Original subtitles

W poprzednim odcinku. Naprawdę chcesz oddać krzyżakom ziemię dobrzyńską? Nie

oddać, aby dzierżawić. Będziesz w stanie tym ludziom spojrzeć w twarz? Krzyżacy

to dobrze gospodarze. Jaką sumę proponuje król Kazimierz za dzierżawę?

Osiem tysięcy groszy praskich. Sześć.

Król proponuje osiem. Zrobiłam coś złego. Powinnam powiedzieć o tym

Jak jej powiesz, będzie ci lżej.

To znaczy, że pamięć ci wraca? Ja nie.

Złe jesteś na mnie, że to ja negocjowałem z krzyżakami.

Martwi mnie, czy krzyżacy dotrzymają słowa. I jak zachowa się biskup Grotek,

dowie, że oddaliśmy krzyżakom ziemię dobrzyńską.

Zatrzymaj się natychmiast!

Mów, że w kopie znajdę króla. Stój!

Co jest z tobą, chłopcze? Nie mowa?

Idź, idź.

Czy ty, wuju, mógł być raz mnie wysłuchać?

Zamiast pieklić się od razu, jak wysiądziesz z koleby?

No nie znajdziesz króla na zamku.

To gdzie jest?

To najlepszy czas do ataku.

Schowa będzie nasza. Henryk Żagański łatwo nie ustąpi. Nie złożył jeszcze

Czechom. Tym lepiej. Nie zaprotestują, jeżeli najedziemy jedną z ich miast. I

tak nie mogą. Masz, panie, układ z Luksemburczykiem.

Jak trwały, nie wiem, ale skoro jest, spróbujmy z niego skorzystać. Zejste.

Skoro Henryk jest w stanie wojny z Janem Luksemburskim, mały prawo pomóc

sojusznikowi. Myślisz, panie, że Henryk spodziewa się tego?

Nie sądzę.

Słowa nie jest dobrze broniona.

Henryk niemal całą załogę wysłał pod Głogów.

Lepszej sposobności nie będzie.

Ojciec byłby dumny.

Panowie, za króla Władysława!

To pewne, że załoga nie wróciła z Głogowa? To wieści sprzed kilku dni.

Dlatego, Jaśku, weźmiesz dwóch zbrojnych i pojedziesz tam na zwiad.

Zrobię, co każesz, panie, ale wolałbym się przydać w bitwie.

Przyjdzie jeszcze czas sprawdzić się w boju. Teraz potrzebuje kogoś, kto niech

podczerzenie dostanie się pod Ptchowę, otanie siły wroga i przy tym nie da się

złapać. Musimy wiedzieć, jak rozlokowane są w wojskach Henryka i czego możemy

się spodziewać w najbliższych dniach.

Mikołaju, poprowadzisz pierwszą chorągiew.

Rozpoczniesz atak na miasto od wschodu.

Ja nie. Ty z drugą chorągwią uderzysz od zachodu. Tylko pamiętajcie, by

rozpocząć równocześnie.

Pełka zostanie ze mną na tyłach razem z najemnikami z Mazowsza i Hrusi.

Szybko jasne?

Tak, panie.

Jak mogliście do tego dopuścić? Gdzie ty wtedy byłeś?

Ja nie.

Posilmy się i wtedy porozmawiamy rozsądniej. Najpierw ten haniebny pokój.

Później dzierżawa.

Potem jeszcze ta wojenka w Wielkopolsce.

Kazimierz postradał nie tylko Pomorza, ale i rozum.

Do reszty do tna.

Pomorza zrzekliśmy się.

Król oddał jej krzyżakom wieczystą jałmużny po to, żeby pokazać, że zawsze

częścią korony i korona w każdej chwili może się o niej upomnieć. Nie mydl mi

oczu.

Pomorze nie wróci do korony.

Kazimierz oddał tym mordercom.

Ziemie swych ojców.

Oddał im nasz jedyny dostęp do Bałtyku.

