Original subtitles

-Πυροσβέστες, εμπρός! -Βούλωσ' το!

Πυροσβέστες, σκασμός!

Καλημέρα!

Ποιος θα μου θυμίσει το τελευταίο μάθημα...

για την ειρηνική συνύπαρξη κατά τον Ψυχρό Πόλεμο;

Μελανί;

Μετά τον Β' Παγκόσμιο, ως την πτώση του Τείχους του Βερολίνου...

-Ωραίο; -300 ευρώ, δεν αξίζει περισσότερα.

Κάθαρμα! Δεν αναφέρομαι σε εσάς.

Εντάξει.

Καλημέρα!

Μείνετε εκεί που είστε!

Ακίνητοι!

Τα κλειδιά του αμαξιού σου και του χρηματοκιβωτίου! Αμέσως!

Κουνήσου! Προχώρα! Προχώρα, σου λέω!

Άντε!

Γρήγορα, λέμε!

Δεν τη βλέπουμε ποτέ.

Εγώ θα το πηδούσα αυτό το μωρό.

Σοβαρά τώρα;

Αυτό, θα το πηδούσες;

-Για καλό το είπα... -Εσείς το βρήκατε καλό;

Γρήγορα!

Γρήγορα! Άντε!

-Τι είναι αυτό; -Δεν ξέρω.

Δεν είναι δικό σου; Τίνος είναι τότε;

-Δικό του. -Είσαι σοβαρός;

Βλέπεις; Εγώ σε πηδάω τώρα.

Να πάρει!

Ακίνητος!

Ξέχασα τα κλειδιά μου. Να περάσω; Κάνει πολύ κρύο έξω.

Ευχαριστώ.

Ήταν τέλειο!

Αλήθεια!

Χωρίς πολλή ποίηση, ίσως, μια μέρα, θα μπορούσαμε να δοκιμάσουμε...

να βάλουμε λίγη τρυφερότητα, λίγο συναίσθημα...

Τρυφερότητα με συναίσθημα; Όπως το σεξ την Κυριακή το πρωί;

Πιο απαλό, δηλαδή...

Ναι, φυσικά. Πες το έτσι, αν προτιμάς.

Δεν έχεις τη γυναίκα σου γι' αυτό;

Ναι, έχω γυναίκα, το είχα ξεχάσει.

Έλα, αγάπη μου, ώρα να πας στο σπίτι σου.

Βγάλε τον σκασμό!

Σκάσε.

Σήκω πάνω.

Σήκω!

Γρήγορα! Κουνήσου!

Άντε.

-Μα τι θέλετε; -Σκάσε!

-Έχεις φάρμακα; Πού; -Εκεί.

Σήκω πάνω.

Όχι βλακείες σε μένα.

Προχώρα! Γρήγορα!

-Πού; -Εκεί.

-Τι είναι αυτά; -Όχι, κάτω.

-Εκεί... Αυτά. -Με δουλεύεις;

Συγγνώμη, παίρνω μόνο υπόθετα.

Βοήθησέ με. Πρέπει να κάνω ντους. Βοήθησέ με να το βγάλω αυτό.

-Βοήθησέ με. -Περιμένετε.

Τις μπότες μου.

Γρήγορα! Να πάρει!

Θεούλη μου!

-Φέρε μου ρούχα. -Εντάξει!

Γρήγορα!

Και φέρε μου το κινητό σου.

Όχι αυτό.

-Τι κάνεις; -Ναι!

Άφησέ τα εκεί.

-Γύρνα! -Τι;

Γύρνα απ' την άλλη!

Γονάτισε.

Γονάτισε!

Θα με σκοτώσετε; Αυτό είναι;

Να πάρει! Η μοκέτα μου!

-Η μοκέτα μου! -Σκάσε!

Σας ικετεύω. Έχω ακόμα πολλά πράγματα να κάνω.

-Δεν θα με σκοτώσετε, σωστά; -Σκάσε!

Δεν θέλετε να σας πάω στο νοσοκομείο;

Στο νοσοκομείο; Γιατί δεν με πας κατευθείαν στην αστυνομία;

Να πάρει! Είναι αηδία!

Συγγνώμη, σας προειδοποίησα. Είναι ιδιαίτερο, είναι "vacon".

Είναι vegan μπέικον.

Δεν τρώω κρέας, μου προκαλεί πόνο στις αρθρώσεις.

-Θα μου κάνεις μάθημα; -Όχι.

Φτιάξε μου σκέτα αυγά.

Πώς σε λένε;

Ελιάς.

-Τι δουλειά κάνεις; -Είμαι καθηγητής.

-Τι καθηγητής; -Ιστορίας.

Λεφτά θέλετε;

Όχι.

Θα μείνω για λίγο εδώ μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα έξω.

Κι αυτό πρέπει να ηρεμήσει.

Στο σπίτι μου, εννοείτε; Αυτό δεν γίνεται...

Πόσο καιρό θέλετε να μείνετε;

Τα αυγά!

Γεια.

Μπράβο, Λουσί!

-Απίστευτο! -Σκάσε.

Ένα χειροκρότημα για την Υπαστυνόμο Λιπό!

Την υπερηρωίδα του Τμήματος!

Είδε τέσσερις ληστές ντυμένους πυροσβέστες, στην τράπεζα...

