Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Hoe komt het dat je 30 jaar niet meer gequizd hebt?
Ik moest ermee stoppen, Nick. M'n hart. - Het is niet waar.
En Luc moet die papieren per se ook tekenen.
En dat is voor de borg van de lening van Cynthia haar nieuwe kapsalon.
Ik kom uit...
Afghanistan.
We zullen je pony...
En uw naam is? - Mario.
Rare carriérestap. Van Rambo naar hondenkapper.
En wat die zesde speler betreft, weet jij nog iemand?
Ik ken misschien wel iemand.
Ze noemen hem de Professor.
Hij schijnt heel slim te zijn.
Lee Harvey Oswald.
Dat is geen autist. Je hebt een dove meegebracht.
Parijs. - Hé, dat ben jij. Dat ben jij toch?
Opbouw zoals in Mondahar.
Met fijn schilderwerk dus?
Go. - Go, go, go.
Op de knieën. Op de knieën.
Serieus, dat kun je niet menen. - Zwijgen, heb ik gezegd. Zwijgen.
Wat is dat?
Dat is... Dat is een Tyto alba. - Een wat?
Een kerkuil.
Het is geen echte.
Het is een opgezette.
Dat kan niet. Dit gebeurt niet.
Dat kan niet.
Luister, vanavond opent mijn vriendin haar kapsalon.
Daar moeten we al lang zijn.
Als we niet snel komen opdagen, belt ze de politie.
Godverdomme.
Hé, joh, doe eens rustig.
Nee, hij moest zwijgen, heb ik gezegd. Hij moest zwijgen.
Je moet zwijgen, heb ik gezegd.
Anders zal ik bij jou eens voor een opening zorgen. Begrijp je?
Begrijp je?
Dit is het verhaal van drie vrienden.
Het jaar is 1985.
Leuven is een bruisende stad voor drie studenten aan de grote universiteit.
Altijd waren ze bij elkaar. Onze Roger, de mooie Mathilde...
en de gekke, onvoorspelbare Gabriël. Gaby, noemden ze hem.
Ze gingen samen naar de les, ze studeerden samen...
en ze spijbelden samen.
Ondanks hun verschillende karakters waren ze in één ding hetzelfde.
Ze waren superintelligent.
Iedere vrijdag en zaterdag, terwijl de andere studenten naar huis gingen...
gingen zij quizzen.
In alle mogelijke parochiezaaltjes in alle mogelijke dorpjes.
En de winnaar van deze quiz is:
Tafel 4, Les Valseuses.
Zeven kilo van het varken, 600 frank. Wat denk je?
Ze gingen quizzen om bij te verdienen. - 500.
Alles wat ze binnenhaalden, alle mooie prijzen namen ze mee om te verkopen.
En met het geld dat ze daarmee verdienden, betaalden ze hun studie.
Ze waren onafscheidelijk. Ze hadden alleen elkaar nodig.
De heilige drie-eenheid. - Luister.
De Australische breedvoetbuidelmuis komt aan z'n einde door te paren.
Serieus, ze paren zo veel en zo heftig en met zo veel vrouwtjes...
dat ze aan het einde gewoon kapot zijn. - Kom op, zeg.
Echt waar. Kan je je dat voorstellen?
En die vrouwtjes dan? - Geen last ervan. Die overleven alles.
Toen gebeurde er iets verschrikkelijks, iets wat alles zou veranderen.
Die twee jongens werden verliefd op hetzelfde meisje.
Tjonge. Oom Roger verliefd. Ik kan het me niet voorstellen.
Wat heeft dat met het paard van Parijs te maken?
Geduld. Het was niet meer hetzelfde tussen de heilige drie-eenheid.
Er was iets gebeurd. Ik heb nooit precies geweten wat.
De hypotenusa. - Nee, dat is niet juist.
In november 1985 deden ze mee aan de IQ-quiz met Herman van Molle.
Ze waren hard op weg het record van de De Messemaekers uit '81 te verbreken.
