Original subtitles

W poprzednim odcinku. To jest możliwe, że to Adelaida najęła zabójcę?

Ona nie musi tego robić.

To na mnie zatruwa każdego dnia.

Kto zlecił zabicie króla? To mógł być każdy. Dosłownie każdy, kogo stać na

cokoły i opłacenie takiego nieszczęśnika.

Czyli każdy zbóg króla Kazimierza.

Powiedz, kto kazał ci zabić mojego króla.

Tylko wtedy cię wybaczę.

Skończ tą paplaninę. Chcesz pojuszu ze mną?

To przyjedź po stronę. Ona czeka.

Dni moje są szybsze.

niż skradkie ciułęko.

Zbiegają krysłów beznadziejność.

Odstąp ode mnie.

Pod nim moje sądchnienie.

Jaśniejsza Pani, królowo, wszędzie Cię szukałyśmy.

Bez butów, z ucienia. Gdybym umarła, to by było wypowiedzenie. Ani nie mów

tak.

Bóg zabrałby mnie w to straszne miejsce.

A do lepszego możemy czekać.

Królu, nie pamiętasz?

Nie po to cię wezwałem, abyś mnie kusiła.

Jasnie, panie.

Co rozkażesz i czym zapłacisz?

Słowem.

Mało. Wszak słowami są podziękowania.

A w mych ust one wiele znaczą. Dla ciebie, królu.

W moim świecie liczy się dźwięk monet.

I tych nie braknie, jeśli dokończysz swoje zadanie.

Jakie? Nie pamiętasz.

Nie wierzę.

Może widok złota przywróci mi pamięć.

Chodzi...

Opolskiego króla?

Najpierw uważnie mnie wysłuchaj.

Przybywam z zaproszeniem od czeskiego króla Karola. Pana Czech i Mora, władcy

ziem rozciągać... Mów co do rzeczy.

Mój pan chciałby domówić sprawy Śląska i Mazowsza. Co proponuje?

Gotowy jest rzecz roczeń do ziem książąt mazowieckich.

a także wesprzeć waszą wysokość na wypadek wojny z zakonem krzyżackim.

Karol przeciwko zakonowi?

Zdumienie twoje, panie, jest znakiem tego, że zaproszenie zasługuje na

przyjęcie. A czego król Karol oczekuje w zanem?

Niewiele.

Tylko zapewnienia, że najjaśniejszy pan, władca Królestwa Polskiego, zrzeknie

się pretensji do księstwa Spidnicko -Jaworskiego, kluczborka i byczyny.

Niewiele. Mój pan chciałby widzieć w najjaśniejszym panie sojusznika, a nie

przeciwnika. To w końcu zaproszenie, czy groźba? Zapewniam, że intencje mojego

pana są szczere, a zamiary przyjazne. Jak rzadokle.

Wyślę posledztwo, kiedy podejmę depresję. Król Karol zaprasza

pana na rozmowy do Pragi, aby przypieczętować przyjaźń wydaniem

dokumentu.

Diabeł ci pomagał.

Dłoń wystarczy. I oko.

Czemu diabła przyzywacie?

Gunzel trzy razy trafił w samśrodek.

Czartowskie sztuczki. Mam dla was lepsze zadanie. Dla nas? Ja z nim?

Szykujcie orszak do Pragu.

Jak to?

Czas odwiedzić króla Karola.

Ostatnio odwiedzałem go z wojskami, jak palił nasze wsie. Dlatego teraz nie

pojedziesz. Ale orszak szykuje.

Król zapowiedział, że odwiedzi dziś królową.

Król?

A treba, że ten trąbi?

Daliśmy nam się, dziękczynno.

Trzeba szykować panią. Szykuj najlepszą suknię. My szykujemy klejnotę. Trzeba

królowej uczytać włosy.

Prędko, ruszaj się!

Król powiedział, że przyjdzie do mnie.

Czego on chce?

Jak to czego, pani?

