Original subtitles

Wat voorafging...

Sanctum werd gekoloniseerd door vier families van de aarde, de Primes.

We hebben hetzelfde bloed, Koninklijk bloed. Daarom wilden ze Delilah.

De kinderen van Gabriel namen Rose mee.

Ze zijn nog hier. We doorzoeken het kamp.

Zou jij zo kalm zijn als jouw dochter aan de beurt was?

Ik wist niet dat je een dochter had. - Ze overleed zes jaar geleden.

Er zijn dingen en mensen in dit bos die ons dood willen.

Als je achterblijft, ga je eraan.

Kinderen van Gabriel, verzamelen.

Dood aan Primes. - Dood aan Primes. Dood aan...

We hebben Primes en wapens. We gaan naar huis.

Octavia, ze zullen onze mensen doden. Val niet aan.

Je staat er alleen voor. - Wat ga je doen? Laat je me achter?

Ja, voor jouw bestwil.

Prima. Ik had toch moeten sterven in 't ravijn.

Geen zorgen.

Ik leer je alles.

Improviseren, aanpassen...

overwinnen.

Goed dat er geen mariniers zijn die zien dat ik dit gestolen heb.

Uitslovers.

Nooit geleerd niet in het gezicht te schijnen?

Maak je druk om jezelf.

Er is meer dan drie man nodig om mij uit te schakelen.

Je baby heeft een veilige plek nodig.

Die bied ik je aan. - Ik luister.

Help ons het kind, Rose, en de drie hoofden terug te brengen...

dan laat Russell Prime, zijn naam zij geprezen, je kind in Sanctum opgroeien.

M'n kind, maar zonder mij.

Dat is 't aanbod. Graag of niet.

Eens raden... het kind is van jou.

Niet precies.

Het is mijn taak de nieuwe Prime te dienen en beschermen.

Bodyguard. Ik snap het.

Knap werk daar.

Ik heb dit meegenomen.

Uit je spullen gevist.

De mensen die Rose meenamen hebben nu wapens, net als jij.

Hebben we een deal, of niet?

Eén voorwaarde.

De motor is voor mij.

Ja, deze is ook zover.

Zouden ze haar pijn doen?

Jade brengt Rose terug.

Tot die tijd wil ik dat je Naamdag afzegt.

Het schild is omhoog. Ze komen niet binnen.

Ik ben niet bang voor wat buiten is.

Ze hadden tekeningen. Ze wisten precies wie ze moesten pakken.

We moeten de mensen waarschuwen.

We moeten accepteren dat er spionnen in Sanctum zijn.

We zijn drie Primes kwijt.

Ze namen Rose mee, vielen Delilah aan. - Wat wil je dat ik doe?

De timing was geen toeval. Ze wisten dat vandaag Naamdag was.

Zeg af, Russell. Priya kan wachten. - Zou je dat zeggen als het Josephine was?

Nee.

Als we afzeggen, wint Gabriel.

We weten niet eens of hij leeft.

Z'n doel wel.

Ik laat Delilah bewaken, voor de zekerheid.

Goed, maar niet te dichtbij.

Het is haar dag, die mag niet verpest worden door angst.

M'n ouders hadden 't hier fijn gevonden.

Het is m'n Naamdag.

Loslaten. Dat is wat we doen vandaag.

Op Naamdag bevrijden we ons van schuldgevoelens.

Oké.

Ik heb verteld dat ik ben opgegroeid op het schip.

Al die tijd waren we met z'n drieën.

En gezichten achter glas.

Mensen met wie ik niet kon praten.

Geen vrienden.

Ik wilde ze graag leren kennen. Ik wilde...

Dit.

Toen ik besloot in cryo te gaan, zeiden m'n ouders...

dat ze 't snapten.

Ook al zou ik ze nooit meer zien.

Alle ouders moeten hun kinderen ooit loslaten.

Maar ze lieten me niet los. Want...

ik was niet weg.

Ik werd 'n gezicht achter glas.

Ik tergde hen en ik voel me schuldig omdat 't me hier heeft gebracht.

Bij jou.

Weet je wat ik denk?

Pak het geluk...

zolang het kan.

Kom je niet te laat?

O, ik maak het wel goed.

Geef maar.

Dank je.

Dat is prachtig.

Zonder jou zou dit niet mogelijk zijn.

Naar de grote zaal. Snel. Voorzichtig, dit is Simone's favoriet.

