Original subtitles

Wat voorafging...

Nooit meer vechten, Clarke.

Je zult rust vinden. Een betere plek. Precies zoals je wilde.

Hier kan ik wel iets mee.

Wie ben je?

Josephine Lightbourne. Aangenaam.

Jij bent Clarke niet. - Die vrouw is een monster.

Wat is er, Lee-Lee? Herken je je beste vriendin niet?

Josephine? - Verrassing.

Jouw gezicht zag ik als laatste voordat ik viel.

Nu staan we quitte. - Bellamy, wat gebeurt er?

Clarke is dood.

Ik gaf jou de schuld van m'n vaders dood. Maar het is m'n moeders schuld.

Wells? - Welkom terug.

Bellamy leefde. - Pijnlijk.

Haal de vrouwen hier weg.

Weet mama dat? - Ik ben geen kind meer, Clarke.

Ik ben de commandant.

Hij is dood. - Ik doe het.

Het spijt me...

Het spijt me...

Als ik bij hen was, had ik jou nooit ontmoet.

Ik wilde haar redden.

Gevangene 319, gezicht naar de muur.

Nee. - Het is dood.

Laat me gaan. - Volgens haar machine...

Nu kan ze haar eraan herinneren hoe ze was. - Hij liegt.

Ze werden allemaal meegenomen. - Hoe is Jackson...

Jaha. - Jasper.

Pap?

Hallo, lieverd.

Hoe is dit mogelijk?

Hoe kunnen we hier zijn?

Wat is je laatste herinnering?

Ik ging dood.

Kom even hier.

Kom.

Rust even uit.

Het is voorbij.

Ik heb zo lang gestreden. - Dat weet ik.

Ik dacht dat ik je nooit meer zou zien.

Ik heb geen afscheid genomen.

Van Madi.

Van mam.

Wat krijgen we nou?

Het begon toen ik boos werd.

Clarke, luister.

Wat hoor je?

Regen?

Ik meen het. Focus.

Tussen de regendruppels.

Wat hoor je nog meer?

Een hartslag.

Ik leef nog.

Nee.

Nee, ik zag het.

Hij doodde me.

Nee hoor.

Je zit alleen in m'n hoofd.

Ik was hier graag met Madi...

en ik hou van je...

en nu ben je hier.

O, lieverd.

Ik snap het niet. Droom ik?

Deze plek reageert op je.

We zitten in je onderbewustzijn.

Op de een of andere manier.

Maar verder...

zijn hier geen antwoorden voor jou, Clarke.

Dus ga door.

Los dit op.

Ik ben er als je me nodig hebt.

Ik hou van je, pap.

Voor altijd.

Ga door.

Kom op. Sta op.

Sanctum is van mij.

Wat gebeurt hier?

Hij reageert op mij.

Hallo, Clarke.

Nee.

Ik haalde de hendel over. Ik vernietigde je.

En ik redde jou.

Waarom denk je dat je nog er bent?

Ik mag dan weg zijn, maar deze vergaarbak met je herinneringen is hier...

dankzij mij.

Graag gedaan.

Het neurale netwerk zit nog in m'n hoofd.

Vast een reactie op het middel dat werd gebruikt.

Klopt.

En dus besta je dankzij mij.

Maar niet meer als ze ontdekken hoe je Raven bevrijdde.

We pasten EMP toe op de chip. Maar alleen bij Raven en mam.

Niet bij mij.

Als ik jou was, en dat ben ik eigenlijk...

zou ik deze herinnering goed bewaren.

Dank je.

Voor de duidelijkheid, eerder wilde je al deze herinneringen stelen.

Ik wilde je de pijn en afschuw van je bestaan besparen.

Geen lol zonder pijn.

Ik heb mensen nooit begrepen.

Die pijnlijke herinneringen zijn hier niet eens.

Ze zitten diep in je brein, waar je ze niet onder ogen hoeft te komen.

En toch...

kun je ze niet loslaten. - Wacht.

Je zei dat dit mijn herinneringen zijn. - Ja.

Maar er is iets wat ik niet eerder heb gezien.

Doe de deur open.

Nabijheidsalarm.

Clarke Griffin. Leuk je te ontmoeten.

Ik heb zo veel over je gehoord.

Meest moord-achtig, maar ik oordeel niet.

Josephine?

