Original subtitles

Vertaling en ondertiteling AV Media Factory bv

In de heilige bergen van Tibet werd Emmanuelle gekozen...

tot de incarnatie van alle vrouwen.

Door één druppel van het geheime parfum...

kon zij weer jong worden...

of de gedaante van een andere vrouw aannemen.

Kom met ons mee en neem deel aan de avonturen van Emmanuelle.

Champagne uit de vorige eeuw, santé.

Jonge dame, waarom zit je zo gemeen,

te lachen om een oude man.

Nee ik lachte niet om jou. Alleen... deze fles...

Zit er een verhaal aan te komen?

Misschien, maar ik wil je eerst iets vragen.

Is het mogelijk dat een man of een vrouw verliefd kan worden...

op een voorwerp? - Een voorwerp, interessante vraag.

Ik bedoel, fysiek verliefd worden. - Zoals Pygmalion.

Pygmalion. Hij was beeldhouwer? - Ja, in het oude Griekenland.

Een beeldhouwer. Hij werd echt verliefd op een levend standbeeld.

Dat is zo. Ik heb het stuk gelezen.

Oorspronkelijk dacht men dat het een legende of mythe was.

Maar soms worden legenden werkelijkheid.

Je bedoelt dat je iemand kent die...? - Inderdaad.

Het gebeurde allemaal in de Egeïsche Zee.

We verlieten Athene waar we een tijd naar onbekende plaatsen zochten.

Coco Madigan ging mee. Ze vond fragmenten van de verloren ark.

Toen besloten we een cruise rond de eilanden te maken.

Mykonos, Naxos, Syros, Thira. Het begon allemaal met een fles.

Dus we blijven een paar dagen in de haven van Thira.

Eindelijk. Ik wil snel naar de Hera Therma.

Dus jij kent het eiland beter dan ik. - Ik was er af en toe voor mijn werk.

Moeten we een hotel boeken?

Ik heb nog een beter idee. Mijn vriendin woont op dit eiland.

Een oude studievriendin van de Sorbonne.

Studeerde ze ook archeologie? - Nee, ze wilde beeldhouwster worden.

Ze bracht veel tijd door in de Beaux Arts waar ze haar man ontmoette.

De Griek die haar na de universiteit mee naar huis nam.

Ze moet echt van hem gehouden hebben om hem daar helemaal te volgen.

Inderdaad, het waren echt twee tortelduiven.

Onnodig te zeggen dat het de moeite waard was...

Knap, galant en succesvol.

Precies wat een gemiddeld Amerikaans meisje overal op aarde zou volgen.

Je hebt vast van hem gehoord. Hij is Michaelis Dionesco.

Dionesco. Beroemd beeldhouwer voor de jonge Europese generatie.

Hij is bekend voor werk met hi-tech materialen, silicone, polystyreen.

Ik ken zijn werk vrij goed.

Ik had bijna voor hem gewerkt, ondanks de prijs.

Het is vreemd. Ik heb nooit begrepen waarom een populair kunstenaar...

zich van de wereld wil afzonderen.

Ik kan hem niet kwalijk nemen terug te willen naar zijn roots.

Zijn eenzaamheid had te maken het later ontdekte mysterie.

We belden Andrea vanaf de boot.

Coco, wat een verrassing!

Waar zijn jullie? Echt, fantastisch!

Een vriendin zei dat je in Griekenland was,

maar niet dat je hier was.

Zeker, je kan blijven zolang je wilt.

Natuurlijk kan je vriendin meekomen.

Wanneer? Morgenmiddag?

Ja, wat?

Nee, ik ben alleen.

Nee hij heeft het erg druk.

Ik denk het niet.

Hij werkt aan zijn nieuwe beeld.

Vreemd, Andrea klonk niet gelukkig. - We merken het wel als we daar zijn.

Dank je Maria. Coco, ma chérie, wat heerlijk je te zien.

Weet je dat flatje nog dat we in Parijs deelden?

Hoe kon ik het vergeten. De kamer was zo klein...

dat ze me's nachts altijd wekte.

Andrea, waar ben je zo laat nog mee bezig?

Dit sculptuur. Het moet morgen af zijn.