βαριά οπλισμένους...

και σκέφτηκε "Θα πηγαίνουν σε πάρτι μεταμφιεσμένων."

Στην υγειά των γυναικών! Κυρίως της μη παρατηρητικής!

-Τι συμβαίνει; -Τίποτα.

Να, εδώ, γελούσαμε, αφεντικό.

"Γελούσαμε"; Την επόμενη φορά, να μου το πείτε, να γελάσω κι εγώ.

Και σε μένα. Μ' αρέσει να γελάω.

Κάποιες μέρες, λίγο γέλιο κάνει καλό.

Δεν θα 'πρεπε να είσαι στο Σαλόν;

Ναι, πιάσαμε την κουβέντα. Πάω τώρα.

Καλά.

Τι έγινε; Σου έλειψα κιόλας;

-Θέλω την υπόθεση της τράπεζας. -Όχι, την πήρε ο Λε Γκοφ.

-Με γελοιοποίησε μπροστά σε όλους. -Πολύ αργά, του έδωσα την υπόθεση.

Να πάρει! Και τι εικόνα δίνω εγώ τώρα;

Ξέρεις ότι η Λόλα μου είναι στο Σαλόν.

Πηδιόμαστε έναν χρόνο και δεν σκέφτηκες:

"Η Λουσί θα βλέπει το παιδί της και θα ερευνάει την υπόθεση."

Γιατί φωνάζεις; Είναι εδώ μέρος για να κάνεις σόου;

Συγγνώμη, εντάξει; Δεν το σκέφτηκα.

Γεια σας, Αστυνόμε. Έχουμε καιρό να τα πούμε.

Κεφάτος φαίνεστε σήμερα. Σας κάνει καλό το σεξ πριν τη δουλειά.

-Έτσι θες να παίξεις τώρα; -Θέλω την υπόθεση.

-Αφεντικό... -Λε Γκοφ, θέλει να σου πει κάτι.

-Ναι, καλά. -Τι;

Θα δώσω στη Λιπό την υπόθεση της ληστείας στην τράπεζα.

Με ενοχλείτε. Έξω!

-Βρες έναν γιατρό. -Λυπάμαι, δεν ξέρω κανέναν γιατρό.

-Με δουλεύεις; -Όχι, ξέρω μόνο φυσιοπαθητικούς.

Κάποιοι αντιμετωπίζουν τις παθολογίες...

πριν αυτές εμφανιστούν και άλλοι...

-Λεξικό κατάπιες; Είσαι καθηγητής; -Ναι.

-Υπάρχει ιατρείο στο σχολείο; -Ναι.

Φέρε εδώ τη νοσοκόμα.

Και δώσε της αυτά.

Πες της να έρθει να μου ράψει το τραύμα από σφαίρα, εντάξει;

Εκεί είναι δέκα χιλιάρικα. Θα πάρει άλλα τόσα μετά.

-Δεν είναι τέτοιος άνθρωπος! -Όλοι οι άνθρωποι, έτσι είναι!

Έχετε δίκιο. Πάω αμέσως.

Λοιπόν, πάω.

Για πες μου. Σου αρέσουν τα κορίτσια με τα πον-πον;

"Πομ-πομ", το λέμε.

Πόσων χρονών είναι η πιτσιρίκα; Δεκαπέντε; Δεκάξι;

Μοιάζει μεγαλύτερη.

Μεγάλη τύχη το κορίτσι με τα πον-πον.

Πομ-πομ.

Πολύ βολικό. Ένας καθηγητής που πηδάει μια 15χρονη.

Καταλαβαίνεις; Αν μου τη φέρεις, θα σου τη φέρω κι εγώ.

Φέρε τη νοσοκόμα τώρα.

Αν δεν γυρίσεις, θα το δείξω σε όλους.

Τρέχα τώρα, γιατί πονάω. Πήγαινε!

-Ελιάς! -Συγγνώμη, βιάζομαι.

Από εδώ ο Αρχιφύλακας Λεφέβρ. Τον πέτυχε στο βενζινάδικο.

Αυτός είναι!

Να πάρει! Τον πυροβόλησε χωρίς προειδοποίηση!

Και πισώπλατα!

Δεν τον πέτυχε από τέτοια απόσταση. Πρέπει να είναι τελείως άχρηστος.

Να πάρει!

Τι βλάκας!

Κορυφαίος ο τύπος!

-Σίγουρα θα πάρει μετάθεση. -Αυτό ήταν.

Σίγουρα θα ψάξει να βρει γιατρό ή νοσοκόμα.

Ακόμα και κτηνίατρο. Ανακρίνετε τους πάντες σε ακτίνα 20 χλμ.

-Και πιο μακριά, αν χρειαστεί. -Εντάξει, ευχαρίστως.

-Θα δουλεύουμε μέρα νύχτα! -Είμαι τυχερή!

ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗ

Χθες, περίμενε έξω απ' το σπίτι μου.

-Ναι, καλά! -Τι; Δεν με πιστεύεις;

Σίγουρα με γουστάρει.

Ο καημένος θέλει παρηγοριά από τη νοσοκόμα.

Δεν είναι αστείο.

Ναι;

-Γεια σας, κα Νταβερνάς. -Γεια σας, κ. Λεμπλάν.

-Μπορώ να σας πω; -Περάστε.

