Original subtitles

Gdzie królowa?

Wyszła.

Nie uciekaj. Słyszysz dzwony?

Słyszę tylko bicie twojego serca. Byśmy spóźnieni. Są święta, nie uchodzimy, nie

zjawiliśmy się na mszę.

Nie obawiasz, jesteśmy rozgrzeszeni.

Bóg wie, że robimy to dla dobra królewtwa.

A poddani czekają na następcę. Nie możemy ich zabić.

Nie mam nie dla nikogo.

Miłościwy panie, księże, Bolko już czeka w tajniach.

Sam jestem sobie winien.

Powinienem był przewidzieć, że jak zaproszę Bolka na konną przejażdżkę

on się zjawi, skoro świta.

Szmile, przekaż księciu, żeby poczekał.

Ty już na nogach?

Wszak święta.

Sama się dziwię.

Czemu wszyscy śpią? Tylko na taki piękny dzień.

Ale po tych wszystkich przygotowaniach.

To trzeba świętować.

Może i racja.

Kiedy nie ma z kim.

Gdzie Mikołaj?

To dla niego.

Umówiłaś się tu z nim.

Panna Święta, zabierz mnie ze sobą i pozwól, żebym się ogień piekielny

pochłonął. Pomieszano się w albie biedakowi.

Pewnie przez to czachcie przepganie.

A nie przez miód, co mu laliście cały wieczór?

Też może być.

Mróz okrutny, a śniegu ciągle nie widać.

Chciałabym, żeby zasypało całe Wałę.

Aż po samej wieże. Co ty sprawisz, pani?

Przecież zamek stoi na wygórzu.

A wracając do wczorajszej gry.

Jakie to było piękne, pani. Jakie przejmujące.

Zruszyłam się do łez. Co innego słyszeć ta historia.

A co innego zobaczyć na własne oczy, jak Jezus przyszedł na świat.

Tu między nami. Co ty opowiadasz?

Spoczyłaś nie Boga, tylko widowisko.

Biskup mówił, że dla człowieka wiary to jakby samego Chrystusa oglądać.

Takie zawodzenie. U nas w Hesji były piękniejsze.

Nie pamiętasz już?

Miłościwa pani, medyk czeka przed komnatą. Pójdź go.

Zostaw nas same. Nie uchodzi pani.

Dla tych mnie.

Będę pod drzwiami.

Nie mogę uwierzyć pani. Po tak długim oczekiwaniu i poczytywania fragmentów

wreszcie całość.

Księga medyczna Avitiene.

Żałuję, że przez opieszałość kopiców musiałaś tak długo czekać królowo. Ale

dobry znak. Akurat teraz mamy to dzieło pełne. A czy było wachto?

Oczywiście.

Tu, w księdze trzeciej mamy całą wiedzę, jaką dotąd posiadł człowiek.

O poczęciu na rodzinach.

Jeszcze dziś przyrządzę ci nowy ziół, pani. Ziół?

Potwierdza też moje przypuszczenie, że niedomaganie ciała może rodzić się tu, w

głowie. A co to znaczy?

Myśli, pani.

Twoje myśli wpływają na twoje ciało.

Mogą zatruwać twoje łono. Co to za brednie? Ja nie chcę leków, ja chcę

Pozwól wyjaśnić, pani.

Czy ty wiesz, jak przywołać złe moce?

Wiesz o tym w tej księdze?

Choć niechrześcijańska.

Nie jest to dzieło szatana.

Na tym świecie nie ma dla mnie lekarstwo.

A jest zadanie do wykonania.

Po śniadaniu pójdziemy do katedry.

Pamiętasz, jak rzucaliśmy grochem?

Pamiętam, jak matka mówiła mi, że to na pamiątkę męczeństwa.

Czego się boczysz, Wolko?

Łatwo ci mówić, bo wygrałeś.

Jak będziesz udział w wyścigu, to musisz się liczyć z tym, że przeciwnik może

wygrać. Zwłaszcza.

Jeśli masz szybszego konia. Dobry koń to jest połowa zwycięstwa.