Od dwóch lat nie był w mojej komnacie.

Czemu przychodzi teraz?

Czyż rozbyt wiele królu?

Rozgrzeszenie za grzech nie popełniony?

Nie wymaga ode mnie przyzwolenia na tło?

Wiem, że Kościół tego nie pochwala.

Ale nie wytrzymam z nią ani dnia dłużej.

Proś Boga o więcej siły. Przyjdzie.

Nie przyjdzie.

Nasze małżeństwo nie istnieje od lat.

I nie jest to tylko moja wina.

Małżeństwo to sakrament. Śliwość!

Której tu brak?

To chyba nie grzech, prawda?

Pomyśl królu o przysiędze złożonej przed Bogiem.

Miłowałeś przecież królową. O jakim miłowaniu ty mówisz? Tak naprawdę nie ma

między nami miłości.

Próbowałem wiele razy. To przez to grzesze, kłamie.

Nie czerpie jej.

Jest zimna i nijaka.

I płodna jak głowa.

Z przysięgi nie mogę cię zwolnić, król.

Co zamierzasz?

Nigdzie nie pojadę. Posłuchaj.

Nie ruszę się stąd. Oboje odzyskamy wolność. Ty odzyskasz. Oboje wiemy po

A ja wiem, że cierpisz i chcę ci tego cierpienia oszczędzić. To może w końcu

zacznij być dla mnie jak mąż. Dbaj o mnie!

Dbam, ofiarowuję ci zamek. Skąd do ciebie taka hojność?

Nigdy nie lubiłaś Wawelu. Nie lubiłam?

Nienawidzę go.

Piętnaście lat siedzę w tym grobowcu jak upiór. Nie godny twojej miłości.

Pojedziesz do Żarnowca.

Będziesz miała swój zamek, swój dwór.

Uwolnię cię od nienawidzonego Krakowa.

Nie odmówisz mi.

To kunegunda ta żmija na pewno coś ci o mnie dodała.

Ją zostaw w pokoju, Matusiu.

Przez ciebie, to jest wszystko twoja wina.

I ty też się spostradzasz przez... Jeszcze chwila i wtrącę cię do loku.

Spróbuj.

Pójdę po...

Ojca Eliasza, tak, prędko. Boję się o królową, tylko skąd wejść? O mój Boże.

Najjaśniejszy bracie nasz i panie królu

Węgier, naszego drogiego.

brata i pana króla Polki Kazimierza, zaprosiłem...

kromny.

Mury mego zamku.

Dobrze.

Dobrze.

Nie pisz dobrze.

Wybacz, panie, po to tylko.

Ponoć...

Między polskim królem a królową mają się całkiem... Całkiem...

Dobrze. Ja nie piszę dobrze.

No to właśnie teraz pisz dobrze.

Dobrze.

Obietnica nasza oddania Kazimierzowi Mazowsza, aby okazała się dla niego

kusząca.

A kiedy już przyjedzie...

Tutaj od innych pokus nie będzie stronił, jak mnie mam.

Tak więc kreślę w tym liście przyszłość

jasną przed nami.

Drogi bracie nasz i królu.

Dobrze.

Co się wydarzyło, najjaśniejszy panie?

Królowa traci zmysł.

Pakujcie kufrę Adelaida, przenosi się do Żarnokta.

Dzieci następstwa tronu! Wróć! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie!

Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie!

Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie!

Idzie! Idzie! Idzie! Idzie!

Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie!

Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie!

Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie! Idzie!

Idzie! Idzie! Idzie!

Idzie!

Idzie!

Idzie! Idzie!

Idzie! Idzie!

Zabłupili to resztę?

Od twojego piwa?

Dawno nie zaglądalaś na występy.

Właśnie. Dlatego brakuje im dobrych pomysłów. Gabia, Gabia, Gabia!

Ale śmieszne, prawda?

Patrzę, jak się ludzie bawią.