Wat is er aan de hand? - Een soort feest.

Wat er aan de hand is? Het is Naamdag. Jullie zijn eregasten.

Een lekker koekje kan je leven veranderen.

Daar is ze. Daar is Delilah.

Je bent zo mooi.

Mijn held.

Hoe voel je je? - Geweldig.

Dat bepaal ik. Hierheen. Laat me naar je kijken.

Jij ook. Kom.

Ja. Dit is echt lekker.

Jij bent snel hersteld. - Een nacht goed slapen.

Slapen? Noemen ze het zo?

Sorry.

Priya de Eerste.

Haar naam zij geprezen.

Je bent de piloot, toch?

Ja. - Je mag haar vast.

Hadden ze motoren?

Nog steeds. De garage onderhield ze 200 jaar lang.

Opzij.

Josiah, voorzichtig. - Wacht, waar is de garage?

Laatste vraag. Wat weet je nog van toen je verlamd was?

Alles.

Nou, geen zorgen. Na vanavond is het alsof het nooit is gebeurd.

Je bent oké.

Dank je.

En nu jij.

Ik zei toch dat ik oké was.

Ik beloofde je moeder dat ik daarvoor zou zorgen.

Verdorie, ik ben goed.

Ze is nogal intens, je moeder. Ik gaf haar toegang tot onze medische bibliotheek...

en ze heeft om een bed gevraagd.

Hou 'm bedekt...

tenzij je aanbeden wilt worden.

Ja, dat zou rot zijn.

Hopelijk tot later.

Hij is leuk.

Stop.

Is het voortaan altijd zo?

Waarom niet? We verdienen een nieuw begin, toch?

Kan ik dan naar school? - Nee, Madi.

Clarke. - Dit hebben we besproken.

Je wilde commandant zijn. Dit is de consequentie.

Wat gaat er dan gebeuren? Niemand weet dat ik Nachtbloed ben.

Stil.

Gaia wacht op het schip met Miller en Jackson.

Ze vertelde me over Sheidheda.

Je weet dat je kunt aftreden.

Doof de Vlam. Dat neemt niemand je kwalijk.

Ik wel.

Ik ga trainen.

Kom. We mogen de openingsceremonie niet missen.

Hé, Jackson.

Murphy en Emori? - Gingen het schip bewaken.

Mist Murphy de kans zich als dronken gek te gedragen? Nu ben ik bang.

Het komt wel goed. Misschien moeten wij ook gaan.

Wat? Nee. Ik heb dit nodig.

We zijn te gast bij de Primes.

Als we ons terugtrekken op het schip, beledigen we hen.

Jordan? Jongens. Kom mee.

Ik ga naar de bar.

Kom. Jullie willen de eerste biecht niet missen.

Je ziet er prachtig uit.

Dit is zo opwindend.

Welkom op Naamdag.

Vandaag vieren we de vier steunpilaren van Sanctum. Namelijk:

Berouw hebben.

Opnieuw beginnen.

Verblijden.

Herboren worden.

Juist. Herboren worden.

Herboren worden.

Vandaag vieren we de terugkeer van onze geliefde Priya.

Haar naam zij geprezen. - Inderdaad.

Als we haar naam geven aan onze net zo geliefde Delilah.

Traditiegetrouw begin ik elke Naamdag met goedmaken.

Als leider...

is het m'n taak jullie te beschermen tijdens de rode zon.

Kaylee, dat is me bij jou niet gelukt.

Toen ik besefte dat je gezin Ryker's Toren niet zou halen...

voor de eclips, sloot ik de deur.

Ik hield 'm zolang mogelijk open...

tot het leven van iedereen gevaar liep.

Het was een besluit met tragische gevolgen.

Ik weet hoe verdrietig je bent.

Ik ken je pijn.

Ik mis Josephine elke dag.

En het feit dat ik de oorzaak ben van dit verdriet...

Dank je.

En nu is het jullie beurt.

Vertel de persoon naast je dat je van hen houdt.

Maak het goed met hen die je kwetste.

Bevrijd jezelf.

Kan ik met je praten?

Eens raden, ik ben de eerste op je excusestoer?

Raven, luister.

Het spijt me van het ravijn...

van McCreary en z'n leger.

Van Shaw. - Hou je mond.

Laat hem erbuiten. - Hij wilde dat je gelukkig was, Raven.

Z'n laatste woorden waren dat jij 't verdient gelukkig te zijn.