Ευχαριστώ.

Καθίστε.

Μπορείτε να με λέτε Ελιάς. Να σας λέω Ανζελίκ;

Γιατί ήρθατε, Ελιάς;

Μου κάνατε το εμβόλιο της γρίπης πέρσι. Θυμάστε;

Ναι, θυμάμαι.

Έχετε κάποιο πρόβλημα που θα θέλατε να συζητήσουμε;

Αναρωτιόμουν αν έχετε περιποιηθεί ποτέ...

τραύμα από σφαίρα.

Είναι για έναν φίλο. Θα σας δώσει 30.000 ευρώ, αν το κάνετε.

Με κοροϊδεύετε;

10.000 ευρώ προκαταβολή.

Ναι;

Γεια σας, κυρία. Γεια σας, κύριε.

Γεια σου, Μαριάν. Τι σου συμβαίνει;

Θα ήθελα το χάπι της επόμενης μέρας.

Έλα σε μία ώρα και θα το συζητήσουμε.

Να τελειώσω πρώτα με τον κ. Λεμπλάν.

Μήπως έχετε ένα παυσίπονο;

Μαριάν, δεν είναι το ίδιο. Το ξέρεις, έτσι;

Ναι, απλώς κάποιες φορές τα αγόρια μού προκαλούν πονοκέφαλο.

Ευχαριστώ.

Αντίο, κ. Λεμπλάν.

30.000, είπατε;

-Πέρασε τη μισή του ζωή στη φυλακή. -Γιατί;

Ένοπλη ληστεία φορτηγού.

Δείξε μου τον. Ναι, πολύ κακό μούτρο!

Ένας φρουρός πέθανε.

Οι συνεργοί του τον πούλησαν και καταδικάστηκε για φόνο.

Αρνήθηκε ότι πυροβόλησε, αλλά "έφαγε" 22 χρόνια.

Άτυχος!

-Γεια. -Ναι, γεια.

Τι γράφει στο απολυτήριό του για τη διαγωγή του; "Βλάκας";

Αυτή τη φορά, διέφυγε με δύο εκατομμύρια...

ενώ οι δικοί του συνελήφθησαν με λίγα 20ευρα.

-Λιγότερο βλάκας απ' τον μέσο όρο. -Εξαρτάται απ' τον μέσο όρο.

-Θα φάμε μαζί απόψε; -Λυπάμαι, έχω κανονίσει.

Κάποιο νέο για την καινούρια θέση μου;

Όχι, λυπάμαι.

Σκέφτηκα να παραγγείλουμε να φάμε στο σπίτι σου.

Γιατί όχι στο δικό σου;

Θα σας δώσω παυσίπονα.

Στο νοσοκομείο, θα σας έβαζαν ορό.

Ο κ. Λεμπλάν μού είπε 50, για να μη μιλήσω. Λείπουν 30.

Εντάξει.

-Σε δυο βδομάδες, θα έχει συνέλθει. -Τι;

Αστειεύεστε; Αδύνατον να τον κρατήσω δυο βδομάδες εδώ.

-Σας εξόφλησε; -Αντίο, κ. Λεμπλάν.

Αγάπη μου, έρχομαι απόψε. Θα βγούμε για φαγητό οι δυο μας.

ΟΙ ΝΑΪΤΕΣ, ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ!

ΟΙ ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ

-Πρέπει να μιλήσουμε εμείς οι δύο. -Λυπάμαι, δεν έχω πολύ χρόνο.

Η Μαριάν μού είπε τι κάνατε προχθές βράδυ.

-Εγώ δεν ήμουν εδώ. -Ήθελα να σας ευχαριστήσω.

Γιατί δεν συμβαίνει συχνά αυτό.

Ιδιαίτερο μάθημα. Είπε ότι της ανοίξατε τα μάτια.

Στις άπειρες δυνατότητες της ζωής, όπως λένε. Τη συγκλονίσατε.

Σκέφτηκα... Θα μπορούσατε να της κάνετε κι άλλα ιδιαίτερα.

Είναι καλό παιδί, σωστά; Το αξίζει.

Να τη συγκλονίσετε κι άλλο. Εντάξει;

Μπορώ να βασιστώ πάνω σας;

Έχω πολλή δουλειά, αυτόν τον καιρό.

Το συζητάμε, όταν έχω ξανά χρόνο.

"Ιδιαίτερα μαθήματα!"

Με την άνεσή σας.

-Τι είναι όλα αυτά; -Είσαι και συγγραφέας.

Ποιος σας έδωσε την άδεια;

Ποιος; Ποιος σας έδωσε την άδεια;

Αυτό είναι προσωπικό!

Εδώ είναι ο προσωπικός μου χώρος! Ο ιδιωτικός χώρος μου, εντάξει;

Ο ιδιωτικός μου χώρος! Φύγετε! Βγείτε έξω, αλλιώς...

Αλλιώς, τι;

Ψώνισες ό,τι ήθελα;

-Χρόνια πολλά, δεσποινίς. -Χρόνια πολλά!

-Έναν καφέ, παρακαλώ. -Αμέσως.

Ορίστε.

Να πάρει! Σ' ευχαριστώ, μαμά!

-Είμαι πολύ χαρούμενη. -Αν είσαι εσύ, τότε είμαι κι εγώ.