Er waren veel spanningen tussen die twee. Roger speelde ongeconcentreerd.
Toen gaf hij het stomste antwoord uit de quizgeschiedenis.
Dat is een weggevertje. Het paard...
Van Parijs.
Oei, toch blijkbaar geen weggevertje.
Roger heeft sindsdien nooit meer gequizd.
Maar Roger weet dat toch? Waarom zegt hij dat dan?
Misschien omdat hij niet wou winnen.
Een paar dagen later was er een zware ruzie.
Vertel me niets over vriendschap.
Toen is de bom ontploft.
...van het CCC werden achtergelaten...
met de waarschuwing dat een bom zou ontploffen...
Roger is die dag vertrokken.
We hebben drie jaar niks meer van hem gehoord.
Hij trok de wereld rond. - Ho, wacht eens.
Wat zeg je nou?
Hij heeft drie jaar rondgereisd. - Door die bom die ontplofte.
Figuurlijk, bedoel je toch?
Op 5 november 1985 is hij vertrokken.
Ik zal het nooit vergeten.
De dag dat de CCC de Kredietbank op het Ladeuzeplein heeft opgeblazen.
Mathildes kamer lag daar om de hoek.
Shit, zeg.
En Mathilde? Wat is daarmee gebeurd?
Mathilde is jaren later met Gaby getrouwd.
Ze kregen twee kinderen, geloof ik. Gaby is heel vroeg gestorven.
Roger heeft hem nooit teruggezien.
En oom Roger, heeft hij Mathilde nog teruggezien?
Roger is na drie jaar stilletjes thuisgekomen.
Hij heeft werk gevonden bij de belastingen.
Hij is die grijze muis geworden die hij nu nog altijd is.
En ieder jaar wordt hij grijzer en grijzer.
Hij heeft Mathilde een paar weken geleden teruggezien.
Ze hebben toen even gebabbeld.
Ik vind dat niet leuk, liefdesverhalen zonder happy end.
Maar nu weet ik het nog steeds niet. Hoe zit 't nou met dat paard van Parijs?
Dan stel ik voor dat je de bron zelf aanspreekt.
Ik wens je veel succes.
Louis, heb je een aspirientje voor me? Ik krijg weer van die migraine.
Vanavond opent mijn vriendin haar kapsalon. We moesten daar al lang zijn.
Je moet zwijgen. Anders zal ik bij jou eens voor een opening zorgen.
We hebben gewonnen. We hebben de quiz gewonnen. Yes.
Hoe kon je, jongen?
We hebben het fantastisch gedaan. Kom, snel een prijs halen.
Luc wordt al helemaal ongeduldig.
Je had gelijk, hé, Nick? Mens sana in corpore sano, hé?
Gezonde geest in een gezond lichaam.
Discipline, hé.
Proficiat.
Merci. - Ik heb je bezig gezien, vanavond.
Je gaat er wel voor, hé?
We proberen punten te pakken voor de Superprestige.
De Superprestige? Dat meen je niet.
Dan heb je wel wat veel antwoorden laten liggen, hé?
We zijn eerste. Sorry, maar kennen wij elkaar?
Nog niet.
Je moet nog veel bijleren, wil je je plaatsen voor de Superprestige.
Heb je ook meegequizd vandaag? Met welke ploeg?
Met geen enkele. Ik heb de quiz van vanavond samengesteld.
Ja. Nou, kies maar iets uit van de tafel.
Meneer Superprestige.
Kom, Nick, we moeten de uil nog trekken.
De uil? - Voor Gwendy.
Dat hadden we afgesproken. Weet je dat niet meer?
Kom op, Nick, neem op.
Kom op, Nick, neem op.
Was je vergeten dat het quiz was?
Zaterdag is de opening van de kapsalon. Nick moet het ook vergeten zijn.
Verdorie. Hij neemt niet op.
We hebben de punten wel nodig.
