Original subtitles

Ζουμπουλία! Ζουμπουλία, εδώ!

Τι κάνεις, μαρή, εδώ; Έχουμε φάει τον τόπο και σε ψάχνουμε!

-Ποιος μένει εδώ; -Εγώ!

-Από πότε; -Από σήμερα! Τ' αγόρασα!

Πήγες στην Αθήνα, τ' αγόρασες και το 'φερες;

Όχι! Εδώ το βρήκα!

Έμενε μια οικογένεια. Τους έδωσα ένα πακετάκι και...

Όταν λες πακετάκι;

Εννοείς τη δεσμίδα με τα πεντακοσάρικα;

Τα μοβ! Πεντακοσάρικα είναι;

Πάντως το πήραν κι έφυγαν! Τώρα, πού πήγαν δεν ξέρω.

Στις Μπαχάμες!

Μα είναι δυνατόν να κοιμόμαστε κάτω απ' το πανί;

Θα 'ρθεις κι εσύ να μείνεις εδώ. Θα στο 'λεγα ούτως ή άλλως.

Οι άλλοι αν βολεύονται εκεί, ας κάτσουν!

Ούου! Ούου!

Ντάλια, τι κάνεις εδώ;

Το αγόρασε η μουρλή! Έδιωξε τους ανθρώπους που μέναν εδώ και το πήρε!

Παιδιά, δεν γίνεται να κοιμάμαι εκεί. Δεν έχει ταβάνι!

Λοιπόν, μάζεψ' τα και πάμε στη σκηνή!

Μας κοψοχόλιασες πρωινιάτικα.

-Δεν πάω πουθενά. Να 'ρθείτε εσείς εδώ! -Εδώ έχει κόσμο! Σκηνές, τροχόσπιτα.

Θα καταστρώνουμε σχέδια και θα μας ακούνε όλοι!

Ωραία! Θ' αγοράσουμε και τα δίπλα!

Ντάλια, σήκω! Θα τα πάρω στο κρανίο!

Και τώρα που το πήρα, τι θα το κάνω;

Θα τ' αφήσουμε εδώ και θα το πάρουμε φεύγοντας!

Παιδιά, δεν περνάω καθόλου καλά εδώ πέρα!

Αφήσαμε τα σπίτια μας, με τα πατώματα, τους τοίχους, τα ταβάνια,

κι ήρθαμε εδώ, στη μέση του πουθενά!

Κι ο σερβιτόρος άφαντος!

Τόσος κόσμος πέρασε από εδώ, δεν τον είδα πουθενά!

Θέλω ν' αποδειχθεί ότι κάναμε λάθος κι ότι ήρθαμε εδώ τζάμπα!

Εσείς όσο με ψάχνατε, τον βρήκατε πουθενά;

-Όχι. -Αυτό ακριβώς!

(σιγοτραγουδάει) Να μείνει θέλω πάντα δικό μου...

Εντάξει.

Αυτό το μυστικό το γλυκό μου, που τ' αγαπώ...

(τραγούδι τίτλων)

Στον ύπνο μου το είδα κρατούσα πιστόλι

και δίπλα μου περνούσανε κλέφτες πολλοί

Και μες στην καταιγίδα και μέσα στο χιόνι,

εγώ πυροβολούσα και έκανα σκι

Κι ήμουν άγγελος του Τσάρλι, του Τσάρλι, του Τσάρλι

στις μπότες μου φορούσα σπιρούνια χρυσά

Κι ήμουν άγγελος του Τσάρλι, του Τσάρλι, του Τσάρλι

τους κλέφτες κυνηγούσα μες στα βουνά

Στον ύπνο μου το είδα πως έπινα τσάι

και μου τηλεφωνούσε το αφεντικό

Και μου είπε αν τους συλλάβω πως θα μ' αγαπάει

και πως θα πάω ταξίδι στον Ειρηνικό

Κι ήμουν άγγελος του Τσάρλι, του Τσάρλι, του Τσάρλι

στις μπότες μου φορούσα σπιρούνια χρυσά

Κι ήμουν άγγελος του Τσάρλι, του Τσάρλι, του Τσάρλι

τους κλέφτες κυνηγούσα μες στα βουνά

Αυτός είναι;

Η αλήθεια είναι ότι μοιάζει αρκετά, αλλά δεν μπορώ να 'μαι σίγουρος.

Κάντε κάτι να τον δούμε από κοντά! Έχω αφήσει και τον μπέμπη!

-Αύριο πρέπει να 'μαι πίσω! -Ξέχνα το!

Ξέχνα το λέει! Θα τη σκοτώσω!

(φωνές) (Φώτης) Σσσς!

Αμέσως έτοιμες για καβγά!

Τι θα γίνει μ' αυτό το πράγμα; Μια φορά δεν έχετε συμφωνήσει σε κάτι!

Πρέπει να 'μαστε ενωμένοι και μονιασμένοι.

Αλλιώς δεν πρόκειται να καταφέρουμε τίποτα!

Κι ο Μαγκάιβερ--

(Αγγέλα, Ζουμπουλία) Μας έχεις πρήξει με τον Μαγκάιβερ!

Είναι μια αρχή.

-Η Ντάλια πού είναι; -Έχει πάει στο μίνι μάρκετ για ψώνια.

Α, βρήκαμε άνθρωπο να στείλουμε!

(κλήση κινητού)

Α!

Αχ, η Μαρινέλλα μην είναι, παιδιά!

-(Ζουμπουλία) Παρακαλώ; -Έλα, Ζουμπουλία!

Καλώς την!

Τι νέα απ' το μέτωπο;

Τα καταφέρνεις, ή να 'ρθούμε να σε μαζέψουμε;

Όχι καλέ, δεν έχω πρόβλημα!

Να σου πω, έχει μπισκότα με γέμιση σοκολάτα 580 ευρώ...

και με γέμιση πορτοκάλι 760 ευρώ!

-Ποια να πάρω; -Του εκατομμυρίου δεν έχει;

Περίμενε. Μισό λεπτό να δω.

Τι 760 ευρώ, μαρή; Εφτά κι εξήντα!

-Εξήντα εφτά; -Εφτά ευρώ κι εξήντα λεπτά!

-Τι είναι τα λεπτά; -Άστο, άστο, άστο!

Αμάν κάναμε να μάθεις τα χαρτονομίσματα, τα κέρματα σε μαράνανε!

Πάτε, καλέ, να τη μαζέψετε! Θα 'δινε 250 χιλιάδες για μπισκότα!

Πες της να συντομεύει, έχουμε δουλειά!

Και ρώτα την τι πήρε. Αυτή είναι ικανή να 'χει πάρει και τροφή για σκύλους!

Έλα, μ' ακούς;

Τι πήρες;

Πήρα τροφή για σκύλους...

Άμα περάσει κανένα σκυλάκι έξω από τη σκηνή να 'χουμε να το κεράσουμε.