In levenden lijve.

Had die deur niet geopend. Dit lichaam is niet groot genoeg voor ons beiden.

Het is Russell gelukt.

Hij stal m'n lichaam.

En maakte er duidelijk een zootje van.

Het is eeuwen geleden dat het wissen van een geheugen mislukte.

Maar ik moet zeggen, dit is niet slecht.

Niet zo georganiseerd als mijn geheugenkamer, uiteraard...

maar indrukwekkend.

Geheugenkamer?

Het brein maakt deze kamers als twee geheugens een lichaam delen.

Zoals dromen, maar niet zo leuk. Het gaat om zelfbehoud.

De geheugens worden gescheiden zodat het lichaam niet sterft.

Dat verknalde je toen je de deur opende.

Dus bedankt voor de versnelde achteruitgang.

Wacht. Heb je dit eerder meegemaakt?

Niet iets wat zo geavanceerd is als dit, maar ja.

In de tijd dat Gabriel het wissen perfectioneerde...

ging het soms mis.

Ik kwam in een geheugen terwijl 't licht nog aan was.

Ze waren zeer gemiddeld. - Wat gebeurde er?

De eerste was zes maanden oud. Haar geheugen was vormloos.

Vol chaos, vormen en geluiden.

Daarna kwam Savannah. Ik zweer dat ik niet zo dwars was op m'n 15e.

En toen stierven ze.

Een beroerte en we vallen allemaal neer.

Rommelig en het doet verdomd veel pijn.

Niet aan te raden.

Twee geheugens, één brein, dat loopt nooit goed af.

Dus dit?

Dit is een probleem.

Hoe heb je dit overleefd?

Dat wil je weten om van me af te komen.

Luisterde je niet?

Als we niks doen, gaat dit lichaam dood. Wil je dat?

Natuurlijk niet. Waarom zoek je geen nieuw lichaam, en geef 't mijne terug?

Dat zou ik kunnen doen. Maar het is riskant.

De laatste ingevroren Primes stierven voor altijd.

Daar heb ik geen zin in.

Trouwens, bezit is negen tiende van de wet.

En even onder ons...

ik vind je lichaam wel mooi.

Je bent een psychopaat.

Veroordelend.

Trouwens, dat zeg jij.

Wanheda.

Wat mij betreft zijn er twee keuzes.

Vertel hoe je overleefde zodat ik 't kan fiksen...

en dan zorg ik ervoor dat je volk lang en gelukkig leeft.

Of je doet het niet, dan gaan we allebei dood.

Het verschil is...

dat ik als ik opnieuw geboren word m'n vader alles vertel...

en dan laat hij je volk sterven.

Zweef weg.

Geen idee wat dat betekent.

Het betekent dat ik je niets vertel.

En mij krijg je niet klein.

Je bent egoïstisch. En bovenal dom.

Je geheugenkamer bevat al je herinneringen.

Dus denk niet aan waar je ze hebt verstopt.

Hallo.

Je hebt de controle over die kamer. Helaas niet over je gedachten.

Ik herroep m'n complimenten.

Dit is een ramp.

Heeft iemand je ooit iets geleerd over structuur?

Ga uit m'n hoofd.

Nou, nou, Clarke.

Geven en nemen.

Clarke. Pas op.

Ik laat je niet toe in m'n hoofd...

Kindermisbruik aangekleed als bescherming. Gaaf.

Clarke, wacht.

Echt?

Verberg je een herinnering voor mij, Clarke?

Onbeleefd. - Je zult 'm nooit vinden.

Weet je, ik bestudeer al het leven, maar vooral insecten fascineren me.

Ze zijn genadeloos, meedogenloos. Dat respecteer ik.

Mensen? Ze zijn zo rommelig, zo emotioneel.

Daardoor verraden ze zichzelf.

Ik kon mensen altijd lezen, zelfs als kind.

Ik wist wanneer ze nerveus waren.

Hun hartslag nam toe, ogen waren schichtig, ademhaling versnelde.

Het is fysiologisch.

Weet je wat m'n kwaadaardige denkvermogen nu van je denkt?

Dat ik niet help m'n brein te wissen?

Je vindt jezelf stoer, maar je branie bedekt twijfel.

Je houdt je geheim dicht bij je, waar je er controle over hebt.