Θα βάλω τα κλάματα.

Να πάρει! Θα το φροντίζω σαν να ήταν το μωρό μου!

-Στην ηλικία μου με απέκτησες; -Ναι.

Σταμάτα, θα φρικάρω!

Το φαντάζεσαι; Έγκυος στο σχολείο;

-Να πάρει! -Όλο "να πάρει" λες!

Σε αντιγράφω.

-Βαρέθηκα το οικοτροφείο. -Το ξέρω.

-Σύντομα θα πάρω μετάθεση, όμως. -Να ζητήσεις Νέα Ζηλανδία!

"Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών" γυρίστηκε εκεί. Είναι πανέμορφα.

Μπορεί να υπάρχει καμιά θέση στο τελωνείο.

Ξέρεις κάτι; Του χρόνου, θα ζητήσω Νέα Ζηλανδία.

Μου έδωσε 20 ευρώ παραπάνω για ρέστα.

Αλήθεια; Είσαι πολύ τυχερή!

Είσαι καλά;

Λερώθηκες!

-Είσαι καλά; Πονάς; -Ναι, πονάω πολύ!

Φάγαμε έξω...

Είσαι πολύ τυχερή. Η μάνα μου είναι ανυπόφορη.

-Είναι σπαστικιά, συνέχεια φωνάζει. -Κι εσύ είσαι σπαστικιά.

Εγώ; Με τίποτα!

-Τι κάνεις; -Περίμενε!

Ο κ. Λεμπλάν με παίρνει μάτι με τα κιάλια του.

-Αποκλείεται, λες ψέματα! -Σου ορκίζομαι!

-Εντάξει; Είναι αρκετά ψημένο; -Τέλειο, "μικρή" μου.

Επέμβαση της ομάδας κρούσης της αστυνομίας, σήμερα το πρωί...

κατά την οποία σκοτώθηκε ο δράστης της ομηρίας.

Τουλάχιστον δεν ανάγκαζε τους ομήρους να τον ταΐζουν μπέικον.

Επειδή αυτοί του ISIS δεν τρώνε μπέικον.

-Ποιος είναι; -Δεν ξέρω.

Να πάρει! Ο Ντιμπελέ είναι.

Θα σας ανοίξω την πόρτα.

Σας έφερα όλες τις κούτες.

Αφήστε τες σε μένα.

Ποιος είναι αυτός;

Ο βλάκας ο Ντιμπελέ, που μου φορτώνει τις κούτες του.

Ο πρώην πρόεδρος της ομάδας μπέιζμπολ.

Μου φέρνει όλα τα αρχεία.

Και θέλει και να πάρει τη θέση του ο βλάκας ο Μπουρινό.

Έτσι, το γκαράζ μου έχει γίνει αποθήκη!

Γιατί δεν τον στέλνεις εκεί απ' όπου ήρθε;

-Ντιμπελέ, στον αγύριστο! -Είναι ο συμβολαιογράφος.

Δεν θέλω να με πάρει με κακό μάτι.

Είσαι 47 χρονών, καθηγητής Ιστορίας.

Κι αφήνεις να σε εκφοβίζει ένα κακομαθημένο καθίκι;

Δεν πάει έτσι. Ναι, είναι καθίκι και κακομαθημένος.

Μη δίνεις σημασία στον λαπά!

Εσύ είσαι ο πρόεδρος της παλιο-ομάδας!

Είναι καλή ομάδα, θα κερδίσουμε φέτος.

Με ακούς; Σου λέω, εσύ είσαι ο πρόεδρος.

Θα σηκώσεις την πλάτη στους ώμους σου;

Ναι, θα τη σηκώσω!

Τότε;

Τι κοιτάς;

-Το όπλο θέλεις; -Όχι.

Ναι, αυτό θες.

-Όχι, δεν... -Ορίστε.

Ωραίο αυτό.

Πρόσεχε, μη σου χαλάσει η περμανάντ!

Ορίστε, δεν είναι κουραστικό να ταπεινώνετε συνέχεια τους πάντες;

Πρέπει να βάλω πλυντήριο.

Έλα!

Κλαψιάρη!

Να πάρει!

Λουσί, εσάς γύρευα.

Ναι;

Σας ενδιαφέρει μια νοσοκόμα που πήρε αεροπορικό εισιτήριο...

-με ματωμένα λεφτά; -Ναι.

-Σας ενδιαφέρει να φάμε μαζί αύριο; -Όχι.

-Πείτε μου για τη νοσοκόμα. -Τη λένε Ανζελίκ Νταβερνάς.

Ναι, εντάξει.

Εντάξει; Πονάει πολύ;

Εκεί;

-Κι εκεί; -Απαλά.

Εντάξει.

Μην το εκμεταλλευτείς για να μου χαϊδέψεις τα παπάρια.

Μην ανησυχείτε, δεν είστε ο τύπος μου.

Όντως, εσείς είστε...

Μην αρχίζετε, αλλιώς θα το κάνετε μόνος σας.

-Απαλά! -Το ξέρω, αλλά πρέπει να κολλήσει.

Ποιος είναι ο κλαψιάρης τώρα;

Θα σας βοηθήσω.

Καλά, καλά! Μπορώ.

Σας πάει ωραία αυτό το παντελόνι.

-Γεια σας. -Καλησπέρα!