Dat is m'n vrouw.
Dag, mevrouw. Armand. Armand De La Ruelle.
Gwendy, Armand herinnerde me eraan dat ik wat vergeten was voor zaterdag.
Iets vergeten? Waarom verbaast me dat niet?
Je gaat quizzen zeker? - Als jij je kapsalon opent? Ben je gek?
Ik was vergeten dat ik een opdracht had, zaterdagavond.
Een opdracht. Nou ben ik eens nieuwsgierig.
Het is voor de school. - Voor de school? 's Avonds?
In het donker?
Ja. Opnames van...
Van nachtdieren. - Nachtdieren.
Ja, inderdaad. Ik weet niet of u het weet, maar...
de Tyto alba is aan het broeden.
De Tyto alba, hoor ik u zeggen, wie is dat?
Wie is dat?
Een uil. - Een uil?
Een uil. - Inderdaad, een uil.
Maar niet zomaar een uil, een kerkuil.
Iets kleiner dat z'n grotere broer de Bubo bubo.
Dat is de oehoe.
Maar toch groter dan de steenuil. - En die uil broedt alleen op zaterdag.
Die doet dat bijvoorbeeld niet vanavond? - Nou, de kerkuil is een wonderlijk dier.
Het zijn niet alleen nachtdieren, het zijn ook een beetje...
weekenddieren. - O, weekenddieren.
Zie ik eruit als een Bubo bubo?
Nee, serieus, Gwendy, het is vervelend...
maar een opdracht is een opdracht. Dit was al lang afgesproken.
Dus zondag krijg ik foto's te zien van een broedende kerkuil.
Meer nog, mevrouw. We zullen ze diezelfde nacht laten zien.
Ik neem het digitale toestel van school mee. Dan hoeft u niet te wachten.
Wat zegt u daarvan? - Foto's van een grote dikke uil.
Zet hem anders op de foto.
O nee, hij broedt zeker niet.
Ik vind het erg dat je me niet gelooft.
Als ik zaterdag foto's zie van een uil, geloof ik je.
Tjonge. Dat is een pittige vrouw, die van jou.
Daar zijn we goed mee. 'lk neem het digitale toestel van school mee'.
Waar gaan we die uil vinden? - Daar zorg ik wel voor.
We hebben er zo een op school. Een opgezette.
Foto's zijn stilstaande beelden, hé?
Jij lepe hond, jij.
Je vind het toch niet erg dat ik wat later kom op de opening?
Die quiz kan veel punten opleveren voor de Superprestige.
Tuurlijk. Ga jij maar naar je quiz.
Je zou je maar vervelen met die hondjes.
En nog meer met die bazinnetjes. Dat is niks voor jou.
Je bent een schatje, jij.
M'n eigen zaak gaat open, Nick. - Ja. Zalig, hé?
Na de quiz komen we meteen, goed?
Dan zijn de omaatjes weg en dan kan het feest beginnen.
Vind je het mooi? - Ja. Ja, ja, het is in orde.
Het is allemaal zo snel gegaan. - Mario is flink aan de slag gegaan.
Samen met z'n maten.
Mario? - Dat is m'n nieuwe hondenkapper.
Ach ja, aan het roze te zien kan ik me wel iets voorstellen bij Mario.
Daar zou je je flink in kunnen vergissen.
Hier moet ik even stoppen. Ik word verblind door schoonheid.
Oei, m'n ogen.
Mario, dit is m'n vriend, Nick.
Het kan ook een spot zijn geweest.
Nee, dat is haar schoonheid. Ik moet thuis ook altijd een zonnebril op.
Mafkees.
Aangenaam, Mario. - Nick.
Sorry dat ik stoor.
Tjonge, dat ding is zwaar.
Tjonge, wat ben jij sterk, zeg. Ze zijn vast bang van je geweest in Afghanistan.
Is dat de vriend van Cynthia? - Dat is Nick, ja.
