Original subtitles

W poprzednim odcinku. Wojewoda Kalicki uwięził Karola Luksemburskiego.

Masz żal do mnie o to, że nalegałam, żebyś Jagnę wysłał do Szczecina. No i na

to się zdało?

Uczucie do medyka nie minęło, a od rzęs przeciwnie. Przy tym nie jeszcze

miłujesz Karla? Moje uczucie do ciebie się nie zmieniło. I się nie zmieni.

Chciałabym zaprosić Jagnę do Świdnicy.

A chodzi o Karlę, prawda?

A nie lękasz się, panie, reakcji króla Jana? Nie lękam. Ja na nią czekam.

na wrzęczącą monetę. A jak to będzie szczęk oręża?

Tego nie lękamy się tym bardziej.

Panie. Nie doradz, Peterze. Jadę na spotkanie Agnieszki. Jej orszak już

Świdnicy. Ale, Peterze, cokolwiek to jest, musi zaszekać.

Mam nadzieję, że ją zaskoczy. To cię zaskoczy bardziej, panie.

Mów. Karol Luksemburski z biegu z Kalisza.

Niemożliwe. Gdzie jest teraz?

We Wrocławiu.

Dołącz do ojca.

Czy wiadomo, co planuje król Jan? Podobno na naszej granicy zbierają się

wojska.

Ile chorągwi? Nie wiem jeszcze.

Posłałem naszych, żeby sprawdzili.

Dobrze. Jeżeli podejdziemy pod granicę, powinni się wycofać.

Coś jeszcze?

Ponoć.

Moc ich panie.

Kunczko, zwołaj wszystkich na naradę.

Będzie wojna?

Wołaj!

Jak to możliwe? Nie pilnowali go?

Nie uciekł sam.

Król Jan to zorganizował z Wrocławia. Z Wrocławia? A skąd wiedzieli, gdzie Karol

jest? Myślisz, panie, że ktoś im doniósł?

Inaczej nie uwolniliby go tak szybko. Mają spiega w Kaliszu.

Prędzej na znamku Bolka albo na Wawelu. U nas to niemożliwe.

A może po prostu uciekł, bo nie chciał płacić?

To jasne. Pytanie to zamierza król Jan. Czy wycofują się do Pragi, czy zostają

we Wrocławiu? Wiecie coś?

Sprawdziłem to.

Szykuje się, aby najechać świnicę. A dlaczego? Chcą zaatakować Bolka, a nie

Spór Jana z Bolkiem trwa od wielu lat. Atakują księcia, bo wiedzą, że jest

naszym sojusznikiem.

Chcą nas wciągnąć w zatarg, żeby nie płacić długu.

Odskarżają Bolka, że zagłodził w jakiegoś czekiego rycerza. To tylko

Luksemburczycy nie mogą znieść, że Bolko jest niezależny.

Atakując go, chcą upiec dwie pieczenie na jednym ogień. Atakują Bolka, bo chcą

go wykluczyć z gry.

Dobrze. A ta druga pieczeń?

Sprawdza mnie.

Sprawdza. Albo wywodzi w pole.

Jedno niemiłe, drugie zabójcze.

Odpowiedź może być tylko jedna.

Panie, może to tylko demonstracja siły.

Jak wiadomo, w skarbcu w pracy ostatni mili czas tych ulawiach, bo tylko

szaleniec porwałby się stawać do walki bez grosza przy duszy. Gotów jestem

uwierzyć, że stary Jan ze wzrokiem postradał też rozum.

Przeciwnie, ma stronników na Śląsku, którzy chętnie wesprą go nie tylko

zbrojnie, ale i pieniędzmi.

Kto go wesprze?

Choćby mieszczanie wrocławskie. A, tym to się powodzi.

Chyba im nie zazdrościsz, Nikalu, tych kilku srebrników w trakcie, za które

przekandlowali honor.

A skąd? Czy mamy jakiś dowód na to, że wrocławianie zechcą ułożyć na wojnę?

Opłaci im się to?

A jak inaczej? Skoro donoszą nam, że Jan właśnie u nich gości. I to tam powitał

uwolnionego Karola.

Jan chce wojnę?

To będzie ją miał.

Ja się go nie boję.

Peterze, ślij listy do Krakowa, Wyszehradu i Wittelsbachów. Nasi

muszą wiedzieć, co się święci.