Wedden dat je 'm nu bij je draagt.

Geef nu maar hier.

Waarschuwing. Botsgevaar.

We zijn terug, bitches.

Hoe? - Kom, je bent slimmer dan dat.

Hoe denk je dat we zijn herrezen? M'n drive maakt een back-up.

Ik kan niet sterven in de geheugenkamer. Jij wel.

Tenzij de fout die je hier hield, je kan terugbrengen...

speel jij, m'n vriendin, op zeker.

Ik nam een uur geleden een pil. Dus heb ik de hele nacht om je hier te doden.

Of om erachter te komen hoe ik je daar kan doden.

Heb je een voorkeur?

Makkelijk of moeilijk.

Hoe dan ook, je gaat dood.

Wat doe je hier?

Ik moet haar voor blijven.

Als ik me kan verstoppen... - Daar ben je goed in, hè?

Verstoppen terwijl anderen vechten.

Wat? - Dat deed je tijdens het conclaaf.

Terwijl ik vocht voor ieders leven, was jij hier om te stelen waar ik voor bloedde.

Ach wat. Goed, je schreef me af.

Bij het Conclaaf, bij Tondc. Ik snap het.

Maar ik dacht dat je echt om Bellamy gaf.

Ik geef om jullie beiden.

Maar je liet 'm in de arena achter. - Ik moest.

En hij begrijpt het.

Hij heeft me vergeven.

Is dat zo?

Waarom is hij dan niet in deze herinnering?

Ik zal je zeggen waarom. Je bent te bang om hem te zien.

Omdat je weet dat hij je een monster vindt dat iedereen in de steek laat.

Zo ben ik niet.

Ik weet niet waarom je mij tegenspreekt, Clarke.

Ik ben tenslotte alleen een onbewuste projectie van je.

Waarschuwing. Botsgevaar.

Help me. - Dat zal gebeuren.

Jij ziet er leuk uit. - Ga je gang met haar.

Zelfs je projecties haten je, Clarke.

Maya?

Hoi, Clarke.

Nee. Ik wil dit niet.

Ik wil dit allemaal niet. - Dat is 't hem juist, Clarke.

Ergens wil je dit. Anders zou ik hier niet zijn.

Ik wil je iets vragen. Waarom vecht je zo hard om in leven te blijven?

Ik moet... - Je volk redden, ja, ik weet het.

Helaas hoorde ik daar niet bij.

Ik wilde je geen pijn doen.

Het spijt me.

Ja. Dat zeg je steeds.

Zeg eens, heb je ook spijt van Jasper?

Mij doden duwde hem tenslotte over de rand.

Jasper koos ervoor. - Fout.

Zijn dood is jouw schuld.

Jij doet dingen, maar anderen betalen de prijs.

Oké, dat is genoeg.

Je hebt meer mensen gedood dan gered. Besef je dat?

Als je werkelijk mensen wilde redden, zou je weglopen.

Weet je wat ik denk?

Je vindt het fijn om de redder te zijn. Je speelt graag voor God.

Je bent niet zo anders dan de Primes, weet je?

Stralingsalarm.

Ze komt. Waarom geef je het niet gewoon aan haar?

Laat de controle varen.

Controle. Ik heb de controle.

Ik heb een idee.

Jij...

Er zit iets...

Ze verstopte het in de grot.

Meen je dat nou?

Echt, je projecties zijn geweldig.

Breng je ons?

Dank je, gesmolten meisje.

Goede parkeerplek.

Ik heb je.

Hier heb je geen controle.

Dit is mijn geheugenkamer. En ik schijn te kunnen maken wat ik maar wil.

Ook haar.

Schattig.

Ik zou geen moeite doen.

De halsband is gelinkt aan de grot.

Oké. Wat ben je van plan? Tijd rekken tot ik wakker word?

Ik probeer het gewoon weer.

Avond na avond.

En hoe vaker ik hier ben, hoe sneller je doodgaat.

En weet dat dood zijn niet leuk is. Of mooi.

Je kunt niet winnen. Waarom al die moeite?

Om te zorgen dat jij verliest.

Ik? Ik vind wel een manier om te overleven. Dat doe ik altijd.

Je hebt pit, dat moet ik je nageven.

Als dingen anders waren, hadden we vriendinnen kunnen zijn.

Maar nu verveel ik me.

