Original subtitles

W poprzednim odcinku Pomorza zrzekliśmy się. Nie mydl mi oczu. Biskup Jan wie o

dzierżawie ziemi dobrzyńskiej? Jeśli tak, to już ciska gromy.

Bóg dał mu koronę i rozum, żeby używał obu. Jak ja mam mu urodzić syna, kiedy

nie zbliża się do mnie?

Czy ty myślisz, że możesz tak tu sobie wejść i... Jest tu księżnej, prawda? Tam

teraz nie wolno wchodzić. Co się stało?

Dziecko? Nie mam dobrych wieści.

Piotr Grzegański szykuje się do odwetu.

Królu.

Miłościwy panie, miej litość.

Zwróć wolność moim ludziom. Żebyście w schowę odbili? Nie ma mowy.

Zawsze chcieliśmy należeć do królestwa.

Tobie służyć, panie. Każdy tak mówi, nim stanie przed katem.

Oddaliście wschowę niemal bez walki. Kiedyśmy się połapali, że to wojska

stoją u bram, złożyliśmy broń. A może to strach was obleciał?

Mój dziad posłapał do świętej pamięci króla Władysława, żeby nie oddawał

księciu Głogowskiemu.

Dziadowi księcia Henryka.

Ale stało się.

Na wiele lat pozostała nam jena modlitwa.

I wreszcie doczekaliśmy, że została wysłuchana.

Bóg nam cię zesłał, panie.

Wyprowadźcie jeńca.

Królu błagam, nie oddawaj w schowy.

Zwiady potwierdziły.

Stryjowie Henryka ruszyli przeciwko nam.

Chcą pomścić krzywdy swojego bratanka.

Wybacz, Eliaszu, że przychodzę tak późną porą.

Zobaczyłem światło. Ktoś na zamku potrzebuje mojej pomocy?

Tak.

Ja.

Wiem, że królowa mnie oddali. Tak postanowiła?

Dziewczynie, ale zrobi to, jeśli jej nie pomogę.

Padły mocne słowa.

Jeśli ją uraziłeś, to nie obawiaj się przeprosin. Przeproś ją.

Skrucha nie jest oznaką słabości. Wszak wszyscy błądzimy.

Pomówię z nią, jak radzisz, ojcze.

Ale co dalej?

Już czwarta wiosna. Mijaj mi. Mi!

Nie widzę żadnych przeszkód, by królowa powiła dziecię.

Jest młoda, zdrowa.

Dużo odpoczywa. Syto jada.

Może psuć cukier gdzie indziej.

Ciało jest zdrowe, lecz duszę cierpi.

Jestem medykiem.

Duszy szukam w ciele.

Każdy może nadzieję powierzyć Bogu, zawierzyć Jego miłosierdziu.

Eliaszu.

Pan namawiać królową do modlitw?

Obaj dobrze wiemy, co jest potrzebne, by powiedzieć.

Miłowanie, miłowanie, miłowanie w każdym znaczeniu tego słowa.

A ja nie znam sposobu, jak namówić...

Króla do miłowania królowej, jeśli tego jej brakuje.

Albo chociaż do odwiedzania jej komnaty. Rzecz w tym, Karlu.

Umacniasz królową w przekonaniu, że nie znajdzie sposób.

Królowa sądzi, że bez jej udziału i starań powije dziecię, bo czuwasz nad

zdrowiem.

Mam powiedzieć królowej.

Mojej królowej, że jako medyk nie potrafię jej pomóc.

No nie mogę, bo... Odeślę cię.

Tego się obawiasz.

A może dlatego, że jest ktoś, na kim ci zależy?

Mikołaju, ty zostaniesz tutaj i dopilnujesz ostatecznego przejęcia w

Zresztą po ostatnich walkach należy ci się odpoczynać.

Jak rozkażesz, panie.

Ja nie.

Ty wyruszysz na wojska Konrada pod Oleśnic.

Chodź by zaraz, królu.

Spokojnie. Najpierw odpoczniemy. Droga daleka, wszyscy są zmęczeni.

Jaśku i Pełko, wyruszycie ze mną pod Ścinawę.

Pokrzyżujemy plany Janowi. I poprowadzimy własnych oddziałów, panie?

pojedziemy razem.

Zatem otwarte starcie.

Jaśku, nie po to ugasiłem pożar na północy, żeby go wzniecać teraz na

Mamy ich tylko na strasie.

Otóż to.

Chcę uprzedzić krok książąt i zmusić ich do odwrotu, zanim rozpoczną atak. A w

Chowa? Przecież to nowy pożar.

