Original subtitles

W poprzednim odcinku... Habsburzanka nie będzie uciekała przed Luksemburczykami

z własnego domu.

Jan chce wojnę?

To będzie ją miał.

Mają szpiega w Kaliszu.

Prędzej na Damku Bolka albo na Wawelu. Śpieg Luksemburczyków na Wawelu może

przesądzić o losach wojny.

Mów co wiesz. Czy z kimś jeszcze moment spadnie na księstwo? Z twojej widzi

lepiej.

Pomożesz nam, albo jesteś trup. Gadają, że lepiej ułożyć się z Luksemburgami niż

nadstawiać karku.

Każdego, kto tak będzie mówił.

Każe śmiercią za zdradę.

Strzegą i kamienna góra uprzedzone.

A to z najemnikami dla kamiennej góry?

Wytłoni. O, płateni? Jak kazałeś, książę.

Zutkonałe. Co w mieście? Załoga gotowa do walki.

Nie dam choćby kamienia ruszyć ze Świdnicy.

Panie! Browarni! Panie!

Błagam! Zlituj się! Pomocy! Część napadli!

Zrabowali! Zniszczyli całą karawanę z naszym piwem!

Wypili co było!

Beczki porąbali!

Co ja teraz do Nysy myślę?

Co do Oleśniczy? Nic nie mam.

Wstawaj. Wozy z Piwem miały jechać do Rzymu i do Krakowa.

Co ja teraz mam zrobić, panie? Trzymaj kupsów.

Wojna to wojna.

Jak będzie po wszystkim, zadbam o was. Obiecuję.

Zaczęło się.

Leżącego!

Na polu bitwy też tak będziesz skomlał? Ja!

Który?

Zacznij wybór.

Jak z nich trzech, tylko jeden jest wolny. Ale czy gdybyś miała wybór?

Ja cię kocham, tak?

No cóż, złoża bym go nie wygnała.

Na Gunsela i tak nie mam co liczyć. Średnica za daleko.

I zakochany w innej.

Ale podkomorza krakowski też nie jest taki zły.

Podobno gustujesz w artystach.

Kunat to przeszłość.

Wolę męża silnego, prawnego w boju.

Ważnego. Rycerzkiego.

Co zamierzasz?

Chciałabym, żeby został moim rycerzem.

Podobno idzie wojna. Może wyhaktujesz mu swoje inicjały na chustce.

A może żachlę?

Wszystko jedno co ważne, żeby walcząc musiało to być.

że tak nim ciebieś.

Mam baczenie. Ty się masz ciemno z nim odpowiadać.

Grypio, po co ta złość?

To nie złość.

Pani, a fratrynek o twój potak.

Zagniecenie, a nie daj Boże rozdarcie, co by wtedy było ze mnie

Pani, wino, o które prosiłaś.

Pozwoliłem wybrać sobie słodkie.

To nie byłoby potrzebne.

Sama byś je w skidu spaliła.

Mówiłaś, że od razu zanisz tę cuknię do śwaciek.

Gabio, to moja wina. Chciałam nacieszyć oko.

Jezus Maria.

Co się stało?

Koronka cała rozpryta.

Idź po kachny.

Zanieście to do śwaciek. A ja pójdę, osobiście zaniosę te suknie. Idź!

Matko Boga.

To się nie uda.

Wspaniałe, prawda?

Z Flandrii.

Ojciec chciał kupić takie sukno mojej matce, ale nie zdążył wprowadzić.

Idzi... Pani... Spotkasz wielu zagranicznych kupców. Mówią coś o dworze

Wittelsbachów. Jak tam jest.

Co piją.

Jedzą.

Chciałabym wszystko wiedzieć.

Niestety nie wiem, pani.

Bazyda? Dla awizjny nie ma bezwartościowych ziół, brak tylko

mikstura.

Niepotrzebnie sprowadzałeś tych wieków.

Moja własna receptura, która... Nie działa!

Żadna z twoich mikstur nie działa!

Pani, coraz bieglejsze jestem w alchemii. Odkrywam, jak wielkie

ciało człowieka z naturą. Dość!

Rzekłam już, że chcę spróbować inne sposoby.

Kazimierz lada dzień wyjeżdża na wojnę, a ja muszę być brzemienna przed jego

wyjazdem.

Wymuszając na sobie pośmiech, pinając ciało, nie uda ci się... Nie potrafisz

pomóc!

Ciągle tylko recytujesz te brednie! Ile tego wypiłam? Co mi to dało?

Mówiłem, że myśli mogą zatruwać łono.

A zamiast oczyścić głowę, popadać w coraz większe szaleństwo. Nie odzywaj

tak do królowej!

Bóg mnie opuścił.

Dawno przestał mnie słuchać. Jeżeli diabeł może mi pomóc, to wrócę się do

Ja chcę być matką.