Ci artyści to u mnie mieszkają. Gdyby nie ja... To by coś mądrzejszego

wymyślili. Gabi, ja mam prośbę do ciebie.

Koni mają być gotowe na jutro rano.

Jedzenie dla ludzi i obrok dla koni? Na jeden wódz.

Długo się znowu nie zobaczymy.

Dlaczego to?

Też wyjeżdżamy.

Do Żarnowca z królową.

Mogłaby mi zostać na warsztatu, ale... Musiałabym mieć dla kogo.

Rytu, że tu nie brak.

Pojmuję.

Trudno chyba kochać.

Moje twierdzę też wybrało dawno temu.

I nadal jest zajęta?

Tak.

A powiesz mi, kiedy znowu będzie wolna?

Od dołu.

Ona jest zajęta na zawsze.

Było tylko dla jednej i tak będzie do końca.

Życzę ci szczęścia.

Ja tobie również.

Może czas już zapomnieć.

Chcesz do końca życia być sam?

Nie chcę żadnej innej, kocham Kolonę.

Przecież ją pochowałeś.

Oczy mogą mylić, serce nie.

Naprawdę mówisz, że ona żyje?

Tak.

Jesteś moją żoną.

Nawet królowa nie może cię zabrać mężowi. Ale ona tak prosi.

Porozmawiam z nami. Tężko z nią mówić, Janie.

To ja pocznę. Ona jest taka biedna.

Porozmawiam.

Podmówić nie sposób.

Po tylu latach.

Choć na trochę, ale... Ale jak ja mam jechać?

Teraz. No to teraz.

Czekam, kiedy dziecko.

Poszedł mi Gabija.

Zdorniałaś.

Gorzej niż ty wiesłkowi.

Dobrze wiesz, że tylko ojciec znajduje kandydata na męża.

Nic ci do tego mnie tym bardziej.

Sama widzisz jak Kacper znajduje, nie znajduje. To go przekonaj. No właśnie,

muszę sama wszystko przygotować, tak żeby on myślał, że to on urządził.

Gabija, proszę cię, pomóż mi.

Czekaj, ja.

Pięknością nie jesteś, a zgarnęłaś najlepszą partię w Krakowie. No, czyli

jakieś tam swoje sposobiki? Oczywiście, że tak.

Goni go jak sługę na Wawrylu.

A miłość nie ma sposobów.

Ona albo przychodzi, albo nie.

Ale ja nie o miłości, tylko o małżeństwie.

Katu ją oddaj.

Każdą postubi, ile by go chciała.

Tak on mi rady daje, tak? Katu mam ją oddać. Ma mi córkę męczyć? Co, rady daje

rady?

To jest porządny człowiek.

Na stanowisku.

Solidny fach.

Ma w ręku.

Żart.

Co ja bym bez ciebie zrobiła? Taka mądra jesteś. Lepiej niż niejeden mąż.

Nie chup tego.

Pani, ale pomyśl tylko.

To grzech śmiertelny.

Nie boisz się mąk piekielnych?

Na tych, co sobie życie odebrali, czeka wieczne potępienie.

Błagam.

Wejdź. Już od ostatnich.

Dlaczego chciałaś się zabić?

Chcesz mnie ukarać?

Ciebie?

Takiego potężnego króla?

Nie pragnę twojej śmierci. Nie darowałbym sobie tego.

Spotkalibyśmy się w piekle.

Tu nie potrafimy.

Rozstańmy się w pokoju.

W pokoju?

Jak twoje pokonane wrogi?

Ty nie jesteś pokonana. A co jestem, zwycięska?

Nie chcę tobą żyć, ale też nie chcę wojny.

pokorzenia, które znosiłam przez tyle lat. Ty nie chcesz ze mną żyć.

Dobrze.

Ale ja się ciebie już nie boję, Kazimierz.

Dopóki będę żyła, dopóki starczy mi sił, zamienię twoje życie w piekło.