Je verraadde ons. Goede mensen stierven door jou.

Shaw werd gemarteld door jou.

Weet je wat?

Goedmaken is niet jouw probleem, Clarke.

Telkens als je iets vreselijks doet, zeg je sorry...

maar daarna doe je 't weer.

Clarke Griffin en haar onmogelijke keuzes.

Heb dan het lef erachter te staan.

Bellamy, de man die je voor dood achterliet...

liet z'n eigen zus achter in het bos omdat ze een gevaar is voor alles en iedereen.

Nou, weet je wat?

Het enige verschil tussen jou en haar...

is dat Octavia niet doet alsof ze zich schuldig voelt.

Stop met liegen. We weten dat Clarke een host is.

Rustig aan. - Hou je mond. Ze zal praten.

Hoeveel zwartbloeden nam je mee?

Nee.

God sta me bij, Xavier, als de Oude Man het niet goedkeurt...

Nee.

De Oude Man zou met haar praten...

Hij praat niet eens met ons. We weten niet of hij leeft.

Wat doen we, naar de anomalie lopen om hem te vinden? Ik niet.

Jij?

En jij, loopjongen?

Ik dacht van niet. Niet meer lopen.

We verbranden de hoofden, doden het kind en dat aardse meisje...

Gaan je me nu doden?

Liever niet. De rest van ons team wacht op je.

Ga opzij.

Graag gedaan.

Praat met hen. alsjeblieft. Anders doden ze ons.

Dat laat ik niet gebeuren.

Maar het zijn monsters.

Ik ook.

Kijk levendig. Ze kunnen elk moment hier zijn.

Pak aan. Het smaakt beter dan het eruitziet.

Ze zei nee.

Je bent ondankbaar, weet je dat?

Ze zijn hier.

Dood is leven.

Dood is leven.

Stil, misschien blijf je leven.

En je zult eerder je slagader kapottrekken dan dat touw.

Volgens de verkenner hebben jullie drie Primes en een host.

Ja, een kind. Xavier wil haar houden als huisdier.

Ik wil haar nu doden.

Je bent zo bij je vrienden.

Op Naamdag bij de opkomst van de nieuwe zon...

laten we de last van ons verleden los.

Alleen dan ben je de geest...

Het licht is mooi. - Ja.

Kennelijk drijven de lantaarns en ze nemen je zonden mee.

Was het maar zo makkelijk. - Misschien is het dat ook.

Ik schreef op dat ik je achterliet in Polis. - Clarke, stop. Niet doen.

Wat ik deed...

jou achterlaten...

Het spijt me, Bellamy.

Ja, ik weet hoe het is om alles te riskeren voor één persoon.

Ik weet dat Madi je familie is en...

Jij bent ook mijn familie.

Dat was ik vergeten.

Maar ik zal het nooit meer vergeten.

Je bent te belangrijk voor mij.

Ga je het proberen?

Te veel zonden. M'n lantaarn drijft niet.

Octavia?

Genoeg voor vandaag.

Oké.

We hebben alles besproken. Ik ben 't met Tosh eens.

We doden het zwartbloedje. Eén Naamdag minder.

Ga je hem nu ook doden?

Nogmaals. We redden hen, we doden niemand.

Goed, vertel de Oude Man maar dat we moordenaars zijn.

Ze zijn weg.

Jij je zin.

Breng ze levend terug. - Vooruit.

Zoek ze.

Oké.

Kom op. Start nou.

Kom op.

Ruzie?

Ja, we werken eraan.

Een toevoerprobleem.

Heel goed.

Mag ik? - Ga je gang.

Ik heb vaak genoeg ruzie gehad met chagrijnige motoren.

Wat is je brandstof?

Ethanol. Gemaakt van maïs van de aarde.

Deze stond alleen te lang stil. Hij was van m'n moeder.

Ze leerde me alles, dus dit is het minste wat ik kan doen.

Zo te horen mis je een mooi feest. - Nee, het paleis is net open.

Eerst feesten. Dan bidden.

Niet mijn ding. En het is fijn om een keer alleen te zijn.

Nou, dan laat ik je alleen. - Dat bedoelde ik niet.

Ryker. - Raven.

Voorteken van de dood. Gaaf.

Een misvatting, eigenlijk.

Dat hoop ik maar.

Ik kan de handen die bij dat brein horen gebruiken. Blijf hier, oké?