Laat me eens raden. Wat moet het voorstellen.

Fruit van klei. Zo opwindend...!

Heb je hulp nodig?

O, die heerlijke studentenjaren, dat was pas een tijd.

La Bohème. Ik zou er alles voor geven...

Zo vervelend is je leven niet. - Dat is misschien wel zo.

Je hebt een mooi huis op een prachtig eiland in de Egeïsche Zee,

en een knappe man die een succesvol kunstenaar is.

Hij is zeker knap en succesvol. - Die lieve Michaelis.

Het is zo lang geleden dat ik hem gezien heb.

Wanneer was dat? Drie, vier jaar geleden?

In New York, bij de opening van zijn tentoonstelling...

in het moderne kunst museum.

Was dat niet de eerste keer dat hij met mij experimenteerde.

Silicone? - Die dag zal ik nooit vergeten.

Jullie waren zo'n perfect stel. Hoe laat zei je dat hij zou komen?

Ik weet het niet. Hij ging naar de stad...

om meer chemisch spul voor zijn werk te kopen.

Genoeg, Andrea. Wat is er met jullie aan de hand?

Niets eigenlijk. Ik wil je niet lastig vallen met mijn problemen.

In tegendeel Andrea. Als wij kunnen helpen doen wij dat graag.

Je kan je uitspreken waar Emmanuelle bij is.

Wij hebben geen geheimen voor elkaar.

Mijn huwelijk staat onder grote druk. - Is het zo erg?

Houdt hij niet meer van je? - Nee, het gaat niet alleen om mij.

Bedoel je dat hij niet meer van vrouwen houdt?

Dat zou erg zijn. Bedoel je... - Nee dat is het zeker niet.

Hij is nu niet geïnteresseerd in levende vrouwen.

Wat? - Het is allemaal haar schuld.

Wiens schuld? -Kan je geloven dat hij verliefd is geworden op...

die kunstmatige teef?

Andrea, over wat of wie heb je het eigenlijk?

Zijn verdomde standbeeld. - Zijn sculptuur bedoel je?

Met een beeld? Is hij gek geworden?

Begrijp me goed, hij is geobsedeerd door zijn kunst.

Het is een obsessie, het verteert hem lichaam en ziel.

Dat wezen moet wel iets bijzonders zijn.

Je moet het zelf zien.

Begrijpen jullie het nu?

Jezus, waar is het van gemaakt?

Ik weet het niet. Hij noemt het chemische klei.

Hij houdt de formule geheim, zelfs voor mij.

Ik moet toegeven, het is ongelooflijk echt.

Het voelt aan als vlees, maar het is koud!

Geen wonder, het is volmaakt. Na zoveel maanden met...

dit schepsel, is hij ervan overtuigd dat ze leeft.

Dat is het nu juist. Het ging geleidelijk, beetje bij beetje...

begon hij de werkelijkheid uit het oog te verliezen.

Sloot zich op in de studio, dag en nacht.

Hij wilde het absolute meesterwerk maken.

De droom van iedere kunstenaar. Een utopie zo oud als...

de prehistorische grotschilderingen in Glasgow.

Dat hoef je me niet te vertellen. Dat weet ik allemaal.

Na dozenvol aantekeningen over ideeën, tips van scheikundigen en...

andere beeldhouwers...

had hij genoeg kennis en ging hier meteen aan het werk.

Moet dat ding eigenlijk niet naar het moderne kunst museum in Athene?

Waar het thuishoort, zoals al zijn werk?

Natuurlijk. Dat was ook mijn eerste reactie.

En toen? - Je had zijn antwoord moeten horen.

Ik voelde me een godlasterende heks.

En toen begon de obsessie?

Hij eet of praat nauwelijks, hij kijkt me niet meer aan.

Hij staat vroeg op, werkt dag en nacht.

Hij heeft zelfs zijn bed hierheen gebracht.

Je klinkt echt ellendig.

Natuurlijk. Kijk naar dit standbeeld.

Het beweegt niet, praat niet, het eet niet.

Hij behandelt het alsof het leeft. - Ja, maar waarom?

Zie je niet dat't in zijn hoofd zit. Ik vecht tegen een geest.