Tjonge. Zo'n schriel mannetje. Ik had een ander type bij haar verwacht.
Meer concurrentie, eigenlijk.
Hij schijnt heel slim te zijn.
Daar heb je wat aan als ze je aanvallen met een AK-47. Wat zeg je dan?
Ik weet de hoofdstad van Oslo?
Ja, maar het is een quizzer. - En Cynthia valt daarop?
Tjonge. Een stevige hondenkapper.
Nu kun je ook Deense doggen doen. - Ex-militair. Drie jaar Afghanistan.
Zeg, maar Mario, vertel nu eens iets over jezelf.
Hoe lang was je in het leger? - 1.82 meter, hoezo?
Tjonge, dat is lang.
Ja, Luc, je hebt gebeld. - Ja, Nick, het is in orde nu.
Ja, we waren vergeten dat het quiz was, zaterdagavond.
Maar ik heb voor een alibi gezorgd.
We gaan een uil trekken. - Een Tyto alba.
Wat? Luc, dat was ik helemaal niet vergeten.
Onze vrouwen weten toch dat we gaan quizzen?
Ik heb het 14 dagen geleden tegen Cynthia gezegd.
Wat? En weet Gwendy dat ook? - Gwendy stond erbij.
Hoezo? - Dus die wist dat we gingen quizzen.
En die zegt niks.
Zeg, Gwendy, nog even over zaterdag.
Die opdracht heeft niks met die quiz te maken.
We gaan eerst quizzen, ja, maar daarna moet ik die uil gaan fotograferen.
Het is al goed. Ga maar quizzen. Je hoeft geen uitvluchten te verzinnen.
Nee, maar het zijn geen uitvluchten.
Het heeft niks met de quiz te maken. En als ik wil quizzen, dan ga ik quizzen.
Ik wil maar zeggen dat ik die opdracht ook heb.
Dus we gaan er iets aan verdienen?
Ja, ja. Natuurlijk.
En jij zult jouw deel krijgen. - Het is goed. Ik verwacht er veel van.
Zie ik je thuis, straks? - Misschien kom ik wat later.
Ik ga nog even langs bij Roger.
Er is iets wat ik hem al heel lang wil vragen.
Iets wat me niet loslaat. Iets over vroeger.
Dit is het verhaal van drie vrienden in Leuven.
En toen maakten ze ruzie en toen was de vriendschap gedaan.
En toen is de bom ontploft. Letterlijk en figuurlijk.
Dat weet je dan ook al. Veel meer valt er niet over te vertellen.
Ik bedoel, ik ben weggegaan, zij zijn getrouwd.
Eind goed, al goed.
En dat paard van Parijs?
Oei, toch blijkbaar geen weggevertje.
Waarom wil je dat nu weten? Het is allemaal al zo lang geleden.
Gewoon. Ik wil weten waarom je dat gezegd hebt.
En waarom je 30 jaar niet meer gequizd hebt.
En wat je tot zo'n norse man heeft gemaakt.
Nou, bedankt. - Het is toch waar?
Iedereen die dicht bij je komt, duw je weg.
Dat paard van Parijs, het was net of je dat tegen iemand buiten beeld zei.
Tegen Mathilde?
Jullie waren allebei verliefd op haar.
Heeft dat de vriendschap kapotgemaakt?
Luister.
Ken je dat verhaal van de Trojaanse oorlog?
Van Menelaos, koning van Sparta.
Getrouwd met Helena, de mooiste vrouw. Helena wordt verliefd op Paris.
Paris ontvoert haar en neemt haar mee naar Troje.
En niet naar Parijs. - 10 jaar hebben ze voor haar gevochten.
Tot op een bepaald moment de Grieken zogenaamd de strijd opgaven...
en daar alleen een groot houten paard achterlieten.
Dat vol zat met soldaten die 's nachts de poorten van Troje openzetten...
en zo de stad verwoestten. Ik weet het.
Wat heeft dat met jullie te maken? - Wacht.
