Original subtitles

W poprzednim odcinku. Jego ekscelencja, cesarz Ludwik, jest przychylny w

zawarciu sojuszu. Czego więcej mogą chcieć Witelsbachowie? Cesarz chce

jakie są twoje zamiary, panie. Moją rękojmią jest los mojej córki. Znam

Topór. Wasze dzieci pobrą! Jezu, czekaj, ja was zaginę!

Ty nic nie powiesz?

To jest twoja ziona.

Królu Ciemności.

Spraw, by przyszedł tu Kalimierz.

Wybrać się do Omizena.

Już trzeci miesiąc na niebie, a księcia Bawarskiego ani widu, ani słychu.

Czy będzie? Układ zawarty.

Myślisz, panie, że ta dotrzyma słowa?

Nie bój się, jeszcze zabawisz na ślubie Kunegundy.

Przybysław Sierakowa dotarł na wezwanie króla.

Królu.

Przywiązłem coś więcej.

Ważne, ułówne wieści.

Wojewoda Kaliski uczynił, jak kazałeś.

Uwięził Karola Luksemburskiego.

Teraz się dowie, że trzeba spłacać długi.

Tylko co syn czeskiego króla robił w Kaliszu? Wracał z biedewskiej krucjacy.

Zabrał po mu ostrożności.

Buta go zgubiła. Myślał, że nikt nie poważy się go zatrzymać.

Tylko czy będzie miał z tego spłacić dług? To się jeszcze okaże. Na razie

że musi.

Za dobre wieści z Kalisza.

drogę do katedry i z powrotem nie rzekłeś ani jednego słowa. Jesteś niemy

ten czart z dzisiejszej Ewangelii. Co takiego?

Wyrzucił czarta i przemówił niemy i zdziwiły się Rzesze.

No i coś boską. Katarzyna, co ty mówisz? Nie odzywasz się do mnie od tygodni.

Chyba, że pytam, co chcesz zjeść. Albo czy nadmarować ci plecy maścią. No więc

jak widać, się odzywam.

Odzywasz, ale nie rozmawiasz. Bo widocznie nie mam nic ciekawego do

Masz żal do mnie, prawda?

O to, że nalegałam, żebyś Agnę wysłał do Szczecina.

No i na co to się zdało?

Uczucie do medyka nie minęło, a wręcz przeciwnie.

Tęsknota je tylko powiększyła.

Sądziłam, że wyjazd to dobre wyjście.

Nie moja wina, że Jagna jest uparta, jak wszyscy mężczyźni.

Musisz coś zrobić.

A zrobię, żebyś wiedziała, że zrobię.

Związę jak jałówkę i siłą zaciągnę do ołtarza.

Żaden szanujący się rycerz nie poślubi jałówki.

Chyba, że dasz dobry posad.

A tam?

Tak, żebyś wiedziała, że tam. Nie będę żałował.

Byleby tylko miał pozycję i umiał docenić jej przymioty.

Spytku, tu poczułam niepokój.

Docenić Jagnę to chyba tylko umie ten Karl.

Przecież ona czyta, pisze, rozmiłowana w naukach bardziej niż w gospodarowaniu.

Porządny mąż może to co najwyżej wybaczyć, nie docenić.

Karla nie cierpię, ale też nie pozwolę, żeby była nieszczęśliwą. No to niech

zmądrzeje. Broń Boże.

Ona i tak już uważa, że jest najmądrzejsza.

Spytku, przecież widzisz, ona łudzi się, że jest mądra, bo nie wie, co jest

ważne w życiu.

Trzeba jej pomóc.

Wychodzi na to, że o poczciwym życiu w tych księgach nie ma ani jednego

słowa.

Moja biedna Jagna.

Nie biedna, tylko młoda.

Chyba jej powrót.

Zobaczymy, jak wysoko król Jan ceni sobie wolność swojego syna.

Pytanie, jak go pilnują.

Karol nie jest ani stary, ani ślepy jak jego ojciec.

Trzymają go pod strażą, ale w najlepszych komnatach zamku.

Kucharza specjalnie dla niego sprowadzono.