-Ο αγαπημένος σου. -Γεια, Ελιάς!

Είσαι σοβαρή;

Την προσοχή σας, παρακαλώ. Θα περάσουμε στην ψηφοφορία τώρα.

Δεν είμαι πλέον ο πρόεδρός σας. Εγώ ψηφίζω τον Ζακ Μπουρινό.

Η επιχείρησή του και του πατέρα του είναι για χρόνια χορηγός της ομάδας.

Το όνομά του είναι πάνω στις φανέλες.

-Κι εγώ είμαι υποψήφιος. -Αλήθεια; Πολύ ξαφνικό αυτό.

Κύριε Ντιμπελέ, ο Φρανσίς, η Κατρίν κι εγώ...

διασφαλίζουμε την εκλογική διαδικασία.

Σας παρακαλώ να υπολογίσετε την υποψηφιότητά μου...

και να μην επηρεάσετε την ψηφοφορία.

Ευχαριστώ.

Λοιπόν, ξέρετε ότι είμαι ο ταμίας της ομάδας εδώ και δύο χρόνια.

Σας γνωρίζω όλους. Και όλοι με γνωρίζετε.

Ξέρετε ότι δεν είμαι φειδωλός με τον χρόνο μου.

Μου φάνηκε προφανές...

και θα ήταν μεγάλη μου τιμή και κυρίως μεγάλη περηφάνια...

να είμαι ο πρόεδρος της ομάδας.

Μπορούμε να ονειρευτούμε ότι θα εξελιχθεί σε σημαντική ομάδα...

ίσως της περιφέρειας, της Γαλλίας, ποιος ξέρει;

Με δουλειά, θέληση και αποφασιστικότητα, θα τα καταφέρουμε.

Θα δοθώ ψυχή τε και σώματι για να πραγματοποιηθεί αυτό.

Και πιστέψτε με... Μπορώ να σηκώσω την ομάδα στους ώμους μου.

Πρέπει απλώς να απαντήσετε στο εξής. Θέλετε ένα όνομα στη φανέλα;

Ή το όνομα της ομάδας σας χαραγμένο στην καρδιά σας;

Ζήτω οι Ναΐτες!

Να σε φωνάζω "Πρόεδρο" τώρα;

Η αλήθεια είναι ότι του έβαλα γκολ, σωστά;

-"Μηδέν! Στον αγύριστο!" -Μπράβο!

Ήταν πράξη αντίστασης σ' αυτόν τον διεφθαρμένο παλιόκοσμο.

Η Αντίσταση κατά των δωσίλογων. Έτσι και σήμερα.

Εγώ αντιστέκομαι.

Ληστεύω τις άπληστες τράπεζες και αναδιανέμω τα λεφτά.

Ένοπλη αναδιανομή του πλούτου.

Παντού δωσίλογοι σήμερα. Δεν τους βλέπεις;

Κοιτάξου στον καθρέφτη.

Άδειο!

Πρόσεχε.

Τα παίρνω αυτά και πάω να δω τι άλλο έχω.

Κλαψιάρη, δεν έχεις κάτι ξηρό;

Ξέρεις γιατί οι εκδότες δεν ενδιαφέρονται για το βιβλίο σου;

Σκέψου το. Υπάρχουν χιλιάδες βιβλία μ' αυτό το θέμα.

Δες πώς αυτός ο κόσμος πάει χάλια και κανείς δεν κάνει τίποτα.

Αυτοί είναι οι δωσίλογοι.

Κι όλοι είμαστε δωσίλογοι, γιατί δεν κάνουμε τίποτα.

Φαντάσου...

Τον τίτλο του βιβλίου σου.

"Όλοι Δωσίλογοι!"

"Η Ιστορία των Δωσίλογων Συνεργατών από το 1940 μέχρι Σήμερα."

Μέχρι σήμερα!

Αυτό πρέπει να γράψεις.

Στην υγειά μας.

Κοίτα τι βρήκα.

-Τι είναι αυτό; -Μου το έκανε δώρο η Μαριάν.

Έχει και ένα σημείωμα μέσα.

"Για μία νύχτα με έκσταση μαζί σου."

Έκσταση!

Μπράβο, δωσίλογοι! Πάω να κατουρήσω.

Αυτό είναι ένα αλπακά.

Βρήκα ένα κοπάδι με 28 ζώα.

Θα βρω ένα έρημο μέρος στο Λαρζάκ.

Θα είναι σαν το Περού.

Ποστάλ;

Ποστάλ...

Ήρθες;

Ποστάλ, από εδώ ο φίλος μου...

ο Ελιάς.

Ευχαριστώ, Ποστάλ.

Ευχαριστώ.

Ποστάλ...

Διψάει, θα του φέρω νερό.

Όταν ένα λάμα δεν είναι χαρούμενο...

Να πάρει!

Δεν το πιστεύω...

Να πάρει!

Δεν το πιστεύω!

Θα πρέπει να τακτοποιήσουμε τώρα, έτσι χάλια που τα κάναμε.

Αύριο βράδυ, έχει αγώνα γκαλά, στην ομάδα του μπέιζμπολ.

Θέλεις να έρθεις;

Κύριε Νταβερνάς; Μπορώ να σας πω λίγο;

-Δεν υπάρχει Νταβερνάς εδώ. -Θέλω να σας ρωτήσω για την Ανζελίκ.