Kazimierz, jeśli umyśliłeś sobie zepsuć mi dziś humor do cna, to idzie ci

doskonale. Przeciwnie.

Zależy mi na zgodzie między nami.

Oczywiście, że ci zależy. Bo to ja musiałem pertraktować z Wittelsbachami.

Ty też korzystasz na tym sojuszu.

Póki co.

Ani sojuszu nie ma, ani ja nie mam korzyści.

Chodzi ci o politykę, czy o to, że dałeś się przegonić?

Przegrywać nikt nie lubi.

Zatem jutro zmiana koni i zobaczymy, kto zwycięży. Oby tak było, bo twój sojusz

z cesarzem w tych rękach.

Nic tu po mnie.

Zaczekaj jeszcze.

Przyjdzie.

Sama mówiłaś, że trzeba świętować.

Nie cały dzień.

Braczki z zamku się chwaliły, że mają wolne.

Lepsza dla innych jesteś niż dla siebie.

Jestem taka, że jak się z kimś umawiam, to przychodzę.

Po części tu jakiegoś biedaka.

Święta są.

Bogu, dzięki.

Jesteś jeszcze.

Zaczekałaś. Nie.

Właśnie wychodziłam.

Złapaliśmy Mele.

Żonę Kata.

Wtrącono ją do lochu.

Obiecałem, że zapłaci za twoją krzywdę. Ja nie rzucam spuch na wiatr.

Wesołych święt.

Gabio,

co ty, nie radujesz się?

Gabio!

Byłam posłużna mężowi.

Byłam pokorna.

Wypełniłam pokutę.

Prosiłam cię o tę jedną, jedyną rzecz.

Nie o bogactwo, nie o uroda, nie o uznanie.

Ota jedna, jedyna rzecz.

I nadal jestem jałowa.

Jeżeli nie chcesz, albo nie potrafisz mi pomóc, to pójdę do tego, który potrafi.

Ukażesz mnie za bluźnierstwa?

Zdeślesz na mnie nieszczęście już teraz, czy będę wiecznie potępiona po śmierci?

Cokolwiek to będzie.

Nie lękam się.

Moje życie już jest piekłem.

Jeżeli taka jest cena, to by Kazimierz mnie miłował.

Myślisz, że Witelsberg ciągle mi pamięta zerwanie rozmów?

Nie sądzę. Myślę, że zależy mu na stołu już tu tak samo jak nam.

Ale to Cesar.

Zobaczymy, jak długo.

Cesar, a ty zerwałeś rokowania. I zacząłeś wtedy jeszcze układać się z

Luksemburskim, z jego wrogiem i przy okazji moim wrogiem.

Ale taka była konieczność i dlatego prosiłem cię o wsparcie.

Chwaliłeś się, że tylko ty potrafisz ich obłatkawić i sam zaproponowałeś pomóc.

I pomagam.

A wnet znów zostanę sam, kiedy to ja będę potrzebował pomocy.

Jeśli nie widzisz, że to królew podaje ci ochronę, to chyba jesteś ślepy.

Kazimierzu, kto pokonał Czechów?

To było dawno.

Spróbuj teraz im się przeciwstawić, sam. Cały czas im się przeciwstawiam, choć

mam małe księstwo, a nie całe królestwo. Nie zaczynaj. Ty masz koronę, rozległe

ziemię. Ale pamiętaj, że wielkość twojego królestwa nie jest tylko twoją

zasługą. Tego nie twierdzę. Jestem wnukiem króla Władysława. Ta sama krew

we mnie, jak i w tobie. Tak samo mogli koronować mnie, jak i ciebie. Obudź się

przestań wierzyć w mrzonki, które matka sączyła ci do ucha. Nie tylko matka!

Nigdy nie byłeś brany pod uwagę jako następca mojego ojca.

Pogódź się z tym, albo nie mamy o czym mówić. I każdy radzi sobie sam.

Z początku nie poznałem jej.

Była jakaś brudna, okutana, w łachy.

Krążyła wokół chaty kata.

Przecież to miejsce, które raczej mało kto zagląda.

Gdyby miała trochę więcej oleju w głowie, to powinna trzymać się daleka.

