Original subtitles

W poprzednim odcinku. Sojusz Kazimierz i cesarz nie jest im na rękę.

Tyle lat służby.

Twojego ojca.

Twojej. Jak mogłeś stracić?

Oda? Żyje?

Kto ci to nakazał?

Czesi? Krzyżacy?

Kiedy król pyta?

Wszystko powiem.

Ale okaż łarkę, panie. Masz czelność jeszcze o coś prosić.

Taki sąd ci sprawi, że długo będą w Krakowie wspominać. Jeszcze w kronikach

opiszą. Nie dla siebie proszę o litość, ale dla rodu.

Wszystko powiem.

Ale najgorsza hańba królu.

Pani zawsze za mnie błaga.

Za król obójców nie ma litości. Nie wiedziałaś o tym?

Kto ci kazał zabić Kunegundę?

Chcieli ją tylko porwać.

Kto?

Biedny króle Jana.

Po co?

Żeby do ślubu nie doszło.

Mówili, że tylko na czas wojny się jak królewny nie będzie, to ślubu nie

A jak ślubu nie będzie, to zaraz nie przystąpi do wojny.

Chcieli ją tylko porwać. Miłości, my panie, na czas wojny tylko porwać. Tylko

porwać moją córkę.

Dlaczego to zrobiłeś?

Wybacz. Dlaczego?

Groźli hańbą.

Płacili złoto.

Wyrok zapadł. Zabierać go.

Królu, trzymaj się.

Dawne grzechy nie dają spokoju, Eliaszu.

I króli Bóg ci wybaczyli.

Odpokutowałeś niemierze, nie wracaj do tego.

Wszyscy się pytają, jak Idzi mógł to uczynić.

Niemierze. A ja mam wrażenie, że mówią do mnie, patrzą się na mnie, myślą o

mnie. Bo jak wiesz, kiedyś zdradziłem króla.

Niemierze, nie zadręczaj się.

A jeśli Idzi nie działał sam?

Podejrzewaś zmowę? Jeśli tu na zamku jest ktoś, kto wiedział.

Wbierał go.

Kto? Ktoś, kto od początku widział w unguldzie wroga.

Rywalkę, konkurentkę.

Ktoś, kto był zazdrosny o miłość Kazimierza.

Nawet nie wypowiadaj tego imienia.

Nie muszę.

Dobrze wiesz, o kim myślę.

To niedorzeczne.

Ostatnio dziwnie się zachowuje.

Chodzi sama po korytarzach, mówi sama do siebie.

To jest o nic mniej wiatr, zupełnie o niczym.

Sądzę, że na pewno się mylisz.

Ale chcecie się doktusa wyjść tym do mnie.

Nie darowałbym sobie, gdyby kuny budziła cała się krzywda.

Dobrze, że zrzuciłeś ten ciężar z serca.

Ale nie mogę siedzieć bezczynnie.

Jesteś potrzebny królowi.

Adelaida.

Nie martw się.

Będę blisko niej.

Zaufaj mi.

Dziękuję, Eliaszu.

Bądź spokojny.

Nie podważaj moich decyzji.

Ty może podejmuj je czasem razem ze mną.

Zdrajcy bronisz?

Nie.

Radzę, żebyś go wykorzystał. Nie ma litości dla niego.

Pozwól powiedzieć królowej, panie.

Chcesz znaleźć czeskie szpiegi?

To jest jak... wiesz... szukanie igły w stogu siano.

To prawda.

Niech igli cię do nich zaprowadzi.

Każda przydąży, a ty znajdziesz porywacza.

Jakich porywaczy?

To zabójcy.

Jak Jasiek złapał Idziego, to ten miał przy sobie tyle trucizny, że koń by

Chodź, wasz Czepanie.

Pokonaj wróg jego własną bronią.

Niech idzie i zdradzi.

Najpierw wezmiemy Jaska, Jurę i Pełkę.

Oni mieli szukać szpiegów.

Powiedziałem, że Jan będzie knuł.

Ale nie sądziłem, że chce zabić mi dziecko.

Nie daruję mu tego.

Wojna?

Najpierw trzeba znaleźć tych ludzi.

A potem?

Potem Idzi pójdzie do Kata, a tamtek wykorzystamy.

Jak?

Odpłacę Luksemburczykom.

Zostaw nas samych, Adelaida.

Oto...

Wybacz.

Ani, jak dobrze, że z nami jesteś.

To dla mnie zaszczyt, pani. Nie mów tak.

Tylko pozwól nam się zaproszczyć o ciebie.