Wygody są zbyteczne.

Ale włos mózgłowy spaść nie wolno. To prawda. Trzeba to przekazać wojewodzie.

Tak będzie.

A nie lękasz się, panie, reakcji truda Jana?

Nie lękam. Ja na nią czekam.

Czekam na brzęczącą monetę. A jak to będzie szczęko ręże? Tego nie lękamy się

tym bardziej.

Wątpię, by Jan chciał wojny z nami.

Nie wkroczył, gdy byliśmy pod Świnawą. Gdy atakowaliśmy księstwo żagańskie, też

nie reagował.

Wymusił księcia do złożenia hołdu.

I obiecał pomoc w odzyskaniu ziem, które przejęliśmy. Niech tylko spróbuje nas

zaatakować. A wtedy może i cała Śląska odbiera Luksemburgą.

Co więc mamy czynić?

Wydbałeś mnie, panie, w jakim celu?

Zostaw nas samych, druhu. To sprawa między nami.

O co chodzi, panie?

Księżno Agnieszko!

Jak dobrze cię widzieć w dobrym zdrowiu. Pokaż się.

Kilka niedziel raptem minęło i taka zmiana. Jakby słońce sto razy chodziło

niebie. Długo już na Wawelu nie pobędę. Tęsknię za Świdnicą i za małą Anną. Ale

opuszczasz nas?

Rozłąka trwa bydługo.

Powrót do Świdnicy w mrozach, zawiejach mógł się skończyć nieszczęściem dla

ciebie, a dla Krakowa to sama radość, że możemy cię gościć. Miałam nadzieję, że

zostanie z nami aż do świąt w martwych stanie.

Podobno mała Anna staje się krnąbrna i nieznośna. Słuszki nie mogą sobie z nią

poradzić. Potrzebuje mnie. Mała córka, mała troska, rosłe panny troska, cię

przerasta.

Córka Petymiera spędza mu sen z powiek. I mnie.

Bo tak się kręci po całych nocach, że zastoć nie sposób.

Słyszałam o jak niesame dobre rzeczy.

Jak nie wydaje się, że skoro czyta księgi, to podjadała wszystkie rozumy.

mądrzejsza ode mnie i od ojca.

Miałam nadzieję, że pobyt na dworze księżnej pomorskiej odmieni ją. I że

jak się czyta?

Zapomnij o nieodpowiednim dla siebie mężczyźnie.

Nie zapomniała.

Bożej stała się jeszcze bardziej zajadła w tym, żeby go poślubić.

Boję się, że jeszcze trochę, a mąż będzie gotów wyrazić zgodę na jej ślub

z tym medykiem.

Z medykiem? Z Karlem.

To by było najgorsze dla wszystkich.

Dlaczego?

Przecież oni są z innej gliny, z innych światów.

Czasem różnica się pogłębi, a coś, co dzisiaj wydaje się rysą na skalę, jutro

okaże się przepaścią.

Tak mi zależy na dobru, Jagny. Pokochałam ją jak córkę. Nie mogę

leci niby ćma, złomień świecy.

Co chcesz zrobić, Katarzyno?

Już sama nie wiem.

Byle odsunąć od tego medyka.

Może zabiorę Jagnę do świdnicy.

Pani, jesteś naszym wybawieniem.

Jeżeli się zgadzasz, mogę zaraz porozmawiać z królową. Chodźmy, chodźmy,

jak najprędzej.

Dlaczego nie chcesz się zgodzić na ten ślub przy Besławie?

Gunzel to doskonały rycerz. Mam powody.

Jakie? Wszyscy go cenią.

Różnie o nim mówią, że porywczy, że nie zabacha się skrzywdzić. Jak ma ku temu

sposobność? On się zmienił.

Ludzie zmieniają szaty, nie serce.

Nie sądź go po szacie.

Twoja córka nie pokochałaby kogoś, kto mógłby ją skrzywdzić.

Miłowanie przysłoniło jej oczy. Nie widzi, co to za człowiek. Na szczęście

jeszcze ojca.

Wiesz w trudu, że wszystko bym dla ciebie zrobił.

Ale tam ma córki.