Καφέ, νερά, που μου είπατε, σέικερ...

Εντάξει, εντάξει! Μάζεψ' τα κι έλα τώρα!

Και μην πας να πληρώσεις με καμιά δεσμίδα και μας μάθει όλο το κάμπινγκ!

Ένα πενηντάρικο να δώσεις.

Το πορτοκαλί!

Αχ...

Πορτοκαλί δεν έχω.

Έχω δύο πράσινα...

τέσσερα κίτρινα...

και μοβ! Μοβ έχω πολλά!

Αλίμονο! Τ' αγαπημένα σου!

Το πράσινο δώσε! Και περίμενε να πάρεις και τα ρέστα!

-Πήγαινε στο ταμείο! -Στο ταμείο είμαι.

Ωραία! Δώσε τα πράγματα να τα χτυπήσουν,

και δώσε και το κατοστάρικο! -Το πράσινο.

-Το πράσινο! -Εντάξει.

Αχ!

Είμαι πολύ ευτυχισμένη! Πρώτη φορά ψωνίζω από τέτοιο μαγαζί!

Δεν ξέρεις πόσο φοβόμουνα στην αρχή.

Όλος ο κόσμος φοβάται όταν πάει για ψώνια.

-Γιατί; -Που θα 'χουν πάει οι τιμές στα ύψη!

Άστο, άστο, δεν σε αφορά εσένα αυτό!

Ψιλά δεν έχετε;

-Ψιλά δεν έχω; -"Όχι" πες της!

Δεν έχω.

Τι είναι τα ψιλά;

Άστο, παιδάκι μου, πες της όχι, τελείωνε!

Μισό λεπτάκι, γιατί εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα.

Τι έκανα;

Τίποτα, απλά αυτό δεν έχει τιμή πάνω και δεν ξέρω πόσο κάνει.

Α! Ωραία, πάρτε τότε κι αυτό, κι αν κάνει παραπάνω--

Όχι, όχι, θα το βρω. Κύριε Λευτέρη!

Επειδή φαντάζομαι τι έχεις κάνει,

βάλ' το στο πορτοφόλι σου ΤΩΡΑ!

Τι τρέχει;

Αυτό εδώ δεν έχει τιμή! Ξέρετε πόσο κάνει;

(ρομαντική μουσική)

Για την όμορφη κυρία, δεν κάνει τίποτα!

Λευτέρης!

Ντάλια.

Ζουμπουλία!

Καλέ, το 'κλεισε!

Τι να σας πω; Δεν μου θυμίζουν κάτι.

Όχι, ε;

Εκτός αν ήρθαν σε ώρα που δεν ήμουν εγώ κι ήταν η κόρη μου στο μαγαζί!

-Θέλετε να τη φωνάξω; -Αν έχετε την καλοσύνη.

Πόπη!

Πόπη!

Δεν είναι εδώ;

Εδώ είναι, απλώς δεν ακούει καλά.

Κατάλαβα. Αφήστε το καλύτερα!

Πόπη!

Με φωνάξατε;

Εδώ και ώρα!

Αυτή είναι; Δεν νομίζω ότι θα μπορέσει--

Για πες στον κύριο αστυνόμο.

Ήρθαν αυτά τα δυο παιδιά χθες και πήραν από μας αυτή την εξάρτηση;

-Να δω; -Αν μπορείς...

Ναι, ήρθαν προχθές το απόγευμα κατά τις έξι και τέταρτο.

-Το παιδί το λέγανε Σπύρο. -Ναι!

Ναι, αλλά δεν ήτανε μόνοι τους. Ήτανε μαζί με μια άλλη κυρία.

Πώς ήταν αυτή, τη θυμάσαι;

Μήπως έτυχε να προσέξεις κάτι;

Οτιδήποτε!

Ήταν αδύνατη, 54-55 κιλά, ύψος 1,70,

μαλλί ξανθό, το σαντρέ το σκανδιναβικό, σγουρό κρεπαρισμένο.

Είχε μεγάλα πράσινα μάτια -πολύ ωραία,

λεπτά μακριά φρύδια, με έντονες γωνίες στο πρόσωπο!

Φορούσε ένα πουκάμισο λευκό κρουαζέ,

που έδενε κάτω από το στήθος.

Με πέντε λουλούδια. Δύο εδώ, δύο εδώ κι ένα εδώ!

Από μέσα φορούσε ένα ροζ τοπ!

Μια μακριά φούστα εμπριμέ, με μεγάλο σκίσιμο,

και παπούτσια λευκά με κάτι τριανταφυλλάκια επάνω!

Α! Κρατούσε και μια τσάντα ροζ, με κούμπωμα καρδούλα -πολύ ωραία!

Και πέρλες!

Μήπως άκουσες να λένε τ' όνομά της;

Ε;

(δυνατά) Άκουσες να λένε τ' όνομά της;

Ναι!

-Πώς τη λέγανε; -Θάλεια!

Τώρα που έφυγε η Αγγέλα, ακούστε τι σκέφτηκα!

Να σας πω, σας μυρίζει καρπούζι; Απ' το πρωί μου μυρίζει καρπούζι!

-Το αντηλιακό μου είναι! -Όχι, όχι, δεν είναι το αντηλιακό σου!

-Καρπούζι είναι! -Το αντηλιακό μου έχει άρωμα καρπούζι!

-Άει στον διάολο! -Ναι, θες να σου βάλω λίγο;

-Έχει κουκούτσια; -Να μιλήσω;

Συγγνώμη. Τι σκέφτηκες;

Για να τον προσεγγίσουμε, θα βάλουμε την Αγγέλα να του την πέσει!

-Αυτό σκέφτηκες; -Ναι!

Και; Για πες, από πού το πήρες το αντηλιακό;

Έχει και μ' άλλα φρούτα;

Καλά, αυτό είναι το θέμα μας;

Όχι, το δικό σου είναι το θέμα μας! Ζουρλάθηκες τελείως;

Θα στείλουμε αυτήν, να την πέσει σε άντρα;

-Μια χαρά κοπέλα είναι. -Απ' έξω!

Από μέσα είναι ο Παπατσάκαλος!

Εντάξει, την εμφάνιση την έχει πάντως! Σκέψου να 'ταν το αντίθετο!

Απ' έξω Παπατσάκαλος κι από μέσα Βουγιουκλάκη!

Σαν το γιο της Αντωνίας του Ζαπρούδη!

Το καημένο. Τι φταίει κι αυτό; Έτσι γεννήθηκε!

Ζουμπουλία φεύγεις απ' το θέμα.

Πάντως δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα να δοκιμάσουμε.

Μισό!

Αγγέλα!

Δεν τον είδα. Ήταν πλάτη!

Λοιπόν, άκου να δεις πώς θα τον προσεγγίσουμε!

-Για πες! -Θα πας εσύ και θα του την πέσεις!

-Στην ψύχρα; -Ναι!