Potrzebuję ich pomocy, bo sami nie damy rady. Tak, panie, puszczę gońców.

Przykujcie też zamek.

Spodziewasz się oblężenia, książę? Nie wiem.

Ale nie dajmy się zaskoczyć.

Trzeba zebrać zapasy żywności, przedzić ludzi i przygotować miasto.

Ale w tym momencie najważniejsze jest dowiedzieć się, jakie są siły

Ile ma chorągwi, gdzie są rozmieszczone, jak szybko się przemieszczają i gdzie

się przemieszczają.

Do wieczora macie coś wiedzieć.

Panie, ja chciałbym jechać.

Dla siebie i Gunstallu mam inne zadanie. A wy wiecie to.

Nie oddamy świdnicy, panie.

Co by nie powiedzieć?

Jan, choć stary i ślepy, nadal jest groźny. Ale czy tak samoczujny jak

Jego syn wlógł się przez nasze ziemie, jakby się prosił o zaskackę i

Na razie napiął tylko łuk. Ale chybi, bo celuje w świdnicę.

W nas celuje.

A jak chcesz odpowiedzieć, panie? Łukiem czy tarczą? Atakiem to chyba oczywiste.

Wojna z Czechami to nie to samo, co zająć schowę.

Może się ciągnąć latami.

A co zrobią Widersbachowie?

Powinni wstanąć do walki.

Cesarz nie pozwoli, żeby czeski król mu groził.

Z drugiego rzędu łatwiej pogrozić przeciwnikowi. I na pewno skorzystają z

okazji. Bołko od lat ma z nimi przymierze. Na pewno mu pomogą.

Mówiłem, żeby nie przeszkadzać w radzie.

Trunki są zbyteczne.

Ale biskupa krakowskiego chyba dopuścił do rady królu. Jak biskup to robi, że

tak rychło się o wszystkim dowiaduje? Na pewno podpisał cyrograf z diabłem. Nie

muszę, bo w przeciwieństwie do ciebie, drogi spytku, Bóg obdarzył mnie umysłem

subtelnym i przenikliwym.

Ani słowa sprzeciwu.

Ruszasz natychmiast.

Księżna jest już blisko i masz ją z powrotem odwieźć na Wawel.

Nie pozwolę, by cokolwiek jej groziło.

Tak, panie.

Wiem, że wolałbyś inne zadanie, Gumselu, ale... Nie mam powodów się skarżyć.

Wybaczyłeś mi moje przewiny, wstawiłeś się za mną przed ojcem Haleny, a nawet

sam król dzięki tobie mówił w mojej sprawie z Przybysławem. To...

Nie czas na wspominki. Chciałem jedno, że... że przyjmę każdą Twą wolę, panie.

Choć serce rwie się do walki.

Bezpieczeństwo księżne jest najważniejsze.

Dlatego powierzam to najlepszemu rycerzowi.

Osobiście odpowiadasz za Agnieszka.

A jak księstwa?

Czy tylko ja widzę w tym drogę do zwycięstwa?

To ja mam wam znowu oczy otwierać?

Zaczęło się.

Chętnie wysłuchamy tego, co masz do powiedzenia, Janie.

Nie poszliśmy zbrojnie przeciwko Krzyżakom. To były ku temu powody.

Trzeba zadać cios ich sojusznikom.

Wszystko byle dopiec Krzyżakom. Żeby ich osłabić.

Jeśli pokonamy Czechów, ucierpi także i zakon. Jeśli. Skąd to zwątpienie?

Wszak mamy potężnych sojuszników.

Ale nie mamy funduszy, biskupie. To trzeba je zdobyć.

Zamiast biadolić.

Ten wysiłek może się opłacić.

Kto wie, może uda nam się anulować warunki tego satańskiego pokoju

w Kalisu. Biskupie.

A ja zgadzam się z biskupem.

Układ warto zmienić.

Dziękuję. Ale z głową, a nie jak ty pod Oleśnicą.

Uważaj, Jaśku.

Uważaj.

Mamy sojuszników.

Niech potwierdzą w polu, co zapisane w dokumentach.

Warto pokazać, że Królestwo rośnie w siłę.

A nie lepiej wkroczyć na Śląski, wzłączyć kolejne ziemie do Królestwa? A

ciągle nie możesz przeżyć tego, że nie walczyłeś o wschodę?