Oddałbyś własne, umiłowane dziecko komuś złemu?

Człowieka poznaje się po czynach, a nie po tym, co o nim mówią. A w niego cel

się posłużył. Ale czy on zapewni mojej córce dobre życie?

Stanowisko. O właśnie, miłościwy królu. Gdybyś zastawał jakieś zaszczytne

stanowisko, wówczas ludzie przestaliby o nim mówić źle. Zaczęliby szanować.

Dobrze pomówię o tym z Bolkiem. On go bardzo ceni, więc na pewno znajdzie się

dla niego jakiś urząd.

A jest jeszcze coś.

Moja córka przyzwyczajona jest do wygód. Chcę, żeby ją szanowano, ale też, żeby

niczego jej nie zabrakło.

Dziękuję ci, Jaśku, że zgodziłeś się zabrać mnie na zamek.

Ojciec i Katarzyna najchętniej zamknęliby mnie na klucz. Nie chcę,

widywała się z Karlem. Dlaczego się za mną kryjesz, bo chcesz się z nim

Nie podoba mi się to.

Gdzie jesteś, ja mu przedstawiam.

Rozmawialiśmy o tym wiele razy. Nie znasz go. Nie ufam mu. To tak, że ja mu

ufam.

Nie jestem już pacholęcym, Jaśku.

Długo żałowałam, że ktoś jest dziwa, nim zabrakło mi odwagi, ale obiecałam

sobie, że więcej nie odpuszczę. Nie zrezygnuję z ilości. Lepiej nie rezygnuj

rozumu.

Przyjedź do nas.

Owka się ucieszy.

Pokaże ci, jak być panią domu.

Pobawisz się z dzieckiem.

Nauczysz, jak się zarządza służbą. Nie chcę się uczyć, rozwijać, czytać.

chcę być z Karlem.

On jeden mnie rozumie i miłuje taką, jaka jestem, Jaśku.

Przekonaj ojca, żeby zgodził się na nas. To nie ja powinienem go przekonywać,

ani ty. Tylko on.

Ale obawiam się, że tobie bardziej zależy niż ja.

Tak się cieszę, Katarzyno, że twoja paścia chwita jest znowu w Krakowie.

I my też za nią tęskniliśmy.

Wiesz, że Jagna potrafi biegle czytać po łacinach?

Nie można jej odciągnąć od ksiąg. Właśnie dlatego, Adelaida, mam wielką

Chciałabym zaprosić Jagnę do świdnicy.

A dopiero co wchodziła?

Wiem, ale proszę, choćby na krótko.

Tak długo była w Stadzin.

Prakowało jej na Wawel.

A chodzi o Karla, prawda?

Ale skąd? Katarzyno, to twój pomysł?

Gdzież bym śmiała?

Pani, nie chciałam Cię urazić swoją prośbą.

Jagna jest dobrze wykształcona, dlatego zależy mi na tym, żeby moja Anna mogła

ją poznać.

Chciałabym, żeby przebywała w towarzystwie niewiast, które znają

łacinę. Chodzi o to, że Karl nie ma takiego majątku jak mężczyńskie?

Czy o to, że jest hecen jak ja?

Pani, nigdy nie śmiałabym urazić ani Ciebie, ani Twoich krajan.

Poza tym przecież Jagna pójdzie za mąż za tego, kogo wskaże jej ojciec. Ale

Karla nie wskazuje.

Chodzi o to, że ma obce pochodzenie?

Pani, skądże?

Ale nie jest rycerem.

A to jest ważne dla specyfika.

Jest wykształcany jak nich tutaj, na czele z Eliaszem.

Właśnie dlatego, pani, proszę, pozwól, żeby Jagna pojechała ze mną. To nie ma z

Karlem nic wspólnego.

Po prostu podoba mi się jej zamiłowanie do książki i upór. Uważam, że jest to

godne naśladowania.

Robię to dla Anny.

Niech chętko wraca.

Dziękuję, królowo.

A ciebie, Katarzyno, poproszę, byś przez ten czas roztoczyła nad Karl,

matczyna opieka.

Zasłużył na to, prawda?