Clarke, ik kan dan niks in jouw geheugenkamer maken...

maar ik kan wel iets inbrengen.

Laten we uit elkaar gaan. Geen spelletjes meer.

Je bent geen kat die met een muis speelt. Ze is gevaarlijk.

Dood haar.

Ooit Dierkunde gevolgd, Clarke? Jaagtactieken van roofdieren?

Nee? Wat dacht je van een lesje? Meest voorkomend...

Jagers verspillen energie met achter prooidieren aan rennen.

Of ze doen rustig aan en laten hun prooi moe worden.

Ik stel 'n derde optie voor:

laat zien waar je 'm hebt verstopt, zodat we beiden kunnen rusten.

Al dit geren is gewoon onmenselijk.

Waarom wilde je dit vermijden?

'Zweef weg.'

Een tien voor Dierkunde, Clarke.

Dat was een zeer effectieve afleidingsmanoeuvre. Maar ik weet beter.

Yahtzee.

Eens raden...

Ga daar weg.

Het komt goed.

Is dit de plek die je wilde vermijden? Zo eng is hij niet.

Oké, een beetje onheilspellend.

Je mag hier niet zijn.

Slim om 'm hier te verbergen, op de plek waar je niet wilt zijn...

dus de plek waar ik niet zou zoeken.

Geheugen is grappig, weet je?

De vormende dingen, de trauma's, de dingen die we niet kunnen loslaten...

zitten diep in de hersenstam.

Dat zijn de wonden die de psychologen niet mogen fiksen.

Die plekken sturen ons, maken ons tot wie we zijn.

Verbonden met lagere hersenfuncties, ademhaling, reactievermogen.

Daarom huil je als je aan Lexa denkt.

Hou je mond. - Dit allemaal...

uit schuldgevoel voor de doden die je veroorzaakte.

Maar ik snap 't niet.

Waarom ben je zo verscheurd?

Je deed het om je volk te redden. Ik zou hetzelfde doen.

Een bevestiging.

Wat ik niet snap, is...

waarom je je volk nu niet wilt redden.

Wat?

Stel je zou de strijd aangaan met mij, je lichaam terugwinnen...

wat levert dat je vrienden en familie op?

Denk je dat m'n vader me laat gaan?

Wat je nu doet leidt tot de genocide van je volk.

Wat, denk ik, te verwachten is van jou.

Ik wil gewoon leven. - Echt?

Want je brein lijkt dat niet te willen.

Heb je ooit bedacht dat jezelf opofferen de oplossing is?

Je volk is veilig. Daar zorgde Bellamy voor.

Jouw dood kwam hard aan, zeker...

maar hij wist dat een leider alleen een deal voor vrede kon sluiten.

Nu moet jij in actie komen.

Hou de eer aan jezelf, en je volk leeft nog lang en gelukkig.

Je liegt.

Bellamy zou nooit zo'n deal sluiten.

Je gebrek aan vertrouwen is kwetsend, Clarke.

Maar daarom bracht ik dit mee.

Jij hebt tekeningen, ik heb boeken. Oordeel niet.

Hier, pak aan.

Het is geen truc. Zo werk ik niet.

Ik bied de rest van je volk veiligheid.

We delen alles wat we weten over overleven op deze maan.

Ik accepteer je deal, omdat het een slimme zet is.

En de zet die zij zou doen.

Het is tijd om je op te offeren voor je volk.

Begin geen nieuwe oorlog.

Zij moeten veilig zijn.

Ik beloof je dat je volk veilig zal zijn.

Bellamy praat morgenvroeg met m'n vader...

over een kamp. Ze krijgen een nieuw huis. Een nieuw leven.

Madi kan naar school, zoals elk kind.

Je vrienden kunnen zich settelen. Iedereen kan stoppen met vechten, jij ook.

Vertel Madi dat ik van haar hou.

Vertel dat iedereen.

Je vergat Bellamy en Raven.

Ik ben senior milieukundige, hoofd grondstoffen.

Dus heb ik de leiding over de machines...

die ons water drinkbaar en ons voedsel eetbaar maken.

Een EMP?

Cool.

Het is snel voorbij.

Dat beloof ik.

Pap?

Monty.

Noem je dit beter doen?

Opgeven is niet beter.

Dat is niet wat ik...

Ik doe dit voor de anderen.