Każdy chce być w święto z bliskimi.

Gabio, ty masz miłosierne serce.

Ale rajcy już nie są tak wyrozumiali.

No niechybnie czekają chłosta.

Wujcie, zawiśnie.

Pomyśl, ile to zła ludziom uczyniła.

No przecież tą, piekarzową.

Tak oszpeciła, że ta się boi teraz wyściubić nosa z chałupy przed mrokiem.

Albo ten, pomocnik rzeźnika. No chciał leczyć szpotawą stopę. I wyłysiał.

Próżność ich zgubiła, a nie zabiegi mieli.

Gabio. Są tacy, którym pomogła.

To babsko o Malcie nie zabiło.

Ale żyje. To czarownica jest.

Taka z niej czarownica, jak ze mnie królowa.

Znaczy, racja to racja. Nawet z tego nie umiała.

Ale grosz potrafiła brać. I to z cudego nieszczęścia.

Gdyby chociaż raz po jednej lichej próbie. Gdyby zaprzestała. Ale nie.

Pełny trzos. To ją zaślepiło. A was zaślepiła, że ją zazemstwi.

Serca nie macie?

Chcecie wieszać?

Święta?

Mega wizjon.

Po całym Krakowie biegam.

A my tutaj.

Odek.

Najlepsze świdnickie piwo.

Zgoda?

Gdybyś nie był synem mojej siostry... Wiem, wiem. Mógłbym skończyć w lochu.

To byłoby najłagodniejsze zwieńczenie naszej rozmowy.

Wybacz, królu.

Poniosło mnie.

Po co ci tak kłótnie ze mną?

Kłótnie było dzisiaj. Zwłaszcza, że wcześniej ci pomogłem.

Dlatego nie rozumiem, co cię poniosło.

Zacząłeś żałować?

Wiesz, ja po prostu... sprawdzałem siły swoich argumentów.

Strzel ma z ciebie bolko.

Brakuje mi Henryka.

Każda rozmowa z bratem była walką.

Ale wychodziłem z niej z głową pełną pomysłów.

Jak się spiszesz?

I wydam Kunegundę za cesarskiego syna, zabezpieczona sobą przed Czechami.

Ale wojna i tak będzie.

Wojna wciąż trwa, ale walka nie zawsze.

Dlatego tak mi zależy na sojuszach i układach, żeby dać sobie czas.

No.

Jak no?

W aulicą muzykanci. Nie chcesz popłuchać? Egle.

Może innym razem.

Chciałabym wiedzieć, jak radzi sobie Elżbieta w Szczecinie.

Proszę, pomówmy trochę.

Wybacz, Egle.

Nigdy nie miałam w ręku takiej księgi. Ja mogę ją obejrzeć tylko dzisiaj.

Wiem, to jest...

Księga ważniejsza niż ludzie dookoła?

W piątym rozdziale są przepisy na mikstury leflicze.

I tobie taka wiedza mogłaby się przydać?

Chodź! Będą tańce, goście ucztują.

Chodź! A tyle nie pojmujesz?

Wolę księgi niż ucztowanie.

Wiedza we mnie zostaje, a kasza?

Wiedza jest w tobie, a nie w tych bazgrołach.

Bibliotekę nazwiesz bazgrołem?

To nie jest święta księga.

Mam rację.

Kokaryn nie rozumie.

Mela, idziemy się prowadzą.

Chodź, pani, za mną.

Poście mnie, ja niewinna.

Zawołajcie Jędrzej, on wam powie.

Zawołajcie Mikołaja Ligę, to najbliższy druh Kurula.

On za mnie poręczy.

Cicho, babo.

Obyście na węgach zdechni.

Nikomu niczego złego nie uczyniłam.

Mnie uczyniłaś.

Rozum mi się pomierzał.

Od tej twojej mikstury.

A jednak zdrowa jesteś.

Ale nic nie pamiętała.

Gdy wie zimy dochodziła do siebie.

Ale jak się z wójtem obracałaś na sianie, musisz pamiętać.

Jędrzej o wszystkim mi powiedział. Masz czego chciałaś.

To nie ja jestem winna, tylko twoja własna chódź.