W Chowę.

Trzeba było odzyskać dla królewskich i dla ojca.

Idąc na nią, musiałeś, panie, liczyć się z reakcją książąt.

Z tym, że będą wściekli i że to okażą.

Chociażby po to, żebyś nie zagarnął ziemi na Śląsku. W tym rzecz.

Zaskoczymy ich liczebnością i unikniemy większych starć.

Rozpuśćmy wieści po traktach i klaczmach, że nadsiągają silne wojska

Dobra myśl.

Panowie, teraz czas na odpoczynek.

Wyruszamy wszyscy o świcie.

I pamiętajcie, żadnego grabienia, łupienia i palenia miast i wsi. Nie

tam po to, żeby dobywać nowe tereny, tylko żeby pokazać dwóm śmiałkom, żeby

wracali skąd przyszli.

Tym sposobem po burzliwych rozmowach doszliśmy z królem do porozumienia.

Brawo! Zatem pozostaje mi wam tylko powinsować.

Szczerze wiesz, że jest w kwiatze? Wiem, Szybysławie, że pokój z zakonem jest

królowi potrzebny.

Co innego cię zaprząta?

Czy atak na Wchowę był konieczny?

Poszliśmy odebrać, co nam się należało.

Mikołaj zbiechował, poprowadził wojska. To nie była grabieżcza naparć. Ale na

tym się nie skończy.

Stryjowie Henryka już ruszyli przeciwko królowi. Dlatego wnet jadę wesprzeć

króla. Przeciwko tym głupcom.

Głupcom?

Bronienie swych ziel nazywasz głupocą, Przybytławie?

O leśnicy, a nic kinawy król nie zamierzał napadać. Zapewniam cię,

się tak stwierdzisz?

Król ułożył się z zakonem, aby ruszyć na księcia. Na księcia, którego mógł mieć

po swojej stronie przeciwko Czechom. Wierzysz w to? To już z Janem

nie będzie trwało wiecznie.

Jeszcze wam Henryka zabraknie. To czemu sam go nie wsparłeś? Skoro jego krzywda

tak cię boli. Przy Wysławie mam iść na przegraną walkę?

Gdybyś go poparł, nie byłby zdany na porażkę.

Próbowałem sprzymierzyć się z Henrykiem.

Zerwał rozmowy.

Z królem też układać się nie chciał.

Głupiec.

Sam więc teraz widzisz, książę.

Kto rozważny, a kto się pomieniał z własnym koniem na rozum.

Stań po stronie króla. To ci się bardziej opłaca.

Król chce, abym ruszył razem z nim przeciwko swoim, tak?

Po to cię przysłał?

Nic nie wiadomo, by tego od ciebie oczekiwał.

Jestem tu jedynie przez wzgląd na córkę.

Tak jak mówiłem.

Zatem... Co możesz mi rzec o

Gonselu Reibnisu?

To cenię twoje przeprosiny, Karl.

Też przemyślałam nasza rozmowa i...

Ufam ci.

Jak nikomu na Wawelu.

Jestem pewna, że dzięki twojej wiedzy w końcu zostanę matką. Zrobię cór mojej

mocy, pani.

Dlaczego daję ci czas do Weihnachten, do świąt?

To bardzo mało. Ale ja go nie mam więcej.

Pani, trafisz się tym ponad miarę. To mi jest.

Już...

Minęło już tyle czasu, a ja nadal nie mam sobie nowej życie. Król zaraz traci

cierpliwość.

Może i król ponosi tu część winy. Co masz na myśli?

Cały czas go nie ma, a gdy jest... Jest władcza. Ma na głowie całe królestwo.

A ja mam tylko jeden obowiązek. Urodzić mu następcę tchoną.

Ale... ty potrafisz mi pomóc.

Prawda, Karl?

Słyszałem o księdze pewnego perskiego lekarza, Abicjenny, która to posiada

odpowiedzi na wszystkie pytania dotyczące ludzkiego ciała.

A ten Abicjenna to innowiec?

Tak, był wyznawcą islamu.

Zawarałbym pakt z sam diabeł, jakby to miało pomóc.

To nie będzie konieczne.

Księga może jednak sporo kosztować. Koszty są nieważne. Ile to potrwa?

Trudno powiedzieć.

Jeśli zaraz siądę do pisania listu, może minąć kilka niedziel, tam... Ale fakt z

diabeł można zawrzeć już teraz.

Nie jestem człowiekiem szczególnie nabożnym.

To jednak złego ducha obawiałbym się przywoływać. A ja nie.