Bedenk dat jij wapens hebt die een vrouw boven een beeld verheffen.

Hij wil dat niet eens meer van mij.

Wat heb jij dat ik niet heb?

Klote godin!

Maak jezelf niet zo van streek.

Maak je geen zorgen. Het komt allemaal goed.

Ik heb wel een idee.

Alsjeblieft. Geen woord hierover.

Ik beloof het met mijn hand op mijn hart. Ga mee.

Dank U.

Vertel eens waar je nu aan werkt. - Dat is moeilijk uit te leggen.

Ga door, wij willen graag leren. Wat riskeert...

zo'n slim persoon, zo'n superieure intelligentie als de jouwe.

Na zoveel jaren met moderne kunst bezig te zijn...

Miki, ik denk niet dat onze gasten een lezing...

over moderne beeldhouwkunst willen.

We zijn nieuwsgierig. Wij horen zelden een deskundige lezing.

Jullie vleien mij, jongedames. Ik, als Griek, moest terugkeren...

naar mijn wortels, naar mijn cultuur, om de waarheid te ontdekken.

En dat is...

Dat in tweeduizend jaar de mens niets heeft ontdekt.

Wij hebben gezocht naar nieuwe vormen in plaats van naar nieuwe materialen.

In deze tijd moet de wetenschap de kunst dienen.

Dat is een interessante, maar discutabele theorie.

Je zal vast wel bewijzen hebben waar je op kunt bouwen.

Volg mij maar dan zullen jullie het zelf zien.

Dames, laat me je voorstellen aan...

Afrodite, de godin van de liefde.

Het resultaat van vele jaren studie, en dankzij het nieuwe silicone,

het polyestermengsel dat gemaakt kon worden door mijn onderzoek...

samen met grote geleerden, ik noem het chemische klei.

Misschien is het juister te spreken van chemisch vlees.

Een eenvoudig stuk polyester bedekt met silicone,

dood en koud als steen.

Maar kijk naar de vloeiende vormen. De perfecte vorm van haar heupen.

Haar slanke handen en suggestieve glimlach.

Zij is echt de godin van de liefde.

Een perfect lichaam, bestemd voor het genot.

Kijk naar de uitnodigende ogen. Zij maakt me gek. Kon ze maar eens...

Een keer maar...

Als zij kon spreken, ik zou er alles voor over hebben, mijn leven,

om haar lichaam te voelen en haar hart te horen kloppen.

Je weet dat het niet mogelijk is.

Het moet een keer mogelijk zijn, daar ben ik zeker van.

Sorry, maar ik denk dat het tijd voor bed is.

Onze gasten hebben een vermoeiende dag achter de rug.

Je hebt gelijk. Ik laat me altijd meeslepen.

Ik breng jullie naar je kamers.

Laat me even raden. Zo gauw Michaelis vast in slaap was,

haalde jij jouw magisch parfum.

Ik wist dat hier de kracht van gedaanteverwisseling..

mij kon helpen een wanhopige vrouw in een godin te veranderen.

De godin van de liefde.

Weet je zeker dat het gaat werken? Het klinkt krankzinnig.

Je trekt je toch niet terug?

Gaat het pijn doen?

Wil je je man terug, of niet? - Daar heb ik alles voor over.

Doe je ogen dicht en vertrouw op mij.

Wacht totdat wij buiten zijn, en dan doe je met hem wat je wilt.

Michaelis.

Kijk naar mij.

Michaelis.

Bemin mij, vervul mijn wens, nadat je mij genomen hebt.

Maar ik kan Andrea niet ontrouw zijn.

Vertrouw op mij, na deze nacht zijn Andrea en jij weer samen.

Inniger dan ooit tevoren.

Hij zou nu wakker moeten zijn. Wat doet hij?

Niet ongerust zijn. We horen hem wel als hij wakker wordt.

Hij is wakker.

Je weet wat je moet zeggen. Dertig seconden hebben we nodig.

O nee, Andrea, het beeld, het...

Schat, je ziet er vreselijk uit. Het beeld, ik zeg je dat het beeld...

Ja schat, het beeld, is er iets mis mee?

Ja, verdomme. - Je hebt het toch niet gebroken?