Dus...
jarenlang waren we onafscheidelijk.
Tot ineens, op een avond, Gaby iets zei wat alles zou veranderen tussen ons.
Jij bent mijn Helena van Troje.
Jij bent zat. - En ik ben je Menelaos.
Ik zou een oorlog beginnen als ze je van me zouden afpakken.
Wat iedereen al geweten en gevoeld had, werd voor het eerst uitgesproken.
Ik ben verliefd op je.
Al vanaf de eerste dag dat ik je zag.
Doe niet zo raar. Je hebt teveel gedronken.
Dan ben ik haar Paris.
Ik zal haar altijd weer ontvoeren. Altijd weer opnieuw.
De stille, stugge, altijd zwijgende Roger...
had z'n ziel blootgelegd.
En niemand had het zien aankomen.
Het was definitief voorbij met de onschuld.
En toen ik dan in die studio Herman van Molle hoorde zeggen:
Welke stad namen ze zo in zodat Helena bij haar geliefde Menelaos kon zijn?
Toen kon ik me niet meer inhouden. - Het paard...
Van Paris, wou ik zeggen. Ze was de geliefde van Paris.
Hij was de grote liefde in haar leven, niet Menelaos.
Gaby was razend. Hij heeft het me nooit kunnen vergeven.
Het einde van de vriendschap.
Ik heb je belachelijk gemaakt...
En ik ben weggegaan. Ver weg, zo ver mogelijk.
Er was hier toch niemand meer die me nodig had. Ik bedoel...
Menelaos had z'n Helena, Paris was verslagen.
Troje was vernietigd.
Nou, dat is het verhaal achter het paard van Parijs.
Het stomste antwoord uit de quizgeschiedenis.
Ja, maar je zei Parijs, en niet Paris.
Laat het, Nick.
Alsjeblieft, ik heb je toch verteld wat je wilde weten? Het is zo lang geleden.
Laat het. Ik vraag maar één ding, en dat is dat je me met rust laat.
We hebben gewonnen.
Je gaat er wel voor, hé?
Zo lang ben je nog nooit weg geweest.
Ik denk dat je eens naar een dokter moet, Nick.
Maak jij eens een afspraak.
Hallo.
Hé, ben je daar nog lang bezig? - Nee, we zijn hier klaar.
En hoe ging het?
Eerste. - Nee, super, Nick.
Hoe is het bij jullie? - Het is hier heel druk.
Kom maar snel. - Nick. Kom, joh.
De uil. - Oké, ik ga nu met Luc weg.
Is je vriend er nog niet? Dat snap ik niet.
Als mijn vriendin een kapsalon zou openen, zou ik daar bij willen zijn.
Maar ja, dat ben ik natuurlijk.
Zou je dat willen doen voor je vriendin?
Nick had een heel belangrijke quiz vanavond.
Dan hoop ik dat hij gewonnen heeft.
Ze waren eerste.
Antananarivo. - Wat?
Antananarivo. Dat is de hoofdstad van Madagaskar.
Gek, hé? Dat zijn van die dingen die ik dan weer weet.
Is er nog genoeg champagne? - Ja, daar.
Wat jij allemaal weet, zeg.
Het klopte toch? Antananarivo, hoofdstad van Madagaskar.
Dat vond ik een heel mooie film, Madagascar.
Tot de volgende quiz.
Lennon, tot ziens.
Je hebt hem toch wel bij je? - Ja. Hij zit al heel de avond te wachten...
om uit te kunnen vliegen.
Hoe hem even omhoog, Armand, dat het zo gebeurd is.
Ga je dat zo doen? Hier? - Ja. Steek hem even in de lucht.
Iets hoger, Armand.
Hoe werkt dat ding?
Kan ik die foto's nu al zien?
Digitale fotografie m'n neus. Het is overbelicht.
Luc, het is goed, laat het nou zo.
Gwendy weet dat je gelogen hebt over die opdracht.