Ja tego pragnę, pani.

Ale oddając się czarom albo szatanowi, nie powijesz dziecka.

Musisz zacząć myśleć tak, jak matka. Co to znaczy?

Księgi wiele mówią o niewieściej naturze. A ta nie potrzebuje ani Boga,

bardziej diabła.

Niewieście ciało ma swój własny cykl, którym się kieruje.

A twój jest zaburzony, niech stały.

Należy doprowadzić do harmonii. Ale przecież siebie nie zmienia. Ale możesz,

pani. By pożycie z królem dało potomka, musisz wpierw oczyścić ciało i umysł.

Dosyć mam tej pap...

Spokój może przyjść jedynie z dzieckiem.

Odejdź.

Zostań.

Masz rację.

Sama widzę, co się ze mną dzieje. Jakbym... Być ładniejsza.

Ale muszę być przemienna, zanim Keśm już wyjedzie.

A coś ty tak dzisiaj szybko miecz odłożył?

Nie chcę, żebyś wyzionął ducha przed królewską stajnią.

A kto leżał na ziemi i o litość błagał?

Odszczekam. Nic nie będę odszczekiwał! Panowie!

Panowie!

Ćwiczymy, żeby zabijać wroga, a nie siebie.

Lepiej myślcie, jak wytropić szpiega.

Mieście roi się od obcych.

Dobrze byłoby mieć człowieka w mieście.

I to takiego, co jest blisko ludzi.

A Justycjariusz?

Właśnie o nim myślałem. I co wymyśliłeś?

Dam go od małego.

Podoła?

Wręczę za niego.

Tomaszu!

Wołaj Maćkę!

Szkoda, że rycerze tak prędko kończyli.

Niespieszno ci do naszej pani?

Oczywiście, lecz chada jestem z tej krótkiej chwili pogody.

Mnie też ciąży zły napis Adelaida.

Ani słowem się nie można odezwać.

Uśmiechnąć się. I ty zauważyłaś?

Zła jak burza chodzi.

Pod nosem szepcze jakieś niezgodumiałe słowo.

Modlić się nie chce.

Wiesz co to znaczy?

Przemazły humor. To przez klątwę.

Sądzę, że kunat rzucił ją na Adelaidę.

Klątwa Kunada jedynie ciebie dotknęła.

A może królowa w końcu spodziewa się dziecko?

Wtedy raczej humor by jej dopisywał. Musimy ją jakoś podweselić.

Może tańce? Niech sprosi wesołków.

Tańce? Gdy król szykuje się na wojnę?

Po wojnie może nie być co świętować.

Gunselu, nie usłuchałeś rozkazu.

Tak mnie witasz, Bolko?

Agnieszko, tu nie jest bezpiecznie. Ale będziemy razem.

Tratka o ciebie dodatkowym ciężarem. Chcę pomóc.

Panna Melsztyńska na fotu.

Ja też jestem gotowa. Zajmij się Anną.

Nie tak kazałem.

Wybacz, książę.

To nie jego wina. Miał cię odwieźć do Krakowa, a nie ciągać do oblężonego

miasta. Do Krakowa mógł mnie odwieźć tylko martwą.

Księża nie dała mi wyboru.

Nie mam czasu, muszę iść.

Gunter, za mną!

Kunegundo, widziałam zastawę, którą masz w posagu.

Piękna.

Nadal ciekamy na kielichi.

Nadejdę od złotnika. Lada dzień.

Sama królowa takiej nie miała.

Adelaida była księżną, nie królewną. Nie wspominając o tym, że pieniędzy jej

ojciec wycagnie za płacu.

Co? Robiła coś o zestawie?

Skrzynie i się nie podobają?

Nie, nie.

Jeszcze z nią nie mówiłam.

I nie chce.

Racja.

I tak nie wiadomo, na jaki z jej humor trafi.

Magunda, coś cię trafi?

Dała mi go stryjna Elżbieta, jak byłam mała.

Ona też nie wiedziała, jaki mąż ją czeka, gdy jechała na Węgry.

Prawda?

Pewnie różnie ludzie mówili.

Tego prawie żadna kobieta nie wie.

A ludzie często mają zawitne języki.

A Adelaida?

Wpierw mówiła, że Ludwik mnie nie zechce, a potem rzekła, że żartowała.

Nic nie pojmuję. Kiedy mam jej wierzyć?

Zdaje się, że Adelaida sama nie wie, co mówi.

Miotają nią złe myśli.

Żal mi jej. Widzę, jak się męczy.

Chciałabym być już po ślubie i wszystko wiedzieć.

Spokojnie.

Właściwie po ślubie wiele nauk nie ma.

Może jedna.

Nic nie pojmujecie?

Wojna będzie.