Nee, het is weg. Snap je. Het is verdwenen.

Kom Miki. Drink wat thee.

Je luistert niet naar me. Het is weg, zeg ik je.

Liefje, je hebt teveel gewerkt. - Andrea, ik zeg je, het is er niet.

Ze is vast gaan winkelen, ze komt wel terug.

Geloof je me niet? Kom mee.

We zijn net wakker we hoorden je gillen.

Ik had een nare droom. - Echt, waar ging het over?

Andrea, ik heb over je idee nagedacht.

Ja liefje, wat voor idee?

Ik denk dat je helemaal gelijk hebt. Het hoort hier niet.

Morgen bellen we het museum, dan halen ze het op en sturen het...

naar Athene, waar het thuishoort.

Hoe gaat het dan met jou, Miki. Waar ga je dan aan werken?

Geen zorgen. Zo'n meesterwerk was het niet.

Geen nachtmerries meer.

Ik vroeg me af... - Of?

Of je voor mij zou willen poseren?

Oh schat.

Herinner je je Coco Madigan? Coralie Madigan.

Dat meisje dat wereldkampioen ijsschaatsen werd.

Datzelfde meisje. - Wat is er met haar?

Wij zaten op dezelfde school. - Dat wist ik niet.

Wij vormden een besloten zusterschap. Je weet wel, een club voor meisjes.

Dat is het soort club waar ik wel lid van zou willen zijn.

Ik had niet anders verwacht.

Coco werkte hard aan haar PhD archeologie.

Is ze nooit getrouwd?

Nooit, hoewel ze vaak de gelegenheid had.

Dat noemen ze angst. - Iedereen is wel eens bang.

Ze besloot een paar dagen vakantie te houden in een chalet in Megève.

Dat deelde ze met Michael Destry, een aardige jongen, min of meer...

haar minnaar de laatste jaren. Ze vochten meestal als kat en hond.

Maar ik weet zeker dat ze van elkaar hielden.

En nu weer aan het werk.

Ben je van gedachten veranderd?

Daar hebben we het al zo vaak over gehad.

Ik kan mijn plannen niet veranderen, trouwens, ik wil ze niet veranderen.

"Ik wil niet" lijkt er meer op.

Die plannen met mijn vriendinnen waren er voordat ik jou ontmoette.

Leuk of niet, je gaat. Ik wil mijn vriendinnen niet teleurstellen.

Maar mij stel je wel teleur.

Ik had een fantastische cruise op de Nijl gepland.

Het doet me denken aan highschool studentenbijeenkomsten. Stom idee.

Zelfs al is het dat, wat maakt dat uit.

Wij waren boezemvriendinnen op kostschool en...

hebben gezworen samen te komen telkens als er iemand trouwde.

Nu is het de beurt van Prudence.

Hoe komt het dat er maar vier zijn, is de bruid er niet bij?

Nee, Michael, er is er een dood. Ashley had een auto ongeluk.

Je herinnert je haar vast. Zij en Emmanuelle zetten...

die fameuze kledinglijn op, Ashley's.

Maar waarom moet ik weg?

Omdat het alleen voor meiden is. Geen mannelijke vrienden of familie.

Geen minnaars. - Dat zei ik niet.

Dus het is gewoon een excuus voor jou en de meisjes...

om een feestje te bouwen. Wat moet ik zijn, je slaaf?

Michael, ik kom van alles tegen in mijn werk, maar jouw karakter niet.

Zal ik je wat zeggen. Eens kom je van een van je escapades terug...

en dan ben ik weg. -Moet ik met dat dreigement leven?

Ze moest er altijd mee leven.

Op kostschool was zij onafhankelijk. Niemand kon haar vasthouden.

Coco had ons uitgenodigd voor een vrijgezellenfuif voor Prudence,

die zou gaan trouwen.

Zij was de jongste en ze zou aan het eind van de maand trouwen...

met een rijke planter van Sierra Leone.

Ik was langer dan verwacht in Tokio, en kwam als laatste aan.

Uitgeteld maar blij mijn lieve schoolvriendinnen weer te zien.

Atisan Khan kwam eerder dan ik met mijn bagage bij het chalet aan,

waarna hij zich mediterend op de Mont Blanc terugtrok.