Het gaat er niet om dat ik lieg, het gaat erom dat zij mij niet gelooft.
Ze wou een bewijs. Dat zal ze krijgen.
Kom, Armand, steek die uil omhoog.
De habitat van een kerkuil is niet echt de parking van 'n parochiezaal.
Kom op. - Ik weet er wel eentje.
Een echte kerkuil? - Ja. Een paar kilometer verderop.
Een echte. - Een echte uil? Dat is veel beter.
Nee, Luc, nee. We moeten door, jongen.
Kom, nog even. Ik wil Gwendy's gezicht zien als ze een foto van 'n echte uil ziet.
Toe. - Kom, volg me maar.
Mooi gedaan, Cynthia, echt waar.
Ik ben trots op je. - Het was dankzij jou, Simonne.
En Gwendy die me goed geholpen heeft. - Dat is goed.
Dat je zo iemand hebt als Gwendy om de boel wat in het oog te houden.
Heb je onze nieuwe aanwinst al gezien? Mario, voor de grote honden.
Dag, mevrouw. Aangenaam.
Ik vertelde Tamara net over een artikel dat ik aan het lezen was...
over Karel de Grote en z'n Frankische rijk.
Wist u dat dat na z'n dood in drie stukken is verdeeld?
Gek, hé, dat weet hij. - Je personeel is goed opgeleid, zeg.
Weet u de hoofdstad van Madagaskar? - Niet direct, nee.
Het was iets met veel A's.
Zeg, jongen, het is wel goed, hoor.
Een goed gesprek kunnen voeren is de belangrijkste eigenschap voor 'n kapper.
Je mag tevreden zijn dat je zoveel interessante en goede mensen hebt.
Dit gaat een succes worden, kind.
Is Nick er niet?
Is Nick er niet?
Hoe heet je eigenlijk? - Nick.
Nick van Tafel 7.
Hier is het, mannen.
Ik had beter die zaklamp als prijs kunnen pakken.
Trek anders wat foto's.
Ik bedoel, laat je flits een paar keer afgaan.
Weet je wat dat kost? - Het is digitaal, Luc.
Je kunt er 100.000 keer mee trekken. - O ja, dat klopt.
Dat is hem. Heb je iets? - Wacht, wacht.
Nee, het ging te snel.
Hij is daarheen gevlogen.
Naar een van die bomen daar.
Heb je iets? - Momentje.
Hoe kan dat? - Wat is dat?
Shit. Stropers.
Wat is dat hier verdomme? - Ze zijn foto's van ons aan het maken.
Hé, die is niet van mij. Ik moet hem nog teruggeven.
Hoe lang ben je ons al aan het volgen? Hoe lang al?
Het zijn geen agenten of boswachters. - We zijn van het college.
We zijn op zoek naar de kerkuil. In het Latijn de Tyto alba genaamd.
Lul niet, je was foto's van ons aan het maken.
Wat nu, Tjenne? Ze hebben onze gezichten gezien.
Onze auto. Onze nummerplaat.
En nu weten ze dat ik Tjenne heet.
Echt, jullie weten niet hoe kort ons geheugen is.
Ik ben al vergeten dat je Tjenne heet. - Hou je bakkes, jij.
Ik moet kunnen nadenken.
Je mobieltje, hier.
Het is prachtig, hé?
Zo'n volle maan.
Nee, niet voor mij. Ik heb al genoeg gedronken.
Wist je dat de maan hier 384.450 kilometer vandaan staat?
Wat is dat met jou? Je doet al de hele tijd zo raar.
Nee. Nee, dat zijn gewoon van die dingen die ik...
Kijk, Cynthia, ik weet misschien niet veel...
maar wat ik wel weet...
is dat de mooiste maan boven Islamabad nooit zo mooi was als nu.
Omdat hij jou niet had om op te schijnen.
Mario, als we willen samenwerken, moet je daar mee stoppen. Ik heb een vriend.