Πώς σου φαίνεται; Μπορείς να το κάνεις;

Τέλεια! Πώς δεν μπορώ;

Θα του την πέσω κανονικά. Θα τον πλακώσω στα μπουνίδια,

θα του ρίξω και κάνα κλωτσίδι μέχρι να μιλήσει, τέλος!

Ωραία! Έτσι αντιλαμβάνεται το κορίτσι το "να του την πέσεις"!

Τι;

Άστο, άστο, άστο...

Αν στείλουμε την Ντάλια;

Αν στείλουμε την Ντάλια, θα την πέσει στην ομπρέλα!

Η Ντάλια δεν ξέρει απ' αυτά!

-Δεν μου είπες, πότε ήρθες; -Ήρθαμε χθες.

-Ήρθατε; -Με την παρέα μου.

-Η παρέα σου είναι... -Φίλοι, φίλοι, φίλοι!

Όχι τίποτ' άλλο!

Χαίρομαι!

Και πού μένετε;

Σε σκηνή.

-Το φαντάστηκα! -Ναι, ε;

Μόνο εγώ δεν το 'χα φανταστεί τελικά!

Εννοώ... πού είναι η σκηνή σου;

-Είναι κάτω από ένα δέντρο. -Δεν με βοηθάς!

Είναι μία που δεν έχει πάτωμα;

Από την είσοδο του κάμπινγκ, είναι αριστερά;

Ναι!

Γιατί ρωτάς;

Να σε συνοδεύσω στη σκηνή σου.

Σ' ευχαριστώ, δεν χρειάζεται!

Θα πάω μόνη μου. Δεν θέλω να σε κουράσω.

Άλλωστε θα τα ξαναπούμε το απόγευμα, σωστά;

Αλήθεια; Να περιμένω;

Ε, αφού το κανονίσαμε, δεν το κανονίσαμε;

Ωραία, θα σε περιμένω το απόγευμα. Να πούμε...

-κατά τις επτά είναι καλά; -Και πιο νωρίς μπορώ!

-Στις πέντε, τότε! -Στις πέντε!

Ωραία!

-Γεια! -Γεια!

Α, ναι! Εγώ φεύγω!

-Γεια! -Γεια!

(κλήση κινητού) Η Μαρινέλλα!

Αχ!

-Ναι; -Έλα, Ζουμπουλία;

Έλα, μαρή. Τι έγινε; Πού βρίσκεσαι;

Ζουμπουλία, πού να στα λέω!

-Γνώρισα κάποιον! -Αλήθεια; Μπράβο!

Κι εμείς θέλουμε να γνωρίσουμε κάποιον, αλλά κάθεται συνέχεια πλάτη.

-Πού είστε; -Εδώ, στην παραλία. Δεν έχει κόσμο!

Έλα να μας βρεις!

Καθόμαστε κάτω από μια κόκκινη ομπρέλα που γράφει "Βεάκη".

"Μπιτς", καλέ! Τι "Βεάκη"; "Ελ-έι-μπιτς"!

Και πού να τα ξέρω, μωρή, τα "μπιτς" και τα "μιτς";

Με φέρατε κι εγγλέζικη ομπρέλα!

Έχουν οι Εγγλέζοι ήλιο, φτιάχνουν κι ομπρέλες!

-Ήρεμα! -Ήρεμα!

Για λέγε!

(Σπύρος) Να σας πω...

Πρέπει να τον δούμε από κοντά, δεν πάει άλλο!

Ναι, αλλά με τι αφορμή;

Ώπα!

Για δείτε τι γράφει η ταμπέλα!

Τι εννοείς;

Τι "τι εννοώ"; Πάμε!

-Εμείς; -Να τον πλησιάσουμε δεν θέλουμε;

Ορίστε, μας τη δίνει τη λύση από μόνος του ο άνθρωπος!

Κι αν γραφτούμε,

και από κοντά θα μπορούμε να τον έχουμε, και θα μπορούμε να τον παρακολουθούμε!

Μην το σκέφτεσαι! Δύο εμείς και δύο τα κορίτσια!

Ναι, αλλά δεν πρέπει να δώσουμε τα πραγματικά μας ονόματα.

Σωστά!

Ζουμπουλία!

-Τι έγινε; -Πάμε!

-Κλείνω. Πού; -Θα δεις!

Καλημέρα σας!

Θα θέλαμε να δηλώσουμε συμμετοχή για το τουρνουά μπιτς βόλεϊ!

-Εσείς; -Ναι! Γιατί, τι έχουμε;

Όχι, δεν... Έχετε ξαναπαίξει;

Πολλές φορές!

-Τι είναι το μπιτς βόλεϊ; -Σσσς!

Θα χρειαστώ τα ονόματά σας για να σας περάσω στη λίστα.

Η κλήρωση του πρώτου γύρου θα γίνει σήμερα

και το τουρνουά θα ξεκινήσει αύριο.

Ωραία!

Γιατί με κοιτάτε;

(όλοι) Ε;

Όχι, τίποτα, τίποτα! Λοιπόν, μία ομάδα είμαστε εμείς.

-Πέτρος! -Παύλος!

Κι εσείς;

-Κι εμείς; -Θα συμμετάσχετε;

-Βεβαίως! -Τι;

Θα συμμετάσχουμε λέω!

Γράψτε μας!

(κλήση κινητού)

Έλα!

Τίποτα, θα σε πάρω εγώ. Ναι. Έλα.

Έτσι τρομάζετε πάντα όταν χτυπάει το τηλέφωνο;

Όχι, απλά περίμενα ένα τηλεφώνημα και...

Τα ονόματά σας δεν μου είπατε.

Ντίνα...

Και;

Και;

-Ντίνα και; -Ντίνα και;

-Ντανιέλα! -Τι;

Ντανιέλα!

Μάλιστα. Ωραία!

Όπως σας είπα λοιπόν.

Σήμερα το απόγευμα γίνεται η κλήρωση του πρώτου γύρου.

Κι αύριο ξεκινάμε. Ευχαριστούμε πολύ!

(νευρικά γέλια)

-Αυτός ήταν; -Ναι!

-Χίλια τα εκατό! -Εμένα πώς με λένε;

Θάλεια!

-Είσαι σίγουρος; -Ναι.

Η κοπέλα που δουλεύει στο κατάστημα που αγόρασαν την εξάρτηση

τους αναγνώρισε απ' τη φωτογραφία.

Και θυμόταν μάλιστα ότι μαζί τους ήταν και μια άλλη γυναίκα.

Έχω και την περιγραφή της και το όνομά της.

-Τη λένε Θάλεια. -Μάλιστα.

Ο Σπύρος,

η Αγγέλα,

και η Θάλεια!

Και ποιος ξέρει πόσοι ακόμη είναι κι απειλούν να τα τινάξουν όλα στον αέρα!

Η γραμματέας του υπουργού παραμένει άφαντη.