Ik ben de eerste om je te verwelkomen in ons stulpje met een godendrank.

Coco vroeg mij het te doen, ze moet nadenken over haar liefdesaffaire.

Hou daar mee op.

Emmanuelle, zeg haar dat ze ophoudt.

Het camaraderiegevoel is door de jaren niet uitgewist.

Hoe is het met jou? - Versleten.

Waar kom je vandaan? - Van Tokio.

Was het in orde? -Zeker. Waar is de toekomstige bruid?

Die neemt een bad. Verbazend. Drie van ons hebben miljoenen mijlen...

afgelegd om hier te zijn en jij hebt niet de minste moeite gedaan om...

ons een knappe jongen te vinden.

Daffy, heb ik geen Adonis meegebracht voor je bruiloft?

Ja, hij was heel sexy.

Hoe gaat het toekomstige bruid? - Ik ben zo gelukkig dat ik...

niet kan wachten om hem aan jullie voor te stellen. Hij is geweldig.

Prudence, wij kennen je man allemaal. Ik heb hem aan jou voorgesteld.

Ja, maar dat was jaren geleden.

Ga je aankleden, dan gaan we de stad op stelten zetten.

Op ons allemaal!

We hebben ons goed geamuseerd.

Tien jaar geleden kwamen we ergens en alle jongens vonden ons te gek.

Laten we het feit onder ogen zien, we zijn geen tieners meer.

Voor Ashley. - Ashley.

Voor Ashley, waar je ook bent.

Ashley was het gelukkigste meisje van de groep.

Zij was bij een auto ongeluk om het leven gekomen.

En jij klaagt over je figuur.

Ik ben vast twee pond aangekomen gisteravond.

Is er een weegschaal hier? - Daar gaan we weer.

Luister meisjes. Weten jullie nog hoe we er uitzagen toen we 20 waren?

Ik was toen nog een baby. - Dat ben je nog steeds.

Zeg "Sorry Coco".

Ik bedoel het serieus. Weten jullie dat nog?

Ik zag er goed uit. Leuk om te zien, met kuiltjes.

Nu zitten ze op je billen en heet het cellulitis.

Ik had prachtige borsten. Alle mannen zaten me achterna.

Gisteravond was echt vreselijk. Geen enkele jonge vent keek naar ons.

We zijn bijna van middelbare leeftijd.

Dank je wel Daffy. Ik zou er alles voor geven om twintig te zijn,

of in elk geval er zo uit te zien. - Waarom ook niet.

Wat bedoel je? Heb je soms iets meegebracht uit Japan?

Kijk hier even naar.

Wat mooi. - Wat is het?

Wat een mooie vorm.

Je wordt er zo high van dat je denkt dat je weer op kostschool zit.

Je gaat je ook weer zo gedragen.

Durf je het aan? - Hangt er van af.

Ik ben in voor alles. Dit parfum verandert je...

in het meisje dat je ooit was, als je dat wilt.

Dat is een grap zeker. - Nee dat is het niet.

Ik geloof er in. Hoe werkt het?

Heel eenvoudig. Je stipt het aan en je geest doet de rest.

Ik ga het proberen. - Ik ook. Hoe lang blijft het goed?

Zolang als je wilt. Een leven lang.

Ik weet het niet. - Kijk dan maar naar ons.

Vooruit Coco je moet met ons meedoen. Een voor ons allen.

Geef me jullie handen.

Doe mij na.

Dankzij het parfum van de oude monnik waren ze weer jong en mooi.

Ze waren allemaal hetzelfde van plan, de stad ingaan en van...

hun nieuw uiterlijk te profiteren.

Na een tocht langs de nachtclubs van Megève, brachten wij...

een jonge knappe Savoyard mee. Waarschijnlijk opgewonden,

maar ook ongerust. Hij was onze chauffeur.

Zo taxichauffeur, heb je de meter laten lopen? Hoe heette je ook weer?

Ik heet Peter, maar jullie mogen me Johnny noemen.

Ik hou van die naam, zoals in Johnny Guitar.

Het is een oude film. Jullie zijn te jong om die gezien te hebben.