Spokój, panowie.

Czesi na razie gromadzą tylko wojsko.

Jeśli to pokaże siły, Jan może jeszcze je wycofać.

Właśnie. I zaczekajmy na rozwój wypadków.

Kunegundo na rada trwa. Wiem, ojcze.

Jeśli mam zostać żoną przeszłego cesarza, muszę wiedzieć.

To ważne.

Co chcesz wiedzieć?

Jeśli będzie wojna, o której wszyscy mówią, czy może nie dojść do mojego

Przeciwnie. Tym planom nic nie zagraża.

Dziękuję, ojcze.

Zatem będzie mnie się bawić na ślubie królewny, zamiast walczyć o królestwo.

Przeciwnie. Ślub jest częścią tej walki, Janie. Powiedz wprost, co będzie,

królu.

Jan Luksemburski zaatakuje.

Zobaczycie. A wtedy?

A wtedy zrobię wszystko, żeby tego pożałował.

Tak jest, panie.

Liczymy miecze.

Ty wiesz, dlaczego król kazał nam zostać po radzie?

Może wiem, a może nie wiem.

Nie ma to jak teraz.

W czasach wojny rzecz bezcenna.

Myślę, że król ma dla nas ważne zadanie. Dla ciebie na pewno.

Król zna się na ludziach.

Dlatego jedni ślepo wykonują rozkazy.

Innym pozwala działać samodzielnie. To staraj się. Na pewno cię awansuje do

drugich.

Ligenza ma słuszność. Na Wawelu musi być szpieg. To prawda.

Wieści z zamku szybko się roznoszą. Piek Luksemburczyków na Wawelu może

przesądzić o losach wojny.

Podejrzewasz kogoś? To zadanie dla was.

Jeżeli zdrajca jest na Wawelu, chcę jego głowę.

Już.

Proszę.

Ostrożnie! Polewka musi być gorąca.

Podczas zamku w moich progach. Chyba nie zabrakło trunku na Wawelu?

Nie twoje zmartwienie. Ale kaczma moja.

Napijecie się, panie.

Piwo może być?

To dobrze.

Bo miód mi wszystkich wczoraj wydudlili.

Tylu kupców się kręci.

Ci z samej Pragi przyjechali.

Tylko nie wiem, czym handlują.

Edie, masz coś dla nas?

A wy dla mnie?

Ano.

Mów co wiesz.

Proszę.

Zjecie coś, panie?

Nie.

A co na zamku?

A ty dokąd się wybierasz?

Tłumaczyć to ja się mogę królowinie tobie. Grzecznie pytam.

Żołądkujesz się, bo tam masz coś na sumieniu?

To jak pytasz, to pytaj otwarcie.

Nie chcesz mówić? To może pojadę za tobą i sam sprawdzę.

A co ty chcesz sprawdzić?

Czy donoszę Czechom?

A donosisz?

Odwołaj tu!

Co mam odwołać?

Czemu Czecha mówisz?

Ej, panowie!

Rozum potraciliście?

Dzieci trzeba złać.

Nie wracam.

Miłościwa pani.

W Pignicy może być walki, niebezpiecznie. Wiem, ale chcę być tam,

miejsce przy mężu.

Niezależnie od okoliczności.

Książę dał mi wyraźny rozkaz, bym cię odwiozł na Wawel. Pani, odpowiadam za to

głową. I co, zwiążesz mnie i schowasz ze skrzyni, żeby wykonać rozkaz?

Przekażę księciu, że dołożyłeś wszelkich starań i zachowasz swoją głowę tam,

gdzie jest.

Zresztą nie takie przewiny, książe, ci przebaczę.

Ale wola księcia jest święta.

I wola męża.

Białogłowa nie może decydować sama o pewnych sprawach.

Pani... Książę, chcę tylko twojego dobra.

Jeśli chcę, żebyśmy wrócili, to... Wracajcie, jeżeli boicie się o swoje

Ja jadę dalej.

Habsburzanka nie będzie uciekała przed Luksemburczykami z własnego domu.

Ufam, że Bolko obroni zamek i chce być wtedy przy jego boku.

Skończymy posiłek i ruszamy.

Panie? Zwiadowcy wrócili?

Jeszcze nie, panie.

Poślili kolejnych.

Chcę wiedzieć, ilu Jan ma ludzi i gdzie chce atakować.