Ojcu potrzebny jest układ z Wittelsbachami.

Chcę wiedzieć, jaki będzie mój mąż i jak mnie przyjmie.

Jestem córką króla, ale ode mnie nic nie zależy.

Nic nie mogę.

Mam rozpytywać o obcych?

Trzecie na podgrodzie chami obcych.

Każdym rankiem przybywa coraz więcej ludzi.

Szukamy czekich szpiegów.

Nikomu o tym ani słowa. Mi oczy i uszy szeroko otwarte. Na zło ich nie

przymykam.

Ale... No przecież od razu widać, że ta misja go przerasta.

Gotowy prędzej babę z dzieckiem zatrzymać.

Krowie pod ogonem zdajże. A szpiegów tak przepuści. Ja niespokojnie.

A ty masz być po prostu czujny.

Zdawiłem się za tobą króla, a ty?

Przysięgam, nikt nie dałby rady przekonać księżnej.

W bitwie chcesz wygrywać, a dwa wały przegrałeś.

Z niewiastami innego oręża trzeba.

Mówić pięknie.

Pewniej się czuję z mieczem niż ze słowem.

Będziesz miał okazję tego dowieść.

Wcześniej zaczęli plądrować przedmieścia.

Co mam robić?

Zbierz zbrojnych i zrób kilka wypadów pod miasto.

Zatakuj ich na tyłach. Jeśli się wpiszesz, czekam się na grota. Nigdy o

prosiłem.

Za Świdnicę gotów jestem oddać życie.

Starczy mi honor, który zyskam na polu bitwy.

Kazimierz, ruszy nam z pomocą?

Ufam.

Ufam, że Kazimierz dotrzyma obietnicy i wesprze mnie, przystępując do wojny.

Masz we mnie wiernego sługa.

Wiesz o tym.

Pod twoim przywództwem będę bronił Świdnicy. Do końca.

Heleno?

Nie słyszałaś, jak cię wołałam na korytarzu?

Wybacz.

Coś się stało?

Księżna wzywa? Nie, ale zobacz, co mam.

Jak no nie mam ochoty patrzeć na księgi.

Dobrze, jak nie chcesz, to nie będę czytać.

Chociaż sam dotyk pergaminu uspokaja.

Nie chcę na to patrzeć, nie chcę o tym myśleć.

Boisz się wojny?

Boję się o Gunzela.

Ja czuję w sobie taki lęk.

Boję się, że on zginie.

Gunzel jest najlepszym rycerzem na dworze.

Po co trujesz się takimi myślami? Ja czuję to.

Ja czuję, że nigdy więcej go nie zobaczę. Boże, co ja pocznę.

Dosyć. Sam nie jest na tej wojnie.

A ty się nie boisz, że wszyscy tutaj zginiemy? Helena.

Po co trujesz się takimi myślami?

Zresztą sam król Kazimierz obiecał wspomóc Wolka.

Co jeśli nie?

Każdy układ można złamać. A co jeśli król nie przyśle wsparcia?

Munzel zginie.

Ja nie mogę na to pozwolić.

To co chcesz zrobić?

Nie wiem, zatrzymam go! Jak?

Wystawisz się tylko na pośmiewisko.

Ja czuję to.

Kucel zginie, nie wróci, nie wróci, zginie.

Helenu, spokojnie.

Wszystko będzie dobrze.

Panowie, wici rozesłane. Wojewodowie szykują chorągwie.

Wojna.

Królu. Zbigniewie, znam twoje zdanie. Dokładnie rozpatrzyłem wszystkie twoje

obawy. I wszystkie odrzuciłeś. Trzeba działać szybko.

I myśleć szeroko.

Słusznie, panie. Potęgę zdobywa się na polu bitwy, nie za wtołem.

Co zamierzasz, panie?

Jak chcesz pokonać Luksemburczyków? Ich wojska są liczniejsze od naszych.

Mają wsparcie papieża. A my Andegawenów i Wittelsbachów.

Do małżeństwa Kunegundy jeszcze nie doszło. Ale układ przypieczętowany.

Działasz zbyt pochopnie, panie.

Co będzie, jeśli powtórzy się historia spod Oleśnicy?

Panowie, nie czas na rozpamiętywanie niepowodzeń.

Na mój znak wojewodowie ruszą z chorągwiami.

A wy panowie, Juro i Jaśku, tym razem będziecie przy mnie.

Obaj.

rusza cię?

Nie tak od razu. Bądź spokojny, Zbigniewie.

Za zwycięstwo!

Za zwycięstwo!

Panie Kunzo.

Wzywałaś mnie, pani?

O tej ciuce.

Jak szykowanie wypchamy?

Och, nic tu nie jest, Egle. Doglądałem wszystkiego.