Ik heb hem tien keer gezien, met Joanna Crawford.

Wie is deze Joanna Crawford? - Hij bedoelt vast Joan Crawford.

Joan Crawford ging met jou naar de film? -Daffy, alsjeblieft.

Dus jullie zijn de meiden die dit huis huren.

Ik hoorde dat jullie rond de veertig waren.

Als wij rond de veertig zijn, wil je dan de jonkies zien?

Nee, jullie zijn prima.

Johnny, we gaan poker spelen. Je zal ons spel wel waarderen.

Ik kan dit goed spelen, ik win altijd.

Ja, maar dit keer speel jij niet. - O, nee!

Jij gaat daar zitten en kijk naar hoe wij spelen.

Full house... Jij verliest.

Blij dat ik je bod niet heb verhoogd.

Emmanuelle wint altijd.

Ik vraag me af waarom we nog met haar spelen.

Net als mijn man Jack. Niemand van onze vrienden wil...

Trivial Pursuit met hem spelen. Hij kent alle antwoorden.

Ik wil wel eens met hem pokeren. - Over my dead body nog niet.

Ik heb gewonnen.

Je bent van mij. Kom maar mee.

Ik zei het wel dat ze altijd wint.

Johnny had de hele nacht met ons allemaal de liefde bedreven.

De een na de ander, en sommigen van ons een paar keer.

Dankzij mijn beroemde techniek van Tibet.

Maar gisteravond vond je het fijn met mij te vrijen.

Johnny, je was fantastisch, maar je moet nu gaan.

Hier is de ritprijs, ga nu maar naar huis.

Wanneer gaan jullie weg? - Vanmiddag vertrekken we.

Dan haal ik jullie op. - Nee, het is beter van niet.

Ga nu maar naar huis.

Ik heb mijn bed opgemaakt en sta in de startblokken.

Waar is mijn favoriete taxichauffeur?

Die is vertrokken Daffy. - O nee, laten we hem terughalen.

Ik heb een grote kop koffie nodig. - Het is beter zo.

Jij praat voor jezelf. Ik wil hem terug.

Hij komt niet terug.

Emmanuelle, ik heb een heerlijke tijd gehad.

Ik ook, waarom moet het afgelopen zijn?

Omdat het paradijs niet voor ons is. Wij zijn maar stervelingen.

Voor een moment, gisteravond, voelde ik mij onsterfelijk.

Het leek of ik zo voor altijd kon leven.

Gisteravond was ik bang dat het voor altijd zou kunnen zijn.

Ik ga zaterdag trouwen en ik ben bang hem te vertellen...

wat we gedaan hebben.

Je moet er met niemand over praten. Het is ons geheim.

Emmanuelle, wil je mij terugveranderen? -Waarom?

Omdat mijn leven bestaat uit het bestuderen van ruïnes.

In dat werk hoor ik thuis. Mijn team is gewend...

aan mijn nonchalant kleding, jeans en T-shirts.

En ik heb Jack en de kinderen.

En de mijne houdt van mij, zelfs met hangborsten en cellulitis.

Daarom hou ik van jullie alle drie.

Jullie zijn de beste vriendinnen die ik heb.

Ik vraag me af of Ashley net als wij genoten had.

Die nacht zou altijd ons geheim blijven, diep in ons hart geborgen.

Prudence genoot van haar laatste nacht als vrijgezellin.

Maar Coco had nog steeds problemen met Michael Destry.

De envelop was leeg. - Ik vergat de brief er in te doen.

Wat stond er in?

Een paar domme dingen, wil je met me trouwen, wanneer, waar, hoe laat.

Natuurlijk wil ik met je trouwen. - Wanneer?

Volgend jaar. - Volgend jaar wanneer?

Volgend jaar op een zondag. Ja, misschien op een zondag.

Een paar dagen later gingen Coco en assistent Paula met ons...

naar Sierra Leone voor Prudence's huwelijk in Sulima, een dorpje...

aan het eind van dat Afrikaanse land.

Michael Destry was er niet bij.

Eind goed, al goed.

Het zijn mijn allerbeste vrienden. - En ik dan?

Jij gelooft mijn verhalen niet eens.