Ναι.

Έχουμε ψάξει παντού.

Τη φυγάδευσαν.

Αφού τη γλίτωσαν πρώτα, μετά τη φυγάδευσαν.

Και τώρα...

ψάχνουν!

-Ναι, αλλά πού;

Δεν ξέρω!

Και δεν ξέρω και γιατί!

Θα 'χουν άσχημο τέλος!

Αυτοί θα 'χουν πιο άσχημο τέλος απ' τον Σταυριανίδη!

Θα μετανιώσουν πικρά που αποφάσισαν ν' ασχοληθούν μ' αυτή την υπόθεση.

Άκουσέ με!

Θέλω να βρεις όλους όσους έχουν πάρει μέρος στη δολοφονία του Σταυριανίδη,

όλους όσους ήταν στο ξενοδοχείο εκείνη την ημέρα.

Τον βοηθό σου, τον άνθρωπό μου στο ξενοδοχείο,

τον σερβιτόρο που του σέρβιρε το κρασί με το δηλητήριο. Όλους!

Να θυμηθούν αν ήταν κάποιος μαζί του εκείνη την ημέρα,

ή, αν μετά τον θάνατό του, τους πλησίασε κάποιος

και προσπάθησε ν' αποσπάσει πληροφορίες!

Εντάξει!

Αυτό κάνουν! Ψάχνουν!

Ήταν παρόντες στο ξενοδοχείο, άρα από κει έχουν ξεκινήσει το ψάξιμο!

Κι είναι καλοί! Είναι πολύ καλοί!

Και δεν θα σταματήσουν!

Τώρα που τα κατάφεραν με τη γραμματέα, έχουν πάρει θάρρος!

Να 'σαι σίγουρος ότι αυτή τη στιγμή που μιλάμε,

καταστρώνουν κι αυτοί τα σχέδιά τους!

Τον λένε Λευτέρη.

Ααα!

Τι "α" καλέ; "Λευτέρη" σου είπε, δεν σου είπε...

Πάντως από μένα, που με λένε Τανάλια, καλύτερο είναι!

-Ντανιέλα! -Αυτό. Σάμπως μπορώ να το πω;

-Γιατί σε λέν' Ντανιέλα; -Καλά, άσ' τη Ζουμπουλία τώρα!

Πες μας!

Τον λένε Λευτέρη,

κι έχει το μπακάλικο του κάμπινγκ!

Είναι μπακάλης!

Α, είναι εξέχουσα προσωπικότητα εδώ της περιοχής!

-Ναι! -Και θα βγείτε ραντεβού τ' απόγευμα;

-Ναι! Το κανονίσαμε! -Πότε πρόλαβες;

-Καλέ, μιλούσαμε τόση ώρα! -Πού;

Στο μπακάλικο!

Μπροστά στα χαρτιά υγείας.

Πολύ ρομαντικό!

Τα οποία, παρεμπιπτόντως, πού είναι; Για ψώνια δεν πήγες;

Αχ! Τα ξέχασα στο μαγαζί!

Έτσι, έτσι, έτσι...

Καλά, δεν πειράζει. Έτσι κι αλλιώς θα τον δεις τ' απόγευμα!

Λοιπόν, άκου τα νέα μας, τώρα! Βρήκαμε τον σερβιτόρο!

Μπράβο! Δουλεύει στο κάμπινγκ δέκα χρόνια,

είναι Υδροχόος...

-Ποιος; -Ο μπακάλης!

Καλά, στον κόσμο της αυτή! Ούτε που την ένοιαξε για τον σερβιτόρο!

Ναι. Και γενικά είναι πολύ συμπαθητικός!

Κοντός; Ψηλός; Πώς είναι;

Όχι, πολύ ψηλός δεν είναι!

Ωραίος;

Ε, ωραίο τώρα δεν τον λες.

Σώμα; Γυμνασμένο;

Όχι, όχι πολύ.

Ε, τι έχει καλό; Μεταβολισμό;

Είναι γλυκούλης!

-Μαλλιά; -Μαλλιά! Έχει!

Καλά, άλλο ρώτησα, αλλά...

Ντάλια!

(ψιθυριστά) Ο Λευτέρης! Με βρήκε!

-Αυτός είναι; -(ψιθυριστά) Ναι, ναι! Σσσς!

(ψιθυριστά) Σήκω, σήκω, σήκω, σήκω!

Μην καμπουριάζεις!

-Εμάς γιατί μας χτένισε; -Σσσς!

Γεια!

-Ξέχασες αυτά εδώ στο μαγαζί! -Αχ, ναι. Σ' ευχαριστώ!

Παιδιά!

Δείτε!

Τα ψώνια που ξέχασα στο μπακάλικο!

Δόξα σοι ο Θεός!

Πώς με βρήκες;

Αν θες να βρεις κάτι πολύ... ψάχνεις και το βρίσκεις!

Εμένα μου λες...

Α! Να σας συστήσω!

Παιδιά, ο Λευτέρης!

Γεια!

Λευτέρη, τα παιδιά!

-Η-- -Ντίνα!

Πέτρος!

Παύλος!

Κι η Ντανιέλα!

Καλά και το 'πες, Νταντέλα θα 'λεγα!

-Γιατί-- -Μη μιλήσεις! Βλακεία θα πεις!

Χαρήκαμε!

Ναι, κι εγώ χάρηκα πάρα πολύ,

αλλά πρέπει να πηγαίνω. Έχω αφήσει μόνο το μαγαζί.

Το μπακάλικο εννοεί!

Το καταλάβαμε!

-Θα τα πούμε το απόγευμα. -Ναι!

Στις πέντε!

Στις πέντε.

-Άντε γεια! -Γεια!

(ρομαντική μουσική)

-Πώς σε λένε εσένα; -Άστο!

Γραφτήκαμε στο τουρνουά μπιτς βόλεϊ,

κι ο υπεύθυνος ήταν ο σερβιτόρος που ψάχνουμε!

Γι' αυτό δώσαμε ψεύτικα ονόματα για ευνόητους λόγους!

Κι εμένα με βγάλανε έτσι! Αυτή!

Πώς σου 'ρθε και μ' έβγαλες έτσι; Ούτε να το πω δεν μπορώ!

-Είχα μια σκυλίτσα που τη λέγαν' έτσι. -Τη σκοτώνω! Τώρα!

Τώρα! Τώρα είν' η ώρα της!

Δεν μου λες, αυτές οι δύο θα 'ναι στην ίδια ομάδα;

Ναι!

Σ' άρεσε ο μπακάλης;

Επ!

Καλώς τον!

-Πού 'σαι εσύ, ρε, όλη μέρα; -Κάτω στην παραλία για το τουρνουά.

Και στην είσοδο στο κάμπινγκ, ποιος ήταν;

Έλα, μωρέ, μια ωρίτσα έλειψα!

Εσύ πού είσαι; Πέρασα απ' το μαγαζί και μου είπαν ότι έφυγες.