Królu, udało się.

Podliczyłem wszystko tak, jak prosiłeś.

Mamy posag dla twojej córki.

Osiem tysięcy kop groszy praskich.

Miało być dziesięć.

To i tak więcej niż się spodziewałem.

Dziesięć tysięcy przyspieszyłoby przyjazd księcia.

Wybacz, królu, ale...

Tyle pracy, nocy bez snu, żeby zebrać.

Wynagrodzę twoje starania.

Skoro mamy już posak, pora omówić dalsze szczegóły ślubu. Czy zdecydowałeś już,

panie, gdzie się odbędzie? Czy mamy poczekać na przyjazd księcia? Ślub

się na Wawelu.

Tylko jeszcze nie mów nikomu. Sam powiem córce i biskupowi Janowi.

Wybacz, panie, ale do tego będzie potrzebny jeszcze jeden tysiąc kop

praskich. Skąd wziąć?

A może by się tak spotkać w połowie drogi, tak jak ty, panie, na zamku w

Poznaniu?

Albo u Witelsbachów. Wówczas największy wydatek pójdzie z ich skarbca.

Ślub odbędzie się na Wawelu i ma być widać, że król wydaje córkę za mąż.

Dasz na wesele tyle, ile trzeba.

Oddychamy z podatków, niech się głowa o to nie boli. Ty rób swoje.

Głowa mnie nie boli, panie.

Tylko za każdym razem drży ręka, kiedy otwieram drzwi skarbca. Dojdzie.

Przygotuj posak.

I nie żałuj nikomu. Ani podczaszemu, ani kuchmistrzowi, ani niemierze.

Tak, panie.

Mówią, że jesteś najlepiej wykształconą niewiastą w całym królestwie.

Raczej ciekawską.

Od dziecka byłam ciekawa, co kryje się za tymi znakami.

Chciałabym mieć przy sobie kogoś takiego jak ty.

Niedługo wyruszam do Świdnicy. Może pojechałabyś ze mną.

Ja? Ja dopiero co wróciłam z Pomorza. Królowa pewnie się nie zgodzi. Już z nią

mówiłam.

Pani, chciałabym się nacieszyć rodziną.

Mój ojciec jest już w podeszłym wieku i... Pecimier jest okazem zdrowia. Nie

jesteś mu potrzebna, a mnie tak. Chcę, żeby bratanica mojego męża zdobyła

solidne wykształcenie. Bólko nie zgadza się na zatrudnienie nauczyciela, ale...

Na dwórkę, która nauczy Annę czytać, na pewno się zgodzi.

Jestem zaszczycona, pani. Za tym ustalone.

Cieszę się, że Anna pozna tak niezwykłą osobę jak ty.

Co robisz?

Pracuję.

Pewnie twoja praca wyglądała inaczej.

Kroiłeś, strzywałeś ludzi, badałeś ciała.

Nie muszę.

Mając to... Dzięki temu dowiem się, jak znaleźć materię pierwszą.

Panaceum ma każdą dolegliwość na nieśmiertelność.

Co innego badanie?

Tego, co stworzył Bóg, a co innego bawienie się tym, co stworzył.

Człowiek nie może decydować o śmierci, tylko Bóg.

Po to Bóg dał mi rozum, żebym z niego korzystał.

Dla dobra ludzi.

Chcesz skończyć jak alchemicy potępieni przez papieża Jana?

Ale Albertus Magnus był dominikaninem.

Mentorem Tomasza Zakwinu.

Zatruwali kościół od środka.

Papież potępił jedynie oszustów.

i niedouczonych adeptów tej sztuki.

Nie wiedzę!

Ta jest dla wszystkich.

Tak samo dla chrześcijan, jak i dla innowierców.

Nauka nie dzieli. Jak możesz być tak nierozważny?

Czy ty nie rozumiesz, że jak dojdzie do mojego ojca, że masz coś wspólnego z

alchemią, to już nigdy nie zgodzi się na nasz ślub?

A jak wygnają cię z tego powodu z Wawelu?

Co robisz?

Wywiozę to z zamku.

Królowa za nie zapłaciła.