Ik geloof er in. Vertel me nog een verhaal.

Toen we eindelijk het vliegveld midden in de jungle bereikt hadden,

was de aansluiting naar Sulima al vertrokken.

Dames, beheers U. Rustig, één tegelijk.

Wat kan ik voor U doen?

Dat vliegtuig, daar hadden wij in moeten zitten.

We moesten vandaag naar Sulima.

Ik snap het maar het vliegtuig is zojuist vertrokken.

Roep het terug. Het kan niet zonder ons vertrekken.

Dat kan wel, het is vertrokken.

Wij zijn morgen de bruidsmeisjes bij een huwelijk. Wij moeten mee.

Ik kan er niets aan doen. - Kom nou.

Hoe heet U? - Emmanuelle.

Dan bent U de Madigan sisters? Wie van U is Coralie?

Dat ben ik. -En ik ben Paula, hoe ziet het met dat vliegtuig?

Ik vrees dat het vliegtuig er vandoor is naar Sulima.

Alles wat U moest doen was hier op tijd zijn.

Maar dat was niet mogelijk, snapt U dat niet?

Wanneer gaat de volgende kist? - Over drie dagen.

U maakt een grapje.

Drie dagen.

Wat heeft dit te betekenen? Wat doen jullie?

Geef dat terug. -Er moet vast iets zijn wat U kunt doen.

Helemaal niet. Eenmaal vertrokken...

Wat doen jullie?

Het vliegtuig is weg.

Ja, wanneer.

Jullie hebben je door al die mannen een weg naar de bruiloft gebaand.

Zeg maar dat we oefenden voor de huwelijksceremonie.

Dus wat had de kolonel voor idee? - Een boot.

Ik dacht dat jullie haast hadden. - Sierra Leone is een klein landje.

Hij zwoer dat we daar de volgende dag zouden zijn.

Op tijd voor het huwelijk.

Hij had het beloofd. Hij vond een bevriende kapitein,

die nog drie slaapplaatsen had. Wij sprongen in een taxi daarheen.

En je haalde de boot. - Nog net op tijd.

Dit was het begin van een tocht vol verrassingen, en misschien wel...

de meest veelbewogen 24 uur in mijn nieuwe bestaan.

Herinner je je de pianist die met Stan Getz in Parijs speelde?

Wat een vraag. Een natuurtalent. Hij bespeelde de toetsen als een engel.

Hij bespeelde ook vrouwen als een engel.

Hij stond daar ineens voor me. Levensgroot. -Herkende hij je?

Natuurlijk niet. Toen ik hem voor het laatst zag was ik blond en jonger.

Dat was in zijn bar in Hong Kong.

Je kan je mond beter dicht doen, we hebben hier grote vliegen.

Het goede nieuws is dat ik drie slaapplaatsen heb.

Het slechte nieuws is dat er in de vierde een man slaapt.

Is er geen plaats waar U hem kunt onderbrengen?

U kunt zich voorstellen dat wij er geen man bij kunnen hebben.

Kapitein, U kunt vast iets doen.

We willen niet de hele reis met een verlekkerde oude kerel zitten.

Wij hebben wat privacy nodig en er zijn trouwens geen passagiers...

onder de negentig op deze boot. Dat U ze gevonden hebt!

Niet te geloven.

Mag ik je voorstellen aan je vorige kamergenoten?

Laat maar kapitein. Uw vrienden zijn de onze.

Goed dan, dit is Cyrus McCallister.

Ik ben er zeker van dat mr McCallister geen overlast bezorgt.

Het is zo saai, altijd alleen maar vrouwen.

Tot uw dienst dames.

Nu je het zegt, je kan ons een handje helpen.

Kom meisjes, ik neem jullie mee naar de hut.

Laat me dit even wegruimen. Wie gaat er onder liggen? -Ik!

Waar is het damestoilet? - Hierlangs.

We moeten het delen? - Ik ben bang van wel.

Dat kan heel goed.

Het jachtseizoen op die heerlijke mr Cyrus McCallister is geopend.

En natuurlijk liet het jou allemaal koud?

Drie jonge vrouwen ver van de bewoonde wereld zonder scrupules.