Fabio, nie opuszczaj mnie, nie zostawiaj mnie, tu błagam.

Dobra z ciebie niebiazda, w Krakowie cnotliwszej nie ma.

No to ja, to ja głupia, żeby ci

zaszkodziła.

To przez to nieszczęście takie bzdury plotę.

Melu.

Nikt się ciebie nie będzie pytał.

Miasto płaci, to zabijesz.

A nie chcesz tej roboty? Nie chcesz więcej?

Myliś ślubowałem.

No to stracisz za niczy.

Z czego będę żył?

A widzisz?

Nie masz wyjścia.

Wtedy przeklinałeś ją.

Oszukała cię, okradła.

Dlaczego mnie nie usłuchała, kiedy zabroniłem jej parać się tym całym

No to ostrzegałeś ją. W sumie nie masz czyste.

Teraz będziesz mógł sobie wziąć nową żonę.

A, ta służka.

Co do ciebie przychodzi pomagać w ogóle? Jeśli to co, zła jest?

Bo już cię nie dam rady. Ręka mi się oburzgnie. A przecież ta twoja nie pod

topór idzie.

Jedno na sznur.

Łatwiej ci będzie.

Łatwiej?

A gdybyś mią Gabiję miał wieszać?

To już bym prędzej... Gabija to jest tanią!

A ta twoja to są same zgryzoty!

Spójrz.

Jaki ogromny księżyc w pełni.

Muzyka w auli. Wszyscy czekają na ciebie, pani.

Mówią, że zanim przyjęłaś chrzest, pachałaś się czarami.

Dawne dzieje, pani. Nie warte wspomnienia.

To prawda, że przeszłaś próbę ognia?

Pan Bóg mi pomógł ją przetrwać. A może kto inny?

Bóg mój, który Pan?

Wybacz królowo, czekają na mnie.

Co ty sobie myślała?

Prawda to?

Byłaś tam u Mary?

Takie smutne święta.

Z dobrym sercem poszła.

Z wyciśniętym wracam.

I po co to było?

Cóż ty chciałaś uczynić?

Chciałaś odmienić jej los? Czy może jej zatwardziałe serce?

Nawet ty nie jesteś w stanie.

Nie możesz jej pomóc.

Ja nie.

Ale ty możesz.

Ja? Przekonaj rajców.

Powiedz, że ja już jej wybaciła, że swoje wycierpiała.

Co komu przyjdzie do śmierci?

Zawiniła. Ale nie miała złej woli.

Nie widzisz tego, Mikołaj?

Czekam.

Jeśli człowiek chce dobrze, ale źle mu wyjdzie.

Nie powinienem płacić za to najwyższej ceny.

Ja tobie wybaczyła.

Czyli jak się nie wstawię za Melą, to mi już więcej nie wybaczysz, tak?

Dobrze.

Będę bronił tej czarownicy.

Tylko nie wiem, czy co wkuram.

Ale ciebie to będzie drogo kosztowało.

Proszę.

Kolejny dzień, a posłowie nie wrócili. Nie ma żadnych wiekcji.

Spokojnie, Kazimierzu.

Są święta.

Ligenza jest obyty.

Szkoły kończą. Talent ma.

Musiał dobrze wypaść przed cesarzem.

Nie zapominaj, że Gunzel też posłuje.

Może mądrościu Mikołajowi nie dorównuje.

Ale, ale zna lepiej dwór Ludwika i bywał już w Berlinie.

Jak uważasz, Polka?

Spokój z krzyżakami zawarty.

Chowa wróciła do nas.

Dzięki tobie, kunekun Dawid Zamosz.

Wszystko się układa.

Jak tylko...

Uporządkuje sprawy na zachodzie.

Zajmę się tym, co istotne.

To jest dla ciebie istotne.

Ruś?

Bardziej Alkowa.

Co się stało?

Jeszcze wczoraj mówiłeś, że musisz się przymuszać.

Sam nie wiem co, ale Adelaida wydaje się jakaś taka bardziej... Podobna do Anny.

Nie jest już taka bezwolna.

Urodził się Bóg, teraz czas na króla.