W końcu liczy się cel.

A nasz jest słuszny.

Wszechmiar, pani.

Panie!

Panie! Zaatakowano króla! To rycerz! Święta Świnackiego!

Wielu! Na koń! Król w niebezpieczeństwie!

Na koń!

Piszesz gdzieś, panie?

Pisać list.

Do przyjaciela w Wiesbaden.

Tylko prosić o sprowadzenie mądrej księgi.

By pomóc królowej.

Zgodziła się.

Księgi medycznej? A o jaką chodzi?

Kanon medycyny.

Uczonego i pilotował w Persji. A w Kieny.

Tłumaczone na łacinę?

Położył z arabskiego dzieło Arytotelesa o ziemi, wodzie, powietrzu, ogniu i

jeterze?

Czytałaś? Trochę.

Dawno w bibliotece krasztornej.

Dlaczego zepczemy?

Nie wiem.

No przecież wiedza to nie zbrodnia, ani dzieło szatana.

Niektórzy tak myślą.

Miłowanie?

Dopóki twój ojciec nie wróci i nie wyrazi zgody na nasz ślub, to...

Co każesz, panie?

Cała chorobie w nadciągach.

Zawróćcie Judę. Nie da rady, panie. Jak to?

Ruszył na leśnicę. Przecież miał wyruszyć skoro śpi.

Nie odpoczęli w nocy. Ruszył zaraz po narazie. Nie usłuchał rozkazów króla?

Ruszamy bez niego. Na ściniowy!

Wziąć odwet, spalić miasto. Za mną!

Wszyscy zdrowi w Sierakowie?

Tak, czekamy na ciebie.

Już dawno cię tam nie było.

Musisz jechać.

To mój obowiązek.

Stać przy królu, gdy tego potrzebuję.

Ale masz już swoje lata.

Nie martw się.

Ale o siebie, córko.

Nadal chcesz?

Wyjdź do tego rajdnica, o którym pisałaś.

Tak, ojcze, chcę.

Na to małżeństwo nie dam zgody, córko.

Czas mnie nagli. Będę mówił krótko.

Nie wiem, co cię do niego przekonało, Helena.

Może zmyglił ci oczy gładkim licem. Jeśli tak mówisz, ojcze, to mnie nie

Nie dostaniesz zonu rajdnica.

Źle o nim mówią, a ja źle o nim myślę. Ale to nie jest zły człowiek. On w głębi

serca... Niech sobie w głębi serca będzie choćby i święty.

Ale głębia serca to nie jest zaleta męża. Trzeba go najpierw mieć.

Będziesz miał.

Tego, którego ja wskażę.

Ojciec z tobą nie przyjechał? Ach, jadę bez wytchnienia, bo wiem, że królewna

Kunegunda jest pragniona nowin i jakie pierwsze pytanie słyszę. Gdzie jest ty,

synie?

Ojciec przyjedzie, jak tylko dopilnuję wszystkich dokumentów pokoju. A

rzeczywiście nie może się doczekać.

Mam dla niej podarunek od księżnej.

A niech mnie.

Miałam czekać, aż Specymir wróci, ale nie dam rady.

Książęca młoda para ma dla ciebie też niespodziankę.

Jaką?

Ojciec zgodził się, że pojedziesz do Szczecina, żeby królewna Elżbieta, młoda

księżna, nie czuła się samotna.

Ręce słabną w chorobie.

Lecz nie obawiaj się, poćwiczę, wrócą mi siły. Nie przejmujesz się tym.

Nie tym.

Teraz będę używał ich inaczej, mądrzej.

Pożegnaj dawnego Gunsela, bo już go nie zobaczysz, Helena.

Co masz na myśli?

Mamo, Bóg mnie nie zabrał do siebie.

Wszystko zacząć od nowa, z tobą, Heleną.

Wiem, że jestem ci miły.

Jest, dziękuję.

Jest, Helen.

Nie mogę zostać twoją żoną.

Mój ojciec... Nigdy się na to nie zgodzi.

Panie!

Wojska księcia Konrada nie spodziewają się ataku.

Rozbijemy ich oddział.

A potem ruszę na Oleśnicę.

Ludzie rwą się do walki.

Będziecie mieli okazję się wykazać.

Panie, król kazał ci wracać.

Ruszył na Ścinawę, potem jak ich wojska zatakował nasz oddział.

Ruszajmy. Nie.

Nie ma mowy.

Zanim wrócę, będzie po ataku.

Tu bardziej przydłużę się królowi.

Książę ujął ją dobrymi manierami i świrą podstawą. To było od razu widać.