Nee.

Wat is er?

De laatste keer dat ik op een feest was, werd m'n zus opgepakt.

Bellamy, als je 't niet kunt loslaten, halen we haar.

Nee, ik ben gewoon menselijk.

Ik voel iets als dierbaren in de problemen zitten of doodgaan.

De Echo die ik kende, deed dat.

Waarom jij niet?

Dit gaat niet om mij.

Nee?

We verloren Monty en Harper drie dagen geleden. Wat doet dat met je?

Want ik heb geen idee.

Ik verloor m'n zus gisteren.

Het duurt even tot ik niks voel zoals 'n Azgeda-spion betaamt.

Maar ik doe m'n best.

Ik kan niet meer.

Rose. Ze willen ons doden. Als je stopt, ga je dood.

Iedereen, verspreiden.

Rose, luister. Ik weet dat je bang bent.

Maar angst is een demon. Sluit je ogen en zeg dat je niet bang bent.

Ik ben niet bang.

Goed zo. Zo versla je de demon.

Wat je ook hoort, ogen dicht en blijf het zeggen, oké? Doe maar.

Ik ben niet bang.

Ik ben niet bang.

Ik zie ze. - Oké, kom.

Ik breng je naar huis. Dat beloof ik. - Ik ben niet bang.

Ik ben niet bang. - Blijf staan.

Door de bomen. Daar zijn ze. - Omsingel hen.

Ik ben niet bang.

Mooie stok.

Rose.

O, godzijdank.

Nog niet. Zorg dat ze allemaal dood zijn.

Dat zijn ze niet.

Nee. Die is voor mij.

Nee.

Nee.

Onze deal is zeker van tafel?

Wat doe je? - Er ontbrak er een.

Ik ga hem zoeken en doden.

Hun leider? - Nee.

Hun leider is een oude man... - Zag je hem? De Oude Man?

Nee. Naar wat ik hoorde, weten ze niet eens of hij nog leeft.

Maar als hij leeft, dan dood ik hem...

De Primes zullen zich aan de deal houden.

Dat weet ik zeker.

Komt voor elkaar.

Succes.

Zo te zien heb je een partner.

Kom. Ik leer je er wel op rijden...

we doden wat terroristen...

de duivels van de aarde worden de helden van Sanctum. Makkie.

Wat zeg je ervan?

Ik doe mee.

Je kleden zoals de vijand. Slim.

Hou je mond.

Zie je? Het begin van een mooie vriendschap.

Oké. - Het is je gelukt.

Nou, je zult wel trots zijn.

Jij was toch monteur?

Ja. Ik ben ook een Prime die te laat is voor Naamdag.

We moeten eens een ritje maken.

Je rijdt toch wel?

Nee, nog niet. Maar dat lukt me heus wel.

Daar twijfel ik niet aan.

Maar nu opknappen en naar het paleis.

Tijd voor goede wijn. Ik kan je op de lijst laten zetten.

Voor de glorie van de Primes.

De naamgeving gaat zo beginnen.

Kom allemaal naar buiten...

Moet jij niet daar zijn?

Hier is prima.

Fijn dat je kon komen.

Sta op.

Delilah Janice Workman, je werd gekozen, zoals wij allemaal...

om het wonder van Sanctum te ontvangen.

Accepteer je deze eer?

Ja, heer, ik accepteer.

Goed. Kom naar voren om je naam in ontvangst te nemen.

Laat me geen gezicht achter glas zijn.

Is het afgelopen?

Nog niet.

Sorry dat ik je wekte. - Geeft niet.

God, wat is het mooi hier.

'Tot een uur voordat de duivel viel, dacht God dat hij in de hemel was.'

Uit The Crucible. Gabriel's favoriete toneelstuk.

Verboden door de Primes, dus citeer me niet.

Wat betekent het?

Nou, ik denk dat het betekent dat elk verhaal twee kanten kent.

Vertel me de andere kant.

Laten we zeggen dat niet iedereen in Sanctum gelooft in de goddelijkheid van de Primes.

Goddelijkheid?

Dit moet ik zien.

Het is een hobby.

Je moet me vergeven.

Nieuwe gezichten zijn boeiender om te tekenen.

Je vraagt je af waarom ik jou omcirkelde?

Ik gok vanwege m'n bloed. - Heel goed.

Bespaar me tijd en vertel hoeveel er zijn zoals jij.

Geen. Neem me niet...