Ja. Een slimme, naar het schijnt.
Als hij echt zo slim was, was hij hier vanavond bij je.
En niet bij een of andere quiz.
Hoe dom kun je zijn?
Ze gaan ons doodmaken. Ik zweer het je, ze gaan ons doodmaken.
Ze zijn dat nu aan het beslissen. - Kom op.
Toch niet voor een everzwijn en een reebok?
Ze denken niet zoals wij. Het zijn gekken.
Het is als in die film met dat mannetje met z'n banjo in die bossen.
Waar iemand een varken moet nadoen en dan...
Hoe heet die film nou weer?
Ik wou dat Lennon hier was.
Waar is dat meisje gebleven? - De politie bellen, hoop ik.
En als die te laat komen?
Die gasten, dat zijn wildemannen. Beesten. Snappen jullie dat niet?
Ze hebben ons gezien. Wat kunnen we anders doen?
We kunnen ze niet doodmaken voor een everzwijn en 'n reebok.
Oké, mannen, sta klaar.
Ik denk dat dit het moment is.
Lopen, hé. Nu.
Op de knieën. Op de knieën.
Dat kun je niet menen.
Verdomme. - Hé, joh, doe eens rustig.
Nee. Hij moest zwijgen, heb ik gezegd. Hij moest zwijgen.
Je moet zwijgen, heb ik gezegd.
Anders zal ik bij jou eens voor een opening zorgen. Begrijp je?
Begrijp je?
Vertel eens, Roger.
Dan ben ik haar Paris.
Ik ben verliefd op je.
Ik zal haar altijd weer ontvoeren. Elke keer opnieuw.
Dit is het verhaal van drie vrienden die op één nacht hun onschuld verloren.
Weet Roger dat jij hier bent?
Nee.
Ik vond ze allebei heel leuk.
Maar een van hen vond ik leuker.
En ik wist dat als ik zou kiezen, onze vriendschap voorbij zou zijn.
Ik was zwanger.
Na die ene nacht.
Ik wist niet van wie.
Ik was toen helemaal in paniek.
Abortus was hier toen nog strafbaar, dus...
Je moest daar al voor naar het buitenland gaan.
Naar Parijs.
Ja.
Een maat van me loopt daar stage.
In Hôpital Saint Germain. Hij kent daar een arts.
Ze hebben al eens een vriendin geholpen.
Moet ik het niet houden? - Mathilde, en je studie dan?
Wie gaat er voor dat kind zorgen?
En Roger?
We gaan Roger niets vertellen. Dat is beter.
Mathilde, Roger zal het toch niet begrijpen.
We gaan in een weekend.
Naar Parijs.
Naar Parijs.
We zouden vertrekken na de opnames van de IQ-quiz.
Maar Roger was zo gespannen.
Wij dachten natuurlijk dat dat kwam door de stress van de quiz.
De hypotenusa. - Nee, dat is niet juist.
Dat is de schuine zijde van een recht... - Wat is het probleem?
Dat is al je derde blunder. - Over blunders hoef jij me niets te leren.
Sorry? - Of over die fout die je gaat maken.
Waar heb je het over? - Ik weet het. Ik weet alles.
Wat? - Ja, het klikt hier niet zo goed, hé?
Hoe komt dat? - Nee, hoor, het gaat wel.
Doe niet zo dom. Wat is het probleem? - Moet ik eens dom doen?
Zal ik het hier eens zeggen of zo?
Ik zeg je dat ik het weet. - Maar wat dan?
Het paard...
Van Parijs.
De volgende dag kwam hij z'n spullen halen en hij ging weg.
Gabriël wilde hem nog tegenhouden, maar...
Roger was zo teleurgesteld in die vriendschap.
Alsjeblieft, je hebt het mis.
Dat we niks hadden gezegd en dat we hem hadden buitengesloten.
Ik ga weg. Ik ga ervandoor, oké?
Hij dacht dat Gabriël en ik al lang iets met elkaar hadden.