Nie muszę się niczym martwić. Nie możesz doczekać się wyjazdu?

Jestem ciekawa, jak wygląda dwór mojego przyszłego męża.

Twój ojciec kazał przekazać, że ślub odbędzie się tu, na Wawelu. Jak

Będą przy mnie wszyscy moi bliscy.

Na twoim miejscu nie byłabym tak radozna.

Dlaczego? Nie mogłam wymarzyć sobie lepszego miejsca na ślub.

Pomyśl. Tessa żeni swój syn. To wielkie wydarzenie, prawda?

nie organizuje wesele w swój najbardziej okazały zamek.

Nie będzie jego przyjaciół, książąt, królów.

Dlaczego zgodził się na Wawel?

To trochę tak, jakby chciał ukryć ten ślub przed światem.

Robiłby tak, gdyby uważał, że jesteś kimś ważnym?

Jestem.

Cesarz liczy się z moim ojcem.

Taki to wielce.

Znowu ze mnie dworuje Żatalejta?

Tylko zadaje pytania.

Wybacz.

Ja niepotrzebnie dzieliłam się z tobą moimi wątpliwościami.

Nie zaprzętuj sobie nimi głowy.

Postaram się ci pomóc.

Przydzielono ci nie lada misję.

Nie zawiodę króla.

Znajdę tych śpiegów, choćbym miał ich wykopać pod ziemi.

Zaraz.

Ostatnio dwóch obcych kręciło się po podgrodzie. Zdaje się, że z Miśni chyba.

Jasiek mówił o czeskich śpiegach. Co to? Czesi nie mogli kogoś nająć.

Szukaj wśród obcych.

Rozpytaj naszych.

A jak znajdę tych z Miśni?

Wskażesz mi ich? Tak.

Pamiętam ich.

Źle im z oczu patrzyło.

Panie wujcie, co z robunkami?

Jak tylko wojna się zbliża, to wszystkim się zdaje, że większe przyzwolenie na

gwałty i grabieże. Najpierw trzeba znaleźć szpiegów, a potem zajmiemy się

złodziejami.

Przyniął to, na co prosiłaś, pani.

Prosiłam o piwo.

Królewno, wybacz mi śmiałość, lecz pozwoliłem sobie sam wybrać trunek.

To słodkie wino od brandenburskich kupców.

A co i Ludwiga?

Pytałaś mnie, co wiem o dworze Wittersbachów.

Wiem, że raczą się tym winem.

Warto skosztować smaków przyszłego męża.

Pani, skosztuję.

Ale piwa też poproszę.

Pani, czy jest z tobą Juta?

Czy dostrzegasz ją tutaj?

Może wybrałaś się na jakąś schadzkę z rycerzem?

Możliwe.

A kim on jest?

Nie wiem.

Poszukam jej lepiej. Jej czy jego?

Chcesz, byś ty walczyła o tego samego rycerza?

Chalka z Jutą?

To jakby zając mierzył się z niedźwiedziem.

Z zającem? Czy... Oczywiście ja... Mnie podkomorzy nie interesuje.

Niech sobie go bierze.

Wybacz, Oda.

Odpustuj winę na osłodę.

Idzie zachwalał.

Pan Degawenowie wysłali wsparcie.

Doskonale. Ludwik to dobry sojusznik, jak jego ojciec.

Cóż, nie do końca ta pomoc służy Świdnicy.

Wysłane wojska najemne bardziej plądrują miasta niż Czesi.

To znaczy, że będę musiał wkroczyć wcześniej.

Zamierzasz wyprzedzić węgierskich namiestników?

Zamierzam dać im sposobność do walki.

Mikołaju, szykuj się do wyjazdu.

Zawieziesz lift do cyfraża.

Pora sprawdzić lojalność Witelsbachów.

A nasza lojalność?

A masz jakieś wieści ze Świdnicy?

I co?

Nie ma Ody w kuchni?

Krzulowa wzywa, a tak się pewnie ugania za rycerzami.

Oda?

Zapomniałaś o obowiązkach? Tak ci pod komorze zawchodził w głowie?

Oda, Oda, zbudź się.

Oda, mein Gott, wołaj medyka, prędzej.

Oda.

Trudź wino. Nie, sen zbyt głęboki.

Otrudzają? Mein Gott, Odo.

Zależy, co wypiła i ile.

Pomóżcie mi ją podnieść.

Królo, idź do królowej. Nie. Ostrzesz ją. Sam to powiem, Adelaidze.

Lacja. Lepiej nie siadź paniki.

Drudzyciel może być na zamku.

Królo bezniebezpieczny.

Ostrzegaj ją i zaraz wrócę do ciebie.

Mów do niej.

Odo! Odo, przejdź u podwoga.

Zbudź się.

Zbudź się. Proszę cię, Odo.