Tak, księża Katarzyno.

Tak się bałam, że książę może okazać się kimś odrażającym.

Królewna księżna Pomorska.

Prosiłabym ci to przekazała.

Mąż podarował jej tę ozdobę, a ona odnajmiła, że nie lubi się stroi.

Rozgniewał się?

Ani trochę.

Twoja siostra prosiła męża, by mogła ci ją przekazać. Wie, jak jest ci teraz

ciężko. Książę przystał na to bez wahania.

Nie zniosę tego Katarzyny.

Wydajcie im nie za mąż.

Byle prędko.

Ale czy go nie zniesiesz, królewno?

Zamek jest pusty i zimny pewnie. Wpierw matka, potem babka, a teraz zabierz

biedę. Twoja siostra nie umarła.

Jedno wyszła za mąż.

Ale nie ma jej przy mnie.

Tak samo jak jej ojca.

Taka kolej rzecz?

A gdzie jest Gunzel?

Weroniko, zadałam ci pytanie.

Lecz nie chcesz znać odpowiedzi, pani.

Mów.

Mów! Kazał pchnić swoją najlepszą szatę.

I zbroję.

No po co? Przecież dopiero z łóża wstał.

A no właśnie.

Miał dochodzić do zdrowia. Ruszył za twoim ojcem, pani.

Na bitwę.

Ale jak to?

Trzeba było nic nie mówić, że ojciec niechętny.

Jak się śmiesz.

Będziesz miała ukochanego.

Królewno, poddani nie powinni widzieć Twoich łez.

Nikogo tutaj nie ma oprócz siebie, Katarzyno.

Jeśli rażą Cię moje łzy, to wyjdź.

Nie powinnaś się tak unosić.

Próbuję być pomocną. Ale nie jesteś.

Królewno, smutkowi nie można się tak poddawać.

Nic nie innego dania.

Królewna właśnie pożegnala swoją kochanej siostry.

Smutku nie można tłumić. Trzeba go przeżyć.

Tylko wtedy dzielżeje.

Płacz.

Płacz, ile potrzebujesz.

A jak sobie płacisz, to upiekaj Cikolacia.

Ze słodkim seriem.

Jak byłaś mała, to zawsze udawało mi się Ciebie nim pocieszyć.

Gabio, pamiętasz?

Pamiętam.

Zawsze ostatni. Jakbyś tylko jadał resztki z męskiego stołu.

Wolę jeść sam.

A ty przychodzisz tylko, jak masz jakiś kłopot.

Sprawa z Janem i Konradem.

Sercem jestem po ich stronie.

Bo się wspierają, bo bronią swoich ziem.

To i walcz.

Henryku, wiesz dobrze, że nie mogę przyłączyć się do ich wojsk przeciwko

królowi. Potrzebuję w Kazimierzu sojusznika.

Książę, nam się to nie spodoba.

Jestem węzeł gordyjski.

Nie mogę wesprzeć żadnej ze stron, a jeśli nic nie zrobię, to wtedy obie się

obrażą. A ja jeszcze w dodatku wyjdę na tchórza.

To ostatnio chyba boli cię najwięcej, co?

Jak czuję, że nie upoluję ani niedźwiedzia, ani dzika.

Nie ruszam w knieje.

Brawo, bracie.

Mądrość twoich słów będą wspominać prawnoki. To samo czyni król.

Masz rację.

Kazimierze, jeśli nie może się bić... Czyli prawie zawsze?

To próbuje rozmawiać.

Zapuść tę drogą.

Bulko, o czym ty mówisz? Trzeba natychmiast ruszyć z misją.

Pomóc zwaśnionym pretraktować porozumienie. I przy okazji wykazać

naszych śląskich współbraci.

Nie martw się, współbracia.

Książę Świdnicki bierze z pomocą. Nie mitrę z czasu, bracie.

Szykować konia na Henryka!

Ja mam jechać?

Gdybym nie widział na własne oczy, nie dałbym wiary, że tak prędko można zdobyć

miasto. Już nikt nigdy nie waży się uderzyć na wojska króla Polski.

No chyba, że Jan Luksemburski rozkścieczony atakiem na swoich

Myślisz, że będzie z tego wojna?

Zaspalenie ścinawy? Nie będzie.

Jan jest ślepy, ale nie głupi. Pojmie, że to było odwetanie atak.

Mimościny, panie!

Mam wieści!

Mów, ale tylko jeśli dobre.

Chorągierz podkomornego rozbita pod oleśnicą.

A co tu ja namieram?

Ranny i pojmany.