Denk je nou echt dat ik niet zie wat er aan de hand is? Dat ik...
Hij was ervan overtuigd dat we al maanden achter z'n rug om bezig waren.
En dat hij dan de domme naïeveling was die van niets wist.
Hij wou niks meer met ons te maken hebben.
Hij zou vertrekken.
En hij ging weg. Voorgoed.
Ik weet alles, Roger.
Ik ben naar Mathilde geweest, ze heeft me alles verteld.
Wat heb je gedaan? - Zoveel verloren jaren, Roger.
Die moet je weer inhalen.
Mathilde is speciaal voor jou gekomen. - En de winnaar is...
Tafel 7.
We hebben gewonnen. We hebben de quiz gewonnen.
Hoe kon je, jongen.
En toen is hij vertrokken.
De vijfde november.
Voorgoed.
En af en toe kreeg ik een kaart in de brievenbus uit een of ander ver land.
Met alleen mijn naam en adres, verder niks.
Hij heeft nooit geweten dat we niet naar Parijs zijn gegaan.
En je hebt het kind gehouden?
Ik ben het verloren bij de explosie.
Al die verloren jaren.
Gaby is altijd een goede man geweest voor mij...
een heel lieve vader en echtgenoot.
Maar de liefde van m'n leven is altijd Roger geweest.
Begrijp je dat?
Hij moest zwijgen. Je moet zwijgen, heb ik gezegd.
Of anders zal ik bij jou eens voor een opening zorgen.
Als iemand hier iets open maakt, ben ik het.
Rustig, hij is geladen. - Dat mag ik hopen. Kom, laat vallen.
Je hebt het lef niet.
De volgende is in je ballen. Laat vallen en wegwezen.
Te voet.
Uw voertuig is tijdelijk onbeschikbaar.
Kutwijf.
Ze nemen niet op, zeker?
Ik kan je wel een lift geven. - Bedankt, Mario, ik kom wel thuis.
Uilen pakken in het café, zeker.
Jij mag mij altijd een lift geven.
Bedankt dat je bent teruggekomen. - Graag gedaan, Nick van Tafel 7.
O ja, ik moest je nog iets geven, eigenlijk.
Met wat je van plan bent, kan dat wel helpen.
Kijk.
Zeg, ik weet nog steeds niet hoe je heet.
Je moet me beloven dat je niet kwaad bent op Nick.
Je moet stoppen met overal en op iedereen kwaad te zijn.
Hij had zich erbuiten moeten houden. - Wees maar blij.
Zo hebben wij nog eens kunnen praten na al die jaren.
Al die verloren jaren.
Ik heb hem gemist, Mathilde. Gaby.
Hij heeft jou ook gemist.
Hij lijkt eigenlijk heel erg op hem, hé?
Nick? Ja.
Het is raar.
Als ik met hem quiz, is het alsof ik elke keer Gaby opnieuw hoor.
Dezelfde manieren, dezelfde streken.
Dezelfde stommiteiten ook. - Ja.
Ja.
Ik heb jou ook gemist.
Maar ik ben blij dat Gaby je gelukkig heeft kunnen maken.
Dat heeft hij, ja. Hij heeft me heel gelukkig gemaakt.
Maar m'n hart is altijd bij jou gebleven, Roger.
Bij Paris.
En dat wist hij.
Al die verloren jaren.
Al die verloren jaren.
Waarom zijn we hier?
M'n kleindochter heeft interesse in jullie opgevat...
En ik kan m'n kleine meisje niks weigeren, toch, Monica?
Nog een vraag, of wil je even huilen? - Je gaat eng veel op je moeder lijken.
Tot diep in het hart van de vijand.
Don't shit where you eat.
In Afghanistan... - Moest het, maar hier gaat het niet.
Adde parvum parvo magnus acervus erit.
Voeg een beetje bij een beetje en de stapel zal groot zijn.
Schaakmat, Nick.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.