Dus jullie gingen samen een val zetten.

Helemaal niet, het was iedere vrouw voor zich.

Alle middelen waren toegestaan.

En lust was de moeder van de vindingrijkheid?

Ik moet de man nog ontmoeten, die een mooie vrouw kan weerstaan,

als zij vastbesloten is hem te veroveren.

Hoe gaat ie? Je hebt je handen vol.

Cyrus, wacht op mij, je gaat te snel.

Kan je me helpen, ik heb iets in mijn schoen.

Deze kant op. Kom maar mee.

Hoe kan ik aan een schroef gekomen zijn?

Door gevaarlijke plaatsen op te zoeken.

Het is hier erg heet. God wat is het heet...

ik voel me een beetje...

Kijk eens wat een kettingen.

Ga hier even zitten. Voel je je wat beter? -Veel beter.

Hou haar even in de gaten terwijl ik assistentie haal.

Wat ben jij sterk.

Paula, je zus is flauw gevallen.

Wij zorgen wel voor haar.

Wat een stel meiden zeg.

Ik kwam om wat reukzout maar niet voor haar.

Voorzichtig, deze kant op.

Ze is er bijna. - Bravo!

Dat was het begin. Ze hadden het leuk.

Coco had geen klachten.

Dus wie was de volgende? - Paula.

Toen ze zag dat Cyrus alleen was was Paula aan zet.

Pull!

Je weet hoe je daar mee om moet gaan.

Ik heb een goed schutter altijd bewonderd.

Kan je schieten? - Leer het me maar.

Hier, neem het geweer, ik zal het je leren.

Niet slecht, maar je moet de trekker overhalen, geen ruk geven.

Zie je die boei daarginds? Probeer het nog eens.

Breng het geweer omhoog tot midden in het doel.

Kijk naar het doel, adem uit en haal de trekker voorzichtig over.

Haal de trekker over.

Dat is geweldig. Doe het nu eens liggend voor.

Grapje. Je bent heel goed. Weet je zeker dat je nooit...

eerder geschoten hebt? -Nooit. Sommige dingen gaan vanzelf.

Ha lieverdjes, ik zocht jullie. Wat waren jullie aan het doen?

Pull!

Hij moet bloedgeil geweest zijn na die aandacht van de Madigans.

Hirsh speelde een nummertje piano voor Paula en Coco.

Ik nam de gelegenheid waar om Cyrus op het dek op te zoeken.

Een mooie avond, heerlijk zwoel en zacht.

Toen Hirsh de Hong Kong melodie speelde, had ik zin om te dansen.

Cyrus.

Heb je zin om te dansen?

Ik kan niet dansen.

Kom, ik zal het je leren.

Het wordt verschrikkelijk heet. - Eventjes maar.

Van dit soort muziek moet ik dansen. - Alle begin is moeilijk.

De boot gaat meer bewegen. Is dat normaal?

Niets om de zorgen over te maken. Een beetje deining.

Dat kan je wel zeggen.

Ik begin het warm te krijgen.

Ik voel me...

Is het de champagne? - Ik denk het.

De sterren...

Ik moest een reden hebben om hem daar boven te krijgen.

Goeie zet.

Het was geen zet. Ik voelde me doodziek.

Ik heb nooit tegen een schommelende boot gekund.

Je bedoelt, je was zeeziek?

Zo ziek als een hond. Ik wilde dood de rest van de nacht.

Die arme Cyrus McCallister had geen geluk.

Ja en nee. Het was nog niet afgelopen.

Voor hem niet, en voor ons ook niet.

Cyrus, de boot is... - Skipper, help me hier uit.

Ik dacht dat je de zaak onder controle had.

Allemaal van boord, kom mee!

Opschieten Cyrus.

Dus die arme Cyrus kreeg op het laatst de volle laag.

Maar de muis had nog een staart.

Cyrus had de boot eerder dan wij verlaten en was nergens te bekennen.

Het was te laat om ons daar zorgen over te maken.

We moesten zo snel mogelijk naar Prudence,

want de plechtigheid zou snel beginnen.

Eindelijk ging de deur open en het getrouwde stel verscheen.

Maar wat een verrassing voor ons.

Cyrus!