون.

‫راستی، ازت ممنونم...

‫که گذاشتی تری‌راک این فرصت رو بقاپه.

‫نمی‌خوام توجه‌ها رو ‫از صندوق بودجه آتش‌نشان‌ها منعطف کنم،

‫ولی وقتی بهم گفتی فرماندار داره میاد...

‫فکر خیلی خوبیه.

‫اون تنها کسیه که شاید بتونه...

‫تصمیم تعطیلی تری‌راک رو برگردونه.

‫باید از این فرصت استفاده کنیم.

‫ضمناً ما...

‫تا الان ۳۵۰۰۰ تا امضا داریم.

‫پس وقتی فرماندار دادخواست رو ببینه،

‫با زندانی‌ها روبه‌رو بشه،

‫و تأثیر این طرح رو ببینه...

‫چطور می‌تونه «نه» بیاره؟

‫آره، تازه اینکه جلوی یه‌سری از...

‫پولدارترین رأی‌دهنده‌هاش...

‫ازش انتقاد می‌کنیم هم بی‌تأثیر نیست.

‫پیام به وینس:[لطفاً وقتی زنگ می‌زنم جواب بده]

‫این‌قدر بهم بی‌محلی نکن، وینس. ‫پیام به وینس:[لطفاً وقتی زنگ می‌زنم جواب بده]

‫این‌قدر بهم بی‌محلی نکن، وینس.

‫خیلی‌خب.

‫ساعت ۷:۰۰ درها رو باز می‌کنیم

‫و این مهمونی رو شروع می‌کنیم.

‫حواس‌تون باشه سر وقت بیاید.

‫خیلی‌خب، اعجاب‌آور باشیم؟

‫می‌گم که داداش،

‫اینجا هم سخت می‌تونم خانواده‌م رو ببینم،

‫اگه به سن دیگو یا یه جای دیگه منتقل بشم،

‫دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینم‌شون.

‫برای همین امشب شب مهمی‌ـه.

‫باید تری‌راک رو باز نگه داریم.

‫بی‌خیال داداش.

‫ما وظیفه‌مون خاموش‌کردن آتیشه.

‫امشب هم آتیش خاموش می‌کنیم.

‫شما نماینده تری‌راک هستید،

‫جلوی تنها کسی که...

‫توانایی باز نگه داشتن ما رو داره.

‫پس ما ابزاریم، آره؟

‫نه.

‫ما آتیش‌نشانیم.

‫آره، هر چی آدمای بیشتری متوجه این نکته بشن،

‫امضاهای بیشتری روی دادخواست می‌گیریم.

‫حالا بگذریم،

‫ظرف‌ها اینجا سمت راست هستن،

‫بعدش توی شُستن اجاق‌های اینجا کمک کنید.

‫چیه؟

‫اطلاعات بیشتری از «خوبم» می‌خوام.

‫علائم دیگه‌ای بجز لرزش داشتی؟

‫نه. هر چی آزمایش توی بیمارستان بود رو دادم

‫و مرخصم کردن،

‫پس لازم نیست تو ساعت کنترل سلامتم باشی، خب؟

‫این بهای رازداری‌ـه.

‫باید همه‌چی رو بهم بگی.

‫پرز،

‫لرزش احتمالاً فقط...

‫یه عارضه جانبی به‌خاطر برق‌گرفتگی باشه.

‫و... و احتمالاً روان‌تنی‌ـه.

‫باشه آقای دکتر.

‫یا اینکه آسیب عصبی‌ـه.

‫کیف من اونجاست؟

‫حالم خوبه. ‫اونجا می‌بینمت، خب؟

‫وینس؟

‫وینس؟

‫وینس؟

‫حاضر نشدی؟

‫آره، اون یکی دکمه سرآستین‌م رو پیدا نمی‌کنم.

‫ندیدیش؟

‫از صبح تا حالا داشتی برای مراسم...

‫این پا و اون پا می‌کردی.

‫آره، خب...

‫اینو همه می‌دونن که من ‫از این خاله‌بازی‌ها خوشم نمیاد.

‫الان هم می‌خوای بپرسی ‫اصلاً مجبوری بیای؟!

‫آره. مجبورم؟

‫- این برای تری‌راکه. ‫- می‌دونم...

‫خودت با چشم‌های خودت دیدی

‫که وقتی بُدی از تمام افرادی که ‫بهش یادآوری می‌کنن واقعاً چه‌جور آدمیه

‫چه اتفاقی می‌افته.

‫تو و لوک باید برای این فرماندار چرب‌زبونی کنید.

‫- نندازید گردن من. ‫- باشه، حله.

‫باشه، راست می‌گی.

‫پس تو جلوتر برو،

‫منم پشت سرت میام.

‫برای سخنرانی ایو و عکس یادگاری

‫فشار همه‌جانبه به فرماندار...

‫اونجا حاضر می‌شم.

‫قول می‌دم.

‫به نفعته بیای.

‫[بلیت‌ها رو یادت نره] ‫[با عشق، از طرف کارا]

‫جیک.

‫حاضری؟

‫جیک، برگرد.

‫هوم.

‫به‌به.

‫حالا حتماً باید عکس بگیرم.

‫عالی شد. خیلی خفن شدی.

‫نه، تو شبیه ستاره سینما شدی.

‫امشب شب بزرگیه، دوستان. ‫آقایون محترمی باشید.

‫خیلی شیک و پیک کردی.

‫آره ولی با لباس آتش‌نشانی...

‫خیلی راحت‌ترم.

‫عه ببین، پسرم اونجاست.

‫- آره اوناهاش. امشب خوش بگذره. ‫- ممنون.

‫ببین،

‫یادت نره پلک بزنی، پسر.

‫خفه شو.

‫نه، درک می‌کنم.

‫این شاید آخرین باری باشه

‫که می‌تونی حست رو بهش بگی،

‫قبل از اینکه ازدواج کنه.

‫بس کن، بس کن.

‫مهم نیست چه حسی دارم.

‫اون شاده. پرونده‌ش دیگه بسته شده.

‫امشب مهم تری‌راک‌ـه.

‫هوم.

‫هی همینو به خودت بگو.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫خیلی...

‫- خوشگل شدم؟ ‫- آره.

‫ولی می‌خواستم بگم «خیلی نگران می‌زنی».

‫نه، نه، این صورت جدی‌ـمه.

‫ایو قراره سخنرانی کنه

‫و فرماندار قراره قانع بشه.

‫ببین کی داره میاد.

‫- سلام. ‫- سلام، خوشگله.