Και θα ξαναφύγω!

Ώπα! Τι έγινε;

Τι έγινε; Ραντεβουδάκι!

Εσύ δεν τα συνηθίζεις αυτά!

Ποια είναι; Την έχω δει;

Δεν λέω τίποτα!

Καλά! Θα μάθω εγώ!

Άντε γεια!

Την υποδοχή πρέπει να δουλέψουμε!

Κι επίσης...

να μην πιαστείτε μαλλί με μαλλί, εσύ με τη Ζουμπουλία!

Μια χαρά είν' η υποδοχή!

Ώπα!

Τι;

Σ' έχω πάρει 800 φορές τηλέφωνο, θα το σηκώσεις επιτέλους;

Σου λέω έχω τρελαθεί!

Πού μ' έχεις μπλέξει;

Θα το σηκώσεις;

Σήκωσέ το, είπα!

Ξέρω ότι είσαι εκεί! Σήκωσέ το, γαμώτο!

Τι διαβάζεις;

-Είναι απ' το αρχείο του υπουργού. -Βρήκες τίποτα;

Μπα.

Πάντως αυτός ήταν ξαναπαντρεμένος!

Μήπως να βρίσκαμε την πρώην του;

Κι αν η πρώην του έχει πάει ιεραπόστολος στην Αφρική, τι θα γίνει με μένα;

Θα με τρέχετε και στις Αφρικές;

Υποτίθεται ότι είμαστε μια ομάδα.

Στις ομάδες έχουνε κι αναπληρωματικούς.

Θα σε στείλω, εγώ, τη Μαρινέλλα αντί για μένα,

κι αν την ξεχάσετε κι εκεί, ακόμα καλύτερα!

(κλήση κινητού)

-Ναι! -Σπύρο, αγόρι μου, πού είσαι;

Πες μια καλησπέρα, βρε γιαγιά, πρώτα!

Καλησπέρα! Σπύρο, αγόρι μου, πού είσαι;

-Στο κάμπινγκ. -Ακόμα;

Τι καιρό κάνει εκεί;

-Χιονίζει! -Δεν ντρέπεσαι να κοροϊδεύεις;

-Δεν φτάνει που μ' άφησες μόνη! -Δεν σ' άφησα μόνη. Έχεις τη Θεοπούλα!

Κι αυτή την άφησες μόνη!

Εγώ άφησα μόνη της τη Θεοπούλα;

Η Θεοπούλα έχει και γιο και κόρη να τη φροντίζει!

Δεν είναι κόρη μου η κοντή!

Αλίμονο! Άμα είχες εσύ κόρη, θα 'ταν η Κουλιανού!

Στο κάμπινγκ που είναι ο γιος της κυρά Στέλλας είσαι κι εσύ;

-Τι θες, γιαγιά, τώρα; -Θέλω να έρθω εκεί!

-Γιαγιά! -Ξέρω πού είναι και θα 'ρθω!

Να κάτσεις εκεί που κάθεσαι!

Ο γιατρός μού είπε ότι πρέπει να κάνω μπάνια!

Ε, άναψε το θερμοσίφωνα και κάνε!

Σπύρο; Θα έρθω!

-Γιαγιά, δεν θα 'ρθεις! -Θα έρθω!

-Δεν θα 'ρθεις! -Θα έρθω!

Αν έρθεις, κομμένη η Λαμπίρη για έναν μήνα!

Ααα!

Έτσι μπράβο!

Θεοπούλα; Θα πάμε!

Ετοίμασε ρούχα! Αύριο πρωί-πρωί, φεύγουμε για το κάμπινγκ!

Τώρα, φταίω εγώ που φώναξα;

Δεν φταις, αλλά γιαγιά σου είναι. Πρέπει να της μιλάς καλύτερα!

Πόσα χρόνια ζείτε μαζί;

Πολλά. Από τότε που πέθαναν οι γονείς μου.

Κι εγώ από τότε που έχασα τον άντρα μου,

μόνο την κόρη μου έχω.

Από τι πέθανε;

Από δυστύχημα.

Κι οι γονείς μου.

-Τι δυστύχημα; -(Φώτης) Ακούστε να δείτε τι έγινε!

Τι πάθατε, καλέ;

Ακολουθήσαμε τον σερβιτόρο και τον ακούσαμε να μιλά στο τηλέφωνο!

Με ποιον;

Μ' αυτόν που τον έβαλε να δηλητηριάσει τον Σταυριανίδη!

Τι;

Αυτός δεν ήξερε τίποτα και τώρα έχει τρελαθεί,

γιατί κατάλαβε ότι τον ήθελε γι' αυτή τη δουλειά,

δεν ήξερε ότι θα τον σκότωνε!

Κι αυτόν ποιος τον έβαλε;

Δεν ακούσαμε!

-Ε, το πιο χρήσιμο δεν ακούσατε! -Θα τον ξαναπάρει, είναι βέβαιο!

Αύριο δεν πρέπει να χάσουμε τον σερβιτόρο απ' τα μάτια μας!

Και στο τουρνουά πρέπει να πάμε οπωσδήποτε. Και οι πέντε!

-Και οι πέντε είναι λίγο δύσκολο. -Γιατί;

Όμορφο που είναι το φεγγάρι, ε;

Ναι, πολύ!

Δεν είναι φοβερό;

Υπάρχει τόσα εκατομμύρια χρόνια πάνω από τη γη,

για έναν και μόνο λόγο...

Για ποιον λόγο;

Για να μας θυμίζει ότι δεν μπορεί ποτέ να γίνει δικό μας!

Ότι ο άνθρωπος δεν θα μπορέσει ποτέ να το αποκτήσει,

όση εξουσία, όσα χρήματα και να 'χει!

Σωστά!

Το αστείο είναι,

ότι πάνω που το πίστευα αυτό,

διαβάζω προχθές στην εφημερίδα

ότι υπάρχει γραφείο στην Αμερική που πουλάει οικόπεδα στο φεγγάρι!

Και υπάρχει ολόκληρη λίστα πλουσίων,

που για να ικανοποιήσουν τη ματαιοδοξία τους, σπεύδουν να αγοράσουν!

Δεν είναι ηλίθιο; Ποιος άνθρωπος μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο;

Έλα ντε!

Θα κάνω ένα τηλεφώνημα αύριο στον Αλέξη να μάθω,

αλλά εύχομαι να μην είμαι στη λίστα!

Για μένα τα πράγματα που μπορούν να με κάνουν ευτυχισμένο

βρίσκονται εδώ, στη γη.

Ναι, ε;

Και ποια είναι αυτά;

Οι φίλοι μου... οι άνθρωποι που αγαπώ, η θάλασσα...

Ένα όμορφο καλοκαιρινό πρωινό...

Μια βόλτα μαζί σου!

Πράγματα που δεν κοστίζουν.

