All language subtitles for Korona królów odc. 214

W poprzednim odcinku.

Osobiście wybrałem dla ciebie komnatę,
żebyś mógł w pracy rozpocząć. Czeka na

ciebie kwiat dzielnictwa z najlepszych
rodów. Chcę mieć najlepszych kucharzy,

najlepsze wina i najlepszą dziczyznę w
całym królestwie. Zrobię zarnowca z

godny prawdziwej królowej.

Chcę widzieć twoją twarz uśmiechniętą.

Zasługujesz na radość i szczęście.

Ciągle mam przed oczami, jak stoję w
korytarzu.

A, piękna niewiasta z Budy.

Dość już postul, wyrzeczę.

Teraz ty poczuj, że żyję.

Król liczy na ciebie, pani. Nie poskąpi
zapłaty.

Jednak jeszcze dzisiaj zadbaj, by król
Kazimierz nie myślał o innych.

Spiskujesz z Karolem przeciw
Kazimierzowi?

Tylko bez kłamstw. Poznam się na nich.
Matko, pozwól mi powiedzieć.

Słucham.

To nie ja kazałem napisać ten list.

Dostałem go.

To bez znaczenia.

Do mnie tak nie napisał. Bo to nie ty
odziedziczysz koronę po królu

Miarkuj się, Ludwiku. Przestało ci już
zależeć na tym, żeby korona trafiła na

moją głowę?

Zależy ci już tylko na bracie. Ja już
się nie liczę. Dobrze wiesz, że to

nieprawda. To dlaczego stajesz po
stronie Kazimierza?

Ludwiku, zawsze stoję po twojej stronie.

Ale nie przeciw Kazimierzowi.

Odpisz mu i niczego nie zdradzaj.

Resztę załatwimy z Karolem w Rzymie.

A tymczasem, kiedy Kazimierz przybędzie
do Budy, proszę cię, byś był dla niego

nadzwyczaj miły. Dobrze, jak sobie
życzysz.

Pani, król polski Kazimierz przybył już
do Budy.

Pójdę się ubrać.

Hola, królu.

List dostaję u mnie.

Nikt nie może wiedzieć, że tu jesteś.

Coś mi grozi?

Raczej mnie.

Gorzkie nauki mojej pobożnej siostry.

Siostra cię uczy?

Jakby była matką.

Może coś wiedziała, przypomina ją.

Zaczekaj to i nie wpuszczaj nikogo.

Słyszałeś? Przyjechał z kochanką. Chyba
dobrze.

Nie drwi.

Dobrze, że przyjechał z kochanką, niż
gdyby miał nastawać na nasze niewiasty.

Mało to nie szczęście było przez to w
Wyszehradzie.

Twoja dłoń, matko winna, przypominasz o
tym.

Już ja mu przypomnę. Lepiej by miał
pokątne kochanki, niż by szukał nowej

Zaraz.

To wyście wymyślili?

Z Karolem?

Mówiłam ci, Ludwiku, nie chcę spiskować
przeciwko bratu. Matko, nie ma żadnego

spisku.

Co zamierzasz?

Przekonam Kazimierza, by potwierdził, że
w razie gdyby urodził mu się syn, a

władza w Polsce pozostanie w rękach
Piastów, Róż pozostanie w nas.

A gdy nie będzie miał syna, wtedy ja
przejmę królewstwo i władanie na Rusi.

Dlaczego Kazimierz miałby się na to
godzić? Nie lubi, kiedy ktoś dyktuje mu

warunki. Nie chciałbym, żeby Kazimierz
nagle zmienił zdanie co do sukcesji.

Dlatego przypieczętuję układ.

Ze wszystkimi szczegółami.

Może nie ci przysięgali.

Kazimierz ci ufa. A jeśli przestanie?

Najpierw...

Ja z nim porozmawiam.

Babka jest błogosławioną kościoła. A ty
wytyniasz.

Nie jest to sprawą ani babki, ani
kościoła, ani twoją, kto mi towarzyszy w

podróży.

Przybyłeś do mojego miasta.

Mojego królestwa.

Nie mam zamiaru się przed tobą
tłumaczyć. Nie pozwolę na skandale.

Mój syn ma przejąć po tobie koronę. Nie
chcę, by ciągnęła się za nim zła sława.

Co za emocje, matko.

Wujów. Ludwiku, nie drwi.

Ludźbie to nie masz ważniejszych spraw?

Owszem.

Jedziemy do Rzymu. A ty?

Wszyscy jedziemy.

Petrarka.

Wiem dobrze, ile żniwa okrutne.

Nie leż za mną gorzkich dni klęski.

Już się nie łudzę.

Wiek mi nad to ciąży.

Skąd mam sił tyle chyba czarnoksięskich?