‫قیافه‌ش رو ببین.

‫- خیلی خوش‌تیپ‌ـه. ‫- خوشحالم از دیدن‌تون.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫ممنون که اومدی، رفیق.

‫هواتو داریم، رفیق.

‫تری‌راک قرار نیست جایی بره.

‫اوهوم.

‫درسته.

‫همه خیلی خوشگل شدن.

‫...در نوبت چوب‌زنی اول تهدید می‌کنه.

‫ضربه اصابت می‌کنه، می‌ره توی هوا، ‫به سمت راست.

‫این یه امتیاز بیس میاره.

‫بی‌خیال! این یارو رو از زمین بندازید بیرون.

‫بازی بلد نیست.

‫گابریلا: [نمیای؟ حالت خوبه؟]

‫گابریلا.

‫گابریلا، سلام.

‫دخترم.

‫روبرتا رو تو دعوت کردی؟

‫روبرتا کیه؟

‫مامان.

‫عه.

‫عه.

‫نگاش کن! چه خوشگل شده.

‫مانی.

‫سلام، تو هم بدک نشدی.

‫دیگو، خیلی ممنون که زنگ زدی.

‫خب، کاملاً درک می‌کنم...

‫چرا دخترم هول شده...

‫و بلافاصله بعد از آشنایی با تو...

‫فوراً باهات نامزد کرده.

‫البته همه‌چیز هم ظاهر و قیافه نیست.

‫به قول معروف؛ ظاهر آدما می‌ره زیر خاک.

‫می‌دونیم، روبرتا. ‫لاتین باشی ساتن می‌پوشی.

‫دقیقاً.

‫ولی ببینید، الان مهم من نیستم.

‫مهم... ‫ولی چرا، مهم منم.

‫مهم اینه که من ‫قبل از روز عروسی دختر چشم‌نوازم

‫باهاش وقت بگذرونم.

‫سورپرایز.

‫سورپرایز!

‫وقتی مانی رفت زندان، گابی ۱۰ سالش بود

‫و دو سه سال...

‫من و اون تنها بودیم.

‫بعدش مانی آزاد شد

‫و بعد من و مانی از هم جدا شدیم...

‫ببخشید، پیامک یا پیغام صوتی داده بودی...

‫که من نخوندم و متوجهش نشدم؟

‫خنده‌داری.

‫می‌خواستم دختر کوچولوم رو سورپرایز کنم.

‫و تو رو!

‫یه نوشیدنی برام میاری؟ ‫سفارشم رو که می‌دونی.

‫بعدش رفتم مدرکم رو گرفتم

‫و گابی هم آرزوی المپیکی‌ش رو پیگیری کرد.

‫مگه نه، دختر عزیزم؟

‫واقعاً باورم نمی‌شه الان اینجایی.

‫آره والا.

‫اون‌وقت تو دعوتش کردی!

‫♪ نمی‌دونم... ♪

‫ببین، تو عاشق این آهنگی.

‫الان برمی‌گردیم. باید بریم وسط، خب؟

‫ما عاشق گابریلاییم.

‫مانی هم همین‌طور. ‫برامون مثل یه خانواده شدن.

‫واقعاً؟ سیر تا پیاز همه‌چی رو بهم بگو.

‫باشه.

‫♪ شاید نباید درک کنم... ♪

‫اون مامان گبزـه؟

‫روحت هم خبر نداشت داره میاد؟

‫نوچ!

‫خوبی؟

‫- نوچ. ‫- عجب! خیلی‌خب.

‫می‌دونی که من...

‫سابقه اعتیاد به الکل دارم، آره؟

‫می‌دونی، روبرتا...

‫منو فرستاد نوشیدنی‌ش رو سفارش بدم.

‫امشب نباید اعتیادم برگرده،

‫ولی در حال حاضر حس می‌کنم از دست اون زن

‫هر لحظه ممکنه برم سمت زهرماری.

‫اونا بچه‌های ایستگاه ۹۶ هستن، نه؟

‫الان اعزام شدن؟

‫آره، رفتن برای مهار آتیش لازاروس.

‫دیر یا زود ما رو هم اعزام می‌کنن.

‫هوم، نه.

‫نه، از این خبرا نیست. امشب نه!

‫گابی، من از پرسیدم میاد یا نه،

‫اون گفت باید فکرهاش رو بکنه،

‫بعدش دیگه ازش خبری نشد.

‫ولی چرا؟ چرا باید دعوتش می‌کردی؟

‫چون به‌نظر خیلی استرس داشتی

‫که قراره بیاد عروسی‌ات.

‫گفتم شاید اگه قبلش ببینی‌اش،

‫دلشوره‌ات کمتر بشه.

‫عروسی بهم زمان می‌داد.

‫زمان برای اینکه ‫به چیزهایی که می‌خوام بهش بگم فکر کنم.

‫به چیزهایی که نمی‌خوام بگم.

‫الان حس می‌کنم اگه دهنم رو باز کنم،

‫سرش داد می‌زنم که چقدر از دستش عصبانی‌ام.

‫ببخشید.

‫نمی‌خواستم همچین کاری بکنم.

‫سلام.

‫می‌شه مزاحم شم؟ ‫هنوزم مامان‌ها و دخترها خلوت می‌کنن با هم؟

‫سلام، مامان...

‫می‌خوای محیط کاری‌ات رو نشونم بدی؟

‫باشه.

‫می‌خوام ببینم غواصی رو فدای چی کردی.

‫♪ می‌گی ستاره‌ها رو من آویزون کردم... ♪

‫به ما می‌گن گروه عملیاتی ‫ولی همه‌جور پشتیبانی‌ای می‌کنیم.

‫حتی به آتش‌نشان‌ها توی...

‫آتیش‌سوزی‌های طولانی این شکلی، ‫غذا هم سرو می‌کنیم.

‫شماها پارسال نذاشتید کلاس شیرجه‌زنی بچه‌ام ‫آتیش بگیره.

‫همین روند رو ادامه بدید.

‫دادخواست‌مون که اونجاست رو امضا کن ‫تا بتونیم ادامه بدیم.

‫سلام بُدی.

‫نگاش کن، چه قشنگ شده.

‫راست می‌گن...

‫که شاید شماها رو برگردونن زندان؟

‫داریم هر کاری می‌تونیم می‌کنیم ‫تا جلوش رو بگیریم.

‫ولی ما همیشه می‌دونیم کجایی.

‫همیشه باهات در ارتباط می‌مونیم.

‫ممنون.