Δεν αγοράζονται με χρήματα!

Τα μισώ τα χρήματα!

Τι είπες, τώρα;

-Κι εσύ; -Εγώ; Πρώτη-πρώτη!

Αν μπορούσα θα έκαιγα τα λεφτά όλου του κόσμου!

Ε, πέρνα κι απ' το σπίτι καμιά βόλτα!

Μιλάμε δεν υπάρχει χειρότερη εξάρτηση στον άνθρωπο απ' το χρήμα!

Σε κάνει να χάνεις το νόημα της ζωής!

Ξέρεις τι θα 'θελα;

Εδώ πιο πέρα υπάρχει ένα ταβερνάκι, του κυρ Ηλία!

Απ' όλα τ' αγαθά του κόσμου που αγοράζονται με χρήματα

εγώ θα 'θελα αυτό το μικρό ταβερνάκι δίπλα στο κύμα!

Και να 'μαι πάντα εδώ!

Χειμώνα, καλοκαίρι...

Για να κερνάω τους φίλους μου, και να φιλεύω τους περαστικούς!

Αυτό θα 'θελα!

Μόνο αυτό!

Να πάω να τ' αγοράσω;

-Αυτό ήταν όλο; -Ε, τι άλλο να κάναμε;

Συναντηθήκαμε, ήπιαμε το ποτό μας...

Πήγαμε βόλτα στην παραλία...

Δεν μπορούσα να κάτσω περισσότερο, έχουμε να βρούμε και τον σερβιτόρο!

Τον σερβιτόρο τον βρήκαμε!

Αλήθεια; Πότε;

Α, καλά...

Το απόγευμα, μωρή, δεν σου είπαμε ότι βρήκαμε τον σερβιτόρο;

-Και τι σας είπε; -Τα κάλαντα!

Τι να μας πει; Κάποιος τον έβαλε κι αυτόν!

Αύριο όταν θα παίζει η μια ομάδα θα τον παρακολουθεί η άλλη!

Η Ντάλια θα τον παρακολουθεί, που δεν θα παίξει καθόλου.

Ναι, ε;

Τι ώρα θα γίνει αυτό; Γιατί έχω κανονίσει κάτι.

-Να το ακυρώσεις! -Έλα, μωρέ!

Άσ' την, θα 'χουμε εμείς το νου μας, αφού γι' αυτό θα πάμε!

Όρεξη έχω νομίζεις να παίζω βόλεϊ μ' αυτήν.

Εμένα είπε "αυτήν"; Εμένα είπες "αυτήν";

Ααα! Τελειώνει, τελειώνει!

Εεε, χθες κράτησε περισσότερο!

Έτσι είναι τα ζευγάρια. Κάθε πέρσι και καλύτερα!

Εγώ ξέρω να πω,

Ότι με τον Χαράλαμπο, τον μακαρίτη,

όσα χρόνια κι αν περνούσαν, δεν θα χάλαγε η μαγεία!

Δεν πέρασαν και πολλά, γι' αυτό το λες!

Εγώ πάντως πιστεύω ότι όταν μια γυναίκα χάσει τον άντρα της,

τότε καταλαβαίνει τι της έλειπε απ' το κρεβάτι!

-Τι; -Η άπλα!

Πάντως, ρε παιδιά, ντροπή!

Δεν έπρεπε να τους πούμε να σβήνουνε τη λάμπα γιατί φαίνονται;

Κι αύριο τι θα δούμε; DVD ;

Σωστά!

Άιντε! Σηκωθείτε! Πάμε για ύπνο!

Έχουμε αγώνα αύριο!

Κατάλαβες;

Στόχος είναι να περνάτε τη μπάλα απέναντι με τρεις μπαλιές.

Κι όταν κάνετε σερβίς, με τη μία!

Και να μετράτε πόντους μέχρι το 21, που τελειώνει το σετ.

Ε, ρε γλέντια!

Και να παίξεις καλά, ε; Μην παίξεις σαν κότα!

Αν κάνω σερβίς, και στείλω τη μπάλα ντουγρού στην κεφάλα της,

-ποιος θα πάρει τον πόντο; -Η άλλη ομάδα! Θα χάσετε έτσι!

Δεν πειράζει!

Αρκεί η συμμετοχή!

Εσύ θα τα κάνεις όλα αυτά, Ζουμπουλία;

Ντανιέλα θα τη λες!

Αυτό πάλι πού το πας;

-Γιατί χαίρονται αυτοί; -Κέρδισαν, τέλειωσε το παιχνίδι.

Εμείς είμαστε. Σήκω!

Ε, ρε, τι τραβάω!

-Άσ' την τσάντα! -Όχι, τη θέλω την τσάντα! Προχώρα!

-Δεν μου λες, αυτός εκεί είναι; -Ναι.

Ο δικός σου πώς και δεν πέρασε καμιά βόλτα από δω;

Α, δεν είναι υπέρ των αγώνων.

Από πέρυσι που θέσπισαν και χρηματικό έπαθλο, τους μποϊκοτάρει!

Ο Λευτέρης είναι υπεράνω χρημάτων. Τα μισεί!

Δεν τα υπολογίζει.

Κι έχει δίκιο! Το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία!

Αυτός που το 'πε αυτό, δεν ήξερε από πού να ψωνίσει!

Ναι, αλλά εσείς δεν μπορείτε ν' αγωνιστείτε!

-Γιατί, κουλή είμαι; -Μ' αυτά τα ρούχα εννοώ!

Έχω και ταγέρ, μέσα στη σκηνή. Θα με κάνεις τώρα να πάω να το φέρω;

-Πρέπει να φοράτε μαγιό! -Μαγιό να βάλεις εσύ! Σκασμένο!

-Ντανιέλα, ηρέμησε! -Σκάσε, μην την πληρώσεις εσύ τώρα!

Άκου να σου πω, πουλάκι μου! Εγώ είμαι και χήρα γυναίκα...

Δεν θα με κάνεις "Μις Γιανγκ" στα καλά καθούμενα!

Τέλος πάντων!

Βάλτε αυτές τις μπλούζες!

Τι κάνουν τόση ώρα;

Ξεκινάει! Σηκωθείτε!

Ντανιέλα! Ντανιέλα! Ντανιέλα! Ντανιέλα!

-Άμα έρθω κει! -Αγγέλα, πώς σε λένε εσένα;

Α! Ντίνα! Ντίνα! Ντίνα!

(σφύριγμα)

(σφύριγμα)

(σφύριγμα)

(σφύριγμα)

Τη μπάλα!

(σφύριγμα)

-Χα! -Μηλαράκι έπιασες;

Τι; Να την αφήσω να με χτυπήσει;

Μ' έφερες εδώ, χήρα γυναίκα, να γίνω και ρεζίλι;

Φέρ' τη μπάλα!

(σφύριγμα)

Όταν η μπάλα δεν χτυπάει τη Ζουμπουλία, τι γίνεται;

Παίρνει πόντο η άλλη ομάδα.