Muszę coś zrobić, żeby jej pomóc, rozumiesz?

Królowa gotowa jest na wszystko, żeby tylko mieć dziecko.

Nawet na fakt z diabłem.

Jak jej nie powstrzymam, dojdzie do czegoś strasznego. Ja wiem o tym.

Dlaczego pozwalasz, żeby na Wawel traktowano nas, jakbyśmy byli gorsze?

Kto? Kogo? Co się stało?

Mnie i moich tworzyn. Chetni.

Całkiem spotykają nas jakieś przykrości. Jakbyśmy byli gorsi niż ta dzika Litwa.

A jesteśmy chrześcijański kraj.

Znowu porównania do Anny?

Lub coś.

Nie możemy być gorsi od tych Litwinów.

Jak widzisz, jestem zajęty.

W mojej sprawie nigdy nie jestem dla ciebie ważna.

Zrozum. Opracając moje ludzie, oni mnie okazują, Pachacz Czumku.

Ty jesteś król.

Możesz wszystko.

Jak nie żenują moje ludzie, to im rozkaż.

Mam chłopcać ludzi za krzywe spadrzenia?

Nie bądź dziewką, Adelaida.

Co się stało?

Katarzyna i Spodzimir nie chcą się zgodzić na ślub Karli Jagna.

A on prosił o to?

Nie.

Ale... Oni ciągle mówią, że jest obcy, dlatego nie są mu przychylne.

Ojciec ma prawo decydować o tym, co jest dobre dla córki. Tak, ale gdybyś

nagrodził go, dał mu jakiś tytuł, to ludzie poczuliby, że jest ważny dla

A za co ja mam go nagradzać?

Sprowadziłaś go po to, by być brzemienną, i co?

A jak ktoś obraża twojego medyka albo dwórki, to jest sprawa dla ochmistrza,

dla króla.

Ale Kazimierz...

Później...

Wyjeżdżam do Świdnicy z księżną Agnieszką.

Odwraca jak najszybciej.

Muszę pomówić z ojcem.

Czeka na mnie.

Nikt na Śląsku za nami nie stanie.

Wolą Czechom służyć, niż być niezależni.

Głupcy.

Ciągle wierzą, że Czesi są silniejsi i że to przy nich będą bezpiecznie.

A skąd pewność, że Czesi chcą nas atakować? Bo Karol Luxemburgi został

w Kaliszu.

Jak to uwięziony?

Z rozkazu Kazimierza. Pycha doprowadzi Kazimierza do zguby, a nas razem z nim.

Kazimierz wie, co robi.

Czesi mu tego nie darują.

Jest silniejszy niż się Janowi wydaje.

Witelsbachowie obiecali pomoc i słowa dotrzymają, bo jego córka ma wyjść za

cesarskiego syna.

Czas szykować wojska i Świdnicę do obrony.

Jan zaatakuje Świdnicę? Nie wiem.

Ale nie dajmy się zaskoczyć.

Kazimierz uwięził Karola Luksemburskiego. Zaprzemierza się z

Musimy jak najszybciej zawiadomić o tym Jana. Stój!

Chcesz stracić księcia Bolka?

Bolko sprowadzi na nas nieszczęście.

Jak? Dlaczego?

A po co ciągle trzyma z Kazimierzem?

Co już w rodzinie jest wygodne.

Wszystkim nam żyłoby się lepiej, gdyby Bolko ułożył się z Luksemburgami.

Pośle zaufanego człowieka do starosty czystkiego do Wrocławia.

Poszalałeś. Musi być inne wyjście.

Spróbujmy pomówić z księciem. Namówić go do sojuszu z Czechami.

Polko, to pachołek króla Kazimierza. Nie widzisz tego?

Pcha świdnice w przepaść, a ja na to nie pozwolę.

Musimy zdobyć zaufanie Luksemburgów.

Jak Polko się dowie, lgnujesz z Czechami.

Stracisz głowę.

Dowie się i z nim opowiesz.

On nie mówi nic spokojnego, ale...

To rozwaga pcha mnie do Czechu.

Zdrowy rozsądek, ludwisze.