‫گوش کن، بی،

‫ببخشید، رفیق. ‫خبر نداشتم تو هم اینجایی.

‫صف رو معطل کردی.

‫بُدی!

‫دختره به‌نظر خیلی از دیدنت خوشحال بود.

‫جیک بهم گفت روی خودم تمرکز کنم.

‫تری‌راک تنها چیزیه که برام مونده، پس...

‫روی همون تمرکز می‌کنم.

‫تری‌راک اینجا چی‌کار می‌کنه؟

‫اوکی! خب، سلام.

‫به زندانی‌ها وظایفی محول کردم.

‫- و این آخرین تلاشم برای حفظ تری‌راک... ‫- ایو!

‫فرماندارها از رویدادهای برنامه‌ریزی‌نشده ‫خوش‌شون نمیاد؛

‫مخصوصاً با حضور یه مُشت خلافکار.

‫انگار براش کمین کردیم. ‫تأثیر منفی می‌ذاره.

‫باید همین الان برن.

‫حتماً! البته اگه بخوای الم‌شنگه به‌پا کنی

‫و به اسپانسرها بگی ‫برن خودشون غذا تهیه کنن.

‫می‌تونیم برشون گردونیم اردوگاه.

‫- رئیس لئونی؟ ‫- بله.

‫ببخشید، عادت قدیمی بود.

‫جاناتان چن هستم، دستیار فرماندار «کلی».

‫شما «رئیس واحد لئونی» هستید؟

‫فرماندار می‌خواد...

‫با تمام رئیس واحدها عکس بگیره.

‫شما باید جلوی صف استقبال باشید.

‫فکر کنم منو با شوهرم، ‫وینس لئونی، اشتباه گرفتید.

‫الاناست که برسه.

‫آها. خب...

‫لطفاً وقتی رسیدن، بفرستیدشون پیش ما.

‫- جان... ‫- بله؟

‫خب، اینجا دفترمونه.

‫یه‌جورایی مثل مرکز فرماندهی.

‫هوم.

‫خب... دیگو می‌گه الان امدادگر شدی.

‫از اولش هم می‌دونستم ‫می‌ری توی مراقبت‌های درمانی مشغول می‌شی.

‫هوم.

‫چیه عزیزم؟

‫وقتی همچین چیزایی می‌گی برام عجیبه.

‫مثلاً چی؟

‫مثلاً اینکه انگار چیزی از من می‌دونی.

‫خب، گاب...

‫ایستگاه ۴۲، پرز هستم، بفرمایید.

‫سلام، پیت تری هستم از ایستگاه ۹۶. ‫وینس اونجاست؟

‫نه نیست. ‫چه خبر، پیت؟

‫می‌دونم اونجا وسط مهمونی هستید،

‫ولی ایستگاه ۹۶ یه محل فرود ‫برای تدارکات توی لازاروس در نظر گرفته

‫ولی ما رو دارن اعزام می‌کنن. ‫می‌شه شما به‌جای ما...؟

‫متوجه شدم. ‫به سمت ما تغییر مسیر بدیدش.

‫تدارکات رو دریافت می‌کنیم.

‫چشم. احتمالاً اون بالا ببینیم‌تون.

‫باشه. موفق باشید.

‫چه هیجان‌انگیز.

‫گبز، واقعیت ماجرا اینه که ‫پیش خودم گفتم اگه...

‫ازت بپرسم امشب بیام یا نه، ‫شاید بگی نه.

‫مامان، باید به این کاره برسم.

‫می‌شه بری بابا رو بیاری؟

‫حتماً.

‫از طرفی می‌تونید...

‫روی مشاوره ضدحریق‌سازی منزل مزایده کنید.

‫که یکی از آتش‌نشان‌های ایستگاه ۴۲ ‫بهتون مشاوره می‌ده.

‫شام برای دو نفر توی کافه اسموکی. ‫بسیار رُمانتیک!

‫با هر مزایده یه شانس توی قرعه‌کشی می‌گیرید.

‫ممنون.

‫ممنون. می‌دونی...

‫خدا رو شکر تو اینجایی.

‫چرا این‌قدر نگران بُدی هستی؟

‫مگه شما دوتا...

‫دوست صمیمی نبودین؟

‫چی شده؟

‫هیچی.

‫چیزی نشده، جن.

‫نگران نباش.

‫قراره روی چی مزایده کنیم؟

‫جنویو، جیک،

‫ایشون روبرتا هستن، مامان گابریلا.

‫سلام...

‫عجب!

‫خوشحالم تونستم از نزدیک ببینم‌تون.

‫جیک؟ همون نامزد سابق دخترم؟

‫- آره. ‫- عزیزم...

‫باهات حرف دارم.

‫بله،

‫ولی ببخشید، نمی‌تونم.

‫از خدام بود ولی باید مواظب میز حراج باشم.

‫مانی، می‌شه مراقب حراجی باشی؟

‫من و جیک می‌ریم یه نوشیدنی بگیریم.

‫- عه. عجب! ‫- بیا.

‫چقدر قوی هستید.

‫بله.

‫اون همین‌طوریه.

‫هوم.

‫خیلی آزاردهنده‌ست.

‫خیلی‌خب، تخته‌ها رو بذار اینجا.

‫بعدش با شماره ایستگاه، مجزاشون کن.

‫اون‌وقت گروه‌ها می‌تونن ‫تو راه آتیش‌سوزی لازاروس

‫یه سر بیان و برشون دارن.

‫فکرش هم نکن، لوک. ‫کنسل نمی‌کنم.

‫نه، آتیش‌سوزی لازاروس برات کنسلش می‌کنه.

‫به ۱۲۰ کیلومتر مربع رسید.

‫وینس کجاست حالا؟ ‫جواب تلفنم رو نمی‌ده.

‫گفتم که، تو راهه.

‫وینسنت لئونی، کجایی؟

‫گوشی رو بردار!

‫جواب شما رو هم نمی‌ده؟

‫نه، مجبورم برم خونه ‫و از موهاش بکشمش بیارمش.

‫نه، من می‌رم.

‫شما باید اینجا بمونی...

‫و مطمئن شی تری‌راک باز می‌مونه.

‫احتمالاً فکر خوبی باشه.

‫چون من شاید بکُشمش. ممنون.

‫رئیس، خونه‌ای؟

‫رئیس؟

‫یالا وینس، جواب تماسم رو بده.

‫[گابریلا]

‫رئیس!

‫اومدم تو.

‫رئیس؟

‫رئیس، کجایی؟

‫رئیس!