-Την έκανε, αυτή η βρόμα! -Τον γνωρίζετε αυτόν;

Όχι, δεν τον έχω δει ποτέ.

-Δεν σας είπε τίποτα πριν φύγει; -Όχι, τίποτα.

Άφησε ένα σημείωμα στο ψυγείο, η χοντρή βρόμα!

Μπορώ να δω;

-Το ψυγείο; -Όχι, το σημείωμα.

"Αντίο, και βρες δουλειά, καθίκι."

-Σκληρό. Δεν είπε τίποτα άλλο; -Τίποτα απολύτως, η βρόμα!

Ευχαριστώ.

Δώρο για το "χοντρή" και το "βρόμα"!

Βρόμα!

Σας αφήνω την κάρτα μου, αν θυμηθείτε κάτι.

-Ναι, βέβαια. -Αντίο.

Βιαστικούς τούς βρίσκω.

Ποτέ όταν μπαίνουν για μάθημα.

Είστε καινούργια;

-Καθηγήτρια αγγλικών; Φιλοσοφίας; -Όχι.

Ούτε τεχνολογίας, όμως. Συνήθως είναι φαλακροί με μούσια.

Μην κρίνετε από την εμφάνιση. Αυτό προσπαθώ στη δουλειά μου.

-Και τι δουλειά κάνετε; -Δουλεύω στην αστυνομία.

Αστυνόμος Λιπό.

Τρομακτικό λίγο.

Αλλά μην ανησυχείτε, θα σας ρωτήσω για τη νοσοκόμα Ανζελίκ Νταβερνάς.

-Τη γνωρίζετε; -Μου έκανε το εμβόλιο γρίπης πέρσι.

Δεν γράφω τίποτα εκπληκτικό. Μόνο αυτό που μου είπατε.

"Εμβόλιο της γρίπης... Πέρυσι."

-Γιατί με ρωτάτε για την Ανζελίκ; -Με το μικρό της όνομα τη φωνάζετε;

Έτσι κάνουμε εδώ, φωνάζουμε ο ένας τον άλλο με το μικρό του όνομα.

-Δεν είναι συνηθισμένο, αλλά... -Σας ενοχλώ τώρα.

Κι αυτόν; Τον γνωρίζετε;

Όχι, δεν έχω δει ποτέ αυτόν τον άνθρωπο.

Αυτό ήταν όλο. Ευχαριστώ.

Θα σας αφήσω την κάρτα μου, σε περίπτωση που...

-Πολύ καλά. Καλή σας μέρα. -Επίσης.

Ψάξε τον Ελιάς Λεμπλάν, καθηγητή στο Λύκειο Ετιέν Μπεζού.

Δεν ξέρω. Παραήταν ομιλητικός.

Ευχαριστώ, Μπερτράν.

Γεια σου, κλαψιάρη.

Το σπίτι έχει γίνει αχούρι!

Άρχισα να τακτοποιώ, θα 'πρεπε να χαίρεσαι.

Τι συμβαίνει;

Τι συμβαίνει;

Η νοσοκόμα την έκανε και ανακρίνουν τους πάντες στο σχολείο.

-Και λοιπόν; -Με ανέκρινε η αστυνομία!

Δεν ανέκριναν μόνο εσένα. Δεν έχουν τίποτα εναντίον σου.

Αυτή το έσκασε, τέλος! Σκασίλα μας!

-Δεν άνοιξες το στόμα σου; -Όχι βέβαια!

Να φύγεις, δεν θέλω να μας πιάσουν και τους δύο και να πάω φυλακή!

Έχω αρχίσει να μην αντέχω άλλο!

Είναι αχούρι εδώ μέσα! Δεν αντέχω άλλο, καταλαβαίνεις;

Μου μιλάς στον ενικό τώρα;

Θες χαστούκι; Όχι.

Εμφανίζεται η αστυνομία και τα χάνεις;

Πήρες αυτή τη βλακεία για τα μαλλιά μου;

Μη φωνάζεις.

Με δουλεύεις;

Ωραίο κούρεμα.

Με δουλεύεις; Είναι πορτοκαλί! Μοιάζω με σκίουρο!

-Όχι, είναι... -Μη γελάς!

Μη γελάς, θα σου σπάσω τα μούτρα!

Μη γελάς, να πάρει! Δεν το πιστεύω!

Καλησπέρα σε όλους, ευχαριστούμε που ήρθατε...

και αψηφήσατε το κρύο, για να στηρίξετε την ομάδα σας.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον κ. Δήμαρχο για την παρουσία του.

Ας μην καθυστερούμε άλλο.

Ας ξεκινήσει η βραδιά με τις υπέροχες μαζορέτες μας!

Λόλα!

Ευχαριστούμε, υπέροχες μαζορέτες μας!

Σας παρακαλώ να πάτε όλοι στις κερκίδες...

και θα παρακολουθήσουμε...

αυτόν τον αγώνα γκαλά...

μεταξύ Ναϊτών και Φαραώ.

Η αστυνομικός που ήρθε στο σχολείο είναι εκεί πέρα.

Χαιρέτησε μία μαζορέτα.

Εγώ είμαι.

Ο Μπερτράν δεν βρήκε τίποτα για τον καθηγητή σου.