Mądrość walczyła u mnie z namiętnością.

Dwa razy po lat siedem.

Co zwycięży?

Mądrość.

Bo dusze zbawia się mądrości.

Pięknie to przeczytałeś, Paszku.

I moja to zasługa.

Poeci włoscy wspaniale władają słowem.
Ale ty wiesz, gdzie ich szukać.

Z pewnością Anna też lubiła, kiedy jej
czytałeś.

Ale ty... Nawet sama próbowała pisać.
Naprawdę?

Znajomość poezji nie na wiele się jej
przyda, jak będzie cesarzowa.

Martwisz się o nią?

Karol na pewno będzie dla niej dobry
mąż.

Poznałeś go?

Jest starszy od Anny, ale to pobożny,
doświadczony człowiek.

Jestem pewna, że Anna zazna szczęście u
jego Bogu.

Jaka Delajda zniosła wyjazd z Wawelu?

Możesz sobie wyobrazić.

Tym bardziej cieszę się, że jedziesz z
nami do Rzymu.

Ja też się cieszę, ale co to ma
wspólnego z Delajdą?

Będzie tam wiele wspaniałych dam.

Nie zwataj mnie.

Mówię tylko, że towarzystwo będzie
świetne.

Na pewno uda ci się znaleźć kogoś
odpowiedniego. Mam już żonę.

Pamiętam o tym całe życie.

Pomówmy o rzeczach naprawdę ważnych.
Ludwiku, to są ważne... Królu

Czy jesteś gotów zapewnić mnie, że
przejmę twoją koronę w zamian za

które złożę na rzecz twoich poddanych i
królestwa?

Miałbyś tu kilka dni temu.

Chcę, żeby zdobienia w kościele święty
Wojciech były gotowe jak najszybciej. A

tylko ten aktysta potrafi zrobić to
pięknie i szybko. Pani, ty najlepiej

co jest piękne.

Artyki mogą być jedynie narzędziami
twojej wyobraźni.

A ty wiesz, co to jest po chlebsu,
Mikołaj. Jak go używać?

Chcę, żeby nasz kościół był wyjątkowy.

W końcu to tutaj zatrzymał się święty
Wojciech.

Kiedy się zjawił, wybiło święte źródło.

Słusznie czynisz królowo, obdarzając
kościół taką uwagą.

A każda twoja myśl jest nowym źródłem
cudów.

Pani?

Wieści z Wawelu?

Dla ciebie tak.

Marszałek Szefranic przyjeżdża z Wawelu.

A dla ciebie, pani?

Kazimierz Wytwałku nada do Będzina.

Jestem pewna, że chobie mi to na dłoń.

Pani. Dla pani.

Wprowadź człowieka, który to przyniósł.

Przenoszę wieści od króla Karola.

Czego król chce tym razem?

Wciąż jednego.

Wiedzę.

Informacji. Tylko tyle?

Musisz zadbać o to, by król zapomniał o
swoich obowiązkach.

Szczególnie by zapomniał o swoim
wyjeździe do Rzymu.

Nasz pan i władca obawia się, że
Kazimierz mógłby tam znaleźć młodą żonę

zacnego rodu, a na to nie możemy sobie
pozwolić.

A niby jak miałabym to uczynić?

Żądacz rzeczy niemożliwy.

Król wierzy, że znajdzie chłopaków.

Witajcie.

Nie ma ci kto w domu gotować.

Bieda czyska.

Taki głodny.

Żona by ci się przydała. Nie musiałbyś
do karczmy przychodzić. Może tak, może

nie. A ja ci mówię, że tak ugotowała by
ubrała na przykład turszula.

Moja córka gospodarna jest i nie
brzydka.

Kaszę jaką miał gotować niebo w gębie.

W życiu takiej nie jadłeś.

No to jak? Powiedz, no. Nie chciałbyś
takiej?

Taką bym chciał. A widzisz, jak się
szybko dogadaliśmy.

Dobra, lecę. Co robisz?

Pozbieraj to.

Sama sobie poradzę. Pomogę ci, będziesz
szybszy.

Nie spieszę mi się.

Zawsze będziesz dla mnie zła.

Żebyś wiedział. Nie potrzebuję ani
ciebie, ani żadnego innego.

Co się stało, mój królu?

Tylko przy tobie przestaje myśleć o
troskach.

Dobrze, że w Rzymie nikt tam nie będzie
przeszkadzał.

W Rzymie?

Mój królu, ja nie mogę.

Powiedziałaś, że chcesz jechać.

Marzenia Mieszczki nie mogą być planami
króla.

Jest jakiś inny mężczyzna?

Prawda jest taka, że to ja jestem
zazdrosna.

Nie chcę cię widzieć z innymi kobietami.