‫هی!

‫هی، هی، هی، هی.

‫هی، هی.

‫برو بیرون، ‫می‌خوام بازی رو ببینم.

‫نه، نمی‌بینی.

‫الان قلب‌ات رو چک می‌کنم.

‫تپش قلب داری. از کی؟

‫سه تا نوبت ضربه‌زنی. ‫(بیسبال)

‫سرم یه‌کم گیج رفت و...

‫ضربان قلب نامنظمی داری.

‫خیلی‌خب، به دستگاه مانیتور وصلت می‌کنم.

‫ازت می‌خوام بشینی. ‫بشین، مواظب باش.

‫شارون چقدر از دستم عصبانیه؟

‫تقریباً به اندازه من.

‫خیلی‌خب.

‫فکر کنم «ای‌فیب» شدی.

‫الکتریسیته توی قلب‌ات داره بد عمل می‌کنه.

‫- زنگ می‌زنم آمبولانس. ‫- نه، نه.

‫زنگ نمی‌زنی.

‫اگه این قضیه رو گزارش بدی، ‫آینده کاری‌م تمومه.

‫اگه گزارش ندم، شاید زندگی‌ات تموم بشه.

‫بیا... خیلی‌خب، بیا در موردش صحبت کنیم.

‫- دیگه کی فیله می‌خواد؟ ‫- من لطفاً.

‫- خیلی‌خب، بفرمایید. ‫- وقتی غذاتون رو خوردین،

‫یادتون نره دادخواست‌مون رو امضا کنید.

‫بله، درست پشت سرتونه.

‫دیدی؟

‫توی خون‌ـته.

‫ذاتاً این کاره‌ای.

‫قسمت نبود من و گبز با هم باشیم.

‫چی شد؟

‫عاشق یه نفر دیگه شد.

‫بله، دیگو.

‫به‌نظر مرد خوبی می‌اومد. ‫دخترم هم دوستش داشت.

‫نه، نه، نه، ببخشید...

‫گبز به‌خاطر دیگو ازم جدا نشد.

‫به‌خاطر بُدی ازم جدا شد.

‫بُدی کیه؟

‫آممم...

‫اون بُدی‌ـه.

‫موطلایی.

‫پشت میز.

‫- عه. ‫- لباس نارنجی پوشیده.

‫دخترم به مادرش رفته.

‫خیلی مسخره‌ست. ‫وینس کجاست؟

‫یه نفر رو فرستادم بیارتش.

‫خانم فرماندار، خوش اومدید.

‫لوک، از دیدنت خوشحالم.

‫منم همین‌طور، خانم.

‫شارون لئونی هستم. ‫خیلی خوشحالم تشریف آوردین.

‫- ممنون. ‫- بله،

‫خیلی ممنون که تشریف آوردین.

‫برای مردم شهرمون خیلی مهمه.

‫خوشحالم حمایت‌شون می‌کنم.

‫- ممنون. ‫- خوش‌تیپ شدی.

‫ممنون.

‫تو هم...

‫تو هم فوق‌العاده شدی.

‫ولی این‌قدر...

‫توی کار بقیه فضولی نکن.

‫اصلاً جالب نیست.

‫من انسان‌شناسی فرهنگی درس می‌دم.

‫فضولی جزو ضروریاتشه.

‫آره، ولی اینا دوست‌های منن.

‫خب، اومدم تا دخترم رو بیشتر بشناسم.

‫خودش که هی منو می‌پیچونه.

‫پس با آشناهاش صحبت می‌کنم.

‫بله، خیلی ممنون.

‫باشه، قبول.

‫با همدیگه پیداش می‌کنیم،

‫خب؟

‫ممنون.

‫برای ورود به ساختمون‌های در حال سوختن

‫یه لحظه هم درنگ نمی‌کنم

‫ولی از فکر این سخنرانی

‫جداً دارم بالا میارم.

‫باید به نتیجه برسه، رفیق.

‫خیلی‌خب، بذار یه‌بار دیگه مرورش کنم. ‫«شب همگی بخیر.»

‫ایو، ایو، این سخنرانی رو ‫هزار بار مرور کردیم.

‫مشکلی نداری.

‫آره، درست می‌گی.

‫- اون بالا فقط با من صحبت کن. ‫- باشه.

‫برو تری‌راک رو نجات بده.

‫ببین، آتیش‌سوزی لازاروس ‫به ۱۵۰ کیلومتر مربع رسیده.

‫فقط دو درصد مهار شده.

‫۱۵۰ کیلومتر؟ چطور؟

‫خب، افتاده روی سربالایی.

‫بادها دارن هُلش می‌دن جلو.

‫الان داریم با واحدهای ترینیتی-شستا ‫هماهنگ می‌کنیم.

‫- می‌خوان ما رو هم اعزام کنن؟ ‫- به احتمال زیاد.

‫شوهرت همین الان باید بیاد اینجا.

‫شوهرم گوشی‌ش رو جواب نمی‌ده.

‫ضمناً تجربه من توی هماهنگی منابع

‫از تجربه شما دوتا روی هم

‫خیلی بیشتره، پس بیا بریم.

‫از پسش برمیای. ‫سربلندمون کن.

‫خب، اینجا هم نیست، پس...

‫جدی جدی از دستم قایم شده.

‫هوم.

‫آره ولی بهش حق نمی‌دی؟

‫یه‌جورایی خفتش کردی.

‫خودش زنگ زده بود.

‫گفت: «لطفاً بیا.»

‫به مراسم عروسی.

‫چند سال بود آرزو داشتم...

‫اون تماس رو باهام بگیره، مانی.

‫می‌دونم تو درک نمی‌کنی ‫چون فرصت داشتی دوستش داشته باشی.

‫- و فرصت داشتی کنارش باشی. ‫- نه، نه، بی‌خیال، نه، نه.

‫شروع نکن به بازنویسی‌کردن تاریخ، خب؟

‫- پس ببخشید که نتونستم... ‫- چون می‌تونستی باشی.

‫اگه می‌خواستی می‌تونستی بمونی.

‫می‌خواستم باشم.

‫و می‌خواستم برگردم.

‫- ولی چیز جز دلخوری نصیبم نشد. ‫- آره.

‫چون ول‌مون کردی رفتی.

‫باید یاد می‌گرفتیم چطور بدون تو زندگی کنیم.

‫هوم.

‫ولی می‌دونی چیه؟ ‫ به گمونم باید ازت تشکر کنم، نه؟

‫چون اونی که رفت زندان من بودم.