-Ο τύπος είναι πεντακάθαρος. -Δεν περίμενα και πολλά.

Τέλειωνε με αυτή την υπόθεση. Μου λείπεις.

Άκου, ήθελα να σου πω επίσης...

Λυπάμαι, αλλά δεν εγκρίθηκε η μετάθεσή σου.

Έχε μου εμπιστοσύνη, θα στηρίξω τον φάκελό σου του χρόνου.

Σε φιλώ.

Τα φώτα!

Μας συγχωρείτε για αυτή τη διακοπή.

Ο αγώνας τώρα θα συνεχιστεί.

Ένα χειροκρότημα, παρακαλώ!

-Ήταν υπέροχο! -Σου άρεσε;

Ήταν εκπληκτικό! Τρόμαξα, τόσο ψηλά που πήδησες!

Κι εγώ τρόμαξα.

Δεν το περίμενα καθόλου.

Δεν κρυώνεις;

Χάρηκες, βλάκα;

Χάρηκες; Ξέρεις ότι μπορεί να είχα φάει 20 χρόνια εξαιτίας σου;

-Ήξερες ότι θα ήταν εκεί. -Όχι, δεν το ήξερα, καθόλου.

Μη με δουλεύεις, εντάξει;

Δίνε του!

Αντίο!

Τα λέμε, μαμά.

-Να προσέχεις. -Όνειρα γλυκά.

-Μα τι κάνετε εδώ εσείς; -Είστε μπροστά απ' το σπίτι μου.

Ασχολούμουν με τα φυτά μου και σας άκουσα.

Κηπουρική; Στη μία το πρωί; Θ' αγαπάτε πολύ τα φυτά σας.

Μετά από μία χάλια βραδιά, δεν είναι περίεργο.

Η ομιλία σας και η διακοπή ρεύματος...

Τι είχε η ομιλία μου;

-Ούτε εσείς είστε σε φόρμα. -Όχι, πράγματι.

Ορίστε.

-Δεν είναι. -Πώς! Ελάτε.

-Προχωράει η έρευνά σας; -Η έρευνά μου;

-Γιατί με ρωτάτε; -Κουβέντα κάνουμε.

Αν δεν θέλετε να το συζητήσετε, κανένα πρόβλημα.

Γιατί δεν μου λέτε τι ξέρετε πραγματικά;

-Αστειεύομαι. -Κι εγώ.

Όχι, δεν προχωράει η έρευνά μου. Ο ληστής, δεν ξέρω πού είναι.

-Διέφυγε με δύο εκατομμύρια ευρώ. -Δύο εκατομμύρια; Να πάρει!

Ζαλίζομαι, πάω τώρα.

-Θα βρείτε τον δρόμο; -Ναι. Πολύ δυνατό αυτό.

Ίσως μπορώ να κανονίσω κάτι για εσάς.

Ο ληστής...

είναι στο γκαράζ μου.

Εκεί πέρα είναι.

-Λατρεύει τη μουσική. -Αλήθεια;

Ναι. Τον ηρεμεί.

-Εκεί είναι; -Ναι.

Ακριβώς εκεί.

Προσέχετε, μπορεί να θελήσω να ρίξω μια ματιά.

Να σας τηλεφωνήσω να δειπνήσουμε μαζί;

-Καληνύχτα, Αστυνόμε. -Καληνύχτα, καθηγητά.

ΟΛΟΙ ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ

ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΩΣΙΛΟΓΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ

ΑΠΟ ΤΟ 1940 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ

-Συγγνώμη που άργησα. -Δεν πειράζει.

Είστε πολύ σικάτος! Γι' αυτό αργήσατε;

Είμαι πολύ επίσημα ντυμένος;

Μια χαρά.

Για την έρευνά σας δεχθήκατε να δειπνήσετε μαζί μου;

Για την έρευνα, προφανώς.

Λοιπόν; Σας κάνει δύσκολη τη ζωή;

-Με το τρία, πάμε! Και πίνουμε! -Και πίνουμε!

Κι αυτό ονομάζεται υποβρύχιο σφηνάκι!

Υποβρύχιο; Ωραίο!

Σαν χριστουγεννιάτικη μπάλα.

Γεια σας, κ. Λεμπλάν.

-Τι κάνεις εδώ εσύ; -Τρώω με τους γονείς μου.

-Εσείς τι κάνετε; -Κι εμείς τρώμε.

-Γεια, Ζιλ. -Γεια, Πρόεδρε.

-Είμαι η μαμά της Λόλας. -Καλά περνάτε, κ. Λεμπλάν;

Ναι, ευχαριστώ, Μαριάν.

Είναι λιγάκι άκεφη.

-Λοιπόν, πάμε εμείς. -Γεια, Ζιλ. Καλό βράδυ.

Τι ήταν αυτό;

Τι ήταν αυτό;

Παράξενο παιδί, λίγο μυθομανής.

Νομίζω ότι είναι απλώς τρελά ερωτευμένη μαζί σας.

-Έτσι είναι όλες οι μαθήτριές σας; -Όχι.

Πάμε στο σπίτι σου;

-Κάπως περίπλοκο αυτό. -Θέλω να κάνω σεξ.

Τον λογαριασμό, παρακαλώ.

Είμαι η Μαριάν, η γειτόνισσα του Ελιάς.