Pani, co ci jest?

Nie, nic.

Słabo mi trochę.

Nie mogę jeść, a nie pić.

Co ty robisz?

Próbuję.

I jak królu?

Cesarz wyśla wojska na wojnę? Nie ma o tym ani słowa, Spytku.

Jest tylko o posagu Kunegundy i zabezpieczeniu oprawy na dochodach miast

brandenburskich. Ale wgłodzili się już dawno. Tak. A tu cesarz pisze tylko o

dwunastu tysiącach groszy praski, tak jak ustalili posłowie.

Tacy są ci Wittelsbachowie.

Rozpytali w piorpiegów?

Wójt szuka, ale niestety.

A justytiar już?

Dowiedział się, że widziano dwóch podejrzanych.

Niby kupcy z Miśni. Skąd?

Z Miśni.

Ale bez towaru.

Przepadli jak kamień w wodę.

Wezwijcie Maćka.

Mamy dla niego zadanie.

Dla niego?

Nie dla nas?

Was wszyscy znają.

Chłopak zapilnuje, żeby Idzi spotkał się ze szpiegami i przekazał królowi

czeskiemu wiadomość.

Oczywą wiadomość. Nie uwierzą mu. Uwierzą.

Uwierzą. Jeżeli tylko ich przekona, że wykonał zadanie. Sam?

Przecież musi mieć jakieś dowody. Uderzymy w dzwony.

Biskupiano trafił mszę w intencji królewny.

Nikt nie może się dowiedzieć, że to nieprawda. Ty, Juro, odpowiadasz głową

królewnę.

Sprytne.

Idź i powie im, że król rusza na Śląsk. Wziąć odwet za oblężenie Świdnicy.

Czesi będą chcieli zastąpić nam drogę.

A my pójdziemy bardziej na południe.

Więc jednak idziemy na wojnę.

Gdzie chcesz uderzyć, panie? Dowiecie się wszystkiego w swoim czasie.

Wszystkie chorągwie mają być w gotowości.

Przekażcie to wojewodom.

Czyżby przyjazdy ojca wypatrywały te pięć oczu?

Próbuję miasto zobaczyć, które obroniłeś. A stąd lepiej widać.

Wiele jest niszczeń? Nie przejmuj się, moja miła.

Domy da się odbudować.

Najważniejsze, że udało się odeprzeć atak.

I że jesteś tutaj ze mną.

Żywy. I bogatszy o trochę ziemi. I mały, acz pełen uroku zamek. Od razu jawisz

mi się jakiś... Taki?

Nie wiem, wyższy i...

Z gładszym lipcem?

Wszystko jasne.

Chcesz pójść dla mnie, bo mam większy majątek.

Nie

musisz

mieć majątku, żebym cię miłowała.

Ale może dzięki niemu.

Mój ojciec zgodzi się na nasz ślub?

Ty go znasz najlepiej.

Wiedziałeś, że Nikel zdradził?

Nie krył się z sympatią do Czechów.

Ty też wiedziałeś, książę.

Sympatia, zdrada to dwie różne rzeczy.

Oczywiście, panie.

Nikkel postąpił karygodnie, ale... Zapłaci za to.

Panie, zauważ, że dobro księstwa zawsze leżało mu na sercu. Ja rządzę Świdnicą.

I ja wiem, co jest dla księdztwa dobre.

Zapomnij sobie, ile razy wspierał cię słuszną radą. Nie chcę tego słuchać.

Popełnił błąd, nie zbrodnię. Chciał pomóc. Dosyć!

Każ sprowadzić Nickela.

Nikelu? Przybysław Sierakowa dotarł już na zamek?

Jako ochmistrz wiedziałeś, co wiedzieć najlepiej.

Właśnie, właśnie, właśnie.

Obowiązki, obowiązki.

Nikelu, dokąd? Zaczekaj.

Dworowałem tylko, dotarł.

I zdziwił się, że zabrakło ochmistrza, by go powitać.

Nie teraz.

Książę nakazał cię sprowadzić bez zwłoku.

Przepuść mnie.

Przepuść mnie albo ją zabiję.

Witaj, panie.

Książę poleciłbym przekazać, że zaraz do nas dołączę.

Radię w tym, że poprosił mnie, bym przybył i służył mu radą w trudnych

Dobrze, panie, że nie natknąłeś się na Czechów i bezpiecznie dotarłeś.

Nie boję się.

Panie, wiem, że masz mnie za awanturnika i za bijaka.

A ja znam cię, Gunselu.

Tak inni mówią o tobie.