‫اونی که انتظار می‌رفت ‫غیرقابل اتکا باشه من بودم.

‫من غیرقابل پیش‌بینی بودم.

‫ولی تونستم برای بچه‌م پدری کنم.

‫هر روز! ‫می‌بردمش مدرسه.

‫می‌بردمش کلاس‌های شیرجه‌زنی‌اش.

‫من پیشنهاد دادم.

‫پیشنهاد دادم که...

‫هزینه مسابقات قهرمانی جهانش رو بدم.

‫و برای مسابقات توکیو برات پول فرستادم.

‫- بی‌خیال. ‫- ولی کله‌شق‌تر از اونی بودی...

‫واقعاً الان طرز فکرت اینه که...

‫اون اهمیتی می‌ده...

‫به اینکه کی هزینه سفرش رو داده؟

‫اونی که وقتی دخترم رسید خونه، ‫قهرمانی‌ش رو باهاش جشن گرفت من بودم.

‫وقتی توی مسابقات توکیو مقام نیاورد

‫و گریه می‌کرد، من بغلش کردم.

‫من بودم! کار من بود! ‫من برای گابریلا همچین کاری کردم.

‫تو براش چی‌کار کردی؟

‫تا حالا براش چی‌کار کردی؟

‫فقط براش سؤال ایجاد کردی.

‫«چرا ول‌مون کرد رفت؟»

‫«اگه اون پیش‌مون بود زندگی چطور می‌شد؟»

‫«چرا دوستم نداره؟»

‫حق نداری اینو بگی!

‫فکر کردی می‌تونی یهویی پاشی بیای اینجا

‫و فکر کنی همه‌چی خوب و خوش می‌شه؟

‫که می‌شه از صفر شروع کرد...

‫و مجبور نیستی براش زحمت بکشی؟

‫راهش رو بلد نیستم!

‫ولی منم راهش رو بلد نبودم.

‫خب، ما با هم فرق داریم، مانی،

‫من و تو.

‫آخه...

‫آخه...

‫فکر می‌کردم برای مادر بودن آمادگی ندارم.

‫نمی‌دونم چطور ولی تو پا پیش گذاشتی، ‫ولی...

‫مانی، خیلی جوون بودیم.

‫اشکالی نداره. مسئله‌ای نیست.

‫ولی خب دلم براش تنگ شده.

‫هر روز، کلی دلتنگش می‌شم.

‫الان که دیدمش دلم بیشتر هم تنگ شده.

‫دلم برای تو هم تنگ شده.

‫منم همین‌طور.

‫شب همگی بخیر.

‫ممنون که برای مراسم امسال آتش‌نشانی...

‫به جمع‌مون پیوستید.

‫من فرمانده ایو ادواردز هستم.

‫و افتخار اینو دارم...

‫که گروه زندانیان آتش‌نشان رو...

‫در اردوگاه حفظ محیط‌زیست تری‌راک ‫رهبری کنم.

‫همون‌طور که امشب در جریان قرار گرفتید،

‫با حذف بودجه دولتی، ‫ تهدید به بستن اردوگاه‌مون کردن.

‫این کار اشتباهه.

‫تری‌راک برای جامعه‌مون و برای این ایالت...

‫بسیار حیاتی‌ـه.

‫ممنون. ‫بله، تشویق‌شون کنید.

‫ولی خوشبختانه،

‫هنوز فرصت هست تا با کمک شما...

‫چاره‌اندیشی کنیم، فرماندار کلی.

‫آخرین باری که شمُردیم، ۳۵۰۰ امضا...

‫توی دادخواست‌مون داریم که تری‌راک رو...

‫جزء ثابتی از شهر اجواتر کنیم.

‫چیزه...

‫نه تنها ضروریه...

‫که از گروه‌های آتش‌نشانی کالیفرنیا ‫در عملیات‌ها حمایت کرد،

‫بلکه باید در اردوگاه‌های آتش‌نشانی و ‫ایستگاه‌ها هم...

‫ازشون حمایت کرد.

‫می‌خواستم از همگی بابت حمایت‌تون ‫از آتش‌نشان‌های شهرتون...

‫و آتش‌نشان‌های تری‌راک...

‫تشکر کنم.

‫- پس، همگی از این شب دل‌انگیز... ‫- حالا چی‌کار کنیم؟

‫لذت ببرید.

‫- نوشیدنی‌ها و خوراکی‌ها رو بزنید بر بدن. ‫- هیچی.

‫- طرف صحبت‌مون گذاشت رفت بیرون. ‫- خب، خیلی ممنونم.

‫ممنون.

‫- دیگه تمومه. ‫- ممنون.

‫فکر می‌کنم احتمالاً از اون اتفاق‌هایی باشه ‫که فقط یه‌بار می‌افته.

‫می‌دونی، قبلاً هم توی کار ‫مورد مشابهش رو دیدم.

‫فقط یه شوک لازمه...

‫تا آریتمی قلبی رو تصحیح کنی، درسته؟

‫پس بیا... بیا انجامش بدیم.

‫بهم شوک بزن، پرز.

‫نمی‌تونم.

‫چرا می‌تونی. ‫دارم بهت اجازه می‌دم.

‫نه، به‌خاطر تو نیست.

‫یعنی چی که به‌خاطر من نیست؟

‫من رئیستم، مگه نه؟

‫به‌خاطر بُدی.

‫اگه بلایی سرت بیارم،

‫دیگه نمی‌تونم باهاش چشم‌توچشم بشم.

‫نمی‌تونم، نمی‌تونم.

‫منطقیه.

‫به گمونم.

‫وینس؟

‫وینس.

‫بهت شوک وارد می‌کنم ‫ ولی اگه زنده نمونی خودت می‌دونی!

‫یک، دو، سه.

‫یالا، وینس.

‫یالا، یالا.

‫یه قراری با هم داشتیم!

‫وای نه، دچار گرفتگی قلبی شدی

‫یالا.

‫خدا رو شکر حالت خوبه.

‫خوبی.

‫لعنتی، چقدر درد داشت!

‫خنده‌دار نیست.

‫خب، فکر کنم جواب داد.

‫به شارون خبر می‌دم.

‫چی؟ نه. بهش نگو.

‫شما برام...

‫مثل بابای دومم هستی، رئیس.

‫اگه هر اتفاقی برات بیفته،

‫نمی‌تونم خودم رو ببخشم.

‫دیگه نمی‌تونم این راز رو حفظ کنم.

‫ببین، خیلی‌خب.