Zdradził poddanych w ziemi dobrzyńskiej.

Sprzedał ich. I za to narkowe... Ja nie... Posłuchaj, co ci mam do

Nie, to ty posłuchaj mnie do końca. Chociaż raz.

Chociaż raz, Spytku.

Wspomnisz kiedyś moje słowa. Ty albo twoje dzieci.

Krzyżacy to zło.

Mają krzyż na płaszczach.

Krzyż na suknie.

Nie jest znakiem Boga w sercu.

A o kim to mówisz?

Jeden długi dźwięk rogu to... To gotowość. Dwa krótkie to atak.

Wiesz, że nikt lepiej od ciebie nie zrobi tego zwiadu.

Brakuje mi walki, ale zrobię co każesz.

Oblężenie wschowy może trochę potrwać. Zdążysz się jeszcze wykazać.

Tylko zostawcie trochę wrogów dla mnie, panowie.

To będziesz musiał się, panie, pośpieszyć.

Ale kto wie, może zostawię kilku przy życiu dla ciebie.

Za udaną wyprawę. Za króla i za króleczów.

Panowie, wiem, że jesteście odważni, waleczni, ale chcę, byście mieli

na siebie podczas walki.

Biskup Jan wie o dzierżawie ziemi dobrzyńskiej?

Jeśli tak, to już ciska gromy. On ci tego nie daruje, wiesz panie.

Na szczęście wiem, jak z nim mówić.

Jak?

Słodka muzyka brzęczących monet.

Za przyjaźń.

Odzyskał ziemię dobrzyńską. I co?

Oddał.

Może odda także koronę, skoro jest dla niego za ciężka.

Mówisz o królu.

Królu zwoli Boga.

Bóg dał mu koronę i rozum, żeby używał obu.

I używa!

Do wojny potrzeba pieniędzy.

Krzyżacy są dobrymi gospodarzami. Kto wie, może za kilka lat pójdzie na wojnę

przeciwko nim za ich własne pieniądze.

To po co pożyczał Żyda?

Nie po to ograbił wielu możnych z dóbr i przywilejów, żeby mieć

środki na odzyskanie szowy.

Czy nie dlatego straciłeś swój klucz myślenicki?

Albo jemy w spokoju, albo nie jemy w ogóle.

Jak ja mam być u boku król, kiedy król ciągle nie ma?

Zamiast wrócić na Wawel, on znowu jedzie na wojnę.

Jak długo go nie będzie?

Ja chciałam mu urodzić syna, kiedy on nie spędza się do mnie.

Nikt pani nie zna zamiarów króla. Ale ja nie jestem nikt.

Ja jestem królowa i też noszę koronę.

Wypij proszę te zioła.

Rozkaże, by przynieśli ci śniadanie.

Dlaczego mężczyzny zawsze, zamiast grzać się w ciepłodomowe ognisko, muszą

jechać na pole, żeby się wyrzynać nawzajem?

Mówisz, pani, o królu.

Zdobywa ziemię.

Wzmacnia królestwo. A ja ciągle słyszę, że wzmocnić królestwo to jest urodzić

syn.

O tym poczujesz się lepiej.

Twoje żyła są nic nie warte, podobnie jak twoje obietnice.

Może gdybym była brzemienna, to...

Kol byłby przy mnie.

Maryse, czad królowo.

Jesteś młoda.

Dasz mężowi niejednego syna. Dość!

Zwodzisz mnie od miesięcy!

Jeżeli wiedziałbyś, jak to uczynić, już dawno bym była przy nadziei! Jeżeli nie

wiesz, jak mi uleczyć, to wracaj do Hesja!

To dobrze się składa.

Jestem tam potrzebny na książęcym dworze.

Chcesz mnie rozważać, co bez moja wiedza?

Precz! Nie chcę cię więcej widzieć! Każdą sługą wezwać Eliasz!

Panie? Moja chorągiew gotowa do wymarszu. A co z Jaśkiem?