Εσύ ποιος είσαι;

-Ο ξάδερφός του. Τι θέλεις; -Τίποτα, είδα φως.

Τι κάνεις;

Παίρνω λίγο αέρα. Κάνω ένα τσιγάρο.

Μπορώ να έχω ένα;

Τέλεια, ευχαριστώ.

Πολύ στυλάτο κούρεμα. Αλήθεια, πολύ κλασάτο.

Λιγάκι χάλια, δηλαδή, αλλά μου αρέσει.

Τι γυρεύεις;

Τι δουλειά έχεις εδώ; Δεν υπάρχει τίποτα για σένα εδώ.

Σίγουρα πολλά αγόρια είναι τρελαμένα με σένα.

-Δεν ξέρω. -Σου το λέω εγώ.

Ο Ελιάς δεν είναι εδώ.

Το ξέρω, τον είδα στο εστιατόριο...

με τη μαμά της Λόλας, της κολλητής μου.

-Θα του πω ότι πέρασες. -Δεν χρειάζεται.

-Πώς σε λένε; -Αντουάν.

Καληνύχτα, Αντουάν.

Πρόσεχε τα σκαλοπάτια!

Να πάρει!

Οι γείτονες! Μην κάνεις φασαρία!

-Οι γείτονες... -Σωστά, οι γείτονες.

-Θα δω τι έχω να πιούμε. -Μπορεί να μην κοιμούνται.

Λοιπόν, έχω τεκίλα και κρασί.

Όχι πονηριές, εντάξει;

Ο καθηγητής Ιστορίας δεν είναι πολύ πονηρός τώρα.

-Κρύο! -Θα σε σκίσω!

-Όχι εδώ! Πάμε πάνω! -Όχι εδώ;

Δεν θες εδώ, "Πινόκιο";

Πάμε, αλλά ξέρεις κάτι; Και πάλι θα σε σκίσω!

-Θα σε κάνω το μπρελόκ μου! -Ναι, το μπρελόκ σου!

Το καθίκι!

Λουσί;

Χάρηκες με τις μπούρδες σου;

Νόμιζα ότι την πάτησα για τα καλά.

Ευτυχώς ήταν αυτή η γραφομηχανή.

Στη φυλακή, είδα έναν τύπο να του σπάνε το κεφάλι με καφετιέρα.

Τι νόμιζες, βλάκα; Ότι θα τρώγαμε πρωινό κι οι τρεις μαζί;

Βλάκα!

Πήγαινε να γεμίσεις βενζίνη το αμάξι και εγώ την κάνω. Γρήγορα!

Κουνήσου!

Πιο γρήγορα!

Θα κουνηθείς καμιά ώρα;

Τι κάνεις; Τρέχα! Βιάσου!

Βιάσου!

Είσαι καλά;

Να πάρει!

Έλα!

Να πάρει!

Κυρίως αν δεν τον ξέρεις καλά τον άλλον, στην αρχή.

Ακόμα κι αν τον ξέρεις.

Πήγα στου καθηγητή χθες βράδυ...

και είδα τον ξάδερφό του, τον Αντουάν.

Περίεργος τύπος, αλλά πολύ συμπαθής.

Και γοητευτικός. Θα σου τα πω όλα όταν σε δω.

Θα σε ξαναπάρω, εντάξει;

Να πάρει!

Να πάρει, το κάθαρμα!

Όλα καλά;

Λόλα, μην το κουνήσεις από εδώ.

-Σε δέκα λεπτά, πάρε την αστυνομία. -Τι θα κάνεις;

-Μ' ακούς; -Ναι.

Παλιοκαθίκι!

Ακίνητος!

Τα χέρια στο κεφάλι!

Δεν φταίω εγώ. Συγγνώμη, αλλά δεν φταίω εγώ.

Δεν φταίω.

-Εδώ κρυβόταν; -Ναι, με εκβίαζε και μετά έπεσε.

Δεν έκανα τίποτα, ορκίζομαι. Δεν θέλω να πάω φυλακή, σε ικετεύω.

Δεν θέλω, σε ικετεύω.

Δεν θέλω να πάω φυλακή. Σε ικετεύω...

Θα βγω έξω και θα ξεχάσουμε ό,τι έγινε, εντάξει;

Αν ποτέ θες να μου μιλήσεις, ζήτα τη γνώμη του.

Τι;

-Πάρε αυτά. -Τι έγινε;

Να πάρει! Να πάρει!

Να πάρει!

Τι έκανες;

-Δεν αστειεύομαι. Τι έκανες; -Κοίτα μέσα στον σάκο.

Να πάρει! Τι είναι όλα αυτά τα λεφτά;

Η μετάθεσή μου στη Νέα Ζηλανδία.

-Κύριε Λεμπλάν; -Ναι.

Ανρί Ριτέρ, Εκδόσεις Φαγιάρ. Σας ενοχλώ; Ακούγεστε λαχανιασμένος.

Όχι, έκανα κηπουρική.

Διαβάσαμε το χειρόγραφό σας και θέλουμε να το εκδώσουμε.

Μπορείτε αύριο στις 10 το πρωί;

Ναι.

Υπέροχα! Τα λέμε αύριο, κ. Λεμπλάν!

Ποιος είναι ο κλαψιάρης τώρα;

Ναι.