‫تو هم مثل دختر دومم هستی.

‫و...

‫درک می‌کنم.

‫ولی در حال حاضر...

‫تو در واقع...

‫ارائه‌دهنده خدمات درمانی‌م هستی.

‫و اگه به کسی راجع‌به این موضوع بگی،

‫حریم خصوصی من به‌عنوان یه بیمار رو نقضی می‌کنی.

‫اون‌طوری برای جفت‌مون بد می‌شه.

‫باید برم ایستگاه.

‫فکر کنم بهتر باشه تو برسونی‌ام.

‫ببین...

‫می‌خوای تو اعلام کنی...

‫که حراج داره تموم می‌شه؟

‫♪ کسی تا حالا بهم نگفته بود... ♪

‫حس می‌کنم داری یه چیزایی رو ازم پنهون می‌کنی.

‫توی خونه رفتارت عجیب بود، ‫با بُدی رفتارت عجیب بود.

‫جن...

‫وقتی بهم دروغ می‌گن می‌فهمم.

‫مامان‌بزرگ و بابابزرگم سال‌ها بهم دروغ می‌گفتن.

‫♪ مدام میای توی ذهنم ♪

‫♪ کاپوت ماشینم... ♪

‫اینو توی جیبم پیدا کردم.

‫و دلم برای مامانت تنگ شده.

‫از ته دل می‌گم کاش الان اینجا بود.

‫نمی‌خواستم ناراحتت کنم.

‫♪ خیلی خوبه، خیلی خوبه، وای... ♪

‫عجیبه که بهم حس خوبی داد؟

‫چون دل منم براش تنگ شده.

‫اصلاً عجیب نیست.

‫و...

‫جن، متأسفم.

‫تو و بُدی چی؟

‫راسته که با هم مشکلی ندارید؟

‫خب، این...

‫نه، نه، راستش...

‫راستش اینه که جفت‌مون...

‫خیلی بابت پدری‌کردن برای تو هیجان‌زده‌ایم.

‫این یعنی تو بچه فوق‌العاده‌ای هستی

‫و همه...

‫می‌خوام توی زندگی‌ات باشن.

‫♪ خیلی خوبه ♪

‫♪ بهتر از اونیه که فکر می‌کردم بشه ♪

‫♪ خیلی خوبه، خیلی درسته، خیلی در اوجه ♪

‫بیا بغلم، فسقلی. ‫دوستت دارم.

‫♪ چون با تو می‌دونم زندگی‌م خیلی خوب می‌شه ♪

‫حالا خبر رو اعلام کن،

‫تا بتونیم از اینجا بریم بیرون.

‫ ♪ خیلی خوبه ♪

‫بُدی. ‫سلام، من روبرتا هستم،

‫من مامان گابریلائم.

‫می‌دونم. ‫خوشوقتم.

‫خب، جریان از این قراره:

‫«مشاوره با آتش‌نشان» رو برنده شدم

‫و تو رو انتخاب کردم.

‫خب، فکر نمی‌کنم بهم اجازه بدن.

‫من با ۳ هزار دلار مزایده رو برنده شدم. ‫قطعاً بهت اجازه می‌دن.

‫بریم؟

‫باشه.

‫♪ خیلی در اوجه ♪

‫خانم، حقیقتاً حس می‌کنم...

‫کسی که باید باهاش صحبت کنید گابریلاست.

‫کاملاً موافقم

‫ولی اون فرار کرده.

‫برای همین می‌خواستم اگه اشکالی نداره ‫با تو حرف بزنم.

‫فقط می‌خوام بفهمم...

‫چه اتفاقی بین شما دوتا افتاد.

‫تضمین می‌کنم از جوابم خوش‌تون نمیاد.

‫بگو شاید خوشم اومد.

‫چطور جرئت می‌کنی این‌جوری تهدیدم کنی؟

‫ببخشید.

‫حقت نبود.

‫ماجرا از این قراره:

‫بُدی یه‌کم بیشتر از یکسال دیگه آزاد می‌شه و...

‫دلم می‌خواد با پسرم آتیش‌ها رو مهار کنم.

‫می‌دونم می‌دونی که ‫انتظار کشیدن برای بُدی چه حسی داره.

‫یعنی خودت یه بار انتظارش رو کشیدی.

‫نبضم عادی‌ـه.

‫لرزش دستم هم داره بهتر می‌شه.

‫اگه علائم دیگه‌ای دیدم ‫مستقیم می‌رم اورژانس.

‫قول می‌دم.

‫فقط یه مقدار دیگه بهم وقت بده، باشه؟

‫به‌خاطر من و...

‫به‌خاطر بُدی.

‫گابریلا خیلی دلسردی رو تجربه کرده.

‫من خودم رو کشیدم کنار

‫و اون حس کرد ترکش کردم.

‫همون حسی که شما بهش دادین.

‫جوری ناراحتش کردم

‫که نمی‌دونستم می‌تونم

‫و هیچ‌وقت نمی‌خواستم.

‫ولی در واقع...

‫داشتم زخمی رو باز می‌کردم ‫که شما قبلاً زده بودین.

‫بعدش هم این‌جوری اومدین غافل‌گیرش کردین...

‫درک می‌کنم که چرا امشب ناراحت شده.

‫هنوز دوستش داری.

‫من فقط خوشبختی گابریلا رو می‌خوام.

‫حتی اگه به معنی این باشه...

‫که باید فاصله‌م رو ازش حفظ کنم ‫و دهنم رو ببندم.

‫شاید بهتر باشه شما هم ‫همین روش رو مد نظر بگیرید.

‫حالا فهمیدم چرا این‌قدر ازت خوشش میاد.

‫خوشش می‌اومد!

‫دیگه تموم شده.

‫می‌دونی، فکر می‌کردم ‫رابطه من و گابی هم تموم شده، تا اینکه یه روز...

‫باهام تماس گرفت. پس...

‫«در ناامیدی بسی امید است.»

‫رئیس حوزه، آقای لئونی،

‫واحدها از نظر منابع در چه حالن؟

‫خب، فعلاً مشکلی نداریم، خانم.

‫هلی‌کوپترهامون دارن از بالا آب می‌پشن

‫و آخرین بولدوزر باقی‌مونده‌مون فرستاده شده.

‫- ولی فرماندهی حادثه لازاروس تقاضای بیشتر کرده. ‫- نه.

‫باید به «جو بلانچارد» توی «یورکا» زنگ بزنی.