Wyjechał przed godziną. A Mikołaj? Kończy przegląd najemników z Mazowsza i

żołnierzy wytłanych wyruszy. Chce zdymitradetkę.

Bądź pierdol. Musimy dotrzeć do Wschowy, zanim obrona miasta wróci z Głogowa.

Królu. Janie?

Jakie masz przeczucie?

Myślę, że do wieczora miasto będzie nasze.

Ogłoś, że zaraz wyruszamy. Po zwycięstwo. Po zwycięstwo, królu.

Opuszczasz nas?

Dlaczego nic nie powiedziałeś?

Bo nie muszę się tłumaczyć.

Czyli... Czyli jednak wyjeżdżasz?

Tak.

Co się stało?

Nic.

To dlaczego?

Bo nie widzę powodu, dla którego miałbym zostać.

Czy ty myślisz, że możesz tak tu sobie wejść?

Wywar z lawendy.

Złagodzi ból głowy i uspokoi nerwy.

Niepotrzebnie się tak uniosłaś, pani.

Ja wiem, że królowa nie przystoi, ale... Chybaś wiedziała, jak mi ciężko.

Jestem ucielata na Wawela, czuję się ciągle tu obco.

Jeśli zawierzysz Bogu, nigdy nie będziesz samotna.

On cię nie opuści.

A jeżeli on mnie słyszy?

Ja się codziennie modlę o to, żeby mieć dziecko i... Może ja uczyniłam coś złe.

Może nade mną ciąży jakaś klątwa. Jaka klątwa? Za co?

Czyś komu uczyniła coś złego?

Może to jest kara za krzywdy, które popełnili krzyżaki.

Pani, bądź spokojna.

Nie odpowiadasz za nieczyje winy.

Masz dobre serce.

Słyszałam, że nadzorujesz budowę.

Na grobka króla Władysława. To będzie wielkie dzieło.

Dzięki niemu zaskarbie sobie miłość poddanych.

Wolałabym zyskać miłość króla.

Tę już masz.

Choć twój moc jest powściągliwy w jej okazywaniu.

Jak każdy władca.

Jak postępują prace?

Kunac już prawie skończył projekt.

Zamówił kamień, więc niedługo zacznie wykuwać postać królu Władysława.

A jaki on był, stary król?

Ja prawie nic o nim nie wiem.

Niewielkie postury, lecz wielkiego serca.

Dzielny, odważny, nieustępliwy.

To dzięki niemu twój mąż dziś nosi koronę.

A królowa Jadwiga?

Mniszki są, co mówią, że...

Jest już świętą.

Chciałabym mieć jej siłę. I wiarę.

Pani, Mieszkunat czeka w komnacie obok.

Miałyśmy... Miałam mu dziś pozować.

Za twoim pozwoleniem i w twojej obecności, pani.

Dobrze, że znalazłeś tak szlachetne zajęcie, pani.

Bo to wzbudzi zwykłe uczucia w Kazimierzu. Zobaczysz.

Tylko nie pozwól mistrzowi na zbytnią poufałość.

Pamiętaj, że jesteś królową.

Nie powinieneś jeszcze wstawać.

Powinienem zjeść z tobą.

Przynieś ci wina, panie. On nie może pić jeszcze wina.

To może się ucieknie. Nic mi nie potrzeba. Zostaw nas samych.

Jak się czujesz?

Jak na ciebie patrzę, to jakby mi w życiu nic nie dolegało.

Masz apetyt do introwiura, co?

I bierzmy się na spacer.

Z dala od wścibskich spojrzeń.

Nie czas na spacery. Dopiero wstałeś z łoża.

A w zeszłym tygodniu chcieliśmy cię opłakiwać.

Bardzo byś płakała.

Pani, księżna prosi.

Chcemy żebyś wrócił do zdrowia.

Pani, wzywałaś?

Brakuje mi śmiechu Anny.

Często budzą mnie wasze zabawy, a dziś was nie słyszałam.