Zij blijven leven. - 'Alles voor m'n volk?'

Dat heb ik eerder gehoord, Clarke. Het is een excuus.

Jij zei dat ik God niet ben, dat ik niet bepaal wie leeft of sterft.

Nou, je wens is uitgekomen. Ik beslis niet voor de anderen.

Alleen voor mezelf.

Kijk, ik snap het.

Je draagt al zo lang de last voor ons.

Iedereen zou moe zijn.

Maar laat je haar echt achter?

Ze is beter af zonder mij. - Volgens mij is dat niet waar.

Mam zal voor haar zorgen.

En Bellamy heeft al een deal gesloten.

Het gaat erom het juiste te doen.

Door die deal overleven ze, maar tegen welke prijs?

Je zwicht voor mensen die doden voor een eeuwig leven.

Makkelijk gezegd...

maar in de echte wereld moeten we het beste voor ons volk doen.

Het verkeerde doen is nooit het beste.

Het doel heiligt de middelen niet. Dat weet je.

Wat wil je van me, Monty? Het is te laat.

Josephine heeft het geheugen al.

Zodra ze wakker wordt, kan ze in m'n hoofd kruipen.

Het is voorbij.

Dat valt te bezien.

Dit is Josephine's geheugenkamer. Zij heeft de controle.

Wat gaat ze doen? Je doden?

Sanctum is van mij.

Sanctum is van mij.

Stop. Luister gewoon...

Wat is de kracht?

Josie...

Ik ben ziek.

Ja.

Ruim twee eeuwen aan herinneringen.

Het goede nieuws is dat we je lichaam hier kunnen beïnvloeden.

Het slechte nieuws is dat Josephine dat voelt.

Kom, we zoeken iets wat we kunnen gebruiken.

Op chronologische volgorde.

Ik vind je tekeningen beter.

Kijk. Hier bewaart ze haar eerste wonden.

SPECIALE COLLECTIES

Ze zei dat ze een fysieke reactie veroorzaken.

We kunnen m'n lichaam van daaruit sturen.

Al bezig. Dit duurt even.

Zoek uit wie ze is terwijl ik dit open.

Nog één keer.

Geef toe, Josephine. Je hebt een obsessie.

Dat heet waardering.

Mis je je eerste lichaam niet?

Ik leef in het hier en nu...

richt me op de mensen hier. Niet op hen die tot stof vergaan zijn.

Misschien is het tijd om je op je eigen soort te richten.

Sommigen zijn je aandacht niet waard, Lee-Lee.

Nou, wat zal ik zeggen? Ik ben ruimdenkend.

Dit Jo-sap stijgt naar m'n hoofd vanavond.

Is dat zo?

Dit is niet alleen J-sap.

Het leek me gepast, aangezien jij ze bewaarde.

Toch denk ik dat je de slaapbessen had kunnen verslaan.

Vertel me waarom.

Je moet het weten, Lee-Lee. Isaac was een bedreiging.

Hij heeft nooit iemand pijn gedaan. En hij was van mij.

Gunde je mij m'n geluk niet? - Hij ging tegen de Primes in.

Hij ging tegen het offeren in. Dat is niet de wil van de Primes.

Dat ben jij.

Er werden twee hosts geboren in de afgelopen 20 jaar.

De nullen vertroebelen de bloedlijn. Zonder offer, sterven we uit.

Jeetje, je hielp me het nieuws te verspreiden...

voordat je besloot met Isaac naar bed te gaan.

Nu klink je als Ryker. - Mensen zijn meer dan hun bloed.

Ik heb het over het grote geheel. - Jouw oplossing is moord?

Dacht je dat ik 't niet zou merken? Ik weet niet wat er is gebeurd...

maar zo ben je niet.

Ik verveel me. Waarom drogeerde je me? - Zodat ze geloven dat dit een ongeluk was.

Laat me los.

Je hebt geen hoge dunk van me, Isaac.

Dacht je dat ik niet zou merken dat m'n offers verdwenen?

Het bos voedt zich niet zo snel. Geef je hen aan Gabriel?

Josephine. Ik kan het uitleggen.

Ik snap 't. Als lieveling van Kaylee, denk je...

dat je meer bent dan wat je bent.

Dat ben ik. Wij allemaal.