‫کارمند شهرداری‌ـه؟

‫نه، یه شرکت ساخت‌وساز داره،

‫ولی چهارتا بولدوزر داره ‫و خوشحال می‌شه به آتش‌نشانی قرض‌شون بده.

‫سال ۲۰۱۹ کار و کاسبی‌ش رو نجات دادیم.

‫- جاناتان، با آقای بلانچارد... ‫- ببخشید، الان که فکرش رو می‌کنم

‫فرماندار، فکر کنم بهتر باشه خودم زنگ بزنم.

‫ایشون یه مقدار با سیاستمدارها مشکل دارن.

‫ببخشید، شما کی هستید؟

‫شارون عضو گروه ایستگاه ۴۲ ـه.

‫شوهرش رئیس حوزه لئونی‌ـه.

‫من جو بلانچارد و همه آدمای ‫کالیفرنیای شمالی رو می‌شناسم

‫چون پونزده سال...

‫شغل لوک رو داشتم.

‫- تحسین‌برانگیزه. ‫- ببخشید، اجازه بدید.

‫سلام به همگی. ببخشید. ببخشید دیر کردم.

‫- ایشون رئیس حوزه لئونی هستن. چه عجب! ‫- شوهرتون؟

‫- آره. ‫- خب، مگر اینکه برای دیر کردنم طلاقم بده.

‫خانم، اجازه هست یه چیزی بگم؟

‫تمام بولدوزرهای دنیا هم ‫حریف گروه‌های خوب نمیشن.

‫اونجا به گروه‌های حفظ محیط‌زیست نیاز داریم. ‫اونا بخش اعظمی...

‫عملیات‌های آتش‌نشانی‌ان،

‫و اگه می‌خواید اون آتیش رو خاموش کنید،

‫- تری‌راک رو نجات بدید. ‫- بله، درست می‌گه.

‫- امشب برای همین اینجا جمع شدیم. ‫- بله، متوجه شدم.

‫باید بگم از این فشار همه‌جانبه غافل‌گیر شدم.

‫لوک وقتی پیشنهاد بستن تری‌راک رو داد ‫استدلال خیلی قوی‌ای آورد.

‫آممم... هوم.

‫آممم...

‫بُدی، ما دیگه می‌ریم.

‫از نظرت ایرادی نداره...

‫که قبل از تعطیلی تری‌راک...

‫- یه سر بیایم اونجا؟ ‫- از خدامه.

‫- حله. ‫- حله.

‫♪ آرزوها و اهدافت رو... ♪

‫لازم نبود مجبورش کنی این کار رو بکنه.

‫بُدی، من نکردم.

‫نه، این...

‫این خواسته خود جنویوـه.

‫♪ چرا با حرف‌زدن ارزشش رو بیاریم پایین؟ ♪

‫لطفاً راه رو باز کنید.

‫♪ خودت برداشت کن که چقدر برام قشنگی ♪

‫♪ حرف‌زدن مزخرفه ♪

‫مثل همیشه...

‫قدر عکس‌العمل‌ها و تصمیم‌گیری سریع...

‫- آتش‌نشانی کالیفرنیا رو می‌دونم. ‫- بله، درسته، فرماندار.

‫- اینجا به کل تیم ایستگاه ۴۲ افتخار می‌کنم. ‫- مانی!

‫مانی، باید آروم باشی.

‫اون دروغ گفت، ایو. ‫به همه‌مون دروغ گفت.

‫اون بازی‌تون داد.

‫گذاشت هفت‌خوان رستم رو طی کنیم

‫با اینکه می‌دونست هیچ شانسی نداریم. ‫درست نمی‌گم، لوک؟

‫مانی!

‫ببین رفیق،

‫فکر نمی‌کنم الان زمان و مکان مناسبی ‫برای این حرف‌ها باشه.

‫نه، به‌نظرم بهترین زمان و مکانه.

‫- باشه. ‫- تو چشم این مردها نگاه کن.

‫به برادرزاده‌ات بگو

‫که به‌خاطر تو بوده، ‫به‌خاطر تو بوده که...

‫تری‌راک داره بسته می‌شه. ‫بهش بگو!

‫بعدش به این مردها بگو...

‫چرا بهشون امید واهی دادی!

‫فرماندار، عذر می‌خوام. ‫همون‌طور که درک می‌کنید...

‫مردم احساساتی شدن.

‫مانی، باید یه چیزی رو بفهمی.

‫چیو؟

‫تری‌راک رو بستیم تا بودجه رو برای...

‫کل سیستم اردوگاه آتش‌نشانی باز نگه داریم.

‫من کل این طرح رو نجات دادم.

‫چرا ما رو قربانی کردی؟

‫چرا تری‌راک رو؟

‫چون وضعش خیلی داغونه، مانی.

‫چون تو داغونش کردی!

‫محض رضای خدا، مسئولیت کارهات رو بپذیر.

‫هی!

‫این مسئولیت‌پذیری خوبی بود؟

‫بابا!

‫هی، هی، هی...

‫- بیا جلو! ‫- بس کن! هی، بس کن! کافیه!

‫هی، هی!

‫مواظب باش. چشم‌هات رو ببند.

‫- خوبی؟ ‫- همه عقب وایستن.

‫چیزی نیست.

‫خوبی؟ روبه‌راهی؟

‫بیا، اینو بگیر.

‫چیزی نشده. چیزی نشده.

‫مشکلی نیست. مشکلی نیست.

‫حالت خوبه؟

‫خیلی‌خب، حالش خوبه، حالش خوبه.

‫این‌طرف بمونید.

‫خوشحالم با قهرمان‌های واقعی عکس می‌گیرم.

‫ممنونم.

‫ممنون.

‫براتون آرزوی بهترین‌ها رو دارم.

‫«از این ستون، تا اون ستون فرجه»

‫فرماندار، من قهرمان نیستم.

‫من... می‌دونید، من...

‫بی‌دلیل نیست که لباس نارنجی تنمه.

‫بدون تری‌راک...

‫هنوز هدفی توی زندگی‌م نداشتم.

‫ولی با تری‌راک، بهم این فرصت داده شد ‫تا زندگی کنم.

‫رفیقم شاعره.

‫اولش که فرستاده شدم تری‌راک،

‫اصلاً دوست نداشتم اونجا حضور داشته باشم.

‫ولی الان حضور در جای دیگه‌ای رو ‫نمی‌تونم تصور کنم.

‫تری‌راک بهمون...

‫بهمون هدف داده.

‫بهمون فرصتی داده که توی یه کاری مشارکت کنیم.

‫- که آتش‌نشان باشیم. ‫- درسته.