Κι οι δικές μας τι πρέπει να κάνουν για να πάρουν πόντο;

Ευχέλαιο!

(σφύριγμα)

Ντανιέλα!

Για πείτε! Τι κάνουμε τώρα;

Ζουμπουλία, τη μπάλα πρέπει να τη χτυπάς!

Εσύ τη βλέπεις και τρέχεις!

Δεν είδες οι άλλες, προηγουμένως, τι έκαναν;

-Πασούλες και μετά περνάει η μπάλα! -Και τι να πρωτοδώ;

Τις άλλες προηγουμένως, τον σερβιτόρο, ή αυτήν εδώ;

Που με συγχύζει κάθε τρεις και λίγο!

-Αφού παίζεις σαν κότα! -Αχ, θα σε ξεμαλλιάσω!

-Γλωσσάδικο! -Φρόνιμα!

Σύστημα θέλει, Ζουμπουλία. Σύστημα!

Και τον σερβιτόρο θα τον κοιτάμε εμείς.

Ωραία! Σύστημα! Σύστημα θα κάνω τώρα!

Έτσι μπράβο! Πόσο είναι το σκορ;

Πέντε-μηδέν!

Εμείς ποιο έχουμε;

(σφύριγμα)

(σφύριγμα)

Αααααα!

(όλοι) ΑΑΑ!

Να σου πω! Το προηγούμενο σύστημα ήτανε πιο καλό!

Το προηγούμενο κάνε!

(σφύριγμα)

(επευφημίες)

-Να περάσει η μπάλα, εντάξει; -Εντάξει!

Στο γήπεδο να πάει, όμως, όχι στον γάμο του Καραγκιόζη!

Φύγε! Θα στη φέρω στο κεφάλι! Στο γήπεδο θα πάει. Φύγε!

(σφύριγμα)

-ΑΑΑ! -(επευφημίες)

Ζουμπουλία! Τι ήταν αυτό; Έχεις πολύ δυνατό χέρι!

Τόσα χρόνια, μωρή, σκάβω τα χωράφια με την τσάπα!

Την μπάλα δεν θα μπορούσα να κάνω ζάφτι;

-Τώρα, τι κάνουμε; -Το ίδιο!

(μουσικό θέμα εκπομπής "Αθλητική Κυριακή")

Έμαθες πού βρίσκεται;

Δεν είναι στην Αθήνα.

Δουλεύει σε κάποιο κάμπινγκ.

Θα μείνει εκεί, μέχρι αρχές Οκτωβρίου.

-Θέλεις να πάω να τον βρω; -Όχι, θα πάω εγώ.

Σε ποιο κάμπινγκ είναι;

(σφύριγμα)

Σαν να είναι σε αναμμένα κάρβουνα φαίνεται αυτός!

Ναι, ανήσυχος είναι!

Μόλις τελειώσουν αυτοί, είναι η σειρά μας. Να τον προσέχετε, έτσι;

(σφύριγμα)

Τελείωσε, σήκω!

Ανάλαβε εσύ!

Συγχαρητήρια για πριν! Φοβερό σερβίς!

-Να 'σαι καλά, παλικάρι μου! -Με λένε Τάσο!

Εμένα να σου πω... Δεν θυμάμαι!

(μουσική αγωνίας)

Γεια!

Γεια!

Τι κάνεις εσύ εδώ;

-(ψιθυριστά) Τι κάνει; -(ψιθυριστά) Παίρνει τηλέφωνο! Σσσς!

(ψιθυριστά) Καλέ;

(σφύριγμα)

Πόσο χάνουμε;

Εννιά-έξι!

Ξέρεις τι κάνουμε λάθος;

Στέλνουμε την μπάλα κατευθείαν επάνω τους!

Είναι πολύ εύκολο μετά να κάνουν επίθεση!

Να στέλνετε την μπάλα στις γωνιές!

Εσείς τη στέλνετε κατευθείαν επάνω τους!

Στις γωνιές προσπαθούμε κι εμείς, αλλά πάνω τους πάει συνέχεια!

ΤΙ;

-Τι θα κάνεις το βράδυ; -Δεν έχω κανονίσει κάτι.

-Εσύ; -Εγώ, δυστυχώς, έχω δουλειά στο μαγαζί.

Βλέπεις κλείνει ο μήνας σήμερα και κάνουμε απογραφή.

Οπότε θα περάσω απ' το μαγαζί!

-Αλήθεια; -Ναι!

Κι άμα θες, μπορώ να σε βοηθήσω κιόλας!

Φοβάμαι ότι θα βαρεθείς!

Όχι, καλέ, μην ανησυχείς! Ξέρω 'γώ απ' αυτά!

Τι νομίζεις; Κι εγώ επιχειρηματίας είμαι,

και μάλιστα πάρα πολύ καλή στη δουλειά μου!

Σοβαρά; Τι επιχειρήσεις έχεις;

Αχ, δεν ξέρω!

Τι δουλειά έχεις εδώ πέρα; Δεν σου είπα να μην έρθεις;

Μου είπες! Και δεν καταλαβαίνω και γιατί!

Μια χαρά περνάτε εδώ!

-Τι κάνεις, αγόρι μου; -Καλά, εσείς;

Σταμάτα κι εσύ!

Γιαγιά, μόλις γυρίσουμε στην Αθήνα...

Τι είναι αυτό;

Η Θεοπούλα!

Και τι κάνει;

Πλέκει!

Θεοπούλα, τι κάνεις εδώ;

Η γιαγιά σου μ' έφερε.

Η κοντή, Σπύρο μου, θέλει ν' αγοράσει αυτοκίνητο.

Θα φτάνουν τα πόδια της μέχρι το γκάζι;

Δεν μπόρεσα να κοιμηθώ καθόλου, όλη νύχτα, από τα νεύρα μου!

Ευτυχώς που ήρθαμε εδώ να ξεχαστώ κι εγώ λιγάκι. Δεν νιώθω καθόλου καλά!

Γιαγιά, πάρ' τη Θεοπούλα και φύγετε ΤΩΡΑ!

Γιατί, βρε, τι σε πειράζει;

Θα κάτσουμε ήσυχα, θα δούμε τον αγώνα, θα κάνουμε κι ένα μπανάκι...

-Ν' ανάψω θερμοσίφωνα! -Τίποτα δεν θα κάνετε!

(σφύριγμα) Έλα, το τάιμ-άουτ τελείωσε. Πάμε.

-Μα... -Τι "μα";

Τι σε πειράζει; Άφού θα κάθονται!

Ούτε που θα καταλάβεις ότι είμαστε εδώ!

-Καλά, αλλά μετά θα φύγετε! -Ναι! Άντε, πηγαίνετε!

Τις γωνιές να προσέχετε!

(αποδοκιμασίες)

Γιαγιά!

Είδες;

Σπύρος! Σπύρος! Σπύρος!