Pozostaje nam czekać.

Nie ma nic gorszego.

Zamek przygotowany?

Tak, panie. Straże podwojone, mury sprawdzone, szały, łuki, kusze, beczki

smołu zgromadzone. Mamy też zapasy żywności i piwa.

Możemy nie otwierać bram przez wiele niedziel.

Dobrze. Zamknijcie je i nie wpuszczajcie nikogo obcego.

Kupcy spoza miasta mają zawrócić albo czekać na podgroziu. Tak, panie, wydam

rozkazy załodze.

Panie, gromadzimy wojska, ale są trudności.

To znaczy?

Nie wszyscy chcą się bić.

Książę Jaworski nie zerwie układu.

Łożnic przejają Czechom.

No i u nas.

Ludzie czasami...

Gadają, że lepiej ułożyć się z Luksemburgami niż nadstawiać karku.

Tchórzliwe, ujadające kundle.

Każdego, kto tak będzie mówił, każe śmiercią za zdradę.

że nie poszłaś ze mną na spacer. W Łąki są takie piękne wiatno.

Jagna, musisz wracać do Krakowa.

Do Krakowa?

Guncelu, powierzam twojej opiece niezwykłą niewiastę.

Książę polecił mi nie odstępować cię na krok, pani.

Jeśli ruszysz do Świdnicy, jadę z tobą.

Nie pojmuję.

Nie mam sumienia zabierać cię na zamek, jeżeli zaraz mogą być pod nim czeskie

wojska. Wojska?

Zabierz pannę mężczyńską do Krakowa. Ja muszę być przy Bolku.

Mogę posłać z panną do Krakowa kilku zbrojnych, jednak, wybacz pani, sam nie

pojadę. Nie zamierzam wracać.

W moich żyłach płynie krew melsztyńskich, najzocniejszych polskich

Od dziecka słyszałam historie o wielkich bitwach i bohaterskich czynach. Ja nie

zawrócę z powodu wojny. Ale do ciebie nikt nie będzie miał pretensji. Jagna,

zastanów się dobrze.

Nie mogę ci obiecać, że będziesz bezpieczna. Wiem, pani.

Niech cię nie zmyli moje zamiłowanie do ksiąg. Umiem się bronić.

I strzelać z włóku brat mnie nauczył.

Obyś nie musiała korzystać z żadnej z tych umiejętności.

Pani, jeśli twoja wola jest niezmienna, ruszajmy, bo zamkną bramy miasta.

Zadowolony jesteś?

Zobacz, co się narobi. Teraz cię strach obleciał.

Trzeba było ruszyć głową, zanim doniosłeś Czechom, gdzie uwięziono

sądziłem, że od razu będzie z tego wojna. A jak już, to z królem nie z

Czy Skimierz za moment spadnie na księstwo? Z twojej siły!

Nikt o tym nie mówi. Wszyscy mówią tylko o tym zagłodzonym Czechu. Wszyscy

wiedzą, że to brednie.

To od ciebie Jan wie, że książę znał plan króla Kazimierza.

Przekałem cię, nie posyłaj tej wieści do Wrocławia. Ale zrobiłem to również dla

ciebie. Chciałem, żeby król czeski wiedział, że ma w nas, w bolcach

Sądziłem, że nam wynagrodzi.

Czekaj, aż się książę dowie. On ci wynagrodzi.

Bo wieści na głównej ulicy nie pozwoli zdjąć truchła, nim ptaki wydziobią

wszystkie tętrzności.

Zapamiętaj sobie.

Ja o niczym nie wiedziałem.

Mamy dla ciebie nowe zadanie i teraz musisz bardziej się postarać, panie Idy.

Dosypiesz to królewni, a wtedy ona pójdzie spać.

Tego nie zrobię. Weźcie pieniądze, zostawcie mnie w spokoju.

Pomogesz nam.

Albo jesteś trup.

Zginiesz w Nieslawie.

Nie możecie, dotrzymałem słowa. Możemy.

To jak będzie?

Toż to córka króla.

Dlatego będę miała wszelkie wygody.

Idę tylko o to, by ją na jakiś czas ukryć.

Po co? Nie będę królewny, do jej ślubu nie będę.

Uśmiechnij się pan, panie Edith.

To się uda.

Wszystko będzie dobrze.

Zależy im na sojuszu.

A ja nie dam się pokonać Czechom.