Dlatego nie mogę pojechać z tobą do
Rzymu.

Nie zniosłabym tego.

Złościłabym się i... Na co mi Rzym?

Skramam ciebie.

Taka przecież chuda, niezdarna.

Chciałabym, żeby to się domem zajęło.
Skarży masz sobie razie. A poza tym

ślicznej. Oczy ma wielkie jak serna.

Oczami podłogi nie umyje. A widziałaś,
żeby to kiedy brudna podłoga była?

Może Audrej jest drobniutka, ale ksiepie
ma.

Chcesz mi powiedzieć, że moja Urszula
sprzątać nie potrafi?

Nie wiem, ja nigdy twojej Urszuli na
oczy nie widziała. Nie wiesz, to nie

Czyściutka jest. Gdybyś moją kuchnię
zobaczyła, żadnej piątki nie przepuści.

O!

Kawalera mojej córki ci się zachciało?

Widziałam, jak na ciebie patrzył. Kto
taki?

Ajustecjariusz. Ojej, jakie niewiniątko
teraz robi, no.

A widziałam, jak szlepiami go zwodziła.

Nikogo nie zwodziłam.

Nie potrzebuję ani jego, ani żadnego
innego.

Tak to nie mów.

Mam dość.

Nie tylko mężczyzn, ale i całej tej
karczmy. I tego miasta.

Nikt cię tu na siłę nie trzyma.

Wiem, dlatego wyjeżdżam.

Dobry.

To, żeś się raz sparzyła.

Nie znaczy, że wszyscy kątli.

Właśnie, że zna.

Chciałbym mieć jeszcze dzieci.

Z tobą.

Króla ci nie dam, a Benkarta nie chcę.

Niczego by im nie zabrakło.

Tylko korony.

I tak Ludwika będzie nasz.

Jak to?

Nie mam syna.

Nie dawaj koronę mojemu królowi.

Karol, nie ma szans. Skąd ci to przyszło
do głowy?

Bo to oszust.

Wykorzystywał mojego męża, pożyczał na
wojnę, mamił szlachetstwem, a teraz się

tego wypiera.

Niewiasta?

Która?

Nie wiedziałem, że do niej wdychasz.

Teraz to nawet nie może na mnie patrzeć.

Czemu?

A, Bogdan.

Musiałem go odkazać, królobójca
przecież.

Ja myślałem, że ona to zrozumie, że mi
wybaczy, a...

Mądre, twarde jak gło. Z Litwy jest,
dziwisz się?

Zabiorę.

No i dokąd pojedziesz?

Matka Banitka niewiele ci pomoże, a
innej rodziny nie masz. Poradzę sobie,

daleko stąd.

Mam pewien pomysł.

Mam kuzyna w Opocznie. Porządnego
człowieka. Na pewno chętnie cię

To daleko?

Wystarczająco. Jedź do niego. Może tam
znajdziesz szczęście.

Za nie śpiewam.

Miłość.

Stać po mojej stronie, a ty wciąż się
wahasz.

Mówiliśmy o tym tyle rady.

Więc dlaczego nalegasz, by Kazimierz
jechał do Rzymu?

By poznawał młode królewny, księżniczki?
A może życzysz mu syna?

To mój brat.

Bardzo nieszczęśliwy. Dlaczego tak ty
tym przejmujesz?

Przecież znasz go i dobrze wiesz, że
niewiasty to jego słabość. I szybko się

nimi nudzi.

Tym razem jest inaczej.

Widzę to.

I to mnie martwi.

Musimy działać, im będzie za późno. Im
dłużej jest z tą mieszczką, tym mniejsze

szanse na prawowitego następcę.

Matko, to dar losu.

A co jeśli to Karol mu ją podstawił?

Tak.

Tak mi się trzęsła ręka.

Ledwoś tyle tu trzymałem.

Mnie też się czasem trzęsą, niczym łeb
utny.

Czasem to się boję, że ucho takiemu utnę
zamiast głowy. Przestań język.

Wiesz co?

Ja to bym zmienił zajęcie.

A ty?

No i tak.

Co to byś zrobił, gdybyś nie był katem?
Co?

Mogłem być.

Chociażby rzeźnikiem. No co?

Robota podobna, a zdziebełko
przyjemniejsze, co?

No weź na ten przykład taką świnię.

Nie błaga, nie prosi, nie mówi, że
dzieci ma, że chciała tylko pożyczyć, a

ukraść. Nie, tam krzyczeć to nie
krzyczy, ale jak dacznie kwiczyć, to

niż ta, co szuka męża dla tej swojej
całej córki.

Regina.

A ty co byś chciał robić?

Nie wiem.

Nie wiem.

Ale coś bym chciał.

Nie.

Wszystko w porządku.

Królu.