Monita uczy Annę haftu, a ja... Ja byłam w auli z Gunzelem.

I jak on się czuje?

Z każdym dniem coraz silniejszy. I zaczął jeść.

Jak rycerz.

Jestem pewna, że to dzięki twojej opiece.

Gunzel ma szczęście i ja również.

To ja mam szczęście, pani.

Dziękuję ci, że pozwoliłaś mi zostać na dworze i to po tym wszystkim, co o mnie

mówiono. Ależ tu jest radośniej niż na smutnym wawalu.

Ja czuję, że w końcu jestem w domu.

A ja mam wrażenie, że świdnica poweselała, odkąd ty tu jesteś.

I to ja się wydarzyło.

Wkrótce dam Bolkowi potomka, choć już myślałam, że to niemożliwe.

To akurat nie moja zasługa.

A może radość przyciąga dobro, tak jak zło przyciąga smutek?

Spokojnie, pani.

Przecież to tylko burza.

Sługi gadają, że nade mną i nad żoną Kazimierza ciąży fatum.

Że nasza krew nie zmiesza się z krwią polskich władców.

Ale przecież twój stan temu przeczy. Jesteś przy nadziei.

Rano donieśli mi, że Żegański wycofuje się w chwale od Głogowa.

Jeśli nie klęknie przed Luksemburczykiem, zapewne podzielą się

Szybko poszło.

Tak, ale gdybym dał Henrykowi Bolesławiec, być może w ogóle nie byłoby

wojny. Nie mogłeś dać mu czegoś, co nie jest twoje.

Prawda? Stary wyga.

Nikogo nie słucha. Tak samo jak Henryk.

Obaj są uparci.

A już upór Henryka to szczególnie podziwiam.

Czy Buta go w końcu nie zgubi?

Nie wiem, Kekolonie. Tak czy inaczej, wojna skończona.

Wyprawimy ucztę.

Księżna narzeka ostatnio na nudę. Mówi, że brakuje jej tańca, śpiewów, muzyk.

Panie, księżna wesoła była.

Medyk jest u niej.

Słucham brata.

I tu księżnej, prawda? Tam teraz nie wolno wchodzić.

Nie przyzwyczaję, żeby niewiasta mówiła mi, co mam robić.

Takie to zwyczaje panują w Wielkopolsce?

Panie, błagam!

A co jest to takiego pokona?

Gunzel wyrządził ci krzywdę?

Tak to już jest.

Jak się niewiasta zapatrzy na łajdaka.

Mamy tutaj te dwórka z Wielkopolski.

Pójdziesz ze mną do auli? Muszę ci powiedzieć coś ważnego.

Nie chcę tu, nie chcę zaburzać snu księżnej.

Mów tu, czaj.

Wojska Kazimierza ruszyły na wschowę.

Nic to nie powiesz?

Przyłączysz się do Kazimierza, masz okazję do zemsty na Żagańskim, a może

wyrwiesz coś na ziemi dla nas.

Jesteś z tobą?

Z dzieckiem?

Wiedziałem, że wschowa to część Wielkopolski, ale nie sądziłem, że tylu

mieszkańców wyjdzie nas powitać. Janiora mówił, że załoga po zachodniej stronie

miasta prawie w ogóle się nie broniła.

Widząc podstawę mieszkań, odstąpiła walki. To chyba zbytnia ostrożność, że

zostawiłem Mikołaja w mieście.

Nie, panie.

Ludność wschowy się nimi zajmie.

Zobaczysz, jeszcze zjedzą lepiej od nas.

To Jaśko.

Towa poddała się od razu, ale wrogów nie brakuje. Jeńców zresztą też, chociaż

sporo odwiało.

Zniszczyły panie zwycięstwo, ale nie mam dobrych wieści.

Henryk Żagański szykuje się do odwetu. Nie tylko on.

Wojska jego stryjów ruszyły z pomocą. Skąd? Spod Oleśnicy?

Książę Ścinawski również.

Co rozkażesz królu?