Omdat we geen host kunnen baren, zijn we nog niet waardeloos.

Mee eens. - Echt?

Waardeloos impliceert een soort neutraliteit...

iets zonder positieve waarde.

Maar nullen?

Jullie zijn minder dan waardeloos.

Jullie verdunnen de bloedlijn, verkleinen de kans op een host.

Dat kan ik niet laten gebeuren.

Ik moet aan m'n volk denken.

Wij zijn jouw volk.

We zouden zoveel meer kunnen zijn of doen, als we echt mochten leven.

Als je ons meer laat zijn dan bewakers.

Dat argument zou veel zwaarder tellen...

als je geen soldaten zou leveren aan onze vijanden.

Zeg eens, hoe gaat het met Gabriel?

Z'n laatste host moet nu 95 zijn.

Ik probeer ons volk in leven te houden. Offeren is fout.

Waarom moet dit kind geofferd worden? Hij heeft niets gedaan...

Geen zorgen, Isaac. Je ziel zal eeuwig leven.

Je had gelijk. We kunnen haar niet laten winnen.

Ik heb het bijna.

Ja.

Aarde voor de bommen.

Kijk hier eens naar.

IK HEB HAAR. Proces van het jaar

Mooi huis.

Waarom zou ze dit geheugen wegsluiten?

Belangrijker, hoe krijgen we van hieruit de controle?

TECHNOLOGIE IN BEWEGING FRANCO-DOSSIER

Kom mee.

Ik zweer het, volgend semester kies ik Hanlen. Ik trek Silvestri niet meer.

Ga je dan niet door met je stiekeme familieproject?

Ik heb nee gezegd.

Als je Hanlen kiest, haal dan je minirokken tevoorschijn.

Hij geeft hogere cijfers aan meisjes naar wie hij graag kijkt.

Ik zocht je bij het waterrantsoeneringsprotest.

Ik dacht dat je zou gaan.

Te veel mensen, weet je?

En het is erg stoffig buiten.

Ja, zeker.

Ik heb 't nagevraagd, er is plek bij linguïstiek, als je wilt gaan.

Ik weet het niet. Ik voel me niet zo sociaal de laatste tijd.

Je voelt je nog steeds te goed voor mij, hè?

Dat is niet wat ik... - Niet liegen.

Geef toe. Speel niet met me en geef toe hoe je bent.

Ik ben niet...

Ik heb m'n best gedaan. Gebeld, ge-sms't, attent geweest.

En wat krijg ik?

Niets.

Wat doe je? - Ik denk dat je moet zwijgen.

Boodschap ontvangen, verwaand nest. Je wilt me niet zien.

Dit mag je zien.

Ga weg.

Wegwezen hier.

Dit is wat ze niet wilde zien.

Geen wonder dat ze zich bedacht over weggaan.

We moeten dit gebruiken om de controle te krijgen.

Ik heb een idee.

Attentie. Iedereen op de afdeling Wetenschap. Zoek dekking.

Snel. Verstop je.

Je had hier niet mogen komen. Ga weg.

Ik gaf je de kans stilletjes te gaan.

Ik zei dat ik je volk zou helpen. Deal gaat niet door.

Ze is wakker.

Ik win.

Goed. In ruil voor het negeren dat je Clarke hebt gedood...

bouw je een kamp voor ons.

Wat doen we met moeder en kind? Gaan zij akkoord?

Ik regel onze mensen.

Hoelang duurt de bouw?

Ogenblik, lieverd.

Als al onze mensen helpen, gaat het sneller.

Bespreek het schema met Ryker en zet 50 van jouw mensen aan het werk.

Hij zal de muur bouwen...

LEVEND

Bellamy?

Bellamy?

Akkoord?

Het is goed. Voor nu.

Ik geef het startsein voor de bouw.

Laten we gaan.

Josie.

Ging er iets mis met de overdracht?

Dat kun je wel zeggen. Ze zit nog in m'n hoofd.

Maar geen zorgen.

Ik weet hoe ik haar definitief kan doden.

Weet je nog dat Pike ons morse leerde?

Ik sliep tijdens de aardse lessen, dus...

Hoe dan ook, Josephine tikte morse op haar arm.

LEVEND

Wat betekent dat?

Dat Clarke leeft.

En we gaan haar terughalen.

Ondertiteling: Esther Damsteeg