Każdego dnia staram się odpokutować twoje winy.

Książę Bolko za zasługi przy obronie Świdnickiego Zamku uczynił mnie

Strzegomia.

I zarządcą tamtejszych ziem.

Twoja córka nie będzie żoną ubogiego rycerza.

Jeśli oddam ci jej rękę.

O to cię chciałem uniżenie prosić.

Panie.

Gdzie ksiądz?

Co się stało?

Dwórka została porwana.

A córka, panie? Helena?

Wiem, co chcieliście.

Otrułem ją.

Przawka to, ile wszyscy się modlą.

Oni byli, jak tu szliśmy. Pamiętasz?

Halo? Możecie donieść twojemu panu, że ślubu nie będzie.

Ja to teraz wszystko podprzątam.

A kto by się teraz miskami przejmował, kiedy królewna umierająca... A wy skąd

wiecie? Ludzie wychodzili z kościoła i plakali.

Biskup msze w intencji koleby odprawił.

Taka młoda.

Ile da cię za nowe wieść?

Co zależy. Nie będą warte.

Gadaj.

Król z Wojtkiem niebawem rusza na śląsk. W odwecie za atak na księstwo

świdnickie. Nie wierzę.

Żyje Żydzi. Król cenę Rosji bez cesarskiego poparcia.

Stela nie będzie.

Cesarza nie będę.

Był króla, to już, to to już.

I Wittelsbachowie go dotrzymają.

Pojedzie przez Będzin.

Jak? Przez Będzin? Nie wierzę.

Tam most naprzemszył. Nowy zamek pobudowany.

Bezpieczny nocleg dla króla.

A to jest prawda.

Ty wiesz.

Jak ty nas oklamujesz, to my się dopadniemy.

Zapłata.

Zapłata? Pytaniesz, kiedy tu wrócimy? Ty, który szybce zbędin, nie pożałujesz

inni. Nas pan się dwakrotnie wynagrodzi.

Zabij mnie, błagam, zrób to. Ja zrobiłem, co kazano.

Zabrać go.

Ochmistrzu, nie musisz się tłumaczyć.

I nie odchodź ze służby.

To nie miało prawa się zdarzyć, pani.

Jestem ochmistrzem twojego dworu. To nie twoja wina, że idzie, Tchadziu.

Nie czuję się winny, ale odpowiedzialny za Ciebie, Pani. I za bezpieczeństwo

Twoich twórek, Pani.

I właśnie dlatego czujemy się bezpiecznie, prawda, Juto?

Tak, Ochmistrzu.

Wiem, że mogę Ci całkowicie ufać.

Szczególnie teraz.

Dziękuję za zaufanie, ale nie jestem go godzina.

Ja polegam na zdaniu mój król i mąż.

Król był dla mnie zawsze bardzo łaskawy.

Nie mierzę.

Pomóż nam odzyskać... I proszę z całego serca.

Zadbaj o bezpieczeństwo królewna Kunegunda.

To zaszczyt służyć tobie, pani.

Możesz być pewna, że zadbam o bezpieczeństwo królewny Kunegundy.

Uwierzyli w odbicie królewny.

Jesteś pewny?

Tak.

Słyszałem całą rozmowę.

Dobrze, że odpisałeś, Maćku.

Zabierzcie go.

Wolę umrzeć, panie. Już postanowiłem.

Nie ma dla mnie życia w piętnem hańby.

Weźcie go.

Muszę ci coś wyznać, panie!

Kochałem królową Annę. Jak chodźcie pod daniem. Jak mężczyzna.

A ona mnie miłowała.

Jak śmierć.

Zaczekaj tutaj, Helena.

Jesteś zdrajcą! Nie jestem zdrajcą! Popełniłem błąd i go odkupię!

Zobaczycie na co stać Nikela Bolsa!

Nie zostawiaj mnie tutaj!

Nikelu!

Jezu, ratunku!

Pomocy!

Ludzie!

Ludzie, pomocy!

Przy Wysławie obiecuję ci, że Helena wróci na zamek cała i zdrowa.

Czy moja córka znowu zawiniła?

Wiesz, księże, że ty ją spotkałeś. Wiem.

Znasz jej los. Wiem i wiem też, że nie jest niczemu winna. Zawsze była

posłuszna, porządna.

Kuncel jest najlepszym z moich rycerzy. To prawda.

I szczerze miłuję twoją córkę, dlatego wiesz, mi zrobi wszystko, żeby ją

Jak tylko wróci.

Wrócą na pewno.

Moja Helenka.