Clarke. Ik ben niet degene voor wie je bang moet zijn.

Simone de Zesde. - Ga dan opzij.

Clarke, luister.

Miranda de Achtste.

Geen zorgen, de verlamming is tijdelijk.

Tegen de tijd dat je bij de Kinderen van Gabriel bent, ben je oké.

Het is me een grote eer u voor te stellen aan Priya.

Zevende in lijn.

Haar naam zij geprezen.

En nu, met vuur, zullen we Sanctum zuiveren en onze zonden loslaten.

Delilah.

M'n mooie jongentje.

Ik vraag me af hoeveel van hen moord opschreven.

Je bent bang. De Kinderen van Gabriel doen je geen pijn.

Hopelijk houdt de gel me lang genoeg in leven om door het schild te komen.

Als m'n dood het einde van de Primes betekent, is het het waard.

Ga je ergens heen?

Ze krijgen geen host meer. Sorry, Clarke.

Stop hem.

Goed. Stuur Russell Prime.

Van mij krijg je niks.

Dood aan Primes.

Ik ben een rotzak.

Ik reageerde m'n frustraties vanwege Octavia af op jou. Sorry.

Ik mis hen wel.

Monty en Harper.

Ik laat 't niet merken. Maar het is zo.

Ik weet het.

Ik weet het.

Je had gelijk.

Ik merk dat ik me weer afsluit.

Dat is logisch.

We vechten al om te overleven sinds we de ring verlieten.

Ik vecht al m'n hele leven.

Ik was acht toen het leger van koningin Nia ons land innam.

M'n vader verzette zich.

Ze doodden hem terwijl m'n moeder zich met mij in de kelder verstopte.

'Als je huilt, horen ze je', zei ze.

Dus huilde ik niet.

Je zei dat je je ouders niet herinnerde.

Beste manier om ratten uit hun hol te krijgen?

Steek iets in brand.

Ik weet nog hoe het rook.

Het hout.

En de rook.

Haar haar.

Toen Nia hoorde wat er was gebeurd, executeerde ze de daders.

Ze liet me naar Troy brengen en begon met m'n training.

Kom hier.

Ik vind dit heel erg voor je.

Maar alles wat we hebben doorstaan, bracht ons hier.

Van nu af aan kijken we vooruit...

niet terug.

Leg haar op tafel en ga dan.

Wat is dit?

Cillian was de verrader.

Hij pleegde zelfmoord nadat hij Clarke had verlamd.

Russell, waarom gebruikte je het tegengif niet?

Je weet waarom.

Ze heeft het bloed.

Ik doe 't niet als jij 't niet wilt, Simone.

Jade is terug. Rose is dood.

Oké. Reken maar uit.

Er zijn geen hosts meer.

Er zat 14 jaar tussen Rose en Delilah. Veertien jaar.

Josie is de derde in rij. Haar host wordt over 35 jaar geboren.

Nog 21 jaar tot haar brein klaar is.

We kunnen 56 jaar wachten op de Naamdag van ons kind...

of haar vanavond terugkrijgen.

We hoeven alleen dit onschuldige meisje te doden.

Ik bereid de inplanting voor, jij de host.

Sorry, Clarke. Echt waar.

Niet huilen.

Je zult geen pijn voelen.

Het geheugen van de host is leeg, het brein onbeschadigd.

Je geeft ons een prachtig geschenk, Clarke.

Je offert je lichaam op voor een ander.

Luister.

Het heeft zo moeten zijn.

Na 236 jaar, net als we op de rand van sterfelijkheid staan...

komt er een schip met het perfecte lichaam.

Dit heeft zo moeten zijn.

Nooit meer vechten, Clarke.

Je zult rust vinden.

Een betere plek. Precies zoals je wilde.

Dank je wel.

Daar is ze.

Breinactiviteit komt terug.

Geef nu het tegengif.

Josephine?

Josephine, hoor je me? Knipper als je me hoort, schatje.

Nee. - Het is oké.

Je valt niet. Je bent veilig - Nee.

Dit haat ik. Het wordt niet makkelijker.

Haal adem, m'n mooie meisje.

In.

Nu, uit. - Pap?

Mam.

O, mijn god.

O, godzijdank.

Welkom thuis, schat.

De hechtingen zijn in orde.

Doe rustig aan.

Blijf van je haar af.

Hier kan ik wel iets mee.

Ondertiteling: Esther Damsteeg