ΗΣΥΧΙΑ!

(επευφημίες)

-Πού πήγε τώρα, μου λες; -(ψιθυριστά) Σσσς! Ν' ακούσουμε!

Πέθανε, το καταλαβαίνεις;

Αυτός που με βάλανε να του δώσω το κρασί, πέθανε!

-Δεν μπορεί να είναι σύμπτωση! -(ψιθυριστά) Όχι βέβαια!

Θέλω να μου πεις ποιος κρύβεται πίσω απ' όλα αυτά!

-(ψιθυριστά) Άντε ντε, πες το! - Δεν είναι δουλειά μου;

Ούτε να τον ποτίσω δηλητήριο ήταν η δουλειά μου, αλλά το 'κανα!

Τι;

Είσαι τρελή;

(ψιθυριστά) Γυναίκα είναι!

Και βέβαια δεν θα το 'κανα!

Δεν απαντάς!

Καλά!

Πότε θα μπορέσεις να μιλήσεις;

Καλά.

"Καλά" είπα!

Θα σε πάρω εγώ τηλέφωνο!

Θα το σηκώσεις!

Γεια!

Πόντος!

(σφύριγμα)

Ε! Έξω ήτανε! Πόντος σ' εμάς, ισοφαρίσαμε!

Και βέβαια για μας ήτανε! Γιατί, τι λέει αυτός;

-Τον έδωσε στην άλλη ομάδα! -Τι έκανε λέει;

-Τι λες, βρε χαϊβάνι; -Γιαγιά!

Σπύρο, άσε με!

Συγγνώμη κύριε και με συγχωρείτε για το "χαϊβάνι",

αλλά εδώ πρόκειται για έγκλημα!

Ήτανε μέσα, κυρία μου!

Έξω ήταν, αγόρι μου, κι είχαμε σημάδι. Έλα να δεις!

-Γιαγιά, σταμάτα! -Δεν σταματάω, Σπύρο μου,

-εδώ σας κλέβουνε, σου είπα! -Θα σας κάνουμε μήνυση!

-Αμάν, ρεζίλι γίναμε! -Έλα δω, παιδί μου. Ορίστε!

Ορίστε! Φως φανάρι! Εδώ έξω έσκασε η μπάλα!

Έλα, βρε Θεοπούλα, δες το κι εσύ! Δες το!

Είναι πέναλτι!

Λυπάμαι, κυρία μου, η μπάλα είναι μέσα!

-Μέσα; -Ακριβώς!

Να, βρε! Σαν δεν ντρέπεσαι!

Γιαγιά, τι κάνεις εκεί;

Γιαγιά! Κράτα τες!

Δεν θα σε πετύχω, βρε, πουθενά; Δεν θα σε πετύχω;

Πουθενά δεν θα τον πετύχεις! Φεύγετε για Αθήνα, ΤΩΡΑ!

(τραγούδι "Εσένα που σε ξέρω τόσο λίγο")

(απότομη διακοπή τραγουδιού)

(συνέχεια τραγουδιού)

(απότομη διακοπή τραγουδιού)

(συνέχεια τραγουδιού)

Και με φίλησε!

Καιρός ήτανε!

Πάντως εγώ σας το λέω!

Αρχές Οκτωβρίου κλείνει το κάμπινγκ. Λέω να κάτσω μέχρι τότε!

Α, θα τη σκοτώσω!

Μωρή, γι' αυτό ήρθαμε; Για να τα μπλέξεις με τον μπακάλη;

Όχι, αλλά τώρα τα 'μπλεξα. Τι να γίνει;

Δεν ξέρω τι θα κάνετε, εγώ το πολύ μεθαύριο πρέπει να φύγω!

Αλλιώς θα ξανάρθει η γιαγιά μου! Αμάν έκανα να τη διώξω σήμερα!

Ξέρετε τι πρέπει να κάνουμε;

Να πάρουμε το κινητό του σερβιτόρου και να δούμε πού παίρνει τηλέφωνο!

Δύσκολο!

Δύσκολο, αλλά αν δεν μάθουμε με ποιον μιλάει, δεν φεύγουμε από δω!

Συμφωνώ!

Πώς θα το μάθουμε, αφού τρέχεις με τον μπακάλη;

-Να το μάθετε εσείς, που δεν τρέχετε! -Θα την πνίξω!

Εξάλλου, έχετε και το τουρνουά. Πάρτε το κύπελλο και μετά βλέπουμε!

(σφύριγμα) (ζητωκραυγές)

Πάνε αυτές! Άλλες!

Σκίσατε πάλι!

Σ' αυτή να το πεις! Που νόμιζε θα στέλνω την μπάλα όπου να 'ναι!

Άσε μας, ρε! Που άμα δεν σου 'δειχνα εγώ...

Την ακούς; Την ακούς;

Δεν θα το πάρουμε το κύπελλο; Στο κεφάλι θα της το φέρω!

Πάντως, σαν ομάδα, δεν είστε και πολύ δεμένη!

-Καλά κάνουμε! -Καλά κάνουμε!

(τραγούδι "Μαζί σου στην ακρογιαλιά")

Μπράβο, Ντανιέλα, δυνατά! Πάμε για την ισοφάριση!

Ντανιέλα! Ντανιέλα!

Ζουμπουλία, έτσι και βγει αυτό, ισοφαρίσαμε! Θέλουμε άλλους δύο πόντους,

παίρνουμε αυτό το σετ, και πάμε το παιχνίδι στο τρίτο!

-Καλέ, θα τους τσακίσω! -Έτσι μπράβο!

(σφύριγμα)

(τραγούδι τίτλων)

Απόδοση διαλόγων Λευτέρης Ρίζος

Υποτιτλισμός Videopress S.A.

Στον ύπνο μου το είδα, κρατούσα πιστόλι

και δίπλα μου περνούσανε κλέφτες πολλοί

Και μες στην καταιγίδα και μέσα στο χιόνι,

εγώ πυροβολούσα και έκανα σκι

Κι ήμουν άγγελος του Τσάρλι, του Τσάρλι, του Τσάρλι

στις μπότες μου φορούσα σπιρούνια χρυσά

Κι ήμουν άγγελος του Τσάρλι, του Τσάρλι, του Τσάρλι

τους κλέφτες κυνηγούσα μες στα βουνά

Στον ύπνο μου το είδα πως έπινα τσάι

και μου τηλεφωνούσε το αφεντικό

Και μου είπε αν τους συλλάβω πως θα μ' αγαπάει

και πως θα πάω ταξίδι στον Ειρηνικό

Κι ήμουν άγγελος του Τσάρλι, του Τσάρλι, του Τσάρλι

στις μπότες μου φορούσα σπιρούνια χρυσά

Κι ήμουν άγγελος του Τσάρλι, του Τσάρλι, του Τσάρλι

τους κλέφτες κυνηγούσα μες στα βουνά