‫بله، درست می‌گه.

‫ما به تری‌راک نیاز داریم.

‫و شما... شما به ما نیاز دارید.

‫بُدی راست می‌گه.

‫اگه امشب حکم توقیف اردوگاه رو بدین،

‫همه این مردها الان از این شهر می‌رن.

‫منابع ارزشمندی رو از دست می‌دین.

‫تصمیم خیلی سرنوشت‌سازیه.

‫فوراً «مرکز بازپروری و اصلاح» رو برام بگیرید.

‫چشم خانم.

‫به اون آتیش می‌رسونم‌تون.

‫ایول!

‫خیلی‌خب.

‫شنیدین دوستان؟

‫ایول.

‫همینه!

‫باید بهت بگیم «مار خوش خط و خال».

‫چه مرگته؟

‫شارون، تو دیگه شروع نکن.

‫خب؟

‫ممنون.

‫دولت چند وقته داره مجبورم می‌کنه ‫که بودجه رو کاهش بدم.

‫تو بهتر از هر کسی می‌دونی

‫که بعضی وقتا باید تصمیم سخت رو بگیری.

‫به من که نگو «تصمیم سخت»! ‫قبلاً شغل تو رو داشتم!

‫باشه، اگه یه اردوگاه دیگه بود ‫بازم اعتراض می‌کردی؟

‫ببینید،

‫سعی می‌کنم با اداره صحبت کنم ‫و قضیه مانی رو...

‫ماست‌مالی کنم.

‫خب، برای شروع خوبه.

‫ممنون.

‫آخ!

‫اگه درد می‌گیره تکون نخور.

‫ببین، دخترم، ببین...

‫ببخشید، خب؟

‫اصلاً نمی‌دونم چی شد.

‫من می‌دونم.

‫پرشورواشتیاقه. ‫و قابلیت خودداری نداره.

‫ولی من کی باشم...

‫که فضولی کنم؟

‫ماشینم رسید.

‫از دیدنت خوشحال شدم.

‫تا بیرون بدرقه‌م می‌کنی؟

‫عه، پیداش کردی؟!

‫دکمه سرآستین، آره.

‫خب، چی شده؟

‫به قیافه‌ات می‌خوره که انگار یه‌کم...

‫نمی‌دونم والا.

‫فکر کنم یه چیز فاسد خوردم.

‫چون توی خونه مجبور شدم یه‌کم دراز بکشم

‫و تقریباً خوابم برد.

‫واقعاً شرمنده‌ام.

‫خب، من سالی یه‌بار تیپ می‌زنم

‫و تو یه‌جورایی نبودی که ببینی.

‫خب، به‌نظرم توی یونیفرمت هم همین‌قدر جذابی

‫ولی اینم تیپ خیلی خوبیه.

‫می‌دونستی ۳۵ هزار دلار ‫برای صندوق حمایت از آتش‌نشان‌ها...

‫جمع کردیم و صدتا امضای دیگه

‫برای دادخواست گرفتیم؟

‫برای یه شب بدک نبود، ‫حتی با اینکه تو نبودی.

‫کاش بیشتر وقت داشتیم صحبت کنیم.

‫پس باید بهم خبر می‌دادی داری میای.

‫نمی‌خواستم برای عروسی‌ات

‫مثل غریبه‌ها بیام.

‫ولی ما با هم غریبه‌ایم!

‫و اگه می‌خوایم این قضیه تغییر کنه،

‫پس تو باید تغییر کنی.

‫حق داری عصبانی باشی.

‫تصمیم گرفتم از پیش‌تون برم ‫و تو هم مجبور شدی با تصمیمم کنار بیای.

‫و بعضی وقتا...

‫می‌گم کاش تصمیم دیگه‌ای می‌گرفتم، جدی می‌گم.

‫ولی گابی، بابات...

‫بچه‌داری رو بهتر از من بلد بود.

‫من بی‌حوصله بودم،

‫بی‌تجربه بودم، اوضاعم بحرانی بود.

‫به‌خاطر نواقص خودم گذاشتم رفتم.

‫ولی...

‫اگه تو این‌طور برداشت کردی...

‫که مشکل از توئه...

‫باید بگم تو هیچ مشکلی نداری.

‫مشکل منم. ‫هنوزم مشکل منم.

‫من...

‫مامان، لازم نیست اینا رو بگی.

‫نه، صبر کن، گابی. ‫حتی عذرخواهی نمی‌کنم.

‫نه. می‌دونم برای عذرخواهی‌کردن دیر شده.

‫ولی فقط می‌خوام بهت بگم که...

‫تنها چیزی که دلم می‌خواد عوضش کنم...

‫آشنایی بیشتر با توئه.

‫ولی بُدی... اون تو رو می‌شناسه.

‫با بُدی صحبت کردی؟

‫می‌شه گفت با همه صحبت کردم.

‫مامان.

‫من...

‫گابی.

‫بُدی صرفاً داشت کاری رو می‌کرد ‫که فکر می‌کرد به صلاح توئه.

‫و دقیقاً مثل من، نمی‌خواست ناراحتت کنه.

‫چرا؟ چرا؟ ‫چرا داری اینو بهم می‌گی؟

‫چون قراره یه تصمیم مهم بگیری.

‫تصمیمی که تا مدت‌ها ‫باید با خوب و بدش کنار بیای.

‫با دقت تصمیم بگیر.

‫از اشتباهات من درس بگیر.

‫تری‌راک، خوب گوش کنید.

‫آتیش‌سوزی لازاروس، ‫یه آتیش‌سوزی گستره‌ی پیچیده‌ست.

‫در حال حاضر بیشتر از ۲۰۰۰ آتش‌نشان ‫دارن روش کار می‌کنن

‫و آتیشه که داره برنده می‌شه.

‫هیولاییه برای خودش.

‫تا وقتی مهارش نکردیم اونجا مستقر می‌مونیم.

‫پس تا یه مدت با اردوگاه خداحافظی کنید.

‫چه مدت؟

‫آره، به خانواده‌هامون چی بگیم؟

‫خب، معلوم نیست.

‫ممکنه چند روز طول بکشه، ‫ممکنه چند هفته طول بکشه.

‫تری‌راک چی می‌شه؟

‫تری‌راک رو نجات دادیم ‫تا بتونیم اطفای حریق کنیم.

‫الان می‌تونیم همین کار رو بکنیم.

‫ولی وقتی برگردیم چی در انتظارمونه، ایو؟

‫معلوم نیست، بُدی.